Heks komt uit de bezemkast. Vreemde verhalen en rare verschijnselen. Ach, het moest er maar eens van komen. Aldus Draak.

heksenhoed heksenhoedheksenhoedheksenhoedheksenhoed

Begin jaren negentig kwam ik in contact met een regressietherapeut. Ik had de stille hoop, dat mijn ziekte zou worden veroorzaakt door een trauma uit een vorig leven. Het moest toch ergens vandaan komen, nietwaar? En de reguliere medische wetenschap verklaarde me sowieso al zonder meer voor gek,  nog steeds overigens, dus een wat vage therapie kon er ook nog wel bij.

heksenhoed

Welnu, trauma’s genoeg. Mijn eerste regressie voerde me linea recta naar de brandstapel. Daar werd een kruidenvrouw, Lena, net als vele van haar zusters (en broeders) geofferd op het altaar van de patriarchale kerk met z’n macht en enge celibaat. Lena met haar bochel, horrelvoet en grote wrat, zwarte kat en hutje in het bos: Archetypischer kan het bijna niet. Zo’n ellendig levenseinde verklaart dan weer wel mijn warsheid van het openbaar tonen van mijn vakvrouwschap als heks…..

Na een reeks regressies voelde ik me fysiek nog niet veel beter. De therapeut nodigde me uit voor een rondreis door Frankrijk met zijn camper. Ja, dubieus aanbod natuurlijk. Maar ik zag er weinig kwaad in. Achteraf denk ik, dat de man in kwestie een stevig oogje op me had laten vallen. In zijn langetermijnplanning zat zeker een relatie met de jonge schone Heks. Zonder horrelvoet in dit leven gelukkig.

heksenheksen

Hij heeft dit nooit toegegeven overigens. Wel ondernam hij wat vreemdsoortige pogingen in die richting op momenten, dat ik tegen de vlakte lag. Zoals na een ziekenhuisopname met een aantal fikse operaties.

Gelukkig ben ik totaal niet gevoelig voor het relatiemantype ‘redder in nood’. En hij was oud genoeg om mijn vader te zijn, ook geen pré wat mij betreft. Bovendien was het totaal mijn type niet….. Ook een schat met een hart van goud! Het heeft de vriendschap wel opgebroken uiteindelijk.

heksenheksen

Maar voordat het zover was maakten we jarenlang wonderlijke reizen. ‘Ga in trance, Heks,’ zei de regressieman die eerste keer, zodra we Leiden verlieten. Als vanzelf wist ik hoe ik dat moest doen. Vanuit andere dimensies kreeg ik aanwijzingen hoe we moesten rijden.

Buiten dat het reizen erg spannend maakt, dit puzzelrit-effect, bracht het ons ook op de meest mysterieuze plekken. Kerkhoven zonder een sprietje groen, zwarte madonna’s in de Ardennen en ga zo maar door. Het was een beetje vleesgeworden Suske en Wiske, deze avonturen.

heksenheksen

Op bepaalde plekken, vaak ruïnes van kerken en andere heiligdommen, werden we behoorlijk aan het werk gezet. Ik had eerlijk gezegd geen idee, wat ik toch allemaal aan het doen was. Wel kreeg ik en passant een volledig sjamanistische opleiding vanuit die andere dimensies.

Ook begon ik met het blote oog vreemde vliegende objecten waar te nemen aan de nachtelijke hemel, ook wel UFO’s genoemd. Daarnaast ontwikkelde ik het vermogen om klanken te horen bij mensen, die door henzelf gezongen een weldadige uitwerking op hen hadden. Ik gaf hen hun eigen oerklank cadeau…… En het begrip synchroniciteit is sindsdien niet meer weg te denken uit mijn bestaan. Maar dat eeuwige trancewerk….. Ik werd er flauw van.

heksenheksen

Bijkomend nadeel was, dat mijn vriendenkring me voor gek verklaarde. Ik kreeg te maken met onverdraaglijke veroordeling op iets, waar ik nu ook niet bepaald om had gevraagd. Ik herinner me, hoe jeugdvrienden zich in een discussie massaal op me stortten tijdens een etentje. Alsof zij zelf zulke geweldige ideeën hadden! Wetenschappelijk cynisme, daar zit de wereld op te wachten!

