In memoriam Hawk. Mijn oude vurige aanbidder is niet meer. Een hele bijzondere man is ons ontvallen. Het Leidse Hout staat bol van de verhalen, die over hem rouleren. We gaan hem missen! Rust in vrede, lieve Joop.

Zaterdagmiddag ga ik naar de fysiotherapeut. VikThor wacht zoet in de tuin totdat ik volledig uit de knoop het pand weer verlaat. Nu is hij aan de beurt! En dat weet hij!

Eerst doen we een rondje door het bosje van Bosman. Het is extreem druilerig weer. Mijn viervoetige vriend is binnen de kortste keren zo zwart als een tor. Grijnzend rent hij door de bosjes. Hondjes zijn graag lekker vies. Smeerpoetsen zijn het. Van de bovenste plank.

Op weg naar het Leidse Hout wip ik bij een tweedehands winkeltje binnen. Er hangt een iets op me te wachten volgens mijn kledingengel. Maar wat? Ik scan de rekken met mijn eksteroog. Mijn oog valt op een chique lange wollen jas. Hij zit als gegoten. De lengte is helemaal goed. Verkocht!

Vroeger fietste ik nu door naar Hawk. Ik moet er nog elke week aan denken. Dan zette hij verrukkelijke koffie voor me en vervolgens aten we een boterham met haring. Aansluitend gingen we dan met de hondjes wandelen. Meestal in het bos, waarheen ik nu op weg ben.

In het Leidse Hout komt een Rijst Met Krentenhond me tegemoet rennen. Zijn kop vertrokken in een enthousiaste grimas. Het is Charlie de Dalmatiër! De hond die mijn vriend Hawk altijd uitliet. Ik heb hem al ruim een half jaar niet meer gezien. Net als Hawk. Sinds ik ben opgehouden laatstgenoemde thuis te bezoeken en sinds hij me nooit meer belt lijkt hij van de aardbodem ter zijn verdwenen.

Niemand in het Leidse Hout heeft de hoogbejaarde overigens nog gezien de laatste maanden. Heks informeert regelmatig links en rechts. Maar nee. Geen mens kan me wijzer maken.

Het gaat me te ver om die ouwe snoeper weer op te bellen, maar stiekempjes hoop ik hem weer eens ergens tegen te komen. Nooit gedacht dat ons laatste afscheid dermate definitief zou zijn.

Ik fiets achter Charlie aan. Hij rent terug naar een roepende vrouw ergens in het struweel. Dat zal zijn echte baasje wel zijn. Hawk liet hem louter uit. Net als de Boxer van de buren.

Ik stel me voor aan de dame. ‘Ik was bevriend met Hawk. Zo ken ik Charlie. We gingen elke zaterdagmiddag wandelen met elkaar…… Hoe is het met onze oude vriend? Hebben jullie hem onlangs nog gezien?’ Heks heeft al enige tijd het vreemde voorgevoel, dat mijn vurige bejaarde aanbidder niet meer onder ons is….

‘Hawk is dood,’ de vrouw tegenover me is Russische van origine. Dat heeft mijn oude vriend me al vertelt. Ze spreekt verder met haar zware slavische accent, ‘Hij had heel erg hernia. In september belandde hij in bed. Heel veel pijn en morfine. Hij wilde niet meer. Iek denk, iek weet niet zeker, maar denk dat ….’ ‘Euthanasie…’ knik ik begrijpend.

De vrouw pinkt een traan weg. Of ze heeft een vuiltje in haar oog. Maar dan wel een heel hardnekkig vuiltje.

We praten een tijdje over Hawk. Charlie springt enthousiast om me heen. ‘Dat doet hij normaal nooit. Hij herkent jou, hij grijnst zelfs naar je, dat doet hij alleen bij hele speciale mensen,’ de man van de Russin is ook opgedoken intussen. Evenals hun beeldschone dochter.

Terwijl ik weer verder fiets tuimelen beelden en gedachten door mijn hoofd.

