Sneeuw!!! Sneeuw!!!!! Sneeuw!!!! Helemaal ingepakt, laag over laag. Zo wandel ik graag. Een Michelinvrouwtje ben ik, als ik me buiten waag. Wat een heerlijk weer! Heks wil meer sneeuw en ijs. Veel meer!!!!!

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Het gaat morgen sneeuwen! Zullen we afspreken in Het Leidse Hout voor een snuffelwandeling?’ appt Heks vrijdagavond naar de baasjes van Freya’s BFF Sierra, de Australische cattle dog. Met Dingo in de genen. Voorwaar een pittig hondje om op te voeden, daar zijn haar baasjes ook achter intussen……

‘We hebben een expert geraadpleegd en die zei, dat wandelen en snuffelen met een volwassen hond wonderen kan doen in het geval van onze ondeugende puber. Ze krijgt dan het goede voorbeeld. Puppies onderling weten vaak helemaal niet waar ze mee bezig zijn. Als je niet uitkijkt leren ze elkaar verkeerde dingen aan….’ aldus de dames.

©Toverheks.com

Sierra legt elke pup op de rug. Vervolgens gaat ze het arme beest zwaar lopen domineren. De baasjes worden er gek van. ‘En wij maar denken, dat ze vooral veel met leeftijdgenoten moet spelen. Daar zijn we echt de fout in gegaan…..’

Mijn pup Freya wordt voor een groot deel opgevoed door mijn stabiele volwassen hond VikThor. Als puntje bij paaltje komt heeft ze niks in te brengen bij mijn goeiige evenwichtige viervoeter. Nog niet. Freya is natuurlijk wel een teef. En die zijn over het algemeen veel feller, dan hun mannelijke soortgenoten.

©Toverheks.com

Zaterdagmiddag is het dan eindelijk zover. Natte koude kleddersneeuw valt over Nederland. Ook Leiden is aan de beurt. De daken kleuren wit. De straten glimmen, de sneeuw smelt direct. Heks stapt in haar kanariepiet en rijdt naar Het Leidse Hout. ‘Zal het druk zijn in het bos?’ vraag ik me bezorgd af. Tegenwoordig is iedereen aan de wandel.

Nederlanders trekken massaal de natuur in. Daar is onze beperkte voorraad vrije natuur niet op berekend. Massa’s mensen drommen zodoende rondom het golfveld bij het Joppe. Of door polderpark Cronensteijn. Dwars door die mensenmassa wringen zich dan altijd nog de nodige zwaar hijgende joggers. Nooit van mondkapjes gehoord, die dwangmatig sporters….

©Toverheks.com

Heks krijgt het daar dan Spaans benauwd van. Ik vermijd dat soort situaties als het even kan. Zodoende wandel ik veel ’s nachts. Of op weinig inspirerende plekken, waar niemand komt. Ik ben als de dood voor al die doodsverachters. Die Coronaverspreiders. Die mondkapverkrachters.

Dat wordt nog wat met die komende avondklok: Kan ik niet meer uitgebreid midden in de nacht naar een park met mijn viervoeters……..

Maar oh, wat een wonder: Het bos is zo goed als verlaten. Op enkele bezoekers na. Een handvol kinderen en wat doorgewinterde hondenbezitters.

©Toverheks.com

Heks posteert zit op het grote veld. Daar heb ik afgesproken met mijn Amerikaanse hondenvriendinnen. Freya rent als een gek in de rondte. Ze raakt helemaal hiepredepieper van die wonderlijke witte wereld.

Alles ziet er anders uit! Wat is toch dat koude witte spul? Waar je met je neus in kunt wroeten? En vooral: Alles ruikt anders! Een hele nieuwe onherkenbare wereld gesitueerd in de gewone herkenbare wereld. Hoe leuk wil je het hebben?

©Toverheks.com

©Toverheks.com Waar is Freya?????

Een hyena-achtige hond komt aanrennen. Als een zot. Loopt Freya omver in zijn enthousiasme. Direct rent mijn pup achter het monster aan. In no time zijn ze leuk aan het spelen. Beetje ruig, maar daar kan mijn meisje heel goed mee uit de voeten. Ze zien er heel lief en schattig uit, die Springer Spaniëls, maar het zijn in feite echte bikkeltjes…..

Ik raak aan de praat met het baasje. Een antropologe, een onderzoekster. ‘Ik woonde voor mijn onderzoek een tijdje in Roemenië en daar heb ik deze knaap opgeduikeld. Hij zat in een asiel, waar ik als vrijwilliger een halve dag in de week werkte. Maar ja, Corona, . Moesten we verplicht terug naar Nederland, helaas…..’

Heks wil natuurlijk weten, wat deze dame onderzoekt. En laat dat nu iets heel actueels zijn! ‘Ik doe onderzoek naar complottheorieën en de mensen, die zich daarmee bezig houden….’

Nou, een beter onderwerp is eigenlijk niet denkbaar in deze absurde tijden. Complottheorieën zijn van alle tijden, maar door de informatie-infrastructuur van het huidige tijdsgewricht leggen ze enorm veel gewicht in de schaal tegenwoordig.

©Toverheks.com

‘Mijn vriendinnen zijn ook onderzoekster, ze komen zo met hun hondje,’ vertel ik de dame. Een schoonheid van heb ik jou daar overigens. Echt een beauty.

Even later voegen mijn vriendinnen zich bij ons. Ik stel de dames aan elkaar voor. ‘Ze doet een heel leuk onderzoek,’ verteld ik terloops, ‘Naar complottheorieën. Wappies en aanverwanten…’

In no time zijn de meiden in een intensief gesprek gewikkeld. Als we later op snuffeltocht gaan met onze hondjes komt een verrassende aap uit de mouw. “Ik heb net een master aangevraagd over hetzelfde onderwerp. In Utrecht!’ roept 1 van mijn Amerikaanse vriendinnetjes, ‘We hebben gegevens uitgewisseld. We houden contact!!!’

Wat grappig toch weer. Kijk, dit is nu iets, waar Heks al haar hele lange leven lang goed in is: Mensen verbinden. Met elkaar in contact brengen. Ik klets met Jan en Alleman en daar komen dan dit soort geweldige dingen van…

We lopen kriskras door Het Hout. Sneeuw dwarrelt om onze oren. Het is grauw en grijs in het schemerige bos. Ik kan mijn hondjes nauwelijks zien, perfect gecamoufleerd als ze zijn met hun witte vacht met zwarte stippen. Mijn Spingers zijn gewoonweg gemaakt voor dit soort condities!

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Met name Freya ben ik voortdurend kwijt. Ze rent als een gek door de besneeuwde bossages. Als bezeten. Over de top happydepeppie. Ontketend. Van god los. Jeetje, wat kan dat beestje rennen!

‘Mijn hond is er nog nooit door een andere hond uit gelopen, maar uw pup krijgt het voor elkaar, hij kan het niet uitstaan,’ aldus de eigenaresse van een windhond onlangs. Een windhond! Geen pup ook, een volwassen windhond moest buigen voor mijn meisje…..

We lopen een heerlijk ronde, maar dan springt de cattle dog in een sloot. Ze denkt dat het een grasveld is, want er ligt een laag knalgroen kroos op. Met een doornatte en ijskoude pup is het tijd voor mijn vriendinnen om naar huis te gaan. Ook Heks wandelt naar de uitgang van het bos.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Wat een heerlijke middag. Echt genieten. Ik schud de sneeuw van mijn capuchon en stap in de auto. De hondjes zitten in warme dekens gewikkeld in de kattenbak…..

Zondag heb ik een geheel andere ervaring tijdens mijn uitlaatronde. Het zonnetje schijnt en heel Leiden loopt en masse door de stad te wandelen. Ook de joggers zijn weer volop in beweging. Links en rechts zoeven ze tussen de mensenmassa door. Heks raakt compleet in paniek, als ze probeert een veilige wandeling te maken in het doorgaans rustige Park van Noord.

Pas als ik richting Zijl tuf met mijn scootmobiel en langs een lelijk impopulair pad ga rijden, wordt het rustiger. Wat een gekkenhuis. Alsof er geen Corona bestaat! De hele stad loopt op straat.

©Toverheks.com

©Toverheks.com De enige sneeuwpop, die ik ben tegengekomen, gewijd aan Freyr!!!!!!

Na een uurtje vlucht ik weer naar binnen. Geef mij maar sneeuw en narigheid. Koud en somber kledderweer. Waarbij iedereen binnen bij de kachel blijft. Waarbij je verkleumt tot op het bot, als je je wel buiten waagt. Dat zijn mijn ideale condities.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Er bestaat geen slecht weer, alleen slechte kleding,’ aldus een vroegere vriendin van Heks. Een volksgezegde uit haar vaderland. Ze kwam uit Zweden…….

En het is zo. Helemaal ingepakt, laag over laag. Zo wandel ik graag. Een Michelinvrouwtje ben ik, als ik me buiten waag.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Rutte moet weg. De moderne Robin Hood, die steelt van de armen en geeft aan de rijken moet ophoepelen. We zijn flauw van zijn onnozele lachebekje, zijn wufte wegwuiven, zijn gebagatelliseer van zijn rol in wat ons Nederlanders pijn doet. De man veegt intussen verwoed zijn stoepje schoon voor de camera. Zijn stoepje met daarop zijn meutige fiets.

‘Het kabinet is gevallen, hoera,’ roept een oude dame met een boodschappentas op wieltjes, als ze de biowinkel in dreutelt. Het nieuws ligt vandaag op straat. Als ik een kwartiertje later thuis kom, krijg ik het goede nieuws nog een keertje aangeboden.

‘Heb je net een harde knal gehoord?’ vraagt mijn thuiszorg. Ik kijk hem verbaasd aan. Alweer illegaal vuurwerk? Houdt het dan nooit op? Maar nee, het is het gevallen kabinet. Met een reuzenklap op de grond gedonderd.

Later zit ik naar de televisie te kijken, er is een extra lang journaal ingelast. ‘Rutte blijft lijsttrekker,’ komt er in de banner onderin voorbij. Intussen staat Rutte schijnheilig te keuvelen over hoe vervelend het allemaal is. En hoe er in de toekomst in de politiek beter moet worden gecommuniceerd naar boven toe over dit soort zaken.

De lul staat dus direct zijn stoepje weer schoon te vegen. De kwal. De slijmbal.

Heks is klaar met die gast. Ik zou het een enorme schande vinden, als hij gewoon weer een nieuw kabinet zou gaan leiden.

Hij is niet jaren onterecht voor fraudeur uitgemaakt. Hij is niet alles kwijt geraakt. Hij is geen tien jaar van zijn leven kwijt geraakt. Hij heeft geen psychische klachten door deze affaire. Hij heeft geen kinderen in armoede groot moeten brengen. Hij heeft nooit een centje pijn gehad van dit verhaal.

Zelfs nu niet. Hij stapt symbolisch op en komt direct weer terug.

Maar hij was wel hoofdverantwoordelijke. En dat kan hij niet afdoen met dat er in de toekomst beter gecommuniceerd moet worden. Hij moet in de toekomst verdwijnen. Gewoon weer geschiedenisleraar worden en dan les geven over hoe het niet moet in de politiek. Met als voorbeeld zijn eigen verprutste toeslagenaffaire.

Heks zit zich weer eens te verbijten voor haar televisietoestel. Die het gelukkig momenteel doet. Goddank. Want er is momenteel de ene storing na de andere bij Ziggo.

‘Het is helemaal niet chic, om voor het kamerdebat over deze kwestie op te stappen,’ zegt een interviewer op een gegeven moment tegen iemand, die ik nog nooit gezien heb. Laatstgenoemde beaamt dat. Minister Kwibus ontspringt zo toch maar weer mooi de dans. Die kan niet meer worden aangesproken op wat hij heeft aangericht, want hij is weg.

Rutte wordt nog wel door de 2e kamer doorgezaagd volgende week. Ik hoop, dat het geen flauwe goocheltruc wordt, dat doorzagen. Hij moet echt worden aangepakt. Hij moet weg.

De laan uit. Oprotten.

Heks vindt het sowieso bezopen, dat een premier maar eindeloos kan aanblijven. Ik dacht dat Befbekje Balkenende met zijn vier kabinetten de kroon spande qua irritant lang aan de macht blijven. Maar bij nader inzien heeft hij slechts acht lange jaren onze beeldbuis vervuild met zijn moralistisch geleuter.

Die stomme Rutte is al tien jaar bezig met het ontmantelen van onze verzorgingsstaat. Ik vind het genoeg geweest. Maar de leiperd staat nog steeds bovenaan in de peilingen. Hoe is dat mogelijk?

Wat ik vooral niet begrijp, is hoe die man het moreel aan zichzelf kan verkopen om aan te blijven. Heeft hij een gaatje in zijn hoofd? Heeft hij geen hart? Spoort hij niet?

Wat moet ik er verder over zeggen? Er valt niets meer te zeggen. Blijkbaar vindt het gros van de Nederlanders nog steeds, dat het niks geeft dat hun landgenoten jarenlang in de shit hebben gezeten door toedoen van het onmenselijke beleid van dit kabinet. Ze hebben er zelf geen last van gehad, dus wat kan het schelen.

Dagelijks zijn er mensen aan het woord in de media, die slachtoffer zijn geworden van deze miskleun van jewelste. Het zijn geen misselijke verhalen. Misselijkmakend zijn ze wel.

Maar Heks wordt nog misselijker van de grote klonten boter op de hoofden van onze bewindvoerders. Rutekutte spant de kroon. Losjes staat hij zijn stoepje schoon te vegen. Hij denkt er niet over om op te stappen. Bah.

Bah, bah, bah.

Wat laat die man zich kennen.

BAH,  BAH,  BAH!

BLEGHHEHHHHHghGHEHGHGEHGHHHGGG!

GETSIEDERRIE!!!!!

BAH, BAH, BAH!!!!!

Sla nooit je hond, want dan wordt hij vals. Een kind kun je gerust slaan, die zijn zo loyaal, die laten hun kwelgeesten doorgaans vrijuit gaan. Echt waar? Ja, echt waar. Raar, maar waar.

Heks kijkt weer eens naar Dr Phil. Ja, je je moet toch wat? Het gaat over een disfunctioneel gezin van heb ik jou daar. De vader is een narcistische potentaat, die zijn hele gezin al jaren tiranniseert.

Zelf vindt hij helemaal niet dat hij het zo slecht doet. Als hij zijn kinderen in elkaar slaat is dat, omdat ze zich niet gedragen zoals hij dat graag ziet. En dan is het geen mishandeling volgens de man. Goh, waar ken ik het van?

Mijn eigen vader zei altijd, dat je je hond nooit moet slaan, want dan wordt hij vals. Ik heb hem dat dan ook nooit zien doen. Mij sloeg hij echter regelmatig helemaal in elkaar. Ik heb daar levendige herinneringen aan.

De keer met de stofzuigerstang was een keerpunt. ‘Al sla je me dood, ik geef geen kik,’ dacht ik bij mezelf, terwijl hij bezig was. Ik gunde hem mijn tranen niet.

Niet erg verstandig, want mijn koude blik recht in zijn gezicht dreef hem tot waanzin. De man heeft die avond enorm zijn best gedaan, om me van de aardbodem te meppen. Het geschreeuw van mijn moeder bereikte hem niet meer.

Niet dat ze verder een vinger uitstak, om het te voorkomen. Ze had me juist een kwartiertje eerder aan hem uitgeleverd. Om iets onbenulligs. De aanleiding weet ik echt niet meer. Ik was pas 14. Het was in de tijd, dat ik afkickte van de door een arts verstrekte valium.

Uiteindelijk verliet ik een aantal jaren later het huis met een hersenschudding. ‘Zeg maar dat je van de trap bent gevallen,’ droeg mijn moeder me op, toen ik wegens vergaande klachten naar de huisarts ging. En dat zei ik dan ook. Loyaal tot op het bot.

Die loyaliteit heeft me opgebroken. Ik heb mijn hele leven lang mijn mond gehouden, ook tegen mijn dierbaren, tot een paar jaar geleden. Uiteindelijk moest dit verhaal mijn systeem uit, om er zelf niet aan onderdoor te gaan.

Op de televisie zit Phil op de vader in te praten. Hij denkt dat de boel nog te redden is in dat hopeloze gezin. Die eeuwige optimist met een zwak voor narcisten. Zoals altijd gaat hij die man weer een kans geven.

De moeder heeft hij al terecht verweten, dat ze niet opkomt voor haar kinderen overigens. Die kreeg direct haar trekken thuis. Ook dat heb ik hem eerder zien doen…..

‘Jim, je bent iemand, die het huis in de fik steekt en vervolgens iedereen redt,’ reageert hij op het gewauwel van de man, dat hij zo’n goede vader is. Het ligt allemaal aan de anderen…… Vader Jim lult er gewoon doorheen. ‘Ik heb gelijk,’ roept hij voortdurend. Afvoeren, zou ik zeggen. Opsluiten op water en brood in een koud vochtig tochtig hok. 

De man zet zijn kinderen om de haverklap buiten in de kou. Uren zitten ze in hun T-shirtje en spijkerbroek te wachten tot ze weer naar binnen mogen. Ze hebben zelfs een schuilplaats gebouwd met wat mondvoorraad en dekens. Zo vaak gebeurt het!

Uiteindelijk krijgt ook Phil tabak van de man,’ Je bent controlerend, manipulerend, narcistisch….’ geeft hij de kerel zijn vet. De man is niet onder de indruk. Dat had Heks ook niet verwacht. 

Ga ik nog verder kijken? Houd ik dat vol? Wat doe ik mezelf toch aan?

Het is altijd hetzelfde liedje met dit soort types. En dat Phil maar blijft denken, dat die hopeloze kerel nog eens een keertje als een blad aan de boom om gaat draaien, is om je te bescheuren natuurlijk. Behalve voor de betrokken partijen. 

Hij kan beter zijn energie steken in het redden van de verknipte kinderen. Eentje is op in 16e al zwaar drugsverslaafd. Hij heeft alles al gebruikt. Zijn hersens zijn volledig naar de klote. Hij heeft al een strafblad met een lange baard.

Weg halen bij die idioten van ouders. Zo snel mogelijk. Alles is beter, dan in zo’n giftige atmosfeer opgroeien. Dat tekent je voor je leven. kijk maar naar Heks.

Ik heb veel van mijn ouders gehouden. Om dat te kunnen blijven doen, ben ik mezelf gaan haten. Ik heb mezelf gevormd naar het beeld, dat mijn ouders van me schetsten. Ik was Heks de Zondebok, alles lag aan mij, ik moest dus maar naar een tehuis, de papieren lagen al klaar.  

Nog steeds ben ik geneigd anderen altijd vrijuit gelaten gaan, ongeacht wat ze flikken.

Ik zie die patronen tegenwoordig ook bij mensen om me heen. Ik ben niet de enige met zo’n achtergrond. Is er hoop? Als je naar Heks kijkt denk, je waarschijnlijk van niet. Ik zit op mijn zestigste nog steeds met die materie te harken.

Maar ik ben ook geen goed voorbeeld. Ik heb een te lange adem en ben te loyaal. Ik heb mijn karakter wat dat betreft niet mee. 

Ik heb de laatste jaren de grootste moeite met mezelf, omdat ik niet meer de aardige gevende deurmat ben, die ik altijd was. Waar WELKOM stond, dat nu Fuck Off!!!! Er is heel veel oud zeer met terugwerkende kracht naar de oppervlakte gezeild. Dingen die ik ooit heb geslikt worden nu opgehikt. 

Er is zoveel woede tevoorschijn gekomen uit mijn systeem. Verbijsterend. En nog kan ik enorm kwaad worden en me daar dan vervolgens over schamen. 

Maar er is ook goed nieuws. Ik ben nog steeds een lieve meid, die geen vlieg kwaad doet.  Ik kijk alleen beter uit, wie ik in mijn privéleventje toe laat. De lockdown is in dat opzicht helemaal niet zo gek. 

Ook probeer ik voor anderen te doen, wat voor mij indertijd niet werd gedaan. Laat ik het zo zeggen: Als je je kind mishandelt en ik krijg er lucht van, heb je echt een probleem met Heks. Ik hou je in de smiezen. Ik lap je erbij. 

En wat betreft narcisten? Die moeten ze op een eiland bij elkaar zetten. Zijn wij er van verlost. Samen met Donald Trump. Kan hij lekker de baas spelen over zijn soortgenoten. Dat leidt hem misschien een beetje af van het feit, dat hij overal te boek staat als een loser, die niet tegen zijn verlies kan. Zijn volgelingen mogen ook mee. 

 

Of je worst lust. Heks is in haar sas met het cadeautje van de slager. Wat een dag, wat een dag. Een lange dag vol hoogtepunten en tegenslag. Dat laatste niet voor Heks, nee, het is Lucas’ laatste dag. Het hondje van Kras is eindelijk ingeslapen. Weg gehuppeld naar de eeuwige jachtvelden. Waar hij speelt met Ysbrandt en andere oude kameraadjes.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Vanmorgen zie ik toch zo’n grappige vent op televisie in het programma Nieuws BV. Hij heet Pieter Derks. De grapjas houdt een subliem verhaal over onze premier Mark Rutte, verpakt in een fictieve thuisles aan zijn dochter van zes jaar. In het kader van maatschappelijke bewustwording. Met verve legt hij haar uit wat er allemaal aan de hand is rondom de toeslagenaffaire momenteel. In kindertaal.

Ook heel handig voor ons volwassenen. Want zeg nu zelf, er is toch geen touw meer vast te knopen aan de koers van dit kabinet. Het gelieg en gekonkel rondom de toeslagenaffaire is misselijkmakend. En zoals ik al eerder heb aangegeven, komt onze premier er tot nu toe aardig mee weg. Maar hoe doet hij dat toch? Dat vraag ik me al een tijdje af.

