Liefde woont in het hart. En geloven? Dat komt toch van boven? Van buiten naar binnen om te beginnen! Een voet tussen de deur desnoods. Want je wilt toch niet ter helle na je dood? Van kruisiging naar paasvuren: De brandstapel zal mijn tijd wel duren…….

Woensdagmorgen word ik uit mijn bed gebeld na een zeer brakke nacht. Lang weliswaar. Ik ben echt op tijd naar bed gegaan. Om in onrustige etappes van steeds een paar uur het klokje rond te slapen…..

‘WAfwaf,’ VikThor staat bij de voordeur. Zou het Steenvrouw zijn? Ze wilde op de koffie komen, maar het komt niet uit op dit moment. Misschien heeft ze mijn app’je niet ontvangen? Ik doe de buitendeur open en wacht rustig af bovenaan de trap.

Een man komt jovialig tevoorschijn. Ik ken hem niet. Hij oogt keurigjes, maar roept instinctief weerstand bij me op. Een licht reformatorisch geurtje omfloerst zijn benige gestalte. Er straalt iets betweterigs uit zijn kille oogjes. Geroutineerd begint hij een vroom verhaal af te draaien. ‘Oh, komt u me soms bekeren op de vroege ochtend?’ roep ik nijdig.

Het is alweer de tweede keer deze maand, dat iemand me probeert een kutgevoel aan te praten middels geloofsovertuiging. ‘Nee,’ de man is zeer stellig, ‘Ik kom u uitnodigen….!’

Iemand van de buurtvereniging? Een initiatief van het museum om de hoek? Ik probeer in te schatten waar de gereformeerd walmende man thuishoort. Het evangelie sijpelt werkelijk uit zijn oksels. Zijn bekeerdrang heeft een hele lange baard. Lobby voor de EO?

Net voordat de man zijn voet tussen de voordeur kan zetten komt de aap uit mouw. Hij komt me uitnodigen voor een gesprek over God. ‘Godkolere, belt u me daarvoor wakker?’ Heks gooit de voordeur dicht. Ik ben helemaal klaar met deze gelijkhebberige vorm van geloven. Wie het ook doet en in welke godheid dan ook.

Als ik een kwartier later uit het raam kijk staat de man met zijn maat nog steeds in mijn portiek te oreren. Hoopt hij alsnog naar binnen te mogen?

Jeetje Heks, dat begint lekker. De dag dat je in de Matthäus Passion mee gaat zingen begint met een vloek. En een poging je in te lijven in de Gelederen van de Uitverkorenen van de Messias met het Ultieme Gelijk. Prutteldepruttel……

Kom mij niet meer aan met dit soort leuterkoek. Mijn hele leven lang ben ik zo ruimdenkend geweest als maar kan om andersom door de diverse spirituele tradities met het Grote Gelijk om de oren te worden geslagen. Te worden verketterd. Door ketters! Een paar eeuwen terug had ik al lang ergens op een brandstapel liggen fikken.

Hoe kleinzieliger de geest, hoe zekerder van de zaak lijkt het wel. Dat het zeer kwetsend is om te horen dat je een duivelskind bent van een evangelisch ingesteld familielid ontgaat zo’n type volkomen. Het Grote Gelijk geeft je het recht om zo te oordelen.

Dat overkwam Heks, toen ze als dertigjarige een opleiding tot paranormaal genezer volgde. ‘Het is van de duivel, dat is het,’ steunde het familielid boosaardig terwijl ze met grote boze stappen haar machtige logge door Jezus geredde lijf door de woonkamer beukte.

‘Oordeelt niet, opdat u niet geoordeeld worde…’ ja, Heks is hartstikke bijbelvast. Er staat nergens in dat grote voorleesboek dat handoplegging van de duvel is. Jezus had er zelf een handje van. Notabene! Ook veranderde hij water in wijn, vermenigvuldigde broden en vissen alsof het niets was en liep over water als hij er in in had.

Matteüs 7:1-6 NBG51

Jezus zei:’Oordeelt niet, opdat gij niet geoordeeld wordt; want met het oordeel, waarmede gij oordeelt, zult gij geoordeeld worden, en met de maat, waarmede gij meet, zal u gemeten worden. Wat ziet gij de splinter in het oog van uw broeder, maar de balk in uw eigen oog bemerkt gij niet? Hoe zult gij dan tot uw broeder zeggen: Laat mij de splinter uit uw oog wegdoen, terwijl, zie, de balk in uw oog is? Huichelaar, doe eerst de balk uit uw oog weg, dan zult gij scherp kunnen zien om de splinter uit het oog van uw broeder weg te doen. Geeft het heilige niet aan de honden en werpt uw paarlen niet voor de zwijnen, opdat zij die niet vertrappen met hun poten en, zich omkerende, u verscheuren.’

Jezus hield wel van een beetje magie. Een wonder was de wereld nog niet uit wat hem betreft. Ik heb het altijd raar gevonden van calvinisten, dat in hun optiek wonderen iets zijn van vroeger. Handoplegging in de tegenwoordige tijd is verdacht.

Katholieken doen ook eindeloos moeilijk over een wondertje hier of daar. Hele commissies onderzoeken jarenlang zo’n vermeend wonder. En als ze er niet omheen kunnen wordt de wonderdoener heilig verklaard. Wonderen zijn niet voor gewone mensen. Dat het maar duidelijk is.

Als ik als kind een dode zag, mijn opa kwam regelmatig buurten, verklaarde men me direct voor gek, knettergek, maar het feit dat de discipelen Jezus zagen rondwandelen daags na zijn kruisdood vond men dan weer zeer aannemelijk.

Ik ben Moslim, Christen, Boeddhist, Atheïst, Hindoe , Nudist, ….. Ik ben dit of dat, geloof dit of dat. En dat is de waarheid. De ultieme waarheid. De absolute waarheid. Ik weet nu eenmaal alles beter en ik heb altijd gelijk.

‘Ik ben de Weg, en de Waarheid, en het Leven. Niemand komt tot den Vader, dan door Mij (Johannes 14:6),’ is zo’n uitspraak van Jezus, waar hele volksstammen dat Eigen Gelijk op hebben gebaseerd.

En dan: Hoe komen we tot den Moeder? In mijn kerk, de Leidse Studenten Ecclesia, is God ook een Vrouw. Een hele verbetering. Heks denkt overigens dat het mannelijke is voortgekomen uit het vrouwelijke. Een leuke variant op het thema mens. Met een dapper slurfje voor de verspreiding van de genensoep. Niets meer en niet minder.

Heks heeft jarenlang zo gebaald van dit soort tendenzen in Christelijkgeloofland, dat ik helemaal niks meer te maken wilde hebben met deze vorm van geloven. Wat een patriarchaal geëikel. \Wat een betweterig gezeik. Al dat zeker weten stuit me tegen de borst.

Onderzoekt alles en behoudt het goede! (1 Tessalonicenzen 5:21)

Na jarenlang te zijn afgeknapt op evangelisch gezever uit mijn omgeving, waarbij de geijkte stompzinnige stokpaardjes van stal werden gehaald, homo’s zijn zondaars en dergelijke, na jarenlang distantie van het geloof van mijn voorouders, kwam ik terecht bij Alex Orbito. Een gebedsgenezer op de Filipijnen.

Een heerlijke man. Diep gelovig op een manier die me ligt. Zo is hij als kind per ongeluk in een berg beland bij kabouters. Daar heeft hij veel geleerd. Zijn moeder was een kruidenvrouwtje. Zijn grote voorbeeld. Omdat hij net als Heks geen zak zin had in het vak van genezer werd hij fotograaf.

Uiteindelijk is hij toch weer op dit pad gezet. Tegen heug en meug aanvankelijk, maar uiteindelijk vol overgave. De hele wereld heeft deze kleine man over gereisd. Talloze mensen heeft hij geopereerd, gewoon met zijn handen.

Een ongelofelijke ervaring voor ons westerlingen, maar op de Filipijnen is deze vorm van genezen heel gewoon. In de Gouden Gids staat een waslijst aan spirituele chirurgen. Ik ben bij verschillenden onder het mes geweest, maar Alex is veruit de beste. Zo zuiver als wat.

Alex werkt vanuit zijn verbinding met Jezus. “Love yourself and love God,’ liggen hem in de mond bestorven. Maar ook ‘The White Lady’ is voor hem van wezenlijk belang. In een heilige grot in het noorden van de Filipijnen werkt hij intensief met haar samen….

Tijdens een healing-seminar bij zijn piramide op de Filipijnen kwam ik een Sikh uit India tegen. Een spirituele leider met een grote tulband op zijn hoofd. Tijdens een gezamenlijke lunch vertelde hij, dat het hoegenaamd niets uitmaakt waar je in gelooft. Er zijn vele waarheden.

‘Het geloof van je jeugd ligt vaak het dichtst bij je hart. Het is als je moedertaal, die spreek je het beste. Daar kun je je het best in uitdrukken….’

Op het internationale healing-festival waren vertegenwoordigers uit alle spirituele tradities van over de gehele wereld aanwezig. Van een degelijke ouderwetse exorcist tot New Age-achtige Aura Soma dames. En alles daartussenin! Heks had de tijd van haar leven in dit kakelbonte gezelschap….

Weer een paar jaar later kwam ik er achter begin jaren ’90 intensief te hebben meegewerkt aan het herstel van het Christenrasterwerk rondom Moedertje Aarde. Vergelijkbaar met het meridiaanstelsel in ons lichaam. Belangrijke plaatsen op dit raster zijn door de eeuwen heen sterk vervuild geraakt door mensenlijk toedoen:

Misstanden in de kerk bijvoorbeeld. Dat laat energetisch sporen na. Zo zijn vele heilige plekken vervuild. Van over de gehele wereld werden lichtwerkers op pad gestuurd pakweg dertig jaar geleden. En Heks werd ook bij haar lurven gegrepen.

Voor ik het wist zat ik dagenlang in trance heiligdommen te reinigen. Voornamelijk in België en Frankrijk. En ook een paar steencirkels en een oude Thor in het uiterste noordwesten van Schotland…..

Christendom en spiritualiteit bijten elkaar niet. Het zijn de mensen, die bijten. Zich vastbijten. Verbijten. Verbeteren. Betweteren. Elkaar onverdraagzaam de les lezen. Elkaar naaien waar je bij staat. Heiligdommen verneuken. Het is de mens, geschapen naar Gods beeld, die er vaak maar weinig van bakt.

Vandaag ga ik meezingen in de Matthäus. Bekeren voor de storm heeft geen zin. Jezus woont al jaren in mijn hart. Deze grote vriend van Boeddha. Zelf ook een heksachtige, kijk maar naar zijn daden. Wekte mensen op uit de dood notabene.

Bach heeft een fantastisch kunstwerk afgeleverd over het lijden en sterven van deze bijzondere man. En wij gaan dat uitvoeren. zoals elk jaar.

Hoera!

Als eerste Bisschop in de kerkelijke top publiceerde Kardi­naal Danneels van België een duidelijk standpunt tegenover New-Age. In zijn brochure “Christus of de Waterman” (1990) gaf hij een helder beeld van de situatie binnen en buiten de Kerk rond deze zaak. En hij riep hij op om te komen tot een bewuste en consequente keuze vóór Christus.

Honderd verhalen in een heksenhoofd en niet één op papier. Dat kan niet toch? Een potpourri van belevenissen…

Kristallen schedelmeditatie

Kristallen schedelmeditatie

Vandaag heb ik wel honderd verhalen in mijn hoofd. Ik kan niet kiezen, welke ik op wil schrijven. Ik stoei met verschillende thema’s. Schrijf een stukje zus en zo. Leuk om te doen ook nog. Intussen rijd ik van hot naar haar. Onder andere met een zieke vriendin naar de fysiotherapeut. Een volstrekt zelfzuchtige goede daad, want wij vertoeven met plezier in elkaars gezelschap. En ik zie haar graag! Wachtend zit ik alweer te schrijven. Lang leve de Ipad.

Kristallen schedelmeditatie

vandaag veel met waterkristallen

dolfijnen, Kristallen schedelmeditatie

Dolfijnen natuurlijk

Laat in de middag overvalt me een waanzinnige vermoeidheid. Het was al niet veel, maar nu krijg ik met moeite m’n ene been voor het andere. Lastig als je net de hond moet uitlaten. Ik sjok om het golfveld en gooi een bal voor het monster. In de verte nadert een scootmobiel. Met hond er naast. Mijn vriendinnetje Rakusribut. Bezig met één van haar vele uitlaatrondes. Zij en haar vriendin hebben gewoon heel veel honden.