Het was dubbel. Enerzijds voelde ik een grote passie voor het spirituele werk. Anderzijds baalde ik van het enorme isolement, dat het met zich meebracht. Op de regressietherapeut na had niemand eigenlijk enig idee, waar ik mee bezig was. En hij had een dubbele agenda…..

Zelfs tijdens mijn heksenopleiding bij de SOOP ( Haha, wat een naam toch! Stichting Opleiding en Onderzoek Paranormaal begaafden) vond ik weinig aansluiting bij mijn medestudenten met mijn vreemde avonturen. We kregen medische basiskennis, psychologie, parapsychologie, ethiek en bedrijfsvoering, heel praktisch.  En dat was het. Ook hier vond men mijn ervaringen te buitenissig.

heksenheksenhoed met zwarte kat

Pas vele jaren later kwam ik bij Drunvalo Melchizedek terecht. Hier vond ik dan eindelijk herkenning en erkenning. Ik heb eens een hele avond met die man zitten praten, een verademing! Eindelijk werd me duidelijk, wat ik toch allemaal had beleefd begin jaren negentig. Ik bleek niet de enige te zijn! Hij had precies dezelfde ervaringen gehad.

\heksenhoedheksenhoed

Over de hele wereld waren heksen zoals hij en ik opgeroepen om krachtplekken te reinigen. Het energieveld rondom de aarde moest worden opgeschoond. Vraag me niet waarom. Er is meer dat ik niet weet dan wel. In de loop van de jaren negentig was het opschoningsproces klaar. Ik liet me omscholen tot systeembouwer en -ontwerper, kreeg een baan in de automatisering en hing mijn toverstokje aan de wilgen.

Ik ben altijd dankbaar geweest voor die rare moeilijke tijd. Het heeft mij een schat aan inzicht en kennis verschaft. En mijn kompaan heb ik zijn dubbele agenda al lang vergeven. Hij heeft ook zijn gloeiende best gedaan voor de goede zaak. En wat mijn toenmalige vrienden betreft: Tja, je zal maar zo’n rare heks aan tafel hebben, dat valt natuurlijk ook niet mee…. Het grappige is, dat sommigen van hen nu zelf dit pad zijn gaan bewandelen!

Soms voel ik me wel schuldig en opgelaten, dat ik tegenwoordig zo weinig actief ben met die hele santenkraam. Maar 1 ding weet ik zeker: Ik heb mijn sporen indertijd verdiend. Al zou ik nooit meer een bal uitvoeren op dat vlak……, dan ga ik toch lekker naar de toverheksenhemel…….

heksenheksen

De dag voor haar eigen feestje verschiet Heks al heel wat kruit. In het kader van energiebeleid geen goede planning: Van alles achter elkaar. Geen wonder, dat jullie al dagen niets van me hebben vernomen……..

familiediner

de familie verzameld

Zaterdag viert mijn moedertje haar verjaardag. Heks is net een beetje bijgetrokken van haar avonturen rondom het concert van Bob Dylan. Klokje rond geslapen, gevolgd door een extreme boodschappenronde: Zondag geef ikzelf een feestje voor mijn negenendertigste verjaardag. Ik verwacht, dat er zo ’n twintig man zullen komen opdagen, het magische getal, dat aan mijn gemiddelde feestjes kleeft.

broers

mijn neven

Het is duister, hoe het komt, maar Heks vindt, dat er bij een goed feestje lekker gegeten moet worden. Een on-Hollandse aanpak. Het is vrijwel zeker genetisch. Mijn vader had er ook last van. Er zijn wat Franse voorouders, Hugenoten, aan die kant van mijn familie. Dat zou een en ander kunnen verklaren.

