Klein verslag van alweer een irritante dag. Heks probeert voor de zoveelste keer hypoallergene pleisters te bestellen voor haar onvolprezen Tens apparaat. Het wil maar niet lukken. Dat wordt weer autorijden, terwijl de gaten in mijn huid vallen. Kom ik terug uit het klooster als Zen gatenkaas!

Heks probeert hypoallergene pleisters te bestellen voor haar Tens apparaat. Binnenkort ga ik een flink end autorijden en zonder deze uitwendige pijnstilling is dat geen optie. Helaas vallen de gaten in mijn huid van de reguliere plakkers.

Ik neem dit al enige tijd maar op de koop toe. Zo vaak gebruik ik het apparaat niet meer. Maar nu ga ik het weer een paar weken noodgedwongen op stroom lopen. En wat blijkt? Het aanschaffen van nieuwe pleisters levert gigantische problemen op!

Ik bel met het bedrijf om de bestelling te plaatsen. ‘Maar u bent van zorgverzekeraar verandert!’ roept de dame aan de andere kant van de lijn verontwaardigd, ‘U moet eerst naar de pijnpoli terug en daar schrijven ze u dan een nieuw apparaat voor en dan kunt u weer de bijbehorende materialen bestellen!’

Dus als ik het goed begrijp moet ik naar de huisarts. Die geeft me een verwijzing. Dan krijg ik een brief van de pijnpoli met daarin vijfenzeventig vragenlijsten met vragen variërend van hoe vaak je hier pijn, daar pijn hebt tot de kleur van je ondergoed.

Vervolgens een consult met een arts van de pijnpoli. Dan een afspraak met een pijnverpleegkundige voor instructie. Vervolgens een nieuw apparaat. En dan kan ik dus eindelijk die pleisters bestellen. Zucht.

‘Ik heb al twee apparaten. Ik hoef er niet nog eentje bij,’ het is aan dovemansoren gericht. Het interesseert niemand ook maar een bal dat er op deze manier geld over de balk wordt gesmeten.

‘Ik zal u het nummer geven van het bedrijf, dat een contract heeft met uw huidige verzekeraar,’ komt de dame aan de telefoon me alsnog tegemoet. Of ze wil van me af. Dat kan ook. En gezien de waarde van haar tip verdenk ik haar van het laatste.

Heks belt naar het betreffende bedrijf. ‘Als u voor incontinentiemateriaal belt, toets 1, als u voor diabetesmateriaal belt, toets 2, als u iemand wilt spreken, blijf aan de lijn,’ toetert een vrouwspersoon in mijn oor. Direct gevolgd door een hopeloos bandje met keiharde muziek.

De vrouw, die me te woord staat is uitermate vriendelijk. ‘Heeft u diabetes?’ informeert ze naar de bekende weg. Maar nee. Heks wil gewoon een paar pleisters. ‘Voor diabetes?’ Nee. Blijkbaar zijn er ook voor die groep patiënten plakkertjes op de markt.

‘Ze hebben u het verkeerde nummer gegeven. Ik zal u het telefoonnummer geven van het bedrijf, dat u zeker verder kan helpen. Zij verkopen die spullen en hebben ook een contract met uw verzekeraar…..’ Ik krijg het juiste nummer.

Omdat ik totaal uitgeput raak van dit soort belrondes laat ik het juiste nummer eventjes voor wat het is. Het is ook alweer na vijven. Dan zijn zulke bedrijven totaal onbereikbaar.

Als ik een paar dagen later verder ga met deze queeste blijkt het nummer niet te werken. Het bestaat stomweg niet. Zou die vrouw het aan me gegeven hebben om van me af te zijn? Net als haar voorganger?

Ik ga in de slag om bij mijn huidige verzekeraar iemand te spreken, die me hiermee kan helpen. Het is uiteindelijk ook in hun belang. Het kost klauwen met geld om me weer helemaal door die pijnpoli-molen te laten gaan……

Het blijkt nog niet zo eenvoudig om iemand met verstand van zaken te spreken te krijgen bij de maatschappij. Ik krijg eerst met een paar ongelofelijke mutsen te maken. Ook zij proberen me te ontmoedigen en met een kluitje in het riet te sturen. Maar ik hou vol. Uiteindelijk krijg ik een BOBO van de afdeling medische voorzieningen aan de lijn.

