emptiness?

Ha, het is gelukt om mijn nieuwe modem te installeren. Zonder al teveel problemen. Alleen mijn netwerknaam zorgde voor wat oponthoud. Daar heb ik dan nog maar een telefoontje tegenaan gesmeten. Ondanks het feit, dat de Tele2-medewerker anders beweerde kan zelfs mijn printer het nieuwe modem vinden. Het lijkt erop, dat één en ander beter werkt nu. Ik zit bijvoorbeeld op het balkon te typen en ik heb nog steeds bereik. Maar ja, ik juich niet te vroeg. Voor je het weet worden mijn muren weer dikker….. 😦

Gisteren liet ik me intapen bij de fysiotherapeut. Dit is een wekelijkse ritueel bedoeld om mijn gewrichten in de kom te houden. Hoewel het wat knutselclubachtig aandoet, is deze behandeling behoorlijk effectief. Maar hoe het werkt weet niemand. Het lijkt een beetje op de poppendokter: ‘Vooruit, ik plak uw arm er weer aan, Meneer Beer.’ Maar het effect gaat veel verder, dan wat ondersteuning hier en daar. Ook de doorbloeding in het behandelde gebied verbetert. Er wordt zelfs beweerd, dat het iets doet met het bewustzijn van de patiënt rondom de pijnlijke plek.

Ach, ik begrijp Oprah wel een beetje, jarenlang een complex over haar uiterlijk

Het feit, dat ik week in week uit mezelf vol gekleurd tape laat plakken spreekt voor zich. Ik heb wel wat beters te doen, dan in de wachtkamer van een fysiotherapeut te zitten. hoewel mijn huidige therapeute heel punctueel is. Bij de vorige zat ik standaard een half uur te wachten.

Toch zit ik deze keer lang genoeg in de wachtkamer om wat tijdschriften in te kijken. Er ligt een exemplaar van het blad O, De Linda van Oprah Winfrey. Het is wel duidelijk, waarop dat  narcistische Nederlandse concept geïnspireerd is. Net als mevrouw de Mol, staat ook Oprah pontificaal zelf op de cover. En ook in dit blad een hoop feelgoodgeneuzel en make-up-advertenties. Zo kun je direct zelf de make-overs, die een groot deel van de rest van de glossy vullen, op je naasten botvieren.

Zo’n verkleedpartijtje is natuurlijk ook erg leuk

‘Mag ik het blad een weekje lenen?’ vraag Heks. Iets op de cover heeft haar aandacht getrokken, maar ze kan het in het blad zelf niet terugvinden. Het gaat over 5 typen vrouwen, die je beter kunt vermijden. Of op afstand houden. Of met een gezonde wrok bejegenen.Ik wil dat lijstje wel eens zien. Het riekt naar dr. Phil, maar die heeft dan ook een probleemrubriek in Oprah’s tijdschrift ontdek ik. Daar kijk ik van op. Ik dacht van de internationale roddelpers te hebben begrepen, dat ze elkaar niet uit kunnen staan…..

Met mijn fysiotherapeute ontstaat een hele discussie over sterke vrouwen. En mispunten. De angst van mannen voor stevige tantes. De angst van powerdames voor hun eigen kracht. De neiging om je lamp onder een korenmaat te zetten, omdat een heldere, kordate vrouwengeest mannen afschrikt en je niet alleen wilt blijven.

‘Jij bent zo sterk, je hebt alleen maar een man nodig voor een beetje zaad. En zelfs dat kun je tegenwoordig bij de zaadbank krijgen.’ Nou, krijgen, je moet er flink voor betalen…… Dit soort dingen krijgen zelfstandige tantes naar hun kop. Alsof er iets mis is met je eigen boontjes doppen!

Voor een krachtige vrouw is er echter niets erger dan een vrouw, die bang is voor haar eigen kracht. Dat zijn de vrouwen waarbij je op je hoede moet zijn mijns inziens. Daarom wil ik dat artikel lezen. Checken of mijn ideeën overeen komen met de inzichten van O en haar team specialisten. Helaas gaat het artikel helemaal niet over vrouwen. Het gaat over mensen in het algemeen, die je maar beter links kunt laten liggen.

De eerste categorie zijn de zogeheten platwormen, een zeer primitieve levensvorm. Veel mensen verkeren qua EQ, emotionele intelligentie, nog in dit stadium. Je kunt dus niet al te veel verwachten van hun vermogen zich in te leven in een ander. Ze zijn zich nauwelijks bewust van zichzelf.

Dan de driemaal-is-scheepsrecht-mensen, ze flikken je iets en vervolgens hoor je links en rechts min of meer gelijke verhalen. Je kunt er dan wel vanuit gaan, dat ze systematisch liegen, stoken of waar je ze dan ook op betrapt.

Dat kleedt geweldig af!

De derde te vermijden medemens valt onder de zogenaamde gasaanstekers, genoemd naar een beroemde oude film, waarin een man zijn vrouw tot waanzin drijft, door het niveau van gaslicht in huis te manipuleren. Het zijn mensen, waarbij je een onaangenaam gevoel krijgt, maar je kunt er slecht de vinger op leggen. In feite liegen ze de hele boel bij elkaar. Het is de kunst uit hun web van leugens te blijven…

De vierde categorie omvat de goeie ouwe psychopaat, die erop uit is om je medelijden op te wekken. Een normaal mens heeft een hekel aan medelijden, maar deze mens zwelgt erin. En gebruikt het om van alles voor elkaar te krijgen. Ik ken ze wel, deze bloedzuigers. Een zielig gezicht is wereldwijd de meest effectieve methode om anderen te manipuleren. Hoed u voor sneue types!

De laatste groep zijn de Dr.Jekyll/Mr.Hyde transformers. Mensen met twee gezichten. Het ene moment zijn ze poeslief, het volgende moment veranderen ze in afschuwelijke monsters, die de meest kwetsende dingen uitbraken. En doen!

Wat zou Thich Nhat Hanh van dit hele verhaal vinden? Is er nog wel sprake van Interbeing, als je een groot deel der mensheid links laat liggen? Kun je met een boog om iedereen heen, die niet bruikbaar is?

In het blad ‘O’ wordt een pleidooi gehouden voor een gezonde terughoudendheid richting bovengenoemde variëteiten der mensheid. Houdt ze op afstand. Blijf wantrouwig tot het eind, hoe zielig ze ook kijken of hoe aardig ze ook lijken. Dit lijkt me een gezond advies.

Heks met al haar idealistische oprispingen en haar gevoelige structuur is natuurlijk jarenlang speelbal geweest van zielig kijkende medemensen. Het is nog niet eens zo lang geleden, dat de schellen rondom dit vampierachtige menstype van mijn ogen vielen. Toch probeer ik om geen hekel te hebben aan de wormen, maden, gasaanstekers en treurtakken. Ook goed en kwaad bestaan uitsluitend per gratie van elkaar, ze worden uit elkaar geboren. Mensen met twee gezichten zitten zogezegd ergens halverwege hun eigen bevalling.

Haten en hekel slaan vooral terug op jezelf. Een hart, dat bol staat van haat heeft geen ruimte voor liefde. Ook is haat uiteindelijk niets anders dan omgekeerde liefde. Je hart werkt als het ware andersom in zo’n geval. Een stenen hart is het ergste, dat er is!

Maar ik hou ze wel in de smiezen, de mensen, die me iets hebben geflikt, de liegbeesten, jokkebrokken, spoelwormen en Luciferachtigen. Een zielig gezicht werkt tegenwoordig averechts bij mij. En mensen, die heel raar uit de hoek komen, laat ik niet meer toe in mijn huis.

Niet gefotoshopt

Maar wat ik me wel afvraag is met wie die mensen het dan wel een beetje leuk kunnen hebben. Misschien met elkaar? Liegen de gasaanstekers tegen de wormen, die dat toch niet snappen. Maken de mensen met twee gezichten, de gasaanstekers gek. Maar dan op henzelf. Doen de drie-maal-is-scheepsrechtachtigen gewoon beurtelings tegen iedereen vervelend…. Wordt het toch nog gezellig!

Power woman