Puppycusus! Joepie! VikThor blij, Frogs blij en ik ook! Uitstekend tegengif tegen allerlei agressieve giftige individuen, die hier maar gewoon door de steeg lopen te lanterfanten.

puppycursus03Gisterenavond aan het begin van de avond sta ik bij Frogs op de stoep. We gaan naar puppycusus.  Het is al tien voor zeven en het begint om zeven uur, dus ik toeter in de hoop dat mijn kikkervriend op de uitkijk staat. Een man loopt voorbij. Woedend kijkt hij me aan. Hij ergert zich duidelijk dood aan mijn Italiaanse rijstijl. Vooral aan het daarbijbehorende geclaxonneer. Hoe durft ze! Die rare Heks.

Intussen tikt de klok verder. Ik toeter nog maar eens. Geen Frogs. Waar kan hij zitten? Zo groot is zijn huis niet. Intussen staat de hele buurt voor het raam. Ik besluit maar uit te stappen en aan te bellen. Dat heeft gelukkig het gewenste resultaat.

‘Ik stond eventjes lekker op het balkon,’ verklaart mijn vriend zijn lakse reactie. Nou moe. Hij staat eens in de honderd jaar op zijn balkon en wel precies vandaag! ‘Ik kreeg boze reacties, Frogsie, op mijn getoeter. Maar dat is niks. Gisteren mepte een beer van een  kerel bijna mijn spiegel van mijn auto af. En dat omdat hijzelf niet opzij wilde gaan, toen ik door de steeg reed. Ik kan toch moeilijk over hem heen rijden!’

‘Ik werd zo nijdig dat ik stopte, uitstapte en hem vroeg wat dat te betekenen had. Waarop hij me te lijf wilde. Gelukkig stond hij ver genoeg van me af om snel te kunnen instappen en weg rijden….. ‘

‘”Kom maar hier, dan krijg je een pak slaag”, riep ik naar hem. Dat durfde hij toch niet aan. Weet hij veel dat ik MEpatiënt ben en nog geen deuk in een pakje boter kan slaan. Ik heb nog steeds een groot postuur en ben ook nog steeds atletisch gebouwd. Voor hetzelfde geld heb ik zwarte band kickboksen…’

Gelukkig zat er geen nieuwe deuk in mijn auto vandaag. Zo’n kanariepiet is natuurlijk gemakkelijk te traceren. En zulk soort eikels deinzen nergens voor terug……

Als we bij de kynologenvereniging arriveren stapt er net een stel uit met een baby-Chihuahua, een piepklein hompiedompie. Later blijkt hij ouder te zijn dan VikThor!

Mijn hondje is flink gegroeid. Hij is anderhalf keer zo groot als toen hij kwam drie weken geleden! Elke dag ziet hij er een beetje anders uit. Zijn pootjes worden enorm. Zijn staart is drie keer zo lang. Hij staat hoger op zijn poten…… Als iets me heeft geconfronteerd met het fenomeen impermanence dan is het wel deze snelgroeiende pup.

Ook is zijn sneeuwwitte vacht intussen bezaaid met zwarte stipjes. Het vlekje op zijn ruggetje is allang niet meer alleen. Menig Dalmatiër zou jaloers zijn op mijn ventje……

Het is alweer de tweede les van de cursus. Intussen heb ik ook een privé jachttraining met VikThor gedaan. Hij blijkt superslim te zijn! En heel leergierig!

Frogs doet mee aan een oefening om je hondje naar je toe te laten komen. Sommige honden rennen alle kanten op behalve naar de baas. ‘Hij kwam gewoon naar mij toe, Heks. Ik dacht dat hij naar jou zou rennen….’ Mijn kikkervriend is in zijn knollentuin. Die kleine Vlek weet al heel goed wie zijn suikeroompje is!

Het uur vliegt voorbij. Eenmaal thuis zijn we helemaal kapot. Ook al doe je maar weinig zo’n les, toch is het heel inspannend. Mijn hondje ligt het eerste uur helemaal om. Pas daarna heeft hij de energie om zijn bak leeg te eten.

True en Trueman komen langswaaien. Ze brengen speelgoed en een kluif die ik afgelopen week in de magische tuin van True heb laten liggen. We slaan een verrukkelijk uurtje stuk samen. En raad eens waar we het over hebben? Onze hondjes natuurlijk!

 

In de kappersstoel bij Gorgio! Deze knappe kapper knipt knap en zijn charmante assistente epileert me tien keer knapper……..

kapsalon Gorgio

Gorgio achter zijn balie

Vorige week woensdag was een drukke en dure dag. Eerst ga ik naar de dierenarts. Beter gezegd, de dierenkliniek. Mijn god, wat zijn die lui belachelijk in prijs gestegen de laatste twintig jaar. Gelukkig mankeren mijn schatjes zelden iets. Als je er je neus om de hoek van de deur steekt ben je al een flink bedrag armer. Ik ken hele volksstammen mensen, die hun dieren nooit laten vaccineren, maar ja….. Als er dan niesziekte of kattenaids uitbreekt vallen er dooien….

