Hier en nu, kukeleku! Momenten van genade. Heks slaat zichzelf gade. Tussen de fossielen. Wat doet me dankbaar knielen? Mijn levende hart. Kloppend. Bonzend. Waarin geen leugen woont. Wel woede, maar daar wordt aan gewerkt….

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Vandaag is vandaag. Ik ben niet van gisteren. Vandaag is de vraag: Wat voor’n dag is het vandaag? Een goede dag of een kwaaie? Ik zal er niet omheen draaien.

Vandaag is goed. Omdat het van me moet.

Gisterenmiddag fiets ik met mijn hondje. Ik blijf in de stad met mijn ventje, want hij is gewond. Zondagavond knipt Heks een stuk van zijn oor af. Alles onder het bloed. Verbluft kijk ik naar het piepkleine verbandschaartje in mijn hand. Heb ik daar nu gewoon mee in dat oor zitten knippen?

En waarom piepte mijn kereltje niet? Waarom trok hij zijn koppie niet weg? Waarom gaf hij helemaal geen sjoege? Ja, nu. Nu ik aan zijn gewonde oor zit. Nu vindt hij het niet meer leuk!

Ik check de afgeknipte klitten op vleesresten en bloed. Niets te vinden. Zowel het afgeknipte haar als het schaartje zijn brandschoon. Ik kijk nog eens naar VikThors’ grote flapoor.

Ja, er zit een rauw open randje precies op de plek van de kleine vouw in het oor. Een kaarsrechte rand. Als afgeknipt met een reuzenschaar.

Ik dep het bloed zo goed en kwaad als het gaat. Daarna volgt de magische honingzalf. Ik hang de bijendoek op zijn bench…..

De volgende morgen knip ik nog wat kleverige klitjes weg van de rand. Er komt nog een stukje rauwe open huid vrij. Weer een bloedbad.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Geen vleesresten of andere tekenen, die erop duiden, dat ik stukken van mijn hond af knip. Intussen ben ik er achter, dat er al een verwonding moet hebben gezeten. Het moet recent gebeurd zijn, wat ik heb onlangs zijn oren nog helemaal nagelopen.

Om dat wondje is haar gaan klitten. Door al het zwemmen is de ontstane infectie wellicht verergerd. De boel is binnenin die klit gaan broeien.

Dat heb je met klitten. Voor je het weet gaan ze een eigen leven leiden. Ik mag nog blij zijn, dat het oor niet zwanger is geworden…..

Vandaag wordt er niet gezwommen. Heks blijft dus in de stad. Sinds ik onlangs ben onder geniest door een studente, heb ik mijn heilig voornemen om geen Corona op te lopen laten varen. Het is niet te doen.

Fiets ik overal volledig bemondkapt rond en word ik bijvoorbeeld besmet in mijn eigen straat. Als ik mijn hoofd uit het raam steek om mijn kat te roepen of iets dergelijks. Zal je zien en beleven.

Heks fietst dus weer af en toe zonder die kap. Als het echt rustig is buiten bijvoorbeeld. Zodra er gevaar dreigt zet ik dat ding weer op. Gunstig bijverschijnsel is, dat mensen niet meer expres in mijn anderhalvemetercirkel komen. Om te provoceren. Ook het gehoest richting Heks is aanmerkelijk minder. Al een paar dagen niet voor hoer uitgescholden.

Mondkapjes maken mensen agressief. Hier in Nederland dan. In andere landen hebben mensen er veel profijt van. Maar hier ben je een asociale gek, als je zo’n ding op je kop zet. En dat zal je weten ook!

Dit alles ondersteund door de adviezen van de deskundigen van de RIVM. Die alleen maar zeggen, dat het dragen ervan niet helpt en dat het zelfs gevaarlijk is, ja echt, omdat er een chronisch tekort aan die lullige lapjes is. Wat ik dan weer niet begrijp.

Als je zoveel ingewikkelde complexe beademingsapparatuur kunt regelen, er zijn zelfs studenten op gezet hier ter lande, die in een paar weken een geheel nieuw ontwerp hebben afgeleverd, moeten een paar miljoen supersimpele mondkapjes toch ook wel lukken? Zet daar eens een paar studenten op. Of een stelletje handige ZZPers, die dolgraag een opdracht willen.

Maar nee, hier worden je landgenoten dus kwaad als je met zo’n ding de straat op gaat.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Bij ons op de universiteit is op een gegeven moment een schrijven rond gegaan,’ een vriendin vertelt, dat de Aziatische studenten op het Erasmus ook tegen dit soort asociaal gedrag aanlopen, als ze hun mondkapjes dragen. ‘Echt heel vreemd, Heks, maar het gebeurt hier ook. Men heeft toen verzocht om op te houden die mensen hierop af te rekenen.’

Ach, mondkapje is mijn nieuwe stokpaardje. Een narcist met een mondkapje! Twee stokpaardjes in 1. Of een stokpaardje op een stokpaardje.

Terwijl ik zo fiets ontdek ik een heerlijk plekje uit de wind, in de zon, aan het water. Niemand in de buurt, want het is bij een universiteitsgebouw. En die zijn allemaal dicht.

‘Ontdek je plekje,’ hum ik in mezelf. Denkend aan klitten. In oren weliswaar. Maar toch.

Dan verdwijnt de zon achter de Universiteit Bibliotheek. Dat grote gebouw vol fossielen. Naast eeuwenoude manuscripten ook levende  menselijke, bibliofiele exemplaren. En natuurlijk de eindeloze hoeveelheden millennia oude kleine slakkenhuizen in het overvloedige marmer door het hele gebouw.

Ik ben intussen helemaal in het nu aanbeland. Rustig peddel ik verder langs de Singel. We komen bij het Plantsoen. Daar woonde vroeger een tante van me. Met haar dochter, een nakomertje met Down. Heks was gek op dat meisje. We speelden samen tijdens familiefeestjes.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

We gooiden eindeloos over met een bal. Of we maakten samen een mooie puzzel. Jeetje, wat lang geleden. Ik ben die tak van de familie volledig uit het oog verloren.

Ik ben opgehouden om naar allerlei ellendeprogramma’s te kijken. Ik kijk zelfs niet naar de persconferentie. Dat gaat dan weer wat ver. Ik zie nog wel eens iets. Over de olie bijvoorbeeld. Dat je in de Verenigde Staten fors geld toe krijgt als je een vat koopt.

Dus de oliemarkt stort in. De fossiele brandstof, waar de Noordpool voor moet wijken. De smeltende kap, waaronder nog meer olie verstopt zit. Is het erg? Ja, voor een heleboel rijke oliestinkers is dit een ramp. Maar voor Moedertje Aarde is het een kans.

Er zijn al jaren alternatieven voor dit kleffe goedje. Gewoon water bijvoorbeeld. Ik hoorde twintig jaar geleden verhalen over een man op de Filipijnen, die zijn auto op water liet rijden. Hij heeft zijn uitvinding niet overleefd. Niet dat de auto ontploft is. Welnee. De man is op raadselachtige wijze aan zijn eind gekomen. Of verdwenen.

Broodje aap? Wie weet.

Feit is, dat de olie industrie niet op dit soort alternatieven zit te wachten. Als olie niet meer gewenst is zijn hun bronnen niets meer waard. Ook de hele industrie eromheen is dan niet meer nodig. De aandeelhouders krijgen geen woekerwinsten meer. Kortom: Net als de woekerhandel in tulpenbollen in de 17e eeuw loopt deze industrie kans in no time te verdwijnen.

Oh, zit ik toch weer iets ergens van te vinden. Had me nog zo voorgenomen dat vandaag nu eens niet te doen.

En dan heb ik het nog niet eens gehad over de Trump Foundation, die hulp wil van Trump.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Ik fiets verder. Helemaal hier en nu nu. Ja nu. Een zeemeeuw valt VikThor aan. Hij zal wel een nest hebben in de buurt. Mijn witte hondje wordt vaak aangezien voor een soortgenoot van hen, lijkt het. Ik kan me niet herinneren, dat Ysbrandt vroeger ooit door een meeuw is aangevallen. Met VikThor vliegen ze hele enden mee. Schreeuwend en krijsend.

Ik strijk neer in de berm. Hier is nog zeker een uur zon. Ik heb een flesje ‘coconut juice’ bij me. Geen melk, maar echt het sap uit de klapper. Terwijl ik lekker zit te tekenen, scharrelt VikThor om me heen. Soms komt er een hondje langs en dan spelen ze eventjes.

Een Labradoedel raakt helemaal verliefd op mijn ventje. Ze spelen en spelen. Het baasje kijkt vertederd. Later komt hij speciaal nog eventjes terug met zijn hondje. Is het voor zijn beest? Of heb ik nu ouderwets sjans? ‘Ze vindt hem helemaal leuk!’ glimt de man. De leuke man.

Hier en nu. Me niet gek laten maken. Voorzichtig blijven, dat wel. Maar ook………

LEVEN.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Heks is lesbisch en niet zo’n beetje ook! Blijkt uit wetenschappelijk onderzoek…… Mijn moeder heeft het altijd al gedacht! Dus daarom moeten ze constant mij hebben in het maatschappelijk verkeer. Ik weet van niks, maar mijn vingers vertellen meer. Wat bijzonder interessant toch weer!

‘Ik ben er gisteren achter gekomen dat ik lesbisch ben,’ mijn acupuncturist kijkt me verbluft aan, dit had hij niet verwacht, ‘kijk maar, mijn wijsvinger is veel korter dan mijn ringvinger. Dat komt door het testosteronniveau in de baarmoeder tijdens de eerste maanden van de zwangerschap. Bij vrouwen is dit ook een indicatie voor hun seksuele geaardheid, allemaal wetenschappelijk bewezen!’

Dus de lengte van je vingers zijn een vingerwijzing naar je seksuele voorkeur? En dat geldt alleen voor vrouwen? Omdat vrouwen van vingeren houden wellicht?

‘Bij mannen is die link niet gelegd. Geloof jij het? De meeste wetenschappers zijn mannen en die willen natuurlijk niet op de vingers worden getikt om uit de kast te komen nadat ze door Jan en Alleman met de Pet op de vingers zijn gekeken……’

Mijn vriend de acupuncturist is niet onder de indruk van al die wetenschappelijke feiten. De raarste volstrekt irrelevante onderzoeken worden maar gedaan met de meest idiote uitkomsten, maar zijn professie wordt veelal weggezet als klinklare nonsens!

Heks heeft als jonge meid wel eens een vriendinnetje gehad, dus mijn liefde voor vrouwen komt niet  geheel uit de lucht vallen. We liftten destijds samen naar Parijs om de Franse nationale feestdag mee te vieren: 14 juillet! De stad was opeens heel anders dan tijdens een eerder bezoek met een vriendje.

 

Toen we op Place du Tertre aan het dansen waren werden we in no time openomen in een groep levensgrote potige potten, die ons terstond uitnodigden bij hen thuis bijvoorbeeld. En ’s avonds op het Bal de Pompiers du MONTMARTRE werden we omgeven door hitsige brandweermannen, die maar niet konden verstouwen dat deze lekkere hapjes aan hun neus voorbij gingen.

‘Door met elkaar te zijn ontnemen jullie ons twee vrouwen!’ riep een verontwaardigde spuitgast. Rare redenatie. Alsof er niet nog miljoenen jongedames over zijn in de wijde wereld. En alsof wij, als we dan een man zouden willen beminnen, meteen maar hem zouden willen bespringen!

‘Ik ben gewoon een heteroseksuele lesbo. Waarom niet? Ik ben tenslotte ook een vrouwelijke travestiet met mijn passie voor verkleedpartijtjes,’ mijn behandelaar schiet in de lach. Hij kent me langer dan vandaag.

