Appelige Heks in het land der duisternis, het is voorwaar het is geen kattenpis. Slachtoffers van narcistische mishandeling zijn over het algemeen wel eventjes bezig om op verhaal te komen en het licht te zien aan het einde van hun tunnelvisie. Het is niet anders. Het moet maar.

Een depressie is natuurlijk vaak naar binnen geslagen agressie. Nu weet ik ook wel dat er veel verschillende soorten depressie zijn. Aan welke vorm ik momenteel lijd? Geen idee. Dat er veel agressie onder zit is me wel duidelijk. Van binnen ben ik woest. Op allerlei uiteenlopende lullige lieden.

De gemeenschappelijke noemer is liefde versus gebruik. Heel veel mensen slaan je met hun eigenwijsheden om de oren in naam der liefde. In werkelijkheid gebruiken ze je gewoon voor hun eigen egocentrische doeleinden, want het gros der mensheid is in mijn huidige optiek louter met zichzelf bezig.

Helaas stellen juist zulke lieden vaak niet al teveel voor, dus in feite houden ze zich helemaal nergens mee bezig……. 😉

In mij is iets aan het veranderen. Ik kan allerlei stompzinnige leugenachtig geneuzel gewoon niet meer aanhoren. Ik kan bijbehorende egocentrische acties niet meer aanzien.

Mensen die te maken hebben gehad met narcistische mishandeling komen terecht in ‘het land der duisternis’ volgens Iris Koops, schrijfster van het boek ‘Het Verdwenen Zelf’. Toen ik dit voor het eerst las dacht ik ‘Daar kom ik nog goed mee weg. Ik ben wel beschadigd en het is allemaal heel pijnlijk, maar het ergste hebben we gehad. Ik ben in elk geval van die kwibus verlost.’

Helaas. Zo gemakkelijk gaat dat niet. Het gif is al naar binnen gekropen. Het heeft mijn eigenwaarde, vermogen tot liefhebben, eigenliefde, liefde voor mijn medemensen en wat al niet aangetast.

Ik voel louter walging bij een groot aantal mafketels waar ik vroeger moeiteloos compassie voor kon opbrengen. Omdat ik hen eindelijk zie in hun narcistische essentie. Omdat ik intussen weet dat ze wegens gebrek aan empathie zonder problemen over lijken gaan. Omdat ik hun minne acties heb leren interpreteren voor wat ze zijn: Minne acties van miezerige griezels.

Best schokkend. Mijn wereldbeeld staat op zijn kop. Narcisten en psychopaten hebben me doen twijfelen aan de aangeboren goedheid van de mens. De mens is misschien juist wel van nature slecht. Alleen als je alle zeilen bijzet kun je er wellicht nog iets van maken met jezelf…..

Narcisten. Je hebt ze in alle soorten en maten. De meeste zijn man. Een klein percentage is vrouw. Echte loeders zijn dat. Ik heb ze genoeg om me heen gehad. Van full blown narcisten met hun charismatische uitstraling en hun gaatjes vullende praatjes tot de thin skinned exemplaren  met hun onzekerheid en impotentie. Twee uiterste expressies van dezelfde stoornis. Want het is een stoornis. Een persoonlijkheidsstoornis.

Alleen hebben ze er zelf weinig last van. Dat besteden ze uit aan de omgeving. Zoals ze wel meer uit besteden aan de omgeving. In feite leven ze als een parasiet op de energie van anderen……

'Bahbahbah'

‘Hihihi’

Dat verklaart misschien waarom ik nog steeds in het land der duisternis zit. Ik ben helemaal leeggezogen en nog steeds wordt er van me gejat! De afgelopen week heb ik mijn handen vol gehad om te zorgen dat ik niet opnieuw word leeggehaald. En het is gelukt! Ik heb wat gaten dichtgetimmerd!

Het voelt onwennig om niet gewoon lekker van iedereen te houden. Het is moeilijk om niet in mijn oude fouten te vervallen van water bij de wijn knikkeren en extra mijn best doen. Pleasen desnoods. Ik scheld echter moeiteloos op een aantal klojo’s en kuttenkoppen die zich van hun slechtste kant hebben laten zien in mijn leven. Ik verwens hen in onverbloemde termen. Maar veel verder kom ik niet.

Ik zou willen dat de dingen anders waren. Een wereld zonder narcisten en psychopaten. Kunnen we daar al dat genetisch gemanipuleer niet voor inzetten? De aandoening heeft uiteindelijk een stevige erfelijke component. Dat heb ik maar weer al te goed meegekregen van mijn laatste narcist. Niet dat hij zich daar van bewust was of zelf iets van wist. Die zit met zijn aandoening nog flink in de mist.

Onlangs schrijf ik een beknopt epistel ter afscheid aan iemand die me ook al meermalen te grazen heeft genomen. Jaren achter elkaar. Keer op keer. Zonder gene. Vol het mes erin. Pogingen mijnerzijds om 1 en ander te bespreken zijn nooit op iets uit gelopen. Nee natuurlijk niet. Dat zitten zulke types echt niet op te wachten, een beetje naar zichzelf kijken…..Het ligt toch zeker aan de ander?

Zoals altijd als je geen sjoege meer geeft gaat zo’n figuur trachten de banden weer aan te halen. Behoorlijk balen, want wat moet je ermee?

Niets. Heks hoeft er helemaal niets meer mee, want het voelt niet OK. Wat wel te doen is me vooralsnog een raadsel. Het enige wat er verder nog uit me komt momenteel is een zee aan tranen.

Want ja, onder elke vorm van woede ligt verdriet. Dat is ook zo’n ijzeren wetmatigheid…….

Ik denk aan de woorden van Thich Nath Hanh: Do nothing, stay fresh. Dat laatste is al lastig zat…..

 

 

 

 

‘Meedogenloos voorspel’ en ‘How to live with a huge penis?’ Ontmoeting tussen jeugdgeliefden op leeftijd met bijpassende geschenken…..

jeugdgeliefden

Staartje

Woensdagavond haalt mijn jeugdliefde me op voor een etentje. Hij geeft me een paar cadeautjes, een aantal CD’s van oude LP’s, waar we vroeger naar luisterden. En een Bouquetreeks, for old time’s sake. “Meedogenloos voorstel’, heet het flutje. ‘Meedogenloos voorspel,’ grap ik . We schieten in de lach, de stemming zit er al flink in. In een impuls besluit ik hem ook een cadeautje te geven. Eerder had ik dit al overwogen, maar ja, het leek me een ietwat ongepast presentje voor een ex.
Maar nu hij met vrouwenporno komt aanzetten durf ik het wel aan….. 😉
IMG_3363 IMG_3366

Een tijd geleden stuitte ik op een ongelofelijk grappig boekje: ‘How to live with a huge penis?’ Ik kocht direct drie exemplaren. Mijn vrienden weten natuurlijk wel, dat ik mijn leven lang al graag grapjes maak over dit onderwerp. Vroeger met mijn broer.  Hij heeft er dan ook als eerste eentje in ontvangst mogen nemen. Wat was hij er blij mee!  Hij liet het aan al zijn vrienden zien, deze aanwinst voor zijn boekenkast.

Staart heeft een App

Staart heeft een App

Staart heeft een App

Kijk, Heks, het is een matige wijn!

Het tweede exemplaar is dus voor Staart. Als geen ander kon ik hem vroeger de slappe lach laten krijgen over dergelijke onderwerpen. Tranen biggelden dan over zijn wangen, terwijl hij hikkend naar adem hapte. Ik weet zeker, dat hij het met plezier zal lezen. Om indruk te maken op de andere restaurantbezoekers, legt hij het later pontificaal op ons tafeltje……

IMG_3369 IMG_3371 IMG_3370IMG_3376 IMG_3378 IMG_3377

Net als we ons zo’n beetje installeren, komt mijn goede vriend Pappa binnen met zijn zoon. Er zijn nog maar twee plaatsen vrij, precies aan het tafeltje vlak naast het onze. ‘Ga weg!’ roep ik onbeleefd. ‘We hebben allemaal persoonlijke dingen te bespreken!’  Vader en zoon maken, dat ze wegkomen, ondanks protesten van een berouwvolle Heks. Zo kunnen Staart en ik ongestoord elk onderwerp aanroeren, zonder luistervinken.

IMG_3373 IMG_3375

lachende man met Huge penis

Hij begint al te giechelen…..

Dat is maar goed ook, want er valt veel te bepraten. De meest uiteenlopende zaken komen aan bod. Oude koeien worden uit slobberige sloten gedregd. Pijnlijke zaken worden niet geschuwd.

Heks wordt zelfs nog behoorlijk venijnig over een gemeenschappelijke ‘kennis’. Een draak van een vrouw. Iemand, die mij willens en wetens heeft beschadigd. Zelfs nu strooit ze nog allerlei onwaarschijnlijke verhalen over mij rond. Yek.

IMG_3379Meedogeloos voorspel, met sardonische glimlach, krullende lippen, sannende dijen, rolletjes pepermunt in broekzakken

Meedogeloos voorspel, met sardonische glimlach, krullende lippen, enorme spannende dijen, kloppende rolletjes pepermunt in broekzakken,

Haar assistente in het kwaad is een hele domme koe van een vrouw, een oude vriendin van Heks. Sommige mensen hebben wel een zeker IQ, maar weigeren die grijze massa te gebruiken……

Terwijl ik naar Staart luister, realiseer ik me, dat het tijd wordt om ook deze twee taarten achter me te laten, te vergeven dus. Mensen weten werkelijk niet wat ze doen. Uit domheid, of jaloezie. Het Secreet heeft ooit ook ‘iets’ met Staart gehad, na Heks. Hij hield bij lange na niet zoveel van haar, als van Heks. Het was een vaag gebeuren, vertelt Staart.  Dat heeft ze mij nooit vergeven.

Ook delen we een diepe pijn, vergelijkbaar trauma….. Hetgeen in ons geval niet bepaald een band schept. Toen haar latere man, een lamlul van een kerel, ook nog een poos achter Heks aan ging lopen, waren de rapen gaar.

how to live with a huge penis?

Een zelfhulpboek

Het is een vrouw, die mensen koopt, met gunsten, drank  en drugs…… Opeens realiseer ik me, hoe gelukkig ik ben: Mensen houden van Heks om Heks. Niet om wat ik voor hen koop. Niet om wat ik voor hen doe. Niet omdat ik ze onderdak verschaf en me in hun problemen wentel….

OMG: Omvangrijke Manneijke Genitaliën

OMG: Omvangrijke Manneijke Genitaliën

“Wat ik zo leuk vind aan je blog en ook herken van vroeger’, zegt Staart,’ is die enorme liefde voor mensen. Dat heb je altijd gehad Heks.’ Nou ja, niet voor alle mensen, dat blijkt maar weer. Ook een Toverheks heeft zo haar vijanden. Hele vervelende en lastige partners…..

Via een omweg probeer ik dan toch maar mijn vijanden lief te hebben. Staart geeft om deze vrouw, een heel klein beetje dan. Dus er zit iets goeds in dat monster…..Hoe zou het zijn als ik deze vrouw niet kende en gewoon in een parkje tegenkwam?

Plotseling komt het gesprek op parallelle universa. Staart is wiskundige en stuit vanuit die invalshoek soms op theorieën hieromtrent. Heks reist met het grootste gemak heen en weer tussen verschillende werkelijkheden. We bespreken uitgebreid de mogelijkheden van dit principe.  Hier vinden de wiskundige en de heks elkaar. ‘In een ander universum, gaan we het er beter vanaf brengen met de liefde,’ beloven we elkaar. Een grappig idee.

Later drinken we thee in huize Heks. We bekijken hele oude foto’s. Ik heb nog een krantenknipsel voor hem. Staart was in zijn jonge jaren activist….. Ketende zich vast aan kerncentrales e.d. Als ik hem uitzwaai, roept hij op de hoek van de straat: ‘Weet je nog, dat we hier ‘, hij wijst op een uitgaansgelegenheid, ‘in een enorme party terecht kwamen en de hele nacht feestten? Tussen wildvreemde mensen?’

Het begint me te dagen. Zo’n ervaring, die je denkt nooit te zullen vergeten. Was me bijna ontglipt…….

IMG_3385 IMG_3389 IMG_3388 IMG_3386