kapsalon Gorgio

twee scharen in 1 hand

Dus toch maar weer deze financiële aderlating aangegaan. Ik heb wel hele aardige dames dierenartsen getroffen, dus dat scheelt.
Op de heenweg loeit de boskat als een gestoorde, Aafje knerpt en miauwt de pan uit en Bolstertje laat zich ook niet onbetuigd. De ramen van m’n auto staan open. Af en toe vang ik een verbaasde blik op van een voorbijganger. Deze keer heb ik het hondje maar thuisgelaten. Het is me wel eens gebeurd, dat die dan door het raampje naar buiten keek, terwijl het een gemiauw van jewelste was. Dat levert pas bevreemde blikken op……

kapsalon Gorgio

Hij neemt de tijd

kapsalon Gorgio

Zorgvuldig

kapsalon Gorgio

Heel handig

Nu zit ik bij de kapper. Ik heb een geweldige kapsalon bij mij om de hoek. Kapsalon Gorgio. Daar word ik enorm in de watten gelegd. De Syrische eigenaar epileert mijn wenkbrauwen met een touwtje bijvoorbeeld. En hij knipt met twee scharen in 1 hand, als een echte scissorman, beweging en volume in mijn haar. Bijgestaan door zijn charmante assistente….. Ik ga niet al mijn schoonheidsgeheimen hier verklappen natuurlijk, maar voor een veel redelijker prijs, dan de dierenarts ben ik weer twintig jaar jonger…..
Straks moet ik nog een paar kostbare boodschappen halen. Dan staan er ook nog wat cadeautjes gepland. Gelukkig is het niet iedere dag dierendag.

M’n haar zit in ieder geval weer helemaal goed!

kapsalon Gorgio

big smile

kapsalon Gorgio

Thanks kappertje

Een vliegende Heks vangt altijd wat. Vangt ook wel eens iets op. En: niets zo veranderlijk als de mens…..

huis

De Kunstroof

IMG_1993 IMG_1992

Ruim twee maanden geleden bezocht ik mijn vriend de schilder. Terwijl we van een kop koffie genoten vroeg ik zo langs mijn neus weg:’Wanneer ga je verhuizen?’ Ook voor mij kwam de vraag uit het blinde niks. Een echte heksenvraag.

Nee, mijn vriend ging absoluut niet verhuizen. Geen denken aan. Geen behoefte aan. En wel hierom en daarom. Ok. Vergeet het. Andere onderwerpen werden aangesneden.

oude woonkamer

Woonkamer

IMG_2227IMG_2210

Een paar weken later dronk ik koffie bij zijn broer in de galerie. ‘Schilder gaat verhuizen, heb je het al gehoord?’ Aldus de broer. Wat grappig nu toch. Die verhuizing kwam uit de lucht vallen. Een geschenk uit de hemel, blijkt. Woonde hij al prachtig, dit is fabelachtig. Een droom van een woning, midden in de stad. Met een enorme tuin en een gang, waar je een feest in kunt geven!

IMG_2211IMG_2214

IMG_2225IMG_2220

Niet veel later fiets ik tijdens de ochtendhondenronde langs het oude huis van onze kunstenaar. Er is een kunstroof aan de gang! Althans, daar lijkt deze verhuizing op, grapt mijn vriend later. En hij heeft gelijk. De vele schilderijen moeten ongeschonden door de enorme ramen naar beneden glijden. Er liggen dikke dekens klaar….

hondje krijgt lekkers

Hij weet wat er gaat komen.

atelier

Het atelier

Niet veel later bezoek ik hem in zijn nieuwe woning. Wauw, wat een prachtig huis. Zo hoog, mooi, zoveel sfeer. ‘Alles is mooi aan dit huis, zelfs de regenpijper zijn prachtig!’ Prijst de verse bewoner zijn nieuwe onderkomen. En inderdaad een enorme gang. Dat feest daarin gaat komen, stelt mijn vriend me gerust. Ha, een feestje van de schilder. Daar houden we van! Muziek, vuurwerk en vrolijke mensen.

pumps en blauw

Ja,  zo’n stilettohak, daar schrikt zo’n parketvloer natuurlijk van……

Ik dwaal achter hem aan van kamer naar kamer. We inspecteren de enorme tuin. Het huis is flink onder handen genomen. Er ligt een schitterende splinternieuwe parketvloer. Er wordt ook wat meubilair vervangen. Dat betekent, dat er wat oude meubelstukken uit gaan. Heks vaandelt een paar prachtige stoelen. ‘Je moet ze wel snel ophalen, Heks!’ Ja, anders staan ze maar in de weg 😉

Hierna verdwijnt de schilder in de keukenkast en komt tevoorschijn met een blikje leverpastei. Een likkebaardend hondje kijkt vol spanning toe. Het hele blik wordt over een boterham uitgesmeerd. Boterham erbovenop en voilà: Een verrukkelijke traktatie voor dat varken.

lange gang

Hier past wel een bandje in toch?

Uiteindelijk charter ik Frogs als stoelenvervoerende kleerkast. Afgelopen zondagmiddag pikt hij me op met zijn grote auto. Als ik bij de schilder aanbel, is er geen gehoor. Huh? Het was toch afgesproken? Ik bel zijn broer, waarschijnlijk zit hij daar. Ook niet. Maar gelukkig gaat dan plotseling de deur open. Ja, met zo’n lange gang duurt het natuurlijk een eeuwigheid voor je bij de voordeur bent……

stoel op straat

Stoel op de stoep

‘Wat zie je er mooi uit, Heks. Je dacht: Ik ga alvast dat parket inwijden!’ Hij kijkt naar mijn naaldhakken. Hij heeft me door! Ik glimlach onschuldig en trippel over het marmer in de gang. Hier kan Heks geen kwaad…..

De heren sjouwen alle stoelen in de zeer ruime wagen van Frogs. Maar weer niet zo rekbaar, dat ik er nog bij kan. Gelukkig is de schilder een stuk dichterbij komen wonen. Ik trek een sprintje over de kinderhoofdjes in dit stadsdeel en arriveer net niet voor Frogs bij mijn woning. ‘Ik heb gewonnen’, wrijft hij het er nog even in. Dan tilt hij met z’n pink al het meubilair twee trappen op.

