WORMEN EN BACTERIëN: Andere dimensies zijn dichterbij dan je denkt…….

Andere dimensies om ons heen

Wat heb ik nu aan m’n kleed hangen?

Wat is het fantastisch weer vandaag. Echt weer voor een fijne wandeling met Ysbrandt door het Leidse Hout.  En straks rijden we weer ergens heen buiten de bebouwde kom. Dat heeft ook een andere oorzaak: In de binnenstad wordt er al lustig op losgeknald door puberend Leiden. En ondanks het feit, dat Ysbrandt schotvast is, hij heeft er een jachttraining van jaren opzitten, wordt hij toch een peu nerveux van het geknetter en gefluit.

Snuffelen is een soort de krant lezen voor mij

Wie is hier langsgekomen?

Dat is ook niet zo vreemd, hondjes leven in een andere dimensie. Een wereld van voornamelijk geur en ook geluiden ervaren ze anders. Er zitten veel hoge en lage tonen in hun bereik, die wij mensen absoluut niet kunnen horen. Ook horen ze zachte geluiden veel beter. Vooral als ze opstaande oren hebben. Laat staan harde geluiden. Het moet op oudejaarsavond een waar inferno zijn voor onze viervoetige vrienden. Ysbrandt mag dan nog van geluk spreken met zijn flaporen…

Maar ik hoor prima hoor

Gelukkig heb ik flaporen

Hondjes kijken ook anders. Ze zien beweging beter, dan stilstaande dingen en zijn kleurenblind. Maar ze zien dan weer wel vrij goed in het donker. Dit verklaart ook, waarom Ysbrandt in een duister parkje feilloos achter een balletje aan kan jagen en het nog netjes terugbrengt ook!

snuffeldesnuffel in de rondte

Op de snuitkijk

De geurwereld van honden is fascinerend. Ze kunnen kilometers in de rondte ruiken en op een niveau, dat alleen een vlinders hen nadoen. Die ruiken dan weer met hun voeten, ook zoiets aparts. Wij mensen hebben ook vaak sterk ruikende voeten, maar dat is dan weer niet iets om je op te laten voorstaan binnen onze soort.

Zo zie je, dat alleen al hier in mijn huishouden in verschillende dimensies wordt geleefd. Ik heb het dan nog niet  eens gehad over mijn katten en hun wereld. Ik vind het altijd erg grappig, als mensen zo nuchter zijn, wetenschappelijk verantwoord en dergelijke en niet in andere dimensies geloven. Het komt hen totaal onwaarschijnlijk voor, dat er naast onze belevingswereld nog andere werelden bestaan. De grote filosoof Kant had het al over Die Welt an Sich en Die Welt wie sie uns erscheint. Die wereld an Sich onttrekt zich aan onze beleving. In feite weten we er maar weinig van. 

kom daar dan maar weer vanaf...

Sommige mensen zijn als een bacterie

Wij mensen sjouwen zo’n kilo lichaamsgewicht aan bacteriën met ons mee. In mijn geval ook een paar kilo schimmels. Deze leven in ons lichaam, vaak symbiotisch, zoals onze darmbacteriën. Je kunt echt niet zonder hen. Er zijn zelfs wetenschappers, die beweren, dat veel welvaartziekten komen, door het ontbreken van bepaalde wormen in ons darmkanaal. Deze bewoners hebben altijd een grote rol gespeeld in het immuunsysteem en veel ziekten zouden te wijten zijn aan onze extreme Dettolachtige hygiëne. Dus misschien knap ik enorm op van een paar ringwormen….. Het klinkt plausibeler, dan dat hartblokkadeverhaal van die kwibus gisteren in elk geval.

Ziet er lekker uit....

Levenscyclus van een worm.

Voor andere dimensies hoef je dus helemaal niet ver van huis te gaan. Neem een kijkje in je darmen en je bent al in een hele andere wereld beland. Of wat dacht je van mitochondriën, dit zijn mysterieuze energiefabriekjes in de cel met louter genetisch materiaal doorgegeven via vrouwen. Een hele eigen genenset dus. En die oermoeder woont dus ook in je lijf. 

Dan is er ook nog de wereld van de gevederde vrienden, overal om ons heen. Er is een heel leger vogelaars op de been, om die wereld te bestuderen en in kaart te brengen. Er wordt wel beweerd, dat deze wezens afstammelingen zijn van dinosaurussen…..

we zijn niet uitgestorven hoor, maar incognito

Onze voorvogels

Ik kan zo nog wel even doorgaan. Deze andere werelden zijn nog enigszins waarneembaar, omdat ze zich net als de onze in 3 dimensies afspelen. Dat er meer dimensies zijn, daar is zelfs de wetenschap van overtuigd. Zoals een 2 dimensionaal papiertje zich een ongeluk schrikt als er een menselijke vinger op landt, (Help, wat is dat? Waar komt dat rare ding vandaan?), zo schrikken wij ons meestal een hoedje, als we iets uit de 4e of hogere dimensies waarnemen. ( Help, wat is dat voor’n vreemd licht? Waar komt dat nou opeens vandaan?)

Mijn zwager is dominee en ooit was hij dat in Zeeland. Zeeuwen zijn een zeer behoudend volkje, met hun voeten in de klei, doe maar gewoon. Op een goede dag hield hij een voordracht over engelen ter gelegenheid van het 1 of ander. In de pauze mochten de Zeeuwen vragen stellen, maar hij verwachtte er niet veel van en keek uit naar de koffie met taart, die hem te wachten stond. Zeeuwse gastvrijheid….Die taart heeft hij nooit gekregen, een hele rij Zeeuwen stond hem op te wachten met de ene vraag na de andere over hun ervaringen met engelen.

Mijn zwager was verbijsterd, die nuchtere kleiduiven hadden allemaal bizarre persoonlijke verhalen. Een dag later belde hij de heks op , om haar mening te vragen. Ik zie ze m’n leven lang al vliegen, dus ik kijk nergens meer van op. Wel vond ik het heel leuk om te merken, dat ondanks gezonde scepsis en nuchterheid ook de Zeeuwse zware gereformeerden hulp uit andere dimensies ervoeren. Je hoeft dus helemaal nergens in te geloven om iets te ervaren. Hetgeen je  gelooft zal hooguit je interpretatie van het ervarene kleuren. 

Al deze werelden bestaan in en door en om elkaar. Het idee, dat je een afgescheiden individu bent, dat is pas een rare gedachte. Als mens besta je voornamelijk uit niet-mens-elementen zoals water, mineralen, bacteriën….. Alles is verbonden, niets bestaat op zichzelf.

Thay heeft daar een mooi woord voor verzonnen:

Wat kan hij toch mooi kalligraferen

Thich Nhat Hanh

HET WOORD PIEL KOMT VAN PIJL. ZOUDEN DAAROM MANNEN ZO GRAAG MET VUURWERK SPELEN?

Duidelijk fallische vorm

ETRUSKISCHE VORMGEVING

Het verband tussen vuur en fallus gaat terug tot de ETRUSKEN !!!!

Dag na kerst, heerlijk in bed, net onder de douche vandaan met een fruitig sapje. Hondje is uit geweest.  Mijn neef is naar zijn werk. Hij werkt bij mijn broer in het vuurwerk , superstoer natuurlijk van deze jongeman.  En daarom logeert hij hier, want ik woon om de hoek van het binnenstadfiliaal.  Zijn oudste broer zwaait daar de scepter bijgestaan door een goede vriend van hem. Ze beschouwen het als een groot avontuur, de logeerpartijen links en rechts, het harde werken in deze toch wel erg coole branche. En de verdiensten natuurlijk. Maar toch ook vooral het vertrouwen, dat ze krijgen om al die verantwoordelijkheden te dragen… De oudste neef doet dit werk al jaren, hij studeert, dus dit is een prima vakantiebaan.

in je nek....

Lawinevuurpijllen…

Vuurwerkhandel is natuurlijk na Enschede omstreden en beladen. Het is daarom enorm aan banden gelegd. De veiligheidseisen zijn hoog. Tegelijkertijd wil iedereen toch een lekker potje knallen op dat magische overgangsmoment van toen naar nu en dat dan straks voor de duidelijkheid…

Ik hou er ook van, maar laat een ander het maar afsteken. Op veilige afstand. Op 1 of andere manier krijg ik altijd een rotje net onder mijn oog, een vuurpijl in m’n nek of een gillende keukenmeid in mijn broekspijp. En niet omdat vuurwerk zo van mij houdt. Gewoon stom onnozel gedrag van mijn medemens. Mijn broer had een geweldige antivuurwerkcampagne op zijn telefoon staan. Een aantal dames op een rij op de rug gezien, in hun blote… Met de tekst: Steek er nog maar eens lekker een vinger in, na 1 januari kan het niet meer….. Supergrof natuurlijk. Maar voor een bepaalde doelgroep wel duidelijk. Wij lagen allemaal gestrekt van het lachen, mijn broer heeft altijd dit soort geintjes, die echt gewoon niet kunnen. Maar wat is humor?  Een trein, die uit de rails loopt volgens John Cleese. Toch wel een expert lijkt me. Wat mij betreft hadden ze er dan ook nog een paar blote heren tussen gezet. Maar ja, dan is de kans groot, dat beoogde effect van de campagne verloren gaat!!! 🙂

IN DE CAMPAGNE VAN MIJN BROER GING HET OM EEN ANDERE OPENING....

Antivuurwerkcampagne

Ik heb jaren geleden hier een enorme party gehad met oud en nieuw. Met professioneel afgestoken vuurwerk voor de deur. Ik kan gerust zeggen, dat we hebben geprobeerd het pand aan de overkant van de steeg, het Antonius Clubhuis, zo heette het toen nog, op te blazen. Gelukkig hadden we iemand met een springdiploma in huis, anders was het niet goed afgelopen met de hoeveelheid explosieven in mijn berging. Maar Lampie had het helemaal onder controle, alleen zijn tijdschema klopte van geen kanten. Terwijl wij Thais aan het fonduen waren in mijn keuken, verdwenen er steeds meer gasten naar de berging om onder bezielende begeleiding van Lamp de hele steeg te voorzien van op houten rekken gemonteerd siervuurwerk.

Ik had ook gasten uit Thailand, Duitsland en een Duitse Engelsman. Laatste had zijn zeer engelse broertje bij zich. Hij kon zo zijn weggelopen uit een Britse kostschoolfilm, een dik pubertje in een pak met een spelcomputer. De feestelijkheden interesseerden hem niet, hij zat zijn apparaat te vingeren… Totdat ik hem om een boodschap naar de berging stuurde. Hij schreeuwde het uit van geluk tegen zijn broer: ‘ J***s John, they’ve got enough f***king firework downstairs to blow up the whole f***king building!!!  Zijn spelcomputer lag eenzaam op de bank de rest van de avond….

Van zijn broer hoorde ik later, dat hij het er nog jaren over heeft gehad op zijn inderdaad kostschool. Zijn wilde dagen in Nederland….

Uiteindelijk waren de voorbereidingen precies om 3 minuten voor twaalf klaar.  Iedereen werd naar binnen gestuurd en Lampie liep in een zwart pak met een fakkel als de Dood met zijn zeis door de steeg. We hadden allemaal een menu gekregen met poëtische namen als ‘Zilverregen” en dergelijke erop, Lampie heeft de ziel van een dichter. We stelden ons op achter het keukenraam. Plotseling begon het schouwspel. We vielen van de ene verbazing in de andere. De OH’s en AH’s waren deze keer wel van de lucht. Het duurde en duurde, af en toe zagen we Lamp als een schaduw voorbijflitsen. De apotheose was dan de Zilverregen: Een waterval van zilver vuur vallend vlak langs het raam waar we stonden…..

Kom naar huis, Zwarte Panter

Namens Ferguut, hij zwerft ergens rond….

En niets in mijn nek gekregen die keer!!!!

De kerst is alweer voorbij, de laatste dagen van het jaar. Vandaag moet ik enorm uitrusten. Ik ga op mijn gemak een beetje bloggen.  En slapen.

Mooi, 13, Keltisch geluksgetal

Bijna zover….