‘Love yourself for dummies,’ hernieuwde uitgave. Met extra veel tips om jezelf lief te hebben ondanks onvolmaaktheden, lage bankrekening, verkeerde huidskleur, verkeerd geslacht, teveel/te weinig of geen geslacht, overgewicht, zweverigheid en andere gebreken. We kunnen niet genoeg van onszelf houden. Helaas zijn we doorgaans niet erg scheutig met eigenliefde. Terwijl het zo heilzaam is! Een vicieuze cirkel.

‘Love yourself and love God,’ aan het woord is mijn leermeester Alex Orbito. De man, die zijn patiënten op geheel Filipijnse wijze met zijn blote handen opereert. Voor ons westerlingen een onbekend fenomeen.

Uiterst wantrouwig worden we van dergelijke praktijken. Iedereen roept direct dat het gaat om regelrechte oplichting met behulp van kippenbloed. Maar Heks heeft er, als doorgewinterde medewerker van zijn vrijwilligersdreamteam, te vaak met haar neus bovenop gestaan om dit te kunnen onderschrijven.

De arme man is zelfs wel eens ergens in de gevangenis beland door zijn altruïstische edoch in onze ogen onconventionele manier om de mensheid te helpen. Ook werd hij een keer gekidnapt door een malafide oliesjeik om een familielid te genezen……..

Tot overmaat van ramp heeft hij ooit maanden in Italië huisarrest gehad, terwijl een groep fanatieke wetenschappers zich op allerlei bewijsmateriaal stortte. Hele vreemde dingen troffen ze aan. Onverklaarbaar weefsel. Dematerialiserende bewijsstukken. Maar nergens kippenbloed.

‘Peace is every step. I have arrived, I am home. The Kingdom of God is here and now…….’ zomaar wat uitspraken van een andere leermeester van Heks, Thich Nhat Hanh. Onze geliefde filosofische Zen Boeddhist, die de term interbeing in ons bewustzijn heeft gelanceerd.

Onlangs zit ik ergens in ons moerassige kikkerlandje op een eeuwenoude grafheuvel. Ik denk aan al onze voorouders. Hoe ze zich kapot ploeterden om zichzelf in leven te houden. Een keihard bestaan. Overleven.

De gevaren bezweren door middel van offers en rituelen. De wereld trotseren met magie. Een samenleving vergroeid met het landschap. Ons huidige landschap. Maar dan een zeer ruige zompige versie.

‘Wij hadden het ook niet gemakkelijk, hoor,’ lispelt een voorouderlijke stem in mijn geestesoor. Wat een dooddoener, zul je zeggen. Een dooddoener door een dooie. Het moet niet gekker worden…..

Reken maar dat ze een hard leven hadden, die voorouders van ons.

 

Gek genoeg relativeert dit inzicht mijn huidige gespartel. Mijn gemopper en gebaal van mijn luizige leventje. De gemiddelde voormoeder zou tekenen voor zo’n leventje. Geen dagdagelijkse strijd om iets eetbaars op tafel te krijgen. Niet op je blote knietjes kleding wassen in een ijskoud beekje, geen kwaaie woeste kerel met knots, die je alle hoeken van je plaggenhut laat zien, NOOIT HONGER…..

Niet vijftien keer bevallen en al je kinderen overleven. Niet een dierbare offeren aan de goden voor een goede oogst. Nou ja, zo kun je nog wel eventjes doorgaan.

Wel aten ze allemaal biologisch. Iets, dat nu als een luxe wordt ervaren. Ook was niemand suikerverslaafd. Of gokverslaafd. Alcohol is iets van alle tijden. Maar er ging vast geen kratje bier doorheen op een warme zomeravond. En in de winter lag je sowieso vroeg in je nest…..

Gisterenavond ervaar ik diepe rust in mezelf. Snuitje ligt te knorren op mijn schoot. De laatste tijd zit ze als een pluizig snorrend bolletje aan me vastgeplakt. Het zijn de laatste loodjes voor mijn schatje. Zolang ze eet blijft ze leven. Muizenhapjes gaan er in. Heks is voortdurend in de weer om iets lekkers te verzinnen binnen haar dieet.

‘No coming, no going,’ zingt het zachtjes door me heen. Ik voel hoe mijn schatje in mijn hart woont. Waar ook Koe, Prinsje en Ysbrandt hun plekje hebben. Mijn overleden huisdieren drentelen al weken door mijn huis.

Ze blijven een beetje in de buurt voor het geval dat….

Het geval wil, dat mijn poesje nog ligt te leven. Knorrend en snorrend. Het Koninkrijk Gods is hier en nu. De Grote Moeder is overal aanwezig. Er is geen dood, slechts verandering. Ik weet wel, dat ik mijn schatje enorm ga missen. Maar ook weet ik dat ze voortleeft in mijn hart.

Tot in mijn tenen geniet ik van onze vrijpartijtjes samen. I have arrived, I am home.


‘Love yourself and love God.’ Heks voelt de Grote Moeder door haar handen stromen. Ik rust in haar vrede. Een beetje van mezelf houden is genoeg. Dat is al meer dan gemiddeld.

‘Maar is het dan niet oneindig narcistisch om alleen maar zo’n beetje van jezelf te houden?’ Nee. Een narcist houdt niet van zichzelf, kent zichzelf niet, kijkt niet in zijn eigen spiegel……. Jezelf eindeloos spiegelen in de bewondering van anderen is niet wat ik bedoel.

Je kale armetierige zelfje liefhebben. Ontdaan van toeters en bellen. Je eigen ruggensteun zijn. Je eigen grootste fan. Zoiets. We doen ons best.

   

 

 

Heks is gaar. Kip ook, gelukkig niet melig!! Hongerige eend houdt niet van kip. Liever water en brood. Wordt ie lekker geil van…. Het is me er eentje!

eend in gras mannetje mannetjeseend eend kijkt je aan, hallo

Hallo, hallo, eend hier. Snatersnater. Ik woon in de Grote Vijver in Het Leidse Hout. Samen met vele andere vreemde vogels. Best relaxed hoor, alleen in het voorjaar is het een gekkenhuis. Dan stikt het hier van het nakroost. Begrijp me niet verkeerd, ik doe graag mee aan de voorbereidingen, met bijzonder veel plezier zelfs….. Maar dat gepiep en gespatter van al dat grut hoeft voor mij niet.

Een gast, waar je een beetje mee moet uitkijken is Zwaan. Je kan wel met hem lachen, maar je moet hem niet tegen je krijgen. Een oplawaai van zijn vlerken maakt je vleugellam waar je bij staat…. Maar hij houdt wel lekker die klierige meerkoetjes op afstand.

vijver met zwaan en meerkoeten met jong interactiekind voert eendjes en makt ze aan het schrikkenjachthond op bospad

Vandaag waren er mensenkinderen met brood. Joepie, lekker. In no time zitten we allemaal in de goede hoek van de vijver. We spatteren elkaar om de oren, waarbij Zwaan natuurlijk weer zwaar in het voordeel is. Ik ben gelukkig veel sneller.

Brood is voor ons echt junkfood trouwens. We worden er dik en geil van. Onze sexuele cyclus raakt in de war en wij echte manneneenden bestijgen onze vrouwtjes nu het hele jaar door. Soms met verdrinking van de dame in kwestie tot gevolg. Vanwege ons overgewicht natuurlijk……

Stomme hond was er ook weer bij, moest zich natuurlijk even laten gelden. Vervelend blafbeest. Snork.

kind voert eendjes, interactiegroene beuk loopt uit

groene beuk loopt uitkind voert eendjes en maakt ze aan het schrikken

Die kinderen kunnen er ook wat van; plagen. Eerst geven ze je een lekkere boterham en vervolgens rennen ze zwaaiend met hun rare stakerige vleugels achter je aan. Gelukkig kunnen ze niet zwemmen en van vliegen bakken ze ook niet veel. Snerk.

meerkoet echtpaar met jong zwaan zwaan en eendgroene berk loopt uit, verlies bruin hulsje

Ach, wat een lekker suf leventje hebben we hier in onze biotoop. Om de hoek woont een amoebe, die maakt nog minder mee….. Hoewel ze vanavond bij vrienden heeft gegeten.

Een onverwacht genoegen. True belde vanmiddag en een paar uur later schoof heks aan tafel in heerlijk gezelschap. Het werd een bijzondere avond met prachtige gesprekken. En heerlijke kip, alles binnen dat hopeloze dieet van mij.

Hoera voor True!

berkenblad komt uit de vouw

Hallo, hallo, kip hier. Ik lig in een Römertopf met aardappelen en worteltjes. Ik ben nogal gaar.

Gaar is heks ook, En licht melig. Ach ja, vandaag ben ik me er eendje……

kip in  Römertopf