Rik van Boeckel

Frogs tilt met zijn pink

En kijk toch eens hoe mooi het staat. Dank je wel. lieve schilder. Heks is er blij mee.

stoelen

Staat perfect

stoel

Zit echt zo superlekker

Heks drijft tent uit, zakt door haar enige stoel en wordt gestoken door een wesp op de koop toe. Een dagje zingen met Anna Majchrzak maakt alles weer goed!

20130808-192021.jpg
Ons optreden gisterenavond was een groot succes. Heks is de bovenste octaaf van haar stem kwijtgeraakt door vermoeidheid en weersomstandigheden, dus ik zing al twee dagen bas, maar dat mag de pret niet drukken. Ik geniet van het samen zingen. Met veel plezier zong ik dan ook mijn zeer eenvoudige partij: bom, bom, kuleh!

20130808-192546.jpg
We werden begeleidt op conga door een medecursist met op haar hoofd een hoedje uit mijn uitgebreide collectie! Leuk! Het stond haar fantastisch! Daarna zijn Tromvrouw en Heks de ‘kroeg’ ingedoken. Heerlijk gedanst en gesjanst. ‘Goh,’ zei mijn vriendin, toen we weer richting tent zwabberden, ‘ Jij krijgt echt heel veel aandacht van mannen….’ Dat weet Heks al jaren. Vooralsnog heeft het echter weinig relationele consequenties gehad. Op een bindingsangstig verschrikt konijn na, hier en daar. Heks geeft ook veel aandacht. Aan al haar partners, niet alleen de mannelijke variant.
20130808-192603.jpg
In mijn tent was het een klamme ellendige toestand. Ondanks dat sliep ik redelijk, volledig uitgeput natuurlijk. Vanmorgen zakte ik door mijn enige stoel. Daarna werd ik geprikt door een wesp. De dag begon weer goed. Ik voelde dan ook weinig voor keihard werken met de Belgische juf aan een ingewikkeld lied met een uitvoering vanavond. In plaats daarvan ben ik lekker een dagje stemoefeningen, ademtechnieken en ingetogen zang gaan volgen bij Anna Majchrzak. En daar heb ik geen spijt van!

20130808-195549.jpg
Op haar eigen rustige wijze heeft deze frêle verschijning ons in die ene dag heel veel bijgebracht. Af en toe kregen we de slappe lach van de oefeningen.

20130808-200502.jpg
Snuivend door je neus zingen bijvoorbeeld. Of met je kont omlaag en je stuit naar voren zingen. Zie je het voor je? Wat me echt aansprak was gemeen heksig zingen, heerlijk om anderen mijn geluid te horen maken! Er zijn wel een paar kwartjes gevallen bij dit Heksje.
Deze heerlijke dag hebben we afgesloten met het gezamelijk zingen van ingetogen religieuze liederen. Vierstemmig of in canon.

20130808-193734.jpg
Mijn tent is weer opgedroogd, ik heb het water tussen het grondzeil en het plastic weggooifolie min of meer opgedweild. Morgen is er weer regen voorspeld, dus het was water naar de zee dragen deze actie.
Vanavond ga ik weer naar het theater, Tromvrouw treedt op, ik ga haar aanmoedigen! Daarna gaan we weer uit hier op het terrein. Heerlijk! Daar knapt een mens van op…..

20130808-203407.jpg

De tent staat! Hoera! Lang leve Frogs, hij heeft alle spullen met zijn pink in de auto getild. Lang leve de zoon van Tromvrouw, hij heeft alles met een kruiwagen over een hobbelig terrein gesjouwd!

20130803-200958.jpg

Vanmorgen om half tien stond Frogs al voor m’n neus. Hij liet het varkentje uit, sjouwde al mijn spullen de trap af en nam het monster mee naar huis.

20130803-201016.jpg

In de loop van de middag vertrok ik dan toch echt! Knikkebollend zat ik achter het stuur. Wat is het toch vermoeiend, vakantie vieren!

20130803-211559.jpg

Eenmaal aangekomen bleek het weer verboden te zijn om met je auto het terrein op te rijden. Ook voor gehandicapten. Met beperkingen heb je het altijd zwaar te verduren in idealistische gemeenschappen. Dan ben je beter in Marbella of iets dergelijks.

20130803-201039.jpg

Maar daar moet je dan wel ’s avonds aan de Bingo!

Straks krijgen we instructies. Overal om me heen lopen groepen jongelui rond met hun begeleiders. Ik heb er zin in.

20130803-201117.jpg

Met Tromvrouw en de kinderen gegeten. Wat heerlijk om weer kids om me heen te hebben! Ik schrijf dit blog bij de receptie. Daar zit ook de kok van het restaurant chillen. Hij vertelt me dat het geen probleem is om binnen mijn dieet te koken. Joepie. Kijk, dat is nu weer het voordeel van een geitensokomgeving….Kom daar maar eens om in Benidorm.

20130803-201153.jpg

Helemaal voor niks al dat eten meegenomen…..

Nog even wakker blijven, misschien een paar lucifertjes tussen m’n oogleden…..

20130803-205248.jpg

Mysterieuze vondst in brievenbus, synchroniciteit ten top, gevolgd door nostalgische lunch met jeugdvrienden.

jeugdvrienden

Jeugdvrienden

Vanmorgen kijk ik op mijn weg naar buiten in de brievenbus. Eigenlijk vreemd, want op zondag krijg ik nooit post…. Maar wie schetst mijn verbazing, als ik een boekje in de bus vind. ‘De renner’, van Tim Krabbé….. ‘Nou breekt mijn klomp’, denkt Heks. Geen afzender. Ik snuffel er even aan, duidelijk tweedehands!

vriendinnen

Veertig jaar geleden

vriendinnen

Nauwelijks veranderd toch?