IMG_3782

Het feestvarken

Maar ook mijn moeder pakt graag uit als er iets te vieren valt. Ze heeft kinderen en kleinkinderen opgetrommeld in een Italiaans restaurant: Een enorme tafel met familieleden. Ik kom uit een luidruchtige familie. Grote mensen met zware stemmen. Ook vanavond schreeuwt iedereen boven elkaar uit.
Het is leuk om mijn neven en nichten weer te zien, ik zie ze nog maar zo weinig, nu ze groot zijn en hun eigen leven leiden.

neef

Hij gleed vroeger op zijn buik de trap af

Met kerst komt gelukkig mij nichtje Lief logeren. Dan gaan we er een feestje van maken. Onder andere met een uitgebreid etentje met neven en nichten. Ik kijk er al naar uit.

neef

Deze neef had daarvoor niet genoeg spek

Later die avond kan ik de slaap niet vatten. Balen, want ik wil wel een beetje fris zijn voor mijn eigen feestje. Helaas lukt het me pas rond half zes ’s morgens om in te slapen. Te druk geweest, teveel gedaan, dus een stamplijf….. En het feest moet nog beginnen……

neef

Deze neef logeerde vorig jaar bij me

eten in restaurant

Het eten is verrukkelijk

 

Heks begraaft samen met familie en vrienden en compleet kerkkoor geliefde Moeders. En hernieuwt oude contacten! Onder andere met een bootvluchteling.

boot op droge

Bootvluchteling arriveert

Vandaag hebben we de moeder van mijn jeugdvrienden begraven. Eerst was er een prachtig afscheid in de kerk. Daar werd gezongen door het koor waar zij tot voor kort deel van uitmaakte. Heel indrukwekkend. Mijn jeugdvriend bracht een hartverwarmend eerbetoon aan zijn moeder. De kerk zat stampvol.

man en vrouw verliefd

Onze foto

Op weg naar de uitgang vloog een oude vriend me om de nek. ‘Ik zie je op het kerkhof’, fluisterde hij. Heks reed in haar bananenauto achter een enorme stoet aan door haar geboortedorp. ‘Goh, wat is het veranderd’, schoot er door me heen. Hoewel het op een steenworp van mijn huidige woonplaats ligt, kom ik er zelden.

actie

Een echte activist ook

Ik bemachtigde een plekje op het overvolle parkeerterrein, het heeft zo z’n voordelen om in een piepklein autootje te rijden….. Terwijl ik mijn benen uit de passagierskant zwaaide, de andere kant stond pal tegen een andere auto aan geparkeerd, hoorde ik iemand roepen:’Ha, schoonheid’. Dat moest wel voor mij zijn…. 🙂

moie man

En heeeeeel knap

Het was mijn eerste lief. We vlogen elkaar om de nek. Hij is niets veranderd, nog net zo knap als immer. ‘Ik las op je blog, dat Moeders overleden is,’ vertrouwde hij me toe. ‘De kaart was op mijn oude adres bezorgd. Zeg Heks, wanneer schrijf je nu eens iets over mij? Ik zie allemaal oude geliefden voorbij komen, maar niets over ons. Behalve gisteren dan….. ‘De laatste zullen de eersten zijn’, antwoord ik.

Protesteren tegen kruisraketten.....

Protesteren tegen kruisraketten…..

Bij deze dan, lieve bootvluchteling. Het was heerlijk je te spreken.