Nou, daar geeft Pieter Derks eindelijk een goed antwoord op. Hilarisch tot op het bot, maar ook erg raak. Deze druktemaker valt bij Heks in de smaak!

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Helaas staat er nog geen link online, waar je het item terug kunt kijken. Ik zal dus maar een klein transcript geven.

Het is niet zo moeilijk om aan mijn dochter uit te leggen, waarom Donald Trump zo raar doet, want ze heeft een zusje van 2 met vergelijkbare reflexen. Een uitleg over Rutte is echter meer complex.

Mark Rutte is de baas van Nederland, maar wil geen baas genoemd worden, want een baas is iemand, die bepaalt hoe dingen gaan en Mark Rutte wil het liefst niks bepalen.

Waarom hij dan per se premier wil zijn, geen idee, maar het werkt wel, want elke keer als er iets moeilijks aan de hand is laat hij iemand anders de baas spelen, zodat bijvoorbeeld Ludo de Jonge, Lodewijk Asscher of Menno Snel de schuld krijgt. Of hij vraagt een heleboel mensen om advies, zoals rondom de avondklok.

Hij wil de avondklok bijvoorbeeld invoeren en vraagt het OMT, die al maanden een avondklok adviseert, advies over zo’n avondklok, zodat zij nog een keer de avondklok kunnen adviseren! En Mark Rutte naar het OMT kan wijzen, zodat de Wappies met de koekenpannen naar het RIVM gaan in plaats van naar het torentje. Snap je? OK.

Dus Mark Rutte is stiekem de baas van Nederland.

Maar misschien dat hij dat volgende week niet meer is, want in de tijd dat Mark Rutte stiekem de baas was, zijn er mensen in grote problemen gekomen, omdat ze straf kregen, terwijl ze niks fout hadden gedaan. En daardoor zijn ze hun huis kwijt geraakt of konden ze geen eten kopen, omdat ze ook hun baan kwijt raakten…..

En Mark Rutte wist dat al een tijdje, maar hij wist het stiekem, want hij wilde het liefst dat niemand er achter zou komen, dus hield hij het zo lang mogelijk geheim door met een dikke stift op alle blaadjes te krassen!!!!

Gemeen he? Ja, en daarom zijn er nu heel veel mensen boos op Mark Rutte!

Normaal gesproken als een baas zulke grote fouten maakt, moet hij weg, zodat iemand anders het kan proberen op een andere manier te verprutsen, dat is wat we politiek noemen….

Maar Mark Rutte wil eigenlijk niet weg. Hij zegt dat hij eerst de mensen wil helpen, die in de problemen zitten, terwijl hij dat nou juist jarenlang niet gedaan heeft. Alsof de trainer van FC Emmen zegt, dat hij nog geen ontslag gaat nemen, maar eerst nog een wedstrijdje wil winnen.

Dat is nou juist het probleem, pannenkoek!

Maar omdat zoveel mensen boos zijn, moet Mark Rutte misschien toch weg, dus nu vraagt hij stiekem aan mensen in de 2e kamer of hij weg moet. Want volgende week is er een debat, dat is zeg maar een ZOOMgesprek maar met iedereen in dezelfde ruimte, en dan kan Mark Rutte worden weggestuurd.

Maar Mark Rutte wordt liever niet in het openbaar weggestuurd, dus als dat dreigt te gebeuren, stapt hij stiekem al zelf voor dat debat op, zodat ze niet meer boos op hem kunnen worden.

Wat zeg je? Ja, omdat hij zo van stiekem houdt, heel goed, je begint hem al te kennen.

En wie dan daarna de baas wordt? Mark Rutte!

Hij blijft dan de baas tot de volgende verkiezingen…….Normaal gesproken worden die dan zo snel mogelijk gehouden, maar nu worden die door de baas, Mark Rutte, uitgesteld, omdat er Corona is……..

Dus dan is hij eigenlijk langer de baas, terwijl hij de baas niet meer is. Maar hij blijft de baas, totdat we veilig verkiezingen kunnen houden, dat ga je misschien nog meemaken….

En wie is er na de verkiezingen de baas wordt? Waarschijnlijk Mark Rutte, want hij staat stiekem nog steeds bovenaan in de peilingen.

Waarschijnlijk vinden mensen het ook nog heel chic, dat hij symbolisch opstapt en dan toch gewoon de baas blijft.

Knap he? Nog vragen?

 

Heks ligt flauw van de lach aan het begin van de dag. Heerlijk! En ik heb ook weer veel geleerd. Ik snap eindelijk hoe Mark Rutte opereert: Stiekem is het woord! Dan nu naar buiten, want het zonnetje schijnt. Ik ga een kort rondje met de hondjes doen hier door de wijk. Straks komt Blonde Buurman een muis brengen.

‘Hij past niet door de brievenbus, hoe laat ben je terug?’ appt hij me vlak voor ik de deur uit ga. Ook zielig natuurlijk, zo’n muis alleen tussen de post en kranten. ‘Ik ben over een uurtje zeker weer thuis. Is het een lieve muis?’ piep ik terug vanuit het voorhuis.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Het is heerlijk buiten. Heks heeft een goeie dag met haar lijf. Alle gewrichten gewoon in de kom, waar ze thuis horen. Niet al teveel pijn en ongemak. Ik ga van plezier compleet uit mijn dak! Dansend loop ik door de steeg. Naar het hofje verderop, waar mijn blaffers een mooie drol draaien. Nog een plasje hier en daar, terwijl Heks met poepzakjes in de weer is…..

Dan gaat het verder naar het Vrouwekerkhof. Hier laat ik mijn dolle hondjes eventjes los. Als zotten rennen ze over het plein richting het pand naast de slager. Hier huist de worstenman. Hij draait worsten in plaats van drollen. Freya springt tegen de deur op. Is hij aanwezig? Doet hij open?

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Soms staat ze om 4 uurs ’s nachts tegen die deur te springen. Je weet maar nooit. Misschien kan hij ook niet slapen. Of is hij vroeg aan het werk…..

‘Hij is er niet, kom maar schatje,’ roept Heks van de andere kant van het plein. Enthousiast komt mijn hondje naar me toe rennen. Maar dan, oh wonder, de slager komt naar buiten, zijn schort besmeurd met elementen uit zijn eeuwenoude geheime worstenreceptuur. In zijn enorme hand met zeer toepasselijke worstvingers houdt hij een flinke stuk rookworst.

In een mum van tijd zitten mijn hondjes braaf naast elkaar de door de lucht vliegende traktatie op te vangen. Oh, wat vinden ze dit toch lekker. Warme worst, net uit de ketel! Er bestaat gewoonweg niets lekkerders. Ook Heks is er dol op!

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Ik maak zoals altijd een kletspraatje met de slager. Dan neem ik afscheid, ik moet naar huis. Ik krijg bezoek.

‘Wacht even, Heks,’ roept de worstenman, ‘Ik heb nog iets voor je.’ Hij verdwijnt voor korte tijd in zijn magische laboratorium, maar komt al snel weer tevoorschijn met de rest van de rookworst, het stuk, dat mijn hondjes hebben verorbert mist, maar verder is het ding nog vrijwel intact, ‘Kijk, die is voor jou! Hebben ze thuis ook nog wat….’

Zo loop ik met een stomende rookworst en twee happende hondjes richting huis. Ik probeer ze weer aan te lijnen, niet te doen. Telkens als Freya bijna vast zit springt ze richting worst. Die zweeft boven mijn hoofd in mijn linkerhand, terwijl mijn rechterhand verwoed pogingen tot aanlijnen doet.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Hahaha,’ hikt een vuilnisman, die net op het pleintje de vuilnisbak met hondenpoezakjes leegt. Hij heeft het hele tafereeltje met de slager gade geslagen. Een grote grijns ligt op zijn vriendelijke gezicht. ‘Dit is de lekkerste worst van Leiden en omstreken,” vertrouw ik hem toe.

En het is waar! Deze slager heeft regelmatig nationale wedstrijden gewonnen met zijn bekroonde worst. Maar ik betwijfel of de Marokkaanse vuilnisman het met me eens is. De worst is volstrekt niet halal. En ook nog eens bereid met uitsluitend eersteklas varkensvlees…..

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Kijk, wat ik van de slager heb gekregen,’ trots laat Heks de worst een kwartiertje later aan de Blonde zien, ‘Ik denk dat hij me leuk vindt, maar hij is getrouwd. Dus dit is de enige worst, die ik ooit van hem zal krijgen,’ grap ik er achteraan. We liggen in katzwijm van de lach.

Wat een heerlijke dag. Zie ik zomaar weer eens een levend wezen hier in Huize Heks. Weliswaar bemondkapt, maar toch. ‘Bakkie koffie? We kunnen buiten zitten, het is heerlijk weer!’

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Even later zitten we saampjes aan een bakkie leut. Paar meter ertussen, frisse lucht. Ja, je moet zo voorzichtig zijn met dat klote virus en nu ook nog eens die engelse variant. Heks houdt haar mondkapje op. Die koffie drink ik straks wel op.

‘Wil je me met een vervelend klusje helpen? Ik heb iemand een tijdje geleden veel geld betaald voor iets, maar het product is nooit geleverd. En nu krijg ik dat geld niet terug… Het is nogal een ingewikkeld verhaal en de tegenpartij is nog chaotischer dan ik, indien mogelijk. Die persoon heeft een hele andere kijk op de zaak. Ik kan echter bewijzen, dat ik gelijk heb. Ik wil het vooral graag goed oplossen, maar ik heb wat hulp nodig.’

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Op zijn droge commentaar, dat het nog niet mee zal vallen om dit voor elkaar te krijgen reageer ik verrassend anders dan normaal.  ‘Nee, ik ga hier echt werk van maken. Ik ben gewoon enorm veranderd de laatste jaren. Vroeger liet ik zulke dingen altijd maar zitten, ik heb eindeloos aan het korte eind getrokken, maar die tijd is voorbij…’

Mijn oude vriend zegt toe me te gaan helpen. Hoera. Hij is de man van lijstjes en overzicht. Met zijn hulp komen we er wel uit.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Even later stapt hij weer op. Zonder muis. Die ligt op de keukentafel in een plastic zakje te wachten, totdat ik hem aansluit op mijn oude Windowscomputer. Ik ga op zoek naar bewijzen, dat ik mijn studieschuld aan mijn moeder al een keertje heb afgelost.

Iemand wil namelijk, dat ik dat nog een keertje doe. Hij heeft aan mijn zwaar demente moeder gevraagd of ik die schuld nog heb en zij zei ja. Belachelijk natuurlijk om haar dat nu nog te vragen. Weet zij veel……  Ze weet van niks meer! Als je haar vraagt of de lucht groen is zegt ze ook ja!

Nee, Heks is klaar met dit soort oneerlijke praktijken. Ik ga op zoek!

Maar niet nu. Ik besluit om even te lunchen, voordat ik lekker op stap ga met mijn beestjes. Ik check mijn telefoon. Kras heeft gebeld, dat doet ze bijna nooit. Ik ben toevallig juist van plan om haar straks spontaan op te halen voor een gezellige uitlaatronde, maar besluit haar toch maar eerst te bellen. Misschien er iets aan de hand.

Als ze mijn stem hoort barst ze in huilen uit. ‘Ik ga Lucas laten inslapen,’ snikt ze. Lucas is haar geweldige stokoude Brak. Bijna 17 is meneer alweer. Doof en blind, maar nog uiterst tierig. ‘Het is echt klaar met mijn ventje, Heks, vanmorgen trof ik hem zo ellendig aan. Het is gedaan… Om half vijf komt de dierenarts…’

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Zo neemt de dag dan een hele andere wending. Opeens spoed ik me naar mijn vriendin om haar bij te staan op dit oh, zo moeilijke moment. Je weet, dat het er aan komt, maar het komt toch altijd onverwacht….

Als de dierenarts weer vertrokken is, gaan we met haar overgebleven hondje Lotje en mijn monsters een flinke ronde om de golfbaan lopen. Zo gek, dat Lucas er niet meer bij is. Gelukkig is hij heel vredig ingeslapen. Geen eindeloos gevecht zoals met Ysbrandt indertijd. Het was echt zijn tijd.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Fijn dat je er bij was, Heks,’ zegt Kras bij het afscheid. Ja, door de jaren heen zijn we hele goede vriendinnen geworden. Heel soms botsen we, maar meestal lachen we ons een ongeluk samen. En als er iets is, zijn we er voor elkaar. Altijd. Zoals laatst, toen mijn vriendin de non overleed. Toen was Kras er voor mij.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Eenmaal thuis zet ik Freya onder de douche. Ze is zo zwart als een tor. VikThor is aan het eind van de wandeling in de Zijl gesprongen, maar mijn pup is daar nog te klein voor. ‘Wat een dag, vol ups en downs. Ik ben kapot,’ mijmer ik, terwijl zwart water in het doucheputje verdwijnt.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Ik rol mijn hondje in een handdoek en wrijf haar lekker droog. Dan meldt VikThor zich nog eventjes. Hij wil ook lekker worden afgedroogd…. Douchen haat hij, maar in een handdoek worden rond gerold vindt hij dan weer heerlijk!

Ik voer tot slot mijn veestapel, warm mijn eigen maaltje op….. en plof in bed. Ik zak in een diepe slaap. Uren later kom ik weer boven drijven. Vandaag doe ik niks meer. Op een uitlaatronde na straks. Het is mooi geweest. De koek is op.

Maar de worst nog niet!

De link staat intussen online: Pieter Derksen over Rutte, aanrader! Hilarisch!

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Wat vind jij, dat er met die Trump moet gebeuren,’ vraagt mijn zusje me onlangs. Even sta ik met mijn mond vol tanden. Dan krijg ik een lumineus idee: ‘Inmetselen in die muur van hem. Kan hij ook lekker bruin bakken…’ Mijn zus ligt dubbel van de lach ‘Ff Biden bellen!’ Ja, de Amerikanen zijn mooi klaar met die maniak. De Verenigde Staten gaan compleet uit hun dak. Ze doen hun naam niet langer eer aan. Hun gekoesterde eenheid is echt naar de maan. Verdeeldheid zaaien en opstand oogsten. Dat is wat Trump voor hen heeft gedaan.

Inmetselen, kan hij lekker bruin bakken!!!

‘Wat vind jij, dat er met die Trump moet gebeuren’ vraagt mijn zusje op de app, ‘Ik persoonlijk zeg: Gelijk opsluiten, het is een gevaarlijke gek. Geen dag langer wachten, hij is in staat tot een burgeroorlog….’

‘Geen kogel, hij moet wel lijden…,’ voegt ze er nog aan toe, mijn zusje, die geen vlieg kwaad doet, ‘Verder ben ik best lief, hoor.’

Dat brengt me op een idee. ‘Inmetselen in die muur van hem. Hebben de Amerikanen toch nog een beetje lol van dat bouwwerk. Kan hij ook lekker bruin bakken…’ Mijn zus ligt flauw van de lach. ‘Ff Biden bellen!’ tikt ze enthousiast terug, ‘Goed voorstel….’

Maar Heks maakt zich zorgen of hij wel in die muur past met dat dikke lijf en vooral dat enorme holle hoofd. ‘Het schrikt wel lekker af, natuurlijk, die akelige kop van hem. Geen weldenkend mens durft nog die grens over…..’

Trump wordt eruit gegooid bij de Deutsche Bank, steeds meer bedrijven trekken hun handen van de lijperd af. Hij kan niet meer facebooken, hij kan niet meer tweeten…… Hij lijkt eventjes van de aardbodem verdwenen. Heerlijk!

Maar: Vanavond staat Donald Trump pontificaal op het journal te blaten. Een week heeft hij zijn gezicht niet laten zien, maar hij is er weer. Terug van weggeweest. Als een kwaadaardig duveltje uit een pussydoosje.

Hij heeft het over de vreselijke heksenjacht, waar hij slachtoffer van is. Oh ja, die narcist vindt zichzelf natuurlijk weer zielig. Typisch. Bij het afscheid strooit hij kushandjes naar de verzamelde pers. Als de man niet zo gevaarlijk was, was het topvermaak!

Heks kijkt naar zijn plotsklaps gerimpelde oranje kop. Zo te zien heeft hij niet zo denderend geslapen de afgelopen week. ‘Deskundigen hebben mijn speech bekeken en ik heb helemaal niks raars gezegd vorige week,’ liegt hij door zijn tanden. Hij is natuurlijk op het matje geroepen. Aan banden gelegd, voorzover dat kan bij een ongeleid projectiel.

Toch blijft hij de boel opstoken met zijn suggestieve taalgebruik. ‘Ik wil geen geweld,’ roept hij vervolgens schijnheilig. Ja, geloof jij het?

Heks denkt, dat de man enorm geniet van de ravage, die hij aanricht. ‘Dat heb ik toch maar mooi voor elkaar,’ zie je hem denken.

Zijn volgelingen met hun complottheorieën zijn een klasse apart. Ze hebben de meest absurde ideeën en zijn op alles voorbereid. Tot aan de tanden bewapend vaak. Hele enge medemensen.

Griezelig om daar tussen te wonen. Heks krijgt een beetje medelijden met Amerikanen. Een klein beetje, want ze hebben die gek natuurlijk wel zelf aan de macht geholpen.

Hoewel? is dat zo? Of is het ook hiermee zo, dat alles wat hij over een ander beweert, in dit geval Biden, eigenlijk op hemzelf slaat? Heeft hijzelf 4 jaar geleden soms de verkiezingen ‘gestolen’?

4 jaar geleden…..

In een praatprogramma bij Jort Kelder zit de Amerikaanse ambassadeur. Een enigszins opgeblazen kerel. Wat een kwibus. Een kwibus bij een kwibus aan tafel. Twee kwibussen op een rij. Jort en hij.

Tot mijn verbazing begint de ambassadeur de bestorming van het Capitool enorm te bagatelliseren. Het is echt om te gillen. ‘Oh, dat gebeurt bij elke verkiezing, dit soort dingen,’ zemelt de man, Trumpiaans overtuigd van zichzelf, ‘Ja echt. In 2016 en in 2012. En toen Bush won van Al Gore… En ook daarvoor. Het is echt niks bijzonders hoor…..’

Iedereen aan tafel gaat op tilt. Wat zegt die rare man nu toch allemaal?

Er wordt op gereageerd natuurlijk. Diverse mensen haken in op deze onzinnige en tevens absurde uitspraken. Ook Jort stelt een paar voor de hand liggende vragen.

‘Nou ben ik beledigd,’ mokt de ambassadeur Dikke Deur vervolgens, omdat … ja waarom eigenlijk? Het ontgaat Heks volkomen, maar Jort biedt zijn excuses aan. Met een verbijsterde blik in zijn ogen.

Gekkenhuis natuurlijk.

De aanhang van Donald Trump bevat kleurrijke types. Zoals de nepsjamaan. Halfnaakt, met een paar horens op zijn kop en een grote bontmuts, valt de man enorm op. Dat is dan ook de reden, dat hij zich zo uitdost. Hij wil opvallen.

Echt waar, de man zegt het zelf. Er is niks sjamanistisch aan de man behalve zijn outfit. Ongeveer het tegenovergestelde van Heks. Ik zie er redelijk normaal uit, maar ben een echte toverkol.

Heks is nijdig. Haar beroepsgroep wordt te schande gemaakt door die notoire idioot.

De horendolle nepsjamaan zit nu in de bak te mekkeren, dat hij alleen maar biologisch voedsel verdraagt. ‘Had je eerder moeten bedenken, mafkees. Voordat je als een dolle stier het Capitool veroverde….’

De man prijkt ook op een Brabants biertje intussen. Hele foute actie natuurlijk van die brouwer, ondanks de toegevoegde tekst tegen geweld. Zoek toch gewoon een lokale toverheks om je product te promoten, stelletje idioten.

Heks krijgt allemaal filmpjes toegestuurd over de ontwikkelingen in de VS. En grappige plaatjes. Op televisie is het idiotencircus rond Trump, naast de Coronaperikelen, het onderwerp van de dag.

Een tweede impeachment wordt georganiseerd. Zal me benieuwen wat het oplevert, die gek komt altijd overal mee weg.

Nu zie ik bij Op1 weer allemaal enge schietende mensen op televisie, die claimen, dat hun de mond wordt gesnoerd, omdat ze in hun optiek geheel terecht beweren, dat de verkiezingen zijn gestolen.

‘We mogen niet meer op Facebook, niet meer op Twitter….’ scheldt een vlezige doodgewone man, die bij wijze van spreken je buurman zou kunnen zijn.

De dikke vijftiger rent vervolgens door een stuk ruige natuur met een Kalashnikov voor zijn toeter. Van de ene stapel autobanden naar de andere met gebogen postuur. Zijn stevige  buik helemaal in de verdrukking. Intussen schiet hij er lustig op los. Hij is zich gedegen aan het voorbereiden op de inauguratie!

‘Mijn god,’ denkt Heks, ‘Waar gaat dat allemaal naartoe?’ En ook ‘Wat ben ik blij, dat in Nederland niet de halve bevolking een wapen bezit.’

Nu wordt Kamala Harris in het televisieprogramma besproken. Iedereen heeft een gepeperde mening. Het is de vrouwelijk Obama. Het is een watje. Ze is ijzersterk. Het is een kille koude vrouw…..

Waar zit ik toch naar te kijken? De presentator is iemand, waar ik ernstig allergisch voor ben. Gauw wegwezen. Brrr.

Vroeger keek ik regelmatig met mijn liefje naar de toestand in de wereld door G.B.J. Hilterman. Knetterstoned weliswaar. We rookten eerst een flinke joint, anders was er geen doorkomen aan. Vervolgens lagen we flauw van de lach. ‘Kijk naar zijn handjes, hij flappert ze zo grappig heen en weer,’ giebelde Heks dan. ‘Nee, luister naar wat hij zegt, het is om je te bescheuren…’ kreeg ik dan als antwoord.

Niks eindeloze praatprogramma’s. De man legde het in zijn eentje allemaal haarfijn uit. Dat we aan de neutronenbommen moesten en waarom.

Wat was de wereld nog eenvoudig en overzichtelijk toen. In de goede ouwe tijd. De tijd, die mijn grootouders overigens als volstrekt onoverzichtelijk ervoeren. Bedreigend vaak. Zij verlangden naar het rustige dorpsleven met paard en wagen…. Naar hun goede oude tijd.

De goede oude tijd is voorbij. Wat hangt ons boven het hoofd? Wat als de Verenigde Staten imploderen. Onze grote bondgenoot. Onze bevrijders. Wat zou mijn vader hiervan gedacht hebben? Mijn vader, die me voortdurend hekelde met mij gedemonstreer tegen kernwapens? Wijlen mijn vader, die de oorlog bewust heeft meegemaakt.

Die de bevrijding bewust heeft meegemaakt. Bij wie willekeurig welke Amerikaan geen kwaad kon doen.

Mijn hoofd is moe. Mijn vermoeide hoofd weet het ook niet meer. Ik hoop, dat alles met een sisser afloopt. Ik hoop dat Trump zelf implodeert, dat zijn opgeblazen ego als een ballonnetje leegloopt. Ik hoop, dat er iemand opstaat, die dat uiteengeslagen volk wel kan verbinden.

Wie kan het iets schelen wat heksen hiervan vinden? Waarschijnlijk niemand. Ik hoef niet in een stom praatprogramma mijn mening te geven. De zoveelste. Goddank.

HET WITTE HUIS WORDT UITGEROOKT tot aan de laatste rat 

 

 

 

 

Hart van Nederland toont Nederland zonder hart. De Niet Zorgzame Samenleving en de Asociale Dienst maken de dienst uit. Verdient een postbezorger echt zo weinig, dat hij niet eens op vakantie kan? En ook: Toeslagenaffaire. Het kabinet moet vallen, allerlei ministers worden aangeklaagd…. Komt hoofdverantwoordelijke Rutte weer met alles weg? Huh? Meen je dat nou? Het lijkt er op.

Vorige week vrijdag lig ik televisie te kijken. Hart van Nederland geloof ik. Of iets vergelijkbaars. Er is een item over de gemeente Overbetuwe. Een inteelt-gemeenteraad van de bovenste plank, schat ik zo in, als ik verneem waarover het conflict gaat.

Een raad met lange bemoeizuchtige neuzen en verweekte hersenen. Een club bestuurders, die ofwel in het gevang horen of in het gesticht. Zeg het maar. Ik ben voorstander van beide.

Tom en Els Bakker uit Elst kochten jaren geleden een huis in Overbetuwe. Ze mochten er wonen, dat was hun toegezegd. Maar opeens is het bestemmingsplan veranderd. Vraag mij niet hoe, ik heb niet de minste behoefte om me er in te verdiepen.

Het resultaat was, dat de familie er niet meer mocht wonen. Na een jarenlang slepend conflict werden ze uit hun eigen huis gezet. En nu moeten ze hun huis ook nog eens leeghalen. Ze mogen hun meubilair er niet langer opslaan. Tom staat te huilen. Els ook. Murw getreiterd door die idioten in Overbetuwe.

Het lijkt mij weer een sterk staaltje van Ruttes niet zorgzame samenleving. Waarin streng wordt gehandhaafd en iedereen een potentiële fraudeur is. Waar de overheid als een hongerig monster zijn brave burgers op eet. En uitkotst als ze er zin in heeft…. In plaats van haar burgers te helpen en te beschermen.

Els en Tom hebben namelijk niets verkeerd gedaan. Er is hun toegezegd ooit, dat ze in de woning konden wonen. Er zijn getuigen, onder andere een ex wethouder. Dus ze zijn er gaan wonen.

Ze hebben hun hele ziel en zaligheid in dat huis geïnvesteerd. En dan komen de regeltjesneukers er hun plasje opnieuw overheen doen. Ze zien een futiliteit, die eerder door dezelfde nare inteeltneukers over het hoofd is gezien. En opeens moeten die mensen daar dan weg.

Heb je mooi pech. En zoek het uit. Val dood. Beland in de goot.

Wat een KUTgemeente, dat Overbetuwe. Flipje draait zich om in zijn graf! Ik zou er nooit gaan wonen als ik jou was.

Nou, wat is er verder nog te zien in hart van Nederland, of iets vergelijkbaars, vandaag? Heks is benieuwd.

Een dame komt in beeld, die mantelzorger is van haar stokoude moedertje. Door al haar goede zorgen hoeft het mensje niet naar een tehuis. Prima toch? Moet je toch als overheid in je handjes knijpen, dat een familielid die taken op zich neemt. Geheel vrijwillig! Met een hart vol liefde!!!

Van de vroege ochtend tot de late avond is de dochter voor haar moedertje in de weer. Ze haalt haar uit bed en kleedt haar aan. Ze drinkt een kopje koffie met haar en smeert een boterhammetje. Ook het avondeten verzorgt die lieve schat.

Maarrrrrr: Ze wordt opeens gekort op haar uitkering, omdat ze te weinig boodschappen doet! Mijn god. Zit de asociale dienst tegenwoordig in je onderbroek te kijken? Waar bemoeien die lui zich mee.

Dit schat van een mens krijgt een minimuminkomen en heeft geen schulden. Loopt zich uit de naad voor een ouwetje in nood. En dan moet je 109 euro per maand inleveren, heel veel geld voor iemand met een uitkering, omdat je koffie drinkt bij je moeder. En een boterhammetje mee eet…..

Vervolgens leent ze 800 euro van haar zus, omdat ze haar vaste lasten nu niet meer kan betalen. En opnieuw wordt de dame gekort, want de Sociale Dienst, een geheel verkeerde naam voor dit asociale instituut, zie dit geheel onterecht als inkomen. Let wel, het is een lening. Ik neem zonder meer aan, dat die zus het ook niet al te breed heeft. Dus dat geld moet ook terug.

Willen ze dan dat die vrouw haar huur niet meer betaalt? Moet ze als dakloze verder leven, omdat ze koffie drinkt bij haar moeder? Wat een gestoorde wereld!

Maar er is nu iemand van een Chrrristelijke partij, die deze praktijken aan wil kaarten. Goddank.

Ja, hoera voor kabinet Ruttekutte. Sinds die malloot aan het roer zit zijn de huren met 35% gestegen. Gemiddeld moet je 9 jaar wachten op een betaalbare sociale huurwoning. Het aantal daklozen is verdubbeld. Om maar iets te noemen. De toeslagenaffaire is niet de enige schandalige smet op het blazoen van dat stelletje idioten.

Dan komt er een postbode in beeld. Hij wordt gelauwerd, omdat hij de beste postbezorger van Nederland is. Dag en nacht is hij in de weer om pakketjes op tijd op de diverse adressen te bezorgen. Hij kent zijn clientèle bij naam. Een bobo van PostNL komt in beeld.  Hij overhandigt een reischeque aan Mirac Topsakal, de winnaar.

‘Hij is al jaren niet in zijn vaderland geweest. En nu kan hij gaan!!!’ staat de kwezel zijn eigen goede daad aan te prijzen.

Er staat geen bedrag op de cheque. Het is voor een reis naar Turkije. Daar kun je vanuit Nederland al heen voor een habbekrats, dus het is echt vreemd, dat de dag en nacht werkende Mirac nog nooit heeft kunnen gaan. De vraag is dus hoeveel Mirac nu eigenlijk verdient bij PostNL. Of beter gezegd hoe weinig.

‘Zullen we het daar maar niet over hebben,’ de man van PostNL wil de feestelijke stemming niet bederven. Zijn stemming dan. Hij wil ook niet dat zijn bedrijf er gekleurd op staat, maar dat staat het natuurlijk wel. Heel gekleurd.

Vanmorgen beland ik in een kamerdebat op televisie. Opeens is er richting verkiezingen allerlei commentaar op het huidige kabinet. Geheel terecht in mijn optiek. Onder deze draak van een kabinet is de zorgzame samenleving een luchtspiegeling uit het verleden geworden, waar we slechts dorstig naar kunnen snakken.

De overheid heeft van alles een verdienmodel gemaakt. Vooral om de zakken te vullen van zakken, wiens zakken al voldoende gevuld waren voordat het echte zakkenvullen begon.

Nu moet het kabinet vallen. Op de valreep. En een aantal ministers krijgt alsnog hun vet. Wat Heks dan weer extreem opvalt, is dat de hoofdverantwoordelijke voor dit kabinet, Rutte, geheel de dans lijkt te ontspringen.

‘Weg met Rutte,’ ik voel me een roepende in de woestijn, ‘Kies iedereen behalve die Ruttekutte. Nou, ook geen dom blondje Wilders of Bladiebla Baudet. En al helemaal geen Willem Engerdld. Maar zeker niet een nieuw kabinet Rutte.’

Gemeente Overbetuwe is hypocriet. Die slangenkuil wil met bewoners tot een nieuw bestemmingsplan komen… pas maar op, niet instinken. Er zit vast weer een addertje onder het gras. Ik zou zeggen: Los eerst de problemen rondom dat bestemmingsplan van het huis van de familie Bakker maar eens op. Stelletje schurken.

 

Druktemaker maakt zich druk. Fuck, fuck, fuck. Krijg de huk. Hik bedoel ik. Heks in de clinch met medische stand, wat is er aan de hand? Het oude liedje. Het verdriet van alle ME patiënten. Ze sturen ons met een kluitje in het riet. En Marcel van Roosmalen is een meutend stuk verdriet.

druktemaker

Hopla. Het is weer dag. Weer een dag. Dag dag.

Heks rent verwilderd naar de voordeur, wakker geworden door de bel? Door iets? Nee, niets. Het is nog niet eens licht. Net als ik weer slaap, gaat de telefoon. Iemand van de psychologenpraktijk, waar ik therapie volg. Belt veel te vroeg, ik ben nog helemaal niet aanspreekbaar.

druktemaker

Mijn vorige afspraak was begin december. De rest is afgebeld of viel op een feestdag. En ook in oktober en november viel er om de haverklap een afspraak uit. ‘Uw consult vrijdag gaat niet door. Eind januari staat de volgende gepland…..’ Dat duurt nog weken!

Godver!

Alsof ik niet zwaar depressief word van eenzame feestdagen. Alsof ik niet herhaaldelijk heb aangegeven, dat ik enorm baal van de gang van zaken. Alsof ik niet geweldig veel last krijg na een EMDR sessie met de daardoor losgewoelde emoties.

Alsof mijn mening er helemaal niet toe doet. Heks is ook maar een mens. Een mens met 1 wens: Weg met de shit en hier met menselijk contact.

vdruktemaker

Ik ben te moe om te reageren. ‘Krijg de klere,’ denk ik, terwijl ik me nog een keertje om draai. Ik ben aan het bijslapen van niets. Het hele weekend heb ik horizontaal doorgebracht. Met af en toe een uitlaatronde met de hondjes.

Ja, hoe gaat het? Niet slecht, niet goed. Meer van hetzelfde.

druktemaker

Zaterdag wandel ik met een vriendin en haar dochter door een overbevolkt Cronesteijn. Het zonnetje schijnt. Half Leiden marcheert gezellig met ten minstens drie idioten naast elkaar over de smalle paadjes.

Men wijkt geen millimeter bij tegenliggers. Heks springt om de haverklap in de bosjes. Ik wil geen vreemde adem in mijn gezicht gewasemd krijgen. Ik wil me verre houden van mijn ademhalende medemensen. Minstens anderhalve meter.

druktemaker

Ik ben heel moe na een slapeloze week. Mijn rechterschouder hangt uit de kom en mijn rechterheup ook. Ik crepeer van de pijn. Het trekt niet weg, maar wordt erger. Ondanks een enorme hap pijnstillers.

Een uitslaande binnenbrand. Al mijn zenuwbanen op tilt. Chagrijn welt op in mijn lamme lijf. Waarom loop ik hier? Waar ben ik aan begonnen? Hoe kom ik zo snel mogelijk weg uit deze mensenmassa? In de verte nadert een jogger.

De man vindt het een goed idee om dwars door al die mafkezen rennend, hard hijgend, zijn dwangmatige sportactiviteiten te ontplooien. Heks springt opnieuw een belendend modderveld in om de man te ontwijken.

Minstens acht meter wil ik tussen ons in hebben. Ik wil ’s mans aerosolen niet in mijn systeem. ‘Asociale eikel,’ schreeuw ik vanaf veilige afstand. De man is het er niet mee eens. ‘U loopt hier toch ook?’

druktemaker

Ja, maar ik hijg geen tien meter in de rondte. Ik ga hier niet vanuit mijn tenen iedereen recht in de bek toezingen bijvoorbeeld. Mijn vriendin staat me perplex aan te kijken. Zij en haar dochter zijn verbijsterd door mijn machteloze geschreeuw, hoor ik achteraf.

Ik vind al die hardlopende idioten verbijsterend. Dwars door alles en iedereen heen. De nietsontziende heilige dodelijke gang van de Hollandse jogger. Verantwoordelijk voor wie weet hoeveel besmettingen. Als ze het onder de leden hebben zijn het superbesmetters. En mondkapjes dragen? Ho maar.

druktemaker

Nu zit Heks natuurlijk al een jaar thuis te koekeloeren. Ik durf echt nergens te komen. Ik ben bang, dat ik eindig in een verpleegtehuis, als ik dat ellendige virus krijg. Of op het kerkhof. En daar heb ik geen zin in. ME is een postviraal syndroom. Ik weet niet wat mijn lijf gaat doen, als er nog een niet te hanteren virus in huishoudt.

Maandag bel ik met mijn huisarts. Ik wil hem er van doordringen, dat ik tot de absolute risicogroep behoor. En opnieuw krijg ik een zeer onverkwikkelijk gesprek met de man, van wie ik altijd dacht, dat hij me serieus nam.

‘Toen je me afgelopen najaar zei, dat griepprikken alleen voor kwetsbare mensen zijn en mij er geen wilde geven, omdat er een tekort was, schrok ik. Ik behoor namelijk tot de kwetsbare groep en het verbaast me, dat je dat niet weet. Je hebt zelf jarenlang met eigen ogen kunnen zien, hoe vreemd mijn lichaam reageert op van alles en nog wat…..’

druktemaker

‘We weten nog helemaal niet, hoe het zal gaan met dat vaccineren. De echt kwetsbare mensen worden in eerste instantie thuis gevaccineerd, naar het schijnt. Maar jij bent 60, dus jij krijgt ergens in maart of april waarschijnlijk bladiebladiebla….’ De man is volstrekt onwillig om naar me te luisteren. Geen speciale behandeling voor Heks. Stel je niet aan. Met jou is niks aan de hand.

Pas na heel veel vijven en zessen zegt hij toe aan me te denken, als de vaccinaties er eenmaal komen. Maar Heks gelooft hem al niet meer. Hij heeft me iets te vaak gezegd, dat er bij mijn niks aan de hand is. Dat ik, met mijn halvezolige niet functionerende immuunsysteem, niet tot de kwetsbare groep behoor. Ik ben er klaar mee.

druktemaker

‘Ik ga een andere huisarts zoeken en vinden. Deze weet helemaal niets over ME, hij heeft zich er nog nooit 1 seconde in verdiept. Hij wilde me ooit vol stoppen met morfine, dat leek hem nu een goed idee, grrrrr’ mopper ik nog uren door. Zelfs nu de ziekte erkend is loop ik nog tegen dit soort geëikel aan. Bah.

Vanmorgen zet ik de televisie aan. Na een eindeloze storing bij Ziggo heb ik eindelijk weer beeld op mijn beeldbuis. Een akelig aartslelijk mannetje staat te oreren over Diederik Gommers. ‘Druktemaker’ staat er op de achtergrond. Het kereltje gaat maar door en door. Niets is er goed aan de man, die Heks als nationale held beschouwt. Hij brandt mijn held volledig af.

Wie is die druktemaker? Al snel heb ik hem gevonden, het is Marcel van Roosmalen. Een mij volstrekt onbekend figuur. Onbemind ook en niet alleen bij mij. Zijn naam googelen levert een hele reeks weinig lovende artikelen over de man op.

druktemaker

Hijzelf heeft het ook moeilijk met zijn zure zelf. Vooral met hoe anderen tegen hem aankijken.

Schrijver Marcel van Roosmalen wordt vaak neergezet als nationale zuurpruim, maar worstelt met die karikatuur. ‘Ik zit niet de hele dag te mopperen op de mensheid en hoofdschuddend te balen van alweer een kutdag.’

Verbijsterd kijkt Heks naar die fulminerende man. Mijn voorland als ik niet uitkijk! Ik ben blij, dat ik probeer een andere richting in te slaan in mijn bestaan. Schelden is niet voor helden. Venijn voelt niet fijn.

Snel zap ik weg van die nijdige vent. Die zelf nog nooit in de vuurlinies is gesignaleerd, maar wel de mond vol heeft van iemand, die elke dag zijn leven waagt. Al een levenslang jaar lang.

De man, die ons wakker probeert te schudden over dit virus. Die goddank in elke kutterige talkshow het gesprek weer aan gaat. De man, die domme idioten zoals die druktemaker, altijd respectvol te woord staat. De man, die probeert ons te verbinden.

druktemaker

Als ik online naar het gescheld van Marcel van Roosmalen op Gommers zoek, ontdek ik dat het oud nieuws is. Van Roosmalen heeft al in oktober 2020 zo dom lopen oreren. Krijg de klere. Waarom word dit nog steeds uitgezonden? Zucht.

Het zijn moeilijke tijden en een aanval van spontane antipathie ligt voortdurend op de loer. Joggers, die in je gezicht rochelen. Druktemakers, die de verkeerde op de korrel nemen. Heks is gelijk klaar met die lui….

Ik moet weer terug, naar ‘iedereen is mijn partner’. Maar het lukt voor geen meter. Alleen al hier in de straat wonen mensen, die ik totaal niet meer kan uitstaan. En ook in de omliggende gemeenten bevindt zich een handvol aartsvijanden van Heks. En ook verder in Nederland wonen nog een paar persoonlijke minkukels.

Voor dat predikaat hebben die mensen enorm hun best gedaan. Sommigen doen nog steeds hun gloeiende best. Een enkeling is niet langer in staat om enorm haar best te doen, maar die heeft haar zaakjes zo geregeld, dat iemand anders zijn gloeiende best voor haar doet om Heks te treiteren. Diegene wordt daar dan rijkelijk voor beloond.

druktemaker

Terug naar ‘iedereen is mijn partner’ zit er eventjes niet in, ben ik bang. Maar ik blijf het proberen. Waar een wil is, is een weg, toch?

Wat wel mogelijk is, is het verschil maken in een mensenleven ergens op de wereld. Dat kan ik doen. En dat doe ik dan ook. Afgelopen slapeloze nacht. Om een uurtje of 4.

Heks adopteert een kind.  Ze mag lekker blijven wonen waar ze woont. Maar Heks verbindt zich aan dit mensenkind. Ik ga financieel zorg dragen voor dit meisje. En dat voelt goed.

druktemaker

 

 

Vandaag ben ik traag maar gestaag. Een slak op haar gemak. Een duffe doos en niet boos. Wel kwaad, nijdig vroeg in de morgen. Op mannetjes……. die in het riool wroeten, scootmobielen omruilen en pakjes bezorgen!!!!!!

Vanmorgen vroeg word ik gewekt door een raar geluid. Het is vooral luid. Ik kan het ook niet thuisbrengen, maar mijn hele huis schudt ervan. Heks zelf schudt ook uit haar pan. Ik steek mijn hoofd uit het keukenraam en zie een grote vrachtwagen stationair draaien onder mijn slaapkamerraam. 

Achter het gevaarte is het een drukte van belang met mannetjes. In alle soorten en maten. Ze staan verwoed met elkaar te praten en drijven intussen een pijp het riool in. Gorgelend gaat het ding zijn werk doen daar onder de grond.

Mannetjes

Geen idee, wat er aan de hand is. De straten hebben niet blank gestaan. Ook is er hier in het pand geen sprake van enige overlast vanuit het riool. Het lijkt een geheel wilde actie. Belachelijk en overbodig ook, maar dat vind ik als snel om 7 uur ’s morgens. Woest gewekt uit een diepe slaap.

Een paar uur later gaat de bel. Het is nog steeds vroeg. Ik krijg een pakje op mijn dak. Slaapdronken neem ik het in ontvangst. Oh, wat heb ik weer veel te kort geslapen. En zo gebroken. Niet zo kort als gisteren overigens. Toen tikte ik net de 4 uur aan. En ook niet zo kort als dinsdagnacht. Toen stonden er maar 3 uurtje op de teller. En al helemaal niet zo kort als maandagnacht……

Mannetjes

Heks heeft een waardeloze slaapweek. Ik kom maar niet weg uit deze wereld. Een grote zware steen ligt voor de ingang van dromenland. Die zwerfkei ligt ook als een steen op mijn maag. ‘Wanneer slaap ik een beetje bij?’ is de vraag. Vandaag? Nee, niet vandaag, want ik heb van alles te doen. 

Maar vanavond duik ik er vroeg in. Dat staat als een paal boven water. 

Mannetjes

Nadat ik het pakje heb aangenomen stort ik terug in bed. Ik probeer een droom op te pakken, maar die is er vandoor. Weggevlucht op de rug van een oude nachtmerrie. Ik zie hun contour nog flitsen aan de horizon. Dan val ik toch nog eventjes in slaap.

