Wat is er toch zo fascinerend aan een inktzwart karakter in een tropische verpakking? Nou ja, tropisch, een ijskoningin dan. Heks ligt duidelijk teveel voor pampus, dat ik naar dit soort ellende ga zitten kijken. Of sterkt het zien van dit soort narigheid me in mijn voornemen tot loslaten en vergeven?

Tara Lambert

Afgelopen week kijkt Heks weer eens naar Dr Phil, blote bil. Er gaat inderdaad een vrouw met haar billen bloot in zijn programma. Het is een voormalig model. Nou ja, model. ‘Ze heeft wel eens foto’s laten maken door een professionele fotograaf,’ beweert haar slachtoffer laconiek.

Dit vermeende model blijkt wel over meer dingen te liegen. In feite liegt ze alles aan elkaar. Meesterlijk speelt ze mensen, dieren, dingen, ouders en hun kids, zelfs oude schoolvriendinnen, de hele teringzooise bende, tegen elkaar uit. Ze draait er haar gemanicuurde handje niet voor om.

De waarheid gebiedt te zeggen dat de vrouw beeldschoon is. Keihard. Snoeibikkelkeihard. Een kille blik in een schitterend gezicht. Ook nu ze door de stress een kilo of veertig zwaarder is geworden is het een toppertje. Qua uiterlijk dan.

Ze heeft Phil dan ook zo in de pocket. Hij doet nog wel pogingen heel streng te kijken en door te vragen. Maar als hij aan het eind van een notabene tweedaagse show, waarin hij gebiologeerd als een hitsig konijntje in een koplamp, naar haar gelieg heeft zitten luisteren, haar vertrouwelijk toefluistert dat zij geen moordenaar is, breekt mijn klomp. De man is volledig in haar val getrapt.

Nu is Phil zelf natuurlijk ook een rare. Allerlei verhalen doen over de man de ronde. En niet allemaal even lovend. Hij is beschuldigd van seksueel overschrijdend gedrag, van het uitoefenen van zijn beroep zonder vergunning en ga zo maar door.

Heks heeft sterk de indruk, dat de man toch een aantal verdacht narcistische trekken heeft. Ook valt het me op, dat die bevolkingsgroep er altijd zo goed van af komt bij hem. Ze krijgen zonder uitzondering een traject aangeboden. Hun slachtoffers kunnen over het algemeen op minder begrip rekenen. Die moeten zelf hun hulp maar regelen……

Ik heb wel eens gezien hoe Dr Phil een vrouw op haar nummer zette, omdat ze geheel in de overgave was gegaan bij haar narcistische echtgenoot. Het arme mens had al een hele waslijst vernederingen en lichamelijk/ geestelijk geweld achter de rug. Ze was systematisch mishandeld en leeggehaald door haar foute vent. Ze kon wel een oppeppertje gebruiken……

Maar nee. ‘Hoe heb je het zover kunnen laten komen?’ was de tendens van Phils antwoord op haar hulpvraag, ‘Regel maar een straatverbod.’

Het moordlustige model is een lellebel. Althans, dat beweert haar slachtoffer en vermeend aartsvijandin. ‘Ze loopt in uitermate ongepaste outfits rond te paraderen. Komt rustig op een kinderpartijtje in niets verhullende kleding. Ik wil dat niet voor mijn dochters….’ zegt haar slachtoffer op een gegeven moment gekweld.

Rivale met echtgenoot

Heks zit gebiologeerd  te kijken. Schaamteloze slechtigheid fascineert me. Wat gebeurt er in iemands hoofd, waardoor die persoon denkt dat het maar geoorloofd is om een medemens om zeep te helpen? De moeder van je stiefkinderen? De ex van je man?

‘We waren vroeger inderdaad hartsvriendinnen, ja, ik ben bij de bevallingen van haar jongste kinderen geweest…’ beaamt de beeldschone ijskoningin Phils vraag. ‘Nou, vriendinnen. Ja, was hadden vaak contact,’ zegt het slachtoffer. Ze had al enige tijd in de gaten, dat de nieuwe partner van haar man in werkelijkheid een sekreet is. ‘Ik had haar door.’ En dat is haar duur komen te staan.

De zoveelste onwaarschijnlijke geschiedenis, waar een narcist aan ten grondslag ligt. Heks probeert te begrijpen, waarom de vrouw dacht gerechtigd te zijn ons haar tegenstandster te elimineren. ‘Ze moet weg, monddood, giebeldegiebel, stop haar maar in zo’n houtversnipperaar. Hahahahahaha, kun je nagaan hoezeer ik haar haat, ‘ giechelt ze, ‘Nee, zonder gekheid, ze moet in elk geval zwaar gehandicapt raken.’