Gezamenlijk liepen we achter de kist aan. Onderweg wisselden we de laatste nieuwtjes uit. En lachten om vele avonturen in het verleden. Na de begrafenis ging ik even bij mijn vader kijken. Mijn jeugdliefde liep met me mee. Wat is het fijn om zo samen zijn graf te bezoeken. En bij te praten. Met deze man ben ik ooit jarenlang heel gelukkig geweest. Het is goedbeschouwd het mooiste en meest pure, dat ik heb meegemaakt in de Samsara van relaties.

mooie man

gepassioneerd

Twee jaar geleden had ik een indringende droom over hem. Heksen en dromen gaan hand in hand, moet je weten. Vannacht bijvoorbeeld heb ik ook een aantal zeer heldere dromen gehad. Onder andere over een wielrenner, die Ysbrandt aanreed…

De droom over mijn eerste vriend was heel simpel. Ik zag hem zitten op een kantoorstoel. Terwijl ik naar hem keek hoorde ik een stem zeggen:’Dit is de ware’. Je begrijpt, dat ik de volgende dag raar stond te kijken van die droom. We waren het contact al jaren grotendeels kwijt en hij was zeer gelukkig getrouwd. Ik heb zelfs gedacht, dat het over een andere man ging met een oosters uiterlijk. Uiteindelijk heb ik de droom gelaten voor wat het was.

gekke vrouw met slaapmuts

24 uur volleyballetoernooi met team Ekeltje

Vandaag begreep ik, dat die onschuldige eerste relatie je ware was. Hoe wij samenvloeiden in verliefdheid en plezier is waar het om gaat. De relatie is uiteindelijk misgelopen door angst en onzekerheid. De keerzijde van een grote liefde. Wanneer we bang worden om uit het paradijs verdreven te worden, steken onze meest donkere kanten de kop op.

Bij Heks speelde ook mee een enorme afkeer tegen de geijkte paden. Ik las sombere boeken van Doris Lessing, zoals ‘De zomer voor het donker’, over hopeloze huwelijken, enigszins geïnspireerd  door Moeders,  en de schrik sloeg om het hart. Het kwartje dat deze week gevallen is in mijn relatieoptiek was toen al in de lucht. Maar ik was te zeer versmolten met de gangbare denkbeelden, om daar een goed verhaal van te kunnen maken.

Mijn eerste liefde is intussen gescheiden. En alweer druk aan het daten! Maar daar had Heks allemaal geen weet van, toen ze die droom kreeg. Het is wel een bizar bijverschijnsel, dat die scheiding zich in dezelfde tijd als mijn droom voltrok. Met sommige mensen heb je nu eenmaal levenslang een lijntje uit liggen. En dat is prachtig!

Na het condoleren kwamen alle oude vrienden bij elkaar. Er werd een datum geprikt voor een gezamenlijke lunch. Er werden nieuwtjes uitgewisseld en herinneringen opgehaald. Ik keek om me heen. Al die vertrouwde gezichten, wat grijzer, wat ouder. Wat hebben we veel gedeeld, ups en downs. Wat is iedereen blij om elkaar weer te zien. Ondanks de droevige aanleiding. Dat heeft Moeders toch maar weer mooi voor elkaar gekregen. Zelfs over haar graf reikt ze uit naar ons en creëert verbinding.

Binnenkort gaan we met elkaar lunchen. Heks kijkt er naar uit!

Later op de avond spreek ik mijn eigen moedertje. Ze is wat verbolgen, dat ik haar niet heb ingelicht en meegenomen naar de begrafenis. “Ik had Staartje heel graag gezien, die lieve bootvluchteling. Zeg maar tegen hem, dat ik zo graag nog eens met hem zou willen lachen! Jullie waren voor elkaar geschapen!’

Ekeltje, mascotte

Ekeltje

‘Ach, mam’, antwoord Heks, ‘Het leven neemt zijn eigen loop. Als ik toen had geweten wat ik nu weet, had ik het nooit uitgemaakt. Als ik mezelf had kunnen verwoorden…. Maar dat kon ik niet.’

Nu wel. In deze week van helderheid en transformatie valt alles op zijn plek.

Dromen, visioenen, synchronisiteit… Heks leeft in een wonderlijk vacuüm. De schaal is leeg.

