Een bezem is om op te vliegen! Of om je stoepje mee schoon te vegen. Toch niet om mensen mee de deur uit te bonjouren? Heks zit met gebakken peren en moet nog veel leren…..

‘Heks, het is natuurlijk geweldig dat je zo in het hier en nu leeft, maar nu snap ik eindelijk ook waar jij tegenaan loopt. Hierdoor!’ Mijn therapeute kijkt me vriendelijk aan. ‘Het maakt dat je steeds weer opnieuw begint aan mensen, die je in het verleden enorm hebben gekwetst.’

‘Je geeft alles en iedereen altijd weer een tweede, derde, vierde vijfde, zesde, zevende, achtste en ga zo maar door kans. Want dat was toen en morgen bestaat nog niet en nu is nu. En nu ben je misschien nog niet vergeten, maar je hebt al wel vergeven wat er gisteren is gebeurd.’

‘Toch zullen die figuren, die je zo vrolijk weer over de vloer laat komen, je morgen evenzogoed weer opnieuw kwetsen. Ze zijn nog precies dezelfden als die ze gisteren waren. Veel mensen groeien niet naarmate ze ouder worden. Ze verschrompelen. En niet alleen lichamelijk…… Ook geestelijk worden ze eerder een karikatuur van zichzelf….’

Het laatste heb ik erbij verzonnen, maar ze had het evenzogoed kunnen zeggen. Want je kunt ook goed lachen met deze vrouw.

‘Heks, de bezem moet er echt door bij jou!’

Het is zo. Heks is vergevingsgezind van aard. Ik streef naar harmonie, eenheid, heelheid, interzijn. Het duurt vrij lang voordat ik echt een grens trek. ‘Tegen die tijd ben je vaak zo kwaad, dat je het scheldend doet. En dat is natuurlijk ook jammer. Je zou het in alle rust moeten doen. Vriendelijk maar beslist. Gewoon de meeste mensen op veilige afstand houden.’

‘Jij hebt echt een paar verkeerde ideeën, zoals geven, geven, geven, nooit iemand buitensluiten, altijd vergeven, iedereen een nieuwe kans geven….’ besluit ze haar verhaal.

Alweer de bezem erdoor? Ik heb het gevoel, dat ik al mijn hele leven loop te redderen met die bezem. Ik kom gewoonweg niet aan een potje vliegen toe op die manier…..

Blijft er nog wel iemand over, waar ik me bij op mijn gemak voel? Soms twijfel ik daaraan, maar gelukkig heb ik een handvol dierbaren, waar ik nooit aan twijfel. Blijvertjes. Al jaren.

‘Ik ken mensen, die niet 1 echte vriend hebben. Hun contacten zijn oppervlakkig en tijdelijk. Er is niemand bij wie ze midden in de nacht kunnen aankloppen. Ware vriendschap is een godsgeschenk.’

‘Dat geldt voor praktisch iedereen, Heks. We hebben vaak maar een paar echte goede vrienden. Dus dat is inderdaad al heel wat. Gooi alle uitvreters asjeblieft op straat! Maar ook die types, die op je nek zitten, of aan je kop zeuren, of betweterige taal uitslaan: Veeg ze de deur uit! Hou afstand.’

‘Ach, ze bedoelen het niet kwaad,’ mompel ik vergoeilijkend terwijl ik naar de deur loop. Het uurtje zit er alweer op. ‘Ja, Heks, nu doe je het weer. Je praat het goed. Je vergeeft het alweer bij voorbaat. Je was toch zo nijdig hierover? Laat die bevoogdende betweters,  gemene uitvreters en andere mensen die je alleen gebruiken er dan niet mee wegkomen!’

Help, wat zit er nu weer op mijn nek? Een gek? Nee een betweter! Heks wordt niet goed en wil zich alweer gaan verdedigen. Niet doen! Gewoon iedereen gelijk geven! Dan is het direct einde discussie! Dus ik ben lesbisch en moet nodig heel hard aan mezelf werken! Implementatie van de lessen van paragnost Peter van der Hurk deel 1.

Na mijn consult bij de paragnost is me iets gaan opvallen in mijn leven. Heks weet altijd heel goed waar ze heen moet gaan voor advies. Ik ben naar hem toegegaan om helderheid te krijgen over een aantal zaken. En die heb ik ook gekregen. Maar als ik erover probeer te vertellen geven sommige mensen niet thuis. In plaats van te luisteren beginnen ze me met ongevraagde adviezen om de oren te slaan!

Ik ben nu een kleine week verder en het is me al zeker drie keer gebeurd. De eerste keer was slechts een paar uur na het consult! In een gesprek over iets geheel anders! De daaropvolgende dagen heb ik gezorgd niet teveel mensen te spreken, want ik vind dat betweterige getoeter in mijn oor door iemand, die zonder opgaaf van reden op mijn nek is gaan zitten, onaangenaam.

Maar evenzogoed is het me deze week nog een paar keer gebeurd. Door zeer uiteenlopende adviseurs. Maar allemaal ongevraagd. Onzinnige adviezen ook nog, zodat ik mezelf als ik niet uitkijk weer zit te verdedigen….. Hetgeen ik juist NOOIT meer moet doen volgens het zeer goede en van ganser harte gevraagde advies van Peter van der Hurk.

De meeste van deze ongevraagde adviezen voelen aan alsof iemand uit de eerste klas van de middelbare school me de net geleerde grondbeginselen van de franse taal probeert bij te brengen terwijl ik die taal al sinds jaar en dag vloeiend spreek! Maar de persoon in kwestie werpt zich op als expert. Strontvervelend.

Uit beleefdheid zit ik er dan maar naar te luisteren, maar het voelt niet goed. ‘Voelen en vandaaruit handelen, Heks!’ luidt het perfecte advies van Peter van der Hurk, ‘En schijt hebben aan iedereen!’

Mensen, die ongevraagde adviezen lopen rond te strooien zitten soms zelf niet lekker in hun vel. Het kan uit minderwaardigheidsgevoelens zijn, dat ze jou hun visie door de strot duwen. Of juist een gevoel van verhevenheid en belangrijkheid. Waar dan weer vaak die minderwaardige gevoelens onder liggen. Hoe dan ook: Het zal wel. Ik ga er niet meer over nadenken.

Intussen durf ik bijna niet meer over mijn ervaringen te praten uit angst om weer met een manke visie om de oren te worden geslagen. Heks wil zich niet meer verdedigen tegen allerlei onzin:  Bijvoorbeeld tegen iemand die vindt dat Heks maar lesbisch moet worden nadat haar relatie mis is gelopen.

Of tegen een ander die de mening is toegedaan, dat ik nog eerst heel veel aan mezelf moet werken voordat ik weer met mijn genezende handjes aan de slag kan. Of tegen weer een volgende voor het feit, dat ik naar een paragnost ga voor advies en niet de onbegrijpelijke wartaal van die persoon zelf raadpleeg. Of een soort betweterige spirituele les van iemand over een aantal zeer basale vaardigheden op dat gebied, die zo algemeen bekend zijn, dat zelfs lezeressen van de Margriet en Libelle ervan op de hoogte zijn……  Alsof ik daar nog nooit van gehoord heb!

Het gaat maar door. Heks wordt er niet goed van. Het heeft natuurlijk te maken met het feit, dat ik tot nu toe allerlei mensen met dit soort gedrag weg heb laten komen. Ze bedoelen het immers goed…. 😦 Uit respect voor die ander, stomme beleefdheid, bescheidenheid of verbijstering houd ik mijn mond. Maar het lukt niet meer. Er begint iets in mijn maag te brullen zodra een gesprek die kant op gaat. Ik voel me elke keer spinnijdig worden, als ik weer in die waardeloze positie terecht kom.

Ooit ben ik met een vrouw bevriend geweest, bij wie ik dit jaren heb volgehouden. Ze was heel onzeker en had haar leven volstrekt niet op de rit, maar ze stelde zichzelf evenzogoed verbeten boven alles en iedereen. Daar maak je natuurlijk geen vrienden mee. Heks was één van de weinigen die het met het mens volhield. Tot ik met haar op reis ging. Een drama natuurlijk.

Na vier weken betweterig gaatjes prikken in mijn kristallen beschermingsbubbel liep ik leeg als een oud luchtbed. Een rustgevende retraite in een Boeddhistisch klooster werd in één klap tenietgedaan door een rampzalige gezamenlijke terugreis. Vlak voor ik haar voor de deur van haar huis afzette -ik reed hiervoor ruim anderhalf uur om na een reis van 1200 kilometer met die zemelende vrouw  naast me… – zette ze dan eindelijk openlijk vol het mes erin door me eens goed te zeggen hoe ze nu eigenlijk echt over me dacht: Niet al te best! Au! Pijnlijk!

Opeens drong het tot me door dat al haar ongevraagde adviezen niet zo goed bedoeld waren als ik altijd had gedacht!

Pas veel later realiseerde ik me hoezeer ze me had gebruikt al die tijd en dat het niet verwonderlijk was dat ze me precies op dat moment liet vallen: Ze had mij en mijn autootje niet meer nodig, want ze ging verhuizen naar de andere kant van Nederland. Zodoende werd ik na alle bewezen diensten afgedankt als oud vuil!

Iets wat heel vaak gebeurd in ‘vriendschappen’ met betweters…… Let er maar eens op!

Na die reis heb ik die vrouw nooit meer gezien of gesproken, maar het heeft me lang bezig gehouden. Zoiets wil ik nooit meer meemaken. En zoiets ga ik ook nooit meer meemaken!

Heks kan prima voor zichzelf zorgen en anders weet ik wel waar ik de juiste hulp kan vinden. Ik heb dan wel een moeilijk lijf, maar met mijn koppie is niets mis. Dus kom me niet meer aan met ongevraagde adviezen. Ik heb behoefte aan vriendschap en liefde. Respect dus. Een luisterend oor. Niet aan je oordeel.

Maar bedenk ik me opeens, wat zei Peter van der Hurk ook alweer? Je moet mensen gewoon gelijk geven. Oh ja, dat is waar ook!

Dus inderdaad: Ik word gewoon lekker lesbisch, ik ga eens iets lezen over aura’s en chakra’s en ik moet eerst nog maar eens een opleiding helderziendheid van een jaar en paranormaal genezen van pakweg 3.5 jaar gaan volgen voordat ik een eigen praktijk open. Helemaal waar. Einde discussie…..

Heks toert door het mooie Hollandse landschap. Lammetjes, bloesems en een verwoed vissende reiger…… Ik kom terecht in Noordeloos. Wat is dat voor een plaatsje? Bestaat dat? Ja. Het is de plek waar ik als kind graag vertoefde, logerend bij een hele lieve oudtante. De rest van de dag staat in het teken van ontmoetingen met dames op leeftijd: Een ode aan tante Geertje!

molen1

Vandaag maak ik een speciaal uitstapje. Eerst drop ik Cowboy in Nieuwegein. Hij volgt een seminar van twee dagen: Business Bootcamp gegeven dor Nisandeh Neta.  Daarna zet ik de reis voort richting Breda. Onderweg maak ik een uitgebreide stop bij Noordeloos.

Waar heb je het over, zul je denken. Bestaat er een plaats die zo heet? Jawel! Ergens aan het uiterste puntje van Zuid Holland bungelt een piepklein dorpje met deze naam. Ik weet dat omdat ik er vroeger vaak kwam logeren bij een oudtante van me: tante Geertje.

ysbrandt koolzaad

Deze schat van een vrouw was ‘overgeschoten’ nadat ze haar beide ouders tot aan hun dood had verpleegd. Maar het kan ook best zo zijn, dat ze lesbisch was en zich daarom verre van het fenomeen man hield. Dat het kwam door bepaalde uiterlijke kenmerken geloof ik echter niet. Haar warmte en charme overstegen het feit, dat mijn tantetje met haar ene oog in haar andere broekzak keek.

reiger1 reiger2

 

DSC00670

Oogoperaties bestonden nog niet toen zij een jong meisje was. Dus groeide ze op zo scheel als een uil. Heks was ook reusachtig loens als kind, maar mijn oog is chirurgisch tot de orde geroepen toen ik negen was.

De operatie is niet helemaal geslaagd: Ik kan nog steeds twee kanten scheel op kijken, naar binnen en naar buiten….. Maar dat heb ik altijd als een groot voordeel gezien. Hele schoolklassen heb ik vermaakt met deze ongewone kwaliteit…..

lammetjes1

Ons beider scheelheid schiep natuurlijk een band tussen mij en deze oude tante. Maar ook onze liefde voor scrabbelen hadden we gemeen. Ik herinner me een uiterst felle competitie, waarbij we beurtelings aan de winnende hand waren.

Heel gewaagd legde mijn tante het woord gulp. Heks maakte er gulpen van. Het werd overgulpen met veel extra letterwaarde voor mijn tante. En wat maakte ik er toen van? Klierige puber die ik was? Tovergulpen.

lammetjes2

‘Maar dat bestaat niet, dat woord,’ zei tantelief. ‘Jawel,’ beweerde Heksje keihard, ‘als je iets uit je broek tevoorschijn tovert, dan ben je aan het tovergulpen……!’ Niet dat ik helemaal doorhad wat ik zei. Ik was een ongelofelijke laatbloeier op dat gebied….

Mijn tante was dan misschien een ijzeren maagd. Onwetend was ze bepaald niet. Een vrouw van de wereld uit een ongelofelijk boerengat!

lammetjes3

Als er een baby werd geboren in de familie, dan kwam Geertje kramen. Iets, dat ik later weer bij mijn zussen heb gedaan. Alweer een overeenkomst! Met verbazing zag ze mijn vader dan kokkerellen. Zijzelf kon volstrekt niet koken, al deed ze dagelijks verwoede pogingen in die richting. Er is zelfs een uitdrukking in de familie: ‘Het eten is Geertgaar!’ Hetgeen niet best is. Het is dan net niet rauw.

lMMETJES4

Mijn vader was een geweldige kok. Verbaasd constateerde ze dat ongewone fenomeen, een kokende man. Om te vervolgen: ‘En toch is het geen lulletje!’

Ik loop vandaag langs het kleine popperige huisje van Tante Geertje. Het is weg! Er staat nu een spuuglelijk nieuwbouwhuis. Gebouwd in 1994. De boerderij van oom Henk Kuil staat er nog. Het is een prachtige oude hoeve met mij volstrekt onbekende bewoners er in. Het huisje van haar schoonzus en zwager is ook verdwenen.

zwaan1

Ach, dat lieflijke ouderwetse huisje van mijn tante. Geen badkamer te bekennen. Koken deed ze op petroleum in de bijkeuken. In het kleine voorkamertje loeide een grote gloeiende kolenkachel. Ze sliep in de eetkamer. Ikzelf maakte gebruik van de logeerkamer op de bovenverdieping. Met een ijspegel aan mijn neus, want buiten die ene kachel was er verder helemaal geen verwarming……

gevallen boom1

Ik loop het dorpje in. De oude dorpsschool is vervangen door een nieuw gebouw. Opeens zie ik het piepkleine kerkje. Net groot genoeg voor anderhalve man en een paardenkop. Het ziet er verpauperd uit. Vroeger preekte hier een dominee met een spraakgebrek. De goede man had het over de Gailige Gaist en het Klin Gloria.

Het was een zwaar gereformeerde gemeente. Dus de Geilige Maagd bleef ons bespaard….. Evenzogoed lagen we onder de kerkbank gedoken te dweilen van de lach tijdens de dienst. Tante Geertje ook!

fuut1

Ik zoek het gebouw, waar vroeger de diepvriezer van het dorp in gevestigd was. Als een soort Febokroketten konden de dorpsbewoners hier hun ingevroren tuinbonen en koteletjes uit de muur trekken…. Een fenomeen, dat we in het frivolere Voorschoten niet kenden……

Ik was graag bij deze oude oudtante van me. Ik voelde me op mijn gemak en gezien. Maar net als mijn neefjes en nichtjes tegenwoordig hun heksentante lijken te zijn vergeten, zo ben ik om onduidelijke redenen ooit opgehouden met mijn bezoekjes aan het schone Noordeloos.

ysbrandt 2

Zo reis ik dan door een stukje dierbaar verleden naar Breda. Daar ligt in een winkel een mooie macrolens op me te wachten. Voor een zeer zacht prijsje…..

’s Middag struin ik met Varkentje door de bossen rond deze mooie stad. Ik wandel met een oud dametje en haar grijze Beagel. Ik klets met een andere dame op leeftijd over haar verleden in Leiden, als jong meisje op kamers bij een hospita in de Morsstraat.

Ik weet waarschijnlijk om welke hospita het gaat. Een berucht mens. De schrik van vele oud-studenten….. Een vroegere vriend van Heks woonde lang geleden bij dit secreet in huis!

KASTEEL BOUVIGNE

Op een terrasje midden in het bos begin ik lekker aan dit blog te schrijven. Straks haal ik Cowboy op bij zijn succesgoeroe. We gaan nog uren de oren van elkaars kop kletsen over onze ervaringen deze dag. Maar nu geniet ik nog eventjes van het stille bos, de mooie uitspanning en het heerlijke zonnetje!

kasteel bouvigne

Bloedmaan, slijmklodders en dodelijk verveelde Heks. Evenzogoed voel ik me prima. Ik maak me nergens druk om. Mijn snotterkopje krijg je niet gek!

bloedmaan, 2014, vier keer bloedmaan

Bloedmaan valt altijd samen met Joodse feestdagen!

Al dagen dobber ik in mijn snottebel. Het heeft wel iets vredigs. Tussen mij en de  boze buitenwereld heeft zich een muur van slijm opgetrokken. Ik hoor, ruik en proef maar een fractie van wat er allemaal voorbijkomt. Ook lijk ik minder te voelen. Althans: Ik kan me nergens druk om maken. Alleen mezelf warm houden telt. En wat vitamientjes binnen krijgen….

bloedmaan, 2014,

Moeder Maan is gewoon Bloedmooi!

Het enige wat je kunt doen bij zo’n echte ouderwetse griep is eraan toegeven. Wachten tot het over is. Je niet druk maken.

De laatste dagen ben ik toch een beetje in de weer geweest. Niks bijzonders hoor. Thuishulp, fysiotherapie, acupunctuur, hondje uitlaten. Paar boodschappen halen…. Vandaag echter ben ik teruggeschakeld naar een slakkengang . Als ik dan toch zo slijmerig ben als een huisjesslak, kan ik net zo goed hun trage tempo aanhouden!

bloedmaan, 2014,

Is het dan eindelijk zover?

Omdat er een bronchitis de kop op steekt haal ik mijn pufmiddelen uit de kast. Ik ben op alles voorbereid. We gaan dit virus de deur uitjagen. Op passieve wijze wel te verstaan. Ik ga net zo lang voor pampus liggen, totdat het virale monster zich net zo gaat vervelen als Heks. En de benen neemt.

bloedmaan, 2014, vier keer bloedmaan

Gisteren was de laatste van deze reeks.

Zou het samenhangen met bloedmaan? Vannacht was het de vierde van dit jaar. Is het einde der tijden nabij? Ach wat kan het schelen. Ik snotter sluimerend de dag door.

Gelukkig heeft Frogs Varkentje opgehaald. Straks komt hij hem terugbrengen. Dan kletsen we eventjes. Zie ik een medemens. En wat voor één!

bloedmaan, 2014,

Heks houdt van Maan

bloedmaan, 2014, bloedmaan, 2014, bloedmaan, 2014, bloedmaan, 2014, bloedmaan, 2014, bloedmaan, 2014, bloedmaan, 2014,