Help! Handhaving! Zondagmorgen nog voor ik mijn ogen goed open heb is het weer raak! Heks heeft het aan de stok met zo’n draak. Het komt nog net niet tot een bon, maar het scheelt niet veel. Redelijkheid, tact en onderhandelen? Zinloos is mijn ervaring. Je maakt je nog het beste snel uit de voeten!

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Zondagmorgen fiets ik met mijn hondje door de steeg. Het is rustig in de stad en al helemaal in dit kleine achterafstraatje. VikThor draaft opgewekt naast de fiets. Hier en daar deponeert hij een plasje tegen een paaltje of boom. De straat is opgebroken, dus ik loods hem snel langs verleidelijke hopen zand.

Een drolletjes leggen op zo’n heuveltje is natuurlijk het summum. Voor mijn hondje dan. Niet voor de stratenmakers, die morgen weer met dat zand gaan knutselen. Voor hen is het zielig……

Alhoewel niet iedereen mijn mening deelt. Ik ken een dame, die het liefst hoogstpersoonlijk zo’n drol zou draaien en achterlaten voor een zekere stratenmaker……..

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Aan het eind van de steeg staat een busje fout geparkeerd. Midden op straat! ‘Goh,’ denk ik nog, ‘Wat een rare plek om je bolide achter te laten.’ Dan zie ik dat het een handhaaf-busje is. Een handhaaf-mannetje en wijfje lopen door de steeg te paraderen. Met ernstige en belangrijke smoelwerken waggelen ze richting het Elizabeth Gasthuishof.

‘Snel m’n hond aanlijnen, voordat die kwibussen me zien,’ schiet het door me heen. Want ook al is er geen sterveling op straat en staan ze zelf fout geparkeerd, handhavers zijn notoir gestoorde idioten. Ze denken niet na, maar voeren bevelen uit. En Befehl ist Befehl! Waar ken ik dat ook alweer van?

Helaas ben ik te laat. Ze hebben mijn dartele hondje al gezien. Gelukkig ben ik wel al zeker twintig meter bij hen vandaan gefietst, dus kunnen ze me niet in de kraag vatten. Noch zijn ze in staat om met hun logge lijven snel genoeg in mijn richting te bewegen. Ik bevind me al bijna buiten gehoorsafstand.

Evenzogoed begint het reutje te schreeuwen, dat ik mijn hond los heb lopen. Alsof ik dat niet weet!

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Snel lijn ik VikThor aan. Gelukkig luistert mijn hondje uitermate goed naar zijn baasje. Binnen twee seconden staat hij naast me met zijn snoet geheven voor zijn gentle leader. Het blauwe mannetje in de steeg staat nog steeds te schreeuwen, terwijl ik me uitput in vriendelijke antwoorden.

‘Ik weet het. We lopen net de deur uit. Kijk, hij is al aangelijnd, mijnheer,’ roep ik opgewekt, ‘Koekepeer’, denk ik er achteraan. ‘Ja, als je het zo goed weet, weet je ook hoeveel boete hierop staat,’ brult het ventje op ruzieachtige toon. Geen idee, maar het is vast een exorbitant hoog bedrag.

‘Ik moet hier wegwezen, want voor je het weet heb ik die prent in mijn klep,’ zeg ik tegen mezelf. Dit gesprek gaat in elk geval helemaal de verkeerde kant op.

Heks fietst met haar hondje aan de riem vliegensvlug de staat uit. Ik roep nog sussend iets over mijn schouder, zodat ik niet kan verstaan wat de leiperd in uniform intussen staat te bazelen. Misschien sommeert hij me om stokstijf stil te staan? Geen idee! 😉

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Ik rijd een stukje tegen het verkeer in, je mag hier wel fietsen, zodat ze me niet kunnen volgen met hun suffe busje. Daarna peddel ik richting Leidse Hout. De stad uit. Weg bij die hopeloze ordehandhavers.

Achter me hoor ik nog wat kabaal, maar zodra ik de straat uit ben is het gevaar geweken. Mooi. Het is al de tweede bijna bon van deze maand. Fietsen in de berm van de Singel heeft me ook al eens in de problemen gebracht.

Toen had ik te maken met twee agenten. Altijd heel wat beter om mee te dealen. Die blijven gewoon beleefd en voeren een normaal gesprek. Maar ook toen moest ik verbaal op eieren lopen…….

Ja, het is toch wat. Automobilisten en fietsers rijden me dagdagelijks al SMSend bijna van de sokken; Dat vind niemand erg. Maar een loslopende hond in een opgebroken steeg is genoeg voor een vette prent.

Vooral als je je net als Heks geweldig hebt opgedoft met een leuke outfit en een kek hoedje. Ik zag werkelijk de stoom uit de oren komen van die handhaver in zijn apenpakkie. Mijn uiterlijk werkt als een lap op een stier in zo’n geval. Ieder ander zouden ze laten wegkomen met een klein vergrijp. Maar Heks is altijd de klos.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Ik breng maar eventjes de onterechte bon voor het aan de verkeerde kant de straat inrijden op weg naar een koorrepetitie in herinnering. 150 euro maar liefst, waar alle andere leden van het koor er van afkwamen met een waarschuwing!

Het verbodsbord was onzichtbaar geplaatst en een ander verkeersbord waren ze vergeten weg te halen. De boete werd dan ook kwijtgescholden door de rechter, maar ik moest toch 50 euro betalen. Huh? Ja, echt.

Voorkomen is beter dan betalen. Als ik in de verte apenpakkies ontwaar fiets ik sowieso direct een stukkie om. Zo ook afgelopen week. Ik kar weer eens lekker door de berm van de Singel als er plotseling een verdacht busje langzaam naast me gaat rijden en vervolgens stopt iets verderop. Hij staat op een hele rare plek geparkeerd, dus het zal wel weer zo’n handhavertje zijn.

Snel neem ik een toeristische route via de rechtenfaculteit. Heks neemt geen enkel risico. De hele week heb ik al last van geüniformeerde mannen en vrouwen. Het lijkt wel een vloek. Misschien moet ik gewoon verkering nemen met een corrupte politieman. Kan hij al mijn toekomstige bonnen uit het systeem wegpoetsen………..

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Slechte mensen en kwade zaken. Niets nieuws onder de zon…. Goedbedoelende pogingen om de boel te lijmen. Dat stemt toch weer optimistisch

In de Singeltuin staat van alles te bloeien, Leiden

In de Singeltuin staat van alles te bloeien

In mijn kerk was het een bont gebeuren vandaag. De dienst was voorbereid door jongeren en ging over wereldgodsdiensten. Een moslima las een tekst voor, verhalen uit verschillende tradities passeerden de revue. De eucharistie bestond uit water en Turks brood. Bemoedigend allemaal.

In de Singeltuin staat van alles te bloeien, Leiden In de Singeltuin staat van alles te bloeien, Leiden In de Singeltuin staat van alles te bloeien, Leiden In de Singeltuin staat van alles te bloeien, Leiden

Aan het eind van de middag kroop ik lekker een paar uur in bed voor de TV. Vorige week heb ik allemaal nieuwe zenders ontdekt. Vaag staat me een brief daarover bij, maar op dat moment was het een openbaring.

Zo heb ik een Discovery zender met als thema allemaal afschuwelijke waargebeurde moordverhalen ontdekt. Gefascineerd kijk ik naar de meest verschrikkelijke drama’s. Opnieuw geënsceneerd, gelardeerd met interviews met nabestaanden en speurneuzen in alle soorten en maten. ( De meeste Amerikaanse agenten zijn enorm corpulent en lijken wel aan hun bureau vastgegroeid te zitten. Het is een wonder, dat ze af en toe een boef vangen….)

Rododendrons, bloeiend, kleurigRhododendrons, bloeiend, kleurig

Het enige onrealistische aan de programma’s is dat alle zaken uiteindelijk worden opgelost. De politie is integer en doet zijn uiterste best. Er wordt effectief gespeurd. En dan de geruststellende , hoewel vaak gruwelijke ontknoping. Die boef is weer van de straat!

Ook zijn ze in de Verenigde Staten niet kinderachtig met het vonnis. Je krijgt als moordenaar goed je vet. Oog om oog, dodencel!

Rhododendrons, bloeiend, kleurig, gevaarlijk

In een herhaling van het programma WNL van afgelopen morgen, hoor ik een man met gezag beweren, dat Nederlandse rechters moeite hebben om iemand te veroordelen. Het zijn gewoon watjes….Hij noemt tal van stuitende voorbeelden, waarin de criminelen hun straf ontlopen. Door lulredenen.

Tja, wat een wereld. Gekken overal. Intense tragiek vaak, maar moord is nu eenmaal geen oplossing. Tussen alle ellendebeelden door wandel ik uitgebreid met mijn dartele hondje door Het Bos van Bosman. In de verte hoor ik het geloei van een jazzfestival in Het Leidse Hout. Arme vogeltjes en herten! Als het hier al zo hard klinkt, hoe moet het dan voor hen zijn?

Rhododendrons, bloeiend, kleurig

Overal staan Rhododendrons te bloeien. Eindelijk komt de natuur op stoom. Ik drink de kleuren in, antigif tegen al die gruwelbeelden. ‘TV programma’s zijn ook voedsel’, zegt Thich Nhat Hanh altijd. Nou, dan heb ik smerig zitten eten vandaag….

Ik gooi een balletje voor Ys. Het is zo, de wereld zit vol gekkigheid. En goedbedoelde pogingen om de boel weer te lijmen. De meeste schurken komen weg met hun daden. In  goedbedoelende clubjes breekt ook regelmatig de pleuris uit.

Rhododendrons, bloeiend, kleurig Rhododendrons, bloeiend, kleurig

Is er nog hoop voor de mensheid? Of niets nieuws onder de zon?

Ach, ik ben een optimistische onafhankelijk Toverheks. Ik zwaai gewoon met m’n stokje en de wereld verandert in een enorme Rhododendron. Hoewel, die zien er ook vervaarlijk uit van dichtbij…..

Rhododendrons, bloeiend, kleurig