KERSTIMPRESSIES VAN DE TOVERHEKS….

vriendinnen door dik en dun

Love you. Twee heksjes

Traitioneel heb ik met Tanneke gelucht op 2e kerstdag. Ik ken haar nu zo’ 6 of 7 jaar. Sinds ik met Ysbrandt dagelijks langs haar huisje kwam en we begonnen te zwaaien naar elkaar. En gebaren. En onze hondjes gingen blaffen, het zijn geen vrienden, helaas.

Ik ken haar familiegeschiedenis nu aardig...

Koloniaal verleden

Waar je ook kijkt

Olifantjes

Op een goede dag, de ochtend na het inwijdingsfeest van Frogs nieuwe huis, liep ik brak richting parkje, toen ze me binnen wenkte voor koffie. Sindsdien is het aan. Regelmatig vertoef ik in haar huisje. Heel soms gaan we er op uit, Krak en Mik. En 2e kerstdag brunchen we samen. Vroeger hier in mijn mooie kersthuisje. Ze hees zich dan tegen alle regels van de zwaartekracht in eigenhandig mijn trap op. En dan genoten we een heerlijke maaltijd  samen. Ze heeft zelfs wel eens een groot feest hier meegemaakt. Onverstoorbaar zat ze tussen vogels van allelei pluimage, ik heb een kunstzinnige vriendenkring, te genieten.

En ze praten terug!!

Tanneke praat met haar Orchideeën

We hebben het gewoon naar ons zin...

Ze krijgt haar plantenvrienden altijd weer in bloei

Het is een heksje, net als ik. Geboren in de mysterieuze gordel van smaragd. Met een hele rij koloniale voorouders aan de muur. We hebben nog iets gemeen. In mijn huis wonen overal kikkers, Tanneke’s huis is bevolkt met olifanten. We gaven elkaar een kerstcadeautje, drie keer raden… Een olifantenmok voor haar en prachtige kikkers voor de heks!

Tanneke houdt van tradities

Speeldoos uit 1961

wat een fijne sfeer

Inkijkje in de keuken

Kwarteleitjes op verzoek van Tanneke

Elk jaar komt er meer op tafel

hallo lief heksje

Boterkerstmannetje van Tanneke

Tanneke is er klaar voor

We kleden ons altijd feestelijk

De schaduw is mijn hand met dat lekkers...

Beertje ziet lekkers

uit 1640

Oude, zeer oude tegeltjes

Toen ik de foto’s, die ik van haar had gemaakt achter haar raam, liet zien, herkende ze zichzelf niet. In haar beleving is ze nog piepjong. Je kunt dat zien in haar ogen! Vroeger had ze 17 katten en een hele lieve man.: Hij vond dat prima. Nu heeft ze alleen nog Beertje, een heel klein, heel lief manneke van een hondje. Met een dik Boeddhabuikje van alle lekkere dingetjes, die hij krijgt. Hij is alweer veertien. Hij blaft niet meer in het raamkozijn, zoals vroeger. Die sprong is te hoog. Maar de stoel op lukt nog wel. Voor een snoepje….

(Volgende dag)

Dus

Vandaag

leef ik traag

als slak

op teerton

reptiel onder

hoogtezon

Het schrijven van een blog gaat niet over rozen

Vanmiddag heb ik toch zo’n leuke diavoorsteling gemaakt van mijn katjes, over toen ze nog piepklein waren. Muziek eronder van Meredith Monk. Super!

Maar het lukte me niet om het te laden. Alle trucs heb ik uit de kast getrokken.

Intussen was ik dan maar een verhaal aan het schrijven over mijn reis naar Frankrijk in juni. En alle haken en ogen rondom een Dodelijk Vermoeid iemand, die gaat autorijden. Dagen achter elkaar. En k-r-amperen. Waar ik overigens in theorie dol op ben.

De praktijk wijst anders uit…..

Maar goed, de falende techniek heeft jullie behoed voor dit gejammer…. Hoewel ik het verhaal had opgeslagen als concept, is het helemaal verdwenen. Zelfs niet in de prullenbak beland. Alsof het nooit geschreven is. Wonderlijk.

Ja, dan sta je wel weer even raar te kijken. Maar is het niet eigenlijk wonderbaarlijk, dat ik deze blog in elkaar knutsel alsof ik nooit anders heb gedaan? Er gaat van alles mis, maar ook veel goed. En hoewel het verhaal op zich heel bijzonder is, was ik helemaal niet tevreden over hoe ik het op schrift had gesteld. Vandaar dat concept.

Dus de details van hoe deze kittens in mijn leven zijn gekomen, dat kleine wonder, moet ik jullie helaas nu onthouden.

De bottom line is toch dat deze schatjes hier nu wonen. En al helemaal hun draai hebben gevonden.

Aafje is zeer ondernemend, ze haalt de vreemdste capriolen uit. En Thay Thay is van het oerlelijke ratachtige diertje, dat ik op straat vond,  in een beeldschone boskat aan het veranderen.

Ysbrandt, hond van de toverheks, woont natuurlijk in een holle boom…..

