Deukje daar of hier? Krasje op je ziel? Ongelukjes loeren in gaten en hoeken. Zoeken mijn zwakke moment. Slaan dan toe…. Heks is toch zo moe. Maar ook geroerd door mooie verhalen. Over snotlappen en troostzakdoeken. Over de hemelse vasteplantekwekerij. Over mijn voorouders. Ver weg en dichtbij.

Woensdag ben ik de gehele dag druk met mijn kat. En dat terwijl ik me vreselijk slecht voel. Een narrig griepje piept in mijn gewrichten, klappert in mijn kaken en knerst in mijn kop. De dag ervoor heeft de huisarts een Lidocaïne-injectie in mijn nek gezet, maar het effect is weinig pijnstillend te noemen.

‘Het lijkt verdorie wel alsof hij er pijnverwekkers heeft ingesproken. Mijn hele nek is op tilt geslagen. Maar ook mijn armen, schouders, ellebogen, heupen en knieën zijn extreem pijnlijk geworden….’ mompel ik verbluft. Aan het eind van de dag wil ik mijn hoofd het liefst afzagen.

Weg met dat zware gewicht daar bovenop. Ik leef wel verder als kip zonder kop.

Donderdag kan ik dan eindelijk een dagje bijtrekken. Toegeven aan allerlei vage griepverschijnselen. Mijn pijnlijke hoofd te ruste leggen. Alleen het hondje krijgt vandaag wat van mijn beperkte energie.

Ik moet bijkomen en energie sparen. En bijtrekken. En alvast vooruitplannen: Spaarzaam mijn energie om komende bezigheden heen organiseren. Morgen is de begrafenis. Ik check de rouwkaart een keertje of zestien. Ja, het begint echt om twee uur in de middag.

Bij de begrafenis van tante had ik verkeerd gekeken. Dingen door elkaar geklutst. Ik zal wel extreem moe zijn geweest. Kwam ik een half uur te laat. Gelukkig heeft niemand dat toen gemerkt…

Vrijdagmorgen moet ik direct aan de slag. Hondje uitlaten, zelf uitdeuken, bed opmaken samen met mijn hulp, lunchen en douchen en iets stemmige aan trekken. De laatste onderdelen komen in het nauw. Ik douch en trek iets aan, maar de lunch schiet erbij in. Ik neem een broodje sesampasta mee. Daar moet ik het dan maar op doen vanmiddag.

Op de heenweg word ik bijna zijdelings geplet door een kerel in een bestelbus. Hij komt helemaal mijn weghelft op en snijdt me flink af. Ik word gedwongen op de andere baan te gaan rijden, maar daar rijden dus tegenliggers.

Ik toeter en zie de chauffeur van het busje met opschrift ‘Jan van Rhijn’ opschrikken vanachter zijn telefoon. Hij zit al rijdend te SMS’en midden op het kruispunt bij de Lammenschans. Waar het hectisch is en onoverzichtelijk. Waar je uit je achterlijke doppen moet kijken, lul!

Ik wijs op mijn hoofd. Kierewiet. ‘Jeetje, je zal maar een ongeluk krijgen op weg naar een begrafenis,’ denk ik bij mezelf. Stel je voor. Stond ik nu schadeformulieren in te vullen met die idioot. Goddank is het goed afgelopen.

Na de begrafenis rijden we in colonne het terrein af. Voor me rijdt een flinke SUV. Een tegenligger wil er per se langs. Ook langs mij, maar ik rijd net langs een geparkeerde auto. Ik kan geen kant op, pal achter me rijdt ook alweer iemand.

Met mijn halfzachte kop stuur ik ietsjes naar links. Glijdt een beetje opzij, schamp licht tegen de geparkeerde auto. Shit.

Een oud kereltje met skistokken in de hand komt als een duveltje uit een doosje tevoorschijn. Direct begint hij zich met het geval te bemoeien. Ik let maar niet teveel op hem, maar bel aan bij het kolossale huis van de eigenaar van de auto. Zoveel heeft dat gekke kereltje me wel verteld.

Het rare baasje springt nerveus om me heen, als de eigenaar van de auto de voordeur open doet. Direct begint hij te ratelen tegen de man. Dat ik zijn auto heb aangereden en dat hij me direct in mijn kippennek heeft gegrepen…..

De eigenaar wuift de man weg. Eindelijk ben ik van dit kwelduiveltje verlost. We nemen de schade op. Ja, een paar krassen op de voorbumper. Kan evenzogoed een dure grap worden….. De auto is overigens net zo’n deukbak als die van Heks. Over de hele zijkant lopen krassen en butsen.

‘Ik doe tegenwoordig niets meer aan al die beschadigingen. Geen doen in de stad. Om de haverklap maakt er weer iemand een nieuwe deuk in en er hangt nooit een briefje bij. Behalve 1 keertje dan. Maar die persoon had een valse naam en telefoonnummer opgegeven. Iemand zal em wel betrapt hebben, net als dat baasje zonet hier…’ vertel ik de eigenaar.

‘Wat erg voor u,’ reageert hij begripvol. Ja, zo gaat dat in de grote stad. Ik heb hem echter niet op een idee gebracht…..

Gelaten laat ik het allemaal maar over me heenkomen. Ik kan me er niet druk om maken. Wel gek, dat ik een gedachteflits had over het krijgen van een ongeluk, net als van de zomer toen ik zonder benzine kwam te staan op een ongelofelijk ongelukkig punt op de snelweg naar Parijs…… Gelukkig was het in beide gevallen een onschuldig ongeluk. Niets ernstigs. Alleen ongemak en blikschade.

We eten broodjes en drinken koffie met alle genodigden. Wijn, bier en bitterballen volgen. Heks eet haar boterham met sesampasta. Ik zoen tantes en ooms, neven en nichten.

Ik zie hoe de enorme genensoep kromme neuzen door de familie heeft verspreid alsof het niets is. Mij onbekende jonge mensen met mijn neus! Of met andere familietrekken of typische clan-kenmerken.

Ik hoor mooie dingen over mijn oom. Hoe hij altijd twee schone zakdoeken bij zich droeg. Eentje om zijn eigen neus desgewenst in te snuiten en eentje om iemand te troosten! Ook nu heeft hij er twee bij zich!

‘Hij geloofde absoluut in een weerzien met zijn geliefden. Volgens hem is er een enorme kwekerij in de hemel met een grote schuur. Daar zitten al zijn oude medewerkers al stekkend op hem te wachten. Jouw vader is er ook bij…..’ vertelt zijn oudste zoon.

Intussen kun je me natuurlijk wel opvegen. Het was al niet veel de laatste dagen, maar de koek raakt aardig op. Ik begin aan de afscheidsronde.

Een dierbare tante heeft een vraag voor me. Dus ik begin bij haar. Wat ze me echter vraagt is zo ongelofelijk in de pijnlijke roos. Doet zoveel stof vanbinnen opwaaien. Geeft een scala aan inwendige chemische reacties. Ik voel hoe er stoom uit mijn oren ontsnapt. Ik moet nu echt dringend wegwezen hier……

Zo zeg ik alleen tante en lievelingsnicht gedag. Ik zwaai vriendelijk in de rondte. Wapper nog een beetje na dat ik ga. En foetsie ben ik.

Op de terugweg krijg ik het toch nog even te kwaad. Een verlate reactie zoals dat vaker gaat. Thuisgekomen ga ik een enorm end fietsen met VikThor. Hij moet zijn energie kwijt en ik iets anders. Mijn trouwe elektrische Beixo scheurt door de polder. VikThor rent er uitgelaten achteraan.

Wie A zegt moet B zeggen. Wie zegt dat het altijd gemakkelijk is? Als je echt verandert willen mensen je altijd terug in je oude groef. Vooral als je besluit geen pleaser meer te willen zijn. Niet meer overal achteraan te rennen. Of als je ongeschikt raakt als zondebok.

Maak er geen drama van, Heks. Je hebt gedaan wat je kon en nu is het op. Misschien moet iemand anders maar eens op de proppen komen. Je hebt 1 groot voordeel: Je kunt je onttrekken aan wetten van ruimte en tijd. Je kunt je op andere manieren met iemand verbinden. Jij hoeft niet fysiek op bezoek te gaan om iemand te bezoeken.

Vannacht slaap ik ellenlang. Ik meld me af voor de koorrepetitie van vandaag. Eerst maar eens helemaal bijkomen.

Heks krijgt stem uit het verleden aan de telefoon. Het is verleidelijk om gewoon de draad weer op te pakken. Maar wat voor’n draad? Voor de draad ermee! Weg met leugens en manipulaties!!!

samen_1282827083

Er was eens….

sprookjespaleis, duizend en  nacht, Arabisch paleis

Arabische luchtkastelen

Terwijl ik een blog schrijf, het is bijna klaar, gaat de telefoon. Aan de andere kant hoor ik de vertrouwde stem van een oude vriend. Voormalige vriend. Wat mij betreft. Hij heeft hier ooit een tijd in huis gezeten, omdat hij zogenaamd uit Algerije was gevlucht. Hij beweerde in levensgevaar te zijn.

Shahrazad, duizend en 1 nacht, oosterse prinsesShahrazad, duizend en 1 nacht, oosterse prinses

Hij kwam in de problemen, toen hij mijn toenmalige vriend, ook een Algerijn, hielp om het land te ontvluchten. Dit nadat moslimextremisten een vriend van mijn vriend hadden vermoord. Ze hielden zich bezig met het bestrijden van analfabetisme in hun land, hoe nobel. En dat was levensgevaarlijk natuurlijk…..

Wat een geschiedenis, dat verzin je niet.

Arabische prins, Arab prince, sprookjesprins

Sprookjesprins wordt spook van een prins

Wel dus. Een paar jaar geleden ben ik er dan toch na ruim tien jaar in het duister tasten, achter gekomen dat dit hele verhaal uit de grote en goed ontwikkelde duim van mijn voormalige geliefde was gezogen. Samen met nog veel meer onzin. Zo bleef er dan niets heel van de bijzonder intensieve tijd, dat deze heren bij mij in huis woonden en op mijn zak teerden.

liegbeest,liegbeest verkiezing

Ik ken wel een paar goede kandidaten

De vriend aan de andere kant van de lijn weet niet, dat ik intussen wel beter weet. Hij begint opgewekt te ratelen in het Frans. ‘Je bent mijn zuster, je bent zo’n goede vrouw, ik hou van je, weet je nog hoe fijn we het hadden?’ Bladiebla. ‘Hou maar op’, interrumpeer ik hem, ‘Ik weet tegenwoordig wel beter. A. was hier een paar jaar geleden. Hij loog weer alles aan elkaar. Maar daarna kreeg ik een brief van zijn vrouw, hij is intussen getrouwd, en die heeft eens een goed boekje open gedaan!’

jokkebrok, jokkebrok verkeersbordPinnocchiojokkebrok

Het is even stil aan de andere kant. Ik hoor de raderen draaien. ‘Ik woon weer in Nice’, gaat hij vrolijk verder met zijn verhaal, ‘Ik heb A al in geen vijftien jaar gesproken. Kom eens gezellig een keertje langs.’ ‘Nee, daar heb ik echt geen zin in. Jij hebt net zo hard meegedaan aan al die onzinverhalen. Ik heb het afgesloten. Het ga je goed. Aju paraplu.’

liefbeest, liegen, beestliegbeest,liegbeest verkiezingHij zal wel een goedkoop adresje in Nederland zoeken.  Liefst bij iemand, die een beetje voor hem zorgt, als een zuster… Hij heeft me eerder wel eens gebeld, met het verzoek hem officieel uit te nodigen, zodat hij Algerije uit kon.

Heks is klaar met dit soort misbruik. Manipulatie en dwangmatig liegen ga je maar lekker bij iemand anders proberen. Beslist leg ik de hoorn neer.

liegbeest

Zo’n liegbeest is ook maar een dier

Denk nu niet, dat ik niet heel veel van deze kleine Algerijn heb gehouden. Wel degelijk. We hebben ook ongelofelijk veel plezier gehad met elkaar. En talloze avonturen beleefd samen. Op zijn manier was hij ongetwijfeld heel dol op zijn ‘zuster’.

Ik ben bekend met hun mannencultuur om elkaar de hand boven het hoofd te houden, wat een man ook uitvreet. Iets, dat je in veel culturen aantreft overigens. ‘Ik ben er niet hoor,’ riepen de mannen in de oer Hollandse kroeg waar ik vroeger werkte, als hun vrouw onverwacht een vriend opbelde, waar haar kerel toch uithing. Guy code. Ik vind het best. Maar niet in mijn huis.

truth, lies

Waarheid bestaat bij gratie van zijn opponent

Bovendien ben ik er van overtuigd, dat hij helemaal niet het land uit moest. Nederland was gewoon een jolig avontuur. Groot kans, dat hij zijn grove leugen gewoon ziet als een leugentje om bestwil.

Heks is destijds flink het schip in gegaan. Hun langdurige bezoek werkte als een financiële aderlating. Het feit, dat ik zo bedonderd ben, maakt dat extra zuur.

I've never seen, a smiling face, that was not beautifulI've never seen, a smiling face, that was not beautifulI've never seen, a smiling face, that was not beautiful

Hoewel. Ik heb er intussen al veel grappen over gemaakt. En ook wel eens goed om gelachen. Vooral heb ik er erg veel van geleerd. Zoals zulke lieden niet meer over de vloer halen. Het gat in mezelf, waardoor deze problematiek mijn leven in sloop is gedicht.

je houdt niet op, te lachen, omdat je oud wordt, je wordt ou, omdat je ophoudt met lachen

Zo is dat

Ja, lekker liegen. Soms zou ik willen, dat ik er goed in was. Het lijkt me zo gemakkelijk. Het levert van alles op. Op korte termijn dan. Maar ja, ooit komt de waarheid boven tafel. En dan moet je in je eigen leugenachtige gezicht kijken en toegeven, wat een loser je eigenlijk bent….

En hoe onthouden die mensen al die leugens, verdraaide waarheden en onzin? Het lijkt me ook geen gemakkelijk bestaan.

moraalridder, ridder op paardmoraalridder, ridder op paard

Heks is een dwangmatig waarheidsliefhebber. Dat heeft ook zekere nadelen. Ten eerste maakt het je kwetsbaar. De kans is groot, dat je denkt, dat de hele wereld zo in elkaar steekt. Niets is minder waar.

gezocht, moraalridder, op wit paard, om de eerste steen, te werpende mythe , van de moraalridder

Ook moet je enorm uitkijken geen vreselijk vervelende  moraalridder te worden. Niets is zo hopeloos, als iemand, die denkt de waarheid in pacht te hebben….

moraalridder, ridder op paard

Kattaklop, kattaklop, ik sla de waarheid voor je kop

De waarheid ligt in het midden. We zijn allemaal verbonden, het afgescheiden zelf is een illusie. In dat web van verbondenheid, trilt de waarheid vaak als een bang vliegje….. Maar soms beweegt ze zich vrij als een glanzende vlinder van bloem naar bloem. En zoekt in harten, onze harten de zoete nectar van begrip, compassie en liefde.

angstig vliegetje, spinnenwebspinnetje en vliegje in webliegbeest,liegbeest verkiezingliegbeest,liegbeest verkiezingvlinder op bloem, butterfly on flower, papillon et fleurkleurrijke vlinder, butterfly, papillon

 

 

 

372564_639_1331534061930-jokkebrok

Dat denk ik nu ook altijd !!!!!!