‘U moet de oude machtiging opvragen bij uw vorige verzekeraar. Dat is de normaalste zaak van de wereld, hoor. Dan nemen wij die over en dan kunt u weer pleisters bestellen…..’ is het advies.

Heks belt met haar oude verzekeraar. Ook hier kost het enige tijd om iemand met verstand van zaken aan de lijn te krijgen. Het is al moeilijk om hier iemand met verstand te vinden…….

Op mijn simpele verzoek om de machtiging naar me toe te sturen krijg ik een uiterst complex antwoord. Het komt erop neer, dat ze van computersysteem zijn veranderd en nu kunnen ze niets meer inzien van 3 jaar geleden.

‘Dat betwijfel ik mevrouw, u kunt het misschien niet inzien, maar op de IT afdeling van uw bedrijf hebben ze vast wel een manier om het betreffende document boven tafel te krijgen. Ik heb zelf in die business gewerkt, dus ik weet dat het kan.’

Maar nee, niets kan. Heks denkt dat ze het gewoon niet willen. Het zal ze een rotzorg zijn. Zorgverzekeringen zorgen voornamelijk goed voor zichzelf. De vrouw aan de andere kant van de lijn houdt een heel lulverhaal. ‘Als u dat lulverhaal nu eens voor me op papier zou willen zetten, dan kan ik er misschien nog iets mee bij mijn huidige verzekeraar,’ verzoek ik vriendelijk.

Ik krijg het lulverhaal ondertekend en wel binnen. Intussen heb ik ook nog wat formulieren gevonden bij mijn Tens apparaat, waaruit je kunt opmaken, dat ik het ding ooit voorgeschreven heb gekregen op de pijnpoli! Ook heb ik intussen een heus recept uit mijn huisarts geperst voor die verdraaide pleisters. Zou het nu gaan lukken?

Wat een gedoe. En ik ben al zo moe. Het is voor de goede zaak, dat wel, maar ik word er niet goed van!

 

Magische Walvis in Katwijkse wateren. Janneke opgeslokt! Maar ook weer uitgespuwd op de boulevard. Gelukkig is ze niet bang uitgevallen. En: Ze is weer veilig thuis. Geloof jij dat dat mogelijk is? Heks wel…..

Vanmorgen glip ik weer op het nippertje de kerk in. O jee, als ik maar niet op mijn vingers wordt getikt straks! Jip en Janneke zitten naar me te glimmen. Ik schuif naast hen in de rij en zing mee met het openingslied. Ligt het nu aan mij of zingen we al weken een terts hoger dan normaal? Piepend breng ik het vers tot een goed einde. Om me heen ook niets dan gefrustreerd geknerp. Ik kom hier ook echt voor de muziek, maar de lol gaat er wel een beetje af zo.

Alweer mopperen, Heks? Welnee. Ik constateer gewoon een feit.

De preek gaat over het horen van stemmen. Een weinig populair verschijnsel, behalve in de bijbel. Het is bovendien een actueel onderwerp, gezien recente schietpartijen, waarbij de dader beweerde te handelen in opdracht van stemmen in zijn hoofd. Is hier sprake van Goddelijke leiding? Het resultaat is weinig verheffend: Een heleboel onschuldig slachtoffers……

Er worden drie verhalen uit de bijbel aangehaald. Een mij vrij onbekend verhaal over de roeping van de profeet Samuel, waarbij God midden in de nacht de arme jongen alsmaar uit zijn slaap wakker schreeuwt. Hij schrikt zich elke keer een ongeluk, maar heeft aanvankelijk volstrekt niet in de gaten dat de Schepper hem probeert wakker te schudden. Letterlijk en figuurlijk…..

Dan volgt het verhaal van Jezus in de woestijn en hoe de duivel daar dan pogingen doet om onze heiland in verleiding te brengen. Onbegonnen werk natuurlijk. Het Christusbewustzijn doorziet nu eenmaal elke list.

En tot slot Jonas in de Wallevis. Waar Jezus juist niet moet luisteren naar de stem in zijn hoofd moet Jonas het weer wel. Want Jonas hoort de stem van de Ene.

Het is dus wel zaak te onderscheiden met wie je te maken hebt. Wie heb je ‘aan de lijn’ of met wie ben je ‘online’?