Dus die oude schobbejak is toch gaan hemelen. Hij leek het eeuwige leven te hebben, maar opeens was het klaar. Ik weet niet hoe ik me voel na al die informatie. Het idee van een bedlegerige wegkwijnende Hawk onder de morfine dringt zich aan me op. De man is instant hopeloos verliefd op me geraakt een jaar geleden. Een verliefdheid, die ik onmogelijk kon beantwoorden. Helaas voor hem.

Maar ik was wel stapelgek op die oude baas. En maandenlang hadden we het heerlijk tijdens onze wekelijkse afspraak. Zolang hij negens op uit was. Zo lang hij genoegen nam met samen tijd stukslaan.

Helaas zette hij telkens weer druk op de ketel. Steeds meer druk. Accepteerde hij geen nee. Moest en zou het er toch eens van komen. Wat moest er van komen? Ja, dat dus. Of iets in die richting. Of in elk geval toch wat…….

Heks fietst met een schuldgevoel door het bos. Arme Hawk. Stomme sukkel. Waarom nam je geen genoegen met wat er was? Dat was toch geweldig leuk? Waarom wilde je nu weer zo nodig ‘met de billen bloot’?

‘Ik heb je mijn huis uit gejaagd,’ hoor ik plotseling in mijn geestesoor. Verbeeld ik me dat nu? Nee, ik hoor het opnieuw. En nog eens. Ja, daar in het prachtige oneindige licht is dan toch eindelijk het kwartje gevallen bij Hawk.

Ik peddel van het Leidse Hout naar de Klinkerbergerplas en vervolgens via Warmond naar het Joppe en tot slot door de Merenwijk weer naar huis. VikThor rent zich een ongeluk.

Thuisgekomen brand ik een kaarsje voor hem. Voor mijn oude dierbare vriend. Ik wens hem een goede reis. Ik vergeef hem grif zijn stommiteit. ‘Typisch Hawk,’ giebelt zijn vrouw. Ze zijn weer verenigd in het licht. ‘Zo ken ik hem weer. Echt wat voor hem om je op die manier de deur uit te jagen….’

Ja, er zat leven genoeg in de man!

‘Weet je wat zo bijzonder is, Heks?’ placht Hawk altijd te zeggen, ‘Waar jij woont, precies waar jouw huis nu staat, had ik vroeger een garage. Het was een beetje een raar straatje in het verleden, jouw steeg. Jarenlang heb ik het pand dat daar stond in handen gehad. Op exact dezelfde plek!’ Hij kon er niet over uit!

Ik denk dat er wel meer bijzonder was aan onze vriendschap. Werkelijk vanaf de eerste seconde heb ik de man in mijn hart gesloten. Misschien kende ik hem al eeuwen. Misschien was zijn verliefdheid wel karmisch geïnitieerd. Wie zal het zeggen?

Rust in vrede lieve Hawk. Je was me er eentje!

 

 

Varkenswangen met vijgenazijn en whisky. Natuurlijk glutenvrij, lactosevrij, sojavrij. Heerlijk gerecht getoverd uit mijn heksenketel voedt dierbare vrienden. En een nieuwe naam voor een KRASSE dame….

Woensdag sta ik bij de slager. Er liggen varkenswangen in de vitrine. Mijn nieuwsgierigheid is gewekt. Ik ben voorstander van gebruik van het hele varken als je zo’n dier slacht. Zoals vroeger bij mijn vader thuis. Ieder najaar werd een knorrende huisvriend geofferd. Alle restanten werden verwerkt tot bloedworsten, kopkaas en balkenbrei. De wangen werden vast ook opgesoupeerd!

Varkens lijken overigens erg op mensen naar het schijnt. En vice versa! Ze zijn bijzonder intelligent en ondanks hun voorkeur voor blubber zie ik geen enkele reden om het dier onrein te noemen. Zo gemeen! In India eten ze geen koeien, maar dat is omdat die dieren HEILIG zijn. Klinkt alweer een stuk beter.

