Stuk brandhout doet Heks stokstijf stilstaan. En mag dan met me mee naar huis gaan. Vervolgens kom ik los van wrok. Neem afscheid, vervel, dump kerfstok…. Een staf bloeit open in mijn hal. Al te mal? Ja, van die dingen. En weet je wat: Staf kan ook zingen!

Vannacht droom ik van mijn staf. Ik vlieg er op rond, maak allerlei avonturen mee. Het is staf voor, staf na. Toch zijn de details me ontschoten. Ik heb echter wel een ongelofelijk goed humeur als ik op sta. Alle beestjes worden uitgebreid geknuffeld. Ik verwelkom de zon met een liedje. Oh, wat ben ik vrolijk. Terug van weggeweest.

Gisterenavond na een paar uur Klezmer zingen zakt Heks volledig door haar hoeven. De man met de houten hamer deelt een keiharde tik uit. Snel doe  ik alle noodzakelijke handelingen. Hond uitlaten, tanden poetsen, ogen er af halen, pyjama aan, Snuitje medicijnen geven, zelf mijn pillen slikken…….

Ik laat alles vallen, mijn lijf wil niet meer. Ik worstel me uit mijn kleding en vervolgens wurm ik me in andere kledingstukken. Even uitrusten nu. Nee, toch maar niet. Ik wil een beetje op tijd slapen en als ik steeds tussendoor ga zitten bijkomen van een kleine handeling lig ik pas om vier of vijf uur in bed. Retteketet. Dat gaat me vandaag niet gebeuren. Morgen is een pittige dag.

Ik ervaar momenteel veel naweeën van het slangenritueel, dat we onlangs op de heksenschool hebben gedaan. 

Het afwerpen van mijn oude huid roept allerlei gevoelens op. Ik heb moeite met mijn nieuwe zelf. Ik doe dingen anders, maar sta vervolgens doodsangsten uit. Daar moet ik doorheen. Terug in mijn pleaserige apenpakkie is geen optie. 

Ik heb een nieuw pakkie an.

Ook de mening van anderen moet ik gevoeglijk naast me neerleggen. Wil het ooit nog eens iets worden met dit heksje. ‘Jij geeft heel veel aandacht aan de meningen van hele domme mensen. Dat is zo jammer, Heks. Je moet je niet meer verdedigen. Geef hen gewoon gelijk, dan ben je ervan af…..’ Peter van der Hurk zei het al. 

Gisterenavond ga ik me echter diep treurig voelen. Machteloos ook. De mening van bepaalde medemensen lijkt heel belangrijk nu. En ik kan er geen pijl op trekken. Ik ben immers zelf niet meer degene, die ik was. Niks bijzonders op zich. We zijn geen dag dezelfde. Maar ook degeen, die ik dacht te zijn bestaat niet meer.

Ik ben zo moe en leeg opeens. Goeie genade. Help!

Ik dwaal een beetje door mijn huis. Volbreng mijn avondrituelen. Dan valt mijn oog op een stok naast de voordeur. Vorige week gevonden in Het Leidse Hout. Op een miezerige motmiddag. Geen hond te bekennen behalve mijn monster. En daar midden op het grote veld dan die stok.

Ik pak em toch maar op. We moeten voor de opleiding op zoek naar een staf, maar eigenlijk heb ik al een stokstijve stok thuis. Een paar weken geleden opgeduikeld langs de Singel.

Het is nog best een heksentoer om het gevaarte mee naar huis te nemen. Ik ben op mijn vouwfiets. Rustig peddel ik door het bos. Thuisgekomen zet ik het stuk hout naast de voordeur. Het andere stuk staat in mijn woonkamer.

Na een paar dagen bloeit de staf met knalroze bloesems. Heks moet lachen. Ik heb ze er zelf op geplaatst notabene, omdat ik de bloemen niet wil vergeten mee naar beneden te nemen. Het zijn nepbloesems voor op mijn fiets.

Toch raakt het beeld iets dieps aan. Ik zie een bloeiende staf in mijn hal staan. Ik denk aan de staf van Aäron, waar zelfs vruchten aan groeiden…. De hedendaagse christenen doen zo moeilijk over een beetje tovenarij, maar de bijbel staat er vol mee!

