Genieten via anderen. Parasitair genieten van wat het leven je niet biedt is zo slecht nog niet. Het klinkt wel raar. Dat is waar. Indirect genieten dan? Worden we daar gelukkig van?

Epke Zonderland zit op televisie te praten met Beau van Erven Dorens. 5 jaar later. Meestal vermijd ik dit programma als de pest. In het verleden al helemaal, toen Jeroen Pauw het presenteerde. Ik heb door de jaren heen een allergie ontwikkeld tegen die man. Compleet met jeuk en Praagse lentekriebels.

Beau kan ik beter verdragen. Hij neemt zichzelf niet al te serieus. Dat scheelt. Maar Epke is toch wel erg leuk. Oh, wat een fijne jongeman. Eerlijk, nuchter, gedreven en succesvol kan dit jongmens gewoon tegen zijn verlies. En hij studeert ook nog eens medicijnen! Een toekomstige dokter!

Een heerlijk joch! Daar willen we er wel meer van. Als we dan toch zo nodig mensen willen klonen, laten we dat dan bij zulke fijne mensen doen.

Dirk Kuyt komt ook in aanmerking vindt Heks. Ik ben al sinds zijn debuut zwaar fan van deze authentieke Katwijker, ondanks het feit, dat mijn halve familie uit Noordwijk komt! Zoals iedereen weet kunnen Kattukkers en Nortukkers elkaar wel schieten……

Heks is dol op sport. Ik zit me stiekempjes al maanden te verheugen op de Olympische Winterspelen. Alles kijk ik dan. Vooral schaatsen natuurlijk. Maar van curling tot bobsleeën tot snowboarden of de reuzenslalom: Heks geniet met volle teugen.

Mezelf zie ik helaas niet meer dit soort dingen uithalen. Een paar jaar geleden kon ik nog redelijk schaatsen, maar intussen hangen mijn heupen en knieën bij tijd en wijlen uit de kom en dat komt mijn prestaties niet ten goede. Gelukkig kan ik uitstekend genieten va anderen. Dat doe ik al jaren. Indirect leven zogezegd. Parasitair genieten…..

Zo heb ik altijd heel veel lol gehad in mijn neefjes en nichtjes en de kids van vrienden, hoewel ikzelf geen kinderen heb gekregen. Had ik best gewild, maar het zat er niet in. Een goeie baan is ook nooit gelukt. Toch geniet ik ontzettend van het succes van mijn dierbaren. Als het hen lukt om hun dromen waar te maken ben ik ook blij. En trots!

Een leuke duurzame relatie is tot op heden ook niet voor me weggelegd. Toch ben ik blij dat er mensen om me heen bestaan, die wel hun zielsverwant aan hun zijde hebben. Niet dat dat nu altijd zaligmakend is. Zo’n zielsverwant kan soms behoorlijk veeleisend zijn!

Het is levenskunst om te genieten via anderen. Je moet het hen eerst gunnen om er zelf van te kunnen genieten. Voor jaloerse types is dan ook helaas niet weggelegd vrees ik.

Toen ik nog werkte, lang geleden alweer, fietste ik elke dag een stuk door de polder bij Alphen. Op een dag had het gesneeuwd. De wereld was opeens fris en nieuw. Onderweg kwam ik een man tegen in een scootmobiel. Hij kon zelf geen kant op, maar zijn roedel wel!

Drie uit de kluiten gewassen energieke honden waren als gestoorden door de sneeuw aan het rollen om vervolgens in een razend tempo achter elkaar aan te jagen. ‘Go for it, jongens!’ schreeuwde de man, ‘Zet em op, vooruit!’ Zijn stralende gezicht met een grijns van oor naar oor staat sinds jaar en dag in mijn geheugen gegrift.

Hij rende vliegensvlug via hen, rolde door de sneeuw met hun lichaam, genoot van de winter middels zijn dierbare roedeltje.

Ik voetbal via Kuyt, ik zwier aan de rekstok à la Epke, ik fiets een berg op in de geest van  Tom Dumoulin, ik schaats de tien kilometer zoals Sven. De 1500 met de benen van Wust……

Ook al lukt het me nauwelijks meer om een beetje fatsoenlijk te zwemmen, toch geniet ik nog steeds van sport. Ik weet het, het is niet zaligmakend, topsport. En ook verre van gezond. En ook is niet elke sporter een toonbeeld van sportiviteit. De beste prestaties worden soms neergezet door mensen die niet tegen hun verlies kunnen……

Maar uiteindelijk verliezen diezelfde winnaars ook wel weer een keer. Verliezen is inherent aan sport. Het is misschien wel de belangrijkste les, die eruit valt te leren.

Helaas is onze narcistische maatschappij vooral gericht op winnaars, zonder verliezers zijn er echter geen winnaars!!!

Ik ga maar eens naar buiten met mijn hondje. Elke dag een flinke ronde lopen of fietsen, dat is mijn topsport. En geloof me, voor iemand met ME is dat echt zo. Mijn hondje is mijn trainer, motivator en zen meester. Hij dwingt me om dagelijks naar buiten te gaan en om te bewegen.

Door hem houd ik een zekere basisconditie. Als hij er niet zou zijn was ik vanmorgen niet eens mijn bed uitgekomen. Nu heb ik alweer anderhalf uur met hem getoerd. En nog is het niet gedaan. We gaan er nog heerlijk eventjes tegenaan!

En het mooie is: Ik ren door het bos via hem, spring zonder meer in de eerste beste blubbersloot. Ik rol door het gras en speel met andere honden. Alleen het ruiken aan kontjes en drollen laat ik aan hem over. Daar geniet hij honderdduizend keer meer van dan ik.

 

Chagrijn zit in de lucht deze lente… Gelukkig schuilt er genoeg tegengif in de kleine wonderen van mijn leventje!

heksen-12791heksen-12786

Aan het begin van de middag bevond de heks zich in Barendrecht voor een privéles Indiase zang. Bij binnenkomst deelde mijn lerares mee, dat ze strontchagrijnig was. Dat kwam goed uit, ik ook. Al drie dagen…. Scheldend en pissed off vervul ik mijn dagelijkse verondersteld therapeutisch werkzame taken. Ik breng het nauwelijks op. Toch is er genoeg moois te beleven. Zelfs voor een sippe heks.

zangers-en-zangeres-5331030

Het was overigens een heerlijke les, door al die passie heb ik werkelijk fantastisch rondgezonden! Een hele nieuwe Alaap, alsof het niets was…..

heksen-12783 heksen-12765 heksen-12820

Dinsdag kreeg ik een mysterieus pakje over de post. Erin bevond zich het halsbandje van Ferguut. Dezelfde, die ik hem had omgehangen vorig jaar met mijn adresgegevens. Op de envelop zag ik de afzender: Katman uit Nibbixwoud. De redder in nood van Ferguut. ’s Avonds sprak ik hem uitgebreid aan de telefoon.

katten-15022 heksen-12821 heksen-12780

Het bandje was gevonden door buurman Sjaak. Het lag onder zijn motor, de slaapplek van mijn monster. Naast het bandje lag een hele berg vogelveertjes. De panter lust wel een gevederde vriend. Hij heeft zich prima kunnen redden in de Hollandse poldernatuur.

panter

Ik red me wel….

“Weet je wat nu zo gek is’, Zei Katman, ‘Ik reed een keertje terug naar huis vanuit Amsterdam met de trein. Je rijdt dan door de weilanden. Het was een paar weken voordat die zwarte zwerver in Nibbixwoud opdook. Het had gesneeuwd en het land was wit.

katten-15151katten-15151katten-15151katten-15151katten-15151katten-15151

Opeens zag ik een enorme zwarte kat dwars door die witte wereld lopen. In the middle of nowhere. Hij viel natuurlijk enorm op.

panter in de sneeuw

Panter in de sneeuw

Pas veel later, toen bleek, dat hij zo’n afstand had afgelegd, dacht ik: Zou hij het geweest zijn, de ridderpanter?’ Ja, bizar. Het zou kunnen. Gek genoeg heb ik steeds dat beeld op mijn netvlies als ik aan zijn grote rondreis denk. Het zou me niets verbazen, als het zo zou zijn. Het leven is vaak magisch. De werkelijkheid onwaarschijnlijk. Je verzint toch ook niet dat een ridderkat uiteindelijk opduikt in een ridderzaal?

heksen-12792

Jij ziet mij en

Volgens mij is hij in een vrachtwagen van expeditiebedrijf Smit meegelift naar Wormerveer en vandaar door de polders naar Nibbixwoud gelopen. Dus logistiek zou het ook kunnen…..

katten-15052

Af en toe relaxen onderweg….

Grappig is ook, dat Katman hem Grote Poes had genoemd, naar analogie van Grote Pier. Een Friese held, ook bekend en bemind in West Friesland. Net als Ferguut was de moeder van Grote Pier van adel, terwijl zijn vader een herenboer was….. Hij ontwikkelde zich echter tot piraat. “Een grote zwarte man met gloeiende ogen, gruwelijk op te zien!” Kwaaie Pier…..

katten-15180

Tja, identiteitscrisis avant la lettre

piraten-21548 piraten-21530 piraten-21526

Gisteren was ook geen verkeerde dag, ondanks mijn mopperige ondertoon. Ik kreeg mijn jeugdvriendin Bloem op kraamvisite. We zijn samen heerlijk op stap geweest. Bij Douglas hebben we ons half bewusteloos gesnoven aan de lekkere luchtjes, bij Ilias op de markt gesnoept van de heerlijkste lekkernijen en nog kunst en koffie in Galerie van de Vlist op de koop toe! Een puntgave middag. Later heb ik voor een weeshuis roti gemaakt. Dus ik kan weer weken eten!

heksen-12767 heksen-12772 heksen-12800

Ach, het chagrijn zal wel weer overwaaien. Intussen groeien de poesjes als kool! Het derde leuke bericht in deze blog. Ze beginnen te reageren op aanraking. Hun oogjes zitten op een kiertje. En daarnet  was ik getuige van de eerste stoeipartij tussen de twee hompiedompies. Dat zag er zo aandoenlijk uit.

katten-15054katten-15131katten-15060

Het embryonale is er echt af nu, hun vachtjes zijn dikker en hun lijfjes verdubbeld. Het gepiep is veranderd in een heel iel gemiauw. Ze gaan vast ook snorren binnenkort. Gelukkig heb ik morgen niet zoveel te doen en kan ik lekker met mijn hoofd boven de werpkist hangen. Het beste medicijn tegen chagrijn.

heksen-12769

katten-15097

heksen-12808-1heksen-12808-1