Zaaddonor doneert zaad, als het met je eigen man niet gaat. Of je hebt nog maar een paar eieren en bent bijna te laat. Of je houdt niet van mannen, maar wel van hun zaad. Of je hebt met hormonen je eierstokken eindelijk weer aan de praat. Nu alleen nog wat spermatozoïden ofwel zaad…….

Vannacht kan ik niet slapen. Ik kijk naar een documentaire over Boudewijn de Groot. Het duurt en duurt. De man heeft ook enorm veel gedaan natuurlijk. Zijn gouden samenwerking met de fenomenale tekstschrijver Lennaert Nijgh komt uitgebreid aan bod. Dat was een gek gebakkie. Bij hem vergeleken was Bou heel normaal. Interviews met zijn kinderen doen dat beeld weer teniet.

Een moeilijke gesloten man. Ook zijn vrienden beweren iets dergelijks. Het ene moment is de man heel warm en dichtbij en dan is er weer die ongelofelijke afstand. Hij heeft prachtige liedjes gemaakt. Hij kan fantastisch mooi zingen met die rare unieke stem van hem. Heks is opgegroeid met zijn liedjes.

De liedjesschrijver mag dan bij ons Hollandse kaaskoppen veel succes hebben, wat hij schrijft wordt niet altijd gewaardeerd door zijn eigen kinderen.

‘Ach,’ zegt een zoon uit een van zijn vele huwelijken, ‘Ik erger me vaak dood aan zijn teksten. Ik kan sommige albums niet horen gewoonweg. Neem bijvoorbeeld dat liedje waarin hij iets zingt in de trant van ik vertrek voorgoed en jij blijft hier, omdat je dat kiest en wilt, zie maar blablabla. Dat gaat over mij. Een kind dat achterblijft terwijl hij me in de steek laat. Ik had niets te kiezen, mafkees. Wat een kutlied.’

Als onbedoelde zaaddonor heeft hij vele successen geboekt in het leven. Hij verwekt links en rechts kinderen of het niets is, maar laat ze vervolgens in no time weer in de steek. Ik heb in mijn eigen leven ook dergelijke zaaiers ontmoet. Een slag apart.

Direct na dit programma begint een documentaire over een echte zaaddonor en zijn nazaat, nou ja, nazaten. Ook dit programma duurt een eeuwigheid. Maakt niet uit. Ik kan toch niet slapen.

Een meisje gaat op zoek naar haar biologische vader. Zaaddonor 150. Ze ontdekt uiteindelijk een stuk of 58 halfbroers en -zussen. Die zaadhandel blijkt een wilde boel te zijn daar in de VS. Mannen kunnen onbeperkt doneren en vrouwen kunnen het over de post bestellen….. Mijn god, wat een puinhoop!

De vader van het meisje blijkt een halve zachte hippie te zijn. Je kunt zien, dat hij vroeger beeldschoon is geweest. Hij heeft een tijdje als een soort Chippendale gewerkt in zijn jonge jaren. Totdat hij het zaaddonorschap ontdekte. ‘Ik hen zeker zo’n 500 keer gedoneerd. Drie tot vier keer per week. Tien jaar lang.’ Even rekenen…. Heks komt dan op een veel hoger aantal….

De hippie kijkt naar het profiel van donor 150. ‘Ja, er staat dat ik danser ben, daar bedoelde ik die Chippendaleshow mee. En ik stripte me uit een apenpakkie met gezongen telegrammen aan de deur. Best creatief!’ Intussen komt ter sprake, dat hij als kind al bipolair is verklaard. Hartstikke erfelijk. Nergens terug te vinden in het profiel…..

Hij heeft inderdaad belangstelling voor het spirituele en filosofie. Maar hij heeft dat laatste niet gestudeerd, zoals vermeld in zijn profiel. Hij heeft nauwelijks opleiding genoten. Het doneren van zaad kwam op zijn pad en daar heeft hij jarenlang de huur van betaald.

‘Ik heb wel bij elke donatie, hoe snel ook gemaakt, gebeden voor de ziel die wil komen,’ verklaart de donor, ‘Ik trek als het ware die zielen hier naartoe. Dat is mijn taak in het leven! In elk zaadje zit een ziel.’ Een zielentrekker dus. Letterlijk! Weer eens wat anders dan een zielenknijper…..

Hij vertelt bevlogen over zijn mooie idealen, in het leven geroepen rondom zijn oude professie. Om dan moeiteloos over te gaan op allerlei globale samenzweringstheorieën. Heks heeft daar ook wel ideeën over, maar niet zo verstoken van realiteitszin als deze man. Goeie hemeltje, wat een wazig gebrabbel!

De man woont in een gammele camper op een parkeerterrein aan zee. Met vier honden en een duif. Dat zijn zijn echte kinderen, beweert hij. Het is een ongelofelijke lieve schat, maar volstrekt uit de poppenkast gevallen.

Een tijdje geleden zag ik ook al een programma over een zaaddonor. Een Nederlands exemplaar. Foeilelijk, kaal en dik. Totaal geen interessante man, zeg maar ronduit saai! Hij was het gaan doen om vrouwen te helpen, die nergens terecht kunnen voor een zaadje. Een nobel streven.

Op een gegeven moment ontdekte hij dat vrouwen zijn gouden kwakje liever op de natuurlijke manier ontvingen. Dus niet met een potje sperma en een injectiespuit. Nee, gewoon ouderwets de tampeloeris in de flamoes.

Volgens de man wordt deze aanpak enorm door de desbetreffende dames gewaardeerd. En ook door hun eega’s! Die zitten er naast het bed op een stoel verlekkerd naar te kijken, of warmen het vrouwtje op, opdat hij dan de kutklus kan klaren. Geloof jij het? Ik kan me er niets bij voorstellen.

Evenzogoed verwekt deze man naar eigen zeggen ook een paar kinderen per week. Er lopen al zeker een paar leptosome voetbalteams ontsproten uit zijn kokette kokertje rond. Het is zijn enige kans op iets van een seksleven lijkt me. Maar ik krijg er toch een ellendig gevoel bij. Wat een waanzin!

De Nederlandse zaadbanken hebben A-en B-donoren. Bij de laatste kan het kind de identiteit van de donor achterhalen, bij de eerste niet. Ik vind dat de anonieme vorm bij de wet verboden moet worden, maar dat gaat nooit gebeuren en ik zal zeggen waarom. De meeste donoren willen stomweg anoniem blijven. Ze kwakken hun kwakje in een bakje om de huur te betalen. Of een luxe skivakantie……

De mannen, die ik in mijn studententijd (er wordt veel geworven onder met name medicijnenstudenten. Jong, slim en sterk zaad…) richting zaadbank heb zien vertrekken hadden daar allemaal triviale redenen voor. Ze vonden het vooral interessant. Maar wat maakt het uit? Zaad is zaad….

Niet dus. De hele evolutie is erop gericht om de beste donor eruit te zoeken. Daarom vallen vrouwen tijdens hun vruchtbare dagen op een beetje foute mannen. Is gebleken uit wetenschappelijk onderzoek. Dat zijn vaak sterke overlevers, eigenschappen die je onbewust wilt voor je kind.

Het gebeurt dus nogal eens, dat zo’n man een kind verwekt tijdens een spannend avontuurtje, waarop de dame in kwestie weer terug gaat naar haar brave huisvader van een partner…..

Ook is er bij de zaadbanken hier ter lande geen enkele controle op wie welk zaad krijgt. Als een club vriendinnen allemaal besluiten op die manier zwanger te worden, minder vergezocht dan je zou denken…., dan is er geen sterveling die er op let of het niet per ongeluk om dezelfde donor gaat. Zit je met allemaal halfzusje en broertjes op elkaars lip op feestjes en partijtjes. Zonder dat ze het weten. Bloedlink natuurlijk.

En wij hier maar afgeven in het beschaafde ontwikkelde chgggrrrrristelijke Westen op die achterlijke Islam en hoeveel Moslims met hun nicht of neef trouwen……. Over niet al te lange tijd is de halve wereld je halfzus of broer…….

Unieke sierraden en vreemde hoofddeksels…Asperges eten met je hoed op, zoals het hoort! Koffie in de mooiste achtertuin van Leiden, bij de baasjes van Joep. Verliefd op een Prunus….

HOND ZWEMT ACHTER BALHOND ZWEMT ACHTER BALHOND ZWEMT ACHTER BALHOND ZWEMT ACHTER BALHOND ZWEMT ACHTER BALHOND ZWEMT ACHTER BALHOND ZWEMT ACHTER BALHOND ZWEMT ACHTER BAL

Het was een stralend lenteweekend, eindelijk. Voor de zekerheid hield ik mijn teddyberenbontjasje nog onder handbereik. Maar regelmatig kon die uit….

