©TOVERHEKS.COM Ver van de boom gevallen en een beetje beurs hier en daar……

Zaterdag raap ik een heleboel peren van de grond in een park waar ik vaak kom. Door de storm zijn ze van de oude hoogstamboom gewaaid. In de aangrenzende studententuin liggen er nog veel meer. ‘Mag ik ze rapen?’ vraag ik aan een studente, die haar fiets op slot zet. Ja, het mag.

Zo fiets ik met tassen vol peren weer naar huis. Ik bak een lekkere perenkruimeltaart en stuur een bericht aan Fiederelsje. ‘Kijk een wat ik gevonden heb? Wil je er ook een stuk of vijftig?’

©TOVERHEKS.COM En nog meer peren uit de studententuin!

Dezelfde middag fiets ik naar een ander park. Even kijken hoe het met de kweeperen is. Zouden er ook zoveel van de boom gewaaid zijn? Binnenkort moeten we sowieso maar weer eens in die perenbomen klimmen!

Maar oh, wat een schrik. De kweeperen zijn geplunderd. De onderste regionen van de bomen zijn kaalgeplukt. En ik denk dat ik weet wie dat gedaan heeft. Een paar weken geleden stond ik met een paar mensen een park verderop te praten, toen zich een dame bij ons aansloot.

©TOVERHEKS.COM

Ze mengde zich in ons gesprek over bramen en vlier. Toen de kweeperen ter sprake kwamen raakte ze helemaal opgewonden. ‘Meen je dat nou, staan er kweeperen in de stad? Toch niet in het Hupperdepuppark?’

‘Ik ga natuurlijk niet verraden waar die bomen staan,’ grap ik terug, maar dat stomme mens heeft het natuurlijk al geraden. Ze heeft haar logge lijf daarna zo snel mogelijk die bomen in gewerkt en rap alle peren voor onze neus weggekaapt…..

Hetgeen uiteraard niet verboden is. Het staat haar vrij!

©TOVERHEKS.COM

‘Schat, we moeten niet te lang wachten met die kwee’s. Er is al iemand bezig geweest, maar het is haar niet gelukt om boven in die bomen te komen. En daar hangen nog genoeg peertjes,’  app ik  Fiederelsje. Per omgaande oppert ze een afspraak voor de volgende dag.

Tassen mee en mijn laddertje en gaan me die banaan. Nou ja, peer dan.

Zondagmiddag is het zowaar droog. Het zonnetje piept tevoorschijn als we richting park fietsen. Mijn vriendin met VikThor aan de riem en Heks met haar ladder. Gelukkig ben ik niet ladderzat. Anders werd het niets met deze actie.

©TOVERHEKS.COM

In het park klimmen we beurtelings in de bomen. VikThor rent als een gek rondjes over het veld, terwijl wij tas na tas vullen met die keiharde onappetijtelijk uitziende kweeperen. We worden natuurlijk weer helemaal hebberig en plukken de bomen bijna leeg.

©TOVERHEKS.COM Hebberig!!!!!

‘Laat er een paar hangen voor die Marokkaanse man,’ pleit Fiederelsje. Ze weet uit mijn verhalen dat er in Leiden een klein aardig baardig kereltje rond loopt die ook van deze vruchten houdt. Vooruit dan maar. Dat mannetje klimt ook zo die bomen in. Helemaal bovenin hangen nog een paar mooie exemplaren. Die laten we voor hem hangen.

Met tassen vol heksengoud fietsen we weer naar Huize Heks. Daar verdelen we de buit. Met blozende wangen staan we ernaar te kijken. Wat een rijkdom. Hier word je toch zo gelukkig van. Wij wel in elk geval.

©TOVERHEKS.COM

‘Kom je binnenkort roerzeven? Dat krijg ik niet voor elkaar,’ het verwerken is ook nog een enorme klus. Daar heeft Heks wel hulp bij nodig. Fiederelsje belooft me te helpen. Maar voor vandaag zit het er op.

Hoewel…..

‘Ik fiets met je mee naar de golfbaan, want ik wil VikThor nog een zwieper geven,’ zegt Heks tegen haar vriendinnetje. ‘Dan kunnen we nog even appeltjes gaan rapen op mijn geheime locatie…’ roept die enthousiast terug. Wat een goed idee!

©TOVERHEKS.COM

Maar het is een slecht appeljaar. Dat blijkt nu maar. We vinden maar 1 miezerig appeltje, waar we er voorheen honderden vonden. Wat jammer!

Wel plukt Heks nog wat Borage en Chinese kers. Voor in de salade. Fiederelsje heeft me op het eten genodigd. Nadat ik dat eerst bij haar heb geprobeerd.

©TOVERHEKS.COM

Heks laat haar hondje nog even uitgebreid zwemmen, terwijl mijn vriendin de maaltijd voorbereid. Daarna voeg ik me bij haar aan de keukentafel. Heerlijke geuren stijgen op uit de diverse pannen. Niet veel later zitten we aan tafel te smikkelen.

©TOVERHEKS.COM

Wat een heerlijke dag! Een fantastisch weekend zelfs. Met vriendinnen over de vloer en gezamenlijke maaltijden. Zaterdag heeft Steenvrouw uitgebreid bij me gegeten en vandaag is het alweer raak!

Dankbaar en tevreden fiets ik door de vallende schemer weer naar de stad. Met een vrolijk huppelend hondje naast me. Wat is het alweer vroeg donker zeg. Daar moet ik toch weer erg aan wennen.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM