Grote overstroming. Nederland staat blank. Golven Corona, golven regenwater, golven verdriet. Heks zit witjes voor de televisie. Misselijk van al die ellende. Mijn hart gaat uit naar alle slachtoffers van de watersnood. Mijn hart gaat uit naar de familie van Peter R. de Vries.

Vorige week vrijdag zit ik televisie te kijken. Alweer een Corona-persconferentie. Verbijsterd aanschouw ik het tenenkrommende gestuntel van onze nationale demissionaire ramppremier en zijn broeder in het kwaad. Je weet wel, die man met die kekke schoentjes. Je kunt er van zeggen wat je wilt, maar die dingen leiden in elk geval lekker af van zijn zwaar getormenteerde kop. Hop.

Er is weer een enorme golf besmettingen over ons heen aan het rollen. Dus er moeten weer allerlei maatregelen van stal worden gehaald, om het virus terug te dringen. De politici doen net of deze golf als donderslag bij heldere hemel is ontstaan. Alsof niet in omringende landen de Delta variant al enorme problemen heeft veroorzaakt.

Aan het eind van de rit beginnen de diverse journalisten hun vragen af te vuren over de nieuwe maatregelen. ‘Zijn jullie niet voorbarig geweest 3 weken geleden met het opheffen van zo ongeveer alle maatregelen?’ begint een dame van de NOS de demissionaire premier de flaporen te wassen. Rutte slijpt knarsend zijn konijnentandjes, opdat hij zich goed kan vastbijten in alweer zijn volgende leugen.

‘Nee hoor,’ begint de dwaas zijn gedaas. Heks wacht het niet af. Ik ga niet zitten luisteren naar zijn stompzinnige gebazel. Naar zijn systematische gelieg.

‘Je bent een liegbeest, een jokkebrok, van achter en van voren….’ zing ik in plaats daarvan.

‘Hij zei afgelopen week, pal nadat onze geliefde misdaadverslaggever was neergeschoten, dat hij altijd al moeite had met Peter R. de Vries,’ mopper ik een half uur later tegen de Don, ‘Ja, vind je het gek. Die Peter R. liegt echt nooit. Die man is wars van onwaarheden. Daar kan ons nationale liegbeest natuurlijk helemaal niks mee. Hij is er hoogstwaarschijnlijk zwaar allergisch voor….’

‘Ik heb het gezien,’ antwoordt de Don, ‘Walgelijk toch, dat hij dat punt dan moet maken op zo’n moment…..’ Inderdaad verre van kies. Leuk ook voor de familie van Peter R. Maar wat kun je verwachten van een leugenachtige narcist, die met alles weg komt. Rutte denkt werkelijk dat hij alles maar kan zeggen. Ginnegappend en wel.

Ja, Ruttekutte houdt nu eenmaal helemaal niet van eerlijke mensen. Dat was ook steeds zijn probleem met Pieter Omtzigt. Eerlijke mensen spreken steeds maar de waarheid. Je wordt er niet goed van! Al die oprechtheid, wat moet je er mee? Hij is meer van de opportunistische vergeetachtigheid. Van de leugenachtige waarheidsweerlegging…… Daar scoort hij al kabinetten lang punten mee!

Ook nu liegt hij weer tussen zijn tanden. Bagatelliseert hij zich een ongeluk. Totdat hij na het weekend uit pure noodzaak dan toch maar zijn slapjanusachtige excuus aanbiedt aan alle mensen, die hij vol overtuiging de schuld heeft gegeven van zijn eigen wanbeleid. Nadat er een storm van kritiek over hem heen wapperde.

Heks heeft het al voorspeld. De zoveelste Coronagolf is een feit. De golf is wel iets eerder geland, dan ik had gedacht. Ik gokte eerlijk gezegd op begin augustus. Ik had nog een beetje respijt vanwege de zomer verwacht. Nou ja, zomer. Het is natuurlijk ook een zomer van lik mijn vestje. De regen is niet van de lucht!

We hebben intussen dan ook niet alleen maar met een Corornagolf te maken. Nee, een deel van Nederland staat letterlijk onder water. En dan ook nog eens precies het gedeelte, waar je het niet van verwacht. Het enige stukje Nederland, waar echte heuvels zijn. En zelfs een berg: De Pietersberg! Hoe is het mogelijk, dat mensen daar hun huizen uit drijven?