Heks hoort ook altijd van alles, maar ik heb het er zelden over. In onze maatschappij krijg  je namelijk direct het predicaat psychotisch opgeplakt of je bent schizofreen. Nou, mij niet gezien. Voor je het weet word je volgestopt met enge pillen, waarna je inderdaad geen stemmen meer hoort. Je transformeert tot dikke wattendeken  en hoort vrijwel niets meer…..!

Ik weet wat ik hoor en het is zeker niet een duivel. Noch lijd ik aan de bij een psychose horende wanen en hallucinaties. Tevens heb ik geen persoonlijkheidsstoornis. Ik ben maar een eenvoudige toverheks en die horen nu eenmaal vrij veel met hun grote flapperende toveroren.

Daarnaast praat ik ook nog eens in mezelf, maar dat is te wijten aan de grote hoeveelheid tijd, die ik in mijn eentje stuksla. Ik kan nu eenmaal niet constant in Noble Silence leven al gaat het wel die kant op….

De preek heeft een beetje een abrupt einde. Je moet zelf je geweten gebruiken om die stemmen te beoordelen of iets dergelijks. Ja, dat lijkt me nogal voor de hand liggen. Maar elke gek zijn gebrek en in een psychose ben je toch goed gek. Dat is meestal niet het moment om een beroep te doen op het geweten. Alles rondom weten is dan even vergeten…..

Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat diepe eenzaamheid en diep lijden leiden tot dit soort extremiteiten. Of zoals een levensgevaarlijke jongeman bij dr. Phil laatst zei: ‘Ik zou dolgraag een keertje een heleboel onschuldige mensen de dood injagen, zodat enorm lijden ontstaat. Dan kunnen die mensen tenminste eens voelen wat ik voel: Ondraaglijke pijn vanbinnen…’

Gesticht en verlicht gaan we aan de koffie. ‘Ga je strakjes nog even mee met ons?’ Janneke nodigt me uit. Eerst moet er opgeruimd worden, want zij hebben corvee vandaag. Ik help Jip om de vaat in de vaatwasser te zetten. Niet veel later fietsen we zorgeloos door de stad richting Professorenwijk. Daar passen mijn vrienden op het huis van hun dochter.

‘Ik was in Israel op het strand, toen ik een bord zag staan: Hier heeft de walvis Jonas uitgespuugd,’ grinnikt Janneke, ‘Grappig he? Mijn zus vroeg of ik dat geloofde. Maar natuurlijk geloof ik dat!’ Ze kijkt me ondeugend aan. Zo’n walvis is veel te leuk om niet in te geloven.

Kwam er maar eens zo’n Magische Walvis rondzwemmen in de buurt van het strand van Katwijk, dat christelijke bolwerk waar ze woont. Dan ging ze vast tijdens haar wekelijkse zwempartijtjes in de Noordzee een poging wagen om opgeslokt te worden….. Om op de Boulevard te worden uitgespuwd! De Katwijkers zouden het absoluut fantastisch vinden. Gelovigen genoeg daar!

‘Ik ook! Ik geloof het ook!’ roept Heks.

Het is sowieso al onmogelijk voor de vriendelijke bultrugwalvis om een mens op te eten met die baleinen in zijn mond. Hoewel…. Er doen wat gekke verhalen de ronde. Ook betwijfel ik of ze in de Middellandse Zee rondzwemmen, want daar is geen krill te vinden. Maar wie weet heeft Jonas zo’n levensgevaarlijk potvis getroffen. Of een andere tandwalvisachtige of een walvishaai, die hem uiteindelijk toch niet lust. Want misschien was Jonas wel een heel smerig mannetje. Wie zal het zeggen?

Zo zitten we lekker te lachen om van alles en nog wat.

Dan zegt mijn innerlijke stem dat het tijd is om naar huis te gaan. Ik heb helaas geen walvis bij me, die me liefdevol opslokt en hier op de Oude Vest precies op het bordes van de Schouwburg weer uitspuwt. Het zou wat zijn zeg. Een enorme aanwinst voor de stad zo’n oudtestamentische toeristische attractie!

Nee, ik fiets naar huis. Wel zo makkelijk.

Werkzoekenden gestraft voor wanbeleid bankwezen: Iedereen in een krijtstreepje! Anders drie maanden je uitkering kwijt! Heks is voor krijtstreepjes in een horizontale variant. Voor de huidige dragers ervan. Als strafmaatregel voor hun onrechtmatige zelfverrijking. Bij wijze van ‘Aardappel anders’. En ook ‘DE SPOORWEGEN SPOREN NIET!!!!!!!

