Oh jee, het familiediner! Heks ziet per ongeluk een halve episode. Als verlamd zit ik er naar te kijken. Een konijn in de koplampen van een vrachtwagen met oplegger. Ik heb genoeg aan mijn eigen tientonner. Dat ding is onlangs nog over me heen gedenderd. Ik kan dus wel wat hulp gebruiken. Niet van Bert van Leeuwen, brrrrr, nee. Maar van wie dan wel? Mijn zilveren hulpverleners laten me al maanden in de kou staan……

Op de televisie is een misselijkmakende uitzending van het familiediner bezig. Een moeder wil dolgraag, dat haar zoon en dochter weer met elkaar om gaan. De dochter heeft haar broer vorig jaar op alle sociale media geblokkeerd, nadat hij haar voor de zoveelste keer in de stront heeft laten zakken.

De dochter huilt tranen met tuiten, als er gevraagd wordt, waarom ze haar broer er uit heeft gesmeten. Ze komt nauwelijks uit haar woorden van verdriet. Haar broertje laat het altijd afweten, als er eens iets moet worden gedaan binnen de familie. Bovendien kon zij, toen ze enorm in de ellende zat, de vliegende rambam krijgen. Ja, dat word je zat. Ik begrijp dat.

De broer interesseert het geen moer. Onverschillig giebelt hij zijn antwoorden richting camera. De onnozelaar zit er niet mee, dat hij altijd zijn grote snor drukt. Ook vindt hij het de normaalste zaak van de wereld, dat hij zijn zus laat bakken, als ze in de problemen zit. Zo is hij nu eenmaal. Egoïstisch en narcistisch.

Die stomme Bert van Leeuwen zal dit varkentje wel eventjes wassen. Hij regelt een etentje, dat familieleden van de kemphanen overigens zelf moeten koken. Hij slijmt en slurpt bij de betreffende partijen. De limousine rijdt voor. En jawel hoor, zowel de broer als de zus komen opdagen. Toe maar.

De zus moet alweer huilen. Zij houdt van haar druiloor van een broer. Die staat stompzinnig te grinniken. Hij omhelst zijn zus overdreven voor het boze oog van de camera en hopla! Het is alweer voor elkaar. Appeltje eitje.

Heks krijgt medelijden met de zus. Ze wordt voor het oog van heel Nederland in haar gezicht genaaid. Er is helemaal niets opgelost of uitgepraat. De Grote Doofpot met Zand Er Over is uit de kast gehaald. De zus staat in feite opnieuw in de kou. Er is ingespeeld op haar verlangen naar harmonie. Ze is uitgespeeld tegen haar olijke onverschillige egocentrische broertje.

Mijn god. Ik kan dit programma gewoonweg niet uitstaan. Wat een stom concept. Wat een vreselijke presentator. Bah.

Alsof het niets is. Een beetje familievete los je niet op met een etentje op televisie. Niets zo hardnekkig als dit soort vetes in een disfunctionele clan. Je kunt beter aan jezelf werken. Jezelf niet laten bakken. Jezelf steunen, als je in de problemen zit.

Ja. Het is zo, maar leuk is anders.

Morgen heb ik een kennismakingsgesprek met een nieuwe therapeute. Heks is al een tijd in therapie, maar het schiet niet op. De enorme organisatie, waar ik dit traject tot nu toe volg, heeft me volledig in de steek gelaten. Mijn therapeut is al sinds vorige zomer burnout, maar ze bleef toch werken. Wel werden de meeste afspraken afgebeld. Of ze had bijscholing. Of ze was een paar weken op vakantie….

Ik heb vanaf de zomer misschien vijf afspraken gehad.

Tegen de tijd, dat ik aan de bel ging trekken, hielden de afspraken helemaal op. Een gekmakende periode volgde, waarin ik van het kastje naar de muur werd gestuurd. De raarste dingen heb ik meegemaakt bij deze grote organisatie, maar geholpen werd ik niet.

Zelfs een aantal brieven naar de klachtenfunctionaris hebben nul effect gesorteerd. Ik ben uiteindelijk wel een keertje gebeld door de man. ‘Excuses, excuses, we gaan er werk van maken…..’ maar sindsdien overheerst toch vooral weer de radiostilte.

Ogenschijnlijk zijn ze al weken op zoek naar een nieuwe behandelaar. Ik kreeg een tijdelijke behandelaar, maar die liet het na 2 korte online gesprekken ook volledig afweten. Zat ik weer te wachten voor nop.

Van mijn oorspronkelijke behandelaar kreeg ik opeens het bericht, dat ze 1 en ander met me wilde uitpraten. Wat uitpraten? En waarom? Ben ik nu haar therapeut geworden? 

Heks wil geholpen worden, want mijn leven staat al tijden op zijn kop. Door allemaal zaken, waar Bert van Leeuwen zijn vingers bij al zou likken. Ik wil niet heen en weer worden gejojood tussen diverse behandelaars. 

Onder dat plotselinge bericht van mijn vorige therapeute staat een heel schema met nieuwe afspraken. Doorgepland tot oktober.  Met haar en die tijdelijke behandelaar. Ze hebben me zo’n beetje tussen hun tweetjes verdeeld. Elke week een ander tijdstip. Dan drie kwartier bij de ene, dan weer drie kwartier bij de ander. Dan weer weken niks…… Precies wat ik absoluut niet wil. 

