Sterven, het waanzinnige afscheid: In memoriam Ysbrandt.

Afgelopen zaterdag is Ysbrandt vredig ingeslapen. Zijn mooie hondenleven is ten einde. Hij is vertrokken naar de eeuwige jachtvelden, ideaal natuurlijk voor een jachthond.

We missen hem verschrikkelijk. Het huis is zo leeg en stil.

Toch ben ik ook blij. We hebben het samen volbracht. Zijn lijdensweg is ten einde. Hij heeft nu rust.

Rust in vrede, lief Varkentje. Je leeft voort in mijn hart.

Thich Nhat Hanh: No coming, no going….

“No coming, no going, no after, no before.
I hold you close to me. I release you to be so free.
Because I am in you and you are in me,
because I am in you and you are in me.”

One thought on “Sterven, het waanzinnige afscheid: In memoriam Ysbrandt.

  1. Lieve Heks,

    Wat jammer nou. Ik zag jullie een paar dagen geleden, langs het Elisabethgasthuis langs schuifelen en toen dacht ik al. Zo langs dat gasthuis, waar mensen palliatieve zorg krijgen om zachtkens weg te zakken, leek het dat jij dat Ysbrandt aan het geven was. Mooi. Maar jammer dat hij het eeuwige leven niet had. Sterkte jij, want jij zag er ook niet al te kwiek uit. Ik denk niet aan palliatieve zorg, maar gewoon nog iets meer zorg dan je als jij als aan jezelf geeft, om met jou met je ME door de wereld te trekken. Poesje nog niet gevonden en dus niet dat cypertje dat bij mijn vriendin, Marlies aan was komen lopen. Was ook wel een beetje ver uit de buurt, alhoewel, Willem-straat, maar dat is een dom grapje.

    liefs >

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s