Verkrijgbaar in de natuurwinkel
Nodig: Een grote bos raapstelen, een ui, twee teentjes knoflook, een hand pijnboompitten, bouillonblokjes.
Snij de worteltjes van de raapstelen en was ze grondig. Fruit de ui op traag vuur glazig, knoflook erbij en geroosterde pijnboompitjes. Bouillon toevoegen en daarna de raapstelen. Heel kort koken. Staafmixer erop en klaar! Smullen maar….
Lentesoepje van raapsteeltjes
Vierkante markante kop
Ik ben de hokjesgeest
pas op met wat je leest
je kunt zo onder invloed raken
van ideeën, rake
beschouwingen
herinneringen
je zou het niet lang
uitzingen
in dit hok
met kippen op stok
Zou niet meer zonder kunnen
Daarom verordonneer ik:
Oogkleppen op
zeg nou eerlijk
die dingen zijn
onontbeerlijk
Een jaar geleden was ik druk mijn vakantie aan het voorbereiden. Een maand retraite in een Boeddhistisch klooster: Plumvillage in de Dordogne. Elke dag les van Thich Nhat Hanh! Kampeerspullen inpakken, heel veel eten mee, vanwege dat hopeloze dieet. Dieren onderbrengen. En hop, de wijde wereld in. Ik kan me er niets bij voorstellen met dit weer. Brrr. Kramperen in een klooster. Honger lijden. Want dat heb ik ook gedaan daar. Omdat werkelijk overal soja en Ve-tsin in zat…..
Heks reisde in haar eentje. Wijs geworden door eerdere ervaringen met een reisgenote. Het was wel een verschrikkelijk eind rijden met mijn Tens-apparaat op de hoogste stand. De ontvangst was ook niet bepaald hartelijk. Een premenstruele non verbood me met mijn auto het terrein op te rijden. Ze wilde, dat ik met een kruiwagen al mijn bagage over een afstand van een paar kilometer over hobbelig terrein zou sjouwen……. WAT NOU WHIPLASH? Ze geloofde er niks van…
Nou ja, die nonnen zitten daar ook niet voor niets. Als ze verlicht waren hadden ze er niets te zoeken.
Uiteindelijk had Heks natuurlijk schijt aan die non. Ook kreeg ze hulp van een hele lieve man, die hoge ogen gooit bij de nonnetjes als klusjesman. Hij kan dus wel een potje breken daar.
Al snel had ik twee kittens bij me in de tent wonen. Dat slokte veel van mijn beperkte energie op. De rest gebruikte ik om elke dag naar de lessen van Thay te gaan. Alleen daarvoor al zou ik het allemaal zo weer doen. Maar niet met dit weer!
Het was een heftige reis, niet in de laatste plaats vanwege ernstige gezondheidstoestanden. Er was daar een vrouw, die me geweldig heeft geholpen. Zij heeft een schoondochter met ME en zag als enige mijn worsteling. Uit ervaring weet ze, dat je niets ziet aan deze patiënten. Aafje heb ik naar haar genoemd. Volledig verdiend.
Eén van de laatste dagen heb ik een aantal gekleurde badeendjes versierd met verf en glitters. En met watervaste stift gekalligrafeerd: ‘ Breathe, happiness is here and now en dergelijke” Toen iedereen naar een ander klooster was en ik het rijk alleen had, heb ik ze stiekem in de lotusvijver gegooid. Daar dobberen ze nog rond als het goed is. Of misschien zijn ze allang verwijderd door een nijdige non.
De meeste nonnetjes zijn overigens schatjes. Onze eigen Nederlandse non was super. Veel van de bezoekers zijn ook heel lief. Het is net het echte leven. Veel goede en lieve onvolmaakte mensen en een paar volmaakte eikels, die het dan weer voor de rest verpesten…..
Supersnotpinksterweekend. Terwijl wij rillend bij de kachel zitten hult Moedertje Natuur zich in haar bruidskleed. Een vreemd voorjaar. Meestal lopen wij mensen gruizig hand in hand tussen al dat moois te zwijmelen. Nu staat onze Grote Moeder alleen in een druilerig bos klaar voor haar fotomoment….