Gisterenavond pak ik het stuk hout op. Ik inspecteer het grondig. Voor het eerst! Zondag moeten we met een goeie staf op de proppen komen en ik heb geen idee of dit exemplaar voldoet. Er zitten veel knoesten in. Het is een sterke stok. Ik tik er eens op…..

En dan: Een wonder! De staf zingt. Zachtjes trillen klanken door het holle hout. Afhankelijk van waar ik sla ontstaat er een ander geluid. Heks is perplex.

Nu onderwerp ik mijn staf aan een grondig onderzoek, want ja, dit is mijn staf! Stiekempjes heeft hij die metamorfose ondergaan. Om het feit klinkend te beslechten. De stok in mijn woonkamer is voor VikThor.

Een hele tijd snuffel ik aan mijn nieuwe staf. Bewonder de gaten. Verbaas me erover, dat dit me allemaal helemaal ontgaan is tot nu toe….

‘Je bent naar me toegekomen. Op een miezerige middag lag je zingend in het gras. Een hond heeft je gebeten, ik ga je een beetje krabbelen. En heel veel met je babbelen, lieve levende staf.’

Inspirerende familiereünie! Heks wordt helemaal gelukkig van samenzijn met nazaten van haar voorouders. Lang leve de organisatoren!

Icoon, geborduurd door Lammert Segaar, borduurwerk, Icoon

Icoon, geborduurd door Lammert Segaar

Zondagmiddag ga ik met mijn liefje naar de familiereünie. Het is in een school in Oegstgeest, dus we hoeven niet al te ver te rijden. Als we aankomen worden we allerhartelijkst verwelkomt door de vrouw van de neef van mijn vader. Zij en haar man organiseren nu al voor de tweede keer dit festijn. De vorige keer voor een beperkter tak van deze clan. Vandaag zijn wij er ook bij.

Ik hang mijn jas op een kinderkapstok en krijg een naamkaartje opgespeld. De kleur geeft aan aan welke tak in de familieboom ik ben ontsproten. De oranje tak. Het past wonderwel bij mijn outfit….. In het zaaltje zitten overal mensen druk met elkaar te praten. Verheugde kreten, als deze of gene een bekende ontwaart.

Icoon, geborduurd door Lammert Segaar, borduurwerk, Icoon

Icoon, geborduurd door Lammert Segaar

Ik ga eerst tante Nella begroeten. Zij is de alleroudste stamhouder hier. En de jongste zus van mijn oma. Ze scheelden maar liefst 22 jaar! Al 92 is ze nu. maar ze oogt nog piepjong en kwiek, ondanks haar rolstoel. ‘U bent helemaal niets veranderd!’ roept Heks uit.

Ze moet we drie keer kijken voor ze me herkend natuurlijk. Ik leg uit, dat ik de dochter ben van … Oh ja, nu ziet ze het. Haar opgewekte dochter en man herinner ik me ook nog goed. Altijd als deze mensen op bezoek waren in het pannenkoekenhuisje van mijn grootouders, was het een gegiebel van jewelste. Met name de vader was een ongelofelijke grappenmaker. En nog steeds heeft hij een prethoofd.

Ik zie neven en nichten, de broer en een zuster van mijn vader. Wat leuk! Van je kwek, kwek, kwek en hahaha gaat het vervolgens. We slaan een paar geweldige uren stuk samen. Ook wordt er gepraat over degenen, die er niet bij zijn. Door ziekte of simpelweg omdat ze er het aardse hebben verlaten. Zo gonst ook hun aanwezigheid door de kleuterspeelruimte deze middag.

Icoon, geborduurd door Lammert Segaar, borduurwerk, Icoon

Icoon, geborduurd door Lammert Segaar

‘Eet maar niets van de grond, scholen zijn ongelofelijk smerig tegenwoordig,’ zegt een volle neef van me, die in het onderwijs heeft gezeten. Met hem speelde ik vroeger in een combo in de kerk. Vreselijk oubollige muziek. Heks op de dwarsfluit en mijn neef op contrabas. Samen met zo ongeveer de halve familie van mijn huidige zwager. Toen nog een stille aanbidder van mijn oudste zus…..

