In memoriam Hawk. Mijn oude vurige aanbidder is niet meer. Een hele bijzondere man is ons ontvallen. Het Leidse Hout staat bol van de verhalen, die over hem rouleren. We gaan hem missen! Rust in vrede, lieve Joop.

Zaterdagmiddag ga ik naar de fysiotherapeut. VikThor wacht zoet in de tuin totdat ik volledig uit de knoop het pand weer verlaat. Nu is hij aan de beurt! En dat weet hij!

Eerst doen we een rondje door het bosje van Bosman. Het is extreem druilerig weer. Mijn viervoetige vriend is binnen de kortste keren zo zwart als een tor. Grijnzend rent hij door de bosjes. Hondjes zijn graag lekker vies. Smeerpoetsen zijn het. Van de bovenste plank.

Op weg naar het Leidse Hout wip ik bij een tweedehands winkeltje binnen. Er hangt een iets op me te wachten volgens mijn kledingengel. Maar wat? Ik scan de rekken met mijn eksteroog. Mijn oog valt op een chique lange wollen jas. Hij zit als gegoten. De lengte is helemaal goed. Verkocht!

Vroeger fietste ik nu door naar Hawk. Ik moet er nog elke week aan denken. Dan zette hij verrukkelijke koffie voor me en vervolgens aten we een boterham met haring. Aansluitend gingen we dan met de hondjes wandelen. Meestal in het bos, waarheen ik nu op weg ben.

In het Leidse Hout komt een Rijst Met Krentenhond me tegemoet rennen. Zijn kop vertrokken in een enthousiaste grimas. Het is Charlie de Dalmatiër! De hond die mijn vriend Hawk altijd uitliet. Ik heb hem al ruim een half jaar niet meer gezien. Net als Hawk. Sinds ik ben opgehouden laatstgenoemde thuis te bezoeken en sinds hij me nooit meer belt lijkt hij van de aardbodem ter zijn verdwenen.

Niemand in het Leidse Hout heeft de hoogbejaarde overigens nog gezien de laatste maanden. Heks informeert regelmatig links en rechts. Maar nee. Geen mens kan me wijzer maken.

Het gaat me te ver om die ouwe snoeper weer op te bellen, maar stiekempjes hoop ik hem weer eens ergens tegen te komen. Nooit gedacht dat ons laatste afscheid dermate definitief zou zijn.

Ik fiets achter Charlie aan. Hij rent terug naar een roepende vrouw ergens in het struweel. Dat zal zijn echte baasje wel zijn. Hawk liet hem louter uit. Net als de Boxer van de buren.

Ik stel me voor aan de dame. ‘Ik was bevriend met Hawk. Zo ken ik Charlie. We gingen elke zaterdagmiddag wandelen met elkaar…… Hoe is het met onze oude vriend? Hebben jullie hem onlangs nog gezien?’ Heks heeft al enige tijd het vreemde voorgevoel, dat mijn vurige bejaarde aanbidder niet meer onder ons is….

‘Hawk is dood,’ de vrouw tegenover me is Russische van origine. Dat heeft mijn oude vriend me al vertelt. Ze spreekt verder met haar zware slavische accent, ‘Hij had heel erg hernia. In september belandde hij in bed. Heel veel pijn en morfine. Hij wilde niet meer. Iek denk, iek weet niet zeker, maar denk dat ….’ ‘Euthanasie…’ knik ik begrijpend.

De vrouw pinkt een traan weg. Of ze heeft een vuiltje in haar oog. Maar dan wel een heel hardnekkig vuiltje.

We praten een tijdje over Hawk. Charlie springt enthousiast om me heen. ‘Dat doet hij normaal nooit. Hij herkent jou, hij grijnst zelfs naar je, dat doet hij alleen bij hele speciale mensen,’ de man van de Russin is ook opgedoken intussen. Evenals hun beeldschone dochter.

Terwijl ik weer verder fiets tuimelen beelden en gedachten door mijn hoofd.

Dus die oude schobbejak is toch gaan hemelen. Hij leek het eeuwige leven te hebben, maar opeens was het klaar. Ik weet niet hoe ik me voel na al die informatie. Het idee van een bedlegerige wegkwijnende Hawk onder de morfine dringt zich aan me op. De man is instant hopeloos verliefd op me geraakt een jaar geleden. Een verliefdheid, die ik onmogelijk kon beantwoorden. Helaas voor hem.

