Inspirerende vrouwen 2, Beth Hart. Heks kijkt tot diep in de kerstnacht met 1 oog naar een documentaire over deze bijzondere vrouw. Als ze echter ‘God take it easy on me, I break easily,…, I will trust you, I will let you hurt me carefully’ gaat zingen met haar rauwe loepzuivere stemgeluid ben ik weer klaarwakker. En instant fan. Dat nummer is tevens mijn lievelingslied vanaf nu.

Vandaag hoef ik niets. Ik moet nergens heen. Alle behandelaars zijn met vakantie. Mijn vrienden liggen massaal uit te buiken van allerlei woeste kerstdiners. Mijn familie is weet ik waar wat aan het doen. Waarschijnlijk aan het werk, want ledigheid is des duivels oorkussen in mijn clan.

Geen wonder, dat ze mijn ziekte totaal niet zien zitten: Ik voer al jaren helemaal niets uit. En als ik al eens iets uitvoer, dan lig ik vervolgens maandenlang voor Pampus. Zelfs vakanties vieren is doorgaans te hoog gegrepen voor dit heksje. Maar leg dat maar eens uit aan mensen, die altijd alleen maar aan het werk zijn. Ook op feestdagen.

Een loser ben ik. Al jaren. Geen wonder dus dat ik altijd overal een mooi verhaal van maak. Op familiefeesten beweerde ik bijvoorbeeld, nog jaren nadat ik ziek was geworden, druk met mijn studie bezig te zijn. Terwijl ik alleen maar in bed lag te rotten…..

Ik stond nog wel als student in geschreven overigens. Ik wilde ook wel studeren. Soms lukte het me zelfs om een college te volgen. Maar het overgrote deel van de tijd lag ik eenzaam in mijn studentenkamertje te creperen. Zonder geld, want ik had geen beurs en kon door die onbegrepen kloteziekte ook niet meer bijverdienen met allerlei kutbaantjes. Zoals de jaren daarvoor.

Na jarenlang doodziek te zijn geweest knapte Heks een beetje op. Voor ik het wist ging ik aan het werk natuurlijk. In het familiebedrijf. Ideetje van mijn moeder.

Twee keer twee uur in de week. Woensdag en donderdagmiddag. Een dag ertussen om uit te rusten zou beter zijn geweest, maar dat kon dan weer niet.

Ik sleepte me er met zoveel moeite heen, dat ik wel eens te laat kwam. Daar werd hoog aan getild. Dan werden mij eens goed de oren gewassen door deze of gene. Als ik te ziek was om te werken haalde ik het op een andere dag in. Vanzelfsprekend.

Laag zelfbeeld en je een loser voelen blijkt als een epidemie door bepaalde takken van de familie te woekeren merk ik als ik weer eens wat familie spreek. Heks is niet de enige minkukel. Gelukkig krijgen de nieuwe misbaksels wel alle steun van hun omgeving om hun ontspoorde leventje weer op de rit te krijgen. In plaats van hun vermeende tekortkomingen er nog eens extra goed in te wrijven.

‘Heks, je bent de oorzaak van alle ellende in ons gezin. Je moet maar naar een tehuis. We hebben alle informatie opgevraagd,’ hoorde ik als veertienjarige van mijn opvoeders, toen ik in de Jelgersmakliniek poliklinisch zat af te kicken van de valium.

Die had ik mezelf natuurlijk niet voorgeschreven. Maar blijkbaar was het niet genoeg, dat ik rondliep als een zombie. Ik moest helemaal wegwezen. Over ultieme afwijzing gesproken.

Ik wilde niet weg, ondanks dat mijn vader me regelmatig verrot sloeg. Nadat mijn moeder me uitleverde. Je hangt nu eenmaal aan alles wat bekend is als kind. Liever verraden en lens geslagen door een familieleden dan opgroeien tussen wildvreemden.

‘Heks, jij bent zo labiel. Je bent mijn meest getalenteerde kind, maar je doet er helemaal niets mee,’ placht mijn moeder het stokje over te nemen, nadat mijn vader er niet meer was. Ik had toen al in ernstige mate ME. Ik wilde heel graag van alles doen met mijn talenten, maar de energie ontbrak. En ik was strontziek. Nooit een compliment, dat ik me zo goed staande hield met mijn ziekte.

Tot slot heeft ze ultieme wraak genomen op de verloren dochter. Vijf jaar geleden kwam ik achter allemaal ellendige financiële zaken, die ze stiekempjes heeft zitten regelen achter mijn rug om.

Er zijn mensen, die menen, dat al haar misselijkmakende manipulaties bedoeld zijn om me te helpen. Maar ik weet toch zelf wel of ik ergens mee geholpen word of gestraft? Helaas kan ik er nooit meer iets over zeggen tegen die vrouw, ze was toen ik overal achter kwam al niet meer aanspreekbaar door die verrekte Alzheimer. Tegenwoordig rent ze heel hard weg als ze me ziet. Alsof ik haar weet ik wat misdaan heb…….

Ik heb haar juist jaren gedragen! In die moeilijke tijd, nadat mijn vader overleed. Ik was haar steun en toeverlaat. Meermalen ben ik met haar op reis gegaan. Thailand, Mexico. Allemaal op eigen kosten, ze mocht zogezegd met me mee. Er zijn nogal wat mensen, die denken, dat ze die reisjes voor me betaalde.

Niet dus. Geeft niks. Studie ook zelf betaald. Daarvan wordt ook vaak gedacht dat mijn ouders dat betaald hebben. Ik heb wel 5000 euro van hen geleend. En die moet ik twee keer terugbetalen. Een rente van 100% notabene!!!!!! Ik had het nog beter bij een woekeraar kunnen lenen.

Mijn zwaar demente moeder is de eerste afbetaalregeling van vijftien jaar geleden helemaal vergeten, dus toen iemand haar onlangs vroeg of ik het had terugbetaald meende zij van niet. En dan geloof je haar natuurlijk en niet Heks. De financiële man die deze vereffening der schuld destijds voor me heeft geregeld lijdt ook plotseling aan een soort tijdelijke Alzheimer. En zijn hierbij betrokken vrouw ook. Heel apart.

Een leven kan raar gaan. En wat heb je er aan? Ik worstel al jaren met een karrenvracht woede, een rijstebrijberg venijn, geen doorkomen aan. Het doorkruist intussen wie ik ben. Soms herken ik mezelf niet meer. Wie is die vreemde verlepte vrouw, die me mistroostig aanstaart in de spiegel?

Ik ontdek iets belangrijks. Ik ontdek eindelijk na 58 jaar wat er mis met me is. Ik heb een ernstige hechtingsstoornis. ‘Jeetje,’ realiseer ik me, als ik de diverse vormen van deze problematiek bestudeer, ‘Mijn eerste liefje had er ook last van. Alleen had hij een andere vorm. De variant, waarbij je ziekelijk jaloers wordt……’

‘Wat een ongelukkige samenloop van omstandigheden, want het was zo’n leuke vent. Ik ben juist zo onveilig gehecht, dat ik niemand meer echt dichtbij laat komen. Ik doe altijd het liefst alles zelf. Alleen. Autonoom. Ik wil van niemand afhankelijk zijn en al zeker niet van een man. Dat zat er al heel vroeg in.’

‘Dus jaloerse typjes met hun controledwang doen het niet goed bij Heks. Zelfs God, hoe liefdevol en eeuwig ook, kan de tering krijgen wat dat betreft. Je weet maar nooit wat er weer tegenover komt te staan. Moet ik zieltjes gaan lopen winnen voor die patriarchale toko ofzo. Laat maar. Ik zorg voor mezelf.’

Eerste kerstdag luister ik een heleboel keer naar het prachtige lied van Beth Hart. In de kerstnacht heb ik een documentaire over haar gezien. Half slapend. Totdat dit liedje kwam, ik was direct klaarwakker. Ze zingt mijn leven.

Ze drukt in dit lied precies uit hoe ik me voel momenteel. En waar ik zo’n behoefte aan heb. En ook mijn angsten verwoordt zij perfect met haar hese machtige stemgeluid.

Ik luister en luister. Allemaal verschillende versies passeren de revue. In eentje daarvan zit ze in een rokerige tent morsig en fors achter haar piano. Mensen kletsen erdoorheen, het is een amateuropname. Zo te zien is het in een hele slechte periode van haar leven.

