Ups en downs in Huize Heks. Een lampenkap hoort om je nek. Maar niet op half zeven. Iets te lang weg gebleven: Op koor was weer van alles te beleven. En ook daarbuiten begint deze Toverkol op te leven. Maar nog steeds geen vent voor Steenvrouw en Heks. Dat is dan weer jammer. En het blijft iets geks.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Dinsdagavond ga ik weer naar het koor. ‘Oh, ben je daar weer, je bent weken niet geweest,’ confronteert Anna me direct met de feiten, ‘Was je ziek?’ Ik hoorde vorige week al van een paar zangmaatjes, dat ze hevig had zitten mopperen over mijn afwezigheid. Ha! Heks wordt gemist!

‘Het komt door mijn hondje. Hij is in de lappenmand,’ Heks zit intussen op haar tablet tekeningetjes te maken van mijn monster. Anna kijkt geïnteresseerd toe. ‘Goh, wat is hij veranderd, groot geworden ook,’ zegt ze verbaasd.

Ze heeft in eerste instantie niet in de gaten, dat dit geen foto’s zijn. Tekenen op een tablet? Al die moderne techniek is gewoon niet aan mijn maatje besteed……

Heks en Anna, de lamme leidt de blinde. Voorovergebogen, bijna dubbelgevouwen, schuifelt ze aan mijn arm richting stamtafel. Even later voegen de andere stamgasten zich bij ons. ‘Kan ik er nog bij?’ vraagt de pianist. ‘Ja,’ schreeuwen we in koor. We zijn dol op die man. Hij wordt massaal beflirt door de diverse dames.

Vandaag hebben ze het over de opvallende aspecten van zijn figuur. ‘Jullie houden me goed in de gaten!’ verweert hij zich lachend, ‘Ik dacht dat alleen mannen naar billen keken!’ Hilariteit alom onder hikkende sopranen. En een incidentele schuddebuikende alt.

Wat heerlijk om weer aanwezig te zijn. We zijn lekker de Matthäus Passion aan het instuderen. Vandaag is O Mensch, bewein dein Sünde gross’aan de beurt. Onder andere. Door de jaren heen is dit een echte favoriet van Heks geworden.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Er zitten prachtige lyrische fragmenten in voor ons alten. Mijn stem is goed bij stem vandaag. Ik laat me heerlijk mee voeren de hoogte in. Dat fantastische gedeelte, waar we boven de sopranen uit zingen….. ‘dass er für uns geopfert würd….’ doet de tranen in mijn ogen prikken.

Als ik thuis kom tref ik mijn hondje over de zeik aan. Zijn lampenkap hangt losjes om zijn kop. De bovenkant is losgeschoten. Heks schrikt zich een ongeluk. Net nu het ietsjes beter lijkt te gaan, gaat er weer iets faliekant mis!

Snel haal ik hem uit zijn bench. Op de yogamatjes in de woonkamer inspecteer ik zijn wond. Die ziet er verdacht schoon uit. Het nietje is in geen velden of wegen te bekennen. Zou hij er aan gelikt hebben? Kan hij er überhaupt met die kap op half zeven bij komen? Is zijn lies (door een schurende kap) nu verdacht rood of was dat al zo?

Vlak voor ik hem in zijn hokje stopte heb ik de wond nog grondig gereinigd. Ook heb ik zijn buik en andere aangrenzende lichaamsdelen gewassen en ontsmet. Ook heb ik een hele zwik honingzalf in het gapende gat gepropt. Zat dat nietje er toen nog in? Ik weet het niet meer.

Zo ga ik dan slapen met een hoofd vol vragen. Zorgen zoemen hun antwoorden om me heen. Ik bid tot Het Grote Bijenvolk om bescherming. ‘Laat jullie honingzalf zijn werk doen,’ smeekt een wanhopig heksje.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Een klasgenoot vertelde me afgelopen weekend over het succes van dit goedje bij haar kat, toen die gewond was. ‘Het geeft niks als ze er een keertje aan likken. Dat spul werkt zo goed. Het elimineert alle bacteriën…..’ Haar woorden troosten me nu. Mocht hij er aan gelikt hebben, dan is daar gelukkig die zalf…..