Via een oude schoolvriendin heeft ze een hitman geregeld. De vriendin heeft al een keer op haar verzoek het slachtoffer telefonisch bedreigd. Niet misselijk bedreigen, nee, het echte werk. ‘Je eindigt hersendood aan de beademing, bitch,’ en dergelijke.

Met de foute schoolvriendin

Maar als ze vervolgens het verzoek krijgt om op zoek te gaan naar een beroepsmoordenaar, wordt het deze handlangster toch ook te gortig. Ze gaat naar de politie.

De zogenaamd ingehuurde hitman is dan ook een undercover politieagent. Ze spreken af in een auto pal voor een winkelcentrum. De schoolvriendin, de agent en het nietsvermoedende model.

Laatstgenoemde laat het aan de schutter over om te bedenken hoe hij haar rivaal van het leven gaat beroven. Als het maar gebeurt. ‘Ik weet niet. Wat denk jij?’

BETERE TIJDEN! DE BESTE VRIENDINNEN?

‘Dus gewoon naar haar toelopen en recht in haar gezicht schieten? En haar man dan? Als hij thuis is, wat moet ik daarmee?’ ‘Oh, schiet ook maar dood. Maakt mij niet uit,’ antwoordt het model opgewekt. Ze heeft er wel voor gezorgd, dat haar stiefkinderen die bewuste dag veilig bij haar zijn. Ook goed voor haar alibi.

‘De jongere kinderen van het slachtoffer zouden gewoon thuis zijn geweest. Ze wilde haar stiefkinderen voor zichzelf, maar de halfzusjes en broertjes konden haar niks schelen….’

Betrapt en opgepakt!

Heks vindt online een brief van de stiefkinderen aan de rechtbank. Ze blijken al jaren te zijn gegaslight door het malafide model. Echt intriest natuurlijk.

Maar goed. Ellende, ellende. Iedereen zand in de ogen gestrooid. Jarenlang grijpt geen mens in. De vader van de kinderen gelooft zonder uitzondering zijn nieuwe echtgenote. Ten koste van zijn kinderen. Het gekke wijf kan gewoon haar goddelijke gang gaan.

Met een vlak gezicht en kille blik weerlegt het model elke aantijging. Ze was echt niet van plan om haar rivaal de dood in te jagen. Zelfs het feit, dat ze een aanbetaling heeft gedaan bij een hitman probeert ze te verdraaien. ‘Het was zo’n laag bedrag. Je denkt toch serieus niet, dat iemand voor zo’n schijntje een ander koud maakt?’

Het is eigenlijk hilarisch. Alles draait ze om. En dan komt er toch aan het eind een halfslachtige spijtbetuiging. Een vreemde vorm van excuus. Uit haar mond. Maar het bericht bereikt haar kille ogen niet.

De dans ontsprongen

Phil is in zijn nopjes met haar spijtbetuiging. Hij heeft hij dagenlang naar toe gewerkt. Waarom ontgaat me werkelijk. ‘Je bent geen moordenaar,’ klopt hij op haar knie.

Afgunst en jaloezie. De ander niks gunnen. Controle willen hebben over alles en iedereen. Ongegeneerde haat. Menen over andermans leven te kunnen wikken en beschikken.

Heksje, het loont toch echt de moeite om mensen te vergeven. Wandel geen haatpaden. Zoek steeds het gulden midden. Kijk uit voor rare tantes. Jaloerse troela’s. Wrattenpadden. Met kille onverschillige koude koppies.

Helaas heeft Heks in haar bescheiden leventje nogal eens last gehad van kwade zusters. Geniepige jaloerse tante Betjes. Pootje-lichtende mega mutsen.

‘Godin, godin, neem deze vriendin, geef haar haar zin, of onzin. Maar laat mij er buiten!….’

Zin en onzin. Zin in het leven, zin van het leven. Leven, leven.

Leven en laten leven, Heks.

Leven geven, leven nemen, menen anderen.

Iemand heeft gemeend mij monddood te kunnen maken. Iemand heeft gemeend, mijn leven te ongestraft te mogen controleren. Iemand heeft me in de hoek gedrukt, tegen de muur gezet. Uitgeleverd. Iemand heeft werkelijk alles uit de kast gehaald om Heks haar autonomie te ontnemen, haar klein te krijgen…..

Heks begrijpt best, dat je helemaal klaar bent met bepaalde mensen in je leven. Ik begrijp dat geweldig bijzonder goed. Maar iemand kwetsen, kapot maken, iets aandoen of zomaar slecht behandelen…… Oog om oog….. Zelfs als het echt etterbuilen zijn, zoals in mijn geval……

Onbegrijpelijk. Gelukkig maar.