Beth Hart is ook ziek, net als Heks. Ik heb wel eens ten onrechte de diagnose bipolair gekregen, nadat een behandelaar me bijna de dood in had gejaagd met een stevige dosis Prozac. ME patiënten kunnen niet tegen dit soort middelen. Ik werd er uiterst suïcidaal van in elk geval. ‘Ja, daar raken we mensen op kwijt,’ was de legendarisch laconieke reactie van de man die de gewraakte pillen voorschreef. Het kon hem dan ook echt geen zak schelen, dat ik me van kant wilde maken door die troep.

Beth is gelukkig in de liefde! Ze heeft een hele lieve man….

‘Je hebt geen ME,’ probeerde hij zijn gelijk te halen. Hij zag me toen voor de tweede keer. Hij kende me al bijna tien minuten! ‘Je bent bipolair. Ik ga je uppers en downers geven…’ Nog grabbelend naar zijn receptenboek maakte hij zich snel uit de voeten, toen Heks begon te dreigen met een proces. Dat is het voordeel van een goeie rechtsbijstandverzekering: Je kunt je enigszins verweren tegen zulke griezels.

Beth Hart is bipolair. Maar het duurde eindeloos lang voordat die diagnose werd gesteld. Tot die tijd behielp ze zich met zelf gekozen uppers en downers. Van de zwaar verslavende soort. Vanaf jonge leeftijd ook. Dat ze heel wat tijd in rehab heeft doorgebracht is dan ook geen wonder.

Wel bewonderenswaardig. Want ik geef het je te doen. Zo’n ziekte accepteren. Afkicken van middelen, die je erdoorheen hebben gesleept. Je leven inrichten op je aandoening. Beth kan bijvoorbeeld niet heel veel optreden of toeren. Ze moet zichzelf echt in acht nemen.

Heks is helemaal dol geworden op deze vrouw. Instant fan. Volgend jaar ga ik naar haar concert heb ik besloten. Ik moet wel een annuleringsverzekering afsluiten, want ja, ik weet natuurlijk niet of ik dan een enigszins goeie dag heb. Andersom geldt dat ook. Als alles meezit gaat het gebeuren. En dat is goed genoeg.

  Beth Hart – Take It Easy On Me

God bless this, God bless that
God I miss you now
All the people left when the blue sky crashed
And I can’t do this alone
I am scared to change and to stay the same
When I’m calling out your name

 

Take it easy on me
I will trust you I will let you
Hurt me carefully
Take it easy on me
I break easily and this steal butterfly
Will learn to fly eventually
God take it easy on me

 

When I talk like that
When I tear me apart
When I raise my voice
I break my heart
But if I gave it up, let the wall come down
Would you take my hand, would you show me how
I don’t know my place
I don’t know my own face
Just the lines I can’t erase

 

No I was never one to lean on
Fighting this war against the wind
When I find ground to rest my feet on
I will lay my weapons down

 

De film ‘The Gabby Douglas Story’ is een lekkere geromantiseerde versie van de keiharde vechtweg naar de absolute turntop, die de echte Gabby in het echte leven heeft afgelegd. Heks zit ontroerd te kijken. Geraakt door de betrokkenheid en hoge gunfactor van haar directe omgeving. Ze dragen haar droom met haar. Wat mooi. En……. Aan het eind van de film heeft dus IEDEREEN gewonnen. Voor interbeing hoef je echt niet rijk te zijn. Vermogen lijkt eerder in de weg te staan van dit ‘in elkaar’ bestaan. Het is gemakkelijker voor een kameel om door het oog van de naald te kruipen, dan voor een rijke om het koninkrijk Gods binnen te gaan’ zegt Jezus. The Kingdom of God is here and now,’ zegt Thich Nhat Hanh.

Afgelopen week val ik helemaal om na een flinke interne ontploffing. Stoom uit mijn oren en het gevoel of ik een kilo bakstenen heb opgegeten. Ik heb dan ook helemaal geen honger meer. Ik krijg geen hap door mijn keel.

Nu hak ik al jaren met dit bijltje. Steeds als ik denk dat ik mijn verleden achter me heb gelaten slaat het me weer keihard om de oren. Komen al die ouwe lijken weer uit de kast.  Spugen ze me in het gelaat. Kotsen over me heen. Stompen me in de maag. Gunnen me het licht in de ogen niet.

Weg met die lelijke lijken! Ophoepelen nu. Het is toch wel een keertje mooi geweest.

Eventjes denk ik helemaal terug bij af te zijn, maar dat is toch niet zo. Ik ben er nog niet, maar het schiet wel lekker op. Er komt een moment, dat ik na een dergelijke confrontatie met mijn voorouders niet meer met mijn hoofd naar beneden van een flatgebouw wil springen. Of pogingen doen om naar Engeland te zwemmen.

Er komt een moment, dat mijn verweesde staat me niet meer onderuit haalt. Ooit hoor ik weer bij medemensen. Maar niet zolang ik bij mensen wil horen, die me in feite wezensvreemd zijn.

Heks geeft geen zak om geld, maar ik kan totaal niet tegen onrecht. En laat ik nu uit een achtergrond komen, waar liefde wordt uitgedrukt in pecunia. Maar waar tevens wordt gemanipuleerd als betrof het een nationale sport.

‘Moet je horen, wat ik nu weer heb uitgehaald,’ placht mijn moedertje vroeger te zeggen aan de telefoon. Er volgde dan geheid een verhaal over hoe ze listig allerlei mensen naar haar hand had gezet. Geen middel werd geschuwd. En als de gemanipuleerde boos werd, was mijn moeder tevreden. Dan had ze eventjes laten voelen dat….. Ja wat?

Heks moest er vaak enorm om lachen. Het betrof meestal onschuldige listen. ‘Als je het bij mij maar laat, ma,’ giebelde ik dan. Maar nee. Ze heeft in Heks haar meesterwerk gezien. Geslepen heeft ze me jarenlang in de val laten lopen. En nu ze niet meer in staat is tot welke streek dan ook, komen er nog steeds allerlei apen uit ouwe muffe mouwen.

Zit Heks voor eeuwig gevangen in haar fuik.

Tja.

Vrijdagavond lig ik vroeg in bed. In feite ben ik er alleen maar uit geweest om de hond uit te laten. Ik kijk naar ‘The Gabby Douglas story’. Een zepige feelgoodfilm over een arm meisje, die het tot Olympisch Kampioene turnen schopt. Het loopt goed af en er gebeurt niks naars. Op armoede na dan.

In de film wordt bijvoorbeeld niet gerept over het seksuele misbruik van ongeveer het gehele Olympische meisjesteam door hun teamarts. Dus het is duidelijk een geromantiseerde versie van het echte verhaal.

De moeder van Gabby is een sterk wijf. Vanaf het moment dan dat ze haar hopeloze vent verlaat dan. Tot die tijd leeft dit gezin van de wind. De man kan geen baan vasthouden. Hij wordt afgeschilderd als een slappe zak van een kerel. Hij verdwijnt dan ook volledig uit beeld. Bizar toch?

Gelukkig kan de moeder bij haar eigen moeder aankloppen. Word liefdevol opgenomen. Zodra moeders op eigen benen komt te staan gaat het veel beter met het gezin.

Opvallend is dat ze haar kinderen enorm stimuleert om hun droom na te jagen. Zijzelf is bereid om daar elk denkbaar offer voor te brengen. Dat is eventjes andere koek dan ‘zoek het maar uit met je opleiding, we stikken van het geld, dus je kunt geen beurs krijgen, maar van ons krijg je ook niks.’

Wat me ook treft is hoe de broer en zusters van Gabby haar haar succes gunnen. Ze zeggen hun eigen hobby’s op, zodat het meisje kan blijven trainen. Er is namelijk weinig geld. Zelfs als er helemaal niks meer is weet de moeder nog mogelijkheden te vinden om haar dochter te laten sporten.

Niks ‘Je bent m’n meest getalenteerde kind en je doet er helemaal niks mee,’ nadat je ziek bent geworden van het jezelf over de kop werken. Nee, op momenten dat het meisje het niet meer ziet zitten allemaal, misschien door het seksuele misbruik…., weten haar familieleden haar te stimuleren om door te gaan.

images-8

Haar broer is haar beste vriend. Het is een grote warme vent, die echt belangstelling heeft voor zijn getalenteerde zuster. Het is geen koude harteloze zak. Hij harkt niet bijvoorbeeld haar toekomstig erfdeel bij voorbaat grotendeels naar zich toe in langlopende renteloze leningen. Nee hoor. Hij houdt van zijn zusje. Hij gunt haar wat.

Het hele gezin gunt haar wat. Ze laten haar niet haar eigen opleiding verdienen, omdat ze geen beurs kan krijgen. Ze laten haar niet smeken om een klein bedrag te kunnen lenen, omdat ze nergens anders kan lenen.

Terwijl ze zelf in dure auto’s rondrijden en van gekkigheid niet weten wat ze moeten doen met hun geld. Ze laten haar vervolgens niet die studielening twee keer terug betalen, omdat ze na de eerste keer gewoon voor het gemak ‘vergeten’ dat het al verrekend is.

Heks zit het allemaal ademloos aan te zien. Goh, zo kan het ook. Het is dan wel geromantiseerd, maar de bottom line zal toch wel kloppen? Wat een geweldig gezin. En waar zit em dat nu in? Zo gemakkelijk hebben ze het nu niet bepaald.

Het komt me bijna onwerkelijk voor hoe er met Gabby wordt meegedacht. Hoe haar dierbaren haar niet willen beperken, maar hoe ze juist kijken naar mogelijkheden. Hoe haar naasten haar iets gunnen.

Heks heeft haar hele leven lang te maken gehad met jaloezie. Mensen willen mij juist inpeperen, dat ik me vooral niets moet verbeelden. Dat ik niks ben en ook nooit wat zal worden. Dat ik wat ik echt wilde maar gevoeglijk uit mijn kop moest zetten.

‘Ik heb nooit mijn dromen kunnen leven, dus ik gun het jou ook niet, zoek het maar uit’ redeneerde mijn papaatje in zichzelf. Mijn moeder gooide het over een andere boeg. ‘Jij bent zo labiel,’ riep ze om de haverklap.

Het zal projectie geweest zijn, want ik herken me daar niet in. Heks is juist ijzersterk. Anders was ze allang van die flat afgesprongen of express tegen een dikke boom aan geknald met haar kreukelzonevrije bolide. Of knettergek geworden.

Maar niets van dat al. Ik ben juist een steunpilaar geweest voor Jan en Alleman. Heks is een rots in de branding.

Maar goed. Het is tijd voor een ander deuntje. Ik heb besloten dit soort geprojecteerde meningen achter me te laten. Er is geen eer aan te behalen, ik hou mezelf er alleen maar klein mee.

Ik besluit voor mezelf de ouder te zijn, die ik niet had. Vol onvoorwaardelijke liefde. Mezelf stimulerend om mijn dromen te volgen. Met een groot geloof in mijn mogelijkheden. Mezelf opvangen als ik val. Niet het mes er dan inzetten, nee: Mezelf troosten…..

Maar ik kan het niet alleen. Ik moet ervoor zorgen, dat ik weer ergens bij hoor. Heks zit nog steeds veel te veel in haar uppie te koekeloeren. Dat komt natuurlijk ook door mijn ziekte. Ik heb zo verrekte weinig energie. En die kleine hoeveelheid gaat grotendeels op aan hond uitlaten en naar de fysiotherapeut gaan.

Heks hoeft geen Olympisch Kampioene te worden. Op de schaats. Want voor turnen heb ik sowieso geen talent. Ik haat turnen juist. Ik ben net iets te vaak onder invloed van valium uit die verrekte ringen geflikkerd. Toen ik verplicht op die kutsport zat, omdat mijn moeder in het bestuur van de gymclub zat. Iets dat Gabby zou hebben toegejuicht in haar moeder.

images-7

Zo zie je maar weer. Als ouder doe je het ook nooit goed. Op een enkeling na dan. Hoewel: Wie weet gaat Gabby haar familie nog van alles verwijten op den duur. Komen ook daar nog rare apen uit mouwen. Die foute arts is er alvast eentje.

Toen hij nog in de mouw zat tweette Gabby nog dat je als vrouw zelf vooral geen aanleiding moest geven…… Toe maar! Dat heeft een vroegere vriendin tegen Heks ook wel eens gezegd, nadat ze was verkracht! Het ligt gewoon aan jezelf! Doe een Burka aan!

De foute arts, Larry Nassar…

De 21-jarige Douglas kreeg vorige week nog kritiek te verduren nadat ze op Twitter had geschreven dat het de verantwoordelijkheid van vrouwen is seksueel intimidatie te voorkomen, bijvoorbeeld door gepaste kleding te dragen.  Daarmee zouden verkeerde mensen alleen maar worden verleid, was haar stelling.

Nee, het leven is nog niet zo eenvoudig. Het is in elk geval geen film met happy end. Hoe graag we dat laatste ook willen.

Idioten zitten te zaniken over de haarstijl van de Olympische Kampioene naar het schijnt. Gelukkig neemt ook iemand het weer op voor Gabby…….

 

Beschaamde Heks wordt op het matje geroepen door haar dierenarts naar aanleiding van een kwetsend blog over zijn beroepsgroep. Ik blijk het ook nog eens bij het verkeerde eind te hebben! De prijsstijgingen in deze branche worden veroorzaakt door een huizenhoog BTW tarief. Huisdieren zijn luxe artikelen geworden! Te gek voor woorden natuurlijk. Teken de petitie!

dierenarsten, grap, comic, animal doctor,

Ken je het gevoel dat het zweet je uitbreekt, terwijl intussen het schaamrood naar je kaken stijgt? Ik wel. Zo’n moment van door de grond zakken overkomt me vorige week bij mijn geliefde dierenarts. Nadat hij mijn panter heeft onderzocht spreekt hij me aan op een blog, dat ik vorig jaar heb geschreven over de fors gestegen tarieven in zijn branche.

dierenarsten, grap, comic, animal doctor,

In een paar gemelijke zinnetjes kraak ik het hele fenomeen dierenarts af. Inclusief de man die het afgelopen jaar twee van mijn beesten van de dood heeft gered ….

dierenarsten, grap, comic, animal doctor, dierenarsten, grap, comic, animal doctor,

‘Denk je echt zo over mij? Een veredelde veearts?’ Heks schrikt ervan. Heb ik dat echt geschreven? Terwijl ik met mijn plattelandsachtergrond ook nog eens een diep respect heb voor veeartsen?

dierenarsten, grap, comic, animal doctor,

Later thuis lees ik het gewraakte stuk nog eens door. Het venijn zit in slechts een paar zinnen. In scherpe bewoordingen ga ik tekeer tegen de hoog opgelopen tarieven in dierenartsenland. Een stijging van zo’n veertig procent in acht jaar….. Het verhaal is kort door de bocht en generaliserend….. Wat ben ik toch af en toe een gemeen secreet!

dierenarsten, grap, comic, animal doctor, dierenarsten, grap, comic, animal doctor,

Het ergste is echter dat ik juist heel tevreden ben met mijn huidige dierenarts. Hij is wel prijzig, maar dat zijn ze allemaal hier in Leiden. ‘Dat komt omdat we tegenwoordig 21 procent BTW afdragen over alle behandelingen en medicijnen. Een huisdier is een luxe artikel. En dat vind je terug in onze tarieven. Ik ondersteun de actie van de Sophia Vereeniging hiertegen, want het is natuurlijk te gek voor woorden.’

dierenarsten, grap, comic, animal doctor,

In Nederland worden huisdieren bij wet als een luxeproduct beschouwd. Daarom vallen diergeneeskundige handelingen onder het hoge btw-tarief van 21%. De Sophia-Vereeniging is het daar niet mee eens. Huisdieren zijn weliswaar geen eerste levensbehoefte, maar medische zorg is dat wel. Net als voor mensen, zou medische zorg voor dieren belastingvrij moeten zijn.

dierenarsten, grap, comic, animal doctor,

Ik kijk hem glazig aan. Langzaam valt het kwartje. Inderdaad. Vorige week heb ik aan de balie van zijn praktijk een handtekening gezet op een lijst. Tegen deze idiote BTW heffing. “De dieren worden er uiteindelijk de dupe van, wanneer hun baasjes financieel niet meer in staat zijn om hen te laten behandelen…’

dierenarsten, grap, comic, animal doctor,

Mijn dierenarts is nog een andere actie begonnen, een soort Club. Als lid kun je tegen een redelijk bedrag per maand je dier alle preventieve zorg laten geven, die nodig is om em in topconditie te houden.

dierenarsten, grap, comic, animal doctor,

‘Weet je Heks, ik word er niet bepaald rijk van. Als ik alles en iedereen betaald heb blijft er echt niet zoveel over. Daarnaast moet ik ook nog eens investeren in allerlei apparatuur.’

dierenarsten, grap, comic, animal doctor,

Ik heb een dierenartsenrekeningentrauma opgelopen bij een voorganger van ‘the good doctor’. Ik was toen nog cliënt bij een andere praktijk. Hier berekende men elk consult. Ook al duurde het maar dertig seconden. Ze deden dure onderzoeken, die niets opleverden en zeiden dan doodleuk, dat dit meestal het geval was.

Ooit was ik zo’n 600 euro verder met een ontstoken oog bij wijlen mijn kat Koe voordat de juiste diagnose werd gesteld. Een hele voor de hand liggende ook nog. Ik had echter maandenlang dure, foute en gevaarlijke druppels in zijn ogen gegooid. Op doktersadvies. Hij had er blind van kunnen worden gezien de werkelijke diagnose! Er volgde nog een peperdure operatie. En geen excuses……

dierenarsten, grap, comic, animal doctor,

Vervolgens kreeg de hond van mijn buurman een maagtorsie. Midden in de nacht kwam hij bij diezelfde dierenarts terecht. Mopperend over het late uur stuurde ze hem en zijn doodzieke hond weer naar huis. Er was niets aan de hand. Dat groene braaksel was normaal. Alweer een foute diagnose. De hond ging dood. Vervolgens kregen ze een vette rekening van de dame in kwestie. En alweer geen excuses…..

Maar om deze frustratie nu op mijn huidige dierendokter te verhalen gaat echt te ver! En al helemaal omdat hij me het laatste jaar regelmatig heeft gematst! ‘Dit consult is nazorg, Heks. Dat hoef je niet te betalen!’

Het meest bijzondere aan deze man is, dat hij zo goed is met dieren. Nou ja, daar ben je dierenarts voor, zul je zeggen. In mijn carrière als dierenbezitter ben ik echter ook wel anders tegen gekomen. Ysbrandt is jaren als de dood geweest voor deze beroepsgroep. Bibberend als een juffershondje placht hij op mijn schoot te kruipen zodra we in een wachtkamer belandden.

dierenarsten, grap, comic, animal doctor,

 

Tegenwoordig echter loopt Varkentje parmantig naast me naar binnen. Hij kwispelt tegen de dokter. Knuffelt met de assistenten. Zelfs de lekkertjes achteraf eet hij op! Al met al is het voor hem helemaal geen traumatische ervaring meer om naar de dierenarts te gaan. En dat is onbetaalbaar!

‘Weet je Heks, ik was zo nijdig toen ik je stukje las. Ik dacht: Waar doe ik het allemaal voor? Als je dit echt meent scheiden hier onze wegen…..’ Verschrikt kijk ik hem aan.

‘Ik meende het niet! Maar ik vind jullie wel duur! Ook al begrijp ik nu hoe het komt dat de kosten zo ongelofelijk zijn gestegen de laatste jaren….. Die verdraaide BTW! Het spijt me ontzettend dat ik je gekwetst heb. Ik ben juist bijzonder op je gesteld. Ik heb ook hele leuke stukjes over je geschreven.’

Gelukkig heeft hij die ook gelezen…..

dierenarsten, grap, comic, animal doctor,

Ik schud zijn hand. ‘Zijn we weer goed?’ Hij lacht zijn vrolijke gezicht open. ‘Ja hoor, ik zie je volgende week. Dan mag de drain uit de wond. En dit consult is ook nazorg…..’ Een beetje beschaamd reken ik slechts de antibiotica af bij de assistenten. In plaats van me een gepeperde rekening te presenteren na mijn scheldkanonnade matst hij me alweer!

Lieve dierenvrienden. Ook dieren hebben recht op medische zorg. Teken hier de petitie ‘Verlaag de belastingtarieven voor de dierenarts’. Heel belangrijk! Zegt het voort!

dierenarsten, grap, comic, animal doctor,