Woensdagmiddag rijd ik weer naar Rijswijk. Voor de zoveelste keer. Ik ben toch zo benieuwd wat de dierenarts van de wond gaat vinden. Het gat lijkt echt kleiner te worden. Of verbeeld ik het me? Zie ik dingen, die ik graag wil zien?

‘Gezien de omstandigheden gaat het heel goed!’ de dokter inspecteert de wond zorgvuldig, ‘Er zit mooi granulaatweefsel in. Het is rood, ik noem dit de tweede fase van de wond. In de derde zit hij dicht.’

Heks was in haar hoofd al in de derde fase van wondgenezing aanbeland. Ik heb erover zitten lezen op internet. Het kan me niet snel genoeg gaan.

‘Het kan nu best heel snel gaan. Maar we blijven die antibiotica voorlopig door geven. Er is een gerede kans, dat er wat bacteriën achterblijven op het implantaat.’

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Over drie weken maken we een foto. Dan kunnen we zien of de ruimte rondom de Titanium kooi vol gegroeid is met bot. In dat geval kunnen de schroeven en moeren er weer uit worden gehaald. Spannend!’

‘Maar eerst die wond dicht. Het gaat de goede kant op, maar we zijn er nog niet. Ik vind 3 weken te lang duren voor een volgende controle…..’ de orthopeed aarzelt. Hij wil me niet nog meer op kosten jagen, vermoed ik.

Het is een geweldig aardige man. Ik ben blijkbaar definitief aan hem toegewezen, nadat zijn collega me onrechtmatig de oren heeft gewassen over vermeend onzorgvuldig handelen. En ik daarover heb geklaagd…..

‘Ik kom volgende week woensdag weer,’ hakt Heks de knoop door. Met een beetje geluk is dat gat dan dicht gegroeid, ‘Ik neem nog maar een flinke tube honingzalf mee…..’

Onderweg naar huis ga ik mijn monster nog even lekker uitlaten. Hij mag intussen een paar keer per dag 10 minuutjes wandelen en laten we dat dan op een leuke plek doen. Schoon droog gras vol interessante luchtjes bijvoorbeeld. Als een grote stofzuiger rent hij naast me aan de riem. Zijn kop op de grond. Diep inhalerend.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Als ik hem thuis de trap weer op sjouw ben ik aardig gaar. Ik rammel ook van de honger. Ik ben zo druk in de weer tegenwoordig, dat eten en drinken er bij in schiet als ik niet uitkijk. ‘Je vochtbalans is niet in orde, let daar op. Heks,’ sommeert mijn acupuncturist me een paar dagen geleden. Ik moet nodig lunchen. Met een lekker soepje!

Maar eerst natuurlijk mijn hondje verzorgen. Net als ik zijn pootje probeer in te smeren gaat de bel. VikThor is niet houden als hij Steenvrouw binnen ziet komen. ‘Zal ik je hondje even de trap af dragen?’

Oh, wat lief! Dat is nu helaas niet nodig. Vik moet nodig zijn hokje in. Met een flinke klodder honingzalf in zijn klep.

Even later zitten we aan de koffie. Heks eet een paar boterhammen en een soepje. We klessebessen er lustig op los. ‘Hoe is het nu met je aanbidders?’ We zijn allebei lid van dezelfde datingsite. Heks kijkt er zelden meer op, maar mijn vriendin heeft de moed nog niet opgegeven.

Een vreselijk verhaal volgt. Want op zulke sites kun je alles verwachten. Het gros van de bezoekers spoort voor geen meter. Het is zoeken naar een naald in een hooiberg wat we doen. ‘Ik kwam een keer een lievelingsneef van me tegen. Hij had me een heel leuk bericht gestuurd. “Je hebt me toch wel herkend” schreef ik hem terug. Hij beweerde van wel, hihihi.’

‘Die neef is eigenlijk perfect voor jou, dat ik daar nooit aan gedacht heb,’ vervolg ik enthousiast, ‘Een kunstenaar net als jij, hij maakt prachtige dingen. Hij ziet er heel leuk uit, een knappe vent. En hij is ook nog eens hartstikke lief! Zullen we een keertje naar een expositie van hem gaan?’

Als Steenvrouw even later haar hielen licht kruip ik in mijn bed. Het is pas een uur of 3 in de middag, maar alle vermoeidheid van de afgelopen weken lijkt er uit te komen nu. Nu het ergste gevaar geweken is.