Tevreden zo, lieve bootvluchteling?

Parijs, geliefden

Parijs

Temperamentvolle roodharige bijna ontsnapt uit kliniek: Zij is heel wat sneller dan parkeerbeheerders

lekker slopen

IK HEB ZIN IN KATTEKWAAD

Vanmorgen kon ik toch mijn rooie poes Aafje brengen voor een sterilisatie. Onderweg naar de dierenarts sloopte ze de bodem uit de rieten vervoersmand. Met mijn hand onder de gammele mand leverde ik mijn kostbare schat af aan de balie. Aan het eind van de ochtend kon ik haar weer ophalen.

katten-15046katten-15046

In de tussentijd ging ik mijn parkeervergunning verlengen. In het Stadsbouwhuis was het druk. Ik trok een volgnummer uit de automaat. Landerig hingen mensen rond een tafel. Ik streek neer op een lege plek. Er lagen stapels gratis krantjes. Uit pure verveling las ik berichten uit de Bollenstreek.

Is helemaal in zijn nopjes nu

ThayThay heeft zijn zus echt gemist

Aan de overkant van de tafel zat iemand, die ik ken. Maar ze herkent mij nooit. Hoe komt dat toch? Dat je soms in elkaars verhaal niet voorkomt. Of welkom bent. En dan kom je elkaar toch bij dierbare vrienden weer tegen…. Zit je weer samen aan een tafel!

dat wel

Beetje zielig

De wachtenden voor mij worden tergend langzaam weggewerkt. Er zijn twee baliemedewerkers beschikbaar voor de parkeerzooi. De ene is verwikkeld in een complexe aanvraag. De andere gaat koffie drinken. Zucht.

want ik heb veel buikvet....

Nu wordt ik een dikke schommel!!!!!

De lucht wordt ijl van ergernis. De overgebleven medewerker kieskauwt zich langzaam een weg door de volgnummers. Tijd verstrijkt. De vrouw komt terug. Ze roept de volgende op, niemand komt. Zo gaat het een keer of vier, vijf. “Ze zijn zeker weggegaan”, luidt haar conclusie. “Drie keer raden waarom”, murmelt de tafel.

samen met Leonoor en ThayThay

Dit doet die kleine Aafje elke avond

Om een uur of elf belt de dierenkliniek. “Kom alstublieft  Aafje halen. Ze wil naar huis!” Huh? Ze is nauwelijks van de operatietafel af en ze wil iets? Als ik in de praktijk aankom, ontsnapt Aaf net uit haar mand. Ze heeft een compleet gat gemaakt aan de voorkant. Een assistente kan haar nog net in haar lurven grijpen.

Kitty

Pittig

“Wat een leuke kat is het toch’, verzuchten de dames achter de balie. Ze geven me nog een heleboel instructies. En een vel papier met leefregels. Ook krijg ik er weer veel punten bij op mijn spaarkaart…

naar huis!!!!!!!

Nu

De mand is niet meer te gebruiken. In een geleende plastic vervoerscontainer neem ik haar mee naar huis. Daar kalmeert ze weer helemaal en kruipt uiteindelijk tegen ma aan in bed. Heks is ook wel moe van al die avonturen, dus samen ronken we de hele middag door.

lekker

Slaap

 

Nog steeds ligt ze stijf tegen me aan te dutten. Een ietsepietsie zielig. Met duffe oogjes. Maar ze eet weer goed en wandelt soms een stukje door het huis. Het komt wel goed met dit meisje….

vertrouwd

Eindelijk weer thuis

KATMAN, de handlanger en bondgenoot van de Zwarte Dolende Boerenridder, spreekt: Tipjes van de sluier van queeste Ferguut opgelicht…

en stond op internet

Deze poster hing bij de Albert Heijn in Nibbixwoude

Wie mist mij?

