Belastingdienst en huursubsidie zijn bepaald geen afrodisiacum. Vijf minuten met de belastingdienst aan de telefoon en je libido is maanden naar de Filistijnen. Buur komt me helpen met administratieve kutklusjes. Heks ruimt op. Oude verhalen, oude koeien uit vieze sloten en kilo’s oud zeer? Wil iemand het hebben? Ik hoef het niet meer.

Blonde Buurman komt me helpen met de administratie. De laatste maanden zit de klad er een beetje in, want Buur is constant op vakantie. ‘Hallo vakantieganger! Je lijkt wel een rijke pensionado,’ grapt Heks als haar oude vriend de hal in stapt. Eerst met het hele gezin op safari in Afrika en vervolgens met een bro naar St Petersburg…….

Heks is ook uiterst reislustig, maar ik reis tegenwoordig voornamelijk binnenin mijn hoofd. Of hart beter gezegd. Wel zo gemakkelijk. Goddank heb ik een rijke fantasie. Alsmede een grondige training in astraal reizen.

Vandaag gaan we aan de slag met de huursubsidie, die ik niet heb. Maar wel moet terug betalen. Van de belastingtelefoon word ik niet veel wijzer. Een ongelofelijke oen heeft daar onlangs van alles zitten roepen tegen Heks, wat nergens op sloeg.

We zoeken dus alle ontvangen bedragen op en alle terugbetaalde bedragen. Want terug betalen doe ik al jaren. Er klopt helemaal niks van. Werkelijk helemaal niets.

Dit is al aan de gang sinds ik onder bewind ben geplaatst met gekregen geld en daardoor al mijn subsidies ben kwijt geraakt. Ik ben niet onder bewind gesteld door de rechter overigens. Ik heb nog nooit schulden gemaakt of iets dergelijks. Nee, door een familielid. Door iemand, die ik zou moeten kunnen vertrouwen.

Aan de figuur die namens die verwant mijn zaken jarenlang behartigt heeft heb ik in deze niets. Die bemoeit zich overal mee, maar ik heb er louter last van……. Gelukkig is daar Buur. Hij helpt me nu al tweeënhalf jaar en sindsdien krijg ik weer langzaam grip op mijn gestoorde financiën.

De paniek van twee jaar terug is verdwenen. Hij is de dikke huid tussen een kwetsbaar heksje en het brein achter jarenlange pesterijen. Ik weet intussen, dat ik niet zonder geld in de goot ga belanden, zoals me twee jaar geleden werd voorgehouden. Een jaar lang kreeg ik dit met enige regelmaat te horen. Tot ik er niet meer van kon eten en slapen.

Volslagen paniek in de tent. Lekker als je grotendeels uitgeput in bed hangt. Niet in staat tot wat dan ook. ‘Breng je dieren maar naar het asiel,’ sommeerden de pestkoppen. Officieel zijn ze aangesteld om mijn leven gemakkelijker te maken. Financieel stabieler. Om rust in de gelederen te brengen. Helaas wordt die taak geheel anders opgevat. Kort houden en klein krijgen is hun devies.

Ik ga dus niet in de goot belanden. Sterker nog: Ik kan het nu financieel goed redden. Om dit te bewerkstelligen slik ik wel elke maand een hele grote drol door. Vooruit maar. Lekker is anders.

Eerst gaan we uitgebreid lunchen, Blonde Buur en Heks. Traditioneel draai ik een subliem maaltje in elkaar. Daar draait Heks haar hand niet voor om. Waar paperassen een verlammend effect op me hebben, raak ik steevast geïnspireerd door een beetje kokkerellen. Heks roert graag in haar magische kookpot.

Ik tover een heerlijke Dahl met een prachtige salade op tafel. ‘Jeetje, wat een kleurrijk geheel, Heks. Er zitten allemaal bloemen in de sla!’ Heks glimt. Ik heb een pluktuin ontdekt vol komkommerkruid en Chinese kers………

Nu moeten we toch echt aan de slag. De doos met ordners wordt opgevist in mijn overvolle werkkamer. We bellen nog maar eens met de belastingdienst. Deze keer krijgen we iemand met een zeker verstand van zaken aan de lijn. Toch beweert ook hij, dat al die niet kloppende getallen gewoon kloppen. Het is een oude schuld. Huh?

‘Ik heb geen oude schuld bij de belastingdienst, Buur. Ik betaal al jaren jaarlijks forse bedragen terug….. Veel meer dan ik gekregen heb, zie ik nu in mijn afschrijvingen. Ik dacht eigenlijk, dat ik mijn zorgtoeslag ook terug moest betalen. Maar zelfs als je die bedragen erbij optelt kom je nog niet aan die idioot hoge bedragen. Er klopt er geen zak van. Dus waar heeft die vent het over?’

Buur beaamt dat het verhaal rammelt als de overleden compagnon van Scroogde op kerstavond. Het hebzuchtige spook met zijn ijzeren ketens. Waarbij de belastingdienst dan voor die oude dooie vrek moet doorgaan natuurlijk.

‘Ik ga dit jaar weer een kerstboom neerzetten,’ roep ik enthousiast tegen Buur, ‘Ik heb besloten om een heleboel oud zeer los te laten. Oude troep op te ruimen. Kijk maar eens rond. Je kunt opeens de hoek van de keuken weer zien. En ook de boekenkast heeft een ware metamorfose ondergaan…..’

‘Ik wil weer leuke dingen doen. Ik wil weer pret maken!’ Heks draait een pirouette door de keuken. Buur ligt in een deuk. ‘Klinkt goed, Heks,’ hikt hij, ‘Vooral die bijna verontwaardigde toon waarop je het zegt….’

Maar ik meen het echt bloedserieus. Weg met al dat oude zeer. Ik weet het nu wel een keer. Weg met boeken, verhalen, die ik niet wil lezen. Letterlijk en figuurlijk. Weg met kreupele gekregen paarden met rotte tanden in hun opengesperde bek. Of is het mond? Ze hebben ook een hoofd en benen. Vandaar.

Het valt mezelf op, dat ik enorm loop op te ruimen in mijn huis. Het valt me op, dat ik vaak luid zit te zingen op de fiets. Zelfs na mijn val van de fiets en dagenlange buikpijngriep de afgelopen week kan ik toch al snel weer lachen. Er is iets heel vitaals vanbinnen aangeraakt met die familieopstelling op de Heksenschool.

‘Ik heb jarenlang geparkeerd gestaan,’ beweer ik tegen Buur, een gouden uitdrukking uit de wielersport, die de lading aardig dekt, ‘Maar nu is de boel weer een beetje in beweging. Het gaat mondjesmaat, maar dat is net mooi voor zo’n energiebeperkt typje als ik. Maar ik ga weer genieten, let maar op.’

Ja. Ik wil gewoon weer een beetje lekker lol maken. Pret. En misschien eens met een lekkere vent naar bed.

Die jarenlange slutshaming die ik over me heen heb gekregen nadat ik te pakken ben genomen door een griezel van een twintiger op mijn veertigste, die meende GHB of Rohypnol in mijn drankje te moeten gooien om te kunnen scoren, ik was dan ook buiten westen op het moment dat hij toesloeg, ik heb dus inderdaad geen nee gezegd zoals meneer tegen de politie heeft beweerd, ik zei zei sowieso niet zoveel, want mijn kaak lag uit de kom door een val diezelfde avond, waarschijnlijk geïnitieerd door de drugs in mijn drankje, ga ik ook maar eens achter me laten….

Geknakte bloem richt zich op. Haar mooie knop weer op haar kop. Jarenlang tegenwind en strop. Zit er op. Zit er op. Weer een wijsje in wijs kopje, in haar mond een schuine mop!

©Toverheks,com

©Toverheks,com

Kerstavond: Eerst naar mijn kerk waar god ook een vrouw is….. Daarna zit Heks vanouds onder haar enorme fleurige kerstboom te mijmeren. Op tafel staat een grote bos bloemen: Cadeautje van het universum.

kerstbnoom22

‘Heks, je gaat wel een kerstboom neerzetten, hoor!’ Janneke kijkt me verontwaardigd aan. Het is nog zo’n anderhalve week voor kerst. Normaal gesproken ligt er al een enorme boom op mijn balkon te wachten totdat ik em een dag voor kerst opzet. Dit jaar geloof ik het wel. De hele heisa kan me gestolen worden.