Vanmorgen om vijf over elf schoot ik wakker uit een slaap zo diep als de dood. Verslapen!!!! Een half uur later zat ik in de auto richting Barendrecht met Ysbrandt. In de tussentijd had ik mezelf met sterke koffie terug het leven in gereanimeerd, acht katten en een hond te eten gegeven en mijn onwillige lijf in de kleren gehesen.
Eenmaal bij mijn zanglerares gingen mijn ogen langzaam echt open. Ik gooide nog wel een kop koffie over haar vloerkleed, onwillekeurig bewegende ledematen…. Maar het zingen ging lekker. Ondanks de vliegende en beroerde start.
Ysbrand was gezellig mee en zat verwachtingsvol in de auto. Na de les wordt er altijd gewandeld. Zo ook vandaag. Ondanks al die regen. Daar heeft hij overigens een broertje dood aan.
De terugweg zat vol omwegen. Ongelukken en filevorming joegen me de polder in. Eenmaal in Leiden besloot ik Frogs op te halen. Hij had wel een lekker maaltje verdient na al die Bob-activiteiten!
En wat had ik voor hem in petto? Een heksenroti met alles erop en eraan. Heel veel lekkere hapjes vooraf. En eindeloze discussies gelardeerd met lachsalvo’s.
Vandaag was er weinig nodig om heks gelukkig te maken. Het gebeurde gewoon tussen de bedrijven door. Zoals het hoort…..:-)
Toch?
Vandaag in mijn kerk, waar god ook een vrouw is, ging het over hoop. Terwijl de dominee zijn verhaal hield dacht ik aan iets, dat ik Thich Nhat Hanh, eens over hoop hoorde zeggen. Volgens hem schuilt er een gevaar in hoop. Het haalt je weg uit het nu. Het paradijs is hier en nu. Je moet je tijd niet verdoen met hopen op van alles en nog wat.
De dominee sprak over hoop ongeacht het resultaat. Hij haalde een prachtig gedicht van Václav Havel aan: De weg van de hoop.
Heks hanteert, als spirituele slettenbak, natuurlijk beide benaderingen. Ik vermaak me tussen de puinhopen en hoop toch nog eens een 11stedentocht te rijden… Maar verwacht geen resultaat.
Intussen zaten in het schip van de kerk drie Tibetaanse monniken een Mandala te maken van gekleurd zand. Na de dienst gingen alle gemeenteleden natuurlijk kijken. Wat prachtig! Wat een monnikenwerk!
Ik sprak met één van de monniken. Hij vertelde me, dat ze later die dag de hele voorstelling weer door elkaar zouden vegen en verzamelen in een grote pot. Deze kruik met toverzand wordt daana ritueel in de gracht geleegd. Zodat al ons water gezegend is. En vervuld met wat er verder in dit zand geschreven staat aan magische boodschappen. Een teken van hoop,,,
Dat is toch zo leuk aan Tibetaans Boeddhisme. Die verbondenheid met Moedertje aarde en haar magie. Of wat dacht je van het Tibetaanse Dodenboek? Klinkt lekker toch? Ze kijken niet op een schedeltje meer of minder. Ook niet in hun recitaties.
Ik heb een tijdje bij Shambhala in Oegstgeest gemediteerd. Daar ken ik Pappa en Steenvrouw van. Ik genoot altijd van die bloederige recitaties. Maar ja, een heks met voorliefde voor voorhoofse gedichten…… Onlangs is de Nederlandse versie gekuist. Het zou mensen kunnen afschrikken… Het is ook slecht te rijmen met wat de meeste mensen van meditatie verwachten, natuurlijk. Maar Heks vindt het jammer.
Vanmiddag kwam de dochter van Tanneke op kraamvisite. Ze had een enorme tas bij zich. ‘Pakjesdag!’, riep ze. Ze haalde allemaal mooi ingepakte cadeautjes tevoorschijn. Een aantal als aandenken aan haar moeder.
De elegante poezeneet/drinkbakcombinatie. “Schattig!’, zou Tanneke gezegd hebben. Ze heeft het jarenlang gebruikt voor haar kat. En een voorraadpot met een onnavolgbaar over de top deksel. Daar bewaarde Tanneke de hondensnoepjes in. Hoe vaak heb ik niet iets voor Ysbrandt en Beertje hieruit tevoorschijn getoverd?
Hij krijgt een ereplekje. Ik ga er ook de dierensnoepjes instoppen.
Tot slot nog een stoffen kikker. Hij hing op Tannekes deur als stop. ‘Ja, die moest natuurlijk naar jou, Heks”. zei de dochter. Zij kent mijn grote kikkerliefde. Zo hangt hij nu hier gezellig over een stoel….
Natuurlijk werden de katjes bewonderd en geknuffeld. “Joh,’ zei ze, je moet ze niet wegdoen. Kijk nu hoe harmonisch ze allemaal samenleven!’ Nou, daar had ik natuurlijk wel oren naar. Wat zou dat leuk zijn. ‘Ik heb er al zes’, bracht ik vertwijfeld uit. Ze keek me lachend aan, niet onder de indruk. Haar moeder had in haar hoogtijdagen wel achttien exemplaren rondlopen.
Maar ja, je kunt niet aan de gang blijven. En kleine katjes worden groot. Kleine katjes, kleine zorgen. Grote katjes, grote zorgen. Je begrijpt wel, dat ik mezelf regelmatig op deze manier streng toespreek.
Maar vanmiddag even niet. Toen de dochter van Tanneke weer naar huis was, liet ik tijdelijk het verrukkelijke idee toe om voortaan acht katten te hebben. Het is dat ik bang ben om zo’n stom TV programma op mijn nek te krijgen, verslaafd aan katten verzamelen of iets dergelijks, anders deed ik het…..
|
Vandaag bereikte mij het bericht, dat de leraar van mijn lerares Indiase zang overleden is. In februari was hij nog in Nederland te gast op het Drupadfestival in Rasa te Utrecht. Georganiseerd als eerbetoon aan deze bijzondere man. Met als hoogtepunt een masterclass van de master himself.
Gevolgd door een fantastisch concert. Ik heb het ongelofelijke voorrecht genoten om hem te horen zingen.
Zijn krakende stem kwam langzaam op gang. Tranen stroomden over mijn wangen. Later vertelde een bevriende heks me in het kader van zang, dat mensen wiens keelchacra (Ja, het klinkt als cloaca…) helemaal geopend is, recht in iemands hart kunnen zingen.
Dat is wat deze man die bewuste koude dag in februari deed: Hij zong recht mijn hart in en Heks hield het niet droog. Een heel bijzonder mens is heengegaan. Hij zal verschrikkelijk gemist worden. Maar de engelenkoren zijn blij. Die kunnen nog veel van hem opsteken…. Al zijn zijn lesmethoden niet altijd bepaald hemels te noemen. Daar zullen ze behoorlijk aan moeten wennen…
Ik denk aan mijn geliefde lerares en haar gezin. Gelukkig is ze onlangs nog in India geweest. Het zal hen zwaar vallen. Sterkte lieve schatten.
Op dinsdagmorgen komt mijn hulp. Als ik een beetje goed geslapen heb sta ik direct op en ga ook aan de slag. Uit Therapeutisch Huishoudelijk oogpunt. Helaas ben ik ’s morgens meestal vrij beroerd. Een instantkater. En niet eentje waar dit kattevrouwtje van houdt. Zo ook deze ochtend. Na een zweterig en koortsig nachtje deed ik zwabberend en zwaaiend de deur open. Gelukkig heb ik een geweldige thuiszorg. Terwijl ik mezelf tot leven probeer te wekken gaat ze lekker aan de slag.
Intussen kijk ik een beetje TV met koffie en pijnstillers. Er is een herhaling van Zembla. Wat een afschuwelijke verhalen weer. Vorige week ging het over een schandaal in de gemeente Almere. Burgermeester Jorritsma weet van de prins geen kwaad. Ene wethouder Duijvensteijn liegt zich een slag in de rondte. Er wordt een winkelcentrum gepland. Dat levert de gemeente 13 miljoen op door de verkoop van grond aan een projectontwikkelaar.
Er is al een projectontwikkelaar failliet gegaan tijdens het project. Dat kost de gemeenschap geld kan ik je vertellen. In Leiden hebben we ook eens zoiets aan de hand gehad. Het beruchte Aalmarktproject….. De grond levert 13 miljoen op, maar een al bestaand winkelcentrum op een steenworp afstand zal 25 miljoen inkomsten derven op jaarbasis. Er staan al panden leeg. Dat is nog maar het begin. Veel winkeliers zullen dit niet gaan overleven.
Het ergste is, dat de gemeenschap gewoonweg wordt voorgelogen. Zogenaamd komt er een speciaal sportwinkelcentrum. Achter de schermen zijn hele andere dingen geregeld. Politici doen of hun neus bloedt en pakken misschien nog wel een leuk reisje of ander voordeeltje mee. Leer mij de mensen kennen, vooral die exemplaren met politieke ambities….. Machtsmensjes. allemaal!
Corrupte banken met hun corrupte personeel
De gewone man/vrouw is weer de klos. De hardwerkende middenstander gaat bloeden voor die bloedende gok van een neus van Jorritsma….. Maar ach, het is niet het eerste schandaal, waar deze voormalig minister bij betrokken is.
Vandaag gaat het over de luchtvaart. Met name de KLM. Al jaren vallen er links en rechts piloten en cabinepersoneel uit met vergiftigingsverschijnselen. Soms lukt het de bemanning maar ternauwernood om het toestel veilig weer op de grond te zetten wegens neurologische uitvalverschijnselen. Prettig idee voor de passagiers…..
Hun zenuwstelsel is stelselmatig aangetast door PCBvervuiling in de lucht. In de cockpit worden de hoogste concentraties gevonden. Maar ook passagiers worden aan deze zeer giftige stoffen blootgesteld. Heb je dus veel gevlogen en voel je je niet zo lekker? Hou er maar rekening mee, dat je voor je leven lang problemen kunt overhouden aan al vlieguren….
Koninklijk schandaal
Maar wie schetst mijn verbazing? Het wordt systematisch ontkend. Er worden geen metingen verricht naar de vervuiling. Een corrupt onderzoek moet dit schandaal afdekken. Toxicologen en wetenschappers worden voor gek verklaard. En alle getroffenen hebben last van een burn out. Het zit tussen de oren. Goh, waar heb ik dat eerder gehoord?
Vandaag kreeg ik ook een brief, dat mijn bezwaar tegen het korten van mijn thuiszorg na 6 jaar en vele manuren is afgewezen. Ik kan hier weer bezwaar tegen indienen. En weet je wat? Ik ga het gewoon doen. Bulgaren en andere halve garen kunnen hier gewoon geld ophalen of het niets is. Maar een doodziek mens krijgt niet de hulp, die hij/zij nodig heeft.
Stop die Jorritsma dan maar direct in de bak
Politici geven de voorkeur aan het vullen van eigen zakken, boven het belang van de gemeenschap. Liever laten ze misstanden jaren voortbestaan, dan gezichtsverlies te lijden. Dus ik krijg niet genoeg thuiszorg, want daar is geen geld voor. Maar het feit, dat er al jarenlang misbruik wordt gemaakt van huur-en zorgtoeslag wordt onder de hoed gehouden om het hachje van de politiek verantwoordeljike te redden. Yek.
Een voordeel van het christendom hier te lande is dan toch weer het fenomeen hel. Daar gaan ze natuurlijk en masse heen, die mafketels. Tenzij ze god omkopen natuurlijk! Een mooie nieuwe kerk in dat nieuwe winkelcentrum in Almere bijvoorbeeld….. Of gratis vliegen voor engelen bij de KLM. Hoewel ik betwijfel of ze daar hoge ogen mee gooien…
Nu zit ik weer voor de TV. Radar: Fraude bij verzekeringen. Niet uitbetalen van wettelijke rente aan slachtoffers bijvoorbeeld. Administratieve medewerkers, die zich uitgaven voor medische experts. Lekker is dat. Ik zit in zo’n traject. Als er maar geen meneer van der Kemp bijzit, hij schijnt heel erg corrupt te zijn. Nog steeds actief in de letselindustrie…..
De wereld zit vol idioten, die zich verrijken ten koste van anderen. Ik ben dus echt niet de enige, die maatschappelijk zo’n kotsbehandeling krijgt. Wel is het zo, dat MEpatiënten het enorme nadeel hebben, te ziek te zijn om veel actie te ondernemen. Ik blijf dus maar procederen en protesteren. Niet alleen voor mezelf, maar voor al mijn medepatiënten.
Veel politici zijn elite-gangsters
Gelukkig zijn er ook mooie dingen in de wereld. Gisterenavond kwam ik Doglady weer tegen in het plantsoen. Er was 1 van haar honden weggelopen, dus ik was eerst even zoet met het zoeken van dit dove hondje.
Een jongeman vol tattoos en piercings en een obscure camouflage outfit had hem midden op een kruispunt gevonden en de dierenambulance gebeld, de schat. Hij had ook nog een vrouw op de fiets het park ingestuurd om de eigenaar te zoeken. Het liep allemaal goed af. Daarna heb ik nog wel een uur met Doglady staan praten. Wat zij allemaal niet voor haar hondjes doet!
Globalisering van corruptie, kijk maar naar die Bulgaren
Ongelofelijk! Terwijl we zo stonden te kletsen met een half oog gericht op onze hondjes, liep er een valkparkiet voorbij, die haar vrouwtje uitliet. Aldus de desbetreffende mevrouw. Bij de enorme volière hielden ze halt voor een familiebezoek. De vrouw en de parkiet zijn dikke vrienden en gaan dagelijks samen op stap….. Doglady en ik begrijpen die vriendschap maar al te goed!
Er schijnt ook weer een zekere wetmatigheid te zitten in corruptie. Als politicus ontkom je er natuurlijk niet aan!
‘Soms worden mensen heel boos op me,’ zei mijn hondenvriendin op een gegeven moment, ‘Omdat ik zo gelukkig ben en dat begrijpen ze niet’. Ik heb wel eens zo’n boosaardig type meegemaakt. Wat die bekakte opgepoetste tante allemaal niet te zeggen had over deze lieve hondendame: schokkend! “Ach,’ vervolgde Doglady’, ‘Ze zijn natuurlijk zelf heel ongelukkig en kunnen mijn geluk niet verdragen’.
Waren we maar allemaal zoals Doglady, vol liefde en compassie. Strijdbaar voor de kwetsbaren en onvervaard tegenover enorme problemen. Alle politici zouden bij haar een paar maanden stage moeten lopen. Niet dat zij daar op zit te wachten, hoor. Niet voor niets bestaat haar familie uit dieren. Die liegen niet en bedriegen niet. Dat maakt het leven met hen heel plezierig. Weet Heks ook uit eigen ervaring.
Doglady en haar roedel
zeemeeuwen onze stadsgenoten
Vanmorgen stopte er een auto voor een zebrapad. Op zich al bijzonder genoeg, want de gemiddelde automobilist zoeft zonder blikken of blozen bejaarden van hun sokken als ie de kans krijgt. Heks kan het weten. Ik heb al twee auto’s in mijn nek gekregen de laatste jaren, omdat ik wel stop voor mijn overstekende medemens.
in hun nieuwe habitat
Tegenwoordig kijk ik dus wel drie keer uit voordat ik zomaar stop voor een zebra. Ik verzeker me er eerst van, dat de persoon achter met goed zit op te letten. Zoniet, jammer voor de voetganger. Die moet dan maar even wachten met oversteken. Deze nek kan er echt geen trauma meer bijhebben….
Vandaag stak er een zeemeeuw over, met een enorme croissant in zijn snavel. Parmantig liep hij over het zebrapad naar de overkant. Richting bakkerij. Misschien om te klagen over de kwaliteit van dit gevonden broodje? Was de buit uit een opengepikte vuilniszak soms oudbakken? Wie zal het zeggen. Voordat de meeuw bij de bakker naar binnen kon lopen, werd hij aangevallen door een paar snode soortgenoten.
Trotse moeder met jongen: Gegarandeerd geluidsoverlast voor de buren!!!!!
‘Hier met die croissant, egoïstische flutmeeuw’, schreeuwden ze naar hem met hoge gilgeluiden. Krijsend vlogen ze rakelings over onze hoofden, nog voor ik een goede foto had kunnen maken. In de lucht werd de lekkernij alsnog min of meer verdeeld.
Helaas lukte mijn foto niet bepaald
Misschien gestolen van een ontbijttafel?
Ysbrandt liep hoofdschuddend naast me. Hij kent dit soort zorgen natuurlijk niet, zijn kostje is gekocht. Elke dag lekker rauw vlees en gezond snoep, zoals pensstaafjes of stukjes lebmaag. En gestolen kattenbrokjes als de vrouw even niet oplet…..
Stembevrijding kan hier nog een puntje aan zuigen
recepten van de toverheks 
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.