Ik loop op de dorpsstraat   59 – 69

Vanmorgen heel vroeg is die kleine ThayThay onder het mes geweest. Hij lijkt er weinig last van te hebben. Vanmiddag was hij een beetje zielig, maar nu dartelt hij alweer door het huis en observeert Ferguut.

runnen de tent

Enthousiaste vrijwilligers

Aan het eind van de ochtend belde ik met de dierenambulance in Hoorn. De vrouw, die ik sprak werd helemaal enthousiast van het verhaal van de dolende ridder. En het wonder van zijn thuiskomst. Ze heeft mijn blog van gisteren op hun Facebookpagina gezet. Dat heb ik gemerkt. Half Noord-Holland is het verhaal van deze wonderboy komen lezen….

behalve als je hem opsluit...

Mijn ridder is een heer en geen ongelikte beer

Ze vertelde me, dat het nog een hele klus was geweest om mijn schatje te vangen. De eerste poging mislukte, hij wist weer te ontsnappen. Uiteindelijk is het met heel veel moeite bij de tweede poging toch gelukt. Ze benadrukte nog extra het belang van een chip. Dat onderschrijf ik volledig. In het dierentehuis in Hoorn kost het een appel en een ei. Nog geen 15 euro meen ik me te herinneren.

Dus chippen

je katten, honden en kippen

Daar kan geen zoeksite aan tippen….

Zij gaven me ook het adres van de man, waar Ferguut toevlucht had gezocht in de barre omstandigheden van zijn queeste.

en vise versa

Katman houdt van katten

Vanavond sprak ik de man, die Ferguut heeft gevonden. Of beter gezegd: De panter heeft hem uitgekozen. Brutaal sloop hij op een nacht binnen door het kattenluik en richtte een enorme kattenbrokkenravage aan tijdens zijn vreetfestijn.  Een whiskasorgie. Hij was natuurlijk uitgehongerd. De vinder heeft zelf katten. Er stonden dus een aantal bakjes voer. Het contact was gelegd.

of heeft Katman iets met muziek?

Een tuinder?

Hierop volgde een periode van aarzelend aftasten. De Katman uit Nibbixwoude zette iets te eten buiten, de Ridderkat at zijn buikje rond. Begon steeds vaker te komen. Kwam dichterbij. Liet zich voorzichtig aanhalen. Maar niet oppakken en in een mandje stoppen. Katman wilde naar de dierenarts gaan om het monster te controleren op een chip. Onmogelijk. Zodra hij probeerde Ferguut in een vervoersmand te stoppen, brak de pleuris uit. Het gitzwarte bakbeest liet zich niet verbakken. “Jee, wat is hij sterk’, verzuchtte de man aan de telefoon.

in miniformaat, Ferguut niet zo mini....

Tijgers en panters zijn het

Zo had Ferguut de laatste twee maanden een bondgenoot. Een vriend in nood en iemand, die dol op hem was. Wat een geluk bij een ongeluk had die gozer!

Wat hij de maanden daarvoor allemaal heeft uitgespookt blijft een raadsel…

Katman heeft twee katten en die hebben wel eens mot. Ferguut kon het prima met allebei vinden! Ze hadden het gewoon gezellig met z’n drietjes! Hopelijk gaan ze hem niet teveel missen…

Echt een heer, die ridder

We prefereren gewoon een triootje

Uiteindelijk is de dierenambulance gekomen om het monster te temmen. Katman voelde zich wel een verrader, toen de kamerplanten om zijn oren vlogen. Ferguut gaf zich niet zonder slag of stoot over. De kat raakte gestrest en dat had zijn nieuwe vriend hem graag bespaard. Hij wilde gewoon zeker weten of er geen baasje liep te zoeken naar deze speciale kater.

En er liep een kattevrouwtje te zoeken. Al ruim vier maanden. Dagelijks stuurde ze in gedachten magische heksen-smsjes naar haar vermiste kater en schietgebedjes naar de Heilige Grote Kat. Zonder resultaat. helaas….