Voor mij is alle leven heilig. Je dient er respectvol mee om te gaan. Ik eet levende wezens. Granen, fruit, groenten, vlees en vis. Ik leef niet op prana. En ik wordt ook gegeten. Door bacteriën, virussen en hele kolonies gistachtigen……

‘Hoe bereid je zoiets?’ De slager ratelt een recept af. ‘Het staat ook op onze website. De clou is om het heel lang in de oven te zetten. Hoe langer, hoe beter.’ Ok. Goeie tip.

Ik koop een kilo en ga thuis aan de slag. Op internet vind ik het recept. Iemand met een kookblog heeft het volgens het boekje klaargemaakt, maar de smaak was toch niet optimaal. Te zoet. Te veel honing. Ze stelt voor de honig te vervangen door sinaasappelsap. Goed idee. Heks gaat het natuurlijk toch weer anders doen. Doe ik altijd. Nog nooit van mijn leven heb ik een recept exact volgens de richtlijnen klaargemaakt. Altijd goochel ik met nieuwe ingrediënten of afwijkende hoeveelheden. Ik kan het niet laten.

Zo ook nu. Ik vervang de olijfolie met boter om de wangen in te braden door cocosvet en een beetje ghee (geklaarde boter). Ik vervang de honing grotendeels door vijgenazijn. Ook zoet, maar niet mierzoet. Bovendien maakt de azijn het vlees zacht. Ik gooi er om die reden ook nog sap van een halve citroen bij en citroenrasp. En een schep pirpirikruiden. En een flinke scheut whisky. En tot slot 6 gehalveerde tenen knoflook.

Verder heb ik het recept van de site gevolgd. Ik heb het echter 4,5 uur in de oven laten garen. Afgedekt met folie, om al die verrukkelijke sappen niet te laten vervliegen. Maar in tegenstelling tot mijn voorbeeld heb ik het zo uit de oven geserveerd: Geen saus door een zeef gedrukt zoals in het originele recept. Een dag laten staan voordat je het opeet is wel een hele goede tip. Dan kunnen al die smaken diep in de wangen dringen……

Ik kook er allebei groenten bij. Broccoli en bloemkool. Herenboontjes in knoflook gebakken. Rode kool met appel en een heel fijn gesnipperd rauw sjalotje. Laatstgenoemde is een bijzonder goede combinatie met dit gerecht. Die houd ik er dan ook in voor een volgende keer.

Donderdagavond bel ik Frogs. Hij komt maar wat graag eten. Hij is bekend met de heerlijkheden, die ik uit mijn heksenketel tover. Tevreden zie ik hem smullen. Goeie hemel, wat heb ik lekker gekookt. Ik maak een paar mooie foto’s van mijn bord, maar helaas heb ik die plaatjes per ongeluk weggegooid.

Ook vrijdag maak ik iemand blij met deze lekkernij. Ras belt. ‘Heb je zin om te komen eten?’ Ja, dat heb ik wel. Maar zal ik dan het eten meenemen?

‘Jeetje Heks, wat is dit lekker. Wat kan jij goed koken! Ongelofelijk!’ zegt mijn vriendin als we samen aan de maaltijd zitten, ‘Ook die groentes, zo speciaal klaargemaakt. En dan die puree van aardappel en koolrabi. Fantastisch. En zelfs een toetje! Ik ben dol op rabarber.’

Het is fijn om elkaar weer te zien. Het was alweer eventjes geleden. Ras zat een maand in Spanje. In the middle of nowhere. Ze laat me foto’s zien van een rauw en verlaten landschap. Prachtig. De wereld kent veel plekken waar nooit iemand komt.

‘Het is een hele goede reis geweest, Heks. En ik heb mijn naam veranderd! Ik vond Ras nooit een fijne naam, maar gelukkig heb ik nog een hele mooie doopnaam en die ga ik eindelijk gebruiken. Ik wilde dat al toen ik twaalf was, maar toen lukte het me niet om het voor elkaar te krijgen: Vanaf nu heet ik Kras.’