Maar ik was wel stapelgek op die oude baas. En maandenlang hadden we het heerlijk tijdens onze wekelijkse afspraak. Zolang hij negens op uit was. Zo lang hij genoegen nam met samen tijd stukslaan.

Helaas zette hij telkens weer druk op de ketel. Steeds meer druk. Accepteerde hij geen nee. Moest en zou het er toch eens van komen. Wat moest er van komen? Ja, dat dus. Of iets in die richting. Of in elk geval toch wat…….

Heks fietst met een schuldgevoel door het bos. Arme Hawk. Stomme sukkel. Waarom nam je geen genoegen met wat er was? Dat was toch geweldig leuk? Waarom wilde je nu weer zo nodig ‘met de billen bloot’?

‘Ik heb je mijn huis uit gejaagd,’ hoor ik plotseling in mijn geestesoor. Verbeeld ik me dat nu? Nee, ik hoor het opnieuw. En nog eens. Ja, daar in het prachtige oneindige licht is dan toch eindelijk het kwartje gevallen bij Hawk.

Ik peddel van het Leidse Hout naar de Klinkerbergerplas en vervolgens via Warmond naar het Joppe en tot slot door de Merenwijk weer naar huis. VikThor rent zich een ongeluk.

Thuisgekomen brand ik een kaarsje voor hem. Voor mijn oude dierbare vriend. Ik wens hem een goede reis. Ik vergeef hem grif zijn stommiteit. ‘Typisch Hawk,’ giebelt zijn vrouw. Ze zijn weer verenigd in het licht. ‘Zo ken ik hem weer. Echt wat voor hem om je op die manier de deur uit te jagen….’

Ja, er zat leven genoeg in de man!

‘Weet je wat zo bijzonder is, Heks?’ placht Hawk altijd te zeggen, ‘Waar jij woont, precies waar jouw huis nu staat, had ik vroeger een garage. Het was een beetje een raar straatje in het verleden, jouw steeg. Jarenlang heb ik het pand dat daar stond in handen gehad. Op exact dezelfde plek!’ Hij kon er niet over uit!

Ik denk dat er wel meer bijzonder was aan onze vriendschap. Werkelijk vanaf de eerste seconde heb ik de man in mijn hart gesloten. Misschien kende ik hem al eeuwen. Misschien was zijn verliefdheid wel karmisch geïnitieerd. Wie zal het zeggen?

Rust in vrede lieve Hawk. Je was me er eentje!

 

 

Beschaamde Heks wordt op het matje geroepen door haar dierenarts naar aanleiding van een kwetsend blog over zijn beroepsgroep. Ik blijk het ook nog eens bij het verkeerde eind te hebben! De prijsstijgingen in deze branche worden veroorzaakt door een huizenhoog BTW tarief. Huisdieren zijn luxe artikelen geworden! Te gek voor woorden natuurlijk. Teken de petitie!

dierenarsten, grap, comic, animal doctor,

Ken je het gevoel dat het zweet je uitbreekt, terwijl intussen het schaamrood naar je kaken stijgt? Ik wel. Zo’n moment van door de grond zakken overkomt me vorige week bij mijn geliefde dierenarts. Nadat hij mijn panter heeft onderzocht spreekt hij me aan op een blog, dat ik vorig jaar heb geschreven over de fors gestegen tarieven in zijn branche.

dierenarsten, grap, comic, animal doctor,

In een paar gemelijke zinnetjes kraak ik het hele fenomeen dierenarts af. Inclusief de man die het afgelopen jaar twee van mijn beesten van de dood heeft gered ….

dierenarsten, grap, comic, animal doctor, dierenarsten, grap, comic, animal doctor,

‘Denk je echt zo over mij? Een veredelde veearts?’ Heks schrikt ervan. Heb ik dat echt geschreven? Terwijl ik met mijn plattelandsachtergrond ook nog eens een diep respect heb voor veeartsen?

dierenarsten, grap, comic, animal doctor,

Later thuis lees ik het gewraakte stuk nog eens door. Het venijn zit in slechts een paar zinnen. In scherpe bewoordingen ga ik tekeer tegen de hoog opgelopen tarieven in dierenartsenland. Een stijging van zo’n veertig procent in acht jaar….. Het verhaal is kort door de bocht en generaliserend….. Wat ben ik toch af en toe een gemeen secreet!

dierenarsten, grap, comic, animal doctor, dierenarsten, grap, comic, animal doctor,