Bovendien worden de afspraken met de oude behandelaar toch weer afgebeld is mijn ervaring. En de tijdelijke heeft eerder uitgebreid aangegeven, dat ze echt geen plek voor me heeft……

‘Ik wil een nieuwe behandelaar, anderhalf uur per sessie. Een ervaren persoon. Elke week hetzelfde tijdstip. Ik wil zeker niet terug naar mijn oude behandelaar, want het vertrouwen is helemaal weg. Bovendien wordt bij haar elke afspraak afgebeld, OMDAT ZE EEN BURNOUT HEEFT,’ heb ik toch luid en duidelijk tegen de klachtenfunctionaris gezegd. Het staat ook op papier in een uitgebreide brief. 

Alsof je tegen dovemansoren spreekt. Heks kijk verbijsterd naar de lijst afspraken. ‘Haal die afspraken er maar weer uit, oude therapeut, ik kom niet bij je terug,’ beantwoord ik haar bericht. Vervolgens wens ik haar opnieuw het allerbeste. Heks is ook ooit omgevallen. Ik heb er alle begrip voor.  

Het is bijna maart en ik heb vanaf begin december geen afspraak meer gehad. Mijn oorspronkelijke behandelaar heeft ook alle afspraken met de tijdelijke behandelaar uit de agenda gehaald. Geheel tegen mijn zin. Het zijn de afspraken, die ik persoonlijk een dag eerder met die vrouw heb gemaakt. Zucht.

Morgen heb ik een kennismakingsgesprek bij iemand met een kleine praktijk. ‘Ik werk vanuit spiritualiteit, dat moet ik er wel bij zeggen. Maar niet van de zweverige signatuur…’ vertelt de therapeute aan de telefoon. Mooi zo, dat klinkt goed! Een geschenk uit de hemel……

Ik moet wel elke maand de helft van de rekening voorschieten, want ze kan pas aan het eind van het jaar de rekening bij mijn verzekeraar declareren.

Een idiote regel van die malafide verzekeraars. Moeten die therapeuten dan zo’n heel jaar van de wind leven? Geen wonder, dat je bijna nergens meer terecht kunt voor een langdurig traject….. Scheelt die boeven vast veel geld.

 

 

 

Panta Rhei: Heks wenst jullie allen een ontspannen jaar vol verandering en beweging. In de goede richting natuurlijk. Het enige dat nooit verandert, is dat alles verandert……

foto

De feestdagen dit jaar waren anders dan anders. Geen kerk op eerste kerstdag, geen brunch bij Tanneke, geen familiediner, geen schranzende neven en nichten aan mijn keukentafel, geen nieuwjaarsborrel in Huize Heks, geen Oud en Nieuw onder mijn kerstboom.

vrouw in Alpaca jas

Wel hadden we dit jaar een uitziekende Cowboy, een grieperige Heks en enigszins moeizame feestdagen. Maar ook een heerlijk kerstdiner met goede vrienden bij mij thuis en een eveneens heerlijk laatste diner van het jaar met ongeveer hetzelfde clubje bij True en Trueman. Ook was er elders een nieuwjaarsborrel en nu ben ik alweer op weg naar iets dergelijks in Amsterdam. Samen met Cowboy.
kerstdiner, eten met vrienden, dinnerparty
Mijn vader gaf me ooit een tegeltje met daarop de tekst: ‘Het enige dat nooit verandert, is dat alles verandert!’ Buiten dat dit een waarheid is als een koe, is het ook het enige presentje, dat ik ooit echt helemaal van hem heb gekregen. Andere cadeautjes regelde mijn moeder. Hij vond het een grappig geschenk, herinner ik me. Toen hij het aan me gaf, voor Sinterklaas staat me bij, liep hij eindeloos te gniffelen.
het enige dat nooit verandert, is dat aales verandert
Ik stond te boek als een denkertje binnen de familie. Als kind lag ik al te filosoferen in de hooiberg met een soortgelijk vriendinnetje. En daar keken ze raar tegenaan. Teveel gebruik van het bovenkamertje kon eenvoudigweg niet gezond zijn. En het leidt ook tot niets uiteindelijk….. Althans niet tot dingen waar in mijn achtergrond waarde aan werd gehecht. Succes in zaken en verwerven van geld en goed.
kerstdiner, eten met vrienden, dinnerparty
Het tegeltje staat sinds jaar en dag op mijn toilettafel. Zo herinnert het me zowel aan mijn geliefde vader als aan het feit dat alles in beweging is: Panta Rhei. Alles stroomt.
In die levensrivier moet je maar afwachten wat er nu weer in je vaarwater komt. Ook is het landschap dat je doorkruist niet altijd vriendelijk van aard. Soms bevind je je plotseling in vijandig gebied. Of je bent volledig op jezelf aangewezen. En dat natuurlijk weer net als je in moeilijk vaarwater bent gekomen!
het enige dat nooit verandert, is dat aales verandert, hummeltjje, Dopey, Camee
De feestdagen waren anders. Enigszins uitgekleed. Doorspekt met virale toestanden. En mensen houden niet van verandering. Dat is ons grote probleem. We hechten en hechten. Als een bloedzuiger aan een ader. Of een aderlating desnoods.
Maar oh wat een bevrijding als je dan loslaat. Dan komt er weer ruimte voor nieuwe dingen. Dan blijkt veel van de pijn, die je voelt te worden veroorzaakt door dat vastklampen. Kramp in het hart. Spierpijn van de ziel. Weg ermee!
Ik wens jullie allemaal een ontspannen jaar vol verandering en beweging in de goede richting! Plus een goede gezondheid en liefde in overvloed.
kerstdiner, eten met vrienden, dinnerparty