Vrijdagmorgen sta ik goedgehumeurd bij de apotheek om mijn medicinale Cannabis op te halen. Ik ben verschillende soorten aan het uitproberen. De ene werkt meer op de spieren, de ander helpt om beter te slapen. Weer een ander werkt meer centraal op de hersenpan.

‘Dat is dan 180 euro,’ zegt de apothekersassistente. Ik kijk haar perplex aan. ‘Hoe kan dat nu? Hoe kan het nu opeens anderhalf keer zo duur zijn? Het is sowieso al duurder dan in het coffeeshopcircuit!’

‘Prijzen veranderen mevrouw. Elke keer weer.’ Ja, maar toch niet zo drastisch in zo’n korte tijd. Wat is dat toch mis met die apotheken? Elke vijf jaar verbouwen ze het pand, om daarna alle prijzen drastisch omhoog te gooien. Ik heb het bij mijn vorige pillendraaier, de Havenapotheek, ook zien gebeuren. Dat is de reden dat ik daar vertrok ooit.

Vorig jaar is mijn huidige medicijnleverancier, de Zuiderapotheek, helemaal opnieuw ingericht. Voor een godsvermogen. Niet dat oude interieur er zo slecht uit zag ofzo. Niks mis mee, werkelijk. Maar ja, ze moeten zo nodig weer het nieuwste van het nieuwste. Zoals een volledig automatische computergestuurde kast, waar de medicijnen in laden liggen opgeslagen. Het is natuurlijk ook moeilijk. Zelf een laatje zoeken en openmaken…. De vieze vuile geldverspillers.

En waarom? Ze draaien niet eens meer zelf hun pillen. In feite is het gewoon een luxueus afhaalloket. Niet veel anders dan de gemiddelde afhaalChinees…… Alleen de prijzen liggen beduidend hoger!

Omdat ik wel erg begin te schreeuwen komt mevrouw de apotheker aangelopen. Ze kijkt op de bon. ‘Ja, dat zijn gewoon de prijzen.’ Ik gris de bon uit haar hand.

‘Kijk hier, 38 euro kost dat medicijn, duur zat. Maar jullie gooien er nog ruim 22 euro bovenop. Dat is 60% !!!!!! Om in jullie eigen zak te steken! Jullie verdienen die toeslag door het hier een paar uur in huis te hebben en er vervolgens een etiketje op te plakken! Wat kost zo’n etiketje nu helemaal? Ik moet die tuinkruiden zelf betalen. Mijn zorgverzekeraar vergoedt maar een fractie. Hoe kan het dat ik een half jaar geleden nog 40 euro per potje afrekende en nu dit bedrag?’

Het blijkt een fout te zijn. De vrouw geeft de computer de schuld. Die heeft er een bedrag opgegooid. ‘Omdat het recept om vijf over zes binnen kwam. Via de fax.’ Huh? En is dat erg ofzo?

Uiteindelijk word er zesendertig euro van de rekening gehaald. Als ik weer thuis ben realiseer ik me, dat op elk potje nog steeds een toeslag van ruim zeven euro zit! Dus bel ik weer naar de apotheek. ‘Dat is per receptregel.’

Huh? Dus per regel geschreven recept rekenen ze deze toeslag? En omdat ik drie variëteiten van hetzelfde middel moet uitproberen rekenen ze me die toeslag elke keer op elk potje. Het is nu niet bepaald een middel, dat je in grote hoeveelheden inslaat. Al is het alleen al omdat dat niet te betalen is!  En daarbij misschien ook strafbaar…….

Dus je bestelt potje voor potje. Ik heb al zeker dertig keer die kuttoeslag betaald! Of veertig. Of vijftig. Daar kan je een week van op vakantie! Wat een inhalig stelletje criminelen zeg. Wat een achterlijke praktijken! ‘Zo is de wet mevrouwtje.’

Ja, zo is de wet in onze bananenrepubliek. Schuimbekkend vervloek ik alles wat apotheker is. ‘Ze leven op andermans ellende,’ schimp ik.

Nadat mijn apotheek onlangs LDN verhoogde in prijs van 35 euro per potje naar 220 euro voor hetzelfde potje, ben ik helemaal klaar met de farmaceutische industrie. De grondstof voor dit potje pillen kost nog geen vier euro! Tel uit je winst! Het is de grootste wereldwijde maffiabende, die er bestaat. De smerigste witteboorden-dealers, die je je kunt indenken. De ellendigste ……….

Terwijl ik nog zit bij te komen van alle ergernis dient de volgende irritatiebom zich alweer aan. Al weken probeer ik van mijn abonnement bij Tele2 af te komen. Deze hopeloze provider levert waardeloze diensten.

Na bijna vier jaar tobben, 5 nieuwe modems het afgelopen jaar alleen al, nieuwe bekabeling, een opgepimpte computer, nieuwe telefoon, en diepgaand onderzoek in en om mijn huis valt de televisie, telefoon en computer nog steeds uit. Dagelijks. Meermalen.

Ik heb me in het najaar een nieuw en beter abonnement laten aanpraten. Met een sneller modem en betere verbinding. Problemen gegarandeerd verleden tijd. Niet dus. Sindsdien is de toestand alleen maar verergerd. Mijn jammerklachten sorteren geen effect. Beloften worden niet nagekomen. Heks is er klaar mee.

Dus gooi ik er nog maar een nieuwe telefoonronde tegenaan. Er is mij toegezegd, dat ik mijn abonnement kan beëindigen zonder boete wegens enorme wanprestaties aan de kant van Tele2.

Maar de afdeling opzeggingen is gesloten of onbereikbaar, of belt niet terug enzovoort enzoverder. Als je een abonnement wilt afsluiten is het zo voor elkaar, maar afsluiten is bijna onmogelijk. Het beste kun je nog een nieuw abonnement elders aangaan en zorgen dat die nieuwe boevenbende je oude contract beëindigt…… Maar Heks loopt de kans een fikse boete te krijgen, als ik het niet op deze manier doe…….

Uiteindelijk krijg ik vandaag dan werkelijk iemand van die slecht functionerende afdeling aan de lijn. Een jonge vrouw. Volledig onervaren. En tactloos ondervind ik al snel.

Voor de zoveelste keer vertel ik mijn verhaal, vandaag al de vierde. En nog lang niet de laatste keer zal later blijken. Eerst zet ze me een tijd in de wacht om het enorme probleem met haar meerdere bepraten. Dat klinkt niet goed. Vervolgens begint ze enorm te zaniken, dat er eerst gedegen onderzoek moet volgen, procedure zus en zo, bladiebla.

‘Hou op met die onzin. Ik bel u om op te zeggen. Alles is al meermalen onderzocht en elke mogelijke procedure heb ik eindeloos doorlopen. Dit is slechts een formaliteit, de toezegging om op te zeggen heb ik al lang verkregen.’ Ze laat me niet uitpraten.

‘Mevrouw, laat me uitpraten,’ schreeuwt ze meermalen door mijn verhaal. Het wordt onverkwikkelijk. Ik schreeuw terug, dat ik die meerdere wil spreken. Lukt niet. Het domme wicht koeioneert me volkomen. Ze begint zo stom in mijn oor te toeteren, dat ik de hoorn erop smijt.

Ik bel de klachtenafdeling. Goh, hebben ze die? Jazeker. Waarom doen die dan niks? Geen idee.

Hier tref ik een man, waar ik in elk geval mee kan praten. Na toch nog een enorm gevecht is het me dan uiteindelijk gelukt om mijn contract te ontbinden. Ik heb het zwart op wit. En tot het eind van het contract betaal ik maar de helft van de kosten. Een goedmakertje voor vier jaar ellende. Tot half juni. ‘Vanaf het moment, dat duidelijk werd, dat er iets aan de hand was, dus we rekenen vanaf half maart.’ Huh? Dus die drieënhalf jaar daarvoor tellen niet mee? ‘Nee,’ zegt de man. Maar een goede verklaring kan hij niet geven.

Een wassen neus natuurlijk, dit gebaar. Maar goed, het is iets….. Kan ik op mijn gemak rondkijken naar een andere provider. Een betere.

Een duurdere? Nou, alles is goedkoper dan Tele2 als je in aanmerking neemt, dat ik vier jaar lang bijna dagelijks een paar keer met hun halvezolige klantenservice heb gebeld. De raarste dingen heb ik daar ook naar mijn hoofd gekregen.

De meest idiote opmerking was, dat het aan mijn muren zou liggen, dat mijn internet niet werkt. ‘Ze zijn gewoon te dik, mevrouwtje.’ Ja, duh, hoe dom schat je me in in? Ook zijn er vijf nieuwe modems geplaatst het laatste jaar alleen al. Grrrr, wat een hopeloze organisatie.

Binnenkort ben ik ervan af!

Omdat ik zo gammel ben heeft Frogs het hondje opgehaald. En wat denk je dat er gebeurt? Ook Ysbrandt raakt in een gevecht verwikkeld. Precies zoals zijn baasje!

Volkomen onverwacht valt een grote zwarte hond hem aan. Hij ligt in no time agressief gedrag te vertonen bovenop mijn kleine oude hondje en de baas van het monster doet niks. Frogs springt er tussen. Hij port met de balwerpstok net zo lang tegen de aanvallende partij, tot hij het bakbeest heeft verjaagd. Van dierenmishandeling is absoluut geen sprake!

De eigenaar denk daar anders over. Zo hond, zo baas, ook in dit geval…… Dreigend komt hij op mijn vriend af. ‘Als je mijn hond nog eens durft aan te raken, dan sla ik je op je bek.’ Hij heeft het nog niet gezegd of hij deelt een poeier uit. Tegen de gespierde percussionistenborstkas van mijn goede vriend. Die geeft geen krimp: ‘Ik kon me beheersen, maar ik heb hem wel uitgescholden…’

‘Gelukkig maar voor hem Frogs,’ zegt Heks later, als we het erover hebben, ‘Anders had de brandweer die eikel uit een hoge boom moeten plukken.’ Ik heb wel eens eerder een potige kerel door de lucht zien vliegen, omdat hij mijn vriend echt kwaad had gemaakt…….