In het asiel hebben ze de chip ontdekt en dit baasje gebeld. Wat was ik blij!!!!

van alle zwarte monsters

Slaap lekker

Katman zei, dat hij Grote Poes, zoals hij hem noemt, weer uit het asiel had gehaald, als niemand zich had gemeld. Hij houdt van mijn monster. En ik weet zeker, dat het wederzijds is.

Misschien komt hij hem een keertje bezoeken. Dan kunnen we hier allemaal de Grote Vriend van Grote Poes zien. Zijn handlanger in al die avonturen. Zijn tijdelijke thuishaven.

   Afbeelding - versie 2      

FERGUUT DE ENORME ZWARTE BOERENRIDDERKAT VERBLIJFT IN RIDDERZAAL IN DIERENTEHUIS HOORN

vol verwachting klopt mijn hart

Aankomst in het asiel van Hoorn

Aan het eind van de ochtend meld ik me bij Steenvrouw. Vandaag gaan we Ferguut halen!!!! Ik typ het adres in mijn TomTom en we gaan op pad. Onderweg verbazen we ons over de enorme afstand, die kattenridder Ferguut heeft afgelegd. En ik vertel Steenvrouw het verhaal van ridder Ferguut van de ronde tafel. Hoe hij als telg van de lage adel het land aan het bewerken was, toen hij in de verte koning Arthur en zijn gevolg voorbij zag denderen. Blinkende schilden en prachtige paarden. En het magische zwaard Excalibur.

ofwel met tekening versierde hoofdletter

Ferguut, gehistorieerde initiaal.

Ferguut had ter plekke zijn roeping gevonden en ging op zijn schilleboerenknollepaard achter dit rondtrekkende circus aan. Eenmaal aan het Hof gekomen, trof hij de koning en zijn gevolg aan de ronde tafel. Hij werd flink uitgelachen om zijn ambities, maar uiteindelijk kreeg iemand medelijden met de ongelikte pummel. Hij kreeg een opdracht. Het doden van de Zwarte Ridder.

superleuk boek, een aanrader

Superleuk boek, een aanrader

Bij zijn eerste overnachting op een kasteel onderweg kwam hij een schone jonkvrouw tegen, Galiëne, waar hij uiterst lomp tegen was. Uit onbekendheid met de hoofse liefde. En ook begreep hij geen goeie hint. Ze probeerde hem in bed te lokken….Maar ja, zijn hoofd stond naar afgronden overbruggen en zwarte ridders verslaan.

dapper en moedig

Op zijn schilleboerenknollepaard

Gelukkig maakte hij het later goed met nog een queeste: Het vinden van het Witte Schild. Zo hield hij er ook uiteindelijk ook nog een relatie aan over. Maar bovenal had hij zijn doel bereikt. Hij werd een ridder van de ronde tafel en koning van een groot land.

Ik heb die tafel wel eens bij toeval gezien, toen ik door het zuiden van Groot-Brittannië aan het liften was. Ik kreeg een hele leuke lift van een vrouw. We raakten aan de praat over deze verhalen en ze nam me spontaan mee naar een stokoude kathedraal. Daar hing een enorme houten schijf aan de muur: De Ronde Tafel….

behoorlijk groot

De ronde tafel

het wordt nu echt spannend!!!!!