Gisterenavond zie ik een leuk televisieprogramma. Dat heb je ook niet elke dag! Ryanne van Dorst doet in de serie ‘Geslacht’ een onderzoek naar de rol van gender in onze maatschappij. Ik kijk naar deel twee van de reeks. Hierin gaat ze onder meer langs bij de travestiet Snorella. Een grande dame met snor en borsthaar. En een eigen biermerk! Wat een leuk bezoekje! Daar knapt een mens van op!

Ook heeft ze een onderhoud met een wetenschapper over wat onze vingers allemaal vertellen over onze geaardheid. Samen met Snorella laat ze zich testen……

Ik kikker helemaal op van deze materie. Al jaren heb ik een grote voorkeur voor alles wat afwijkt van de norm. Die hopeloze norm. Normaal willen zijn is zo normaal geworden dat we tegenwoordig geneigd zijn om alles wat afwijkt desnoods met grove middelen terug te brengen tot iets acceptabels binnen ‘De Norm’. Die nimmer aflatende worm. Die ons aanvreet in onze eigen persoonlijke originele wortels.

Stilte voor de storm.

©TOVERHEKS.COM Slakken zijn allemaal hermafrodiet. Wel zo gemakkelijk.

‘Kijk,’ zegt een historica in het programma, ze is gespecialiseerd in hermafrodieten door de eeuwen heen, ‘Dit zou je tegenwoordig niet meer zien. Een volwassen vrouw met naast haar vrouwelijke geslacht ook nog een flinke penis.’ Er komen allerlei plaatjes in beeld van kuttige piemels en piemelige kutjes. ‘Tegenwoordig meent men bij de geboorte op grond van DNA te kunnen bepalen hoe het eigenlijk zit in een dergelijk geval, zodat de overbodige onderdelen direct verwijderd kunnen worden.’

‘Dus er is een groot overgangsgebied, maar daar wordt dan direct weer een tweedeling in mannelijk en vrouwelijk in gemaakt?’ vat Ryanne het gevat samen. ‘Ja, vroeger was dat niet zo, zoals je op deze afbeeldingen kunt zien. Maar tegenwoordig zie je dit soort taferelen eigenlijk nooit meer…..’

Ik blijk ook een genie te zijn…..

Heks met haar lesbische vingers zit geboeid te kijken. Wat een leuk mens is dat zeg, die Ryanne. Ik ben direct helemaal verzot op haar. Verfrissend en sprankelend. ‘Ik wordt altijd veertig of ouder geschat,’ zegt ze laconiek als leeftijd ter sprake komt. Ze is veel jonger! Eindelijk eens iemand die zich niet laat opspuiten om maar piep te lijken.

Als ik na de acupunctuurbehandeling terug naar huis rijd word ik plotseling achtervolgd door een busje. De situatie ontstaat bij een stoplicht en zoals wel vaker met dit soort dingen heb ik geen idee waar al die agressie vandaan komt. Ik rijd op goed geluk een woonwijk in. De bus volgt. Ik sla een paar keer af. Mijn belager ook.

Ik heb ooit wel eens met een hele agressieve kerel te maken gehad, een beer van een anabole bouwvakker, die probeerde mijn auto binnen te dringen, toen ik stilstond bij een stoplicht. Volgens hem had ik te vroeg mijn richtingaanwijzer aangezet, toen hij in mijn dode hoek reed. Dat was alles…….

Ik was niet van rijbaan veranderd, zoals een man afgelopen weekend bij Heks wel doet, als ik in zijn blinde hoek rijd. Zijn auto ploft zacht tegen mijn auto aan. Gelukkig is mijn Kanariepiet zo vies, dat ik geen schade heb. De laag vuil vangt de klap op als het ware. Zijn auto heeft wel een flinke kras…..

Kijk een wat een mooie kras, Heks. Hartstikke leuk! Kom ik toch weer de leukste mensen tegen op deze manier, wat jij!

En de man? Zo’n leuke man! Hij moet er om lachen. Hij maakt mij ook aan het lachen. Vervolgens poseert hij opgewekt naast zijn verse kras. Zowaar een positieve ervaring met mijn botsautootje voor de verandering.

Die bus is andere koek. Ik durf dan ook niet stil te gaan staan, want wie weet wat er dan uit dat busje komt zetten. Een homohater wellicht, die mijn lesbische handen heeft gespot op mijn stuur: We stonden tenslotte naast elkaar bij een stoplicht!

Pas op de Afred Hitcockdreef, ja echt waar, raak ik de ellendeling kwijt. Wat een toeval. Die naam verwijst werkelijk naar allemaal zaken die op de situatie van toepassing zijn!

Dit is al de derde keer in vier maanden dat ik een gek op de weg tref, die me probeert eraf te rijden. Twee keer betrof het een hersenloze in een busje. De derde was een knappe man in een personenauto. Hij is de enige van hen waar ik een gezicht bij heb. Hij zat te lachen, terwijl hij mij een ongeluk bezorgde! Wat zijn mensen toch gestoord!

Dinsdag kreeg ik een joekel van een bekeuring. Ik reed de straat in van de kerk waar mijn koor repeteert. Ik had haast, maar zag nog wel een paar mannen in apenpakkies weggedoken in een op de middenberm geparkeerde auto met Handhaving erop geschreven. ‘Wat doen die daar?’ schoot het nog door me heen.

Ze zaten naast het nieuwe verkeersbord te posten. Ik was zo door hen afgeleid, dat ik het onding niet eens heb gezien. Opeens mag je die straat niet meer in. 150 euro boete! Anderen, die op het trottoir geparkeerd stonden kwamen eraf met een waarschuwing. Mijn protesten mochten echter niet baten. Dat lesbische wijf moesten ze toch echt wel eventjes hebben!

Maar alle gekheid op een stokje: Uit mijn bescheiden lesbische ervaring weet ik nog dat er veel gediscrimineerd wordt. Toen al, maar nu nog veel meer. Onlangs is er weer een homostel in Amsterdam helemaal in elkaar geslagen. Maandenlang het ziekenhuis in, dat kaliber. Verschrikkelijk!

Wat moet Heks nu toch met haar pottige poten? Ze brengen me ogenschijnlijk in de problemen. Het is de enige verklaring die ik heb voor het feit, dat ze altijd mij moeten hebben in het verkeer.

Ik denk dat ik maar een ringvingerverkleining ga aanvragen bij de plastisch chirurg. Of transplantatie van het topje van mijn ringvinger naar mijn wijsvinger. Kan ik ook beter met dat beschuldigende vingertje wijzen, dus daar word ik wellicht wat wijzer van. Zodat ik minder van de wijs raak in het verkeer. Het gaat me vast veel ellende schelen!

©TOVERHEKS.COM Lesbische vingers aan heksige handen

Zou het vergoed worden door mijn ziektekostenverzekeraar? Er is tenslotte wel sprake van ondraaglijk lijden en tevens is deze materie wetenschappelijk bewezen! Ha!

Of zal ik het maar weer met een korreltje zout nemen, al die wauwse wetenschap? Lesbische handen aan het lichaam van een heteroseksuele vrouw verwijzen die hele studie toch zeker in 1 klap naar het rijk der fabelen?

Overigens acht ik de kans ook groot dat dat hele onderzoek naar homohanden uit de duim is gezogen. Een behoorlijk homofoob exemplaar in dit geval. Duimzuigen gebeurt zo vaak in de wetenschappelijke wereld, de universiteiten staan er bol van. Net als de politiek.

Niet zo gek, dit kinderlijke gedrag op zulke plekken zo in zwang is. Het percentage narcisten is bijzonder hoog in zowel de wetenschappelijke wereld als in de politiek. En laten dat nou hele onvolwassen mensen zijn…….

Daar zouden ze eens onderzoek naar moeten doen, de grote kromme zuigduimen van malafide wetenschappers en politici! Dat lijkt me nog eens echt relevant!

Vingerlengte voorspelt empathie. En volgens mijn korte wijsvingers bezit ik die eigenschap niet…….

Dit boek moet ik dan maar eens gaan lezen……