Kristallen schedelmeditatie

Deze vriend is me zeer dierbaar

Kristallen schedelmeditatie

draken, draken en nog eens draken vanavond

Samen vervolgen we onze weg. Ze vertelt hoe ze geniet van mijn blog. Ze is een trouwe lezeres van het eerste uur. Ik geniet ook van haar blog, een dagelijks cadeautje rond middernacht. Het kiekje van vandaag, elke dag een foto. Een aparte kijk op de wereld. Met heel geestig commentaar. ‘Maar schrijf dat dan eens!’ roept ze uit. Ze bedoelt op haar blog, een reactie. ‘Ik heb het wel eens geprobeerd’, vertel ik haar. Er was iets mee, herinner ik me vaag. Het lukte niet.

Kristallen schedelmeditatie

Je mag de schedels in de buitenste ring oppakken

Kristallen schedelmeditatie

Buitenaardsen

Dus schrijf ik het hier. “Ik heb laatst een hele serie foto’s geschoten hier van een zwanenechtpaar met jong,’ vervolg ik mijn betoog,’ Toen ik ’s avonds thuis de boel op mijn computer zette, kwam jouw kiekje van die dag binnen. Jij had van datzelfde zwanengezin de perfecte foto gemaakt….. Prachtig!’ We lopen duidelijk vaak te wandelen in hetzelfde gebied 🙂

Kristallen schedelmeditatie

Nog meer draken

Kristallen schedelmeditatie

Wat zijn ze knap

Mijn vriendin vertelt, dat ze tegenwoordig een Portugese hebben inwonen. Ze kookt, wast, helpt met van alles en nog wat. En het is nog heel gezellig ook. Ze somt op, wat die Portugese hen allemaal voor’n lekkers voorschotelt. Klinkt goed. ‘Wil ik ook!’ roept Heks. Net als Heks zijn de dames aangewezen op thuiszorg. Deze constructie blijkt heel goed te werken. Het zal voor mij nog niet zo gemakkelijk zijn om iemand te vinden. Wie wil er nu wonen in een klerenkast?

Kristallen schedelmeditatie

En nog zo’n monster

Kristallen schedelmeditatie

Het hart van het veld, met een foto van Emoto

Vanavond eet ik bij Pappa. Zoonlief is er ook. We hebben weer de leukste gesprekken. Deze keer komt het onderwerp Stupa’s aan bod.  Hij heeft een tekening aan de muur hangen van de plek waar Chögyam Trungpa Rinpoche begraven ligt. ‘Zit’. ‘Staat’. We beginnen te lachen. Nu wil Heks natuurlijk het naadje van de kous weten. Pappa vertelt, wat hij weet. Door de jaren heen is hij een beetje ingewijd in de geheimen van Tibetaans Boeddhisme.

Stupa

Kristallen schedelmeditatie

Draken

Kristallen schedelmeditatie

Mijn schatjes met draak

Na het eten vlijen we ons op de bank met een stokoud fotoboek. Zoonlief is nog een kleuter. Samen met de moeder zijn ze een aantal keren door Nepal getrokken. Terwijl ik de bladen omsla, valt het fotoboek uit elkaar. ‘Dit vindt Zoonlief zo’n leuke foto’, zegt Pappa. Ik zie hen beiden hurken voor een Stupa. De grote man ging op zijn hurken om op de hoogte van dat hele kleine mannetje te komen. Die deed zijn vader, zijn grote voorbeeld, natuurlijk na! Inderdaad, het is ontroerend mooi.

Kristallen schedelmeditatie

Een hele bijzondere deelnemer

Kristallen schedelmeditatie

Mik en Mak

Heks ligt in bed. Zometeen moet ik nog even naar buiten met dat varken. De beesten zijn extreem blij, want ik heb vis voor hen gekookt. Toen ik Ferguut ging zoeken in de tuinen achter mijn huis, zag ik een man in de vuilcontainer naar iets eetbaars zoeken. Op mijn fornuis stond een pan soep. Ik mag van mezelf niet iedereen -meer- in huis halen. Maar soms voelt het absurd. Ik dacht aan mijn lieve vriendin Tanneke en haar nasi voor de zwervers op de stoep. Ze haalde ze niet in huis, maar …..  Hoe deed ze dat ook alweer? Het bestek wilde ze terug en het bord mochten ze houden? Of was het nu net andersom?

Terwijl ik mijn hoofd uit het raam steek, met een vaag plan, zie ik hem om de hoek verdwijnen. Onverrichterzake, leunend op een stok.

Kristallen schedelmeditatie

Dank je wel lieve Maan