Icoon, geborduurd door Lammert Segaar

Zondagmiddag ga ik met mijn liefje naar de familiereünie. Het is in een school in Oegstgeest, dus we hoeven niet al te ver te rijden. Als we aankomen worden we allerhartelijkst verwelkomt door de vrouw van de neef van mijn vader. Zij en haar man organiseren nu al voor de tweede keer dit festijn. De vorige keer voor een beperkter tak van deze clan. Vandaag zijn wij er ook bij.

Ik hang mijn jas op een kinderkapstok en krijg een naamkaartje opgespeld. De kleur geeft aan aan welke tak in de familieboom ik ben ontsproten. De oranje tak. Het past wonderwel bij mijn outfit….. In het zaaltje zitten overal mensen druk met elkaar te praten. Verheugde kreten, als deze of gene een bekende ontwaart.

Icoon, geborduurd door Lammert Segaar

Ik ga eerst tante Nella begroeten. Zij is de alleroudste stamhouder hier. En de jongste zus van mijn oma. Ze scheelden maar liefst 22 jaar! Al 92 is ze nu. maar ze oogt nog piepjong en kwiek, ondanks haar rolstoel. ‘U bent helemaal niets veranderd!’ roept Heks uit.

Ze moet we drie keer kijken voor ze me herkend natuurlijk. Ik leg uit, dat ik de dochter ben van … Oh ja, nu ziet ze het. Haar opgewekte dochter en man herinner ik me ook nog goed. Altijd als deze mensen op bezoek waren in het pannenkoekenhuisje van mijn grootouders, was het een gegiebel van jewelste. Met name de vader was een ongelofelijke grappenmaker. En nog steeds heeft hij een prethoofd.

Ik zie neven en nichten, de broer en een zuster van mijn vader. Wat leuk! Van je kwek, kwek, kwek en hahaha gaat het vervolgens. We slaan een paar geweldige uren stuk samen. Ook wordt er gepraat over degenen, die er niet bij zijn. Door ziekte of simpelweg omdat ze er het aardse hebben verlaten. Zo gonst ook hun aanwezigheid door de kleuterspeelruimte deze middag.

Icoon, geborduurd door Lammert Segaar

‘Eet maar niets van de grond, scholen zijn ongelofelijk smerig tegenwoordig,’ zegt een volle neef van me, die in het onderwijs heeft gezeten. Met hem speelde ik vroeger in een combo in de kerk. Vreselijk oubollige muziek. Heks op de dwarsfluit en mijn neef op contrabas. Samen met zo ongeveer de halve familie van mijn huidige zwager. Toen nog een stille aanbidder van mijn oudste zus…..

Mijn neef haalde allemaal toeren uit met zijn bas. Hij liet hem om zijn as draaien en speelde dan gewoon door bijvoorbeeld. Hij heeft de mimiek van een komiek. Iedereen lag dan dubbel. Bij de dames had hij zo veel succes…… Enorm belangrijk op die leeftijd!

In die tijd heb ik kilometers gemaakt op die fluit. We traden overal op. Ik stond soms uren te toeteren. Ik heb er een absoluut gehoor aan over gehouden en het vermogen te improviseren in elke toonsoort. Met name de meest lastigen. Dit omdat mijn zwager als autodidact alleen maar op de zwarte toetsen piano kon spelen…. Maar dat dan weer wel geniaal!

Intussen lopen de puberkinderen van de neven van mijn vader, in feite op gelijke hoogte als ik in de stamboom, rond met allerlei lekkere hapjes. We worden echt vertroeteld. Zelfs Heks vindt iets eetbaars binnen haar rare dieet.

De zus van mijn vader verkoopt prachtige ansichtkaarten voor een goed doel. Het zijn foto’s van de borduurweken van haar man. Hij is onlangs naar zijn schepper vertrokken. En heeft een schat aan geborduurde kunstwerken nagelaten. Ik kies een aantal iconen. Als ik ze later thuis nog eens bewonder, wordt ik opnieuw geraakt door de schoonheid van deze vrucht van zijn geduld.

Natuurlijk heb ik niet iedereen gesproken. De middag is voorbij gevlogen. Grappig genoeg heb ik nu mensen uit de familie leren kennen, die ik alleen van naam kende. Ook zag ik een neef van mijn vader terug, die vroeger heel veel bij ons thuiskwam. Mijn moeder gaf hem als oud-verpleegster prikken tegen allergie. Als hij zijn T shirt uittrok, de injecties werden in zijn rug gegeven, konden mijn zusters en ik zijn gespierde rug bewonderen! Hij was maar een paar jaar ouder dan wij en wij vonden hem erg knap en intrigerend!

Heel dierbaar is ook het nichtje, waarmee ik ben opgegroeid. Soms waren waren we water en vuur. In feite verschillen we als dag en nacht. Maar oh, wat hebben we ook veel pret gehad. Logeerpartijen bij oma, waarbij we de hele SRV-wagen leeg kochten aan snoep…..

Dan waren we twee handen op één buik! Een buik vol snoep!

Hoe koud het was op die zolderkamer waar we geacht werden te slapen en hoe we dan een kruik mee naar bed kregen. ‘Haha, dat ding was zo gloeiendheet! Daar gingen we dan mee overgooien. Levensgevaarlijk! Hihihi.’ Totdat er natuurlijk een grootouder je op je kop kwam geven. ‘Nu slapen! En ik wil niks meer horen!’ Om vervolgens nog uren zachtjes te giechelen…..

Icoon, geborduurd door Lammert Segaar

Met haar zusje maak ik de afspraak om eens iets leuks samen met onze moeders te gaan doen. Wat een positieve inspiratie gaat er uit van deze middag!

Ja, mooie jeugdherinneringen en nieuwe initiatieven. Met een hart vol liefde keer ik terug naar huis. Bij het afscheid krijgen we nog een leuk presentje. Het familiewapen van deze clan. Het staat op tafel naar me te lachen.

Cowboy en Heks zitten onder het genot van een glas wijn nog een tijdje na te praten. Over onze afzonderlijke ervaringen deze middag en wat blijkt? We hebben het allebei enorm naar onze zin gehad!

Dank jullie wel, lieve Peter en Jolanda voor het organiseren van deze sfeervolle bijeenkomst. Het was super!

Icoon, geborduurd door Lammert Segaar