Bovendien heb ik een dikke pijnlijke rechterhand. Twee jaar geleden opgelopen tijdens een bizar feestje. Nou ja, laat ik het zo zeggen: Een op het oog normaal feest met onveilige elementen. Gewoon met mensen van wie ik houd. Niets aan de hand zo lang zo’n element niet in jouw glas beland….

De hand zorgt voor trammelant maar ook de rest van de kerst is behoorlijk gestrand. Mijn jarenlang terugkerende rituelen zijn gesmolten als sneeuw door de klimaatverandering. De vaste participanten in mijn viering van het lichtfeest zijn allemaal elders.

Sommigen zijn gaan hemelen. Anderen vieren feest in hun eigen hel. Weer anderen ben ik uit het oog verloren. Eentje, de man van de kerstkruidenbaden,  zit zelfs in de gevangenis….. Bepaalde festiviteiten zijn me te druk en een aantal dierbaren is me stomweg vergeten….

‘Jeetje Heks, geen boom, dat kan niet!’ Kordaat maakt mijn vriendin Trui een afspraak met me om mijn kerstboom op te tuigen. Zodoende ga ik dan toch maar op bomenjacht. Omdat ik zo lang gewacht heb is de keuze beperkt. Een lelijk kaal scharminkel of een kabouterboom. Ik sjor wat in de laatste stapel grote bomen. Er ligt er nog eentje onderop: Mijn kerstboom!

Tussen alle minkukels en kapstokken heeft zich een prachtige boom verstopt. Mijn naam staat er op. De verkoper pakt em netjes voor me in…..

Trui helpt me vervolgens samen met haar fleurige dochter Vlinder om het bakbeest op te tuigen. Binnen een uurtje is het gepiept. Zo snel heb ik het nog nooit voor elkaar gekregen. En we hebben nog een supergezellig avond ook!

Vanavond, kerstavond, spoed ik me naar de kerk. Mijn huisje is helemaal fleurig en opgepoetst. De keukentafel is een magische kerstdroom. Jammer dat de Leidse Kerstvrouw het niet kan zien. Ze zou het zeer waarderen….

kerstbnoom09

De voorganger van vanavond, Jan Delhaas, zingt ons toe. Wat heerlijk dat hij vanavond de dienst leidt. De man heeft een schitterende stem. Onbevangen vult zijn gezang de ruimte. De goegemeente antwoordt met een lied: ‘Kom adem ons open’. Tranen prikken in mijn ogen. Mijn borst vult zich met geluk.

Na de prachtige en warme kerkdienst fiets ik een rondje met Ysbrandt. Links en rechts rollen dronken dropjes uit de kroeg. Ja, zo kan het ook! Ik herinner me nog een kerstavond lang geleden met Don Leo in het café. In feite de avond dat we vrienden werden. En heel erg dronken. De Don viel die avond voor het eerst op zijn neus. En zeker niet voor het laatst……

kerstbnoom23

Als ik het parkje ben doorgelopen kom ik op de plek waar ik onlangs definitief afscheid nam van mijn geliefde. Een akelig punt. Een jongeman loopt me tegemoet. Hij begint een verkooppraatje, maar ik herken hem. Het is een eeuwige junk. Hij wil geld. Ik bedank vriendelijk voor de eer.

kerstbnoom13

Als ik me omdraai zie ik een bos bloemen liggen op een bank langs de straat. Vijf enorme schitterende amaryllissen met een knalrode bal voor het kersteffect. ‘Neem me mee, ik ben voor jou…’

Dank je wel, lief universum, lichtvrienden en lief leven. Wat een prachtig geschenk. Heks kan het zeer waarderen. Thuisgekomen zet ik de bos direct in een vaas. De zoete geur van bloemen en kerstgroen vult de ruimte.

kerstbnoom14

Zo zit ik dan toch onder mijn boom vanavond. Vanouds. In mijn eentje. Ook vanouds. Maar het kan me niet schelen. Ik heb het altijd prima naar mijn zin gehad in mijn eigen gezelschap. Ik ben tenslotte al meer dan zes jaar met mezelf getrouwd! En ondanks de recente huwelijkscrisis ben ik nog steeds in love. Ja, het zevende jaar is een moeilijk jaar, dat hoor je wel vaker…..