Nu moet je weten, dat de bange fietsenmaker me bij zijn eerste bezoek een boek over wielrennen cadeau deed bij wijze van hofmakerij. ‘Helaas hadden ze niet het boekje van Tim Krabbé’, zei hij,’ maar dat krijg je nog wel eens van me!’ Ik denk dat dat boekje net zoiets is als de waterkoker van Tank. Alle exen hebben een exemplaar in de boekenkast staan!

vriendinnen in de douche

Heks en Appeltje dertig jaar geleden tijdens een toneelweekend

mooie dames

Appeltje en de schone Helena

Even schiet het door me heen, dat hij misschien dit exemplaar in mijn bus heeft gegooid tijdens een fietsronde. Maar waarom in godsnaam? Omdat het bij al zijn veroveringen op de plank hoort? Suffig sta ik naar dit stokoude exemplaar te staren. ‘Hij zou ook nooit zo’n oud boekje geven, het is een man van nieuw, nieuw nieuw’, mijmer ik.

mannen op terras

Staart, de man van Moeders en Eerhart

Met een slaperig hoofd komt mijn buurman de trap af. Ik zwaai het boekje heen en weer voor zijn neus. ‘Kijk eens wat ik in mijn brievenbus vind…’ Als snel blijkt, dat hij net een mailtje heeft ontvangen van een vriend, dat er een boek in zijn brievenbus is gedeponeerd. In de verkeerde brievenbus dus…. Vreemde synchroniciteit weer. Maar gelukkig wordt het mysterie snel ontrafeld….

oude vrienden op terras

Eerhart en Tacitus

Aan het begin van de middag lunch ik met mijn jeugdvrienden op een zonovergoten terras in de Vlietlanden. Het is heerlijk om elkaar weer eens uitgebreid te spreken onder het genot van een hapje en een drankje.

Allereerst brengen we een toast uit op Moeders. Deze bijeenkomst heeft ze toch maar weer mooi bewerkstelligd. Wat zou ze ervan genoten hebben als ze er bij had kunnen zijn!  Ze is erbij, niet fysiek, maar in al onze harten is ze aanwezig.

man op terras

Tacitus met zijn scherpe tong

De moeder van mijn jeugdvriendin is er ook! Wat heb ik haar al lang niet meer gesproken. Ik was jarenlang kind aan huis bij hen. Door haar toedoen heb ik die diepe liefde voor Schotland opgevat. Zij is een halve Schotse. Ik ben een aantal keren met haar naar haar moederland gereisd en heb daar de beste herinneringen aan.

vrouw op terras

Kittekat, de moeder van mijn jeugdvriendin

Gedurende mijn hele middelbare schooltijd kwamen we met alle schoolvriendinnen op vrijdagmiddag bij haar op de thee. Ze leerde ons haar eigenwijze levenslessen. ‘Zorg dat je op eigen benen staat, je moet ooit in je adolescente leven het gevoel kennen, dat niemand weet waar je uithangt en wat je doet!’ Ik heb heel goed naar haar geluisterd. Zelfs nu weet meestal niemand waar ik uithang en wat ik doe…… 🙂

Er lopen allemaal kinderen rond te springen. Welk kind is van wie? Wat zijn ze al volwassen! Gelukkig is er één vriendin, die pas laat aan kinderen is begonnen. Dus er loopt ook nog wat heerlijk jong spul tussendoor.

lachende  Indische man

Staart

Het is onmogelijk om iedereen te spreken in die paar uurtjes. Veel te snel is het tijd om op te stappen. ‘We gaan dit snel weer doen!’, hoor ik links en rechts. Dat lijkt Heks wel wat. Dan is ze weer van de partij. Als ze haar niet vergeten uit te nodigen tenminste…..

Op weg naar de auto sta ik nog ruim een half uur met Appeltje te praten op een straathoek. We hebben vroeger lief en leed gedeeld, jarenlang. Ook nu vertonen onze levens een opmerkelijke paralel. We zijn allebei veel met Boeddhisme bezig. Appeltje reist zelfs regelmatig naar Japan, scheert haar hoofd kaal en vervangt dan tijdelijk de abt van een klooster in de buurt van Hiroshima.

mooie vrouw op terras

Heks geniet

Intens tevreden rijd ik naar huis. Als ik mijn auto parkeer, zie ik één van mijn vrienden aan komen peddelen op zijn fiets. Weer zo’n grappig geval van  synchroniciteit. Ik ben hem in geen twintig jaar waar dan ook tegen gekomen. En nu lunchen we met elkaar en kom ik hem een uur later op een andere plek weer tegen.

Het leven zit vol magie.

hippiestel

Staart met rood haar, geverfd en geknipt door Heks.
Een uniek kapsel, zijn moeder schrok zich dood

De seksuele opvoeding van jonge meisjes is heel moeilijk zolang het collectieve zelfrespect van vrouwen schipbreuk lijdt. Neem een voorbeeld aan het gedrag van een loopse teef: Bijt van je af…..

Willem van Scheijndel

‘Ik zit in een figuratieve periode’, zegt de schilder

Al op de vroege ochtend trakteert dokter Lul me op een programma over seksuele voorlichting aan pubermeisjes. Wanhopige moeders met samengeknepen pruimenmondjes van frustratie doen hun verhaal over losgeslagen nakroost. Foto’s van veertienjarige schoonheden in niets verhullende kleding met genoeg verf op hun gezicht om een vooroorlogs gebouw te renoveren flitsen over het beeldscherm.

Willem van Scheijndel, atelier

‘Je gaat toch geen foto maken van die troep?’

Lul heeft een seksuoloog uitgenodigd, een man ook nog, die nou net een boek heeft geschreven over het onderwerp seksuele voorlichting voor deze doelgroep. Want daar blijkt dan de crux te zitten, de meisjes gedragen zich als een prostituee  op hun eigen Facebook pagina, maar weten de ballen van zaadballen met bijballen in balzakken, scrotae en penissen. En de hormonaal ontregelde eigenaren van deze toverstafjes.

Willem van Scheijndel, atelier

Machteld, het vaste model van Willem

De vrouwen in het programma zijn veelal zelf tienermoeder. Schaamte over die jeugdzonde werpt nog steeds een schaduw over hun voorlichtingsverhaal. In feite geven ze vaak alleen de boodschap mee: ‘Seks: NIET DOEN!’. Dat werkt natuurlijk weer een premature zwangerschap in de hand. En de cirkel is rond.

Willem van Scheijndel, atelier

Nog meer Machteld

De koppeling tussen praten over seks en devaluatie van de morele waarde van het meisje in kwestie wordt gemakkelijk gelegd door de opvoeders. Dokter Lul is het hier natuurlijk niet mee eens. Het is noodzakelijk om over seks te praten met die meiden! Ze moeten weten van de hoed en de rand….

Zijn enigzins geplastificeerde vrouw in het publiek breekt een lans voor het behandelen van vrouwen met respect….

Helaas ziet ze er zelf uit als een barbiepop, het meest vrouwonvriendelijke stuk speelgoed ter wereld. De ideale vrouw met de proporties van een kind. Kijk maar eens goed, neus, ogen, lippen van een achtjarige en een enorm hoofd op een klein lijf.  Wel weer enorme borsten, die in het werkelijke leven alleen met siliconen kunnen worden gerealiseerd. En ellenlange benen, die zie je soms wel in het wild, zoals onder de bezemsteel van heks.

Willem van Scheijndel, atelier

en weer een hele andere Machteld

Gisteren las ik een column, waarin Saskia Noord en een man, beschreven als een vrouwenfluisteraar aan elkaar schrijven. De man jammerde een uitgebreide klaagzang over de gemiddelde bitse reactie van vrouwen op een man. Ik kijk naar de foto van deze fluisteraar bij het artikel en begrijp de reactie van vrouwen op deze man maar al te goed. Als hij zich aan je opdringt ben je echt niet blij. En dat gefluister belooft niet veel goeds voor het bewaren van gepaste afstand.

Willem van Scheijndel, atelier

Willem vanouds met een sigaretje

Helaas is het zo, dat vriendelijk gedrag tegenover een grensoverschrijdende man je enorm in de problemen kan brengen. Heks kan daar uitgebreid over meepraten. Ik ben tegenwoordig ook een bitch. Na jarenlang geduld met het andere geslacht en hun knijp,-grijp en vergrijppraktijken ben ik er uit. Je kunt je het best opstellen als de gemiddelde loopse teef. Flink van je afbijten. Een grote bek opzetten. Aardig doen kan altijd nog.

Willem van Scheijndel, atelierWillem van Scheijndel, atelier

Na al deze heerlijke gedachten ga ik even bij mijn vriend, Willem van Scheijndel, de schilder langs. Hij heeft allemaal prachtige portretten staan van zijn vaste model sinds jaar en dag. “Ik zit in een figuratieve periode,’ zegt hij. Gelukkig kloppen bij hem de verhoudingen wel. Het is een echte vrouw. Heel erg mooi ook, dat kun je mijn vriend wel toevertrouwen. Hij heeft een timmermansoog voor fraaie vrouwen.

Willem van Scheijndel, atelier Willem van Scheijndel, atelier

Vanavond ga ik eten met de OB-dames. Dit zeer vrijgevochten damesclubje is altijd een verademing in een land, waar een partij, die vrouwenkiesrecht wil verbieden gewoon in de kamer mag zitten. Waar de rechten van de vrouw nog vaak worden teruggebracht tot dat ene recht. Het aanrecht. Waar we dan wel op kunnen staan. Een schrale troost.

Willem van Scheijndel, atelier

Machteld ten voeten uit

Willem van Scheijndel, atelier Willem van Scheijndel, atelier

Heks wandelt maar zo’n beetje rond en ontmoetingen vallen haar toe, toevallig!

Roze jas, haarspeld, schoenen, tuigjes, roze vrouw

Roze jas, haarspeld, schoenen, tuigjes

Om half elf vanmorgen stond Fiederelsje al voor m’n neus met een paar planten voor in mijn heksentuin. We dronken koffie en voerden een verrukkelijk gesprek, zoals altijd. Het was maar een bliksembezoek. Heks ging Indiaas zingen in Barendrecht.

Wat is dat toch altijd een feestje. Vandaag oefenden we een techniek om je stem heel snel glijdend naar beneden te laten gaan. Het geluid dat je dan produceert is echt geweldig. Ik bouw het in al mijn liedjes in, die ik zing als ik met hondje door bos en veld fiets.

Zwarte hondjes met roze tuigjes, schattig

Schattige hondjes

Na het zingen liep ik een flink stuk langs de dijk voor het huis van mijn zangdocente. Ik kwam een oude bekende tegen. Iemand over wie ik eens geschreven heb, althans, over zijn hond. We liepen een eindje op. Wat grappig, dat ik overal hondenvrienden heb!

Op een gegeven moment ging Ysbrandt ervandoor. Hij zag twee schattige pikzwarte minihondjes met roze tuigjes. Ze hoorden bij een roze mevrouw. Alles aan haar was gerelateerd aan deze geweldige zoete bloesemkleur. Haar bril, haar lippenstift, jas, haarspeld, schoenen, hondentuig….. Ben ik nog iets vergeten?

roze nagellak

Roze nagellak

Ze lachte vriendelijk naar me, een diamantje schitterde op een parelwitte hoektand. Echt waar. Ik was in een waar sprookje beland. De dame in kwestie had haar rakkertjes, Ushi en Dushi,  pas anderhalf jaar. Hiervoor steeds Duitse Herders. Ze had nooit gedacht ooit voor zulke kleine hondjes te gaan.

Zo te zien gaat ze er totaal voor. Voor het leven in het algemeen. Letterlijk bezien door een roze bril…

vrouw in scootmobiel met kleine zwarte hondjes, roze kleding vrouw in scootmobiel met kleine zwarte hondjes, roze kleding

vrouw in scootmobiel met kleine zwarte hondjes, roze kleding

Vanmiddag in een Leids park sprak ik een Griek. Hij had zijn studie psychologie hier afgerond en werkte op een grote internationale school. Hij liet een piepkleine Franse Bulldog uit, Ajax genaamd. Hij vond dat wel een passende naam voor deze Grieks-Hollandse hond. De oude held wat hem betreft en voor ons een geliefde voetbalclub.

Ik vertelde hem over de naam Ysbrandt. Ys voor het koele aspect van zijn Engelse vader, de Springer Spaniel. En brandt voor het temparament van zijn Franse moeder, de Epagneul Breton. En lekker Oud Hollands ook.

Daarna spraken we over de oude Griekse theaters. in zijn geboortedorp was ook zo’n theater. Daar werden tegenwoordig weer jaarlijks tragedies opgevoerd!

kleine zwart witte franse bulldog, man met hondje kleine zwart witte franse bulldog, man met hondje

Bij mijn allerlaatste wandeling van vandaag met Ysbrandt en Ferguut kwam ik Jippi tegen. Gewoon hier in de straat. Hij kwam wankel uit de kroeg gewandeld en slingerde richting station. Wat leuk om elkaar weer te zien. En wat lang geleden. Jippi en ik gaan heel lang terug. Overigens is die naam zijn geuzennaam uit de tijd, dat hij in de band Ivy  Green speelde. De eerste echte punkband van Nederland. Samen met Ernst. Onze lieve zelfgedode vriend.

We wandelen samen op, Ysbrandt vindt hem heel lief, ondanks zijn bakkie op. Mijn varkentje moet normaal gesproken niet veel hebben van dronken droppies. We praten over koetjes en kalfjes. En over dingen van lang geleden.

Er komt iemand op een fiets de straat in. Ysbrandt zet het op een blaffen. ‘Laat die dame maar passeren, hondje’, zegt Jippi. De dame bromt wat terug, het is een man. Jippi giechelt als vanouds: ‘Oh, een man met lang haar’. De jongeman kijkt verstoord. We beginnen nu echt hard te lachen. Jippi heeft zelf nog steeds zijn lange krullende hippihaar, zeker twee keer de lengte van de fietsende jongen. In het licht van de straatlantarens kan ik niet zien of en hoe grijs hij is. Even zijn we weer rond de  twintig en komt hij langszeilen in mijn eerste eigen kamer. Apothekersijk 26B. Een soort badkamer. Een laag, vochtig en donker heksenholletje. Helemaal van mij!

We geven elkaar een knuffel en nemen afscheid.

Later op de avond gaan mijn gedachten terug in de tijd. Ik herinner me een vervlogen zaterdagavond. Hij kwam met een vriend op bezoek in mijn piepkleine stulpje. Mijn vriendin Zee was er ook. We besloten uit te gaan. Ik had mijn heksenhol opgeruimd een een vracht aan prulletjes stond klaar om weggegooid te worden.

Gezamenlijk verpakten we alles in cadeaupapier. Giebelend bij de gedachte aan de uitdrukking op de gezichten van degenen, die het weer zouden uitpakken…. Tijdens onze tocht door de stad deelden we overal presentjes uit. Soms was iemand er echt blij mee. Ik herinner me een dankbare jongen met een fluitketel zonder bodem. Voor op zijn hoofd.

Ik vrees dat veel van de cadeautjes de volgende dag alsnog in de prullenbak lagen in kroeg of studentenkamer her en der….

Wat een dag vol ontmoetingen. Ik loop maar een beetje rond te wandelen en het leven weet me te vinden.

man met hond, franse bulldog,kleine zwart witte franse bulldog

De Griek met Ajax, de miniheld

kleine zwart witte franse bulldog kleine zwart witte franse bulldog

Ontwaken met een kat op je neus, schrijvende hondenvrouwen en allergietest met kittens…..

honden16

Als ik met mijn hondje wandel kom ik altijd de leukste mensen tegen. Vaak ook met een hond. Zo liep ik vandaag in het van der Werfpark een dame met hond Guus tegen het lijf. Na een uitgebreide uitwisseling over de hondjes volgde al snel een gesprek over ons leven.

honden23honden24

We ontdekten, dat we allebei graag schrijven over onze viervoetige vrienden. Zij heeft jarenlang een column gehad in een dierenblad. Ze schreef vanuit het perspectief van Guus. Zijn belevenissen met loopse teefjes en vooral de idiote reacties van de baasjes… Volgens mij heb ik er jaren geleden een paar gelezen. Heel grappig!

honden28honden22

Plotseling dook een andere hondenschrijfster op. ‘Nei’, zei ze met haar prachtige Duitse accent,’ Iek schrijf niet over honden, maar ja, iek schrijf en heb een hond’. Zij schrijft wel zeven blogs, een hoofdblog en een zestal spin-offs. Prachtige artikelen over kunst onder andere.

honden9honden27

Welnu, wat een mooi treffen toch weer van verwante zielen met hond. Het baasje van Guus heeft me intussen al allemaal mooie foto’s van haar schilderijen, beelden en verhaaltjes gemaild. Prachtige kunst maakt deze dame. Bronzen beelden met Amethyst! Daar houdt dit stenenvrouwtje van. Inspirerend!

honden18honden18honden18

Twee zielsverwanten kwamen hier vanmiddag op kraamvisite: De dochter van Anneke en haar zoon. Ze zitten hevig te dubben of ze een katje gaan adopteren. Zoonlief is allergisch voor katten, maar wel dol op deze beestjes.

Het was dus een test of hij binnen een paar minuten zou gaan proesten en niezen. De ene kat is de andere niet. Allergische mensen houden het altijd opvallend lang uit bij mijn katten. Heks is ook allergisch, volgens de dokterstest. Maar ik heb nooit ergens last van, behalve als ze me krabbelen.

honden20honden20honden20honden20honden20honden20

Uitgebreid knuffelden ze met mijn schatjes. Het ging vooralsnog goed. Ook bij het afscheid geen gesnotter. Spannend, het zou zo leuk zijn…. Het beestje krijgt dan het beste kattenhuis, dat je je maar kunt voorstellen. Met een kattenfluistermoeder, een knuffelzoon  en een heleboel hondjes en kippen. En Hendrik, de haan.

honden14honden25

De kleine hompiedompies hebben er nog geen weet van, maar Pippi ging toch even op onderzoek uit. Alsof ze voelde wat er speelde…. Zacht pruttelend protesteerde ze tegen de gang van zaken en legde snel de kleintjes aan de tiet. ‘Maak je maar geen zorgen hoor’, zei de dochter,’ Ze blijven voorlopig nog hier’.

honden10honden21

Deze mensenpoezenmoeder is ook nog niet zover. Nog lekker een paar weken genieten van kleine monstertjes, die in mijn benen klimmen. Of zoals vanmorgen mijn haren aanvallen. Ik lag nog te slapen en opeens: Attack!!! Daarna was mijn neus aan de beurt, ik opende mijn ogen en Grietje zat me een handbreed van mijn gezicht te observeren. Ze schrok van die grote ogen opeens in dat reuzengezicht. Vervolgens vatte ze moed en sprong boven op mijn neus. Bijzonder wakker worden zo…. 🙂

honden8

Laaghartige schandalen in Almere, bij de KLM, in mijn heksenleventje: OVERAL!!!! Troostende ontmoeting Doglady met hart op goede plaats…..

corruptie

Rol de loper maar uit

Op dinsdagmorgen komt mijn hulp. Als ik een beetje goed geslapen heb sta ik direct op en ga ook aan de slag. Uit Therapeutisch Huishoudelijk oogpunt. Helaas ben ik ’s morgens meestal vrij beroerd. Een instantkater. En niet eentje waar dit kattevrouwtje van houdt. Zo ook deze ochtend. Na een zweterig en koortsig nachtje deed ik zwabberend en zwaaiend de deur open.  Gelukkig heb ik een geweldige thuiszorg. Terwijl ik mezelf tot leven probeer te wekken gaat ze lekker aan de slag.

grof geld

Grof geld

Intussen kijk ik een beetje TV met koffie en pijnstillers. Er is een herhaling van Zembla. Wat een afschuwelijke verhalen weer. Vorige week ging het over een schandaal in de gemeente Almere. Burgermeester Jorritsma weet van de prins geen kwaad. Ene wethouder Duijvensteijn liegt zich een slag in de rondte. Er wordt een winkelcentrum gepland. Dat levert de gemeente 13 miljoen op door de verkoop van grond aan een projectontwikkelaar.

corrupt vlees

wat zit er in je gehaktbal?

Er is al een projectontwikkelaar failliet gegaan tijdens het project. Dat kost de gemeenschap geld kan ik je vertellen. In Leiden hebben we ook eens zoiets aan de hand gehad. Het beruchte Aalmarktproject….. De grond levert 13 miljoen op, maar een al bestaand winkelcentrum op een steenworp afstand zal 25 miljoen inkomsten derven op jaarbasis. Er staan al panden leeg. Dat is nog maar het begin. Veel winkeliers zullen dit niet gaan overleven.

corrupte zeehelden

Het is van alle tijden

Het ergste is, dat de gemeenschap gewoonweg wordt voorgelogen. Zogenaamd komt er een speciaal sportwinkelcentrum. Achter de schermen zijn hele andere dingen geregeld. Politici doen of hun neus bloedt en pakken misschien nog wel een leuk reisje of ander voordeeltje mee. Leer mij de mensen kennen, vooral die exemplaren met politieke ambities….. Machtsmensjes. allemaal!

corruptie in het bankwezen

Corrupte banken met hun corrupte personeel

De gewone man/vrouw is weer de klos. De hardwerkende middenstander gaat bloeden voor die bloedende gok van een neus van Jorritsma….. Maar ach, het is niet het eerste schandaal, waar deze voormalig minister bij betrokken is.

Jorritsma met lelijke hoed

Jorritsma met koninklijke hoed denkt dat ze boven de wet verheven is

Vandaag gaat het over de luchtvaart. Met name de KLM. Al jaren vallen er links en rechts piloten en cabinepersoneel uit met vergiftigingsverschijnselen. Soms lukt het de bemanning maar ternauwernood om het toestel veilig weer op de grond te zetten wegens neurologische uitvalverschijnselen. Prettig idee voor de passagiers…..

lullen corrupt

Twee lullen schudden elkaar de hand

Hun zenuwstelsel is stelselmatig aangetast door PCBvervuiling in de lucht. In de cockpit worden de hoogste concentraties gevonden. Maar ook passagiers worden aan deze zeer giftige stoffen blootgesteld. Heb je dus veel gevlogen en voel je je niet zo lekker? Hou er maar rekening mee, dat je voor je leven lang problemen kunt  overhouden aan al  vlieguren….

koninklijk schandaal

Koninklijk schandaal

Maar wie schetst mijn verbazing? Het wordt systematisch ontkend. Er worden geen metingen verricht naar de vervuiling. Een corrupt onderzoek moet dit schandaal afdekken. Toxicologen en wetenschappers worden voor gek verklaard. En alle getroffenen hebben last van een burn out. Het zit tussen de oren. Goh, waar heb ik dat eerder gehoord?