Ysbrandt had het ook goed naar zijn zin, vrijdag lekker zwemmen achter een balletje aan, gisteren met Frogs mee naar het bos. Terwijl het varkentje onder de pannen was dook ik even de stad in voor wat boodschappen. Zo af en toe loop ik een heel leuk winkeltje binnen aan het van der Sterrepad. Hier worden bijzondere hoeden, sierraden en kledingstukken verkocht.

bloeiende bomen, bloesemsbloeiende bomen, bloesems bloeiende bomen, bloesems bloeiende bomen, bloesemsbloeiende bomen, bloesems bloeiende bomen, bloesems bloeiende bomen, bloesems

Gisteren raakte ik aan de praat met Janna Geesink, terwijl ik een enorme doos met uitverkoophoedjes doorpaste. Zij maakt de meest prachtige sierraden, ook in opdracht. Ik kreeg een complete rondleiding door haar piepkleine atelier in een gedeelte van de winkel. In vitrinekastjes lagen  ringen en colliers, allemaal unieke stukken, naar me te lonken. Op de foto’s komen ze helemaal niet tot hun recht, het geeft slechts een indruk. Haar werk is zeer de moeite waard om een keer in het echt te bekijken.

atelier Janna Geesink, edelsmederij atelier Janna Geesink, edelsmederij atelier Janna Geesink, edelsmederij atelier Janna Geesink, edelsmederij atelier Janna Geesink, edelsmederijatelier Janna Geesink, edelsmederij

De heks was een paar superleuke hoedjes rijker. Maar er moest gekookt worden. De middag was alweer omgevlogen. ’s Avonds kwamen True en Frogs eten, asperges…. Het werd een zalig etentje. Vooraf een heerlijk tomatensoepje, daarna dat verrukkelijke witte goud en toe verse ananas en aardbeien van True. Wat een feestmaal! De wijn van de slager was fabuleus fantastisch. Alles bij elkaar: Een streling voor de smaakpapillen.

feestelijke maaltijd met asperges, foto Rik van Boeckelfeestelijke maaltijd met asperges, foto Rik van Boeckelfeestelijke maaltijd met asperges, foto Rik van Boeckelfeestelijke maaltijd met asperges, foto Rik van Boeckelfeestelijke maaltijd met asperges, foto Rik van Boeckelvrouw met schort en hoedje

Aspergefoto’s: Rik van Boeckel

True en de Heks hadden allebei een hoedje op tijdens het eten, zoals het hoort. Later op de avond speelden we nog een hele tijd met de kleine poesjes. Mijn vriendin maakte het historische moment mee, dat de kleine opdondertjes op eigen houtje het nest verlieten. Onbevangen banjerden ze door mijn enorme bed. Nieuwsgierig deze nieuwe wereld verkennend.

atelier Janna Geesink, edelsmederij atelierwinkel, Leiden het hoedengilde, Leiden Bevrijdingsmarkt Doezastraat Leiden, 5 mei 2013

Janna Geesink en haar collega’s op de bevrijdingsbraderie in de Doezastraat te Leiden.

Vandaag was toch ook weer een bijzondere dag. Omdat ik uiterst gammel ben momenteel redde ik het niet om op tijd in de kerk te zijn. Ik liep met Ysbrandt in mijn favoriete parkje aan de Singel. Daar woont sinds vorige week een piepklein hondje “Joep”. Zijn baasjes groeten me al jaren, maar vandaag nodigden ze me op de koffie. Zo zat Heksje heerlijk in de leukste achtertuin van Leiden.

Er varen boten voorbij. Iedereen kent deze mensen, want ze hadden vroeger een melkwinkel aan de Morsstraat. “Hallo”, schreeuwen de voorbijgangers. En nog meer voor mij onbegrijpelijke berichten. De vrouw de huizes zegt niet te snappen, dat mensen helemaal afgezonderd kunnen leven. Driehoog achter. Min of meer zoals Heks. Ze heeft een punt, dit is toch wel heel erg leuk wonen zo!

omgevallen boom omgevallen boom

Aan het eind van de middag wandelde ik rond in het Bosje van Bosman. Er lag een enorme neergestorte dode boom op het wandelpad. Hij was over een brede sloot heen gevallen, op de oever doormidden geknakt en de top lag aan gruzelementen voor mijn voeten. ‘Kijk, je bent niet altijd op het verkeerde moment op de verkeerde plek, Heks’, zei ik tegen mezelf. Ik twijfel daar wel eens aan, maar die onzekerheid werd geheel weggenomen door deze aanblik. Nou, gedeeltelijk  dan ….. 🙂

In mijn buurt staat een bevriende Prunus. In de winter is het een boompje van niks, kaal koekeloert zij over de muur van een hofje. Dit jaar heb ik heel lang moeten wachten op het grote wonder van deze boom: De bloesems! Al weken spreek ik mijn krombetakte buurtboom moed in, ‘Heus, het wordt voorjaar!’. En nu is het dan zover, het lelijke kale eendje wordt een zwaan van liefde. Langzaam breken al haar knoppen open in een orgie van knallende kleur. Binnenkort strooit ze roze blaadjes voor mijn voeten, een hele staat vol. In aanbidding strek ik meermalen per dag mijn nek om van haar te genieten.

Over een paar weken is ze een gewone boom met suffe puntbladeren in een heerlijke hof met beukenbomen. Ook dan houd ik van haar, maar nu ben ik verliefd!!!!

prunus in bloei prunus in bloeiprunus in bloeiprunus in bloeiprunus in bloei

Een weekend vol verrassingen en bijna allemaal aangenaam! Van Galactic Grooves in de kroeg tot visite, visite, een huis vol….. Hier en daar een hinderlijke antropoloog.

TER WADDING BOS

WANDELING MET YSBRANDT DOOR TER WADDING

TER WADDING HUIS

HET STATIGE HUIS MET DE VIJVER

BOS TER WADDING

ER WORDT VOLOP GEWERKT

HUIS EN BOS TER WADDING

ZO ZAG HET ER VROEGER UIT

HUIS EN BOS TER WADDING

EN ZO NU

HUIS EN BOS TER WADDING HUIS EN BOS TER WADDING HOND IN HUIS EN BOS TER WADDING HOND IN NARCISSEN/ BLOEMEN KASTAGNES IN HUIS EN BOS TER WADDING HUIS EN BOS TER WADDING

De heks had een fijn weekend. Ik rolde van het één in het ander en bijna allemaal leuk. Zaterdag had ik een lekker langzame start, Ysbrandt is eindelijk een beetje opgeknapt. Dus geen geren ’s morgens vroeg naar een parkje en dan de rest van de dag van slag zijn…  De koorrepetitie was ook heerlijk. Ik krijg de muziek eindelijk te pakken, ik oefen natuurlijk voor geen meter, dus ik moet het van mijn muzikale talent hebben. Maar ik ga wel naar elke repetitie. Dat scheelt.

In de pauze zette ik mijn telefoon aan en zag een SMSje van Frogs. Hij zou later die middag optreden in De Twee Spiegels met de prille formatie Galactic Grooves. Na de repetie spoedde ik mij dus naar de betreffende kroeg.

Terwijl ik nog nazingend mijn fiets op slot zette werd ik uitgescholden door de Hitsige Antropoloog. Hij kwam als een duveltje uit een doosje ergens een deur uit. Het is een lelijk oud mannetje, die zijn antropologische veldwerk tegenwoordig het liefst uitoefent op wildvreemde vrouwenlichamen. Heb ik aan den lijve ondervonden tijdens een meditatieavond bij de Boeddhisten.

Hij heeft me ook een tijdje opgezocht. Kreeg ik rare mailtjes of liep hij om de haverklap in de buurtwinkel om de hoek te posten. Daarna achtervolgde hij me en schold me uit. Moest ik weer met een omweg naar huis om hem af te schudden. Afschuwelijke dingen schreeuwde hij dan.

Vandaag was ik een gemene Bitch! Nou, dat viel alles mee…..

Dit alles omdat ik hem erbij heb gelapt bij de Boeddhisten! Hij komt helaas ook in mijn kerk. Dan wacht hij me weleens op en begint idiote dingen te roepen. Ik zag hem ooit een keer op TV. Hij vertelde uitgebreid hoe spiritueel hij is.  Al tien jaar houdt hij zich nu bezig met meditatie en andere spirituele zaken, dan ben je wel ongeveer verlicht natuurlijk…. Hij ziet zichzelf dan ook als een soort goeroe. Haha, wat een verhaal weer.

Vrolijk doorzingend keek ik hem aan. Mijn blik: Saai! Saai, saai! En vervolgde mijn handelingen. Saai werkte weer goed, hij liep verwoed zwaaiend met zijn wandelstokje (sublimatie!) verder. Zijn korte beentjes zwiepten onder zijn tonnetje ronde lijf uit. Op zijn ronde kale hoofdje prijkte een mallotig hoedje. Liever had hij met zijn andere stokje, zijn  toverstafje, gezwaaid natuurlijk….

Oh, wat zou ik hem graag eens een knietje geven. Of beter, Ysbrandt erop loslaten….. Maar ja, saai is beter. Onder het zingen van  ‘Dirty old man’, opende ik de kroegdeur….

Galactic Grooves

Galactic Grooves

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

mensen in kroeg

Madame Jardin

Galactic Grooves

Galactic Grooves

Het was al begonnen. Ik voegde me bij Madame Jardin, een goede vriendin van Frogs. Zij gaan zelfs nog langer terug dan wij! Plotseling stond Houtvrouw naast me, al jaren een dierbaar vriendinnetje van me. Wat een gezelligheid allemaal.

Ik kwam nog wat oude bekenden tegen uit de tijd, dat ik de kost verdiende als barvrouw. En ook een paar hele vrolijke dames en heren met wie het heel goed klikte. ‘Kom eens wat vaker op zaterdagmiddag”, riepen ze toen ik weg ging.

Al die tijd zaten de drie muzikanten de sterren van de hemel te spelen. Ron Baggerman op Ziggy tapguitar, een waanzinnig instrument,  Tjeerd Klapwijk op drums en Rik van Boeckel verzorgde de percussie. Niet te geloven, dat het de eerste keer was, dat ze samen speelden….

Een supermiddag.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ron Baggerman op Ziggy tapguitar

Galactic Grooves muzikanten

Galactic Grooves met slechts percussie en snaren

Galactic Grooves muzikanten

Galactic Grooves happy

Galactic Grooves

Tjeerd Klapwijk op drums

Galactic Grooves muzikanten

Alsof ze het al jaren doen

Vandaag zat ook vol verrassingen! Eerst een heerlijke tegendraadse preek van Cristiane Berkvens in mijn kerk, waar god ook een vrouw is. Het ging over Lea, de zuster van Rachel. De eerste vrouw van Jacob. Ze was niet bepaald moeders mooiste. ‘Maar vanbinnen was het een fantastische vrouw’, zegt Cristiane.  Bedrog en een soort theater-van-de -lachachtige taferelen passeren de revue in haar verhaal. Gedachten dwarrelen door mijn hoofd.

Schoonheid, lelijkheid. Ik was er al jong achter, dat ware schoonheid vanbinnen huist. Ik was trouwens best een lelijk eendje als kind. Scheel met een vlinderbrilletje en de eerste punker van Nederland na een knipbeurt van mijn twee jaar oudere zus….

Dan verschijnt dat akelige mannetje, de Beide Handjes Antropoloog, voor mijn geestesoog. Lelijk van buiten en vanbinnen! Eigenlijk best erg. Maar hij heeft het zelf helemaal niet door, dus enige compassie is verspilde energie.

Bedrog. Ja, wat ben ik belogen en bedrogen. Twee jaar geleden nog. Groteske situaties en absurde ontwikkelingen… Het hoort er allemaal bij. Ik ben er wel wat wijzer uit gekomen.

Dat vervelende kleffe antropoloogje  liegt trouwens ook met het grootste gemak dat hij barst. Zijn ongewenste intimiteiten begeleidde hij indertijd toch duidelijk met de tekst:’Hier moet ik even van profiteren…’ Niet tegen mij gericht overigens, maar tot een maat van hem, die naast ons stond.

Yek. Niet mis te verstaan. Ik stond met mijn armen in de lucht hun schouders vast te houden… Dus hij had vrij spel. En ja, daar MOET je dan natuurlijk gebruik van maken!

Maar meneer Koekepeer weet van de prins geen kwaad….En de heks is een gemene bitch……Tja….

Zo verbinden beelden uit mijn leven zich met de oude kronieken uit de bijbel. Dat gekke boek vol verhalen. Vaak vreemd, maar nooit te vreemd voor woorden!

Zoals altijd verliet ik de kerk geïnspireerd en opgeladen.

bitch

En een knietje lukt ook heel goed

Vanmiddag kreeg ik allemaal onverwacht bezoek. Mijn nichtje Lief met huisvriend en mijn vriendinnetje Trui. De poesjes werden bewonderd. Later hebben Trui en ik het Leidse Hout nog onveilig gemaakt. Lekker kletsend op een terrasje met een glas koude witte wijn!

Er zat een ex-vriendje van me op het terras. Iemand, die een slakkenspoor van pijn door vele Leidse liefdeslevens heeft getrokken. Direct zette ik hem op zijn nummer met een pittige opmerking over mijn hond en de ballen van de wijkagent. Trui keek er echt van op. Zij wist niet dat ik hem kende.

bitch

Superbitch zelfs

Dus je sprak voor de verandering een keer de waarheid, meneer de Antropolieg. Ik ben een echte bitch tegenwoordig. En ik ben er blij mee!

Mijn humeur is met het weer enorm verbeterd. Morgen zingen in Amsterdam. Ik denk, dat ik een lekker ‘Grote Bitch’lied ga zingen. Heerlijk.

bitch

Zo is dat!

baby poesjes

oogjes open

baby poesjes baby poesjes

bitch

Madame Bitch