Het leven is maar grillig. Vrienden blijken soms weinig loyaal. Wat is vriendschap nu helemaal? En ook: Wat met de ene mens niet werkt stroomt moeiteloos met de ander. Wederkerigheid en ware liefde. Thema’s die je terugziet in de franse film Rock’n Roll. Leuke film! Heks heeft lol!


Maandag kom ik alweer dezelfde vroegere vriendin tegen. Soms bijt ze mijn kop er bijna af, maar vandaag is ze poeslief voor de verandering. Heks volgt al tijden niet meer wat de vrouw bezield om zich zo te misdragen in haar bijzijn, maar dit is weer eens iets totaal anders.

Even denk ik dat het te maken heeft met het rare mailtje, dat ze me enige tijd geleden stuurde na zo’n bijna-kop-afbijt incident. ‘Je denk misschien dat ik ontzettend kwaad op je ben, maar dat ben ik niet. Het ligt allemaal aan jou. Ik kijk zo vanwege jou. Jij bent de boosdoener…..’

Niet dat ik die mail toen begreep. Ik snap het gedrag van deze vermeende vriendin al niet meer sinds ze mijn foute buurman Veter Aarsgat ging steunen in zijn verwoestende queeste tegen Heks. Een bizar feit.

Ze ging daar ook vrij ver in. Tot aan totaal negeren in het openbaar aan toe. Hetgeen niet meevalt, want Heks valt behoorlijk op met haar lengte en rare hoedjes. En dan zei ik haar ook nog enthousiast gedag!

Jarenlang heb ik er geprobeerd me eroverheen te zetten. Maar waarom? Het is intussen toch wel duidelijk?


Dinsdag ga ik met Trui op stap. Heerlijk. Zij doet niet raar, kijkt niet boos, negeert me niet als het haar zo uitkomt. Zit niet alleen maar over zichzelf te zagen en zuigen. Nodigt me altijd uit op haar verjaardagsfeestjes, maar manipuleert me niet zodanig dat ik ze moet gaan organiseren.

We zien een geweldig leuke film, ‘Rock’n Roll,’ met  Guillaume Canet en Marion Cotillard . Ik hoor mezelf voortdurend schateren. Wat een sukkelige hoofdrolspeler, geweldig. En wat zet hij zichzelf voor schut, heerlijk.

‘Weet je dat de hoofdrolspelers in werkelijkheid ook met elkaar getrouwd zijn?’ giebelt mijn vriendin als we naar de aftiteling kijken, ‘Hij heeft de film geproduceerd, ze spelen zichzelf, hun filmnamen zijn hun eigen namen, kijk het zijn ook zijn echte ouders, die als zijn filmouders meespelen……!’


Het verhaal heeft een onverwacht en heel geestig einde. Goedgemutst verlaten we het Kijkhuis. Wat kun je toch opkikkeren van een goeie film. Of een mooi toneelstuk.

Verrassend einde!

‘Weet jij eigenlijk hoe je een groeps-app van je telefoon gooit? Ik zit in een paar groepen, die ik niet meer op mijn telefoon wil en ik ben kwijt hoe ik er vanaf kan!’

Mijn vriendin is altijd zeer doortastend, dus ze pakt mijn iPhone en doet het me voor. ‘Welke groepjes?’ Ik zoek er een paar op en zie dan dat er weer allemaal berichtjes staan, die ik niet gelezen heb.


Snel laat ik mijn ogen eroverheen glijden. Nieuwsgierigheid is toch een vreemd fenomeen. De kans is groot dat ik dingen lees, die ik niet wil weten!

En inderdaad. Opeens begrijp ik waarom die vroegere vriendin zo bedrieglijk alleraardigst om me heen liep te draaien van de week. Ze heeft zeer onlangs een feestje gegeven en Heks was niet uitgenodigd.

Het is niet eens de eerste keer dat ze het me flikt. Jarenlang heeft ze me stiekem buiten haar verjaardagsfeestjes gehouden, -de rest van onze vriendenkring werd wel uitgenodigd,- terwijl ze hier intussen de deur plat liep! Met allemaal zeurverhalen om aandacht!


Je zou zelfs kunnen stellen, dat Heks ofwel niet werd uitgenodigd, ofwel zo stom was om zich door een bewust getrokken sneue smoel te laten verleiden om de feestelijkheden te helpen organiseren. Ja, hoe dom kun je toch zijn?

Dus al die poeslieve aandacht was bedoeld om me uit mijn tent te lokken? Wellicht. Het ligt voor de hand. Het past in het plaatje…..

Het meest absurde van dit verhaal is, dat zij wel altijd welkom is gebleven op de nieuwjaarborrels, die Heks jarenlang wist te organiseren. Ondanks haar brakke lijf en beperkte budget nodigde ze een berg oude vrienden uit. Maanden voorbereiding zaten er in. Voor een halve zool als ik dan. Een normaal mens doet er hooguit een week over…..


Heks wil nu eenmaal nooit iemand buitensluiten. Het is het ergste wat je kan overkomen. Vanaf de kleuterschool zit ik al regelmatig met allerlei kneusjes opgescheept, waar iedereen met een boog omheen loopt. Het zijn ook mensen. Ja toch?

Andersom gebeurt het me nogal eens, dat ik helemaal buitenspel word gezet. Mijn soort loyaliteit is bij die ander vaak juist ver te zoeken. Het achtervolgt me als het ware. Ik kijk er altijd weer raar van op.

In de dynamiek van groepen trek ik uiteindelijk vaak enorm aan het kortste eind. Mijn te vergaande loyaliteit wordt beantwoord met vergetelheid.

‘Het is projectie, Heks, je projecteert je eigen familiaire problemen op je vriendenkring,’ zegt iemand uit de vriendenkring.


Hoofdschuddend gooi ik de groep van mijn iPhone. Soms komt het echt nooit meer goed met iemand, stomweg omdat het nooit goed heeft gezeten. Heks heeft al zoveel scheve toestanden in de lucht gehouden, ik ben de tel kwijt. Maar dat in de lucht houden doe ikzelf. Ik kan moeilijk blijven beweren, dat het altijd aan de ander ligt.

Ik ben gepokt en gemazeld in het hebben van voor mij verkeerde vrienden. Waarbij de dynamiek niet klopt. Waarbij geven/nemen niet in balans is.

Begonnen vanuit een verkeerd uitgangspunt, om de ander te helpen bijvoorbeeld. Of omdat iemand heel zielig kijkt: Ook goed fout! Of ik slik afschuwelijke beledigingen, bijvoorbeeld van gefrustreerde dikke dames met gewichtsproblemen, waar ik niet kwetsend op kan of wil reageren.

Maar binnenkort krijg ik hele goeie aanwijzingen hoe ik het er in de nabije toekomst beter vanaf kan brengen. Dat weet ik, omdat ik al in die toekomst ben. Vergeleken bij dit vertelseltje uit mijn recente verleden.

Waar zit die Heks? Ze schrijft zo weinig….. Toch geen last van writer’s block? Welnee, ze maakt gewoon teveel mee….

verliefd, liefde, hart, love, amor, verliefdheid, geliefdenverliefd, liefde, hart, love, amor, verliefdheid, geliefdenverliefd, liefde, hart, love, amor, verliefdheid, geliefden

Wat is er toch met die Heks aan de hand? Ze schrijft zo weinig. Het gaat toch wel goed met haar? Heeft ze soms last van een writer’s block?

Het gaat heel goed met deze toverkol. Ze is stomweg te druk om te schrijven. En als ze al in de pen klimt is ze weer te moe om het helemaal af te maken. En half werk houdt ze niet van, dus zo staan er een paar blogjes klaar. Ze moeten nog voorzien worden van tags en plaatjes. Maar dat is een vreselijk karwei!

verliefd, liefde, hart, love, amor, verliefdheid, geliefdenverliefd, liefde, hart, love, amor, verliefdheid, geliefden

Ook de virussen eisen hun tol in deze tijd van het jaar. Elke week komt er wel eentje op bezoek. Ze slurpen het laatste beetje energie op.