Kras. Het past bij mijn vriendin. Ze is ook kras. Ik moet er nog een beetje aan wennen. ‘Raskras, Krasras,’ mompel ik onderweg naar huis. Het vraagt een zekere overgangsperiode. Als ik een woord zoek dat naar mijn vriendin verwijst gebruik ik nog steeds haar oude naam. Maar Kras zit eraan te komen. Het moet nog een beetje inslijten. Over een jaar weet ik niet beter……

 

 

 

Wit konijn op ridder paard uit hoge hoed

wit konijn uit hoge hoed

Daar ben ik dan, de witte

Leven tovert

wit konijn

uit hoge hoed

voelt goed

graaft holen

in mijn heksenhart

speels verstild

ontwart

knopen

levensvragen

oude van dagen

jong van hart

tovert leven

konijn

uit diepe schacht

nacht brengt tranen

knaagt gaten

in mijn

mensenhart

verward

boos schamen

achter ramen

geraniums zelfs

doods

stille deken valt de nacht

rust na al dat drama…

liefde tovert

Konijn

uit haar zwoele hoed

zijn oren smaken zoet

wie goed doet

goed ontmoet

zo samen

klaag ik niet langer

het voelt goed

zolang we noemen

elkaar

ware namen

wit konijn

Zoete oren

konijnen-16100, konijn met hoge hoed

Konijn tovert heks

Laaghartige schandalen in Almere, bij de KLM, in mijn heksenleventje: OVERAL!!!! Troostende ontmoeting Doglady met hart op goede plaats…..

corruptie

Rol de loper maar uit

Op dinsdagmorgen komt mijn hulp. Als ik een beetje goed geslapen heb sta ik direct op en ga ook aan de slag. Uit Therapeutisch Huishoudelijk oogpunt. Helaas ben ik ’s morgens meestal vrij beroerd. Een instantkater. En niet eentje waar dit kattevrouwtje van houdt. Zo ook deze ochtend. Na een zweterig en koortsig nachtje deed ik zwabberend en zwaaiend de deur open.  Gelukkig heb ik een geweldige thuiszorg. Terwijl ik mezelf tot leven probeer te wekken gaat ze lekker aan de slag.

grof geld

Grof geld

Intussen kijk ik een beetje TV met koffie en pijnstillers. Er is een herhaling van Zembla. Wat een afschuwelijke verhalen weer. Vorige week ging het over een schandaal in de gemeente Almere. Burgermeester Jorritsma weet van de prins geen kwaad. Ene wethouder Duijvensteijn liegt zich een slag in de rondte. Er wordt een winkelcentrum gepland. Dat levert de gemeente 13 miljoen op door de verkoop van grond aan een projectontwikkelaar.

corrupt vlees

wat zit er in je gehaktbal?

Er is al een projectontwikkelaar failliet gegaan tijdens het project. Dat kost de gemeenschap geld kan ik je vertellen. In Leiden hebben we ook eens zoiets aan de hand gehad. Het beruchte Aalmarktproject….. De grond levert 13 miljoen op, maar een al bestaand winkelcentrum op een steenworp afstand zal 25 miljoen inkomsten derven op jaarbasis. Er staan al panden leeg. Dat is nog maar het begin. Veel winkeliers zullen dit niet gaan overleven.

corrupte zeehelden

Het is van alle tijden

Het ergste is, dat de gemeenschap gewoonweg wordt voorgelogen. Zogenaamd komt er een speciaal sportwinkelcentrum. Achter de schermen zijn hele andere dingen geregeld. Politici doen of hun neus bloedt en pakken misschien nog wel een leuk reisje of ander voordeeltje mee. Leer mij de mensen kennen, vooral die exemplaren met politieke ambities….. Machtsmensjes. allemaal!

corruptie in het bankwezen

Corrupte banken met hun corrupte personeel

De gewone man/vrouw is weer de klos. De hardwerkende middenstander gaat bloeden voor die bloedende gok van een neus van Jorritsma….. Maar ach, het is niet het eerste schandaal, waar deze voormalig minister bij betrokken is.

Jorritsma met lelijke hoed

Jorritsma met koninklijke hoed denkt dat ze boven de wet verheven is

Vandaag gaat het over de luchtvaart. Met name de KLM. Al jaren vallen er links en rechts piloten en cabinepersoneel uit met vergiftigingsverschijnselen. Soms lukt het de bemanning maar ternauwernood om het toestel veilig weer op de grond te zetten wegens neurologische uitvalverschijnselen. Prettig idee voor de passagiers…..

lullen corrupt

Twee lullen schudden elkaar de hand

Hun zenuwstelsel is stelselmatig aangetast door PCBvervuiling in de lucht. In de cockpit worden de hoogste concentraties gevonden. Maar ook passagiers worden aan deze zeer giftige stoffen blootgesteld. Heb je dus veel gevlogen en voel je je niet zo lekker? Hou er maar rekening mee, dat je voor je leven lang problemen kunt  overhouden aan al  vlieguren….

koninklijk schandaal

Koninklijk schandaal

Maar wie schetst mijn verbazing? Het wordt systematisch ontkend. Er worden geen metingen verricht naar de vervuiling. Een corrupt onderzoek moet dit schandaal afdekken. Toxicologen en wetenschappers worden voor gek verklaard. En alle getroffenen hebben last van een burn out. Het zit tussen de oren. Goh, waar heb ik dat eerder gehoord?

Vandaag kreeg ik ook een brief, dat mijn bezwaar tegen het korten van mijn thuiszorg na 6 jaar en vele manuren is afgewezen. Ik kan hier weer bezwaar tegen indienen. En weet je wat? Ik ga het gewoon doen. Bulgaren en andere halve garen kunnen hier gewoon geld ophalen of het niets is. Maar een doodziek mens krijgt niet de hulp, die hij/zij nodig heeft.

VVD is zelf crimineel

Stop die Jorritsma dan maar direct in de bak

Politici geven de voorkeur aan het vullen van eigen zakken, boven het belang van de gemeenschap. Liever laten ze misstanden jaren voortbestaan, dan gezichtsverlies te lijden. Dus ik krijg niet genoeg thuiszorg, want daar is geen geld voor. Maar het feit, dat er al jarenlang misbruik wordt gemaakt van huur-en zorgtoeslag wordt onder de hoed gehouden om het hachje van de politiek verantwoordeljike te redden. Yek.

geld staat centraal in menig schandaal

geld staat centraal in menig schandaal

Een voordeel van het christendom hier te lande is dan toch weer het fenomeen hel. Daar gaan ze natuurlijk en masse heen, die mafketels. Tenzij ze god omkopen natuurlijk! Een mooie nieuwe kerk in dat nieuwe winkelcentrum in Almere bijvoorbeeld….. Of gratis vliegen voor engelen bij de KLM. Hoewel ik betwijfel of ze daar hoge ogen mee gooien…

Nu zit ik weer voor de TV. Radar: Fraude bij verzekeringen. Niet uitbetalen van wettelijke rente aan slachtoffers bijvoorbeeld. Administratieve medewerkers, die zich uitgaven voor medische experts. Lekker is dat. Ik zit in zo’n traject. Als er maar geen meneer van der Kemp bijzit, hij schijnt heel erg corrupt te zijn. Nog steeds actief in de letselindustrie…..

corruptie in Suriname

Ergens in Suriname

De wereld zit vol idioten, die zich verrijken ten koste van anderen. Ik ben dus echt niet de enige, die maatschappelijk zo’n kotsbehandeling krijgt. Wel is het zo, dat MEpatiënten het enorme nadeel hebben, te ziek te zijn om veel actie te ondernemen. Ik blijf dus maar procederen en protesteren. Niet alleen voor mezelf, maar voor al mijn medepatiënten.

politici zijn vaak elite-gangsters

Veel politici zijn elite-gangsters

Gelukkig zijn er ook mooie dingen in de wereld. Gisterenavond kwam ik Doglady weer tegen in het plantsoen. Er was 1 van haar honden weggelopen, dus ik was eerst even zoet met het zoeken van dit dove hondje.

Een jongeman vol tattoos en piercings en een obscure  camouflage outfit had hem midden op een kruispunt gevonden en de dierenambulance gebeld, de schat. Hij had ook nog een vrouw op de fiets het park ingestuurd om de eigenaar te zoeken. Het liep allemaal goed af. Daarna heb ik nog wel een uur met Doglady staan praten. Wat zij allemaal niet voor haar hondjes doet!

Globalisering van corruptie, kijk maar naar die Bulgaren

Globalisering van corruptie, kijk maar naar die Bulgaren

Ongelofelijk! Terwijl we zo stonden te kletsen met een half oog gericht op onze hondjes, liep er een valkparkiet voorbij, die haar vrouwtje uitliet. Aldus de desbetreffende mevrouw. Bij de enorme volière hielden ze halt voor een familiebezoek. De vrouw en de parkiet zijn dikke vrienden en gaan dagelijks samen op stap….. Doglady en ik begrijpen die vriendschap maar al te goed!

Er schijnt ook weer een zekere wetmatigheid te zitten in corruptie. Als politicus ontkom je er natuurlijk niet aan!

Er schijnt ook weer een zekere wetmatigheid te zitten in corruptie. Als politicus ontkom je er natuurlijk niet aan!

‘Soms worden mensen heel boos op me,’ zei mijn hondenvriendin op een gegeven moment, ‘Omdat ik zo gelukkig ben en dat begrijpen ze niet’. Ik heb wel eens zo’n boosaardig type meegemaakt.  Wat die bekakte opgepoetste tante allemaal niet te zeggen had over deze lieve hondendame: schokkend! “Ach,’ vervolgde Doglady’, ‘Ze zijn natuurlijk zelf heel ongelukkig en kunnen mijn geluk niet verdragen’.

Scharreleieren? Vrije uitloop? Of waren ze er weer als de kippen bij om ons op te lichten?

Scharreleieren? Vrije uitloop? Of waren ze er weer als de kippen bij om ons op te lichten?

Waren we maar allemaal zoals Doglady, vol liefde en compassie. Strijdbaar voor de kwetsbaren en onvervaard tegenover enorme problemen. Alle politici zouden bij haar een paar maanden stage moeten lopen. Niet dat zij daar op zit te wachten, hoor. Niet voor niets bestaat haar familie uit dieren. Die liegen niet en bedriegen niet.  Dat maakt het leven met hen heel plezierig. Weet Heks ook uit eigen ervaring.

Doglady en haar hondjes, roedel

Doglady en haar roedel

GEBOREN

wat een mooi meisje

Nieuw familielid :Tessa!!
Foto: Nely Mol

VRIJDAG 4 JANUARI IS ZE DAN TOCH EiNDELIJK GEBOREN, ONS NIEUWE FAMILIELID TESSA.  Is ze niet ontzettend knap? En wat een enorme bos haar, dat is niet bepaald kenmerkend voor deze tak van Tessa’s familie. Wij zijn door de bank genomen de eerste jaren kaal. En sommigen hebben daarna een paar jaar haar en dan zijn ze alweer kaal. De niet kalen zijn vaak al voor hun 30e zo grijs als een duif. Ik heb gelukkige haargenen, nog steeds haar en niet grijs, behalve aan de slapen, maar dat staat gedistingeerd…..

Maar daar hoeft Tessa zich nog niet druk over te maken, zij wil alleen maar drinken en slapen en een beetje huilen zo nu en dan. Wat zullen haar grote broers trots zijn. Ik weet nog dat hun moeder zo’n klein erwtje was en een broertje kreeg, het lijkt gisteren….

In Nederland geven we als begroeting intussen wel 4 zoenen, maar op de Filipijnen snuffelen mensen aan elkaar. Misschien is het hier ter lande nooit populair geworden om dat te doen vanwege het totaal ontbreken van een historische badcultuur. We zijn zo ongeveer het meest smerige land in Europa geweest totdat de douche zijn intrede deed in de Nederlandse doorzonwoning. Maar nu stinken veel mensen weer naar agressieve badproducten….

Babytjes ruiken zo lekker, zoet, melk en honing. Ik hoop haar snel te knuffelen en besnuffelen!