Teken van leven: Toverheks! Waer bestu bleven? Mi lanct na di gheselle mijn! Jaja, dat zal vast wel zo zijn. Een virus heeft me klein gekregen! ’T laatste restje energie uit me gezeverd. Ons koorweekend was echter echt fijn!

Dinsdag herrijst Heks uit haar as en gaat naar het koor. Het lukt me net om twee uurtjes op een stoel te zitten en mee te krassen met de repetitie. Maar daar is ook alles mee gezegd.

Als ik om me heen kijk zie ik wel erg veel lege plekken. Waar is iedereen? Massaal met voorjaarsvakantie? Wat een kaalslag! Maar nee. In de pauze spreekt onze voorzitter ons toe over dit opvallende fenomeen: Een virale nasleep van een geweldig koorweekend!

‘Zeker zeventien mensen zijn behoorlijk ziek geworden na het weekendje weg. Drie van hen hebben er zelfs een longontsteking aan over gehouden…… We hebben contact gehad met de GGD bestrijding infectieziekten…… Een heel naar virus met lange nasleep is hun conclusie. Als jullie meer willen weten, er is een mailtje gestuurd met een telefoonnummer……’

Heks zit met tutende oren te luisteren. Ze ploppen open en dicht. Hoor ik dit nu allemaal goed? Ook ik ben doodziek thuis gekomen van het reisje naar Trier. Eenmaal thuis ben ik in bed gerold om er dagenlang niet meer uit te komen. In geen jaren heb ik me zo ongelofelijk ellendig gevoeld van een griep.

Ik zeg al mijn afspraken voor de komende week af. Nog niet zo eenvoudig als je helemaal geen verstaanbaar geluid meer produceert. Mijn hulp neemt VikThor in huis. Heks verdwijnt in snotland. Kotsmisselijk met een stampend hoofd en nauwelijks lucht in mijn longen zweef ik dagenlang ijlend in het niets……

Een vangnet heb ik niet. Nog steeds niet. Ik mag al blij zijn met mijn geweldige hulp.

In de vriezer vind ik uiteindelijk een bak tomatensoep. Die lepel ik gedurende enige dagen in etappes leeg. Verder heb ik niks in huis. Geen sapjes. Geen dropjes. Ik overleef op de tomatensoep met kamillethee en crackers. Het interesseert me weinig. Bewegingsloos wachten tot het beter gaat is het devies.

Geen mens heeft in de gaten hoe klote ik me voel. What’s new? Hoe vaak lig ik niet zo te stumperen? Het hele afgelopen najaar heb ik in bed doorgebracht, zonder dat het een medemens op viel. En ook nu ben ik al weer drie weken grotendeels onder water verdwenen. Frustrerend, want gekmakend.

Ik ben dan ook blij, dat ik het gered heb naar het koor. De dagen er op ben ik weer terug bij af. Ik kan me werkelijk niets permitteren qua energie.

Mijn voorafgaand aan het koorweekend zorgvuldig opgebouwde voorraadje was direct op toen we om 7 uur ’s morgens vertrokken. Veel te vroeg voor Heks! Ik ben dan nog hondsberoerd van mijn dagdagelijkse kater. Bovendien had ik natuurlijk veel te kort geslapen door de vakantiestress.

De rest van het weekend heb ik ingeteerd op toekomstige energie. Hetgeen betekent, dat ik voorlopig, een maand of wat, geen millimeter over zal hebben. En dan nog de virussen. Heks had namelijk nog een tweede virus opgepikt in datzelfde weekend, een maagdarmparg. Anderen heb ik er niet over gehoord, behalve mijn maatje Anna.

Twee voor de prijs van 1! Spekkoper! Bofkont!

Het was een geweldig leuk weekend. Maar oh, oh, wat betaal ik een prijs. Vier dagen pret, een paar weken ziek in bed……. En dan maanden herstellen. Je moet er wat voor over hebben! Als ME patiënt……

Ik verdenk overigens de airco van de zeer luxe dubbeldekker ervan verantwoordelijk te zijn voor de efficiënte distributie van de diverse virussen. Heks haat airco’s.

Bezoek aan reumatoloog. Zoals altijd pas ik weer eens niet in het plaatje. Welk plaatje dan wel? Toch niet het Pijnmodel van dr. Loser?

young woman doctor on white background,ZiEKENHUIS, DOKTER, VROUWELIJKE ARTS, ONDERZOEK, young woman doctor on white background,ZiEKENHUIS, DOKTER, VROUWELIJKE ARTS, ONDERZOEK,

Maandagmorgen half negen zit ik in de wachtkamer van de reumatoloog. Veel te vroeg naar mijn smaak. Ik ben wel min of meer wakker na twee potten espresso, maar daar is ook alles mee gezegd. Ik zit met drie beeldschone dames te wachten. Geen van drieën wekt de indruk ziek te zijn. Ik ben niet de enige onzichtbare pijnlijder……

Een jonge kerel komt binnen. Hij ziet er uit alsof hij ieder weekend lekker achter de wijven aan gaat. Ook niet het type pijnpatiënt.

pijn grappen,

Hoe ziet zo’n cliché lijdend voorwerp er dan uit Heks? Nou, iemand met een zeurgezicht, kermend voortbewegend en de hele dag pratend over kwaaltjes natuurlijk! Dat weet toch iedereen!

Hoewel…. Er zijn genoeg gezonde mensen met een zeikgezicht, die bij het minste of geringste piepen en kermen en nog lopen te zaniken over hun niets mankerende lichaam en volmaakte leven op de koop toe.

Mensen met pijn hoor je vaak niet klagen. Dat is hun eer te na. En het helpt ook niet.

medische gezondheidspsychologie, pijn, pijn behandeling, ;mijn patiënten young woman doctor on white background,ZiEKENHUIS, DOKTER, VROUWELIJKE ARTS, ONDERZOEK,

De afdeling reumatologie blijkt efficiënt te werken. Ik ben binnen de kortste keren aan de beurt. Een piepjonge arts komt me halen. ‘Waarom ben je hier, wat kan ik voor je betekenen? Denk je echt dat je …latijnse vloek…. hebt?’ Ik kijk haar niet begrijpend aan. Wat heb ik?

au

Het duurt even, maar dan blijkt mijn huisarts in de verwijsbrief te hebben gesuggereerd, dat ik misschien een zeer zeldzame bindweefselziekte onder de leden heb. ‘Welnee, ik ben hypermobiel. Mijn gewrichten vliegen uit de kom. Mijn fysiotherapeut roept het al jaren. Ik heb een officiële diagnose hypermobiliteitssyndroom van een reumatoloog nodig.’

young woman young woman doctor on white background,ZiEKENHUIS, DOKTER, VROUWELIJKE ARTS, ONDERZOEK, young woman doctor on white background,ZiEKENHUIS, DOKTER, VROUWELIJKE ARTS, ONDERZOEK, young woman doctor on white background,ZiEKENHUIS, DOKTER, VROUWELIJKE ARTS, ONDERZOEK,

Voor de zekerheid checkt ze me eerst toch even op symptomen van de zeldzame aandoening. Maar al snel moet ik uit de kleren voor een test op hypermobiliteit en trigger-points. Die laatste zijn inderdaad allemaal gevoelig. ‘Als je op 7 van de 9 testonderdelen hypermobiel scoort, krijg je die diagnose.’

Ze overstrekt mijn beide armen. Ja, de ellebogen zijn licht hypermobiel. Een, twee. De knieën scoren behoorlijk hoog. Dat is vier. De polsen en vingers zijn juist stijf. Dat zijn vier negatieve scores. Tot slot leg ik mijn handen plat op de grond. De laatste check. Dus vijf positief.

young woman doctor on white background,ZiEKENHUIS, DOKTER, VROUWELIJKE ARTS, ONDERZOEK,

Terwijl ze bezig is hoor je in allebei mijn schouders gewrichtjes ploepen, mijn kaak vliegt uit de kom en er weer in, mijn linkervoet plopt er vrolijk op los. Mijn heup hangt er al het hele weekend een ietsiepietsie uit. Maar die plekken tellen niet mee vertelt de dokter me. Wonderlijk toch weer, zo’n protocol.

young woman doctor on white background,ZiEKENHUIS, DOKTER, VROUWELIJKE ARTS, ONDERZOEK,

‘Het is heel belangrijk voor me, want ik wordt gekort op fysiotherapie en dientengevolge ga ik behoorlijk achteruit.’ Ik leg haar uit, hoe omringend spierweefsel de te losse gewrichten compenseert en daardoor zo stijf als een plank wordt. Zou dat misschien in mijn handen een rol kunnen spelen?

medische gezondheidspsychologie, pijn, pijn behandeling, ;mijn patiënten

Pijnmodel van dr. Loser

‘Ik heb ook een dikke hand, ten gevolge van een val anderhalf jaar geleden.’ Ik laat haar die eeuwig opgezette hand zien. ‘Was ie gebroken? Is dat eigenlijk wel gecheckt?’ Nee, natuurlijk niet. Als ik een whiplash oploop telt het niet mee, omdat ik al van alles mankeer. En als ik flink val valt er ook niemand over.

medische gezondheidspsychologie, pijn, pijn behandeling, ;mijn patiënten ZEKENHUIS, DOKTER, VROUWELIJKE ARTS, ONDERZOEK,

Wat betreft die reactie van de spieren: De arts vindt dat onzin, maar heeft geen idee waar ik het over heb, blijkt. Pas als ik het heel uitgebreid uitleg, geeft ze me toch nog gelijk met mijn verhaal. Nou ja, mijn verhaal: Dat van mijn orthopedische fysiotherapeut.

medische gezondheidspsychologie, pijn, pijn behandeling, ;mijn patiënten

De arts krijgt uiteindelijk toch nog  een beetje medelijden met me. ‘Ik zal een goede brief schrijven, waarin ik uitleg, dat alles bij elkaar, de fybromyalgische klachten en het scoren op hypermobiliteit, je zeker valt onder de chronische aandoeningen.’

‘Maar je kunt natuurlijk ook zelf oefeningen doen, bladiebladiebla.’ Ze doet voor hoe ik in mijn bed mijn spieren kan oefenen. Blegh. Wat een vernederende praktijken toch weer. De vrouw heeft duidelijk geen kaas gegeten van mijn aandoening.

medische gezondheidspsychologie, pijn, pijn behandeling, ;mijn patiënten medische gezondheidspsychologie, pijn, pijn behandeling, ;mijn patiënten

Tijdens het onderzoek prijst ze mijn spierontwikkeling. ‘Ja,’ vertel ik haar, ‘Daar wordt hard aan gewerkt met zwemmen, fietsen en wandelen. Zoals ik het nu doe is het hoogst haalbare.’ Vijf minuten later zit ze te zeuren, dat ik moet gaan oefenen. Zal ook wel weer protocol zijn. Ik word zo moe van die mensen.

young woman doctor on white background,ZiEKENHUIS, DOKTER, VROUWELIJKE ARTS, ONDERZOEK,

Als ik thuis kom loopt Cowboy lekker door het huis te rommelen. Terwijl ik de hond uitlaat, doet hij zijn ochtendyoga. Met een tas vol pikante kip en tomatensoep gaat hij weer naar huis. En Heks? Die duikt haar bed in. Doodmoe van haar ziekenhuisbezoek. En met een vaag virusje onder de leden. Dat laatste al een paar dagen.

Vandaag doe ik niets meer. Behalve het hondje uitlaten.

i don't mind if you get me sick

 

young woman doctor on white background,ZiEKENHUIS, DOKTER, VROUWELIJKE ARTS, ONDERZOEK, young woman doctor on white background,ZiEKENHUIS, DOKTER, VROUWELIJKE ARTS, ONDERZOEK,