Mijn neef haalde allemaal toeren uit met zijn bas. Hij liet hem om zijn as draaien en speelde dan gewoon door bijvoorbeeld. Hij heeft de mimiek van een komiek. Iedereen lag dan dubbel. Bij de dames had hij zo veel succes…… Enorm belangrijk op die leeftijd!

In die tijd heb ik kilometers gemaakt op die fluit. We traden overal op. Ik stond soms uren te toeteren. Ik heb er een absoluut gehoor aan over gehouden en het vermogen te improviseren in elke toonsoort. Met name de meest lastigen. Dit omdat mijn zwager als autodidact alleen maar op de zwarte toetsen piano kon spelen…. Maar dat dan weer wel geniaal!

Intussen lopen de puberkinderen van de neven van mijn vader, in feite op gelijke hoogte als ik in de stamboom, rond met allerlei lekkere hapjes. We worden echt vertroeteld. Zelfs Heks vindt iets eetbaars binnen haar rare dieet.

Icoon, geborduurd door Lammert Segaar, borduurwerk, Icoon, kat Icoon, geborduurd door Lammert Segaar, borduurwerk, Icoon, kat Icoon, geborduurd door Lammert Segaar, borduurwerk, Icoon, kat

De zus van mijn vader verkoopt prachtige ansichtkaarten voor een goed doel. Het zijn foto’s van de borduurweken van haar man. Hij is onlangs naar zijn schepper vertrokken. En heeft een schat aan geborduurde kunstwerken nagelaten. Ik kies een aantal iconen. Als ik ze later thuis nog eens bewonder, wordt ik opnieuw geraakt door de schoonheid van deze vrucht van zijn geduld.

Natuurlijk heb ik niet iedereen gesproken. De middag is voorbij gevlogen. Grappig genoeg heb ik nu mensen uit de familie leren kennen, die ik alleen van naam kende. Ook zag ik een neef van mijn vader terug, die vroeger heel veel bij ons thuiskwam. Mijn moeder gaf hem als oud-verpleegster prikken tegen allergie. Als hij zijn T shirt uittrok, de injecties werden in zijn rug gegeven, konden mijn zusters en ik zijn gespierde rug bewonderen! Hij was maar een paar jaar ouder dan wij en wij vonden hem erg knap en intrigerend!

Heel dierbaar is ook het nichtje, waarmee ik ben opgegroeid. Soms waren waren we water en vuur. In feite verschillen we als dag en nacht. Maar oh, wat hebben we ook veel pret gehad. Logeerpartijen bij oma, waarbij we de hele SRV-wagen leeg kochten aan snoep…..

Dan waren we twee handen op één buik! Een buik vol snoep!

Hoe koud het was op die zolderkamer waar we geacht werden te slapen en hoe we dan een kruik mee naar bed kregen. ‘Haha, dat ding was zo gloeiendheet! Daar gingen we dan mee overgooien. Levensgevaarlijk! Hihihi.’ Totdat er natuurlijk een grootouder je op je kop kwam geven. ‘Nu slapen! En ik wil niks meer horen!’ Om vervolgens nog uren zachtjes te giechelen…..

Icoon, geborduurd door Lammert Segaar, borduurwerk, Icoon

Icoon, geborduurd door Lammert Segaar

Met haar zusje maak ik de afspraak om eens iets leuks samen met onze moeders te gaan doen. Wat een positieve inspiratie gaat er uit van deze middag!

Ja, mooie jeugdherinneringen en nieuwe initiatieven. Met een hart vol liefde keer ik terug naar huis. Bij het afscheid krijgen we nog een leuk presentje. Het familiewapen van deze clan. Het staat op tafel naar me te lachen.

Cowboy en Heks zitten onder het genot van een glas wijn nog een tijdje na te praten. Over onze afzonderlijke ervaringen deze middag en wat blijkt? We hebben het allebei enorm naar onze zin gehad!

Dank jullie wel, lieve Peter en Jolanda voor het organiseren van deze sfeervolle bijeenkomst. Het was super!

