Aandacht is als zonneschijn. Iedereen vindt aandacht fijn. Maakt iemands grootspraak jou heel klein? Of voel je je kut als kop van Jut? Of lijd je diepe zielenpijn? Probeer aandachtig te zijn……

‘Aandacht is als zonneschijn’, schrijft Thay in het gelijknamige boek. Ja, alles wat aandacht krijgt groeit. Wat geen aandacht krijgt verpietert waar je bij staat. Zonder er aandacht aan te besteden natuurlijk. Het valt niemand op, dat verpieteren. Verpieterde zielepieten hoeven dus niet op al te veel aandacht te rekenen.

Die aandacht bewaren we voor de idioten en narcisten onder ons. Meesters in het vragen van aandacht. Opeisen beter gezegd. Kampioenen in het zichzelf in het middelpunt plaatsen. Daar hebben ze een hele lange adem in. En een onwaarschijnlijke vindingrijkheid.

Kijk, nou doe ik het weer. Ik wil iets leuks en opbeurends schrijven en ik zaag direct de poten onder mijn verhaal vandaan. Het kost me steeds meer moeite om ergens een leuk verhaal van te maken blijkt maar weer.

Overleven zonder aandacht is geen doen. Toch doet Heks het al jaren. Natuurlijk vragen mensen echt wel hoe het met me gaat zo nu en dan. Niet dat ze het dan ook echt willen weten.

Dus lieg ik wat positieve kletspraat of wat men maar wil horen bij elkaar en roep vervolgens dat het goed gaat. Om de ander niet voor het hoofd te stoten of in verlegenheid te brengen. Door schade en schande wijs geworden.

Want aandacht vragen komt me gegarandeerd op afwijzing te staan met mijn eeuwige mekker-ziekte. Of ongevraagd advies en bemoeizuchtige opmerkingen. En daar heb ik geen zin meer in. Te pijnlijk.

Maar afgelopen weekend staat Heks in het middelpunt van de belangstelling. Op de heksenschool hebben we een lesdag over voorouders. ’s Middags gaan we een opstelling doen. Hierbij worden representanten van de diverse voorouders in de ruimte geplaatst. En dan maar eens zien wat er gebeurt.

Heks ingebrachte casus dient als voorbeeld. Ik zie hoe iemand een vijandige dierbare van me representeert. Het is ongelofelijk hoe zelfs de gelaatsuitdrukking van mijn klasgenote verandert in die van een familielid van Heks. Alsof die persoon daar werkelijk staat.

Ook Heks zelf wordt door iemand gerepresenteerd. Ook die persoon wordt in het speelvlak gezet. Oh, wat spannend. Wat gaat er gebeuren? Wat is de dynamiek hier?

Er gebeurt helemaal niks. In de ruimte staan twee personen met de rug naar elkaar toe…… Ik krijg een knoop in mijn maag. ‘Ik word misselijk,’ zegt de heksenrepresentant. Herkenbaar. Heb ik ook om de haverklap.

Gelukkig is mijn juf uitermate bedreven in systemisch werk. Onze zielen worden erbij gehaald. En krachtdieren. Krachtige voormoeders vormen een brug tussen deze twee godverlaten mensen. Er komt een ietsiepietsie beweging in het geheel. Minimaal. Nauwelijks waarneembaar voor mijn betraande verschrikte ogen.

Alles wat aandacht krijgt groeit. Het is zo. Sinds de sessie van afgelopen zondag is de boel vanbinnen behoorlijk in beweging gekomen. Ik stuiter alle kanten op. Vlieg op mijn trouwe bezemsteel van wolken kolkende woede vol blinde bliksemschichten middels een regenboog regelrecht een stapel vergevingsgezinde eufore sluierwolken in. En weer terug.

Om spiritueel te groeien moet je ergens in het midden uitkomen. Het gulden midden. Daar waar geen woede is en geen euforie. Du moment dat je niet meer chronisch heen en weer wordt geslingerd tussen deze twee uitersten kun je omhoog gaan groeien. Richting het goddelijke. Een oud spiritueel groeimodel in de vorm van een driehoek. Lang geleden geleerd van een nuchtere Friese genezeres.

Na de sessie komt er een klasgenoot naar me toe. ‘Ik begrijp nu waarom jij al die kwalen en aandoeningen hebt,’ kopt ze een inzicht in mijn klep. ‘Laat de mensen, die een opstelling hebben gehad met rust,’ zei de juf nog. Het is toch zo moeilijk om niet te reageren op de ander, om er alleen maar te zijn voor de ander.

‘Die kwalen komen allemaal uit de andere tak van mijn familie,’ pareer ik het inzicht. Het is nog waar ook. Ik heb bijvoorbeeld geen suikerziekte, zoals een groot deel van de tak van de familie, waar de opstelling over gaat. Ook ben ik mijn verstand niet kwijt. Nog niet.

Als ik ’s avonds thuis in mijn stoel zijg dansen de inzichten voor mijn ogen. Mijn eigen inzichten. Vallende kwartjes. Alsof ik de hoofdprijs heb gewonnen met een fruitmachine….. Ik realiseer me opeens weer waar het om gaat in het leven. Ik zie de grote verbanden weer. Ik voel hoe het contact met mijn ziel zich herstelt……

Dat was verreweg het belangrijkste van het hele gebeuren vandaag. Het contact met de ziel. De ziel, die wil ervaren. Ook dit. Een disfunctionele familie, wantrouwen, onrecht, geweld en grensoverschrijdend gedrag.

Ik zie de draadjes, waaruit ik geweven ben. Draadjes genetisch materiaal. Draadjes incarnatie materiaal. Hoe de ziel zich verhoudt hiertoe. Mijn zielengroep. Verschillende spirituele tradities vloeien in elkaar met ieder hun eigen inzichten. Vingers die naar de maan wijzen. ‘Gooi elk inzicht ook weer overboord,’ zegt Thich Nhat Hanh altijd. Het zijn maar wijzende vingers. En niet de maan.

Vandaag denk ik even helemaal nergens aan. Ik ga naar de markt en flirt gezellig met een oude Griek, die probeert zijn excellente olijfolie aan de man te brengen. Dat lukt hem. Dan koop ik een kilo zalmbuikjes voor mijn beestjes. Vinden ze lekker.

Naast me staat een hele leuke dame. ‘Die haal je zeker door een deegje…’ likkebaardt ze als ik in een impuls een pond calamaris bestel. ‘Ja, bloem, ei, cayennepeper……’ glim ik opgewekt. ‘Ja, zo simpel. Het heeft alleen aandacht nodig om lekker te worden. Dat geldt toch eigenlijk voor al ons eten?’ lacht de vrouw verrukt.

Heks verklapt het recept van haar listige sausje bij dit gerecht. Ook al zo eenvoudig. Een paar cashewnoten en citroenen, die heel lekker worden als ze samen met wat olijfolie in het middelpunt van de belangstelling worden vermorzeld……

Ik neem me wel iets voor. Ik ga me nooit meer verdedigen en verantwoorden. Dat is nogal een dingetje tegenwoordig. Omdat ik niet meer bij voorbaat in de excuus-modus lig te dweilen, als ik niet aan iemands verwachtingen voldoe, krijg ik nogal eens een verwijt naar mijn kop achteraf. Ik word zelfs op het matje geroepen. Ja, je leest het goed.

Als een klein kind!

Heks is natuurlijk zelf debet aan dit soort toestanden. Jarenlang heb ik gezegd en gedaan wat anderen van me wilden. Ik heb eindeloos aandacht gegeven aan mensen, die gaan gapen zodra het even niet over henzelf gaat. Of mensen, die mij met het grootste gemak uitzetten als het niet uitkomt. Alsof er een aan en uit knop op me zit. Ik heb geduldig gewacht tot ze de knop weer aan zetten. Zonder morren.