DIKKE VENT IN PAK DIKKE VENT IN PAK DIKKE VENT IN PAK

Donderdagavond laat kijk ik nog even naar een actualiteitenprogramma. Kun je natuurlijk beter niet doen voor het slapen…. In dit geval ben ik direct weer klaarwakker. Wat heeft staatssecretaris Klijnsma , PvdA (!) nu toch weer bedacht? Drie maanden geen uitkering voor onverzorgde mensen. Bijvoorbeeld mensen met een boerka aan, verduidelijkt ze. Huh?

 bildecolleté i

 bildecolleté i

In het item op de televisie staat een VVD mannetje een en ander toe te lichten. Z’n stropdasje zit lekker strak om zijn strot geknoopt, hij is het gewend. Z’n blazertje onttrekt zijn lovehandles aan het zicht. Een bildecolleté is hem onbekend. Hij loopt geen enkel risico, mocht hij op straat komen te staan. Zijn uiterlijk is ‘onberispelijk’. Saai dus. Bovendien hebben politici nog steeds die verdoemde wachtgeldregeling…. Ook zijn kinderen blijven buiten schot. Die hebben de blazer met de paplepel ingegoten gekregen…..

 bildecolleté i  bildecolleté i

Een kittige advocaat komt aan het woord. Hij spreekt schande van de aangekondigde maatregelen. Ik geef hem groot gelijk: ‘Met deze aanpak straf je de mensen, die al slachtoffer zijn van de hopeloze economie. Het is een volstrekt onmenselijke aanpak. Misbruik van uitkeringen zal er altijd zijn, maar dat is zo’n klein percentage. Als je dit doorvoert, kunnen mensen zomaar uit hun huis worden gezet, met kinderen en al. Dat kun je niet maken als maatschappij.’

Inderdaad. Pa of ma zal maar net depressief of burnout zijn, bijvoorbeeld omdat ze al jaren op zoek zijn en geen werk vinden. Word je met z’n allen je huis uitgezet, niets te eten, want geen geld. Zwerfkinderen, rioolbejaarden….. Dat wil toch niemand?

 bildecolleté i

Als je de statistieken bekijkt van werkloos Nederland, zie je een straf stijgende lijn steuntrekkers. Ja, vind je het gek. Van alles en nog wat wordt wegbezuinigd. Mensen staan na jarenlange trouwe dienst op straat. En komen met geen mogelijkheid aan de bak. Zomaar. De wettelijke bescherming van de werkende mens is volledig verdwenen.

Vroeger was het bijna onmogelijk om iemand te ontslaan. Ik weet er alles van, want ik ben opgegroeid in een bedrijf. Als een werknemer zich misdroeg, had je als baas een hele toer om er van af te komen. Het kostte je heel veel geld. Frustrerend als je je de blubbers werkt, zoals mijn ouders destijds. Nu is het helemaal doorgeslagen naar de andere kant.

 bildecolleté i  bildecolleté , DIKKE RIJKE VENT KRABT AAN KONT

De NS gaat per acuut alle bemande fietsenstallingen bij de diverse stations sluiten. Dit betekent ontslag voor medewerkers, die er al hun leven lang werken. Maar het goede nieuws is, dat ze gewoon doorstarten met een reïntegratieproject! Huh? Ja, je leest het goed. Aan de ene kant flikkeren ze er een hele berg vaste werknemers uit en aan de andere kant doen ze goede zaken met reïntegreren van werklozen. Zal wel weer een lekkere subsidie op zitten. En veel goedkoper ook waarschijnlijk.

Heks vindt het een schande. Als de oude werknemers niet een beetje goed gekleed zijn, zitten ze in no time straatkranten te verkopen. Het mooie is dan weer, dat ze dan misschien in aanmerking komen voor die reïntegratie.

DIKKE RIJKE VENT DIKKE RIJKE VENT DIKKE RIJKE VENT DIKKE RIJKE VENT

Gisteren vertelde iemand me, dat haar zoon is ontslagen, zomaar. Omdat het kan. Het bedrijf , waar hij werkt mag in de winter mensen op straat zetten, want het is seizoensgebonden werk. Maar tegelijkertijd nemen ze een nieuwe werknemer aan, lekker jong, dus goedkoop. De zoon woont net op zichzelf, dus hij heeft die baan echt nodig. Dit mag allemaal gewoon. Kijk, dat vind ik nu misbruik van regelingen. Door werkgevers! En het vind op grote schaal plaats! Walgelijk.

