Fleurig valt niet altijd in de smaak.

Afbeelding 3 Gisterenavond gaat een fleurige Heks bij Frogs eten. Hij kookt altijd couscous. Min of meer zijn enige culinaire uitspatting op de roerbakschotels van AH na. Vanwege mijn dieet kan ik dat laatste niet meer eten.

Onderweg ga ik een grote supermarkt in om pens en andere heerlijkheden voor Ysbrandt te kopen. Dan kan ik dat direct in de vriezer van Frogs gooien, want Ysbrandt gaat uit logeren! Terwijl ik door het gebouw loop, kom ik een klein gemelijk vrouwtje tegen. Hoofdschuddend kijkt ze me aan. Ongegeneerd. En weer schudt ze vol afkeuring haar hoofd bij het zien van zoveel kleur. Haar mond wordt een strenge streep.

Afbeelding 11

Nu is Heks geïntrigeerd. Loopt ze zich nu werkelijk zo te ergeren aan al die vrolijkheid? Ja, inderdaad. Ze schudt en misprijst dat het een lieve lust is. Apart!

’s Avonds wandelen mijn goede vriend, Heks en hondje door een zwoele stad. Op de drukke terassen aan de Nieuwe Rijn gapen ook hele gezinnen naar mijn kleurige outfit. Soms stoten ze elkaar aan en wijzen naar ons. We moeten erom lachen. Het is me de hoed ook wel, die vandaag op mijn hoofd prijkt! Plotseling wordt er enthousiast gezwaaid vanaf een terras op de hoek van de Hoogstraat en de Nieuwe Rijn. Daar zitten een mij bekend kunstnaarsechtpaar breeduit te lachen om al die kleuren. Zij kunnen dat wel waarderen!

Jammer van al die saaie chagrijnen. Het moet niet meevallen om al die ergernis van je af te schudden op dagelijkse basis. Want Heks is echt niet de enige kleurrijke vertegenwoordigster van de menselijke species. En mij interesseert het geen bal, wat wie er dan ook van vindt. Het hoofdschudden ontgaat me doorgaans. En wijzende gezinnen heb je eigenlijk alleen maar in de vakantie periode. Misschien wel Duitse toeristen… ‘Geef m’n fiets terug’, kan ik dan als vooroordeel mijnerzijds antwoorden. Mochten ze onaangenaam worden…..