Het ergste is echter dat ik juist heel tevreden ben met mijn huidige dierenarts. Hij is wel prijzig, maar dat zijn ze allemaal hier in Leiden. ‘Dat komt omdat we tegenwoordig 21 procent BTW afdragen over alle behandelingen en medicijnen. Een huisdier is een luxe artikel. En dat vind je terug in onze tarieven. Ik ondersteun de actie van de Sophia Vereeniging hiertegen, want het is natuurlijk te gek voor woorden.’

dierenarsten, grap, comic, animal doctor,

In Nederland worden huisdieren bij wet als een luxeproduct beschouwd. Daarom vallen diergeneeskundige handelingen onder het hoge btw-tarief van 21%. De Sophia-Vereeniging is het daar niet mee eens. Huisdieren zijn weliswaar geen eerste levensbehoefte, maar medische zorg is dat wel. Net als voor mensen, zou medische zorg voor dieren belastingvrij moeten zijn.

dierenarsten, grap, comic, animal doctor,

Ik kijk hem glazig aan. Langzaam valt het kwartje. Inderdaad. Vorige week heb ik aan de balie van zijn praktijk een handtekening gezet op een lijst. Tegen deze idiote BTW heffing. “De dieren worden er uiteindelijk de dupe van, wanneer hun baasjes financieel niet meer in staat zijn om hen te laten behandelen…’

dierenarsten, grap, comic, animal doctor,

Mijn dierenarts is nog een andere actie begonnen, een soort Club. Als lid kun je tegen een redelijk bedrag per maand je dier alle preventieve zorg laten geven, die nodig is om em in topconditie te houden.

dierenarsten, grap, comic, animal doctor,

‘Weet je Heks, ik word er niet bepaald rijk van. Als ik alles en iedereen betaald heb blijft er echt niet zoveel over. Daarnaast moet ik ook nog eens investeren in allerlei apparatuur.’

dierenarsten, grap, comic, animal doctor,

Ik heb een dierenartsenrekeningentrauma opgelopen bij een voorganger van ‘the good doctor’. Ik was toen nog cliënt bij een andere praktijk. Hier berekende men elk consult. Ook al duurde het maar dertig seconden. Ze deden dure onderzoeken, die niets opleverden en zeiden dan doodleuk, dat dit meestal het geval was.

Ooit was ik zo’n 600 euro verder met een ontstoken oog bij wijlen mijn kat Koe voordat de juiste diagnose werd gesteld. Een hele voor de hand liggende ook nog. Ik had echter maandenlang dure, foute en gevaarlijke druppels in zijn ogen gegooid. Op doktersadvies. Hij had er blind van kunnen worden gezien de werkelijke diagnose! Er volgde nog een peperdure operatie. En geen excuses……

dierenarsten, grap, comic, animal doctor,

Vervolgens kreeg de hond van mijn buurman een maagtorsie. Midden in de nacht kwam hij bij diezelfde dierenarts terecht. Mopperend over het late uur stuurde ze hem en zijn doodzieke hond weer naar huis. Er was niets aan de hand. Dat groene braaksel was normaal. Alweer een foute diagnose. De hond ging dood. Vervolgens kregen ze een vette rekening van de dame in kwestie. En alweer geen excuses…..

Maar om deze frustratie nu op mijn huidige dierendokter te verhalen gaat echt te ver! En al helemaal omdat hij me het laatste jaar regelmatig heeft gematst! ‘Dit consult is nazorg, Heks. Dat hoef je niet te betalen!’

Het meest bijzondere aan deze man is, dat hij zo goed is met dieren. Nou ja, daar ben je dierenarts voor, zul je zeggen. In mijn carrière als dierenbezitter ben ik echter ook wel anders tegen gekomen. Ysbrandt is jaren als de dood geweest voor deze beroepsgroep. Bibberend als een juffershondje placht hij op mijn schoot te kruipen zodra we in een wachtkamer belandden.

dierenarsten, grap, comic, animal doctor,

 

Tegenwoordig echter loopt Varkentje parmantig naast me naar binnen. Hij kwispelt tegen de dokter. Knuffelt met de assistenten. Zelfs de lekkertjes achteraf eet hij op! Al met al is het voor hem helemaal geen traumatische ervaring meer om naar de dierenarts te gaan. En dat is onbetaalbaar!

‘Weet je Heks, ik was zo nijdig toen ik je stukje las. Ik dacht: Waar doe ik het allemaal voor? Als je dit echt meent scheiden hier onze wegen…..’ Verschrikt kijk ik hem aan.