Maar wie krijgt de schuld? De gewone man, zonder stropdas en blazer. De vrouw in de boerka…. Waarom die nu weer van stal word gehaald is me overigens een raadsel. Alsof heel Nederland daar vol mee zit. Volgens mij heb je nog altijd meer Zeeuwse meisjes, dan vrouwen in volledige bedekking…..

In het oosten van het land is een gemeente bezig roken te verbieden voor uitkeringsgerechtigden. Het is ongezond en te duur. Huh? Ja, echt waar.

BOORKA BOERKA BOERKABOERKA

Nou, ik ben tegen het spreken met een hete aardappel in je keel. Het schijnt ongezond te zijn. Heel belastend voor het strottenhoofd en de hersenpan: Je gaat er vreemde uitspraken van doen. Ook is het een absolute verspilling van onze nationale trots: De Pieper. Bedenk eens hoeveel besparing het zou opleveren, als die vorm van verspilling strafbaar zou worden? De hele voedselbank zou in één klap van voldoende patatten voorzien kunnen worden om noodlijdend Nederland de winter door te helpen…..

Er schijnt ook een vreemde bijwerking te zijn van dat soort gebral: Uit onderzoek is gebleken, dat er een direct verband bestaat met witteboordencriminaliteit, bonussen en gouden handdrukken.

ZEEUWS MEISJE ZEEUWS MEISJE ZEEUWS MEISJE ZEEUWS MEISJEimages-357zeeuws-meisje

Ik vind, dat mensen, die toch met die foute aardappel-in-de-keel praktijken doorgaan, ook maar verplicht een streepjespak moeten dragen, maar niet het pak, dat ze gewend zijn. Ik denk meer aan het goeie ouwe bajespak. met streepjes in de breedte. Het kleedt niet af, zo krijg je deze onrechtmatig verrijkte dikbillige bolbuiken goed In het vizier.  Zo pak je eindelijk eens de echte schuldigen aan deze crisis aan: Hebzuchtige harteloze bonusjagende geldwolven!

PRATEN MET AARDAPPEL IN KEEL, BALLEN DIE BRALLEN PRATEN MET AARDAPPEL IN KEEL, BALLEN DIE BRALLEN PRATEN MET AARDAPPEL IN KEEL, BALLEN DIE BRALLEN PRATEN MET AARDAPPEL IN KEEL, BALLEN DIE BRALLEN

Programma “Ik kan het niet alleen” zet ontspoorde weer op de rails. Ook weer opgelost. Mweuhh. Maakbaarheid versus er iets van maken.

alleen op de wereld

Alleen op de wereld

‘Ik kan het niet alleen’ is op de televisie. In dit programma gaan vijfendertig mensen uit alle lagen van de maatschappij met iemand aan de slag, die volstrekt is vastgelopen in zijn of haar leven. De ontspoorde doet zijn tragische verhaal. De ouders en verdere familie komen aan het woord. Iedereen vindt van alles.

De 33-jarige jongeman in kwestie heeft Hodgkin overleefd. Hij woont sinds kort weer bij zijn ouders en heeft een klein baantje in de kinderopvang. Opvallend is zijn isolement. Tijdens zijn ziekte werd hij gesteund door zijn familie, maar nu is hij een blok aan hun been. Een bekend fenomeen.

tot last, aanstellen, zelf kunnen , weten niet half

Zo ga je je voelen

Op accute momenten in mijn ziektegeschiedenis, als ik op sterven na dood was bijvoorbeeld, stonden er echt mensen om mijn bed, maar de rest van de tijd moest ik toch maar een beetje zien. Als gekwakkel te lang duurt gaat het nieuwtje er vanaf. Chronisch zieken zijn de grootste zeurkousen, die er zijn in de ogen van velen….

Ook opvallend in de ‘je kunt het niet alleen-show’ is, dat er niet veel oog is voor de effecten van bestraling en chemo op de lange termijn. Iedereen vindt de man maar een futloos figuur, maar ik weet wel beter. Een vriend van mij heeft ook deze vreselijke ziekte overleefd en kampt dertig jaar later nog met extreme vermoeidheid tengevolge van de behandelingen. En hij heeft er een paar flinke operaties aan zijn hart aan overgehouden als toegift.

