Corona brengt van alles aan het licht. Disfunctionele gezondheidszorg, krentenkakkerige politici, eigenwijze burgers met hun kont tegen de krib….. Over de hele wereld gaan de billen bloot. Overal wordt ook flink gelogen. In die zin tast dit virus meer aan dan alleen onze lijven. Nu krijgen dikke mensen het weer te verduren. Alsof zij er iets aan kunnen doen! De meeste mensen doen hun gloeiende best. Elke dag. Onbaatzuchtig.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Nu krijgen dikke mensen het opeens voor hun kiezen. Al een tijdje doen geruchten de ronde, dat leeftijd, geslacht maar ook gewicht gewicht in de schaal legt bij het ontstaan van heftige complicaties bij dit ziektebeeld. Van de mensen, die op de IC belanden heeft een groot deel overgewicht naar het schijnt.

Heks begrijpt nu ook iets beter het toenemende aantal spijtoptant-hardlopers, die ik langs de Leidse Singel zie sukkelen. In een raar oud verwassen t shirt. Op gymschoenen uit de vorige eeuw. Afgemaakt met een afzakkende uitgelubberde joggingbroek.

Aan hun manier van lopen zie je dat het veel moeite kost. Het is lang geleden, dat ze dit nog gepresteerd hebben. Voor sommigen is het een geheel nieuwe tak van sport.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Wat me verbaast is het oordeel, dat mensen met overgewicht direct over zich heen gestort krijgen. Kunnen zij er wat aan doen, dat dit virus hen prefereert? Bij de Spaanse griep van een eeuw geleden waren het bijvoorbeeld voornamelijk kerngezonde jonge mannen, die het loodje legden. De Aziatisch griep had een voorkeur voor mensen onder de 39 jaar…...

Maar ja, we willen zo graag iemand de schuld geven van het Nederlandse tekort aan IC bedden. En ook zouden sommige mensen, Bert Wagendorp doet er bijvoorbeeld een gooi naar in de Volkskrant, het heel terecht vinden om dikke mensen van de IC te weren, als er niet meer genoeg bedden zijn. Brrrr. Wat een walgelijke ontwikkelingen.

Heks blijft van mening dat elke Nederlander gewoon geholpen moet worden. Ik vind het bezopen om mensen, die er nog veel zin in hebben, niet voor hun leven te laten vechten. Het is allemaal al erg genoeg. In Duitsland met zijn geweldige gezondheidszorg en ruime hoeveelheid IC bedden hebben ze dit dilemma niet. En ook relatief weinig doden. Dit zou ons toch eens wakker moeten schudden.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

In plaats van onze vitale, dierbare, bloedmooie, warme, grootmoedige en geweldige, ruimschoots aanwezige broeders en zusters in de kou te laten staan. Of te stigmatiseren. We moeten hen dik steunen, want ook voor hen zijn het angstige tijden. Voor iedereen. Maar ook zeker voor mensen in de risicogroep.

Niemand weet van iemand anders waarom die persoon een zeker gewicht heeft. En mensen daarop afrekenen doet de zaak al helemaal geen goed. We moeten juist extra goed voor deze risicogroep zorgen! Elk leven is kostbaar. Of je nu een miezemuisje bent of je telt voor twee: Iedereen mag er zijn en vooral ook blijven.

Vandaag volgt Heks het debat in de Tweede Kamer op de televisie. Wilders staat weer te oreren. De laatste tijd ben ik het soms met de man eens. Hoe is het mogelijk?

©Toverheks.com

©Toverheks.com

(Thich Nhat Hanh’s uitspraak dat ‘links’ en ‘rechts’ er gewoon allebei zijn en dat als je rechts weghaalt de rechterkant van links rechts wordt speelt door mijn hoofd.)

Hij wil dat tactische draaikont Rutte eerlijk is over de kans dat we in Code Zwart terecht komen. En hij wil een eerlijk antwoord op dat iedereen geholpen gaat worden.

Ook de oude, kwetsbare Nederlanders met een hartaandoening of diabetes. Of mensen met overgewicht. Onze landgenoten, die al door hun huisarts zijn gebeld, jazeker, dat ze maar moeten afzien van een IC opname. In geval van Corona.

‘Bladiebla,’ babbelt Rutte vlotjes over de capaciteitsvraag. Het komt erop neer: We doen ons uiterste best en mensen triage bladiebla. Hoofdantwoord, verdachte noodzaak, bladiebla. er kan een moment komen dat kwaliteit op minder niveau…bladiebla. Hoe we die fase zo lang mogelijk doortrekken…..

Heks hoort mensen vaak lovend spreken over onze politici. De VVD schijnt het geweldig te doen in de peilingen….

Ach ja. Men is alweer vergeten dat alle beroepsgroepen, die ons kikkerlandje nu overeind houden, de laatste jaren door de politiek zijn uitgekleed en uitgehold,. De boeren die ons voeren. De geëlimineerde zorg, die zich genoodzaakt ziet om oud werknemers overal vandaan te halen.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Het onderwijs, dat zich in duizenden bochten wringt om onze kinderen aan de gang te houden. Het leger, de politie……. Zo kan ik nog wel eventjes doorgaan. Al die mensen verdienen geen zak. Behalve medisch specialisten. Ze krijgen geen bonussen zoals bankdirecteuren. Nee, ze wagen hun leven met een tekort aan beschermende middelen. Dat is hun bonus.

Allemaal te danken aan het uitermate rechtse beleid van de laatste jaren.

Gelukkig zit, ten gevolge van hun beleid, naast de portemonnaie van de rijke laag van de Nederlandse bevolking ook de schatkist vol. Die moet nu worden leeggekieperd om al die noodmaatregelen te bekostigen.

Ik ben wel blij hoor, dat ik in Nederland leef. Wij stoppen daklozen in een hotel. In de Verenigde Staten zag ik dat ze bijeengedreven worden op een parkeerterrein om op een paar meter van elkaar op het asfalt te gaan liggen. Met een lakentje.

De zorg in ons land is nog altijd honderd keer beter dan in dat primitieve derdewereldland. Ook zie ik dat mensen gigantisch hun best doen om elkaar te helpen en op de been te houden.

Maar om nu gelijk maar op de VVD te gaan stemmen? Meuh.

©Toverheks.com

‘Love yourself for dummies,’ hernieuwde uitgave. Met extra veel tips om jezelf lief te hebben ondanks onvolmaaktheden, lage bankrekening, verkeerde huidskleur, verkeerd geslacht, teveel/te weinig of geen geslacht, overgewicht, zweverigheid en andere gebreken. We kunnen niet genoeg van onszelf houden. Helaas zijn we doorgaans niet erg scheutig met eigenliefde. Terwijl het zo heilzaam is! Een vicieuze cirkel.

‘Love yourself and love God,’ aan het woord is mijn leermeester Alex Orbito. De man, die zijn patiënten op geheel Filipijnse wijze met zijn blote handen opereert. Voor ons westerlingen een onbekend fenomeen.

Uiterst wantrouwig worden we van dergelijke praktijken. Iedereen roept direct dat het gaat om regelrechte oplichting met behulp van kippenbloed. Maar Heks heeft er, als doorgewinterde medewerker van zijn vrijwilligersdreamteam, te vaak met haar neus bovenop gestaan om dit te kunnen onderschrijven.

De arme man is zelfs wel eens ergens in de gevangenis beland door zijn altruïstische edoch in onze ogen onconventionele manier om de mensheid te helpen. Ook werd hij een keer gekidnapt door een malafide oliesjeik om een familielid te genezen……..

Tot overmaat van ramp heeft hij ooit maanden in Italië huisarrest gehad, terwijl een groep fanatieke wetenschappers zich op allerlei bewijsmateriaal stortte. Hele vreemde dingen troffen ze aan. Onverklaarbaar weefsel. Dematerialiserende bewijsstukken. Maar nergens kippenbloed.

‘Peace is every step. I have arrived, I am home. The Kingdom of God is here and now…….’ zomaar wat uitspraken van een andere leermeester van Heks, Thich Nhat Hanh. Onze geliefde filosofische Zen Boeddhist, die de term interbeing in ons bewustzijn heeft gelanceerd.

Onlangs zit ik ergens in ons moerassige kikkerlandje op een eeuwenoude grafheuvel. Ik denk aan al onze voorouders. Hoe ze zich kapot ploeterden om zichzelf in leven te houden. Een keihard bestaan. Overleven.

De gevaren bezweren door middel van offers en rituelen. De wereld trotseren met magie. Een samenleving vergroeid met het landschap. Ons huidige landschap. Maar dan een zeer ruige zompige versie.

‘Wij hadden het ook niet gemakkelijk, hoor,’ lispelt een voorouderlijke stem in mijn geestesoor. Wat een dooddoener, zul je zeggen. Een dooddoener door een dooie. Het moet niet gekker worden…..

Reken maar dat ze een hard leven hadden, die voorouders van ons.

 

Gek genoeg relativeert dit inzicht mijn huidige gespartel. Mijn gemopper en gebaal van mijn luizige leventje. De gemiddelde voormoeder zou tekenen voor zo’n leventje. Geen dagdagelijkse strijd om iets eetbaars op tafel te krijgen. Niet op je blote knietjes kleding wassen in een ijskoud beekje, geen kwaaie woeste kerel met knots, die je alle hoeken van je plaggenhut laat zien, NOOIT HONGER…..

Niet vijftien keer bevallen en al je kinderen overleven. Niet een dierbare offeren aan de goden voor een goede oogst. Nou ja, zo kun je nog wel eventjes doorgaan.

Wel aten ze allemaal biologisch. Iets, dat nu als een luxe wordt ervaren. Ook was niemand suikerverslaafd. Of gokverslaafd. Alcohol is iets van alle tijden. Maar er ging vast geen kratje bier doorheen op een warme zomeravond. En in de winter lag je sowieso vroeg in je nest…..

Gisterenavond ervaar ik diepe rust in mezelf. Snuitje ligt te knorren op mijn schoot. De laatste tijd zit ze als een pluizig snorrend bolletje aan me vastgeplakt. Het zijn de laatste loodjes voor mijn schatje. Zolang ze eet blijft ze leven. Muizenhapjes gaan er in. Heks is voortdurend in de weer om iets lekkers te verzinnen binnen haar dieet.

‘No coming, no going,’ zingt het zachtjes door me heen. Ik voel hoe mijn schatje in mijn hart woont. Waar ook Koe, Prinsje en Ysbrandt hun plekje hebben. Mijn overleden huisdieren drentelen al weken door mijn huis.

Ze blijven een beetje in de buurt voor het geval dat….

Het geval wil, dat mijn poesje nog ligt te leven. Knorrend en snorrend. Het Koninkrijk Gods is hier en nu. De Grote Moeder is overal aanwezig. Er is geen dood, slechts verandering. Ik weet wel, dat ik mijn schatje enorm ga missen. Maar ook weet ik dat ze voortleeft in mijn hart.

Tot in mijn tenen geniet ik van onze vrijpartijtjes samen. I have arrived, I am home.


‘Love yourself and love God.’ Heks voelt de Grote Moeder door haar handen stromen. Ik rust in haar vrede. Een beetje van mezelf houden is genoeg. Dat is al meer dan gemiddeld.

‘Maar is het dan niet oneindig narcistisch om alleen maar zo’n beetje van jezelf te houden?’ Nee. Een narcist houdt niet van zichzelf, kent zichzelf niet, kijkt niet in zijn eigen spiegel……. Jezelf eindeloos spiegelen in de bewondering van anderen is niet wat ik bedoel.

Je kale armetierige zelfje liefhebben. Ontdaan van toeters en bellen. Je eigen ruggensteun zijn. Je eigen grootste fan. Zoiets. We doen ons best.