Heks maakt zich zorgen. Dierbaren staan in de vuurlinie. Ze doen zo hun best. Ze werken zich uit de naad, staan bloot aan al dat kwaad. Alles wat leeft wil leven: Je hebt niks in te brengen. Ik zeg het maar even. Corona, Corona, je pakt niet alleen opa’s en oma’s.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Mijn vriendinnetje Mo werkt in het ziekenhuis. Ze zit in het schoonmaakteam. Geen gewone schoonmakers, nee. In dit team heeft iedereen een indrukwekkende lijst diploma’s. Je moet in principe een afdeling bacterie- en virusvrij kunnen opleveren na om het even welke besmetting. In haar ziekenhuis is wel eens iemand gestorven aan Ebola. Dan kun je niet met een emmertje sop of Dettol aankomen.

Gewapend met duikbril, snorkel en zwemvliezen gaat ze de Corona ellende te lijf. Nou ja, nu overdrijf ik. Maar niet eens echt veel. Ze stuurt me een foto van haar outfit. Het is dat ik weet wie er in zit. Anders zou ik haar niet herkennen.

Al meer dan een maand heeft ze haar ernstig zieke moeder niet gezien. Te gevaarlijk. Ze communiceren op afstand. Een groot offer, ze betekenen alles voor elkaar.

Ze stuurt me nog een foto, al zeker twee weken geleden. Hierop staat ze met al haar collega’s. Allemaal volledig ingepakt. Ze vragen ons om thuis te blijven, zodat zij beter hun werk kunnen doen.

Heks heeft meer van dit soort foto’s voorbij zien komen intussen. Ziekenhuispersoneel volledig ingepakt in plastic. Steeds met hetzelfde verzoek. Aan dovemansoren natuurlijk. Wij Nederlanders zijn nu eenmaal me zus of me zo. Luisteren kost ons moeite en het gevraagde vervolgens ook doen is er natuurlijk niet bij.

We zijn trots op onze eigenwijze volksaard. We geloven dat het voortkomt uit een soort tolerantie-gen, waar wij als enigen op de wereld over beschikken. Misschien hopen we dat dit gen ons ongevoelig maakt voor dit virus. Geen idee waarom mensen massaal de straat op blijven gaan.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Heks kent het Nederlandse tolerantie gen maar al te goed. Al eeuwen kom je het tegen in onze geschiedenisboeken. Zoals: 1585 Val van Antwerpen. De hele intelligentsia vertrekt naar Amsterdam. Daar worden ze met open armen onthaald, deze rijke laag van de Antwerpse bevolking. De rest kan natuurlijk de tyfus krijgen.

Op het gebied van godsdienst staan we eveneens te boek als uitermate tolerant. Ook dit berust op een fabeltje. Hollanders zijn louter tolerant geweest om hun eigen portemonnaie te spekken. Uit economische overwegingen hebben we elkaars godsdienstige neigingen verdragen. We zijn sowieso vooral op de cent.

Ook in deze crisis is er eerst gezorgd voor economische maatregelen. Dat vindt Heks nu echt opvallend. Kostbare tijd is verloren gegaan om de economie niet te schaden. Kijk naar het resultaat. Het virus heeft de vrije hand gehad in de eerste periode. En een recessie krijgen we alsnog op de koop toe.

En we waren gewaarschuwd. Door China en Italië. ‘Gooi alles dicht, blijf thuis. Zorg dat je de verspreiding direct stopt!’ Heks heeft het meermalen gelezen en gezien. Als ik dat al kan vanuit mijn bed, dan kan elke gek dat.

Maar goed, in de VS zijn er senatoren geweest, die eerst hun aandelen verkochten, voordat ze Corona openbaar serieus gingen nemen. Met voorkennis dus…. ‘Het is maar een griepje,’ logen ze hartstochtelijk. Om hun kapitaal te beschermen.

Ze kunnen ervoor in de bak belanden gelukkig.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

De president van Brazilië maakt het natuurlijk helemaal van eieren. Hij neemt een voorschot op de kans, dat hij mogelijk in de toekomst verantwoordelijk zal worden gehouden voor de onvermijdelijke recessie. Knettergek natuurlijk, die man.

Hier heb ik ook met verbazing de ontwikkelingen gevolgd, hoe Rutte hinderlijk zijn stoepje schoonveegt zodra er hem maar iets te verwijten valt. Neem nu dat gedoe rondom het sluiten van scholen. Stuitend beleid. En vervolgens krijgen we van schoolmeestertje Rutte, onze premier zonder ballen, een veeg uit de pan. We moeten luisteren naar de deskundigen.

Ja, lekker is dat. Die kerel van de RIVM zeker. Jaap van Dissel. Met zijn statistieken en groepsimmuniteit. Die virale techneut is volstrekt niet geschikt om met mensen te praten, laat staan dagdagelijks zijn vreemdsoortige wetenschappelijke ideeën over ons uit te spugen.

Je kunt over Nederland met Corona niet praten als over een varkensboerderij ten tijde van de varkenspest.  Of een kippenfarm ten tijde van de vogelgriep. Met koude cijfertjes en statistieken. Het is al erg genoeg dat er over dieren zo wordt gesproken. Dat dieren worden geruimd! Zo traumatisch aan hun eindje komen. Een lot dat ons gelukkig gespaard blijft.

Het gaat bij ons allemaal over medemensen. En hoewel iedereen wel iemand kan verzinnen, die je een nare ziekte toewenst bij tijd en wijle, iets dat heel Nederlands schijnt te zijn, dat gescheld met ziektes…… In geen enkel ander land ter wereld wenst men elkaar de tyfus, kanker of tering toe, toch zijn we voornamelijk enorm bezorgd om de ouderen en kwetsbaren in ons leven. Onze kostbare medemensen.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Ook jonge mensen kunnen overigens heel ziek worden van COVID-19. Het is nog niet echt doorgedrongen in die regionen. Wacht maar tot de eerste scholieren aan deze ellende overlijden. Dan blijven de meest opstandige pubers eindelijk ook eens binnen.

Mijn vriendinnetje Paz is huisarts. ‘Hoe gaat het daar in het epicentrum?’ vraag ik haar ruim anderhalve week geleden. ‘Meid, hou op, schei uit…..’ Deze krachtige moeder van 2 staat elke dag vier uur op, vier uur af, in een plastic beschermpak met kap en bril in een Corona-tent. Ergens bij een ziekenhuis. Een volledig gekkenhuis, vertelt ze me…..

Ze legt haar kostbare leven elke dag in de waagschaal: In Italië zijn al 40 artsen overleden in de strijd.

Niemand maakte zich toen, slechts 10 dagen geleden, veel zorgen. Het was in de tijd van de ‘Schijt aan Corona feestjes.’ En ook nu vinden veel mensen het nogal overdreven allemaal. Vanmorgen ben ik nog uitgescholden door een jongeman, die dwars door alles en iedereen heen puffend aan het hardlopen was.

Hij heeft nog steeds schijt aan dit verhaal. Maar mocht hij daar terechtkomen, bij mijn vriendin, in die Corona-tent, dan jammert hij vast als een klein kind. De sukkel.

Hij krijgt dan echter wel voorrang op de IC op al die oude of zwakke mensen, die hij al sportend in het gezicht heeft gerocheld.

Mijn beeldschone nichtje werkt in Zwolle in het ziekenhuis. Als piepjong meisje moet zij dode lichamen in zakken stoppen. Ze ziet de meest afgrijselijke taferelen. Mensen, die bang zijn en niet willen sterven. Alleen. Godverlaten. Ook zij waagt haar leven. Haar mooie jonge leven. Ook voor zo’n stuk stront als dat joch vanmorgen op straat.

Heks maakt zich zorgen over haar dierbaren. Haar kwetsbare moedertje in een verpleeginrichting. Haar nichtje en vriendinnen in de vuurlinie. Al die eenzame opgesloten wanhopige en angstige medemensen.

De Don en ik bellen elke dag. Daarnaast heb ik nog een legertje vrienden op de app, waar ik regelmatig mee uitwissel.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Eigenlijk hebben wij het maar gemakkelijk,’ beweren de Don en Heks tegen elkaar, ‘Wij zitten altijd al voornamelijk thuis te koekeloeren. En we hebben elkaar wel eens eerder jaren niet gezien. Alleen via de telefoon gesproken. Om de paar dagen. Desnoods elke dag…..’

Ja, Heks is het wel gewend, thuis bivakkeren en niemand zien. Ik weet in feite niet beter. Het is alleen extremer nu.

En eigenlijk zitten we met alle ellende nog best goed hier in Nederland. Al is het alleen maar omdat niet iedereen hier nu een geweer of pistool gaat kopen, zoals in de VS.

Gek fenomeen eigenlijk. Wat gaan ze daar dan mee doen? Corona-patiënten voor hun kop knallen? Zo van: De buurman heeft Covid-19 . Vooruit, ik los het even op!

‘Ik bescherm mijn familie, ik heb het recht om een wapen te dragen,’ mekkert zo’n kerel in de camera in het zoveelste programma over dit onderwerp. Dus ja. ‘Knal de buren maar af, zodra ze besmet zijn.’ Zoiets zal het wel zijn, ja.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

 

Heks gaat naar de heksenschool. Sinds Zweinstein kijkt niemand daar meer raar van op, maar daar is ook alles mee gezegd. In het echt blijft het velen vreemd. Iets voor strangers. Niets vreemds aan voor mij. Heks is blij, blij, blij.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Woensdag zit ik bij mijn homeopaat en praat. Luister naar haar wijze raad. Graaf in mezelf mezelf en praat en praat……..

‘Ik moet gewoon weer eens iets geheel nieuws ondernemen. Een uitdaging aangaan. Mensen leren kennen die bij de nieuwe Heks passen. Al zijn het er maar 1 of 2. Zo wil ik Klezmer gaan zingen in de Zonneboom. Maar eigenlijk zou ik…..’

Mijn stemgeluid sterft weg als een idee zich als een bliksemflits een weg baant door de warboel in mijn hoofd. ‘Ik weet wat ik ga doen,’ mijn stem klinkt rustig, maar ik bespeur stiekempjes een zekere opwinding. ‘Ik ga naar een heksenschool en ik weet al welke!’

Jaren geleden heb ik met bijzonder veel plezier een paar boeken gelezen van Linda Wormhoudt. Ze sprongen als het ware uit de boekenkast van de spirituele boekhandel Kailaish. Helaas alweer jaren verdwenen uit de Pieterskerk-Choorsteeg hier in de stad.

Ik ontdekte dat deze dame lekkere hekserige opleidingen en workshops geeft in Amsterdam en binnen de kortste keren had ik een jaartraining op het oog. Helaas ontbraken de financiële middelen op dat moment. Ik kreeg het plaatje niet rond.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Ik weet dat haar jaartrainingen in januari starten. Misschien ben ik nog op tijd,’ roep ik blij tegen mijn homeopate. Ook al zo’n heks. ‘Wellicht is die sjamanentraining ook wel iets voor jou.’ grap ik er achter aan.

Thuisgekomen zoek ik alle informatie over de beoogde opleiding op. Het begint aanstaande zondag! Hemeltjelief. Dat is over vier dagen! Een dag later bel ik het telefoonnummer om te vragen of het door gaat. Of er nog plek is. Ik krijg geen gehoor.

Dus stuur ik een mailtje om te vragen of het nog door gaat. Of er nog plek is. Of ik er nog bij kan…… Een dag later krijg ik een mailtje terug. De opleiding zit vol.

In principe. Er is echter 1 gegadigde, die na aanmelding nergens meer op heeft gereageerd. ‘Als ik niets van haar hoor, kun je er bij.’ Ik moet dus rustig afwachten.

Een eindeloos lange dag zit ik in prettige spanning. Ik regel alvast oppas voor de hond. Ik verzeker me ervan, dat iemand het geld tijdelijk eventjes voor schiet. Zodat ik het op mijn gemak uit mijn knorrige spaarvarkentje kan peuteren. Af en toe krijg ik een zenuwtoeval, omdat ik bang ben, dat 1 dag per maand naar school misschien te hoog gegrepen is voor dit miezerige ME-muisje.

‘Je hebt het eerder gepresteerd, schat. Het gaat je vast weer lukken!’

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Diep in mijn wezen is echter rust en vrede ontstaan vanaf het moment, dat ik ja heb gezegd tegen dit heksenpad. Wat nog ontbreekt is een dikke pad. Maar die komt vast wel op mijn pad…..

‘Je kunt er bij, je bent welkom bij ons,’ lees ik zaterdag aan het eind van de ochtend. Oh, wat heerlijk! De hele middag fiets ik met VikThor door een blije vrieskoude zonnige wereld.

’s Avonds breng ik hem naar de oppas, want ik moet de volgende dag om kwart voor zeven op. Ik heb gemiddeld 2 uur nodig om uit de kreukels te komen. En ik mag daarbij niet al teveel energie verspillen…..

Zondag heb ik een heerlijke dag. Onze juf trapt af om tien uur ’s morgens. Een stortvloed aan informatie wordt over ons heen gekieperd. Een korte luxe lunch  zorgt voor een kleine onderbreking, maar de gehele verdere middag wordt er flink doorgewerkt.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Oh, wat zit Heks te genieten op haar matje. Het is altijd zo heerlijk om onder gelijkgestemden te zijn. Om nu eens niet raar te worden aangekeken om wie je bent. Om onbekommerd uit te wisselen met magische zusters.

‘Er zitten helemaal geen mannen in de groep deze keer. Dat is een zeldzaamheid, meestal komen er wel een paar op de opleiding af. We hebben zelfs wel groepen gehad, waarvan de helft man was,’ vertelt de co-docente. Heks vindt het wel lekker rustig zo tussen louter zusters. Het geeft toch een andere energie.

Aan het eind van de dag heb ik van alles meegemaakt. Tevreden rijd ik naar huis. Haal het hondje op. Bel met de Don. Eet iets. Val vervolgens helemaal om.

’s Nacht heb ik indringende magische heldere dromen. Ik word er ouderwets wakker van. Er melden zich een paar krachtdieren. Mijn wereld is weer in beweging.

‘Als je vast zit in het westen, in depressies bijvoorbeeld, dan ligt de remedie in de polaire richting, dus het oosten,’ aldus onze juf, terwijl ze het levenswiel behandelt. Ha ja! Dat is exact wat ik nu aan het doen ben. Lenteachtige invloeden:  Iets nieuws doen. Een nieuwe structuur in mijn leven aanbrengen.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Maar de echte oplossing ligt een de opvolgende richting.’ Dat is het noorden. Waar de ziel woont. En de voorouders. Het gebied van loslaten…… Nou, dat loslaten gaat vast veel gemakkelijker als ik nieuwe dingen heb om op te pakken, denk ik bij mezelf.

‘Je moet gewoon je doel verleggen, Heks,’ zei Peter van der Hurk een paar jaar geleden tegen me. De man had groot gelijk. Ik heb het eindelijk begrepen.

Heks, je bent toch zo goed bezig!

©Toverheks.com

©Toverheks.com