Zwarte Draak verschijnt in droom. Vanwaar schroom? Tipje van de heksensluier…….

Posted on 17 november 2013 by lagriffeheks

Zondagmiddag. Wat is het toch vroeg donker! Mijn huis is stil, de stad is stil. Heks is stil, als na een storm. Zo voelt het ook wel een beetje, alsof er een storm heeft gewoed in mijn lijf…. Een grote golf van transformatie en verandering. Een reinigende binnenbrand.

Een paar weken geleden ondernam ik een heksenreisje. Hierin werden me een aantal zaken heel duidelijk, rondom mijn talenten op dat vlak. Een paar dagen later viel ik verschrikkelijk van de fiets. Ik was te ontdaan om er hier met een woord over te reppen, maar geloof me: Het bracht een scala aan emoties teweeg…. De wonden hadden weken nodig om te helen en nog steeds voelen bepaalde lichaamsdelen beurs. Een fysieke herinnering aan die wake up call…..

Afgelopen week zat ik met een zwarte draak van obsidiaan op schoot, genaamd Emed. Gelukkig als een kind. We raakten in gesprek. Dat klinkt behoorlijk gek. Ik weet het. Verliefd worden op een stenen beeld. Voorwaar, mijn kind, heel heidens!

Vannacht woedde een uitslaande binnenbrand in mijn lijf. Ontdekend gaf ik genoeg hitte af om een middelgrote gymzaal te verwarmen. Intense dromen brandden hun koortsachtige beelden op mijn netvlies. Opeens: De Zwarte Draak.

‘Waarom heb je toch zo’n hekel aan openbaar sjamanistisch werk? Waarom ben je ooit opgehouden met je talenten voor het voetlicht te brengen. Waarom deed je indertijd al die dingen tegen heug en meug?’ Ik moet het antwoord schuldig blijven. Ik weet , dat hij gelijk heeft. Maar ik weet niet waarom ik zo’n weerstand heb tegen het uitdragen van wat dan ook.

Misschien floreer ik achter de schermen?

Een rare voorkeur voor zo’n theatraal type als Heks.

Vanmiddag laat ik Surfcowboy wat foto’s zien van onze ceremonie in december van het vorige jaar. Met al die Orbs…. Duizenden, volstrekt ronde, prachtige lichtbollen tussen de bomen. ‘Ik zie gewoon drie bomen, Heks. En wat vlekjes op de camera…..’

Ik moet eerlijk toegeven, dat ik ook aanvankelijk dacht, dat die lichtbolletjes regendruppels waren. Totdat ik naar de foto’s keek, die ik zonder flits had gemaakt: Geen regendruppeltjes te bekennen. En dan nog: Duizenden regendruppeltjes op zo’n kleine lens?

Ik ervaar al dat licht al jaren, maar was toch verrast het op beeld te zien….

Later vanmiddag maak ik opnieuw een heksenreisje met mijn coven. Opnieuw komt de draak. Ik word me nog sterker bewust van mijn vermogens als heks. Wederom blijf ik het antwoord schuldig, waarom ik die vermogens verberg.

Nadat ik met mijn hondje een rondje door de schemerstad heb gefietst valt het kwartje. Het is weer die oude angst voor afwijzing, die ons allen plaagt. Wat nu als? Als ik mijn ware aard toon? Mijzelf volledig laat zien? Overgeef?

En wat is nu weer het frappante?

Slecht in volledige overgave aan jezelf, met onvoorwaardelijke liefde voor je innerlijk wezen, kom je tot leven. Kun je onbaatzuchtig en vol ledig liefhebben… Al het andere is overleven. ‘Dat wil je toch niet?’ zeg ik tegen mezelf.

Nee, dat wil niemand uiteindelijk. Daarom roepen we massaal, dat we vooral onszelf blijven, als we de loterij winnen. Of ‘The voice of Holland’. Of wat dan ook. Als je wint heb je vrienden. Ook nog eens.

Maar in het falen, de mislukking, ligt ook een kans. De schaal moet leeg voor ‘ie weer gevuld kan worden. Door acceptatie van je eigen donkere kanten, leer je je ware aard kennen. Die mooie eeuwige kern. Soms heb je een Draak van een droom voor nodig om er eens goed over na te denken……

Overeenkomst tussen Heks en Draak vind je hier…..

Een bijzondere kristallen schedelmeditatie na een enorme blikseminslag….. Heksjes genieten van elektrisch blauw lichtbad. Deze heks maakt nieuwe vrienden, onder andere een zwarte draak…….

Posted on 15 november 2013 by lagriffeheks

Kristallen schedelmeditatie, Kristallen schedels, reiniging en transformatie, veld van schedels

Het veld

Zoals elke tweede woensdag van de maand verzamelen vanavond een aantal heksjes zich in het heerlijke huis van Maan voor een meditatie met kristallen schedels. Iedereen mag een paar eigen exemplaren meenemen. Heks heeft Lady Amber, Feliz en Ming Han bij zich als ze op het nippertje naar binnen schuift. ‘Maar Ming is geen schedeltje’, merkt Maan terecht op. ‘Ik weet het, lieve Maan’, geeft Heks grif toe, ‘maar hij wilde zo graag mee’. Mijn kleine Chinese vriend krijgt van haar een ereplaatsje in de binnenste ring van het veld.

In het midden een enorm stuk bergkristal

Iedereen zit en de avond begint. Maan begeleidt ons in een prachtige meditatie. ‘Dit is een veld van reiniging en transformatie’, begint ze haar verhaal. Afgelopen weekend is de bliksem letterlijk ingeslagen in haar huis. Gelukkig zonder schade aan te richten aan haar elektrische apparaten. Alleen de aardlekschakelaar lag eruit…..

De energie van de bliksem is duidelijk aanwezig. Als een rechtgeaarde heks weet Maan als geen ander dergelijke energieën te hanteren. De meditatie is ervan vervuld. Aan het eind heeft niemand zin om ermee op te houden. Wat ons betreft zitten we hier morgen nog bijeen in een wolk van blauwe bliksem!

Na de inleidende meditatie is iedereen vrij om met de schedels in de buitenste kring te ‘werken’. Ja, wat is dat nu weer? Werken met een stuk steen?

Kristallen worden al jaren gebruikt als geleider. Elke oude radio is ervan voorzien. Ze hebben een unieke structuur. En toch vind je die structuren terug in het hele universum. Kristallen bevatten als het ware de basisstructuren van alles wat leeft. Een blauwdruk.

Kristallen schedels hebben nog iets meer in de heksenpap te brokkelen. Wij heksjes ervaren daadwerkelijk bewustzijn in deze bewerkte stukken steen. Daarom zijn we er zo dol op. Het zijn onze stenen lichtvrienden. Deze schedeltjes hebben het vermogen ons met andere dimensies te verbinden. Andersom brengen de schedels ook veel licht, letterlijk met al dat geglinster, naar de aarde. Beter gezegd: In de aarde.

Vanavond begin ik met een lekkere drakenschedel van rookkwarts. Sinds enige tijd heb ik deze deelnemers aan het veld ontdekt. Er volgt een piepklein schedeltje met vuuropaal, een knaller! Na enige tijd neem ik een kleine pauze. Er is thee en koffie en snoepgoed in overvloed. Zelfs voor Heks is er wat te smikkelen: Een grote schaal gedroogde abrikozen… Ik fluister wat met mijn pauzerende medeheksjes.

Als ik terug loop naar de kring rond het veld, zie ik plotseling een enorme drakenschedel van zwarte obsidiaan op de grond staan. Wat een schoonheid! Daar wil ik wel even mee spelen…..

Emed, de zwarte drakenschedel, zwarte draak, Kristallen schedelmeditatie, Kristallen schedels, reiniging en transformatie, veld van schedels

Emed, de zwarte drakenschedel van obsidiaan

De verzorgster ( zo heet dat, je bent nooit de eigenaar….) tilt het bakbeest op mijn schoot. Vanaf dat moment ben ik helemaal vertrokken. In de ban van deze drakenman. Om me heen gebeurt van alles, maar ik merk er weinig van. Ik zit met een verzaligd gezicht met Emed op schoot.

Kristallen schedelmeditatie, Kristallen schedels, reiniging en transformatie, veld van schedels, Emed, zwarte drakenschedel

Is toch heel lief!

‘Waarom vind ik draken toch zo lief?’ vraag ik hem. Iedereen heeft het altijd over strenge draken, maar Heks vindt drakenenergie ontroerend. ‘Kijk in je innerlijk landschap, Heks, daar binnen in je borstkas.’

Daar woont een draak, ik weet het. Ik heb er al regelmatig mee te maken gehad. ‘Draken zijn je zeer vertrouwd, je kunt met ons lezen en schrijven, gekke toverkol.’ besluit Emed. En daar moet ik het mee doen. Dan neemt hij me mee op zijn drakenvleugels voor een heel bijzonder ritje……

Kristallen schedelmeditatie, Kristallen schedels, reiniging en transformatie, veld van schedels, Emed, zwarte drakenschedel, Han dybastie

Ming Han

Na een hele tijd laat ik hem met moeite gaan, anderen moeten toch ook een kans hebben dit wonder te ervaren. Ik ben echter de enige, die hem op schoot heeft genomen. Elk heksje heeft zo haar eigen proces met de daarbij behorende schedeltjes. En ook: Niet iedereen voelt zich zo lekker bij die zwarte draak. Obsidiaan is zeer grondend en reinigend. Dat kan behoorlijk confronterend zijn.

Heks kan wel tegen een stootje wat dat betreft. Als dochter van een vasteplantenkweker is ze geboren met haar voeten in de grond. Genetisch geaard. Een groot voordeel in dit vak.

Tot slot doen we een rondje ervaringen delen. Iedereen moet lachen om mijn verliefdheid op de zwarte draak. Mijn buurvrouw werd letterlijk van de bank geduwd door zijn krachtige energie en is toen maar ergens anders gaan zitten. Anderen vertellen, dat ik er als een kind zo blij bij zat, een verrukte uitdrukking op mijn gezicht.

‘Weet je wat nu zo grappig is?’ zegt een heksje, ‘Hij heeft net als alle kleine draakjes een gaatje achterin zijn hoofd, zodat je em om je nek kunt dragen.’ We krijgen de slappe lach, het idee. Emed weegt minstens twintig kilo, schat ik zo. ‘Misschien met een kruiwagentje ervoor!’ oppert een ander heksje.

Ming Han staat er vrolijk tussen

Zo eindigt deze heerlijke avond in een gezamenlijke lachbui. De kwinkslagen volgen elkaar op. Lacherig nemen we afscheid. Er wordt gezoend, afspraken gemaakt voor andere heksenzaken. Volgende maand zien we elkaar weer…….

Zoveel draken en draakjes en ravenschedeltjes

Terwijl Wilders in de media weer aandacht loopt te trekken met zijn idiote acties, wandel ik rustig in een gouden herfstbos. Omgeven door heel veel hondjes, kindertjes en paddestoelen. Ach, laten we die Nep Nederlander toch gewoon massaal negeren…..

Posted on 13 november 2013 by lagriffeheks

Idioot lang uitgeslapen vanmorgen. Ik probeerde een film te bekijken vannacht op BBC, maar ik ben halverwege toch in slaap gevallen. Helaas. Het was de filmklassieker ‘Cabaret’ . Gebaseerd op het boek “Goodbeye to Berlin” van Christopher Isherwood. met Liza Minelli als Sally Bowles. Dat boek kan ik bijna dromen, ik heb het een keer of honderd gelezen, voordat ik het uitleende aan een eikel en niet meer terugkreeg……

Ooit heb ik met een toneelgroep een stuk gemaakt gebaseerd op dit boek. Een feest der herkenning dus, die film. Oh, wat jammer, dat ik in slaap ben gevallen. Ik had wel eens willen zien, wat ze van de familie Nowach hadden gemaakt. Heks had destijds een glansrol als Gretchen, de wat achtergebleven dochter van dit gezin.
Ik wil die film nog eens helemaal zien. En het boek nog eens lezen……

Nu zit ik heerlijk in Het Leidse Hout, op een bankje in de zon. Ik loop al een paar uur rond te struinen hier, het is zalig buiten.

Ik check mijn Facebookberichten. “Heks, je vriendschapsverzoek aan meneer X is geaccepteerd. Huh? Ik ken de man in kwestie niet. Kan me geen recent verzoek aan wie dan ook herinneren. Mysterieus….. Mijn Facebookaccount leidt een heel eigen leven, nooit zo’n goed teken. Ik zal me er later eens grondig in verdiepen.

‘Leuke hoed heb je op! Staat je goed, hoor!’ Roept een man met een Springer Spaniël me toe, zodra ik het bos betreed. Ha, mijn dag begint goed!
Zijn hondje is een ongelofelijke dondersteen van ruim een jaar. Vol puberstreken. ‘Mijn vrouw is heel ziek geweest, zodoende heeft ons hondje op jonge leeftijd geruime tijd elders gebivakkeerd. Dat is de opvoeding niet ten goede gekomen….’

Terwijl hij dit vertelt sprint het monster ervandoor. Ter illustratie van zijn verhaal. Hij fluit en ze negeert hem volkomen. Rent pontificaal de andere kant op. Doet lekker haar eigen ding. Tot ze vindt, dat het mooi is geweest. Dan meldt ze zich weer en krijgt een heerlijke beloning voor haar kwajongensstreken!

Ja, hondjes opvoeden is een hele klus. Heks weet er alles van. Door schade en schande heb ik dat geleerd. En nog dagelijks sta ik te kijken van de slimheid van mijn viervoetige vriend.

Nu rolt hij heerlijk door het gras. Hij is in zijn element in de frisse buitenlucht. Nog steeds rent hij fanatiek achter de bal. Hij is superfit, zeker voor zijn leeftijd. Af en toe haalt hij nog echte streken uit. Of snauwt naar een enkeltje….. Maar over het algemeen is hij zo ontzettend lief en gehoorzaam. Mijn trouwe maatje. Mijn superhondje!

Wat zijn we rijk, in onze warme huizen. Er valt genoeg te klagen, zoals altijd. Ellende van anderen: We houden het liever op afstand. Pleidooi voor iedereen je partner met gezonde afstand.

Posted on 13 november 2013 by lagriffeheks

Maandag aan het eind van de ochtend wandel ik uitgebreid met varkentje door het Leidse Hout. Na een kwartiertje komen we mijn goede vriend, buurman en Dikkertje Tromkoorgenoot tegen met zijn hond Carlos, de Duitse herder met flapoor. Een hele grote vriend van Ysbrandt. Hij loopt me bijna ondersteboven van enthousiasme. Ysbrandt raakt ook door het dolle en gezamenlijk lopen we verder.

Zoals altijd zijn mijn vriend en ik in no time de vreemdste gesprekken aan het voeren. Voor anderen is dit gezelschap nauwelijks te harden, maar wij vermaken ons altijd prima samen. Vandaag vertelt hij over zijn werk bij vluchtelingenwerk. Hoe ze momenteel mensen in caravans proppen in Duinrell. ‘Soms wel drie mensen in 1 kleine ruimte. Echt Heks, loop je daar met iemand naar binnen, zo van: “Hier gaat u dan wonen.” Heftig hoor. Soms stoppen ze mensen bij elkaar, die elkaar de kop wel kunnen inslaan.’

Dat laatste heb ik ook wel eens voorbij zien komen bij een vluchtelingvriendinnetje van me. Als Hutsi zat ze met een stel Tutsies opgescheept in een huis hier om de hoek. Of andersom, het is maar vanuit welk perspectief je het bekijkt…..

‘Ach, die mensen bij vluchtelingenwerk doen enorm hun best. Er gebeurt heel veel vrijwillig en soms krijgen die vrijwilligers ook helemaal niet de aansturing en waardering, die broodnodig is. De verwachtingen zijn vaak ook nog eens huizenhoog.’ Ook dat heb ik wel eens aan den lijve ondervonden.

Je doet iets voor iemand in die situatie en voor je het weet word je overspoeld met allerlei verzoeken, variërend van het opknappen van een tuin, tot fungeren als privé taxi….. Absurd natuurlijk in geval van Heks. Die heeft genoeg aan haar eigen praktische sores. Mensen met vreselijke ervaringen en verhalen opvangen valt om de dooie dood niet mee. Een vriend van me heeft zich er jarenlang intensief mee bezig gehouden. Hij heeft daar zelfs een secondair emotioneel trauma aan over gehouden.

Huh? Ja, dat bestaat. Als je maar genoeg rauwe ellende van mensen over je heen krijgt, kun je daar zelf post traumatische stressverschijnselen aan over houden. Misschien is dat wel de belangrijkste reden, dat velen zich afzijdig houden van andermans ellende. Bang om ermee besmet te raken. Slechts weinigen durven die last werkelijk te dragen. Thay heeft het in dat kader over ‘my joy and pain are one’ in dat prachtige gedicht van hem:

My joy is like Spring, so warm 
it makes flowers bloom all over the Earth. 
My pain is like a river of tears, 
so vast it fills the four oceans.

Please call me by my true names, 
so I can hear all my cries and my laughter at once, 
so I can see that my joy and pain are one.

Please call me by my true names, 
so I can wake up, 
and so the door of my heart 
can be left open

Door dat allebei te voelen, toe te laten, kan je hart open blijven. En als je hart open is, is elk mens je partner, je medemens. Je kunt om geen enkel mens meer heen. Zelfs eikels en idioten kun je niet meer zomaar afserveren. Al mag je ze best een beetje op afstand houden, heb ik ontdekt.

Zondag in de kerk ging ik helemaal achterin zitten, in een rij met lege stoelen. Voor me was ook een vrij lege rij. Een man schoof, zodra hij me in het oog kreeg, zo’n vijf plaatsen opzij om schuin voor me te gaan zitten. Met zijn hoofd half omgedraaid zat hij me in de gaten te houden. Aandacht te trekken. Na de eucharistie kwam hij naast me zitten. Bovenop mijn hoed. Gelukkig had ik de stoel naast me vol tas en jas liggen. Kijk, die meneer mag Heks best op afstand houden. Beleefd en vriendelijk en met een open oog voor de eenzaamheid en frustratie, die uit zijn poriën ademt. Maar desalniettemin: Gezonde afstand. Heerlijk.

Het bankroet van de zorgzame samenleving. Heks sombert over de huidige maatschappelijke ontwikkelingen. Murwgeslagen medemensen en hun voorvechters. Want er staan altijd weer mensen op om hun schouders eronder te zetten. Gelukkig!

Posted on 11 november 2013 by lagriffeheks

Vanmorgen in mijn kerk, waar god ook een vrouw is, gaat het over iets doen voor een ander. En dan vooral iets doen voor een ander, die niet tot je clan behoort. Het is niet gebaseerd op het ‘Barmhartige Sameritaanverhaal’ deze keer, maar het komt op hetzelfde neer. Het gaat over een blinde, die zich aan Jezus opdringt tijdens een intocht hier of daar. De menigte ergert zich. Vervelend toch, die mensen met ziektes en gebreken.

En ook, dat het je kan overspoelen, dat bezig zijn voor een ander. Waar leg je de grens?

Aan het eind van de dienst wordt er een oproep gedaan door een dame om een man, Victor T. , te helpen. Alweer! Al vele malen is er een beroep gedaan op de kerkgangers om deze man financieel te steunen. Soms komt hij zelfs langs om ons te bedanken voor alle hulp.

Het verhaal van Victor T. is waanzinnig. Als illegaal werd hij opgepakt, in de gevangenis gesmeten en mishandeld door de vreemdelingenpolitie. Hij heeft daar lichamelijk letsel aan over gehouden…..

Na heel veel gedoe en rechtszaken is hij eindelijk weer vrij en met zijn gezin (!) herenigd. Hij mag nu wel blijven, maar niet werken. Zodoende is het gezin aangewezen op een uitkering. Die is nu weer plotseling stopgezet. Na de dienst spreek ik de dame, die altijd voor hem vecht, aan. ‘Hoe is dit nu weer mogelijk?’ ‘Het is gewoon pesten’, vertelt ze me. Verschrikkelijk. Een schril contrast met wat hier vanmorgen werd gepredikt.

Ik heb ook heel veel te maken gehad met pesterijen en willekeur, van een geheel andere orde natuurlijk, ten aanzien van de ziekte ME. Het toppunt was wel een ambtenaar, die zomaar wat uren thuiszorg afnam, omdat mijn toon (door de telefoon!), hem niet beviel. Een ongelofelijk vals mannetje. Hij had er ook precies de goede naam voor. Meneer Rat. Maar ik ken ook iemand, die dezelfde man meneer Schat noemt, omdat hij haar moeder zo goed heeft bijgestaan tijdens haar ziekbed….. Een heel andere ervaring dus. Haar toon beviel hem blijkbaar uitstekend.

Maar goed. Gelukkig ben ik van die man verlost.

Vanmiddag met een vriendinnetje gewandeld. We hadden het over het nieuwe streven van het huidige kabinet, om buren te verplichten om voor elkaar te mantelzorgen. En mensen op te dragen om hun dierbaren in verpleegtehuizen te verzorgen. Een prachtig streven. Weg met de ‘zorgzame samenleving’. We leveren elkaar uit aan de willekeur van de buurtbewoners.

Ach ja, als het een gemiddelde gemeente ambtenaar al niet lukt om consistent compassie te genereren, zie ik het somber in voor de gemiddelde buur. Zolang zelfs in het professionele circuit illegalen nog worden gepest en mishandeld, lijkt het me onverstandig om de verzorging van zieken en zwakken over te laten aan de willekeur van de gemiddelde medemens.

Over een aantal jaren hebben we zwerfbejaarden. Slapend in de metro in de grote steden. Of in de tuinhuisjes van vergeten volkstuintjes. Jongeren zijn tegen die tijd echt weer barbaren, door het gebrek aan ethische voeding vanuit kunst en cultuur. Gewoon vijftig jaar terug in de tijd. Dragen ook alle vrouwen weer een hoofddoek, want dat deden we toen ook. Eindelijk integratie door degeneratie….

Vredige Heks, na rondvlucht op bezemsteel. Wat beleef ik toch veel. In mijn ieniemienie postzegelbestaan…….

Posted on 23 oktober 2013 by lagriffeheks

Indian Summer, wat een feest! Lekker met mijn varkentje op stap geweest….

Vanavond ook nog flink op reis geweest met een paar heksjes. Naar andere dimensies. Zo lig je er nog half slapend documentaires over te bekijken, het volgende moment vlieg je er lustig op je bezemsteel in rond. Hat was een mooie avond….

Wat een rare verhalen weer, schiet er door je hoofd. Maar ja, je moet goed bedenken, dat dit tot de receptuur van een goeie Toverheks behoort. Die roeren werkelijkheid en verbeelding met wat rattenstaart en bijvoet in hun toverketel tot nieuwe ervaringen. Zo gaat dat.

Zo dragen we ons steentje bij aan een betere wereld. De één is huisschilder en repareert je voorgevel. Of plastisch chirurg en doet hetzelfde… De ander bakt zoete broodjes. Een volgende zingt een lied recht je hart in. Of schrijft een gek verhaal…… En heksen vliegen door de lucht op hun handige bezemstelen. Multifunctioneel ook, want je kan er ook heel goed je eigen stoepje mee schoonvegen.

De stad is lauw en rustig. Ik ga nog een laatste ronde met mijn hondje lopen. De dimensie, waarin ik woon is ruim en vredig. Ik kan er opgelucht ademhalen. Dat gun ik iedereen wel. Ik zal er een kaarsje voor branden…..

Slaaptekort en parallelle universa; Mijn bewustzijn in dit universum laat te wensen over, maar het geeft niets, want de dag regelt zichzelf……

Posted on 22 oktober 2013 by lagriffeheks

Vandaag stond een dag Indiase zang gepland. In dat kader begon ik zaterdag al ongeveer m’n gemak te houden. Gisteren deed ik ook rustig aan. Op tijd naar bed. Maar helaas. Heks heeft heel slecht geslapen vannacht. Uiteindelijk lag ik met een half oog naar de TV te kijken, Discovery Channel. Nog hele leuke programma’s ook.

Over het ontstaan van parallelle universa. En daarna nog documentaire over wetenschappers, die zich bezig houden met het creëren van bewustzijn. Eentje deed dat door de elektrische structuur van de hersenen en hun functionaliteit na te bouwen, een ander was met chemie in de weer. Hele eenvoudige chemische middelen overigens: water, olie en nog iets…..Ik voorspel al jaren, dat we als deze twee polen elkaar ontmoeten nog voor hele verrassende zaken komen te staan…..

Uiteindelijk ben ik toch in slaap gesukkeld. En toen kostte het me de grootste moeite om weer wakker te worden om kwart over zeven. Een volgend probleem was, dat ik er niet in was geslaagd om Ysbrandt onder te brengen. Die nam ik dan maar mee. Hetgeen betekende, dat ik hem eerst nog uitgebreid moest uitlaten, normaal doet de oppas dat.

Zo kom ik toch aan de late kant in Barendrecht. Ik parkeer de auto, als mijn lerares het huis uit komt rennen. ‘Heks! We hebben vandaag geen les, het is pas volgende week!’ ‘Huh? Je zei me toch echt vorige week, dat het vandaag was, toen ik ernaar vroeg!’ Oh, oh, twee warhoofden bij elkaar. Maar Heks zat echt fout, want het staat wel degelijk correct ergens in een mailtje…..

‘Kom binnen, dan krijg je koffie. Manlief is er ook’ Aan de grote eettafel kletsen we een hele tijd over van alles en nog wat. Omdat ik er toch ben, besluiten we lekker te gaan zingen. Ik heb nog heel wat privélesjes staan en door de grieperigheden heeft dat even stil gelegen.

Zoals wel vaker zing ik heerlijk, ondanks de vermoeidheid. Het is eigenlijk heel goed, dat ik nog een extra les heb, want vorige keer heb ik een cruciaal stukje gemist. We zijn een nieuwe Raga aan het instuderen, met een aantal typische kenmerken. Die ik nog niet had meegekregen. Als we klaar zijn, ben ik weer helemaal bij.

Ysbrand is blij, dat het er op zit. We gaan een enorme wandeling maken langs de dijk en tegen drieën ben ik weer thuis. Kapot moe. De rest van de middag lig ik in coma. Wat een maffe maandag. Een ontregelde dag, die zichzelf regelt……

Borgman van Alex van Warmerdam. Zwarte comedy? Of toch niet zo ver van de realiteit als je zo op het eerste gezicht denkt? Een aanrader wat mij betreft…..

Posted on 21 oktober 2013 by lagriffeheks

Gisterenavond ben ik naar de film Borgman geweest, van Alex van Warmerdam. Wat een geweldige film. Het kijken ernaar valt nog niet mee, want er komen een aantal gruwelijke scenes in voor. Maar het absurde karakter van de film zorgt voor genoeg bevrijdend gelach. Doorbroken taboe hanteerbaar door humor.

Op het moment zelf zat ik zo geboeid te kijken, dat ik helemaal nergens over nadacht, maar later realiseerde ik me hoe verrekte goed die film in elkaar steekt.
Het is een volstrekt absurd verhaal, maar afgelopen week heb ik tijdens slapeloze nachten naar een aantal gruwelijke programma’s op de zender TLC gekeken. Eén daarvan ging over een psychopaat, Charles Manson, die zijn volgelingen zo in de ban heeft, dat ze hele familie’s voor hem hebben uitgemoord. Hij zit om die reden een levenslange straf uit. Zijn discipelen zijn hem nog steeds trouw.

De acteur lijkt zelfs wel een beetje op de echte psychopaat

Absurd, maar realiteit.
De werkelijkheid is vaak zo bizar, dat als je het zou verfilmen, geen mens gelooft, dat het waar is…..
Wat me enorm bevalt aan de film Borgman, is dat het grotendeels een mysterie blijft, wat er allemaal speelt. Het resultaat van de manipulaties en acties van de hoofdpersoon zijn ontwrichtend, maar het waarom blijft een raadsel….

Ook intrigerend is het gegeven, dat je geneigd bent deze man sympathiek te vinden, zeker in het begin. Zijn naam, BORG ( veilig) , is ook misleidend. In feite is het de laatste aan wie je je lot zou moeten toevertrouwen….
Het verhaal is grotesk. Naast me in de bioscoop zat een man voortdurend te bulderen van het lachen. De trein loopt uit de rails van de fatsoensnorm, taboe wordt door de absurde situaties opengebroken.

Mooi zijn ook alle lagen en kleine lijnen, die door de film spelen. Effectief gebruik van symboliek. De au pair,wiens bloem wordt geplukt, terwijl ze bloemen plukt, bijvoorbeeld. Echt genieten, hoor.

De cast bestaat uit fantastische actrices en acteurs, stuk voor stuk. We zijn niet anders gewend van deze filmmaker. De sfeer heeft iets sprookjesachtige, ook dat behoort tot zijn handelsmerk. En dan de heerlijke zwarte humor….
Is het een aanrader? Heks vindt van wel, maar je moet wel tegen een stootje kunnen. Het is geen romantische comedy…….

Kledingengel bezoekt Heks. Het is een oude bekende van me. Al jarenlang begeleidt dit magische wezen me door de outlet en uitverkoop…..

Posted on 19 oktober 2013 by lagriffeheks

Vanmorgen krijg ik bericht van mijn kledingengel. ‘Heks, ga naar de outlet store en haal je hand door een bak kleding… Er ligt iets op je te wachten!’ Nou vooruit dan maar, ik kom er toch ongeveer langs. Ik steek mijn hand in een grote bak met afgeprijsde kleding en er hangt een prachtige jurk aan, werkelijk schitterend. Met borduursels en pailletten en een uitbundige print met vogels….

Tweehonderdnegenennegentig euro was de prijs . In een vorig leven, in een dure winkel. Nu een tientje. Zie ik het goed? Ja, echt waar.

Ik wurm me er in. Dat blijkt nog een hele klus te zijn en verklaart tevens waarom hij nooit is verkocht. Maar Heks is heel handig met onmogelijke kledingstukken. Als ik er uiteindelijk in zit past ‘ie als een handschoen! En staat fantastisch!

Zo heb ik weer een aanwinst voor mijn overvolle kledingkast. Hier ga ik eens een listige combinatie mee bedenken. Jammer, dat het te fris is voor zoiets frivools. Ik ben op weg naar Amsterdam. Vanavond naar de film en morgen naar het Rijksmuseum. Heerlijk! Maar geen gelegenheid voor fluttigge kleding. Gelukkig heb ik een paar feestjes in het verschiet. Dus het komt goed……

Het is wel handig, zo’n engel. Al jaagt ie me soms op kosten. Maar over het algemeen heeft mijn wonderlijke begeleider begrip voor mijn financiële situatie. Dat in combinatie met een magneet in mijn hand voor zijden stoffen en sjieke prints maakt mijn kledingkast een waar Walhalla voor fashion freaks. En een stelende thuiszorg .

Gelukkig is dat laatste verleden tijd. Nog steeds schrik ik als ik iets niet kan vinden, die ervaring heeft er flink ingehakt destijds. In deze jurk had die vrouw zichzelf onmogelijk kunnen wurmen, bedenk ik me. Ik probeer me een voorstelling te maken van dat gemene Indiase propje in dit gewaad. Het idee is vermakelijk….
Gelukkig ben ik nu gezegend met een schat van een hulp. Zo eerlijk als goud en heel erg lief.

Oude vriend ontmoet dubbelganger van Heks. Helemaal in Edinburgh. Het roept allemaal herinneringen op aan lang vervlogen tijden. Kijk: Een piepjonge Frogs, Blonde Buurman, Trui, Tweelingbroer en Heks…….

Posted on 17 oktober 2013 by lagriffeheks

Rechts: Blonde Buurman
Heks heeft kapsel ‘Afdakje”

Vandaag alweer een rustige dag. Het blijft snotteren in Huize Heks. Het is een hardnekkig virus, dat zich heeft vastgebeten in mijn slijmvliezen. Heks heeft er de pest in. Ze wil er vanaf. Leuke dingen doen. Misschien zelfs sporten…. Maar ik breng het niet veel verder dan mijn hondje uitlaten.

Kapitein Eenoog

Na een heerlijke wandeling door een zonnig bos ga ik weer lekker in de relaxstand. De katten draven door het huis, op zoek naar wat vertier. Ze zetten in no time mijn opgeruimde huis op zijn kop. Tuig.

Als ik mijn computer open vind ik een heel grappig berichtje. Gisteren kreeg ik een mail van een oude Schotse vriend. Hij woont al sinds jaar en dag in Zwitserland, maar gaat regelmatig even naar ‘huis’.

Hi Heks, I was buying whisky in Edinburgh Airport last Friday, when I thought I saw you at the perfume counter.I almost said hello, but thought it couldn’t be you, as you looked just the same as last time I saw you all these years ago. If it was you,you looked fantastic,and I’m very sorry I didn’t say hello.xxx

Het beroemde Fazantendiner, achterin zie je nog net de kuif van mijn tweelingbroer, die kwam toevallig die avond eten. Hij wist niet wat hij meemaakte!!!!!

Ik stuurde hem een flatteuze foto en schreef:

Hi Jim, You’re right, I still look fantastic, but I was here in Holland at that time….. So nice to hear from you. Hope to see you for real soon, with the whisky….

Deze Schot heeft de hele tijd die rode neus gedragen…
Overal zag hij mogelijkheden voor een mooie foto……

Hij was het met me eens:

So you do! Glad I didn’t say hello to the poor woman in the airport ( I imagine myself running up to her,saying,’Heks-Heks) I might have been arrested. 😉 Always love to you. xxx

Haha, the idea is so funny!!!!! Love you too , xxxx

Deze Schot sliep zijn in gitaarkoffer
Heks en hij aanbaden samen ‘Big Salmon’

Het is ook heel erg grappig, want mijn naam in de Engelse taal betekent zoveel als lul, pik of piemel. Ik zie hem voor mijn geestesoog worden afgevoerd, terwijl een wildvreemde vrouw hem verbijsterd nastaart.

Tijdens mijn vele reisjes door de Schotse Hooglanden heb ik de wildste reactie’s gekregen op mijn naam. Sommigen weigerden em uit te spreken, anderen gaven me stomweg een andere naam. Waar ik dan natuurlijk niet naar luisterde. Het is me wel gebeurd, dat er iemand midden op straat ging liggen lachen, hij lag letterlijk dubbel. Ik was op dat moment echt stomverbaasd. Wat was hier nu aan de hand?

De roem van mijn naam was me vooruitgesneld. De man in kwestie kon maar niet geloven, dat ik echt zo heet. Later is hij een goede vriend geworden. Op een dag dook hij met een andere Schotse vriend op voor de deur van het studentenhuis in Leiden, waar Heks toen woonde. Met een paar dode fazanten. Dat resulteerde in een memorabele dinnerparty in mijn piepkleine studentenkamertje. Ik had zo’n twintig mensen uitgenodigd…..

De vogels moesten eerst nog geplukt worden, dus het was al ruim na middernacht, voordat mijn gasten eindelijk iets te eten kregen. Maar het was heerlijk! Het wachten was geen probleem. Er was whisky. Er werd muziek gemaakt, gezongen, gedold…..

Heks en haar grote vriend

De twee heren hebben een tijdje op mijn studentenkamertje gelogeerd. Ik moest tentamens leren, tussen alle festiviteiten door. Op een avond bleven ze me maar aan het lachen maken. De één kroop onderstboven in een taps toelopende slaapzak door de kamer, roepende dat hij een ‘escargot’ was… De ander probeerde een condoom over zijn hoofd te trekken en op te blazen. Wat uiteindelijk lukte….

“Hou op, stel idioten, ik moet slapen!’ ‘Ga dan gewoon zelf met een condoom om je hoofd studeren’, kreeg ik te horen. Waarop we weer van alles gingen verzinnen rondom dit thema. Zoals een bankoverval, heel handig als je niet herkend wilt worden. Overval veilig, draag een condoom!

Buikpijn van het lachen en een enorm slaaptekort… Maar mijn tentamen heb ik toch gehaald!

Een hele jonge Frogs en Heks met alweer en Schot

	Belinda VW op In memoriam: Ferguut de Ruwaer…
	stronglovechris op In memoriam Don Leo. Mijn liev…
	reinswart op Zin in een nieuw begin. Gruwel…
	stronglovechris op Zin in een nieuw begin. Gruwel…
	Samantha op Gigantisch gekrijs in de steeg…

recepten van de toverheks

cheer yourself up, toverformules voor een vrolijk leven

Categorie archief: heksenverhalen

Zwarte Draak verschijnt in droom. Vanwaar schroom? Tipje van de heksensluier…….

Een bijzondere kristallen schedelmeditatie na een enorme blikseminslag….. Heksjes genieten van elektrisch blauw lichtbad. Deze heks maakt nieuwe vrienden, onder andere een zwarte draak…….

Terwijl Wilders in de media weer aandacht loopt te trekken met zijn idiote acties, wandel ik rustig in een gouden herfstbos. Omgeven door heel veel hondjes, kindertjes en paddestoelen. Ach, laten we die Nep Nederlander toch gewoon massaal negeren…..

Wat zijn we rijk, in onze warme huizen. Er valt genoeg te klagen, zoals altijd. Ellende van anderen: We houden het liever op afstand. Pleidooi voor iedereen je partner met gezonde afstand.

Het bankroet van de zorgzame samenleving. Heks sombert over de huidige maatschappelijke ontwikkelingen. Murwgeslagen medemensen en hun voorvechters. Want er staan altijd weer mensen op om hun schouders eronder te zetten. Gelukkig!

Vredige Heks, na rondvlucht op bezemsteel. Wat beleef ik toch veel. In mijn ieniemienie postzegelbestaan…….

Slaaptekort en parallelle universa; Mijn bewustzijn in dit universum laat te wensen over, maar het geeft niets, want de dag regelt zichzelf……

Borgman van Alex van Warmerdam. Zwarte comedy? Of toch niet zo ver van de realiteit als je zo op het eerste gezicht denkt? Een aanrader wat mij betreft…..

Kledingengel bezoekt Heks. Het is een oude bekende van me. Al jarenlang begeleidt dit magische wezen me door de outlet en uitverkoop…..

Oude vriend ontmoet dubbelganger van Heks. Helemaal in Edinburgh. Het roept allemaal herinneringen op aan lang vervlogen tijden. Kijk: Een piepjonge Frogs, Blonde Buurman, Trui, Tweelingbroer en Heks…….

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen: