Iedereen laat wel eens een steek vallen. Maar soms zitten er wel erg veel steekjes los! Heldere dromen over kapotte breiwerkjes en gevallen steken. Eindeloos herhalen van ophalen van andermans prutswerkje. Tegendraads overeind strompelen. Natuurlijk weet Heks wel beter…. Ze is geen twintig meer!

‘Heks, sommige dingen zijn niet te begrijpen. Maar jij probeert dat wel. Je zit veel te veel in je hoofd in een poging de wereld te vatten. Er zijn nu eenmaal mensen, die alles wat mooi is in hun leven verkloten. Voor een buitenstaander is dat niet te volgen. Je kunt het beter ook maar niet proberen te begrijpen: Het is verspilling van energie.’

Ik zit alweer voor de zoveelste keer bij mijn therapeute. Ze scharrelt door de praktijkruimte, rommelt wat in een laatje, steekt een sigaretje op. Als ze weer op haar stoel zit kruipt Ysbrandt tegen haar knie. Alsof hij haar woorden kracht bij wil zetten.

‘Je weet natuurlijk wel beter, je bent tenslotte geen twintig meer. Toch blijf je vergeefse pogingen in dezelfde richting doen. Zelfs zonder wat je me nu allemaal weer vertelt waren er al genoeg redenen om geen stap meer op dat pad te zetten!’

Het is waar. Ik draai alsmaar om de hete brei heen. Het is gewoon heel moeilijk om toe te geven dat ik er zo lang zo verschrikkelijk naast hebt gezeten met mijn inzichten. Blind zijn voor ondermijnende acties die zich vlak onder je neus afspelen voelt nu eenmaal altijd heel lullig. En als het je lukt om je gekrenkte ego aan de kant te zetten resteert er nog altijd onversneden pijn…..

Afgelopen week ontdekte ik iets, dat me vreselijk van slag deed geraken. Een diepe schok. Ontzetting. Ongeloof. Maar inderdaad: Ook zonder die vondst was de daaraan verbonden geschiedenis eigenlijk al een no go area geworden.

Heks is een waardeloze speurneus. Ik ga er zoals de meesten van ons voor het gemak vanuit dat mijn medemens zo in elkaar steekt als ik. Die heeft dus niks te verbergen. Toch is het me in mijn leventje regelmatig overkomen dat ik bij de neus werd genomen. Bij mijn waardeloze speurneus….

41speurneus3

Voor de zoveelste keer in mijn leven neem ik me van alles voor. Maar ja, tot nu toe hebben die goeie voornemens me niet geholpen. Niets zo moeilijk als je eigen blinde vlek in beeld krijgen. Zo niet onmogelijk….

‘Ik zie hier soms mensen met hele boekwerken aan data, die ze over iemand anders verzameld hebben.’ Ik kijk mijn hulpverlener niet begrijpend aan, ‘Data? Wie heeft dat verzameld?’ Nou, een privé detective bijvoorbeeld. ‘Soms moeten mensen dingen echt absoluut zeker weten.’

Ja, iets absoluut zeker weten is soms absoluut noodzakelijk. Over het algemeen moet je echter maar leven met de kleine kans dat je er misschien naast zit. Jouw heilig verontwaardigde waarheid tegenover de vermoedelijke leugen van de ander.

Ik maak een kansberekening. Ik misbruik statistische inzichten. De kans dat ik er in dit geval naast zit is 0.0967% tegenover 99.9033% kans dat de ander liegt…. Zelfs als ik coulant ben en het een beetje afrond ten gunste van die ander is het verschil aanzienlijk…..

Zinloos tijdverdrijf. En ik zit alweer in mijn gepijnigde hoofd! Maar ja, mijn lijf is vergeven van de pijn, dus daar is het ook al slecht toeven; Als de doktersassistente vrijdag een prik in mijn bilspier jaagt begin ik spontaan te huilen. Terwijl de tranen over mijn wangen biggelen probeer ik een ingewikkeld recept te bestellen. Alsof er niets aan de hand is.

Leven met pijn, niet fijn. Stress is dan echt killing.

Later chat ik met Engel. Ik vertel haar over een heldere droom die ik jaren geleden had. Over het breiwerkje met de gevallen steken. Andermans breiwerkje. Dat van een jeugdvriend en zijn moeder om precies te zijn. En hoe ik direct al die steken op ga zitten halen. Voor die ander!

In de droom geef ik het broddelwerkje uiteindelijk terug aan degenen van wie het is met de mededeling dat ze het zelf maar moeten uitzoeken. Daarna ga ik op reis met een hele leuke reisgenoot. In een soort camperbusje!  ‘Ja, zegt Engel, ‘ die droom zegt gewoon dat je geen kapotte breiwerkjes meer moet oprapen. Dat je een breiwerkje zoekt, wat heel is.’

 

 

Bezoek aan reumatoloog. Zoals altijd pas ik weer eens niet in het plaatje. Welk plaatje dan wel? Toch niet het Pijnmodel van dr. Loser?

young woman doctor on white background,ZiEKENHUIS, DOKTER, VROUWELIJKE ARTS, ONDERZOEK, young woman doctor on white background,ZiEKENHUIS, DOKTER, VROUWELIJKE ARTS, ONDERZOEK,

Maandagmorgen half negen zit ik in de wachtkamer van de reumatoloog. Veel te vroeg naar mijn smaak. Ik ben wel min of meer wakker na twee potten espresso, maar daar is ook alles mee gezegd. Ik zit met drie beeldschone dames te wachten. Geen van drieën wekt de indruk ziek te zijn. Ik ben niet de enige onzichtbare pijnlijder……

Een jonge kerel komt binnen. Hij ziet er uit alsof hij ieder weekend lekker achter de wijven aan gaat. Ook niet het type pijnpatiënt.

pijn grappen,

Hoe ziet zo’n cliché lijdend voorwerp er dan uit Heks? Nou, iemand met een zeurgezicht, kermend voortbewegend en de hele dag pratend over kwaaltjes natuurlijk! Dat weet toch iedereen!

Hoewel…. Er zijn genoeg gezonde mensen met een zeikgezicht, die bij het minste of geringste piepen en kermen en nog lopen te zaniken over hun niets mankerende lichaam en volmaakte leven op de koop toe.

Mensen met pijn hoor je vaak niet klagen. Dat is hun eer te na. En het helpt ook niet.

medische gezondheidspsychologie, pijn, pijn behandeling, ;mijn patiënten young woman doctor on white background,ZiEKENHUIS, DOKTER, VROUWELIJKE ARTS, ONDERZOEK,

De afdeling reumatologie blijkt efficiënt te werken. Ik ben binnen de kortste keren aan de beurt. Een piepjonge arts komt me halen. ‘Waarom ben je hier, wat kan ik voor je betekenen? Denk je echt dat je …latijnse vloek…. hebt?’ Ik kijk haar niet begrijpend aan. Wat heb ik?

au

Het duurt even, maar dan blijkt mijn huisarts in de verwijsbrief te hebben gesuggereerd, dat ik misschien een zeer zeldzame bindweefselziekte onder de leden heb. ‘Welnee, ik ben hypermobiel. Mijn gewrichten vliegen uit de kom. Mijn fysiotherapeut roept het al jaren. Ik heb een officiële diagnose hypermobiliteitssyndroom van een reumatoloog nodig.’

young woman young woman doctor on white background,ZiEKENHUIS, DOKTER, VROUWELIJKE ARTS, ONDERZOEK, young woman doctor on white background,ZiEKENHUIS, DOKTER, VROUWELIJKE ARTS, ONDERZOEK, young woman doctor on white background,ZiEKENHUIS, DOKTER, VROUWELIJKE ARTS, ONDERZOEK,

Voor de zekerheid checkt ze me eerst toch even op symptomen van de zeldzame aandoening. Maar al snel moet ik uit de kleren voor een test op hypermobiliteit en trigger-points. Die laatste zijn inderdaad allemaal gevoelig. ‘Als je op 7 van de 9 testonderdelen hypermobiel scoort, krijg je die diagnose.’

Ze overstrekt mijn beide armen. Ja, de ellebogen zijn licht hypermobiel. Een, twee. De knieën scoren behoorlijk hoog. Dat is vier. De polsen en vingers zijn juist stijf. Dat zijn vier negatieve scores. Tot slot leg ik mijn handen plat op de grond. De laatste check. Dus vijf positief.

young woman doctor on white background,ZiEKENHUIS, DOKTER, VROUWELIJKE ARTS, ONDERZOEK,

Terwijl ze bezig is hoor je in allebei mijn schouders gewrichtjes ploepen, mijn kaak vliegt uit de kom en er weer in, mijn linkervoet plopt er vrolijk op los. Mijn heup hangt er al het hele weekend een ietsiepietsie uit. Maar die plekken tellen niet mee vertelt de dokter me. Wonderlijk toch weer, zo’n protocol.

young woman doctor on white background,ZiEKENHUIS, DOKTER, VROUWELIJKE ARTS, ONDERZOEK,

‘Het is heel belangrijk voor me, want ik wordt gekort op fysiotherapie en dientengevolge ga ik behoorlijk achteruit.’ Ik leg haar uit, hoe omringend spierweefsel de te losse gewrichten compenseert en daardoor zo stijf als een plank wordt. Zou dat misschien in mijn handen een rol kunnen spelen?

medische gezondheidspsychologie, pijn, pijn behandeling, ;mijn patiënten

Pijnmodel van dr. Loser

‘Ik heb ook een dikke hand, ten gevolge van een val anderhalf jaar geleden.’ Ik laat haar die eeuwig opgezette hand zien. ‘Was ie gebroken? Is dat eigenlijk wel gecheckt?’ Nee, natuurlijk niet. Als ik een whiplash oploop telt het niet mee, omdat ik al van alles mankeer. En als ik flink val valt er ook niemand over.

medische gezondheidspsychologie, pijn, pijn behandeling, ;mijn patiënten ZEKENHUIS, DOKTER, VROUWELIJKE ARTS, ONDERZOEK,

Wat betreft die reactie van de spieren: De arts vindt dat onzin, maar heeft geen idee waar ik het over heb, blijkt. Pas als ik het heel uitgebreid uitleg, geeft ze me toch nog gelijk met mijn verhaal. Nou ja, mijn verhaal: Dat van mijn orthopedische fysiotherapeut.

medische gezondheidspsychologie, pijn, pijn behandeling, ;mijn patiënten

De arts krijgt uiteindelijk toch nog  een beetje medelijden met me. ‘Ik zal een goede brief schrijven, waarin ik uitleg, dat alles bij elkaar, de fybromyalgische klachten en het scoren op hypermobiliteit, je zeker valt onder de chronische aandoeningen.’

‘Maar je kunt natuurlijk ook zelf oefeningen doen, bladiebladiebla.’ Ze doet voor hoe ik in mijn bed mijn spieren kan oefenen. Blegh. Wat een vernederende praktijken toch weer. De vrouw heeft duidelijk geen kaas gegeten van mijn aandoening.

medische gezondheidspsychologie, pijn, pijn behandeling, ;mijn patiënten medische gezondheidspsychologie, pijn, pijn behandeling, ;mijn patiënten

Tijdens het onderzoek prijst ze mijn spierontwikkeling. ‘Ja,’ vertel ik haar, ‘Daar wordt hard aan gewerkt met zwemmen, fietsen en wandelen. Zoals ik het nu doe is het hoogst haalbare.’ Vijf minuten later zit ze te zeuren, dat ik moet gaan oefenen. Zal ook wel weer protocol zijn. Ik word zo moe van die mensen.

young woman doctor on white background,ZiEKENHUIS, DOKTER, VROUWELIJKE ARTS, ONDERZOEK,

Als ik thuis kom loopt Cowboy lekker door het huis te rommelen. Terwijl ik de hond uitlaat, doet hij zijn ochtendyoga. Met een tas vol pikante kip en tomatensoep gaat hij weer naar huis. En Heks? Die duikt haar bed in. Doodmoe van haar ziekenhuisbezoek. En met een vaag virusje onder de leden. Dat laatste al een paar dagen.

Vandaag doe ik niets meer. Behalve het hondje uitlaten.

i don't mind if you get me sick

 

young woman doctor on white background,ZiEKENHUIS, DOKTER, VROUWELIJKE ARTS, ONDERZOEK, young woman doctor on white background,ZiEKENHUIS, DOKTER, VROUWELIJKE ARTS, ONDERZOEK,

‘Wie is er nu nog bang voor de snelkookpan?’ Deze reclame van Tefal is uitermate verdacht. Of op zijn minst uit de tijd. Heks hoort geheimen en tilt tipjes van de hogedruksluier op….

MAKROBIOTIEK, gezond eten, yin yang, eten, groenten

Vandaag hoor ik allemaal spannende geheimen. Maar ja, hoe gaat het met verborgen zaken? In vertrouwen gedeeld? Die gaan in den doofpot van mijn hart. Maar ik moet wel glimlachen om al die gekkigheid in de wereld. In de hogedrukpan van ons bestaan is het goed, dat er geheimen zijn. Alles maar open en bloot geeft kaalslag en schrik. Zoete mysteries voeden de verbeelding.

snelkookpan, hogedrukpan,

Deze pan lijkt op die van Heks

Zoals me wel vaker overkomt sta ik weer te kijken van het feit, dat je gewoon nooit weet wat er in de ander omgaat. Ik veronderstel van alles. Neem waar vanuit mijn persoonlijk perspectief. Met de gekleurde bril van mijn falen. En dan heb ik nog geluk met dat falen. Erger is het als je alles interpreteert vanuit je eigen vermeende succes….

snelkookpan, hogedrukpan,

Mijn mislukte leven heeft me nederigheid geleerd. En dat is maar goed ook. Getalenteerde mensen als Heks, die van alles maar komt aanwaaien, lopen de kans buiten hun schoenen te gaan lopen. Een verdomd vervelende eigenschap. Nou, ik heb veel schoenen. Maar als ik ze pas, trek ik ze aan….!

snelkookpan, hogedrukpan, snelkookpan, hogedrukpan,

Na jaren van maatschappelijke afwezigheid heb ik mezelf plotseling toch weer op de kaart gezet. En wel via dit blog. Door gewoon dagelijks een stukje te schrijven,- met de insteek, dat als slechts één persoon het leest, het de moeite waard is,- heb ik me een lezerspubliek verworven. Was ik eerst blij als er tien bezoekers op een dag langskwamen, nu scoor ik per dag ruim tweehonderd lezers. Waarvan een groot deel uit de Verenigde Staten. Gek genoeg.

snelkookpan, hogedrukpan, , werking van snelkookpan?

‘Misschien word je wel in de gaten gehouden door de Amerikaanse inlichtingendienst,’ grapt een koorlid, als we het erover hebben, ‘Heb je soms geschreven over een snelkookpan?’ Een snelkookpan? Niet begrijpend kijk ik haar aan. “Als je dat woord gebruikt, ben je verdacht.’ Ze lacht guitig. ‘Van snelkookpannen kun je vast hele goeie bommen maken!’

snelkookpan, hogedrukpan, snelkookpan, hogedrukpan,

Ik beloof haar eens over dit onderwerp te schrijven. Bij deze dan. Het zijn trouwens best handige voorwerpen en niet alleen voor het maken van een explosief. Ik heb er ook eentje in mijn keukenkast. Ik gebruik em voornamelijk om rijst te koken. Je kunt het er op een manier in garen, dat het zetmeel in de rijst optimaal omzet. Of iets dergelijks. De macrobioten, macro-idioten volgens hun tegenstanders, hebben me dat geleerd. Tijdens een uitgebreide kookcursus. In de tijd, dat ik nog als sojaboon door het leven ging…..

snelkookpan, hogedrukpan, , wie is er bang voor een snelkookpan?

Canada ontdekt terroristen met snelkookpanbom

Waarom je nooit zomaar ‘snelkookpan’ en ‘rugzak’ kan googlen

snelkookpanmoord

MAKROBIOTIEK, gezond etenMAKROBIOTIEK, gezond etenMAKROBIOTIEK, gezond eten, yin yang, etenMAKROBIOTIEK, gezond eten, yin yang, eten, groenten