‘Ik meende het niet! Maar ik vind jullie wel duur! Ook al begrijp ik nu hoe het komt dat de kosten zo ongelofelijk zijn gestegen de laatste jaren….. Die verdraaide BTW! Het spijt me ontzettend dat ik je gekwetst heb. Ik ben juist bijzonder op je gesteld. Ik heb ook hele leuke stukjes over je geschreven.’

Gelukkig heeft hij die ook gelezen…..

dierenarsten, grap, comic, animal doctor,

Ik schud zijn hand. ‘Zijn we weer goed?’ Hij lacht zijn vrolijke gezicht open. ‘Ja hoor, ik zie je volgende week. Dan mag de drain uit de wond. En dit consult is ook nazorg…..’ Een beetje beschaamd reken ik slechts de antibiotica af bij de assistenten. In plaats van me een gepeperde rekening te presenteren na mijn scheldkanonnade matst hij me alweer!

Lieve dierenvrienden. Ook dieren hebben recht op medische zorg. Teken hier de petitie ‘Verlaag de belastingtarieven voor de dierenarts’. Heel belangrijk! Zegt het voort!

dierenarsten, grap, comic, animal doctor,

Heks zingt sterren van de hemel in uitvoering Stichting Leidse Koorprojecten 2013 onder bezielende leiding van Wim de Ru: Requiem van Bob Chilcott en Cry of the Earth van Tony Biggin.

Stichting Leidse Koorprojecten, repetitie onder leiding van Wim de Ru, Lokhorstkerk 2013

Repeteren in de Lokhorstkerk

Wat is het rustig op het heksenblog. al dagen geen pikante nieuwtjes of rare verhalen. Maak je maar geen zorgen lieve lezer, het gaat prima met deze toverkol. Ze had het alleen wat druk. En waarmee? Zingen natuurlijk! Na maandenlang bloedig oefenen in de Lokhorstkerk onder de bezielende leiding van Wim de Ru, was het vorige week dan eindelijk tijd voor de uitvoering van dit prestigieuze project in de Pieterskerk te Leiden. Het requiem van Bob Chilcott en  Cry of the Earth van Tony Biggin.

Twee weken voor de uitvoering klonken we zelf nog halfdood tijdens het requiem. Vals en aarzelend worstelden we ons door de moeilijke passages. Ik durfde nauwelijks iemand uit te nodigen voor de uitvoering, zo beroerd ging het. Wat moest dit gaan worden?

Wim de Ru liet zich niet uit het veld slaan. Hij zag steeds het grotere geheel en bleef ons onverstoorbaar motiveren. Teksten als: ‘Bassen, ik ben niet erg enthousiast over jullie noten!’ ‘Even wakker worden alten!’ ‘Tenoren, ik zag toch weer heel wat verbaasde gezichten’, bij een vergeten inzet,  ‘Dit stuk gaan we alleen uitfaden als het niet al te vals is!’, bij een gedeelte, waar het hele koor anderhalve toon te laag uitkomt,  ‘Vergeet ogenblikkelijk die hoge C en concentreer je op wat wel gaat!’ hielden ons op het spoor.

Een gedeelte uit de Cry bleef ploeteren en klonk afschuwelijk. ‘Nu zullen jullie wel verbaasd zijn, maar dit gaan we verder niet oefenen’, zei Wim. Stomverbaasd zaten we hem aan te kijken. ‘Het is de bedoeling van de componist, dat dit gedeelte afgrijselijk klinkt en hoewel hij daar hele andere noten bij bedacht heeft is het effect dat jullie sorteren precies goed.’

Stichting Leidse Koorprojecten, repetitie onder leiding van Wim de Ru, Lokhorstkerk 2013 Stichting Leidse Koorprojecten, repetitie onder leiding van Wim de Ru, Lokhorstkerk 2013 Stichting Leidse Koorprojecten, repetitie onder leiding van Wim de Ru, Lokhorstkerk 2013 Stichting Leidse Koorprojecten, repetitie onder leiding van Wim de Ru, Lokhorstkerk 2013 Stichting Leidse Koorprojecten, repetitie onder leiding van Wim de Ru, Lokhorstkerk 2013 Stichting Leidse Koorprojecten, repetitie onder leiding van Wim de Ru, Lokhorstkerk 2013

Stichting Leidse Koorprojecten, repetitie onder leiding van Wim de Ru, Lokhorstkerk 2013

Een zeer beweeglijke man

‘Een kanjer van een inzet leidt de aandacht af van de rest.’ Ook zo’n goeie tip van Wim. Maar helemaal geweldig was zijn commentaar na een dramatisch slechte repetitie:’ Goh, wat leuk, ik dacht dat ik een koor had, maar ik heb honderdtwintig solisten………’

Ook na de traditioneel hopeloze generale repetitie hield hij de moed erin met de tekst: ‘Misschien is de uitvoering morgen technisch niet perfect, maar dat maken we goed met energie en uitstraling!’

En zo geschiedde…..

Stichting Leidse Koorprojecten, repetitie onder leiding van Wim de Ru, Lokhorstkerk 2013, Biggin, Cry of the Earth

stukje uit de partituur van Biggin

Om zeven uur zongen we lekker eventjes in met Wim en daarna ging het orkest stemmen. Wat is het toch leuk om mee te doen aan zo’n project. Mijn vriendinnetje Roos en ik zaten enorm te genieten samen van het hele gebeuren. Een heus orkest met enorme pauken en rare blazers en strijkers. Solisten en acteurs. De componist Tony Biggin in het publiek!

Ik hou van het geluid van een zich afstemmend orkest. Het is als een enorme voorhoudingsdissonant, die pas oplost als het stuk begonnen is.

Stichting Leidse Koorprojecten,  onder leiding van Wim de Ru, Pieterskerk  2013

Stilte voor de storm

Stichting Leidse Koorprojecten,  onder leiding van Wim de Ru, Pieterskerk  2013 Stichting Leidse Koorprojecten,  onder leiding van Wim de Ru, Pieterskerk  2013

De middag voor de uitvoering had ik dan eindelijk dat requiem eens grondig doorgenomen, de puntjes op de i gezet. Daar begonnen we mee. Buiten een massaal gemiste eerste inzet ging het hartstikke goed. Echt genieten hoor. Iedereen zette net dat extra tandje bij. De energie van de avond zorgde ervoor, dat we allemaal wakker en alert waren; Geen gemiste inzetten meer en dergelijke.

In de pauze zocht ik mijn vrienden en geliefden op. Er waren een paar mensen speciaal komen luisteren naar de heks. Dus ik zong extra mooi natuurlijk……

Stichting Leidse Koorprojecten,  onder leiding van Wim de Ru, Pieterskerk  2013, heks en vriendin Stichting Leidse Koorprojecten,  onder leiding van Wim de Ru, Pieterskerk  2013, heks en vriendin

Stichting Leidse Koorprojecten,  onder leiding van Wim de Ru, Pieterskerk  2013, heks en vriendin

Genieten hoor, zo samen

Na de pauze the Cry of the Earth. Help, ik maakte me ernstig zorgen. Op één of andere manier hadden we er nooit helemaal grip op gekregen. En dan met orkest en solisten. Voor een hele kerk vol mensen. Maar zorgen om niets, Wim loodste ons onvervaard door de moeilijkste passages heen en het koor steeg boven zichzelf uit.

Na afloop waren we allemaal natuurlijk helemaal door het dolle. Uitbundig bedankten we de dirigent en componist. Daarna een glaasje wijn om ons succes te vieren. Mijn vrienden hadden erg genoten. Zelfs de boodschap was redelijk overgekomen van the Cry. ‘Gelukkig heb je een kunststof handtas, Heks, geheel in overeenstemming met het gedachtengoed van het stuk’ zeiden ze. Bij het laatste uitgevoerde stuk moesten we bij onze zwarte kleding een kleuraccent dragen. Ik stelde me voor, dat iemand met weinig begrip van het gezongen stuk zonder nadenken een vosje om haar nek had gehangen en kreeg de slappe lach. Het idee….

Mijn vriendinnen lachten al snel mee en giebelend verlieten we uiteindelijk de kerk.

Het duurde uren, voordat ik uiteindelijk in slaap viel die nacht. Mijn hoofd fungeert als een soort opnameapparaat bij tijd en wijle. Zo ook die avond. Eenmaal thuis begon het ongevraagd alles van voor naar achter en weer terug af te spelen. Prachtig, maar lastig slapen…….

Stichting Leidse Koorprojecten,  onder leiding van Wim de Ru, Pieterskerk  2013, heks en vriendin Stichting Leidse Koorprojecten,  onder leiding van Wim de Ru, Pieterskerk  2013, heks en vriendin

Stichting Leidse Koorprojecten,  onder leiding van Wim de Ru, Pieterskerk  2013, heks en vriendin

Stemmen vooraf

Stichting Leidse Koorprojecten,  onder leiding van Wim de Ru, Pieterskerk  2013, heks en vriendin

Even inzingen