Hekst woont in de Randstad dan wel meters onder zeeniveau, toch houden wij het hier helemaal droog. Behalve onze ogen. Sinds ik vanmiddag op het journaal heb gehoord, dat Peter R. de Vries vandaag na zijn knokpartij van een week alsnog is overleden, druppen er alsmaar tranen uit mijn ogen. Ik vind het verschrikkelijk. En ik ken die man niet eens. Ik vind het zo in en in triest. Zo verdrietig…..

‘Kan niemand die achterlijke daders en die geesteszieke opdrachtgever in hun cel afknallen,’ denk ik wraakzuchtig. Dat moet toch een eitje zijn? Waarom mogen alleen doorgewinterde criminelen de wet aan hun laars lappen?

‘Daar zijn het criminelen voor, Heks,’ sus ik mezelf. Die hebben geen hart maar een betonblok in hun borstkas. Die liggen hier niet eens wakker van. Ik stel me zo voor, dat ze dolblij zijn met deze afloop. Weer een succesje in hun strijd tegen het goede. Weer een moraalridder minder. Die integere mensen zijn maar lastpakken. Die knal je het beste gewoon af. Gewoon met een doodordinaire liquidatie. Opgeruimd staat netjes.

Wat een trieste dag. Wat een dieptepunt in dit toch al zo druilerige jaar.

Heks steekt een kaarsje aan. Ik leg wat muntgeld op mijn altaar. Tolgeld. Voor al wie de oversteek wil maken. Voor alle zielen, die op reis gaan. Maar vooral voor Peter R. de Vries. Rust in vrede, oude strijder.

Mijn gedachten gaan uit naar zijn dierbaren.

Zware dag begint al rot. Loodzwaar hoofd, bergen shit…. En dan ontdek ik plotseling dat Peter R. de Vries is neergeschoten. Mijn zorgen worden muizenissen. Wat een vreselijke misdaad.

Vanmorgen word ik wakker. Bonzende koppijn. Alweer! De gehele afgelopen week al! Zou het aan die kloterige vaccinatie liggen? Ik heb namelijk ook last van algehele appeligheid.

Gelaten sleep ik mezelf uit bed. Als ik de hal in loop stuit ik op een hele berg shit. Letterlijke shit. Een dikke drol en een heleboel zachte spetterpoep liggen te wachten om te worden opgeruimd. Oh jee. VikThor zat vannacht te hijgen in zijn bench. Slaapdronken heb ik hem uit de slaapkamer gegooid. ‘Hij heeft vast last van de warmte,’ dacht Heks.

Niet dus.

Zo begint mijn dag met dikke shit. En een bonkend hoofd. Kokhalzend ruim ik alles weer op. Met een stoomapparaat maak ik de hal weer leefbaar. Pas dan is het tijd voor koffie. Een welverdiend bakkie troost.

Heks schuift voor de televisie met haar koffie en ontbijtje. Ik tref een rare zender. Noord-Hollands Nieuws of iets dergelijks. Er is een item over iemand, die is neergeschoten. Een misdaadverslaggever. Ik zit instant rechtop voor de TV. Wat? Wie?

Mensen vertellen over de schoten, die ze hebben gehoord. Anderen leggen bloemen op de plek waar het is gebeurd. Wat is daar gebeurd? Wie is er beschoten? Ik krijg geen uitsluitsel.

Snel pak ik mijn computer. Even later ben ik helemaal op de hoogte. Wat verschrikkelijk! Niet te geloven! Heks is in shock. Onze nationale misdaadverslaggever, Peter R. de Vries, is degene die beschoten is. Te walgelijk voor woorden.

Even later zit ik herhalingen van het journaal te kijken. Tranen druppen over mijn wangen. Wat een trieste geschiedenis. Wat verschrikkelijk voor zijn dierbaren. Wat vreselijk, dat de pers vogelvrij is tegenwoordig. Er is geen enkel respect meer voor de journalistiek.

Vanavond kijk ik naar de diverse programma’s over het gebeuren. Bij Humberto gaat het bijvoorbeeld over de daders. ‘Kansarm, vaak verstandelijk beperkt, gevoelig voor macht en status….’ vertelt een dame met verstand van zaken. ‘Daarvan zijn er duizenden in de grote steden, ze noemen het soldaten’ vertelt een man naast haar.

‘Ze krijgen er vaak maar een paar duizend euro voor, vroeger was een liquidatie veel duurder, toen kwamen de daders uit het buitenland…’ weet de vrouw te melden.

Ja, de goede oude tijd.

‘Het is in feite gewoon een regelrechte kamikaze actie. Het loopt nooit goed af voor die gasten. Of ze worden afgemaakt door een figuur boven hen in de organisatie Of ze worden gepakt. Er zijn namelijk overal camera’s,’ vervolgt de man. Ook een misdaadverslaggever.

‘Ze zitten te zwijgen tijdens het proces. Ze zullen nooit de naam van de opdrachtgever geven, als ze die al weten. Vaak zit er nog een moordmakelaar tussen…’ beweert de vrouw. Wie is die vrouw? Heks komt er niet achter vooralsnog.

Een moordmakelaar? Toe maar.

De rechtsstaat. Onze afbrokkelende rechtsstaat.

‘Raadsleden worden bedreigd, gemeentes worden bedreigd,. Het bedrijfsleven wordt bedreigd….,’ moppert een aanwezige politieman. Hij is nijdig. Al dat geleuter over me dit en me dat. ‘Ik zal een voorbeeld geven. Er is geld gekomen voor een nieuw strategisch kenniscentrum. Ik ben daar groot voorstander van. Maar niemand wil het gas en licht betalen. Het licht is daar letterlijk uit gegaan. En maar grote woorden gebruiken in de politiek….’

En dan hebben we het over de donkere middeleeuwen……. Duh. Dat waren heerlijke tijden vergeleken met nu…. Alleen stonken mensen toen verschrikkelijk. Maar daar wen je wel aan.

Heks zucht er van. Het respect is weg. Allerlei idioten kunnen zich misdragen. Mijn eigen zorgen zijn nihil, vergeleken met deze chaos.

Iedereen heeft een mening. Er wordt van alles bij gehaald. Rutte komt weer veel te veel in beeld…. Ook nu staat hij weer lolbroekig in de camera te bazelen. Nee, hij vond Peter geen makkelijke man. Blaat, blaat. Geit, geit. Tot slot beweert hij dat we de slag tegen de georganiseerde misdaad gaan winnen.

Zo.

Iedereen in het televisieprogramma ligt plat van de lach. Wat een onzin verkondigt die man toch.

‘Er moet veel meer geïnvesteerd worden in preventie,’ zegt uiteindelijk iemand iets zinnigs, ‘In dat circuit mensen contact laten maken met die jongens. De politiek denkt alleen in repressie. Daar kom je er niet mee…’

Ik hoor allemaal fantastische dingen over de Peter vanavond. ‘Super eerlijk, super integer, je kunt er super van op aan. Hij is geen advocaat, maar er zijn zoveel advocaten, die hier een voorbeeld aan kunnen nemen, als het gaat om het bestrijden van onrecht. Want ja, eh, dat is zijn ding, daar is hij altijd mee bezig..’ zegt een man in het programma, die dicht bij hem staat.

Heks moet altijd een beetje om Peter R. lachen, als ik hem weer bezig zie in het 1 of andere programma. Maar achter al die bombarie gaat een hondstrouwe loyale kerel schuil. Iemand met een hele lange adem. Ik hoop dat die lange adem hem zal redden.

Intussen vecht Peter voor zijn leven. Heks houdt haar hart vast. Heel Nederland houdt zijn hart vast. Als dat maar goed afloopt….. Laten we het hopen….

‘Ik poets mijn schoenen met eikelsmeer,’ zong de huisband van mijn studentenvereniging bijna veertig jaar geleden tijdens het introductiefeest. Maxim Hartman doet dat waarschijnlijk iedere dag. Dat poetsen. Smeer zat. Laat hij maar uitkijken. Met die kop van em. In het liedje liep dit niet goed af: ‘Ik poets mijn eikel met schoensmeer, au, wat doet dat zeer!!!!!’

Even schrikken bij het wakker worden. Een grote aangeklede penis op televisie bij de herhaling van RTLBoulevard. En hij praat! Nou ja, brouwt. Uit een heel klein slissend spleetje. Slaat wartaal uit, zoals altijd.

Ja, inderdaad, het is Maxim Hartman. Iemand, waar ik al jaren omheen zap. Wat hij onder grappig verstaat is zelden humoristisch. Maar wat kun je verwachten van zo’n grote glimmende kale eikel? Gezeik en af en toe een kleverige ejaculatie. Als zijn uitwendig gedragen kleine hersentjes actief worden. Als hij iemand met borsten ziet bijvoorbeeld!

Vrouwen vormen al jarenlang een enorme uitdaging voor dit miezerige mannetje. Hij is intussen te oud om hen pootje te lichten of om hun vlechten in een inktpot te dopen. Hij wil liever zijn vlechtje in hun inktpotje dopen vermoed ik.