Als ik weer wakker word, schrik ik me een hoedje. Vanmorgen wordt mijn scootmobiel omgeruild. Ergens tussen 9 en 1. ‘Maar onze medewerker komt niet om 9 uur, hoor, hij moet eerst nog ergens anders heen,’ vertelt de dame van het scootermobielbedrijf me bij het maken van de afspraak.

v

Het is intussen al tegen 11 uur. De man zal zo wel voor mijn neus staan. Snel schiet ik wat kleren aan over mijn pyjama. Een paar sokken volgen. Even bijkomen……

Net als ik me weer in bed heb genesteld om even rustig wakker te worden met een kopje koffie, gaat de bel. Het is het mannetje met mijn tijdelijke scootmobiel. De mijne gaat onder het mes. Ik krijg een voetpedaal, zodat ik me niet langer het schompus hoef te knijpen met mijn halvezolige handjes.

Mannetjes

Na een kwartier schieten mijn handen dan volledig in de kramp. Ik houd het stuur op de meest bizarre manieren beet, om het apparaat dan toch nog een beetje aan de gang te houden. En dat is natuurlijk niet echt veilig. Die dingen zijn sowieso al zo onveilig als de pest. Sturen met je ellebogen is natuurlijk not done.

Heks heeft nog niet veel tekst. Ook doet mijn hoofd het nog niet echt. Ik sta dan ook verwilderd te luisteren naar de uitleg over het display van de leenmobiel. Weer helemaal anders dan zijn voorganger. Geen slakkenknop. Gaat in zijn achteruit middels een hendeltje. Maar wel in het bezit van een voetpedaal!

Mannetjes

Een uurtje later ben ik op weg met de hondjes. Mijn hulp is verwoed aan het stofzuigen. Ik heb mooi even de tijd om een uitgebreide ronde om de stad te doen. Het zonnetje schijnt. Het is heerlijk buiten.

Vandaag wil ik nergens aan denken. Ik wil me geen zorgen maken over mijn moeder met Corona. Afgelopen week geconstateerd na een flinke uitbraak in het tehuis, waar ze verblijft. Mijn demente moedertje. ‘Ze is voornamelijk heel moe…’ zijn de voorlopig geruststellende berichten.

Mannetjes

Maar ja, ze begint natuurlijk pas met dit gestoorde virus. Heel veel mensen, denken aanvankelijk dat het allemaal wel meevalt. Maar dan komt toch de man met de houten hamer. En dan gaat opeens het licht uit.

Kwetsbare ouwetjes, zoals mijn moeder, gaan vaak als een nachtkaarsje uit. Hele verpleegafdelingen zijn op die manier geëlimineerd qua bewonersaantal. Het dorre hout is grondig gekapt.

Mannetjes

‘Ruimt lekker op,’ zal de vrouw, die die term verzon wel denken. Of is ze intussen van mening veranderd? Is er al wat dor hout uit het struikgewas van haar pathetische leventje gekapt?

Ja, zelf geconfronteerd worden met de gevolgen van dit ellendige virus, doet wonderen in zo’n geval, heb ik geconstateerd. Mensen, die het hebben over mondluiers en de schande van het verlies van vrijheid, de onnodige hysterie en de hype, het grote gevaar van het dragen van die smoeldoeken……, diezelfde mensen draaien om als een blad aan de boom, als een dierbare opeens geveld wordt door Covid19. 

Mannetjes

Ik ben persoonlijk een beetje versleten door het allenig thuis zitten. Ik ben natuurlijk al een jaar bezig. Eerst met een pas geopereerde hond. En daarna in een eeuwige lockdown. Zelfs in de zomer hield ik me verre van mijn medemensen. Ik wil het namelijk echt niet krijgen. Het zou in mijn geval wel eens heel ellendig kunnen aflopen.

‘Nog even volhouden, Heks, het eind is in zicht…’ Zoals altijd wegen de laatste loodjes het zwaarst. Ik snak naar verbinding. Een paar armen om me heen. Een dikke vette knuffel.

Mannetjes

Op mijn gemak rijd ik mijn ronde om de stad. De hondjes gaan heerlijk uit hun plaat in de diverse parkjes. Dan kachel ik weer naar huis, ik ga samen met mijn hulp het bed verschonen. Hij doet de lakens in een hoes, dat doet hij in de woonkamer. En Heks kruipt door haar bed met een schoon onderlaken. 

MannetjesMannetjesMannetjes

Als ik de Mare op draai staat daar weer die vrachtwagen met een buis in het riool. Nu op een andere locatie. Een enorme teringherrie komt me tegemoet. Mannetjes zwermen er omheen als daze darren. Jeetje, wat zou er aan de hand zijn? De hele buurt moet eraan geloven!!!

Onze lokale shit wordt grondig aangepakt!!!

Mannetjes

Ja, vandaag ben ik traag. Onversaagd graaf ik in verleden, geniet heden en projecteer toekomst. Ik schrijf, dus ik blijf. Maar niet alles blijft bestaan. Mensen gaan. Vallen bij bosjes. Lieverd, als je wilt, mag je gaan…..

Mannetjes

Mannetjes

Mannetjes

Trump-tramp-ramp ontaardt in bestorming Capitool. De Bastille is ooit bestormd, toen rolden er letterlijk koppen: Het begin van de Franse revolutie. Maar de Bastille was een gevangenis, het Capitool is het symbool van democratie. Gelukkig hebben we die ellende hier niet. Alhoewel? Onze nationale groep Viruswaanzinnigen wil ook de politiek in, onder leiding van hun meest krankzinnige lid: Willem Engerlrd. Een gevaarlijke gek, die het ook al heeft over de maatschappij omver werpen…..

Dat Trump een gevaarlijke idioot is, wist ik al. Je kunt het niet direct aan ’s mans onbeduidende neus zien, maar uit zijn daden blijkt het al jaren. Overduidelijk.

Eigenlijk slaat alles wat hij over anderen beweert op hemzelf. Zoals meestal bij narcisten, sociopaten en psychopaten. Ook geeft hij altijd de schuld van wat hij zelf doet aan anderen. ‘De hele wereld is gek,’ zegt de gek. En slaat de wereld vervolgens op zijn bek.

Narcisme, sociopathie en psychopathie. Een greep uit de diverse persoonlijkheidsstoornissen, waaronder zijn gespleten persoonlijkheid zonder twijfel is onder te brengen. Heks neigt naar het etiket psychopaat of sociopaat voor die kwibus. Een beetje narcist verbleekt bij die man.

Zelfs de meest flamboyante narcist kan niet tippen aan zijn lage streken. Het gekonkel en gemanipuleer. Het grove afbranden van alles wat heilig is. Het schaamteloze liegen. Het opruien en verdeeldheid zaaien. De intense diepe vrouwenhaat. Het disrespect naar alles wat leeft. De onthutsende domheid ook.

Vanmiddag zit Heks net online over de verschrikkelijke ontwikkelingen in de Verenigde Staten te lezen, als er een appje binnenpiept. ‘You want to come to the park?’ Het is Australische catledog Sierra, de BFF van Freya. Nou ja, 1 van haar baasjes: Een leuk pottenstel uit San Francisco. ‘I’ll be there in 15 minutes,’ app ik terug. 

Snel lees ik verder over de aanval op het Capitol. Ik zie een griezelig filmpje, waarin een beveiliger, achterwaarts bewegend, min of meer op de vlucht slaat voor de stroom idioten, die het pand belaagt. Ik hoor de stompzinnige toespraak van die oliedomme maar oh, zo gevaarlijke geslepen eikel, waarin hij min of meer oproept tot geweld. Dan moet ik echt de deur uit.

‘Wat een toestanden in jouw thuisland,’ komt even later het gesprek met mijn Amerikaanse vriendin natuurlijk in no time op de recente ontwikkelingen in haar vaderland. De hondjes rennen lekker in de rondte.

VikThor draait de ene drol na de andere. Alsof hij alle shit van de wereld wil uitschijten. Alsof zijn eindeloze geschijt ons kan verlossen van deze enorme berg bullshit……

Mijn vriendin zucht. Heel diep. En nog eens. Zij lijkt bijna weerstand te hebben om het onderwerp aan te roeren. ‘Oh it’s so terrible, you know,’ begint ze zich bijna te verontschuldigen, ‘We schamen ons dood……’

‘Maar weet je wat nu het rare is? Tijdens die doorgaans vreedzame demonstraties na de liquidatie van George Floyd vorig jaar was er ongelofelijk veel politie op de been. Ook de State Troops waren paraat. Er is toen heel veel geweld gebruikt tegen mensen met vreedzame bedoelingen…..’

‘Maar nu was er nauwelijks beveiliging! Er was nauwelijks politie aanwezig, laat staan State Troops. Terwijl toch algemeen bekend was dat mensen elkaar opriepen om het Capitool te lijf te gaan! Het stond overal op het internet. Mensen met wapens ook nog eens, want die Trump aanhangers zijn van een heel eng agressief slag. Dat is toch vreemd….’

Heks staat intensief te luisteren. Wat zegt ze nu eigenlijk? Er was nauwelijks beveiliging, dus het was doorgestoken kaart? De rillingen lopen intussen over mijn rug. Heeft Trump er persoonlijk voor gezorgd, dat die bestorming kans van slagen had?

Ja, het lijkt er op.

Nou, dan kunnen we nog lachen de komende dagen. Weken. Maanden wellicht. Jaren?

Dat land is een ongelofelijk grote flipperkast intussen. Van god los. Een gevaarlijke gek probeert de absolute macht te grijpen. Hij denkt natuurlijk: ‘Wat Poetin kan, kan ik ook!’ of ‘Ik neem een voorbeeld aan Erdoğan.’ Ja, de man is uitermate modern, het is helemaal van deze tijd!

Heks krijgt intussen echt de riebels van die vent. Vanaf dag 1 vind ik het een engbek. Gelukkig hebben we hier nog niet zo’n gestoorde gek in de politiek. Wilders heeft nooit echt voet aan de grond gekregen in ons kikkerland en Baudet is te mesjogge om het politiek te gaan redden. Met zijn randdebiele gedachtengoed. Mijns inziens.

Maar oh, wat een schrik! Opeens zie ik het akelige hoofd van Willem Engel op het journaal verschijnen. De griezel gaat de politiek in! De man met de verkeerd gespelde naam, waar L staat hoort eigenlijk RD te staan. Misleidend tot op het bot, net als de leiperd zelf. Met zijn misplaatste rastataar. Zijn leugenachtige mond overlopend van wat hij noemt waarheid en liefde. Ik noem dat gelul.

De man doet hele akelige uitspraken. Hij vindt, dat het dragen van een Jodenster met daarop de tekst ‘ongevaccineerd’ door zijn volgers gewoon moet kunnen bijvoorbeeld. Brrrr. Lekker als je hele familie het leven heeft gelaten tijdens de Holocaust. Of is dat soms ook nooit gebeurd?

Griebelegriezels, van die miezerige mispel zijn we voorlopig nog niet af. Van die plaag. Van die straf. Met zijn complottheorieën, die hijzelf niet als zodanig duidt. Met zijn gezever, dat hij wetenschappelijk iets in de melk te brokkelen heeft. Als gesjeesd student. Met zijn zogenaamde charme. -Mag ik even een teiltje?- Een eersterangs narcist, die op de waarheid pist.

Vriuswaanzin, die naam was echt perfect gekozen. Hij dekte de lading precies. Nou nee, bijna. ‘Viruswaanzinnigen‘ onder leiding van Willem Engerd. Als die mafkees met dat predicaat de politiek in gaat, weet iedereen tenminste waar hij of zij aan toe is. 

Ik wil prostituee worden, lichtekooi, meisje van plezier, snol, temeier, courtisane, tierelierelier! Het klinkt zo lekker, lekkerbekje, dier van plezier. Of toch niet? Want wat blijkt? Je moet je landingsbaan scheren. Kaalslag rond de kut. Een kale echoput. Krijg nou toch de klere. Heks kijkt TV en krijgt veel mee. Ik ben direct genezen van dit briljante idee.

PROSTITUTIE IN DE KUNST

Heks zit in bed een beetje televisie te kijken. Af en toe val ik in slaap. Dan zap ik weer naar een andere zender. Ik zie iets over afvallen met Maarten van der Weijden. Huh? Is hij te zwaar? Die zwemmende reus? Mijn elfstedenheld? Maar nee, dat valt reuze mee. Maarten moet gewoon een beetje uitkijken.

Een broodmagere blonde dame verschijnt in beeld. Ze laat twee ontbijtjes zien aan presentator Kees. Die heerlijke nicht uit Volendam. ‘Ik was vroeger ook ruim 15 kilo zwaarder,’ kwettert hij opgewekt, ‘En nu begrijp ik, dat mensen, die OOIT te zwaar waren, altijd veel meer moeite moeten doen om op gewicht te blijven, dan mensen die nooit dik zijn geweest. Ook al hebben ze nu hetzelfde gewicht….. HET LEVEN IS ZO ONEERLIJK!!!!’

PROSTITUTIE IN DE KUNST

‘Ja, het is niet eerijk. Maar door welke van deze ontbijtjes kom je aan? Ze bevatten allebei precies dezelfde hoeveelheid calorieën. Maar van de ene kom je aan en van de andere niet….’ pakt de dame opgewekt door. Ja hoor. Toe maar. Wat is het toch ingewikkeld……

Het goede antwoord is het ontbijtje met bewerkt voedsel. Dit soort non-foodfood wordt door ons lichaam niet als voedsel gezien. Daardoor blijf je honger houden, ook als je je buikje rond hebt gegeten. Dus je eet veel meer.

PROSTITUTIE IN DE KUNST

Jaja. En al die troep in bewerkt voedsel parkeert je lijf ook nog eens in vetcellen, dat zegt de dame er niet bij, maar zo is het wel.

Ik zap weer verder. ‘Ik word prostituee.‘ Holee, holee. Heks was niet van plan om er naar te gaan kijken, maar opeens pruttelt de televisie dit programma op de achtergrond.

PROSTITUTIE IN DE KUNST

Een prachtige roodharige dame, die vanuit een studie filmkunde in de pornoindustrie is beland, verschijnt in beeld. Ze heeft eerst zelf voor de camera gewerkt, om het vak van binnenuit te ervaren. Daarna is ze gaan regisseren.

Nu wil ze echter echt fysiek aan de bak in het vak. Dus praat ze met haar moeder, met haar man ook…. Bladiebla. Ja, je kunt alles altijd goedpraten natuurlijk. ‘Doe het niet!’ roept Heks inwendig. Waarom? Als zij dat nu wil…..

‘Je verkoopt je lichaam,’ zegt de moeder. ‘Maar ik kom toch gewoon met mijn lichaam thuis ’s avonds?’ pareert de dochter. 

Haar man vindt het geen probleem. Hij is al het een en ander gewend, die vriendelijke vent. 

Vervolgens interviewt ze een alleraardigste dame met een eigen escortbedrijfje. Ze is de enige werkneemster. ‘Voel altijd even of die vent z’n condoom nog om heeft, voordat hij in de buurt van je vagina komt,’ geeft ze een gouden advies, ‘Gewoon doen alsof je even lekker aan jezelf friemelt. Soms doen die stiekemerds em gewoon af. Willen ze zonder. Hij kan ook afglijden natuurlijk…..’

Dan gaat onze heldin solliciteren bij een escortbureau. ‘Je moet het ideale vriendinnetje zijn,’ blaat de opgepimpte eigenaresse opgewekt, ‘Dus er geweldig uit zien. Verzorgd, tietenkontbladiebla…..’

‘Goh, waar zijn onze ideale vriendjes?’ mispelt Heks. Ik realiseer me voor de zoveelste keer, dat de seksindustrie toch voornamelijk is ingericht op mannen. Wat zij willen, hun fantasieën. 

PROSTITUTIE IN DE KUNST

Er bestaan wel gigolo’s. Maar die zijn op de vingerende vingers van één hand te tellen. Of misschien twee. Zeker in vergelijking met de op elke hoek van de straat paraat staande dames in elke grote stad. De koekjes met een gat. Bij tante op het feest. Wie waren daar nog meer? Damessssss en 1 heer.

‘Moet ik me ook scheren?’ vraagt de beeldschone roodharige. Ja, dat moet. behalve op je kop, wordt je geacht nergens een haartje te hebben. Op misschien een bescheiden landingsbaan na. Een baken in dat kaalgeslagen landschap. Een vingerwijzing.

Het ideale vriendinnetje met een kinderkutje belichamen. Dat is wat er van ons vrouwen wordt gevraagd.

PROSTITUTIE IN DE KUNST

En daar zegt die roodharige toch iets echt leuks. ‘Ik ben volledig behaard. Dat is mijn handelsmerk. Ik moet er nog eens goed over nadenken allemaal……’ De vrouw van het bureau kijkt scheel van begrip. Haar ogen draaien naar het plafond van understanding. ‘Ja, denk er vooral over na. Er zijn wel eens mannen, die een harige vrouw willen, maar….. bladiebla.’

PROSTITUTIE IN DE KUNST

Heks heeft wel eens een vriend gehad, die van harig houdt. En ik bedoel echt harig. Woeste zwarte dampige armen. Lange spinachtig behaarde benen, die je kunt borstelen…… Bij mij ben je dan aan het verkeerde adres, want ik heb gladde benen en armen van mezelf. 

PROSTITUTIE IN DE KUNST

Maar schaamhaar kan ik zeer waarderen. Ik haat die kale playboykutjes. Die vierkante Barbyboxjes. Met een gleufje. Net een spaarpot. Een kleuterspaarpot.

‘Het laten staan van al dat haar heeft mijn leven veranderd,’ zegt het toekomstige meisje van plezier, het verlichte lichtekooitje, ‘Ik ben met name dol op mijn okselhaar. Als ik in een mooie avondjapon op hoge hakken helemaal opgedoft uit ga met die rode plukken vol in zicht… dat voelt heerlijk. Dat voelt als mij!’

Oh, Jan Wolkers draait zich om in zijn graf van plezier!

PROSTITUTIE IN DE KUNST

Dezelfde avond gaat ze in bad zitten met een scheermes. Niet om haar polsen door te snijden, nadat ze is afgewezen op grond van haar rode schaamhaar. Nee, ze scheert haar benen helemaal kaal. Verder komt ze niet. De roodgloeiende oksels zijn haar te dierbaar. Haar rossige schaamhaar mag ook lekker blijven.

‘Schaamhaar voelt heerlijk tijdens het vrijen. Het voegt een extra dimensie toe. Een donzig laagje, waardoor je meer ervaart. Het zijn net kleine voelsprietjes…..’

Nee, van heur haar blijf je af. Heks staat paf. Van plezier, tierelier.

PROSTITUTIE IN DE KUNST

Later gaat de dame toch naar haar eerste klant. Een saaie grijze manmuis in een rijtjeshuis. Ze doen het twee keer. Ze verdient 450 euro.

Dan is het alweer klaar met dit verhaal. Ik heb weer veel geleerd. Zoals: Ik ben niet de enige, die de riebels krijgt van vaginale kaalslag. Rood okselhaar is prachtig, wil ik ook. Ga nooit voor zo’n stom escortbureau werken, want je werkt mee aan de verBarbying van de wereld en dat wil je toch niet? 

En ook: Voel altijd aan je frutje voor een pik gaat in je kutje of er nog een condoom omheen zit. Rommel ter afleiding aan je klit. 

PROSTITUTIE IN DE KUNST

Er is natuurlijk een grote tak van prostitutie, waar vrouwen worden uitgebuit en onderdrukt. De overgrote tak. Afschuwelijke vrouwenhandel. Die vaak verslaafde meiden doen het echt niet voor hun lol. Die denken niet: ‘Ik wil prostituee worden’. Die zijn het uit noodzaak. Die zijn er in gerold, onontkoombaar. Er in gezogen. Zoals water in een afvoerputje. Veel dames achter de ramen zaten liever thuis achter de geraniums. 

Daar moet een eind aan komen. Aan die vorm van oudste beroep van de wereld. Maar het einde is nog niet in zicht……

Maar ook: Sekswerk kan helend zijn. Het is ook belangrijk werk. Iemand moet het doen. Mensen, die het met zoveel liefde en passie doen zijn zeldzaam. De dame in het programma is een klasse apart.

PROSTITUTIE IN DE KUNST

Maar toch: Mij niet gezien. Geen OmaSeks voor Heks. Ik ben zonder er ooit een cent aan te verdienen voor hoer uitgemaakt. Ik ben geslutshamed bij het leven. Er is naar me gegrabbeld en gegraaid. Door brave huisvaders vaak. Of vrienden van vrienden.

Door wildvreemden in de kroeg of in de trein. In de Bhoeddhistische Sangha zelfs. De kerel die me daar bepotelde, een geile stokoude antropoloog, schrijft schijnheilige kutverhalen in het blad van mijn kerk……

PROSTITUTIE IN DE KUNST

Er is zo slecht over me gesproken…. Vanaf dat ik maagd was ongeveer. Mijn eerste vriendje betichtte me al van promiscue activiteiten. Hoe de waard is, zullen we maar zeggen…… Maar toch: Het heeft iets kapot gemaakt in me.

Alleen maar omdat ik een vrije geest heb in een vrij lichaam. Omdat mijn seksuele energie stroomt. Omdat mannen altijd en overal op me reageren, nog steeds. Ook piepjonge mannen. Mannen, die mijn kleinzoon zouden kunnen zijn…….

De dubbele moraal rondom seksualiteit heeft me genekt. Het is ook diezelfde dubbele moraal, die me toch altijd weer een ellendig gevoel rondom prostitutie bezorgt. 

PROSTITUTIE IN DE KUNST

Nee, Heks zit in haar schulp. Al vele jaren. Helemaal flauw van al die kerels, die zonodig in elk gesprek hun geslacht op tafel moeten deponeren. Suf gebrainfuckt. Maar er gloort licht aan de horizon! 

Ik word dan wel geen prostituee, maar ik ga dit jaar weer daten heb ik besloten. Op mijn gemakje. Ik moet nog een strategie uitstippelen, want ik heb geen zin in het narcistische gehalte van de gemiddelde datingsitebezoeker. Maar ik heb weer zin. En daar heb ik zin in!

PROSTITUTIE IN DE KUNST