MOzaak dicteert heks: Schoonmaaktherapie. Poetsploeteren voor een gezonde geest. Mijn gezonde geest in een bijzonder pijnlijk lichaam achteraf….

schoonmaken vrouw sjagrijnig

Ik heb er geen hekel aan op zich

Vandaag heb ik weer therapeutisch lopen opruimen. Het knapt wel op, maar ik knap af. Sputterend fiets ik aan het begin van de avond een verplichte hondenronde door de stad. Mijn lijf is na deze poetstherapie, -meer therapie, die me een poets bakt eigenlijk,- zo’n ontwrichte vergaarbak van pijn, dat het iets lachwekkends krijgt. Kreun, steun.

hoe schoon is jouw huis?

Het mijne weer iets schoner

Nou ja, het is maar pijn. De zon schijnt en in het park laat een vrouw haar kat uit. Ik zie haar wel vaker met deze stadstijger. Dan zit ze in het namiddagzonnetje te lezen terwijl het monster haar gezelschap houdt.

Ysbrandt geeft totaal geen sjoege bij deze kat. Zijn eigen katten laat hij ook met rust, maar elke andere kat kan rekenen op zijn volle aandacht. Behalve dit exemplaar dus.

Onderweg kom ik Steenvrouw tegen, ze is helemaal oranje! Haar haren, zoals altijd. En dan nog een knaljas daarbij. Ze kijkt bezorgd naar mijn witte gezicht onder een kek hoedje. ‘Gaat het wel een beetje met je?’ ‘Pruttelpruttel’, doe ik verslag. Maar al snel staan we gelukkig weer te glimlachen om de kattenverhalen.

vrouw doodmoe maakt schoon


Dweil ik zo even na met mijn tong

Thuis hang ik in een stoel moed te verzamelen om de beesten eten te geven. Na een uurtje ben ik zover. Hierna nog even uitrusten in de stoel, moed verzamelen om zelf te gaan eten. Ik geef het op en plof ik op bed. Bewegingloos blijf ik liggen tot half twaalf. Er wapperen wat kroningsgerelateerde programma’s voorbij op de televisie. Ik heb, zoals altijd wanneer ik zo kapot ben, last van mijn ogen. Mijn blik is wazig. Het geluid staat vrij zacht. Ik luister meer dan dat ik kijk.

vrouw met spuitbus

Tralala, de olijke huisvrouw

Af en toe gluren er kleine kattekoppige  kattenkopjes boven de werpkist in bed uit. Nieuwsgierig observeren ze me met hun ronde nachtblauwe oogjes. Eén is ook aan het oefenen met gevaarlijke bekkies trekken. Hij probeert mijn vinger te imponeren, eigenlijk alles wat beweegt. Maar ook laat hij zich lekker kriebelen en knuffelen.

Om kwart voor twaalf laat ik de hond uit en roep Ferguut. Die etterbak is er alweer een hele dag vandoor. Vanavond zag ik hem even op straat, maar hij is nog niet thuis geweest. Hij gaat ook koninginnenacht vieren ben ik bang….. Dan trek ik iets uit de vriezer en zo kan het gebeuren, dat ik nu net pas gedineerd heb.

Raar leefschema heeft die heks toch vaak. Niet te bevatten voor de gemiddelde mens. Geloof me, ik streef ook naar een normaal ritme. Maar regelmatig is er teveel dag voor de energie. En dan krijg je dit dus….

Morgen ga ik heerlijk uitslapen en ’s middags bandjes beluisteren. Ik heb glutenvrij bier in huis gehaald, dus ik ben er klaar voor……