Hodgkin, de verschillende stadia

Rotziekte

Maar goed, je bent genezen verklaard en moet niet zo zeuren. Ga proberen een olympische zwemmedaille te halen of iets dergelijks. Dan ben je een vent. Maar niet zo lamzakken please.

Nu is Heks zelf een behoorlijk bikkeltje, maar je kunt geen ijzer met handen breken. Ooit ben ik na vijf jaar totale bedlegerigheid begonnen met twee keer twee uur in de week werken. De rest van de tijd lag ik weer in bed om bij te komen. Ik heb dit uiteindelijk kunnen uitbouwen naar veertig uur. Daar heb ik jaren over gedaan. Buiten die veertig uur lag ik gestrekt.

ME, CVS

Zoiets

Helaas werkte ik op een gegeven moment in een ziek gebouw. Een foute airco heeft me de das om gedaan. Als een parkietje in een kolenmijn was ik de eerste, die na deze in ons klimaat volstrekt overbodige luxe van haar stokje ging. En gezien mijn slecht functionerende immuniteit heb ik jarenlang gestrekt onder dat stokje gelegen. Nog net niet met de pootjes omhoog….

pootjes omhoog, insect

met de pootjes omhoog

In het TVprogramma is alles weer zo maakbaar als wat. Je kunt een succes van je leven maken. Je moet gewoon dit en dat doen: Opgelost!

De jongeman heeft,naar eigen zeggen, zo voor de camera, veel aan de adviezen van de groep. Aandacht is essentieel natuurlijk. Daar knapt iedereen van op! Hoe zal hij zich voelen als iedereen weer is opgehoepeld en zijn leven nog steeds rammelt?

Je kunt het inderdaad niet alleen, maar of een horde wildvreemden met uiteenlopende adviezen nu de oplossing is? Het levert leuke televisie op, goed voor de kijkcijfers.

groep diverse mensen

Vogels van allerlei pluimage

Ik heb een hekel gekregen aan die maakbaarheidsverhalen. Wat een bullshit. Je kunt niet altijd alles doen wat je wilt doen, of worden wat je wilt worden. Tegen de klippen op. Het is ook een onzinnig streven. Want dan ben je het en dan valt het alsnog vies tegen. Vraag maar aan de burn -out -workaholic -junkies.

levenskunst in uitvoering

dag in dag uit

Ik hecht meer waarde aan er iets van maken. Gewoon je situatie omarmen en er mee leren leven. Dat vereist levenskunst. En kunst maakt, buiten jezelf, ook anderen gelukkig. In dit gedeelde geluk ben je, mooi meegenomen,  ook niet meer alleen. 😉

leven is een kunst

en niet iedereen is even kunstzinnig

GEITJES! En heks landt op een vrijplaats….. hier danst men naar eigen pijpen!

Afbeelding Afbeelding 1

Vanavond ben ik uit geweest!!! Hartstikke leuk. Biologisch gegeten bij Vrijplaats Leiden, de naam zegt het al. Een plek, waar iedereen, die niet in de pas loopt met de tredmolen van de maatschappij een schuilplek vindt. En een podium. Een broedplaats van creativiteit.

Helaas zat in elk gerecht wel iets, dat ik niet kan eten in combinatie met LDN. Dus moest ik het doe met een bakje sla. De kok vond het heel vervelend. Als ik hem mijn dieeteisen doormail, maakt hij speciaal voor mij een aparte maaltijd de volgende keer. Wat lief! En geweldige klantenbinding natuurlijk.

Ik kwam allerlei oude bekenden tegen, maar ook nieuwe mensen. Het gezelschap van mijn date was zeer aangenaam. Later op de avond heeft hij zijn huis laten zien. Prachtig! Soms wordt iemand toch erg inventief met houten binten…. Deze man heeft daar zijn meubilair van vervaardigd. En z’n computerscherm was geprojecteerd op de muur! Zo geinig….

Er was eigenlijk ook nog een feest, waar ik heen wilde, maar dat heb ik niet meer gered.

Weer thuis bekeek ik nog even mijn mail. Foto’s van mijn heksenvriendinnetje. Ze is bij boerderij het Geertje geweest. Ik ben op een idee gebracht voor morgen. Ik ga Fiederelsje verleiden tot een middagje geitjes. We hebben in het verleden al menig uurtje samen in de stal versleten, wachtend op een geboorte. En met succes!!!!!

Afbeelding 2 Afbeelding 3

Foto’s: Janna Schouten