Ik val in een comateuze slaap. Pas rond 9 uur ’s avonds kom ik weer bij mijn positieven. Ik kook een maaltje voor mezelf. Ik verzorg de beestjes. Ik wandel een lekkere ronde met Vik. Ik voer Snuitje haar tartaartje….

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Als alle klusje gedaan zijn kruip ik weer in mijn mandje. Ik kijk nog een beetje TV, maar val al snel weer in slaap. Pas om een uur of tien word ik de dag er op weer wakker. Ik ga er uit, omdat het moet. De beestjes moeten worden verzorgd. Anders lag ik er nu nog in bed te dweilen.

Vandaag ga ik ook niet veel uitvoeren. Even naar de fysio. Ik probeer mijn nek te behoeden voor verdere ellende. Afgelopen week begonnen de spieren en pezen van dit gebied ontstekingsverschijnselen te vertonen en een cortisonenprik zit er voorlopig niet in. Die heb ik met kerst nog gehad. Dat kan ik voorlopig wel schudden.

Moe dus, maar in een goed humeur. Hoopvol gestemd, ondanks alle perikelen. VikThor is jong en gezond. Die gaat wel bot rond het implantaat produceren. Daar heb ik alle vertrouwen in.

En alle locale Dettolisering, honingzalf en antibiotica ten spijt is het toch weer opvallend, dat de chute kwam op het moment, dat mijn heksenzusters mijn hondje onder hun hoede namen middels prevelementen en schietgebedjes. Dank daarvoor, lieve zusters. Ik denk dat mijn ventje het gaat redden. Dat zijn pootje het gaat redden!

©Toverheks.com

©Toverheks.com

 

 

Christelijke ‘NUTTY Professor’ ofwel de ‘Horny Hoogleraar’ slaat zijn slag. Hij bedriegt zich een slag in de rondte. Tot beluit komt alles uit. Het is heel zielig voor zijn ongewasssen fluit…… Vermakelijke narcist staat voor gek op TV.

Er was eens een hoogleraar op christelijke grondslag verbonden aan een universiteit in de VS. Geen idee welk vak hij doceert, maar het is iets in de juridische hoek. Hetgeen heel praktisch is in het geval van zijn geval, want hij verslijt meer vrouwen dan schone onderbroeken en dat leidt natuurlijk tot klachten. Eén van de vrouwen beweert overigens dat hij nauwelijks doucht en zelden zijn leugenachtige bek schrobt. Het is in alle opzichten tobben met de man.

Dat vindt hij zelf overigens niet. Hij draait alles om wat zijn exen over hem zeggen. Zij zijn degenen die onherkenbaar zijn veranderd sinds hun verloving, verkering, huwelijk of welke vorm van relatie dan ook waartoe ze zich hebben laten verleiden door dit onbetrouwbare  sujet.

Ik kijk naar de man van de dag in de Doctor Phil show. Hij past perfect in dit rariteitenkabinet. Zijn dikke kop is breeduit op televisie. Wat een lelijkerd! Yek ! Een echte onversneden gek!

‘Ik leerde hem online kennen, op een datingsite,’ begint zijn laatste vrouw haar jammerverhaal. Oh jee, die sites worden bevolkt door narcisten! Uit op aandacht via een medium, dat bijna uitnodigt tot bedrog. Ideaal voor dit meedogenloze volkje!

‘Toen ik hem voor het eerst zag schrok ik me dood. Ik vond hem totaal niet aantrekkelijk!’ Ze trekt een vies gezicht bij de herinnering aan haar eerste indruk van haar echtgenoot, ‘hij is heel dik en hij stinkt. Ook heeft hij nu niet bepaald een knap gezicht, hij is zo kaal als een biljartbal en zijn gebit is een ruïne.’

Toch viel deze vrouw in de week die volgde op de kennismaking als een baksteen voor de man. ‘Hij zei precies de goede dingen, hij kwam zo degelijk en betrouwbaar over, zijn beroep sprak me aan!’ Kwijlt de voormalig erotische danseres nog na. Haar gezwijmel bij het christelijke imago van de professor geeft ook te denken. Bakvis verandert in baksteen. In die zin heeft de kerel gelijk. Ze veranderde inderdaad totaal. In een liefhebbende vrouw!

