Aandacht is als zonneschijn. Iedereen vindt aandacht fijn. Maakt iemands grootspraak jou heel klein? Of voel je je kut als kop van Jut? Of lijd je diepe zielenpijn? Probeer aandachtig te zijn……

‘Aandacht is als zonneschijn’, schrijft Thay in het gelijknamige boek. Ja, alles wat aandacht krijgt groeit. Wat geen aandacht krijgt verpietert waar je bij staat. Zonder er aandacht aan te besteden natuurlijk. Het valt niemand op, dat verpieteren. Verpieterde zielepieten hoeven dus niet op al te veel aandacht te rekenen.

Die aandacht bewaren we voor de idioten en narcisten onder ons. Meesters in het vragen van aandacht. Opeisen beter gezegd. Kampioenen in het zichzelf in het middelpunt plaatsen. Daar hebben ze een hele lange adem in. En een onwaarschijnlijke vindingrijkheid.

Kijk, nou doe ik het weer. Ik wil iets leuks en opbeurends schrijven en ik zaag direct de poten onder mijn verhaal vandaan. Het kost me steeds meer moeite om ergens een leuk verhaal van te maken blijkt maar weer.

Overleven zonder aandacht is geen doen. Toch doet Heks het al jaren. Natuurlijk vragen mensen echt wel hoe het met me gaat zo nu en dan. Niet dat ze het dan ook echt willen weten.

Dus lieg ik wat positieve kletspraat of wat men maar wil horen bij elkaar en roep vervolgens dat het goed gaat. Om de ander niet voor het hoofd te stoten of in verlegenheid te brengen. Door schade en schande wijs geworden.

Want aandacht vragen komt me gegarandeerd op afwijzing te staan met mijn eeuwige mekker-ziekte. Of ongevraagd advies en bemoeizuchtige opmerkingen. En daar heb ik geen zin meer in. Te pijnlijk.

Maar afgelopen weekend staat Heks in het middelpunt van de belangstelling. Op de heksenschool hebben we een lesdag over voorouders. ’s Middags gaan we een opstelling doen. Hierbij worden representanten van de diverse voorouders in de ruimte geplaatst. En dan maar eens zien wat er gebeurt.

Heks ingebrachte casus dient als voorbeeld. Ik zie hoe iemand een vijandige dierbare van me representeert. Het is ongelofelijk hoe zelfs de gelaatsuitdrukking van mijn klasgenote verandert in die van een familielid van Heks. Alsof die persoon daar werkelijk staat.

Ook Heks zelf wordt door iemand gerepresenteerd. Ook die persoon wordt in het speelvlak gezet. Oh, wat spannend. Wat gaat er gebeuren? Wat is de dynamiek hier?

Er gebeurt helemaal niks. In de ruimte staan twee personen met de rug naar elkaar toe…… Ik krijg een knoop in mijn maag. ‘Ik word misselijk,’ zegt de heksenrepresentant. Herkenbaar. Heb ik ook om de haverklap.

Gelukkig is mijn juf uitermate bedreven in systemisch werk. Onze zielen worden erbij gehaald. En krachtdieren. Krachtige voormoeders vormen een brug tussen deze twee godverlaten mensen. Er komt een ietsiepietsie beweging in het geheel. Minimaal. Nauwelijks waarneembaar voor mijn betraande verschrikte ogen.

Alles wat aandacht krijgt groeit. Het is zo. Sinds de sessie van afgelopen zondag is de boel vanbinnen behoorlijk in beweging gekomen. Ik stuiter alle kanten op. Vlieg op mijn trouwe bezemsteel van wolken kolkende woede vol blinde bliksemschichten middels een regenboog regelrecht een stapel vergevingsgezinde eufore sluierwolken in. En weer terug.

Om spiritueel te groeien moet je ergens in het midden uitkomen. Het gulden midden. Daar waar geen woede is en geen euforie. Du moment dat je niet meer chronisch heen en weer wordt geslingerd tussen deze twee uitersten kun je omhoog gaan groeien. Richting het goddelijke. Een oud spiritueel groeimodel in de vorm van een driehoek. Lang geleden geleerd van een nuchtere Friese genezeres.

Na de sessie komt er een klasgenoot naar me toe. ‘Ik begrijp nu waarom jij al die kwalen en aandoeningen hebt,’ kopt ze een inzicht in mijn klep. ‘Laat de mensen, die een opstelling hebben gehad met rust,’ zei de juf nog. Het is toch zo moeilijk om niet te reageren op de ander, om er alleen maar te zijn voor de ander.

‘Die kwalen komen allemaal uit de andere tak van mijn familie,’ pareer ik het inzicht. Het is nog waar ook. Ik heb bijvoorbeeld geen suikerziekte, zoals een groot deel van de tak van de familie, waar de opstelling over gaat. Ook ben ik mijn verstand niet kwijt. Nog niet.

Als ik ’s avonds thuis in mijn stoel zijg dansen de inzichten voor mijn ogen. Mijn eigen inzichten. Vallende kwartjes. Alsof ik de hoofdprijs heb gewonnen met een fruitmachine….. Ik realiseer me opeens weer waar het om gaat in het leven. Ik zie de grote verbanden weer. Ik voel hoe het contact met mijn ziel zich herstelt……

Dat was verreweg het belangrijkste van het hele gebeuren vandaag. Het contact met de ziel. De ziel, die wil ervaren. Ook dit. Een disfunctionele familie, wantrouwen, onrecht, geweld en grensoverschrijdend gedrag.

Ik zie de draadjes, waaruit ik geweven ben. Draadjes genetisch materiaal. Draadjes incarnatie materiaal. Hoe de ziel zich verhoudt hiertoe. Mijn zielengroep. Verschillende spirituele tradities vloeien in elkaar met ieder hun eigen inzichten. Vingers die naar de maan wijzen. ‘Gooi elk inzicht ook weer overboord,’ zegt Thich Nhat Hanh altijd. Het zijn maar wijzende vingers. En niet de maan.

Vandaag denk ik even helemaal nergens aan. Ik ga naar de markt en flirt gezellig met een oude Griek, die probeert zijn excellente olijfolie aan de man te brengen. Dat lukt hem. Dan koop ik een kilo zalmbuikjes voor mijn beestjes. Vinden ze lekker.

Naast me staat een hele leuke dame. ‘Die haal je zeker door een deegje…’ likkebaardt ze als ik in een impuls een pond calamaris bestel. ‘Ja, bloem, ei, cayennepeper……’ glim ik opgewekt. ‘Ja, zo simpel. Het heeft alleen aandacht nodig om lekker te worden. Dat geldt toch eigenlijk voor al ons eten?’ lacht de vrouw verrukt.

Heks verklapt het recept van haar listige sausje bij dit gerecht. Ook al zo eenvoudig. Een paar cashewnoten en citroenen, die heel lekker worden als ze samen met wat olijfolie in het middelpunt van de belangstelling worden vermorzeld……

Ik neem me wel iets voor. Ik ga me nooit meer verdedigen en verantwoorden. Dat is nogal een dingetje tegenwoordig. Omdat ik niet meer bij voorbaat in de excuus-modus lig te dweilen, als ik niet aan iemands verwachtingen voldoe, krijg ik nogal eens een verwijt naar mijn kop achteraf. Ik word zelfs op het matje geroepen. Ja, je leest het goed.

Als een klein kind!

Heks is natuurlijk zelf debet aan dit soort toestanden. Jarenlang heb ik gezegd en gedaan wat anderen van me wilden. Ik heb eindeloos aandacht gegeven aan mensen, die gaan gapen zodra het even niet over henzelf gaat. Of mensen, die mij met het grootste gemak uitzetten als het niet uitkomt. Alsof er een aan en uit knop op me zit. Ik heb geduldig gewacht tot ze de knop weer aan zetten. Zonder morren.

Maar die knop doet het geloof ik niet meer. Hij is lam of murw.

Nu moet ik nog leren mezelf niet te haten, omdat ik bepaalde dingen niet meer kan of wil. Want daar ben ik ook achter gekomen. De diepe hekel aan de pleaser in mezelf is bijna net zo sterk als de teleurgestelde afkeer van mijn nieuwe assertieve van dik hout zaagt men planken zelf. Uiteindelijk val ik wel weer met mezelf samen. Op een goede dag.

 

 

Glutenvrije, lactosevrije, sojavrije Gazpacho, Glutenvrije, lactosevrije, sojavrije Pittige Pompoencake met saus van gember, verse munt en verse koriander en Glutenvrije, lactoserije, sojavrije Piri Piri kip met groenten uit de oven à la Heks:

Gazpacho, koude soep,

Zaterdag komt Cowboy aan het eind van de middag binnenzeilen. ‘Kom, we gaan nog eventjes van het zonnetje genieten.’ Hij tovert een fles wijn uit zijn tas en gaat op zoek naar glazen. Heks is enorm uitgebreid aan het koken. Ze is al twee dagen in de keuken in de weer. Ik zet de kip in de oven, die moet eerst bakken, voordat de groenten worden toegevoegd. Dan volg ik mijn liefje naar een bankje op de Oude Vest. Daar koesteren we ons in de laatste zonnestralen.

Gazpacho, koude soep, pittige pompoentaart, munt, koriander

Als we terug komen smijt ik direct de eerste gang op tafel. Een heerlijke Gazpacho à la Heks. Daarna volgt een  pittige pompoencake met koriander/muntsaus. Als hoofdgerecht serveer ik een verrassende piripiri kip uit de oven. En de uitsmijter is een goeie ouwe groene salade. Vier gangen, op z’n Frans. Alleen de kersentaart toe ontbreekt. Of een kaasplankje.

pittige pompoentaart, munt, koriander

Pompoentaart met fris sausje

‘Mmmm, jammie, oh, lekker….mmmm,’ hoor ik. Cowboy zit zijn buikje rond te eten. Wat is dit lekker zeg. Vooral de kip is enorm goed gelukt. Het sausje is een glutenvrije, lactosevrije, sojavrije creatie van eigen heksenhand. Een zeer geslaagde bovendien.

Het hele weekend hebben we lol van mijn culinaire inspanningen.

lekkerbekje, mooie man, jammie

Cowboy kwijlt bij de aanblik van al dit lekkers

Glutenvrije, lactosevrije, sojavrije Gazpacho  à la Heks:

Kook een paar eieren. Rooster twee paprika’s boven een gaspit tot ze zwartgeblakerd zijn. Verwijder de schil onder stromend water met behulp van een borsteltje. Week twee glutenvrije boterhammen in wat rode wijn. Ontvel 1 kilo tomaten door ze in een bak kokend water te dompelen.

Pureer deze in een keukenmachine met driekwart geschilde komkommer, anderhalve geroosterde paprika, 2 tenen knoflook, het brood/wijn mengsel, een halve theelepel kummel, een deciliter sherry-azijn, wat zout en peper en een rode peper tot een mooie gladde soep. Laat in de koelkast helemaal afkoelen. Serveer in kleine schaaltjes met wat gesneden komkommer, geroosterde paprika en een schijfje gekookt ei.

kip met groenten uit de oven

Kip Piri Piri

Glutenvrije, lactosevrije, sojavrije Pittige Pompoencake met saus van gember, verse munt en verse koriander:

Hak een kleine tot middelgrote (kilo) pompoen in stukken en laat in een pan met kokosolie garen. Voeg twee, drie eetlepels Thaise rode currypasta toe. Pureer met een staafmixer en laat afkoelen. Zes eieren erbij, room geklopt van 2 eetlepels amandelmeel met water, 200ml kokosmelk. Goed mixen en in een cakevorm gieten. In een voorverwarmde oven op 200 graden 50 minuten au bain marie gaar laten worden. Bak voor het sausje een paar sjalotjes in kokosolie, voeg room geklopt van 2 eetlepels amandelmeel met water toe, kokosmelk, een half groentebouillonblokje, een flinke scheut gembersiroop, 2 eetlepels verse munt en twee eeltlepels verse koriander.

groenten uit de oven

Geroosterde groenten

Glutenvrije, lactoserije, sojavrije Piri Piri kip met groenten uit de oven:

Koop een lekkere dikke scharrelkip en laat em in stukken hakken. Marineer de stukken minimaal vier uur in een mengsel van twee eetlepels geroosterde sesamolie, drie eetlepels vissaus, flinke scheut droge sherry, sap en rasp van een limoen, Piri Piri kruiden, twee eetlepels geraspte verse gember, een halve liter kokosmelk, vier tenen knoflook geperst, gemalen komijn, gemalen koriander en een eetlepel sambal. Meng in een schaal gesneden groenten met wat olijfolie. Schil een paar aardappelen.

Laat de stukken kip uitlekken en leg ze in een braadslee. Bak 20 minuten in een voorverwarmde oven op 175 graden.

piri piri sausje

 

Voeg daarna wat sjalotjes, broccoli en wortel toe. In een andere ovenschaal aardappel, zoete aardappel en de rest van de sjalotten, worteltjes, witte kool en broccoli garen. Klein laagje water op de bodem van de schaal, daarin de aardappelen leggen, daarbovenop de rest van de groenten.

Zet beide schalen in de oven en laat nog een half uur garen. Intussen de marinade verwarmen. Beetje inkoken et voilà: Een heerlijke saus is het resultaat. Om je vingers bij op te eten!

piri piri sausje, kip met groenten uit de oven

En dit is dan uiteindelijk het resultaat!

lekkerbekje, mooie man, jammie

Je ogen stuiteren ervan uit je hoofd!

groene salade