De grootste boosdoener rondom de magere productie van blogs is echter Cowboy. Elke avond zitten we te chatten. Of we zoeken elkaar op. Doen leuke dingen. Nu zit ik bijvoorbeeld in Castricum, in het Dorpshuis. Daar gaan de Hyperblaster Surfcowboys straks optreden. Momenteel rammelen ze er een sound check doorheen. Heks heeft haar party plugs al in haar oren gestopt. Ze wil geen ongewenste fluittonen.

verliefd, liefde, hart, love, amor, verliefdheid, geliefdenverliefd, liefde, hart, love, amor, verliefdheid, geliefdenverliefd, liefde, hart, love, amor, verliefdheid, geliefden

Het goede nieuws is dat Cowboy de komende tijd op reis is. Hij heeft een klus in het buitenland. Kan ik weer lekker elke dag schrijven. Geen vermoeiende romantische etentjes. Geen uitputtende treinreisjes samen met hond en bergen zooi naar Amsterdam. Geen uitgebreid gekokkerel en gezellig gedoe in Huize Heks tijdens het weekend. Rust, reinheid en regelmaat keren weer……

Vanavond nemen we het er echter nog eventjes van. Nadat ik Varkentje bij hem naar binnen heb gekieperd neemt mijn geliefde me mee naar een heel leuk restaurantje op de Zeedijk. Tot mijn grote vreugde kookt de kok volledig binnen mijn dieet. Ik kan gewoon alles eten! Wat een mazzel. We proberen natuurlijk een zinnig gesprek te voeren, maar ja, het wappert toch alle kanten op.

verliefd, liefde, hart, love, amor, verliefdheid, geliefdenverliefd, liefde, hart, love, amor, verliefdheid, geliefdenverliefd, liefde, hart, love, amor, verliefdheid, geliefden

‘Ga je me missen Cowboy?’ vraagt Heks. Onze handen zijn verstrengeld. ‘Mwah…’ antwoordt mijn lief. Zijn blik spreekt echter boekdelen.

Elkaar een tijdje niet zien werkt misschien wel als een homeopatische verdunning op een relatie. Hoe groter die verdunning, hoe sterker de werking. Je brengt minder tijd samen door en bent minder hecht, het contact verdunt…..maar de werking kan wel eens bijzonder diep uitpakken……

verliefd, liefde, hart, love, amor, verliefdheid, geliefden verliefd, liefde, hart, love, amor, verliefdheid, geliefden

We hangen dagelijks aan dat dunne sterke zijden draadje. Met onze wil om te leven. Als je dan toch leeft: Doe iets leuks. Iets waar je blij van wordt. Indiaas zingen bijvoorbeeld. In mijn geval…..

passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding gelukpassie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding gelukpassie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding gelukpassie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk

Vorig jaar bleef het maar winteren. Om de haverklap kregen we een weeralarm voor onze kiezen. Regelmatig moest ik ergens verstek laten gaan. De ritjes naar mijn zanglerares in Barendrecht waren soms een regelrechte ramp. Zelfs Heks had in april 2013 schoon genoeg van sneeuw en wintertenen. En dat wil wat zeggen! Ik ben dol op de winter!

Vanmorgen rijd ik met het zonnetje in de rug de stad uit. De weg is leeg en mijn hoofd ook. Monter, goede zin…. Ja, dit heksje heeft er zin in! Een dagje Indiaas zingen met de Dhrupad Bitches! Na een vlekkeloze rit kom ik op de valreep aan bij het geliefde dijkhuisje.

In het souterrain zitten de dames al volledig verzonken de klank AAAAAA te zingen. Zo laag mogelijk. Een uur lang. Met haar jas nog aan ploft Heks op een kussen. Heerlijk om zo ingepakt in sjaal en jas mee te bassen. Mijn stem zakt. En nog een beetje. Tot ik de absoluut laagst mogelijke toon heb uitgenodigd in mijn borstkas. Voor nu dan, hè. Over een tijdje wil er misschien een nog lager geluid op bezoek komen.

passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding gelukpassie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding gelukpassie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding gelukpassie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk

Ik laat de toon vibreren, wonen in mijn klankkast. Mijn hart is opgetogen. Wat voelt dit toch lekker! Na een tijdje hoor ik riedels boventonen boven de groep uit zingen. In een bad van klank luiden wij ons nieuwe jaar in. Daarna drinken we thee en kletsen elkaar de oren van de kop. Het is weer feest in het kippenhok!

We zingen een serie oefeningen in de ‘toonsoort’ van die moeilijke, maar oh, zo mooie raga.  Soms voel ik em helemaal aan en dan gaat het vanzelf. Maar regelmatig zit mijn stem er net tegenaan te schuren. Ik ben niet de enige met deze frustratie…. Het is gewoon een lastpak. Maar ja, zoals met alles in het leven, baart oefening ook hier kunst. Uiteindelijk.

passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding gelukpassie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk

Gelukkig gaan we aan het eind van de ochtend even ritmes instuderen met de man van mijn lerares. Hij maakt een telraam van onze vingers. Speelt de ritmes voor op zijn Pakhawaj. Spreekt ze uit, zoals de gewoonte is in India:

‘Tei, tei, tat. Tite tei tat. Tite kate gade gana’. We scanderen braaf na. Iemand begrijpt het niet. Geduldig legt hij het nog eens uit. “Laat die tieten er gewoon uit’, zegt hij. We liggen dubbel. Arme, arme man. Hij heeft het weer zwaar te verduren…. En waar heeft hij het aan verdiend? Hij kookt elke maand de sterren van de hemel voor ons!

passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding gelukpassie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk

Ook vandaag is die lunch weer het absolute hoogtepunt van de dag. “‘Mmmm.’ ‘Jammmmie.’ ‘Oh’, -zucht-, ‘Wat lekker!.’ ” hoor ik om me heen. We proberen alles op te eten, maar het lukt niet. Onze trommelman heeft zo godsgruwelijk veel gekookt van dit lekkers! Hij verklapt me zijn keukengeheimen. Lacht zich weer suf om mijn geworstel met de pickles: Ik eet graag zeer heet en zweet daarbij als een atleet…..

passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding gelukpassie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding gelukpassie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding gelukpassie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk

De middag vliegt voorbij. Goh, wat hebben we hard gewerkt! Aan het eind improviseren we met het geleerde. Onze vingers een telraam, opletten om binnen de tonen van de raga te bewegen, niet balken, rondzingen…..

Opeens kan 1 van de dames niet meer nadenken over dit alles. Ze zingt voor de vuist weg. Het klinkt prachtig! ‘Maar ik snap het niet, ik weet niet wat ik doe!’, roept ze vertwijfeld. ‘Dat is juist helemaal goed, doe je hoofd maar uit, dan klinkt het direct veel beter, zonder bibberen, vast en welluidend!’ roept onze juf.

Ja, het is me wat, dat Indiase zingen. Je moet aan van alles denken om het een beetje onder de knie te krijgen. Maar om het van de grond te krijgen moet je alles weer vergeten.  Je hoofd leeg maken. Ontspannen. Het gewoon doen! Het is net zoiets als autorijden…..

passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk

Op de terugweg ben ik blij, dat ik zo goed rij intussen. Een ongelofelijke halve zool besluit opeens om vanuit een stilstaande file zich op mijn baan te gooien. Geen richtingaanwijzer uit, niks…. Mijn baan ging een geheel andere kant op, dus wij reden gewoon. Gelukkig reed ik rustig. Met een leeg en helder hoofd….

passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding gelukpassie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk   Een levensgevaarlijke situatie verder rij ik nog gewoon op die weg, ben nog in leven. Auto nog heel. Hondje intact. Hart bonzend in mijn keel. De boosdoener is er al vandoor gescheurd. Dat scheelde maar weer een haartje….. Zo hangen we dagelijks aan een draadje. Allemaal. Dat dunne sterke draadje. Met onze ijzersterke wil om te leven!

passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding gelukpassie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk