Heks en Hawk. Het gouden duo. Mijn hoogbejaarde aanbidder leert me hoe een man een vrouw het hof hoort te maken. Met bosjes bloemen, complimentjes en vooral: Vrolijke vriendschap. Deze man van de dag, van het uur, beleeft elke minuut intens. ‘We gaan er een geweldige zomer van maken, Heks. Maar ik wil wel met je mee op vakantie….!’ :-)

‘Heks, ben je er klaar voor? Kom je nog morgen?’ Hawk’s opgewekte stem toetert in mijn oor, ‘Om kwart over twee staat de salade klaar, hoor! Wil je ook nog koffie van te voren? Je zegt het maar, hoor. Your wish is my command!’

We spreken tegenwoordig een kwartiertje later af, zodat ik zeker op tijd ben. Hawk raakt behoorlijk ontregeld als ik niet stipt op het afgesproken tijdstip op de stoep sta. Eén van de weinige dingen, die ik aan zijn leeftijd zou kunnen wijten. Maar misschien is hij wel altijd een punctuele man geweest.

De deur staat al op een kiertje, als ik mijn fiets met kar voor het huis parkeer. ‘Kom binnen Heks,’ Hawk staat met een schort voor in zijn kleine keukentje te zwoegen op de wekelijkse salade,  ‘Mi casa es su casa, dat je het maar weet. Alles hier is speciaal voor jou, ik heb zelfs een speciale keukenmachine gekocht voor jouw salade. Allemaal speciaal en alleen voor jou, ik ook,’ ratelt hij vrolijk verder.

Naturel cougar van 91

‘Oh Heks,’ hij omhelst me hartelijk, ‘Wat ben ik blij om je weer te zien. Als ik die ondeugende kop van je maar eventjes kan zien. Kom, dan maak ik lekker een kopje koffie voor je. Heb je je melk meegenomen?’ De koffie staat al klaar in zo’n klein potje met stenen filter, waar Heks ook een hele verzameling van herbergt.

Terwijl mijn vriend melk kookt loop ik zijn enorme tuin in. Even checken hoe alles erbij staat. Hawk voegt zich bij me. ‘Kijk, hier staan hyacinten en hier. Steeds zeven bij elkaar. Dat is mijn getal. Ik ben ook op de zevende van de zevende met mijn vrouw getrouwd…..’ We slenteren over het grasveld naar de prachtige stenen vijver.

Deze opgespoten cougar is zeker 83

‘Ik moet em schoonmaken, Heks. Er zitten prachtige waterlelies in….’ Helaas kan ik hem daarbij niet helpen. Veel te zwaar natuurlijk. Maar een beetje wieden op een zonnige dag……. ‘Binnenkort kunnen we buiten zitten, Heks. Misschien volgende week al. En dan bloeit alles hier, zo prachtig. Ik heb al die bollen speciaal voor jou gepoot. Echt waar. Nog voor ik je kende, Heks. In november. Haha. Alles voor jou!’

Hawks eindeloze liefdesverklaring gaat maar door, terwijl ik hem opgewekt uitlach. ‘Oh, Heks, ik zal je zo missen als je naar Frankrijk gaat. Echt. Zie ik nu al tegen op. Een maand zonder jouw ondeugende kop. Zonder hoedjes en gekke bekken. Weet je wat? Ik ga mee! Lijkt je dat geen goed idee?’

Deze cougar werkt sinds haar 66ste als erotisch danseres. Ze is nu ergens in de tachtig en heeft het nog steeds reuze druk met haar werk.

‘Haha, Hawk, ik vind het best, maar je komt wel in een mannenklooster terecht, bij de monniken. Jij mag echt niet bij de nonnetjes…’ Dat idee bevalt hem geenszins. ‘Ben je gek, we kunnen toch wel een kamer naast elkaar nemen?’ Hij laat zich niet zo gemakkelijk uit het veld slaan. Het hele concept van een retraite lijkt hem totaal te ontgaan. Mijn oude vriend associeert Frankrijk eerder met het delen van een goed glas wijn!

Ik zit hem lekker uit te lachen. Mafkees. ‘Ach, ik ben ook maar veel alleen, Heks. Ik ga je echt missen! En ik heb ook zoveel vragen aan je. Echt, ik wil van alles weten. Bijvoorbeeld: Kun jij magnetiseren? Ik ben ooit wel eens bij een kerel geweest, die beweerde dat te kunnen. Een ongelofelijke alcoholist. Meneer Huppeldepup. Ken je hem?’

Zo praten we plotseling over heksige zaken. Ik leg hem het verschil uit tussen magnetiseren en wat ik precies doe. Mijn oude vriend springt op en zwaait met zijn armen door de lucht alsof hij iemand afstrijkt. ‘Kijk zo deed die man. Ja, ik voelde wel iets. Van heinde en verre kwamen ze naar die man toe….’

Hawk vraagt vervolgens mijn hulp voor een medisch probleem. ‘Zou je me willen behandelen?’ Maar natuurlijk. Snel maak ik een paar foto’s van hem. ‘Ik behandel je op afstand. Dat werkt perfect. Je bent toch wel door de medische molen geweest?’ Jazeker. Wat dat betreft is alles in orde.

Nadat ik mijn enorme bord salade met perfect gekookte eitjes heb opgesmikkeld gaan we op stap. ‘Dat bord wordt steeds voller, Hawk,’ beschuldig ik hem. Maar ik verwen hem ook. Met soepjes en toetjes. En vandaag een lekker stuk zelfgemaakte pittige pompoencake met gembermuntsaus. Mijn bezorgdheid dat het te heet zou zijn voor hem is volstrekt ongegrond.

Hawk gaat met zijn auto Charlie halen. De eigengereide Dalmatiër. ‘Laten we afspreken bij het Theehuis. Dan drinken we een half glas wijn, Heks, voordat we gaan wandelen.’

In het Leidse Hout zit ik geruime tijd op mijn vriend te wachten. Hij zit vast vast in het verkeer. ‘Oh, wacht je op Hawk?’ roept een dame enthousiast, ‘Dat is toch zo’n leuke man, hij is een beroemdheid hier in het Theehuis. Mijn dochter vertelde me dat hij al zesennegentig is. Haha. Ongelofelijk. Ik ben ook al tweeënzeventig hoor,’ verbijstert ze me vervolgens.

Mijn god, alweer zo’n supervieve bejaarde. Met stekeltjeshaar, hippe bril en een lekker make upje. Misschien iets voor Hawk? Alhoewel….Hij heeft een zoon van haar leeftijd! En ook prakkiseert Hawk er niet over om werk te maken van een andere vrouw dan Heks…..

🙂

Even later duikt Hawk op. Charlie en VikTor zijn ook dolblij om elkaar te zien. In de uitspanning delen we traditiegetrouw een glas rode wijn, terwijl de hondjes aan onze voeten stoeien. De dames van de bediening leggen ons extreem in de watten. Hawk heeft een ware popsterrenstatus hier!

Aan een ander tafeltje zit de psychiater dit tafereeltje nijdig te observeren. Wat heeft die Hawk wat hij niet heeft? En gaat hij nu ook al op vakantie met Heks? Hij wil er eigenlijk het zijne van weten. Maar hij heeft ook nieuws. Een oude vriend van Heks is vorige week plotseling overleden.

‘We gaan dinsdag zuipen in de Burcht bij wijze van eerbetoon, je moet echt ook komen!’

‘God, als ik de pijp uit ga, laat ze dan asjeblieft iets anders verzinnen als eerbetoon,’ bid ik inwendig. Maar ja. Het is natuurlijk wel de ultieme hommage aan een zuipschuit. Heks gaat er echter niet heen. Ik was niet erg op hem gesteld. Daarbij: Het is iemand uit een ander tijdperk. Een afgesloten era. Van het close harmony koortje dat we een tijdje met elkaar hadden is de helft intussen al dood……

Naast ons tafeltje zit een ouder echtpaar vertederd naar ons te kijken. Vooral als ze horen hoe oud onze Hawk nu eigenlijk is. ‘Ach ja, ik weet het,’ charmeert hij de mensen de tent uit, ‘Ik ben een man van de dag…….’

‘Van het uur,’ gooit hij er een schepje bovenop. En het is zo. Ik begrijp opeens zijn haast om enorm te genieten. Zijn ongeduld om allemaal leuke dingen te doen met Heks.

We lopen nog een uitgebreide ronde met de hondjes door het langzaam uitbottende Hout. ‘Wat een heerlijke middag, Hawk,’ zoen ik hem op beide wangen bij het afscheid. ‘Dag Heks,’ zwaait mijn makker, ‘Adios, adios!’

’s Avonds zie ik een gek televisieprogramma over jongemannen, die op oude vrouwen vallen: Shock Doc. 50 Shades of granny!  Jongens van begin twintig, die op negentigjarigen duiken. Er gaat een wereld voor me open.

Opeens krijg ik meer begrip voor de enthousiaste reacties in het verleden op datingsites van jongens, die mijn kleinzoon kunnen zijn. Die hebben vast ook een dergelijk trauma opgelopen. Want de boys in het programma hebben zonder uitzondering op jonge leeftijd een oude pedofiele taart over zich heen gekregen. Misbruik dus.

‘Ik zou willen, dat ik op vrouwen van mijn eigen leeftijd viel, mijn vrienden lachen me uit. Het gaat echter niet. Ik voel niets voor hen. Maar ik wil zo graag normaal zijn. Kinderen krijgen, een gezin stichten…… En dat kan allemaal niet,’ zegt de beeldschone Octavio. Op zijn veertiende ontmaagd door een veertigjarige. Of iets dergelijks.

De dames op leeftijd zijn maar wat blij met de viriele jongemannen. ‘Mannen van mijn leeftijd zijn volstrekt uitgeblust en halfdood,’ beweert een volledig verbouwde cougar met flapperende schaamlippen in haar gezicht boven een te strakgetrokken kippennek. Een naturel negentigjarige beweert enthousiast nog nooit een glijmiddel te hebben gebruikt. ‘Heb ik echt niet nodig….’ grijnst ze ondeugend, terwijl ze een pannenlap haakt.

Ach ja. Het houdt nooit op. ‘Pas als de laatste nagel in je kist is geslagen, Heks, dat is wat Gerda altijd zei,’ citeert De Don zijn tweede moeder.

Heks denkt aan Hawk. Nou, daar zit ook nog genoeg leven in! Deze man van de dag. Van het uur. Mijn fijne drukke springlevende nieuwe vriend. We gaan er een heerlijke zomer van maken!

 

 

 

Het regent katten en honden, maar toch moet Heks naar buiten met haar viervoeter. Eten bij Frogs en een lesje geschiedenis als toetje: Syrië was vroeger een kolonie van Frankrijk! Dat wist ik niet. Het maakt veel duidelijk!

hondenweer, rotweer, vies weer, piesweer, hond, it rains cats and dogs

Donderdag heb ik een hele lege dag. Lekker. Het is verschrikkelijk smerig weer. Storm, regen en narigheid. Het is de tijd van ‘Makkers staakt uw wild geraas’. De hele middag lig ik lekker in bed te schrijven en tekenen. Aan het eind van die middag moet ik toch nog eventjes met het hondje op stap. Een nat pak halen. Bah.

hondenweer, rotweer, vies weer, piesweer, hond, it rains cats and dogs

Net voordat ik de deur uit wil gaan gaat de bel. Ik doe open en roep naar beneden: ‘Hallo, wie is daar?’ Een jolige stem antwoordt iets, maar ik zie niemand verschijnen. Vreemd. Ik loop met Ys de trap af.

Beneden gekomen loop ik tegen een jongeman aan. Hij heeft bij de buren aangebeld en staat een opdringerig verhaaltje af te draaien. Ik zie mijn buurman balen. ‘Nee, nee…’ prevelt hij, ‘Dat kost toch weer veel geld.’

hondenweer, rotweer, vies weer, piesweer, hond, it rains cats and dogs

Mijn buren hebben een beperking. Het zijn schatten van mensen, actief in de maatschappij, maar zeer kwetsbaar voor dit soort praatjes…… Ik vertrouw die binnendringer voor geen meter.

Zonder pardon grijpt Heks de man bij kop en kont en werkt hem de deur uit. ‘Ik heb u binnen gelaten, dus u moet nu echt gaan. Het is op mijn verantwoording gebeurt, dus u gaat weg. Nu.’ De man protesteert verontwaardigd, maar Heks is niet onder de indruk.

Ik geef regelmatig aan het goede doel waarvoor hij beweert geld in te zamelen. Ik vraag me echter af of deze organisatie ook langs de deuren gaat. De man is me iets te vaag. Ik vertrouw het voor geen meter…..

hondenweer, rotweer, vies weer, piesweer, hond, it rains cats and dogs

Ys en Heks fietsen de Singel rond en doen een paar parkjes aan. Ys loopt als een verzopen kat naast me. We passeren een ouder echtpaar. Ze lopen hand in hand. Wat lief! Ik glimlach ondanks de barre weersomstandigheden. Iets verder stoppen we voor een stoplicht.

‘Ach, arme stakker. Ben je zo nat geregend? Wat een hondenweer!’ Het echtpaar heeft ons ingehaald en nu staan ze  een kletsnatte Ysbrandt te knuffelen. Hij laat het zich gewillig welgevallen…..

Op de terugweg fiets ik langs de glutenvrije winkel. Ik sla wat spullen in. Met een tas vol levensmiddelen aan het stuur spoed ik me huiswaarts. Er is een ongeluk gebeurd. De weg is afgesloten. Overal politie en ambulances. In een impuls besluit ik eventjes bij Frogs aan te bellen. Hij is thuis!

Zo nodig ik mezelf dan gelijk maar uit op het eten bij hem. Spaghetti Bolognese! Mijn lievelingskostje….. We kletsen eens goed bij. Ook over alle gebeurtenissen in Parijs.

‘Ik was zelf die avond naar een concert. Ik kwam hartstikke vrolijk thuis, maar dat was snel afgelopen…. Ik ken dat theater Heks, waar geschoten is. Ik ben er wel eens geweest voor een tattoo conventie. Het is net zo’n soort zaal als Paradiso.’

hondenweer, rotweer, vies weer, piesweer, hond, it rains cats and dogs

We praten over alle reacties op het gebeuren. Het sluiten van de grenzen, iets wat IS maar al te graag wil. Zo lang wij onze moslim medemensen warm onthalen doen we niet wat zij voor ogen hebben: absolute polarisatie. De grootste groep slachtoffers van IS is moslim……

‘Syrië is vroeger een kolonie van Frankijk is geweest,’ vervolgt Frogs. Dat is nieuw voor Heks. Het verklaart de diepe haat tegen onze zuiderburen. Kolonisatie laat zware sporen na in de landen, die het hebben ondergaan. De agressors zijn het al lang weer vergeten, maar de sociale en economische structuren in het getroffen land zijn volledig verkloot. Om nooit meer goed te komen.

Veel brandhaarden in de wereld hebben een dergelijke invasie van de beschaafde westerse wereld overleefd. Nipt.

Ik ga naar huis met een lijvig boek over de geschiedenis van het midden oosten van de Joodse auteur Simon Sebag Montefiore: ‘Jeruzalem, de biografie.’ Het begint nog voor koning David. Een hele dikke pil. Daar ben ik voorlopig zoet mee……..

Jerusalem the biography simon sebag montefiore

hondenweer, rotweer, vies weer, piesweer, hond, it rains cats and dogs