Het beeldschone model kijkt koeltjes in de camera. Het spijt haar verschrikkelijk. Ze heeft nooit de intentie gehad om iemand te vermoorden. Ja, ze ging na het geven van de opdracht tot moord lekker shoppen in het winkelcentrum, waarvoor ze hadden afgesproken.

Maar eigenlijk wilde ze de moord hiermee toen juist verhinderen. Hoe dan wel is niet duidelijk. De draderige leugens verkleven in haar mond voordat ze ze er goed en wel uitgewerkt krijgt….

Morgen gaat ze de gevangenis is. Slechts vijf jaar in plaats van de zeven waarvoor ze veroordeeld is. Door een vormfout.

Apart toch weer. Rechtvaardigheid voor iemand uit wiens mond louter leugens komen. Wiens garnalenhersentjes louter plannetjes produceren langs de parabool van haar haat.

Het model geniet van alle aandacht tijdens het proces. Als de eerste beste fashionista paradeert ze door de rechtszaal…..

 

 

Pijn geïncorporeerde ellende uit verleden? Versus: Als je de naaste niet ziet, gaat de wereld dicht. Als we de naaste zien, komt het goed.

forgive, vergeven,

Ook Heks heeft geheimen. Er zijn een aantal zaken, waarover ik niet graag praat. Die liggen soms als een zware steen op mijn hart.

‘Heks, het is zo toevallig. Ik ken een aantal chronische pijnpatiënten. Allemaal hebben ze te maken gehad met traumatische gebeurtenissen in het verleden. Heb jij dat verband bij jezelf nooit gelegd?’ Vraagt een vriendin onlangs. Nadat ik iets verteld heb over de gangbare lijfstraffen binnen ons familiaire opvoedingsprotocol.

forgive, vergeven,

Nu krijg je me over het algemeen binnen de kortste keren kwaad, als je zo begint ten aanzien van mijn gebreken. Ik heb al zoveel therapie gevolgd in mijn leven, ik kots ervan. En nooit, maar dan ook nooit heeft het gezorgd dat mijn gewrichten in de kom bleven. Of dat ik meer energie kreeg. Of dat ik minder vatbaar werd voor alle mij omringende steeds muterende virussen, bacteriën en gisten.

forgive, vergeven,

Ik heb een broertje dood aan de stigmatiserende tendens om ziekte ‘spiritueel’ te duiden. De mensen, die het doen zijn over het algemeen zelf zo spiritueel als een bosui en zo verlicht als een glimworm. De eerste spirituele regel met betrekking tot naasten, namelijk: oordeelt niet, treden ze met voeten. Met het grootste gemak.

forgive, vergeven,

Vorige week lig ik midden in de slapeloze nacht naar TLC te kijken. Die wonderlijke televisiezender vol rare programma’s. Zoals hetgeen ik nu voorbij zie komen. Familiegeheimen heet het. De meest uiteenlopende voorbeelden van doofpot strategieën komen aan bod. Het is ongelofelijk, hoe mensen elkaar een oor aannaaien om er zelf beter op te staan. Of om geld binnen te harken. Of puur uit jaloezie.

forgive, vergeven, forgive, vergeven,

‘Van je familie moet je het maar hebben, ‘ denkt Heks, als ze het zoveelste ellende-verhaal voorbij heeft zien komen. Dan komt er een man aan het woord, die van de ene op de andere dag allerlei kwalen begon te ontwikkelen. Zo heftig, dat het hem volledig invalideerde. Hij werd van een gezonde sterke vent plotseling een compleet zieltogend wrak.

forgive, vergeven,

Terwijl hij zo ziek lag te zijn, kwam zijn broer enige tijd logeren. Hij had hem al in geen tijden gezien, dus ze hadden veel te bepraten. Met name ook over hun jeugd. Ze bleken een geheel verschillende perceptie te hebben van hun jonge jaren en het gezin, waaruit ze kwamen.

forgive, vergeven,

Tot stomme verbazing van de man had zijn broer een totaal ander beeld van hun vader. Herinnerde de man hem als lief en zorgzaam, een echte familieman, de broer kende hem als een mega-lul. Dat verbaasde de man. Het liet hem niet los.

forgive, vergeven,

Op een gegeven moment, midden in de nacht, klapte er een luikje open in zijn hoofd. Plotseling herinnerde hij zich een gesprek met zijn vader. In een kroeg. Voordat paps in de gevangenis verdween, veroordeeld voor oplichting…. Zo’n lieverdje als hoe de man zich hem herinnerde, was het dus niet……