Vandaag kreeg ik ook een brief, dat mijn bezwaar tegen het korten van mijn thuiszorg na 6 jaar en vele manuren is afgewezen. Ik kan hier weer bezwaar tegen indienen. En weet je wat? Ik ga het gewoon doen. Bulgaren en andere halve garen kunnen hier gewoon geld ophalen of het niets is. Maar een doodziek mens krijgt niet de hulp, die hij/zij nodig heeft.

VVD is zelf crimineel

Stop die Jorritsma dan maar direct in de bak

Politici geven de voorkeur aan het vullen van eigen zakken, boven het belang van de gemeenschap. Liever laten ze misstanden jaren voortbestaan, dan gezichtsverlies te lijden. Dus ik krijg niet genoeg thuiszorg, want daar is geen geld voor. Maar het feit, dat er al jarenlang misbruik wordt gemaakt van huur-en zorgtoeslag wordt onder de hoed gehouden om het hachje van de politiek verantwoordeljike te redden. Yek.

geld staat centraal in menig schandaal

geld staat centraal in menig schandaal

Een voordeel van het christendom hier te lande is dan toch weer het fenomeen hel. Daar gaan ze natuurlijk en masse heen, die mafketels. Tenzij ze god omkopen natuurlijk! Een mooie nieuwe kerk in dat nieuwe winkelcentrum in Almere bijvoorbeeld….. Of gratis vliegen voor engelen bij de KLM. Hoewel ik betwijfel of ze daar hoge ogen mee gooien…

Nu zit ik weer voor de TV. Radar: Fraude bij verzekeringen. Niet uitbetalen van wettelijke rente aan slachtoffers bijvoorbeeld. Administratieve medewerkers, die zich uitgaven voor medische experts. Lekker is dat. Ik zit in zo’n traject. Als er maar geen meneer van der Kemp bijzit, hij schijnt heel erg corrupt te zijn. Nog steeds actief in de letselindustrie…..

corruptie in Suriname

Ergens in Suriname

De wereld zit vol idioten, die zich verrijken ten koste van anderen. Ik ben dus echt niet de enige, die maatschappelijk zo’n kotsbehandeling krijgt. Wel is het zo, dat MEpatiënten het enorme nadeel hebben, te ziek te zijn om veel actie te ondernemen. Ik blijf dus maar procederen en protesteren. Niet alleen voor mezelf, maar voor al mijn medepatiënten.

politici zijn vaak elite-gangsters

Veel politici zijn elite-gangsters

Gelukkig zijn er ook mooie dingen in de wereld. Gisterenavond kwam ik Doglady weer tegen in het plantsoen. Er was 1 van haar honden weggelopen, dus ik was eerst even zoet met het zoeken van dit dove hondje.

Een jongeman vol tattoos en piercings en een obscure  camouflage outfit had hem midden op een kruispunt gevonden en de dierenambulance gebeld, de schat. Hij had ook nog een vrouw op de fiets het park ingestuurd om de eigenaar te zoeken. Het liep allemaal goed af. Daarna heb ik nog wel een uur met Doglady staan praten. Wat zij allemaal niet voor haar hondjes doet!

Globalisering van corruptie, kijk maar naar die Bulgaren

Globalisering van corruptie, kijk maar naar die Bulgaren

Ongelofelijk! Terwijl we zo stonden te kletsen met een half oog gericht op onze hondjes, liep er een valkparkiet voorbij, die haar vrouwtje uitliet. Aldus de desbetreffende mevrouw. Bij de enorme volière hielden ze halt voor een familiebezoek. De vrouw en de parkiet zijn dikke vrienden en gaan dagelijks samen op stap….. Doglady en ik begrijpen die vriendschap maar al te goed!

Er schijnt ook weer een zekere wetmatigheid te zitten in corruptie. Als politicus ontkom je er natuurlijk niet aan!

Er schijnt ook weer een zekere wetmatigheid te zitten in corruptie. Als politicus ontkom je er natuurlijk niet aan!

‘Soms worden mensen heel boos op me,’ zei mijn hondenvriendin op een gegeven moment, ‘Omdat ik zo gelukkig ben en dat begrijpen ze niet’. Ik heb wel eens zo’n boosaardig type meegemaakt.  Wat die bekakte opgepoetste tante allemaal niet te zeggen had over deze lieve hondendame: schokkend! “Ach,’ vervolgde Doglady’, ‘Ze zijn natuurlijk zelf heel ongelukkig en kunnen mijn geluk niet verdragen’.

Scharreleieren? Vrije uitloop? Of waren ze er weer als de kippen bij om ons op te lichten?

Scharreleieren? Vrije uitloop? Of waren ze er weer als de kippen bij om ons op te lichten?

Waren we maar allemaal zoals Doglady, vol liefde en compassie. Strijdbaar voor de kwetsbaren en onvervaard tegenover enorme problemen. Alle politici zouden bij haar een paar maanden stage moeten lopen. Niet dat zij daar op zit te wachten, hoor. Niet voor niets bestaat haar familie uit dieren. Die liegen niet en bedriegen niet.  Dat maakt het leven met hen heel plezierig. Weet Heks ook uit eigen ervaring.

Doglady en haar hondjes, roedel

Doglady en haar roedel