Maar die knop doet het geloof ik niet meer. Hij is lam of murw.

Nu moet ik nog leren mezelf niet te haten, omdat ik bepaalde dingen niet meer kan of wil. Want daar ben ik ook achter gekomen. De diepe hekel aan de pleaser in mezelf is bijna net zo sterk als de teleurgestelde afkeer van mijn nieuwe assertieve van dik hout zaagt men planken zelf. Uiteindelijk val ik wel weer met mezelf samen. Op een goede dag.

 

 

Werkzoekenden gestraft voor wanbeleid bankwezen: Iedereen in een krijtstreepje! Anders drie maanden je uitkering kwijt! Heks is voor krijtstreepjes in een horizontale variant. Voor de huidige dragers ervan. Als strafmaatregel voor hun onrechtmatige zelfverrijking. Bij wijze van ‘Aardappel anders’. En ook ‘DE SPOORWEGEN SPOREN NIET!!!!!!!

DIKKE VENT IN PAK DIKKE VENT IN PAK DIKKE VENT IN PAK

Donderdagavond laat kijk ik nog even naar een actualiteitenprogramma. Kun je natuurlijk beter niet doen voor het slapen…. In dit geval ben ik direct weer klaarwakker. Wat heeft staatssecretaris Klijnsma , PvdA (!) nu toch weer bedacht? Drie maanden geen uitkering voor onverzorgde mensen. Bijvoorbeeld mensen met een boerka aan, verduidelijkt ze. Huh?

 bildecolleté i

 bildecolleté i

In het item op de televisie staat een VVD mannetje een en ander toe te lichten. Z’n stropdasje zit lekker strak om zijn strot geknoopt, hij is het gewend. Z’n blazertje onttrekt zijn lovehandles aan het zicht. Een bildecolleté is hem onbekend. Hij loopt geen enkel risico, mocht hij op straat komen te staan. Zijn uiterlijk is ‘onberispelijk’. Saai dus. Bovendien hebben politici nog steeds die verdoemde wachtgeldregeling…. Ook zijn kinderen blijven buiten schot. Die hebben de blazer met de paplepel ingegoten gekregen…..

 bildecolleté i  bildecolleté i

Een kittige advocaat komt aan het woord. Hij spreekt schande van de aangekondigde maatregelen. Ik geef hem groot gelijk: ‘Met deze aanpak straf je de mensen, die al slachtoffer zijn van de hopeloze economie. Het is een volstrekt onmenselijke aanpak. Misbruik van uitkeringen zal er altijd zijn, maar dat is zo’n klein percentage. Als je dit doorvoert, kunnen mensen zomaar uit hun huis worden gezet, met kinderen en al. Dat kun je niet maken als maatschappij.’

Inderdaad. Pa of ma zal maar net depressief of burnout zijn, bijvoorbeeld omdat ze al jaren op zoek zijn en geen werk vinden. Word je met z’n allen je huis uitgezet, niets te eten, want geen geld. Zwerfkinderen, rioolbejaarden….. Dat wil toch niemand?

 bildecolleté i

Als je de statistieken bekijkt van werkloos Nederland, zie je een straf stijgende lijn steuntrekkers. Ja, vind je het gek. Van alles en nog wat wordt wegbezuinigd. Mensen staan na jarenlange trouwe dienst op straat. En komen met geen mogelijkheid aan de bak. Zomaar. De wettelijke bescherming van de werkende mens is volledig verdwenen.

Vroeger was het bijna onmogelijk om iemand te ontslaan. Ik weet er alles van, want ik ben opgegroeid in een bedrijf. Als een werknemer zich misdroeg, had je als baas een hele toer om er van af te komen. Het kostte je heel veel geld. Frustrerend als je je de blubbers werkt, zoals mijn ouders destijds. Nu is het helemaal doorgeslagen naar de andere kant.

 bildecolleté i  bildecolleté , DIKKE RIJKE VENT KRABT AAN KONT

De NS gaat per acuut alle bemande fietsenstallingen bij de diverse stations sluiten. Dit betekent ontslag voor medewerkers, die er al hun leven lang werken. Maar het goede nieuws is, dat ze gewoon doorstarten met een reïntegratieproject! Huh? Ja, je leest het goed. Aan de ene kant flikkeren ze er een hele berg vaste werknemers uit en aan de andere kant doen ze goede zaken met reïntegreren van werklozen. Zal wel weer een lekkere subsidie op zitten. En veel goedkoper ook waarschijnlijk.

Heks vindt het een schande. Als de oude werknemers niet een beetje goed gekleed zijn, zitten ze in no time straatkranten te verkopen. Het mooie is dan weer, dat ze dan misschien in aanmerking komen voor die reïntegratie.

DIKKE RIJKE VENT DIKKE RIJKE VENT DIKKE RIJKE VENT DIKKE RIJKE VENT

Gisteren vertelde iemand me, dat haar zoon is ontslagen, zomaar. Omdat het kan. Het bedrijf , waar hij werkt mag in de winter mensen op straat zetten, want het is seizoensgebonden werk. Maar tegelijkertijd nemen ze een nieuwe werknemer aan, lekker jong, dus goedkoop. De zoon woont net op zichzelf, dus hij heeft die baan echt nodig. Dit mag allemaal gewoon. Kijk, dat vind ik nu misbruik van regelingen. Door werkgevers! En het vind op grote schaal plaats! Walgelijk.

Maar wie krijgt de schuld? De gewone man, zonder stropdas en blazer. De vrouw in de boerka…. Waarom die nu weer van stal word gehaald is me overigens een raadsel. Alsof heel Nederland daar vol mee zit. Volgens mij heb je nog altijd meer Zeeuwse meisjes, dan vrouwen in volledige bedekking…..

In het oosten van het land is een gemeente bezig roken te verbieden voor uitkeringsgerechtigden. Het is ongezond en te duur. Huh? Ja, echt waar.

BOORKA BOERKA BOERKABOERKA

Nou, ik ben tegen het spreken met een hete aardappel in je keel. Het schijnt ongezond te zijn. Heel belastend voor het strottenhoofd en de hersenpan: Je gaat er vreemde uitspraken van doen. Ook is het een absolute verspilling van onze nationale trots: De Pieper. Bedenk eens hoeveel besparing het zou opleveren, als die vorm van verspilling strafbaar zou worden? De hele voedselbank zou in één klap van voldoende patatten voorzien kunnen worden om noodlijdend Nederland de winter door te helpen…..

Er schijnt ook een vreemde bijwerking te zijn van dat soort gebral: Uit onderzoek is gebleken, dat er een direct verband bestaat met witteboordencriminaliteit, bonussen en gouden handdrukken.

ZEEUWS MEISJE ZEEUWS MEISJE ZEEUWS MEISJE ZEEUWS MEISJEimages-357zeeuws-meisje

Ik vind, dat mensen, die toch met die foute aardappel-in-de-keel praktijken doorgaan, ook maar verplicht een streepjespak moeten dragen, maar niet het pak, dat ze gewend zijn. Ik denk meer aan het goeie ouwe bajespak. met streepjes in de breedte. Het kleedt niet af, zo krijg je deze onrechtmatig verrijkte dikbillige bolbuiken goed In het vizier.  Zo pak je eindelijk eens de echte schuldigen aan deze crisis aan: Hebzuchtige harteloze bonusjagende geldwolven!

PRATEN MET AARDAPPEL IN KEEL, BALLEN DIE BRALLEN PRATEN MET AARDAPPEL IN KEEL, BALLEN DIE BRALLEN PRATEN MET AARDAPPEL IN KEEL, BALLEN DIE BRALLEN PRATEN MET AARDAPPEL IN KEEL, BALLEN DIE BRALLEN