Wat is het verschil tussen een dood vogeltje? Deze bezemstelige fladderaar is blij met een mooie mus! Wat ben ik toch weer goed bezig. Rommelblogje over een frommelbestaan.

 

©Toverheks.com

©Toverheks.com

WordPress heeft een nieuwe editor. Helaas raak ik er telkens tekst door kwijt. Het onding werkt gewoon niet goed. Zo schrijf ik een hele blog over hoe ik om de haverklap van mijn fiets lazer. Een klein stukje blijft bewaard.

“Vrijdagmiddag lazert Heks met fiets en al omver. Pal voor de ingang van een enorme supermarkt. Ik maak een lelijke smakker. Machteloos spartel ik tussen tassen vol boodschappen. Mijn knie krijgt een flinke oplawaai. Er zit zowaar een gat in mijn beste spijkerbroek. 

©Toverheks.com

©Toverheks.com

©Toverheks.com

©Toverheks.com

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Geen mens kijk op of om. Niemand vertrekt een spier. Ongeïnteresseerd koekeloeren ze verder op hun debiele telefoon. Of er nog ergens iets gebeurt. Maar deze gevallen Heks, spartelend voor hun neus op het plaveisel, valt hen totaal niet op. Ik maak derhalve genoeg geluid. Intussen.

‘Kutklotetyphusfiets,’ scheld ik op die verrekte vouwfiets met hoge instap. Vandaag willen de benen niet omhoog. Mijn lichaam wil sowieso niet veel ‘Kolereboodscahppen,’ vervloek ik mijn nieuwe aankopen.

En tot slot ‘Loop dan ook niet te trekken, kuthond,’ tegen VikThor. Die inderdaad op funeste wijze door een rare beweging een topzware oververmoeide Heks omver trok. “

De rest is weg. Foetsie. Over hoe ik de tweede keer dat ik van mijn fiets sodemieter van de straat wordt geraapt door drie lieve dames. Over het droevige afscheid van mijn nichtje en blootstelling aan een overdosis familie.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Over hoe niemand van mijn clan wist dat ik al dertig jaar ziek ben. Opvallend in een familiestructuur waar belangrijke nieuwtjes binnen een halve dag middels de familietamtam rondgaan. Of interessante nieuwtjes. Of kletspraatjes. Over belangrijke leden.

Heks heeft geen zin om alles nog eens op te schrijven. Wat heb je er aan? Bovendien ben ik mijn eigen gezanik zat. Nou ja, het is geen gezeur. Ik zeg eindelijk eens waar het op staat met mijn gezondheid. In plaats van er een mooi verhaal van te maken.

Een mooi verhaal, Heks? Over je miezerige leventje? Hoe krijg je het voor elkaar? Heb je dan zo’n grote duim?

Ik zal je de methode aan de hand doen. Hoe maak je van een schijtleven een prachtig diepzinnig verhaal?

Ten eerste. Neem een beetje werkelijkheid. Trek er een kwast over. ‘Wat zie je er goed uit,’ is het resultaat. Maakt niet uit hoe je je voelt, als je haar maar goed zit.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Vertel iets positiefs, zelfs al kun je nauwelijks bewegen. Het helpt enorm als je af en toe iets leuks doet. Heks maakt tegenwoordig sierraden bijvoorbeeld. Ongeveer een oorbel per maand. Maar toch een leuk verhaal.

Deze toverkol zingt daarnaast in een koor. Als mensen vragen hoe het met me gaat begin ik over dat koor. Over een incidenteel concert, waar ik in mee zing bijvoorbeeld. Lijk ik net een normaal mens.

‘Wat ben je goed bezig,’ zegt de praktijkbegeleidster, nadat ik haar heb vertelt over mijn plannen om Mahjong te leren spelen. In groepsverband. Eerlijk gezegd is het geen haalbare kaart, want het lukt me al nauwelijks om naar het koor te gaan.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Gek toch, dat behandelaars altijd tegen me zeggen dat ik zo goed bezig ben, als ik ietsiepietsie opknap. Alsof het iets uitmaakt hoe ik bezig ben. Niet dus. Ik ben al dertig jaar goed bezig, maar evenzogoed word ik steeds slechter. ‘

‘En als ik dan weer achteruit ga, vragen de dames en heren behandelaars me hoe dat komt. Ja, weet ik veel. Dat is die kutziekte. Een deel van de pathologie is dat je om de haverklap een lekkere terugval krijgt. Daar is niets tegen te doen.’

Omdat mijn ziekte nog steeds tussen de oren wordt geplaatst, waardoor je voor je het weet als aansteller wordt weggezet, kunnen behandelaars het zich permitteren ongestraft de meest bizarre dingen over je uit te storten. Het valt hen niet eens op dat ze rare dingen roepen. Zelf vinden ze het uitermate zinvol.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Afgelopen week stort ik weer neer met een griepje. Alweer de tiende griepaanval sinds september. Af en toe wat complicaties in de vorm van bronchitis of keelontsteking. Het lijkt een ouderwetse ME winter te worden.

Ik ben sowieso grotendeels mijn stem kwijt. Altijd een teken aan de wand bij ME: Ik ben wel eens vijf jaar mijn stem kwijt geweest…….

Piepend en krakend doe ik pogingen om mijn altpartij mee te zingen op het koor. Na een uur heb ik echt keelpijn. Maar ik wil niet opgeven. Koor is mijn passie.

Gebeurt er dan nooit eens iets leuks, Heks? Jawel hoor, de piepkleine dingen. Gelukkig ben ik kampioen genieten van niks. Ik kan echt blij zijn met een mooie mus. Zelfs al voel ik mezelf een dood vogeltje.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

 

 

GEVALLEN HEKS GERED DOOR STENEN ENGEL EN KIKVORS

au


GEVALLEN HEKS

Ach arme heks. Ze is uit haar eigen bocht gevlogen, terwijl ze met haar hondje fietste. Gelukkig niet tijdens een bezemvlucht, nu kom ik ervan af met een dikke blauwe knie en een iets minder dikke blauwe enkel en heup.

but I want to be cool....

I AM HOT

En ik had nog wel zo verschrikkelijk gelachen in het Van der Werfpark om Sjakie, een enorme zotte boxer met een varkensstaart van dominantie. Hij had het warm en borstcrawlde voor onze ogen heen en weer door een smerige modderplas. Als een kleimodelversie van zichzelf kwam hij er weer uit tevoorschijn.  Alle hondeneigenaren blij, dat het hun hond niet was!!!! Sjakies’ baas was gelukkig wel wat gewend intussen…..

kom erbij!!!!

Zo, even afkoelen…..

Mijn buiteling kwam dan ook helemaal uit de lucht vallen….Het deed zo verrekte zeer, dat ik bijna van mijn graatje ging. En ik raakte een beetje de kluts kwijt, maar die is in mijn knie terecht gekomen heb ik later ontdekt. Gelukkig kwam Steenvrouw langsfietsen. Ze keek raar op, toen ik haar met een betraand wit bekkie met de snelheid van een slak zo voorbijpeddelde.  Zonder op of om te kijken. Snel keerde ze om en ging achter me aan, begeleidde me naar huis, gaf hondje eten en haalde pijnstillers. De engel !!!

Ik heb de rest van de dag met een ijszak op die knie gezeten. Eerst een pak bevroren pens, maar gelukkig vond ik toen toch een voor dit doel gemaakt exemplaar ergens onderin mijn vriezer.

goed voor stabiliteit

Misschien moet ik beveilging op fiets aanbrengen…

Wat gebeurde daar nu, heks? Geen idee. Ik fietste, wilde een manoeuvre maken en viel om.  Ysbrandt mankeerde helemaal niets, behalve de schrik. Hij liep goddank aan de goede kant… Als reactie werd hij heel beschermend naar de Vrouw. Hij ging enorm tekeer, zodra iemand maar naar me keek…. Ook thuis verloor hij me niet uit het oog. Vanmiddag heeft Frogs hem opgehaald. Die twee zijn lekker samen op stap.

Gelukkig had ik vandaag sowieso een crashdag ingepland. Hopelijk is de ergste pijn morgen over, ik ga een middag stembevrijden!  En maandag een dag Indiaas zingen. Het is veel voor mijn doen. Ik moet natuurlijk niet van vermoeidheid gaan omvallen…. 😦

LEKKER COMFORTABEL

MISSCHIEN BEN IK TOE AAN WAT ANDERS

De les met de Dhrupadbabes wil ik echt niet missen. Ustad, de leermeester van mijn lerares is bij de les aanwezig. Dat wordt heel leuk, heb ik gehoord. Dus een dag absolute rust kan helemaal geen kwaad. Hopelijk blijft het bij die ene dag. Duimen voor die heks…..

morgen weer een dag

Even rust