Icoon, geborduurd door Lammert Segaar, borduurwerk, Icoon

Icoon, geborduurd door Lammert Segaar

ORALE HEKSENCOVEN GEEFT WIJZE RAAD: Als je schaamlipjes gaan lullen, kip pas op je kuikens!!!!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Goeie hemel, wat heb ik liggen slapen vannacht. Ysbrandt moest echt veel geduld opbrengen vanmorgen. De heks lag in coma. Dat mocht ook wel, na een rommelig slaapweekje. En een avond met de OB-dames! Gisterenavond was het weer zover: Het Apo-coven kwam bij elkaar….

sluit de gelederen

Apo-coven

Deze hechte groep dames stamt nog uit onze persoonlijke prehistorie. Dertig jaar geleden deelden we lief en leed in een enorm pand aan de Apothekersdijk. Gisteren verzamelden we ons in het huisje van dokter Seksheks. Hoewel ze druk is met het naaien van een mega busmuts voor haar camper, vond ze toch tijd om een waar bacchanaal voor te bereiden.

Zo had ze een zuiglammetje in de oven gezet en de tafel bezaaid met voor- bij- en nagerechten. Iedereen kwam aan met wijn en sap en salades en andere lekkernijen. De eettafel was een waar altaar van overvloed.

Afbeelding 6 Afbeelding 7

Zoals altijd werd de lucht gevuld door ons gelach en gepraat. Wie doet wat en hoe gaat het met alle heksenkindertjes? Links en rechts vang ik flarden van verhalen op, terwijl ikzelf ook nog in een  gesprek gewikkeld ben. Wat is het toch heerlijk om in dit gezelschap  thuis te zijn. Terwijl we kwetteren vullen we onze buikjes met de heerlijkste gerechten.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Tijdens het toetje en de koffie komen de documentaires van Sunny Bergman ter sprake. Het Chinese wandelhuwelijk lijkt ons wel wat. Zo’n mannetje, dat door je slaapkamerraam klimt….En verder geen gedoe…. Maar de aflevering over het getrek aan schaamlippen in Afrika valt het meest in de smaak.

Dat is nog eens andere koek, dan het bijsnijden hiervan in de westerse cultuur. Onze fantasie raakt geprikkeld. Schaamliptransplantaties? Misschien een alternatief voor het opspuiten van  lippen? Enigszins riskant natuurlijk, voor je het weet klets je uit je nek. Doneer een schaamlip? Collecteren voor dit doel met een bus getooid met schaamlipjes rond de geldgleuf…

perfect bereid

Het zuiglammetje

.

Schaamlipje zoekt Schaamflipje. De gastvrouw besluit de discussie met: “Als je schaamlipjes gaan lullen, berg je dan maar….” Kortom, we zijn weer dertig jaar terug in de tijd. Dubbel van de lach trekken we onze jassen aan en beginnen aan het afscheidsritueel. Zoenen en nieuwe afspraken. Het was weer heerlijk. Ik fiets met Lehrerin Hexe giechelend terug naar de binnenstad.

mobiel met apps

De huisartsheks heeft een nieuw speeltje

Afbeelding 11

Helaas ben ik te moe om een blogje te schrijven, dat moet wachten. Lang wachten.

Het gekke van uitslapen is, dat je dag extreem kort is. Na een rondje boodschappen is het alweer avond. In de winkels wordt er alles aan gedaan om ons ondanks de sneeuw toch een paasgevoel te bezorgen. Met een vleugje lente erbij…

een medewerker geeft een recept ter bereiding.....

In de slagerij groeien kuikentjes op

een recept van 200 jaar geleden

De lekkerste rookworst van Nederland koop je hier

Nog steeds is het te guur en chagrijnig om een terrasje te pakken. Gelukkig heeft mijn vriend de galeriehouder van Galerie Frederiek van der Vlist een fles wijn koud gezet. Als ik hem dan verras met een portie kibbeling, krijgt de dag toch weer een gouden randje.

wachtend op dat stukje worst

Altijd fans voor de deur

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Wat is er nu heerlijker dan tussen prachtige kunst met vrienden te borrelen? Als besluit van een veelbewogen week? De schilderijen zijn van Willem van Scheijndel. Een vriend wiens kunst ik al lang bewonder. Ik zie hele nieuwe ontwikkelingen in zijn werk. In een transparante laag-over-laag techniek. De moeite van een bezoekje waard!

altijd vernieuwend

Kleurig