HIJ ZIT IN DE VLEUGEL AAN DE ANDERE KANT VAN HET COMPLEX

Het is dan ook niet verbazingwekkend, dat mijn Ferguut op queeste is gegaan. Hij is zelf  tevens een Zwarte Ridder, hetgeen de opdracht er niet bepaald gemakkelijker op heeft gemaakt. Want jezelf verslaan vereist sublieme gevechtstechnieken. Deze Galiëneheks is maar wat blij, dat zijn tocht voorbij is. Ik kan niet wachten, tot ik hem weer in mijn armen sluit.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Bij het asiel worden we door een alleraardigste dame te woord gestaan.  Ook zij zijn blij, dat de baas gevonden is van deze zwarte schat. Het was zonder chip nooit gelukt. Ga maar eens een totaal zwarte kat beschrijven op een zoeksite. Onmogelijk. En ook: Door de enorme afstand, die hij heeft afgelegd, had geen sterveling in West Friesland de associatie gelegd met een vermiste kat uit Leiden……. OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ferguut zit in een gebouwtje aan de andere kant van het terrein; “De Ridderzaal”. Huh? Ja, echt waar. Geschonken door de familie Ridder aan dit opvanghuis voor zwervers. Hoe is het mogelijk? Opnieuw een wonder…. Daar zit mijn schat, in een ruim en schoon hok. Met kattengrit aan zijn neusje. Natuurlijk is hij heel blij om me te zien. Zachtjes kroel ik in zijn nek en laat hem rustig snuffelen. De vrouw geeft me alle tijd. Steenvrouw maakt foto’s. Als hij lekker gaat snorren, til ik hem op. Eindelijk heb ik zijn lekkere katerkop weer tegen mijn wang.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Buiten ga ik nog even voor het bordje Ridderzaal poseren. We nemen afscheid van de vrouw na vele woorden van dank. Wat fijn, dat ze zo goed voor hem hebben gezorgd. Hij ziet er overigens fantastisch uit. Hij lijkt wel twee kilo zwaarder, allemaal spieren. Zijn vacht glanst. Hij doet het goed op een dieet van veldmuizen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

In de auto zit Ysbrandt geduldig te wachten op zijn grote zwarte vriend. In het verleden liep Ferguut altijd ’s avonds mee met de laatste uitlaatronde. Enthousiast besnuffelt hij de mand met kat en later thuis lebbert hij zijn katervriend nog even lekker af. OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De terugweg gaat drie keer zo snel en voor ik het weet zit ik met de zwarte panter in mijn bed. Hij installeert zich op z’n favoriete kussen en wast zich eens grondig. Dan eet hij een enorme bak met brokjes. De rest van de middag en avond ligt hij lekker naast me te snorren. En af en toe geeft hij een klein mauwtje. Soms droomt hij en schrikt wakker. Dan komt hij een knuffel halen en wast zich nog maar eens een keertje.

Wat gaat er in dat koppie om? Wat heeft hij allemaal beleefd? Is hij in een vrachtwagen beland? Of heeft hij het hele traject lopend afgelegd? Waar heeft hij rondgehangen, wie heeft hem eten gegeven? Hij heeft in een dierenambulance gereden. Is gevonden bij een tuinder. Veel meer weet ik niet.

Frogs heeft het hondje meegenomen, dus ik heb alle tijd met de verloren zoon. Morgen wordt de vette vis geslacht…..

Morgen gaan ook de balletjes van ThayThay eraf. Anders gaat het nooit lukken om Ferguut weer in dit kattenhuishouden te integreren. Snuitje is blij en Pippi ook. Leonora heeft het al nooit zo op haar halfbroer. En Aafje en ThayThay waren nog peutertjes, toen hij vertrok.

. OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA   Ook ga ik de heren tryptofaan door hun voer geven voorlopig. Dat schijnt in zulke situaties heel goed te helpen om de vijandelijkheden te bedaren.Vannacht houdt ik hem apart van de rest. Behalve zijn geliefde Snuitje natuurlijk. Zij heeft hem echt gemist. Vooral nu ThayThay zo pubert en haar vanuit alle hoeken en gaten bespringt. Uit klierigheid. Ferguut zal haar wel verdedigen. Hij is zeker twee keer zo zwaar als Thay. En streetwise. ThayThay  begon helemaal te loeien van frustratie, toen hij hem in het oog kreeg.

De heks is de komende tijd wel zoet met haar kattenhuishouden. Maar ook heel gelukkig, dat alle beestjes weer veilig thuis zijn. Eindelijk. OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA