‘Rustig aan, dan breekt het lijntje niet’ is niks voor VikThor. Als ik hij de kans krijgt sleurt hij me aan diezelfde lijn dwars door de steeg naar het eerste beste stuk groen, waar hij eens lekker tekeer kan gaan. Die kans krijgt hij niet. Dan maar een bench slopen. Ja, je moet toch wat!

Na twee ellendige dagen binnenshuis met een hondsberoerd hondje besluit ik eventjes alleen op stap te gaan. Ik ga op yogamatjes uit. Ze zijn in de aanbieding bij een drogisterijketen. Voor 4 euro heb je er al eentje.

Heks heeft al twee exemplaren in huis. De ene is van superieure kwaliteit, de ander van de Flying Tiger. Beide matjes zijn uitermate geschikt als tijdelijke bedekking van mijn gladde houten vloer. ‘Geen gladde vloeren!’ staat er met koeienletters in het begeleidend schrijven van de dierenkliniek. Ik krijg een hele stapel tips en aanbevelingen mee. En een paar absolute no go’s……

De eerste Trekpleister heeft nog maar 1 matje. Ik ben er al blij mee, maar wat meer exemplaren is in de gegeven omstandigheden geen luxe. ‘Ik bel wel eventjes met Zuid West. Als ze er nog hebben laat ik ze voor u apart leggen….’ De medewerkster is allerliefst. Een engeltje.

De tweede Trekpleister heeft nog een stuk of drie matjes voor me. Ik wil meer. ‘Ga naar de Action, die hebben die dingen altijd in hun assortiment,’ alweer een schat van een medewerkster raadt me dit aan, ‘Het is hier pal naast!’

Met een tas vol matten stap ik weer op de fiets. Ik ben op een steenworp afstand van het huis van Steenvrouw beland. Ik besluit eventjes op de koffie te gaan. Terwijl ik erheen peddel kom ik langs het bosje, waar zo’n dikke vijftig jaar geleden een ouderwetse spiernaakte exibitionist uit te voorschijn sprong.

Wat gek dat ik daar nu aan denk. Zal wel door de EMDR komen, die de laatste maand op me wordt losgelaten. Allerlei hokjes in mijn koppige geheugenpaleis ploppen open. Weggepoetste herinneringen zijn terug van weggeweest. Er komen zowaar ook leuke herinneringen bovendrijven.

Zoals de keer, dat mijn vader naar eigen zeggen met Zwarte Piet had gesproken. Hij zat net bovenop ons dak. Zo zwart als roet toen nog. Niks Veeg-Piet. Of Stroopwafel-Piet. Het zwart van de Grote Meesters in de Gouden Eeuw! Een in en in gitzwart dat je nergens ter wereld als natuurlijke menselijke huidkleur zal aantreffen.

©Toverheks,com

©Toverheks,com

Net zo min als er spierwitte mensen bestaan. We roepen wel melkfles tegen bleke types, maar zet er eens een melkfles naast. Maar goed. Die exhibitionist was ook spierwit overigens. En spiernaakt. En groot. Uit de kluiten gewassen. Behalve zijn gezwollen geslachtsdeel. Dat had meer weg van een Bifi worstje.

‘Heksje, je mag nog gewoon een jaartje duimen van Piet,’ aldus mijn vader. Heks had net op de kleuterschool een ellendige preek over dit onderwerp over zich heengekeken van een mij wildvreemde Sint. Later op de lagere school was het mijn eigen opa. Die zei niet zulke rare dingen. Daar zat ik graag bij op schoot.

Even later schuif ik aan de gezellige keukentafel van Steenvrouw. Ze is blij verrast met mijn onverwachte bezoekje. Haar andere gast ook. De beste vriend van haar ex. Nu een hele beste vriend van haar. En niet meer van de ex. ‘Wat leuk je weer te zien, hoe lang is dat wel niet geleden?’ roepen we tegen elkaar.

Niet veel later ben ik alweer op weg naar huis. Ik wil mijn ventje niet te lang alleen laten. Hij ligt dan wel in de bench met zijn lampenkap op zijn kop. Wat kan er gebeuren? Maar hij is nog zo zielig. En sneu.

©Toverheks,com

©Toverheks,com

Het is maar goed, dat ik niet lang ben weggebleven. Mijn viervoetige vriend staat klam en ellendig van de stress met zijn kop door de deur van de bench gestoken amechtig te hijgen. Eerst snap ik helemaal niet wat er aan de hand is. Wel zie ik bloed. En een losse kap…..

VikThor heeft in dat uurtje de deur uit de bench gesloopt. Vraag me niet hoe, het is draadstaal. Maar feit is, dat hij er al 1 van de 2 sloten uit heeft gewerkt. Daarbij is hij wel zelf in de resterend stukken metaal klem komen te zitten. Er prikken restanten draadstaal in zijn nek. Hij heeft zichzelf als het ware vastgespiest. Het arme beest kan geen kant op…..

Een geluk bij een ongeluk. Liever een paar bloederige gaten in zijn nek, dat een gelikte  aanval op zijn wond……

Omzichtig peuter ik mijn schatje weer los. Een gigantisch karwei, want hij zit helemaal klem. Hijgend en puffend ligt hij uiteindelijk op de nieuwe yogamatjes. Ik knuffel hem een hele tijd. Als hij weer gekalmeerd is besluit ik hem een klein wandelrondje te geven. Daar knapt hij vast van op….

©Toverheks,com

©Toverheks,com

Jazeker knapt hij daarvan op. We begeven ons naar het pleintje hier om de hoek. Enthousiast snuffelt hij in de rondte. Heks hoopt stiekem, dat hij een poepie zal gaan doen, maar helaas heeft hij daar geen oren naar.

We lopen langs een hoop oude bladeren. Vik duikt er opgewektste met zijn neus in. Dan neemt hij plotseling bijna een flinke sprong richting een muurtje van 70 centimeter hoog. Gelukkig loopt hij aan de lijn: Ik kan op het nippertje voorkomen, dat hij met zijn net geopereerde poot een doodsmak gaat maken. Wat een gek!

‘Hou toch eens op idioot!’ schreeuw ik woest, ‘Voel jij je wel helemaal lekker, achterlijke teringlijer,’ doe ik er nog een schepje bovenop. ‘Nou, nou,’ krijg ik direct commentaar van een deftige dame, die aan de arm van haar man net voorbij paradeert, ‘Wat zielig bladiebla….’

‘Weet je voor wie het zielig is?’ bijt ik venijnig terug, ‘Voor mij! Ik sjouw me gek met die hond, trap op, trap af. Ik crepeer intussen van de pijn. Hij moet zich volstrekt koest houden En dan doet hij zoiets…..’

‘VikThor kan die rekening van de dierenarts niet lezen,’ grapt de Don, als ik hem later aan de telefoon heb. Hij probeert me gerust te stellen. Heks is bang, dat VikThor met zijn fratsen de operatie teniet heeft gedaan. Ik ben met stoom uit mijn oren weer thuisgekomen, maar ik ben vooral heel bezorgd.

‘Ik moet mijn ventje tegen zichzelf beschermen, dat is me nu wel duidelijk. Ik neem hem wel mee in de auto, als ik weer eens weg moet voor iets,’ Heks is weer een beetje gekalmeerd.

Ik ben gewoon doodmoe. En dan krijg ik een erg kort lontje. Het is een hele klus zo’n gewond hondje verzorgen in je eentje. Ik heb natuurlijk ook nog een heleboel katten hier rondlopen. Met name Snuitje vraagt veel verzorging. En elke avond een lekker tartaartje…

Die avond liggen we allemaal vroeg in bed. Rust, rust en nog eens rust. Dat moet het gaan doen. Niet alleen voor VikThor, maar ook voor zijn Vrouwtje!

Dingen die we nooit zullen weten. Nieuwsgierigheid is uit den boze. Lui luisteren is in…..

knappe steenvouw

Eten bij Steenvrouw

Schandalig uitgeslapen vanmorgen. Dat is het voordeel van geen thuiszorg vanwege vakantie. Het nadeel is, dat ikzelf heb lopen stofzuigen en bed verschonen. Ik kon direct door naar de fysio om alles weer uit de knoop te laten halen en op zijn plek te manipuleren. Een grote naald verdween in de spieren van mijn bovenarm. Het is een paardenmiddel, dat dry needlen, maar het werkt wel.

twee sexy chicks

Leuk toch

Bij het eerste kopje koffie van vandaag zag ik dat ik een Ecard had ontvangen. Een christelijke nog wel. CrossCards. Ik wist niet, dat die ook al bestonden. De tekst was mysterieus. Iemand heeft al een hele tijd een ‘crush’ op mij, maar is veel te verlegen om me te benaderen. Watje. Daarom deze ingewikkelde manier. Via een link en een wachtwoord kan ik foto’s zien, waaruit ik dan kan opmaken om wie het gaat.

lekker, eten, groene asperges, tomatensalade , geconfijte uitjes, glutenvrij, sojavij, lactosevrij

Smakelijk

Heks is wel een beetje nieuwsgierig, dus ze opent de link. Het brengt haar naar WebCamFlushCrush-Private Show Invite. Ik heb vijf minuten om dit genereuze aanbod te accepteren. Ik neus rond en wordt direct verzocht allerlei gegevens in te vullen. Van mijn creditcardgegevens zal geen misbruik worden gemaakt. Het is gratis als je door een ‘premium member’ wordt uitgenodigd. En gratis porno! Joho, joho, het is heeeel verleidelijk….. In een chatbox zit iemand al enthousiast te roepen om aandacht.

roze hondentong

Baas, please, gooi een balletje….

CrossCards komt in een heel ander licht te staan nu. Om welk kruis gaat het hier eigenlijk?

Wat een wonderlijke wereld toch. Via een christelijke invalshoek proberen ze je te strikken voor een louche webcamsite. De enige verklaring van dit fenomeen is toch, dat de dames en heren ‘pornografen’ veel succes hebben in christelijke kringen met deze vorm van misleiding. De duvel doet goede zaken in de kerk.

Het brengt me wel in herinnering, dat ik nog een aanbidder/ster op schoolbanken.nl heb. Helemaal vergeten. Moest ik ook eerst lid van worden. En dat doe ik dan weer niet. Eigenwijs….

hond en bal, capriool

Deze had hij

Tijdens de vroeg in de middagronde met Ysbrandt passeer ik een opvallende man. Hij staat te rommelen in een boodschappenwagentje. Heks zingt een gospel, die al de hele week in mijn kop zit. Het is het laatste lied, ingestudeerd tijdens mijn vakantie en het heeft zich foutief gehecht op mijn neuroreceptoren. In plaats van ‘the devil is a liar and a cheater too’, zingt mijn stem ‘ Jesus is a liar and a cheater too’. ‘Sorry Jezus’, zeg ik in mezelf. Ach, die kan daar wel om lachen. De man lacht ook. En zegt me uitgebreid goedendag.

hond en bal, capriool

Deze ook

In het volgende park komt hij opeens achter me aan. Zijn wagentje parkeert hij naast mijn vouwfiets en hij zet me klem tegen een haag Solidaster. Hij spreekt me aan op mijn blauwe cowboytas…. Het is een knappe kerel. Prachtige ogen, een witgrijze kuif, stralende witte lach. Hij lijkt een beetje op mijn goede vriend Don Leo. Maar dan zonder Italiaans pak. ‘Ik kom net uit de bajes’, begint hij het gesprek. ‘Vanmorgen ben ik na veertig dagen vrijgelaten’.

Er ontspint zich een langdurige conversatie met deze 71 jarige crimineel, waarbij Heks vooral lui luistert.  Over allerlei spirituele onderwerpen, zijn halve leven komt voorbij. De man is jaren zoekende geweest. In tal van spirituele tradities heeft hij zich fanatiek verdiept. Heeft gevonden en weer verloren. De ervaring in de bak is heel vers voor hem. Hij praat en praat…

hond en bal, capriool

Hij stort zich erop

Heks heeft nog steeds geen idee, waarom de man werd opgesloten. Het had iets met zijn vorige vriendin te maken. Zij heeft ervoor gezorgd. Eerst heeft ze hem op een voetstuk gezet, vertelt de man. Nou ja, daar kun je alleen maar afflikkeren. Maar iemand uit wraak in de gevangenis doen belanden gaat wel ver. Wat er gebeurd is? Ik zal het nooit weten.

Hij is weer vrij. Na deze zoals hij het zelf noemt: Bijzondere Retraite’. Ik hoop voor hem, dat hij in beter vaarwater komt. Hij nodigt me nog uit om lid te worden van zijn zeer selecte spirituele clubje. Maar daar heeft dit heksje geen oren naar. Ik voel me goed in mijn velletje  en leven. Ik ben ook niet zoekende. Onderzoekende, dat wel.

We omhelzen elkaar bij het afscheid. Een bijzondere ontmoeting, anderhalf uur kletsen in een stadspark over de grote zaken des levens met een net uit de gevangenis ontslagen bejaarde….. Een hele vitale bejaarde overigens. Je schat hem hooguit vijfenvijftig….. Het is een enorme charmeur, dus hij komt wel weer aan de vrouw, vermoed ik. Hopelijk is er dan geen drama meer en gerechtelijke opsluiting. Het was voorwaar geen pretje, verzekerde hij me.

Laat op de avond denk ik aan hem. Die bijzondere man. Hij deelde even zijn leven met Heks. Aan het eind zei hij, dat hij die ervaring, die hel, de gevangenis, niet had willen missen. Hij spreidde zijn armen en straalde terwijl hij riep: ‘Zij zei, dat ze had gedacht dit nooit te zullen meemaken…. Zoals leven met mij is!’

We maken het mee.

Er is voldoende liefde.

‘En al reis je de hele wereld over: Er is nooit iemand te vinden, meer de moeite waard om lief te hebben dan jezelf.’

Vrij naar Boeddha.

gekke hond

Meer, meer