Na vier maanden (!) zijn ze getrouwd. Ook kochten ze een huis (duh? 😦 ). Een half jaar later liggen ze alweer in scheiding. De man heeft haar al talloze kerel bedrogen, tegen haar geschreeuwd, financieel leeggezogen en opgelicht….. Klinkt me bekend in de oren. Ik heb ook zo’n kwibus over de vloer gehad. Die heeft me ook belogen en bedrogen en financieel leeggezogen.

Gelukkig ben ik nooit met de griezel getrouwd. Wie doet dat dan ook? Na vier maanden! Met een wildvreemde gek van het wereldwijde gekkenweb!

‘Die vrouw spoort niet,’ beweert de professor, ‘Na een tijdje kwam ik erachter dat ze een verleden heeft als exotisch danser….’ ‘Dat heb ik je direct vertelt,’ de vrouw lacht hem vierkant uit, ‘Je vond dat nog zo opwindend.’ En ja, tot haar schande moet ze bekennen dat ze wel eens voor hem heeft gedanst. Met frisse tegenzin….

De ex-verloofde is er ook. Zij moest destijds haar ring inleveren om aan de nieuwe vrouw te geven: Ze woonde notabene op dat moment bij de nutty professor in huis. Samenwonen voor het huwelijk heet dat. Kauwde ‘ s nachts zachtjes met tegenzin op zijn ongewassen noten. Maar volgens de ontaarde christenman is dat niet waar.

‘Die vrouw heeft dat verzonnen,’ liegt de sul tussen zijn stompjes van tanden. Maar….

Er volgen meer vrouwen. En allemaal belogen en bedrogen. Zijn eerste ex-vrouw heeft hij financieel naar de rand van de afgrond gebracht, zijn dochter vertelt hoe hij haar meenam naar zijn minnaressen. Toen ze pas negen jaar oud was! Mafkees.

Plotseling zit er een blond huppelkutje naast hem. Het blijkt zijn advocate te zijn. Een domme meid, die krijgt later spijt van dit dubieuze optreden op nationale televisie! Ze roept ‘en plein public’ onbegrijpelijke dingen, die je ernstig aan haar verstand doen twijfelen. Met een bloedserieus gezicht! Durf eens een loopje te nemen met haar! Of met de horny hoogleraar. Die zo graag anderen de horens opzet!

Als er gesproken wordt over zijn terechte ontslag bij de universiteit wegens fraude en plagiaat wordt ze furieus. Daar mag niet over gerept worden. ‘Maar het stond in de landelijk krant. Op de voorpagina!’ giebelen zijn exen. Ze zijn melig geworden. Zoveel lariekoek wekt de lachlust op!

‘We moeten toch ook lachen om die rare narcisten,’ gooide een deelneemster aan een narcistendag onlangs in de groep. Direct daarop was iemand anders in tranen. Want waarom? Zij hebben nergens last van, ze komen vaak als winnaar uit de strijd. Door hun manipulaties trekken ze bij conflicten veelal aan het langste eind. Het raakt hun kouwe kleren niet. Verstoken als ze zijn van enige vorm van empathie.

De slachtoffers zitten met de gebakken peren….. Die zijn kapot gemaakt. Die hebben alleen maar ingeleverd.

Toch moet ik zeggen dat deze man prettig voor joker zit op televisie. ‘Mijn ex haat me zo, ze zou me het liefs ontmannen!’ Roept deze grote kleuter wanhopig. Welke ex bedoel je? Volgens mij zouden ze allemaal met plezier een bijdrage leveren aan jouw castratie…..

Het zou sowieso een enorme verbetering  betekenen voor ons dames in het algemeen, als we gevrijwaard blijven van de ongetwijfeld matige prestaties van het miezerige geslacht van deze faliekante mislukking der goddelijke schepping…….

HEKS GENIET VAN DROGE HETE SAUNA EN KRIJGT NATTE DWEIL IN GEZICHT OP DE KOOP TOE

doe je samen.....