In het gesprek bekent zijn ouweheer een dubbele moord. Tot in detail vertelt hij over deze gebeurtenis, die hem een aardig sommetje geld heeft opgeleverd. Ongelofelijk! Dat was de zoon helemaal vergeten.

forgive, vergeven,

Hij gaat naar de politie met zijn verhaal. De smerissen kijken eerst vreemd op. Wat een rare geschiedenis. Maar uiteindelijk nemen ze hem serieus: De feiten kloppen met een onopgeloste moordzaak. Maar nu moet de man bewijzen, dat hij er zelf niets mee te maken heeft gehad.

forgive, vergeven,

Door zijn vader tijdens een bezoek in de gevangenis te laten bekennen, terwijl hij een microfoontje bij zich draagt, weet hij zichzelf vrij te pleiten. De vader daarentegen komt nooit meer vrij. Van zijn lang zal z’n leven niet…..

Maar nu het gekke: de man geneest in 1 klap van al zijn kwalen. Hij is weer zo gezond als een vis.

forgive, vergeven,

‘Hij wel,’ foetert Heks, als ze het tot zich door laat dringen. En waarom ik dan niet?

Kijk, daarom is het zo gevaarlijk om deze verbanden voor anderen te leggen. Het leven is niet zo plat als een pannenkoek. Je kunt eenvoudigweg niet weten, waarom iemand iets mankeert.

forgive, vergeven,

Bovendien geef je de boodschap af aan de getroffenen, dat het zijn of haar eigen schuld is, dat ze nog niet genezen zijn. Moet je maar beter met je trauma’s om leren gaan. Als je het advies van de oordelaar zou opvolgen, was je al lang beter. Eigen schuld, dikke bult.
Krijgen die getraumatiseerden ook nog een trap na.

forgive, vergeven,

En is het wel zo, dat je alleen maar ziek wordt van trauma’s? Momenteel overlijden er massa’s mensen aan Ebola. Die hebben niet eens de tijd, om na te gaan of ze een trauma hebben. Ook sterven er kinderen, nog voordat ze een beetje jeugdtrauma hebben kunnen ontwikkelen.

Geheimen zijn niet altijd fijn. Heel veel geheimen zijn ruk. Die wens je je ergste vijand niet toe. Gelukkig zijn er ook zoete geheimen.

forgive, vergeven,

Heks heeft genoeg van alle gesmoorde gevoelens en onderdrukte pijn. Ze heeft tabak van het incasseren. Het weerloos luisteren naar nagels krassend over het schoolbord van haar levensles. Het leven een leerschool? Wie zegt dat? Behalve Oprah Winfrey dan.

Een heleboel mensen heb ik ontdekt. Hele vervelende mensen vaak. Verpakt in een spiritueel jasje. Je moet je lesje leren, anders krijg je tegenspoed. Voor straf. Het joods/christelijke schuldcomplex wordt gewoon vrolijk door deze als levenswijsheid verkochte hete braakbrei heen gehusseld!

forgive, vergeven,

We zijn helemaal gek geworden hier op aarde. Doordat kinderen ongeveer bij de geboorte al leerplichtig zijn tegenwoordig, denkt de mens, dat alles en iedereen maar bij voortduring op school moet zitten. Tot je huisdier aan toe.

Elke ervaring is goed, als we er maar iets van geleerd hebben. Ook dat nog!

forgive, vergeven, forgive, vergeven,

Maar als je dan naar de geschiedenis kijkt, blijkt dat mensen helemaal niet zo leergierig zijn. Dezelfde stomme principes uit de oudheid, gaan ook nu nog op. Volken, die werden geëlimineerd pogen hetzelfde te doen bij hun vijanden. Het is uitzonderlijk, als er iemand een ander liedje zingt. Zoals Thich Nath Hanh.

‘Zo’n bijzonder, die man,’ roepen zijn volgelingen massaal, ‘Hij leert ons compassie, vergeven en liefhebben!’

forgive, vergeven,

In feite is het zo gewoon als wat. Zodra je uitgaat van allesomvattende goddelijke principe, neemt de neiging tot oordeel af. Wat kan het schelen, hoe de pijn ontstaan is? Belangrijker is het, dat iemand zich verstaan weet. Is het echt zo doorslaggevend dat je je leven snapt en begrijpt? Dat je alles in het juiste hokje stopt? Is vergeven niet veel wezenlijker? Dat laatste ruimt bovendien lekker op!

Hop!

forgive, vergeven,

forgive, vergeven,

 

Vergeven dat gaat zomaar niet.jpg

OF TOCH WEL?