Frogs koopt een magische jas met WAUWfactor. Hij kan er meteen mee pronken tijdens het fantastische kerstconcert van Ex Animo in de Marekerk te Leiden. 

Maandag bel ik Frogs. Of hij belt mij, dat zou ook goed kunnen. ‘Ik ben op zoek naar een nieuwe winterjas. Je had gelijk, die oude is kapot. Ik sta nu in een winkel bij jou om de hoek…’

Niet veel later voeg ik me bij hem. Heks kan nog net voorkomen, dat haar kikkervriend een lijzige kunststof parka koopt. ‘Hij zit gewoonweg heerlijk, ik neem em,’ zegt Frogs koppig. ‘Een slaapzak zit ook comfortabel,’ denk ik bij mezelf. Listig haal ik Frogs over om elders nog wat andere jassen te passen.

DSC02647

‘Pas deze eens aan, gewoon voor de lol.’ Ik overhandig hem een prachtige zwarte wollen jas. Totaal niet wat hij zoekt. Maar als hij hem aan heeft roep ik spontaan ‘Wauw’. Deze jas heeft de Wauwfactor! Ook de verkoper slaakt een kreet.

Zo loopt mijn oude vriend opeens rond in een schitterende chique jas. Hij koopt er direct een hoedje bij!

Een dag later bezoekt hij ons concert in de Marekerk. Fiederelsje is er ook met haar man. Heks is al de hele middag in de weer met de voorbereidingen: Eerst de generale repetitie, dan nog snel een paar dingetjes instuderen, hondje uitlaten, eten, omkleden……

Opgepoetst en opgewonden wachten de koorleden in een zaaltje achteraf tot we om klokslag acht uur in ganzenpas de kerk in marcheren. Ik ben de hekkensluiter. Het doet me denken aan gymnastieklessen vroeger op school. Dan stond ik ook altijd achteraan. Toen vanwege mijn lengte….

Het concert gaat goed. Ik raak af en toe van de wijs door iemand achter me, die een geheel afwijkende stempartij lijkt te zingen. In het geheel valt dat echter weg. Volgens mijn vrienden klinkt het fantastisch. De sfeer in de kerk is buitengewoon goed. Leeggezongen en opgeladen nemen we het applaus in ontvangst. Het zit er weer op!

Ik sleep mijn bewonderaars mee naar huis voor een goed glas wijn. Ik woon tenslotte aan de overkant. Mijmerend nemen we de gezongen werken nog eens door. Vooral het Magnificat van Pekka Kostiainen heeft indruk gemaakt. Gelukkig maar. We hebben daar bloedig op gestudeerd.

Het duurt nog uren voordat ik kan slapen. Zoals altijd na een dergelijk evenement ben ik helemaal hieperdepieper. Ik hou nog een hele verhandeling tegen Frogs over het verband tussen klank en ruimte/ ritme en tijd, muziek en de mens.

Sufgekletst laat hij Varkentje nog eventjes uit. Ik zet nog een kopje thee. Ruim een beetje op.

Uiteindelijk is iedereen weer naar huis. De stad is stil. In mijn hoofd zingen nog steeds flarden van ons concert rond als ik eindelijk in slaap sukkel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.