Ik weet het, het is wel een erg eenvoudige verklaring van het debiele gedrag van deze simpele ziel. Nou ja, ziel…… Zielig zal je bedoelen! Heks vermoedt dat hij een narcist is, als ik zo naar zijn Trumpiaanse lege gebral op televisie kijk.

‘Heb je eigenlijk wel invoelingsvermogen?’ vraag Olcay Gulsen, de vrouw met wie hij in de clinch ligt, beleefd. Er is een wereld van verschil tussen de twee kemphanen. De ene leeft in de oertijd voornamelijk aangestuurd door zijn klein geschapen reptielenbrein.

Vandaar ook dat hij om geen enkel paar in zijn beeld deinende tieten heen kan. Hij mist dat vermogen. Misschien als men hem zou castreren, dat het beter zou gaan. Sommige honden knappen er geweldig van op.

De ander is een moderne vrouw. Wel in het bezit van communicatieve vaardigheden. En hersens in haar hoofd zo te zien. En een hart in haar donder. Ze ziet er ook nog eens goed uit met die fillers in haar lippen! Met of zonder make up. Echt heel wat beter dan die kale kwal tegenover haar.

Vroeger moest ik altijd lachen om Maxim Hartman. Toen hij nog kinderprogramma’s maakte met zijn oneindig veel humoristischer collega Theo Wesselo. Rembo en Rembo. Maar sinds hij zelf grappig probeert te zijn is de lol er voor mij wel af. ‘Humor ten koste van’ is nu eenmaal niet echt leuk.

Heks heeft het al lang opgegeven met die kwezel. Ik vind hem vaak grof en bot.

Zelf vindt hij dat overigens niet. Verre van dat. Hij ziet zichzelf als uiterst intelligent en gevoelig. Onbegrepen zelfs! Het vaste riedeltje van elke zichzelf respecterende narcist! Het is alsof ik Trump hoor praten.

Zo zegt hij over een eventuele verzoening met Olcay “Dat gaat waarschijnlijk niet lukken. Heel veel vrouwen steunen mij wél, die vinden mij ook leuk. Dat zijn slimme vrouwen. Vrouwen met minder verstand, die begrijpen me niet.’’

Mag ik even een teiltje?

Maar ja, waar maak ik me druk over? De zoveelste narcistische seksist, die over ons dames heen walst. Zelf denkt dat hij grappig is en geliefd onder vrouwen. De slimme intelligente versie dan. Wat een misvatting! Hoe blind kun je zijn?

‘Ik ben geen seksist,’ roept hij tot slot verontwaardigd. Hij voelt zich enorm gegriefd en onbegrepen door de commotie ontstaan nadat hij zich publiekelijk visueel heeft vergrepen aan de boezem van Dionne Stax.

De wandelende fallus bespringt Olcay nog eventjes aan het eind van het item bij RTL Boulevard. Althans, dat probeert hij. Nadat hij allerlei mensonvriendelijke teksten over haar heen heeft gebraakt, waarbij hij zijn bizarre botheid extra breed heeft uitgemeten, lijkt dat hem wel een goed idee.

Je ziet Olcay in elkaar krimpen tijdens de aanval van die grote blote piemelkop. Peter R. de Vries, zelf toch ook niet gespeend van enig narcisme, spreekt er schande van. En terecht.

Zelfs Heks kruipt in de pen om een tik uit te delen aan deze eikelsmerige snuiter. Ik ken die hele Olcay niet, noch ben ik persoonlijk geïnteresseerd in de dame met de grote bombonella’s. Ik kijk gewoon te weinig van dit soort programma’s om enig zicht te hebben op Bekende Nederlanders.

Maar ik wil wel graag een lans breken voor beide dames. Ze zijn toch maar lelijk besmeurd door die kwibus met zijn rare praatjes!

Trouwens, waar heeft hij het over? Hij staat ongegeneerd met zijn blotebillengezicht in beeld. Een gezicht dat veel weg heeft van een enorme besneden eikel. Compleet met glans.

Van zijn voorhuid zijn succesvol een paar oren en oogleden gemaakt. Het mondgat zat er al. Maxim smegmaalt overigens niet om wat hij met zijn geëikel teweeg brengt: Het ligt natuurlijk aan de ander.

Maar goed. Ik draaf door. Het is natuurlijk televisie. Alles voor de kijkcijfers. En misschien kan Maxime er allemaal niets aan doen. Veranderd hij bij blootstelling aan een camera in een ongeleid projectiel. Wellicht is het thuis een hele lieve jongen.