LEKKER ZWETEN

Gisterenavond werd ik getrakteerd op de sauna door mijn boezemvriendin Trui. Heerlijk! Stomen, dobberen in het zwembad, Finse sauna, schrikken als een ei in het dompelbad, kleuren-infrarood-geurensauna, bubbelen in frisse buitenlucht…… Intussen kletsen we eens goed bij. Al ruim dertig jaar delen we lief en leed. Trui heeft me nooit laten vallen toen ik ziek werd. Als enige zocht ze me in die verschrikkelijke eerste jaren wekelijks op. Vanzelfsprekend. Zonder morren.

goed gereedschap onder afdakje

YEP

De laatste dagen heb ik flink zitten schelden op het pikordegedrag van mijn mannelijke medemensen, maar vrouwen kunnen er ook wat van! Mijn vriendin vertelt een aantal griezelverhalen van vrouwelijke terreur in de kantoortuin….. Van je zusters moet je het soms ook echt niet hebben.

Ik heb vandaag zin in een vrolijke blog. Maar al direct bij het ontbijt krijg ik een natte dweil in mijn gezicht. Zo’n half jaar geleden ben ik lid geworden van een datingsite. Helaas heb ik nagelaten me op tijd af te melden, dus ik zit er nog even aan vast. Waarschijnlijk proberen ze me vanuit die club te motiveren mijn lidmaatschap te verlengen door mijn profiel naar voren te schuiven, want ik krijg bij voortduring flirts en brieven.

Jammer genoeg gaat mijn hart echt van geen enkel exemplaar sneller kloppen. Ik heb het prima naar mijn zin in mijn leven, dus ik ga echt niet zomaar iets overhoop halen. Ook heb ik niks met 25- of 70 jarigen. Of met iemand, die direct een massage voorstelt. En ga zo maar door.

DENKEN ER HET HUNNE VAN

KLEINE UITWENDIG GEDRAGEN HERSENEN

De heren hebben meestal heel veel met mijn uiterlijk, maar zodra ze lucht krijgen van mijn fysieke gesteldheid is de interesse over. Een heilloze weg dus en ik ben er klaar mee. Toch kan ik het niet laten om eventjes te kijken, wanneer ik een bericht binnen krijg. Zo ook gisterenavond.

Een bejaarde man, ver mijn maximale leeftijdsgrens voorbij, schreef me een briefje.”Vind je er heeeeeeeeeeeel leuk uitzien. Wil je meenemen naar een leuk restaurant om kennis te maken met jou. Waar en wanneer mag ik je komen ophalen? Hoor van jou? Kus, Dick”  Ik bekeek z’n profiel, 45 foto’s van zichzelf, sommigen in beschonken toestand volgens mij. Totaal niet mijn type.

SOMMIGEN KOMEN ERMEE WEG....

BIJZONDERE MAN WAS HIJ TOCH….

Ik schrijf altijd een vriendelijk briefje terug, uiteindelijk heeft iemand het lef getoond en de moeite genomen om me te benaderen! Maar ik was moe en besloot het tot de volgende ochtend uit te stellen. Hij had echter zijn conclusie al getrokken:   “Nooit tevreden hé?? Zoek je een naald in de hooiberg en komt die langs dan pik je ‘m niet ff op. Zet je zonnenbril eens af misschien?? Fijne dag + kus, Dick”

Tja, zo maak je geen vrienden. Dat heb ik dan maar teruggeschreven. En hem geblokkeerd, de ouwe snoeper. Hij moet maar eens in de hooiberg van het bejaardenhuis rondneuzen met z’n naald. Het is overigens volstrekt niet uitgesloten, dat hij gewoon een getrouwde man is op zoek naar een avontuurtje. Gewend om zijn zin te krijgen. Een baby van 70.

young at heart

young at heart

Vandaag ga ik er werk van maken om me af te melden bij die site, ik heb er genoeg van. Het doet me toch teveel denken aan een veemarkt. Ik snap gewoon niet dat mensen elkaar daar ontmoeten. Het schijnt voor te komen, maar dat zal wel eerder uitzondering zijn, dan regel…..

Met de huidige tendens in mijn leven van veel minder griep en daardoor vaker op de been, kom ik misschien gewoon weer eens iemand tegen. In de trein bijvoorbeeld. Of in de supermarkt. Bij het schap vergeten groenten…..

KNETTEREN

HET MOET TOCH KLIKKEN, KLOPPEN EN