Olifanten zijn familiedieren net als wij mensen: Ze overleven niet als eenzame cel buiten het familielichaam. Wij kunnen een voorbeeld nemen aan deze medezoogdieren, ze doen dat veel beter dan wij, maar in plaats daarvan schieten we ze dood. Waarom? WaarVOOR? IVOOR! Statussymbool en potentieverhogend middel. Dat is onze beschaafde maatschappij: Een paradijselijke samenleving opgeofferd voor de stijve lul van één of andere IMPOTENTE slappe zak……

Het hele afgelopen weekend breng ik grotendeels door in mijn eigen fantastische gezelschap. Nou ja, erg gezellig ben ik niet. Doordat er nog steeds kwartjes vallen rondom al het onlangs ontdekte bedrog voel ik me druilerig. En kwaad ook. Jeetje, wat zijn me de horens opgezet! En dom. God, wat heb ik die persoon volstrekt ten onrechte volkomen vertrouwd……

En wat heb ik voor lul gezeten op dat feestje, waar ik me nog gigantisch voor heb lopen uitsloven ook: Urenlang eten koken bijvoorbeeld. En later alles afwassen en opruimen. Met dit lijf….. Wat zullen ze achteraf gelachen hebben! Een aantal andere gasten waren namelijk wel op de hoogte van de ontrouwe praktijken van mijn toenmalige partner.

En wat heeft die trouweloze griezel me een rad voor ogen gedraaid. Waanzinnig gewoon. Geniale praktijken van een gestoorde gek. En waarom? Het is me gelukkig een raadsel.

Niet alleen over deze inzichten maak ik me druk. Ook het feit, dat ik aan alle kanten tegen ander geëikel aanloop maakt mijn stemming er niet beter op. Mijn hele leven lijkt op losse schroeven te staan. De manier waarop ik altijd met bepaalde situaties ben omgegaan lijdt schipbreuk: Het lukt met niet meer om er een mooi verhaal van te maken…..

Sterker nog: Ik kan gewoon niet eens meer luisteren naar de verschrikkelijke scheve oordelende manier waarop ik te woord wordt gestaan door mensen waar ik zelf de poten voor uit mijn lijf heb gelopen.

The Elephants Always Line Up To Hug This Old Lady. The Reason? SPEECHLESS

Elephant Orphans… Wisdom of the Wild

Vanmorgen zie ik een mooi filmpje op Facebook. Het gaat over een oude dame, die haar hele leven wijdt aan het opvangen en groot brengen van olifantenweesjes. Ze heeft een olifantenmoedermelkformule ontwikkeld, waar ze het heel goed op doen. ‘Het belangrijkste is echter hun familieband. Die is zo sterk bij deze dieren. Daar kunnen wij mensen nog wat van leren: Zoals olifanten voor elkaar zorgen, zo hoort het. Ze kijken met hun hart! En ze lezen jouw hart! Het is de ideale maatschappij.’

Een net gered babyolifantje is er erg slecht aan toe. Hij wil bijna niet eten en is erg gestrest. Hij gaat zienderogen achteruit. Als het diertje echter bij andere olifanten wordt geplaatst gaat het direct een stuk beter. Het beestje ontspant en begint te eten. Terwijl ik ernaar kijk druppen de tranen uit mijn ogen. Ze laten een treurig spoor na op mijn wangen.

Mijn persoonlijke olifantenfamilie is ver te zoeken momenteel. Daarom eet ik natuurlijk zo slecht: Ik voel me alleen en in de steek gelaten. Ontheemd. Ik ben heel veel dierbaren kwijtgeraakt de laatste jaren. Sommigen zie ik nog wel, maar het voelt allang niet meer goed. Anderen zie ik nog nauwelijks en als ik toch contact met hen heb krijg ik geheid de wind van voren. Hun wind wel te verstaan. Stinkend en wel.

Zo zit ik dit weekend dan maar uit. Ik zou nergens liever zijn dan thuis. In mijn kleine heksenhuisje. En daar ben ik. Met iemand, die me heel dierbaar is: Ikzelf. Niks mis met dit heksje, ook al is niet iedereen het daarmee eens.

Voor velen ben ik steeds het projectiescherm van hun eigen onvermogen geweest. Of het vuilnisvat van hun zieke geest. Of het voorwerp van hun pathologische bedrog. En nu ik dat niet meer wil zijn moet ik van sommigen zelfs kapot. Of op zijn minst tot de orde worden geroepen. Of op de vingers getikt. Of in de hersens genaaid!

Ik ben gelukkig mijn eigen grootste en meest trouwe schat. Geen betweter, die dat nog uit mijn kop praat. Geen idioot, die het nog eens beschaamt. Geen nepolifant, die me ooit nog uitvreet en in de steek laat.

Het komt allemaal goed met me, dat weet ik in elk geval zeker. Over een paar maanden ben ik door het ergste zeer heen. Een paar oude trouwe olifanten zijn er over in mijn roedel. En ik vind vast wel weer een paar nieuwe van die slurfdragende dikhuidige zoogdieren voor wederzijdse adoptie….

Waarom ivoor nog cool is bij impotente Chinese mannetjes…..

Hier nog een broodje aap over een olifantenkind……

Vuurwerk en hondjes, ontmoeting met lichtbol als stille getuige, geluk is hier en nu. De laatste dagen van 2013 vliegen voorbij!

hond, zonder staart, vrouw, lichtbol, Orbhond, zonder staart, vrouw, lichtbol, Orb

Rond de jaarwisseling is het uitlaten van een hondje een hele kunst. Het gehoor van onze viervoetige vrienden is oneindig veel scherper dan dat van ons. Heks schrikt zich al regelmatig een ongeluk van een de enorme illegale knallen, die links en rechts opklinken uit stadsparken. Hoe moet het dan wel niet zijn voor mijn trouwe kameraad?

hond, zonder staart, vrouw, lichtbol, Orb

Vandaag gaat het nog wel. Vanmiddag regent het gelukkig. Dat vrijwaart de parken van knallende hangjongeren. Ik besluit naar Het Leidse Hout te rijden. Daar is het hopelijk nog redelijk rustig. En inderdaad. Op geknal in de periferie na is het er stil en druilerig. Ysbrandt is door zijn jachttraining schotvast, dus al snel loopt hij lekker te snuffelen. We doen een spelletje met de bal. We lopen nog een stukje….

hond, zonder staart, vrouw, lichtbol, Orbhond, zonder staart, vrouw, lichtbol, Orb

Plotseling komt ons een heel leuk hondje tegemoet. Zonder staart! Ik raak aan de praat met haar baasje en al snel zijn we in een prettig gesprek gewikkeld. Wat een aardige dame! We hebben een klik.

‘Kom je hier vaker? Ik heb je nog nooit gezien!’ zegt Heks. De vrouw vertelt, dat ze nog maar een paar maanden in deze omgeving vertoeft. We zullen elkaar vast weer tegenkomen!

hond, zonder staart, vrouw, lichtbol, Orbhond, zonder staart, vrouw, lichtbol, Orb

Ik leg hen vast op de gevoelige plaat. Wat een plaatje!

Zo zie je maar weer: Zelfs op een dooiige dag in een druilerig bos, met op afstand een lokale wereldoorlog aan geluiden, heb je de leukste ontmoetingen! Happiness is here and now, zingen de nonnetje in Plumvillage. En zo is het. Nergens anders. Althans, voor zover ik weet…..

Later bekijk ik de foto’s en zie op de laatste twee een gigantische lichtcirkel. Een reuze Orb? Een stille getuige? Het lijkt een visuele bevestiging van een gouden ontmoeting….

hond, zonder staart, vrouw, lichtbol, Orb

Moedertje Natuur pronkt stralend in haar bruidskleed, maar de bruiloftsgasten zitten binnen bij de kachel…. Behalve Heks en haar hondje!

sprookjesbos, lente, fluitekruid, allium, bloeien bos, boshyacintjes, bos, feeërieksprookjesbos, lente, fluitekruid, allium, bloeien bos, boshyacintjes, bos, feeërieksprookjesbos, lente, fluitekruid, allium, bloeien bos, boshyacintjes, bos, feeëriek

Supersnotpinksterweekend. Terwijl wij rillend bij de kachel zitten hult Moedertje Natuur zich in haar bruidskleed. Een vreemd voorjaar. Meestal lopen wij mensen gruizig hand in hand tussen al dat moois te zwijmelen. Nu staat onze Grote Moeder alleen in een druilerig bos klaar voor haar fotomoment….sprookjesbos, lente, fluitekruid, allium, bloeien bos, boshyacintjes, bos, feeëriek sprookjesbos, lente, fluitekruid, allium, bloeien bos, boshyacintjes, bos, feeëriek

Vanmorgen om vijf over elf schoot ik wakker uit een slaap zo diep als de dood. Verslapen!!!! Een half uur later zat ik in de auto richting Barendrecht met Ysbrandt. In de tussentijd had ik mezelf met sterke koffie terug het leven in gereanimeerd, acht katten en een hond te eten gegeven en mijn onwillige lijf in de kleren gehesen.

Eenmaal bij mijn zanglerares gingen mijn ogen langzaam echt open. Ik gooide nog wel een kop koffie over haar vloerkleed, onwillekeurig bewegende ledematen…. Maar het zingen ging lekker. Ondanks de vliegende en beroerde start.sprookjesbos, lente, fluitekruid, allium, bloeien bos, boshyacintjes, bos, feeërieksprookjesbos, lente, fluitekruid, allium, bloeien bos, boshyacintjes, bos, feeëriek, hondjesprookjesbos, lente, fluitekruid, allium, bloeien bos, boshyacintjes, bos, feeëriek, hondje

Ysbrand was gezellig mee en zat verwachtingsvol in de auto. Na de les wordt er altijd gewandeld. Zo ook vandaag. Ondanks al die regen. Daar heeft hij overigens een broertje dood aan.

De terugweg zat vol omwegen. Ongelukken en filevorming joegen me de polder in. Eenmaal in Leiden besloot ik Frogs op te halen. Hij had wel een lekker maaltje verdient na al die Bob-activiteiten!sprookjesbos, lente, fluitekruid, allium, bloeien bos, boshyacintjes, bos, feeëriek, hondje sprookjesbos, lente, fluitekruid, allium, bloeien bos, boshyacintjes, bos, feeëriek, hondje sprookjesbos, lente, fluitekruid, allium, bloeien bos, boshyacintjes, bos, feeëriek, hondje

En wat had ik voor hem in petto? Een heksenroti met alles erop en eraan. Heel veel lekkere hapjes vooraf. En eindeloze discussies gelardeerd met lachsalvo’s.

Vandaag was er weinig nodig om heks gelukkig te maken. Het gebeurde gewoon tussen de bedrijven door. Zoals het hoort…..:-)

Toch?

sprookjesbos, lente, fluitekruid, allium, bloeien bos, boshyacintjes, bos, feeëriek, hondje

sprookjesbos, lente, fluitekruid, allium, bloeien bos, boshyacintjes, bos, feeëriek, hondjesprookjesbos, lente, fluitekruid, allium, bloeien bos, boshyacintjes, bos, feeëriek, hondje

OLYMPUS DIGITAL CAMERAsprookjesbos, lente, fluitekruid, allium, bloeien bos, boshyacintjes, bos, feeëriek, hondjesprookjesbos, lente, fluitekruid, allium, bloeien bos, boshyacintjes, bos, feeëriek, hondjesprookjesbos, lente, fluitekruid, allium, bloeien bos, boshyacintjes, bos, feeëriek, hondjesprookjesbos, lente, fluitekruid, allium, bloeien bos, boshyacintjes, bos, feeëriek, hondje

LIEVE GANESHA, OLIFANTENGOD, beschermheilige van reizigers, bidden tot….

kruising Pointer/Duitse Dog

RODDE

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Vandaag kwam een hondenvriendin langs met haar viervoeter. Ondanks de druilerige kou doorkruisten we het Leidse Hout. Ysbrandt rende als een bezetene achter een balletje. Uiteindelijk was hij zo zwart als een tor. Gelukkig sprong hij in de grote vijver. Dat scheelde behoorlijk.

Rodde is een ondeugend bakbeest. Met zijn vriendelijke natuur windt hij je om zijn poot, maar tegelijkertijd is hij zo dominant als wat. Ysbrandt blijft altijd uit zijn buurt, hij kan het absoluut niet van hem winnen…

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

We kwamen deze Welsh Springer Spaniëlpup tegen, Sam. De vader van Ysbrandt is van dat ras, dat is goed te zien, toch? Wat een mooi alert hondje.

Het is altijd heerlijk in het bos met zulk weer als je er eenmaal bent. Ingepakt in dikke jassen, sjaals en mutsen. De hondjes maakt het niets uit, die rennen zich warm. Ik moet wel even flink moed verzamelen van tevoren. Maar het is de moeite helemaal waard. Een totale reset, temidden van bomen en hondjes….

de olifantengod

Ganesha

Van de dochter van Tanneke hoorde ik dat er een foto van het houten Ganeshbeeldje is gemaakt. Ik heb dat ooit als verjaardagscadeau gegeven. In het kader van Tannekes unieke olifantenhuishouden. Hij was de perfecte god voor haar!

Deze foto komt als achtergrond op de rouwkaart. Zoals haar dochter me schreef later: “In elk opzicht van toepassing: God van kennis en wijsheid” en beschermheilige van reizigers, waar tot gebeden wordt bij een nieuw begin of “verhuizing”.

missen

KOELKASTPOEZIE