Afbeelding

Mijn zwarte panter is aan het zwerven. Het vergaat hem goed, maar hij is wat op zijn hoede. Dat ik hem een paar keer heb opgesloten is niet goed gevallen. Maar hij is in de buurt. Wie weet meldt hij zich weer. Aldus mijn heksenvriendinnetje en kattenfluisteraar en paardenmeisje…..

Afbeelding

Mijn zwarte panter is aan het zwerven. Het vergaat hem goed, maar hij is wat op zijn hoede. Dat ik hem een paar keer heb opgesloten is niet goed gevallen. Maar hij is in de buurt. Wie weet meldt hij zich weer. Aldus mijn heksenvriendinnetje en kattenfluisteraar en paardenmeisje.....

Een katerige kerel weet iets over mijn kater, maar ja, ik ben weer kattig geweest…..

Vannacht om 4 uur ging de telefoon. Ik nam natuurlijk niet op, maar lag me wel af te vragen wie het was. Het is altijd hel onplezierig om op zo’n tijdstip te worden gebeld. Toch gleed ik weer weg in een diepe slaap.

Vanmorgen zag ik dat ik ook op mijn mobile telefoon was gebeld, om half 5. Het zelfde nummer. Dat vroeg natuurlijk om een grondig onderzoek.

Eerst liet ik Frogs het nummer bellen, het was een mij onbekende jongeman. Daarna heb ik hem zelf gebeld. Ik was uitermate streng en voortvarend. De jongeman klonk slaperig en verrast. Hij was zich van geen kwaad bewust.

Intussen beschuldigde ik hem al bijna van stalken. Hij had toch zowel mijn vaste als mobile nummer gebeld!

Toen ging er ergens in dat slaperige hoofd een licht op. Ze hadden gefeest, ja, dat had ik gehoofd op de achtergrond. Zijn telefoon lag op tafel, er was iets met een kat, die zoek was? Wat wist hij niet, maar ik heb weer hoop, dat ik Ferguut is gesignaleerd. Hij was nog zo aardig om aan te bieden terug te bellen, als hij iets meer wist.

Ik hoop maar, dat mijn strenge woorden hem niet op andere gedachten brengen. Voor de zekerheid bel ik hem later nog maar eens.

Ferguut de Ruwaerdt, mijn grote zwarte kater, blijft maar zoek. Het holt me uit en maakt me boos van angst hem nooit meer terug te zien. Maar ik sta machteloos. Hij trekt zijn eigen plan.

Vanmorgen in mijn kerk, waar god ook een vrouw is, ging het over Job. Ook zo’n pechvogel. Ook hij kreeg te maken met allerlei oordelen rondom zijn tegenslag.Maar bij hem liep het dan toch maar weer mooi goed af. Ik zit nog op die mestvaalt.

‘Puinhopen zien en zingen van mooi weer’ zegt de dichter. (Martinus Nijhoff).

Maar goed, zo’n mestvaalt zit wel vol leven, wormen en maden, mestkevers… Noem maar op. Dus er is van alles te beleven. En gods schepping is zo volmaakt. Hoe zegt Thay (Thich Nath Han) dat ook alweer?

Een vis denkt: god moet wel een ongelofelijke perfecte vis zijn, om me zo volmaakt te kunnen hebben geschapen. Een wiskundige denkt: god moet wel een uitmuntend wiskundige zijn, om zo’n perfecte wiskunde te kunnen creëren.

Een mestkever denkt waarschijnlijk dat god heel veel van shit moet houden om zo’n mooi kevertje daar als kroon bovenop te zetten…..

En ik denk: god moet vast van het onvolmaakte houden, al is het alleen maar, omdat het dramatisch interessant is. Niets is vervelender, dan saaie gelukkige mensen, die van alles vinden van degenen die het minder hebben getroffen, haha. In de grote goddelijke soap wordt wat tegenslag wel gewaardeerd.

De vraag is natuurlijk: Wat is geluk?

Kan je toelachen.

Je kunt het hebben.

Soms was het heel gewoon.

Je kunt het koesteren.

Je kunt het zijn.

Dan is het gelukt.

Dat is mijn geluk…..

En wanneer ben ik dan gelukkig? Vaak door alle toestanden heen. Kijk ik omhoog of naar een boom of bloem. Of ik pak een mooie steen en voel eeuwen door mijn handen stromen. Eigenlijk is er weinig voor nodig, dit geluksgevoel. Als de communicatie lukt.

Jammer wel, dat het me niet altijd lukt. Dat is verlichting. Los van de zware klei van de menselijke scheldpartij. Vloeken is ook bidden zei onze mevrouw de dominee vanmorgen.

Wat een geluk, ik bid vaker en hartstochtelijk dan ik dacht!

Klein geluk is ook eten met vrienden. Vanavond komt Frogs eten. En wat zal ik eens koken? Pittige garnalen met pasta? Of speklapjes met bloemkool en aardappelen? Of Indiase vegetarische Dahl? Het kan allemaal!

Jajaja, daar is Frogs.