In memoriam Hawk. Mijn oude vurige aanbidder is niet meer. Een hele bijzondere man is ons ontvallen. Het Leidse Hout staat bol van de verhalen, die over hem rouleren. We gaan hem missen! Rust in vrede, lieve Joop.

Zaterdagmiddag ga ik naar de fysiotherapeut. VikThor wacht zoet in de tuin totdat ik volledig uit de knoop het pand weer verlaat. Nu is hij aan de beurt! En dat weet hij!

Eerst doen we een rondje door het bosje van Bosman. Het is extreem druilerig weer. Mijn viervoetige vriend is binnen de kortste keren zo zwart als een tor. Grijnzend rent hij door de bosjes. Hondjes zijn graag lekker vies. Smeerpoetsen zijn het. Van de bovenste plank.

Op weg naar het Leidse Hout wip ik bij een tweedehands winkeltje binnen. Er hangt een iets op me te wachten volgens mijn kledingengel. Maar wat? Ik scan de rekken met mijn eksteroog. Mijn oog valt op een chique lange wollen jas. Hij zit als gegoten. De lengte is helemaal goed. Verkocht!

Vroeger fietste ik nu door naar Hawk. Ik moet er nog elke week aan denken. Dan zette hij verrukkelijke koffie voor me en vervolgens aten we een boterham met haring. Aansluitend gingen we dan met de hondjes wandelen. Meestal in het bos, waarheen ik nu op weg ben.

In het Leidse Hout komt een Rijst Met Krentenhond me tegemoet rennen. Zijn kop vertrokken in een enthousiaste grimas. Het is Charlie de Dalmatiër! De hond die mijn vriend Hawk altijd uitliet. Ik heb hem al ruim een half jaar niet meer gezien. Net als Hawk. Sinds ik ben opgehouden laatstgenoemde thuis te bezoeken en sinds hij me nooit meer belt lijkt hij van de aardbodem ter zijn verdwenen.

Niemand in het Leidse Hout heeft de hoogbejaarde overigens nog gezien de laatste maanden. Heks informeert regelmatig links en rechts. Maar nee. Geen mens kan me wijzer maken.

Het gaat me te ver om die ouwe snoeper weer op te bellen, maar stiekempjes hoop ik hem weer eens ergens tegen te komen. Nooit gedacht dat ons laatste afscheid dermate definitief zou zijn.

Ik fiets achter Charlie aan. Hij rent terug naar een roepende vrouw ergens in het struweel. Dat zal zijn echte baasje wel zijn. Hawk liet hem louter uit. Net als de Boxer van de buren.

Ik stel me voor aan de dame. ‘Ik was bevriend met Hawk. Zo ken ik Charlie. We gingen elke zaterdagmiddag wandelen met elkaar…… Hoe is het met onze oude vriend? Hebben jullie hem onlangs nog gezien?’ Heks heeft al enige tijd het vreemde voorgevoel, dat mijn vurige bejaarde aanbidder niet meer onder ons is….

‘Hawk is dood,’ de vrouw tegenover me is Russische van origine. Dat heeft mijn oude vriend me al vertelt. Ze spreekt verder met haar zware slavische accent, ‘Hij had heel erg hernia. In september belandde hij in bed. Heel veel pijn en morfine. Hij wilde niet meer. Iek denk, iek weet niet zeker, maar denk dat ….’ ‘Euthanasie…’ knik ik begrijpend.

De vrouw pinkt een traan weg. Of ze heeft een vuiltje in haar oog. Maar dan wel een heel hardnekkig vuiltje.

We praten een tijdje over Hawk. Charlie springt enthousiast om me heen. ‘Dat doet hij normaal nooit. Hij herkent jou, hij grijnst zelfs naar je, dat doet hij alleen bij hele speciale mensen,’ de man van de Russin is ook opgedoken intussen. Evenals hun beeldschone dochter.

Terwijl ik weer verder fiets tuimelen beelden en gedachten door mijn hoofd.

Dus die oude schobbejak is toch gaan hemelen. Hij leek het eeuwige leven te hebben, maar opeens was het klaar. Ik weet niet hoe ik me voel na al die informatie. Het idee van een bedlegerige wegkwijnende Hawk onder de morfine dringt zich aan me op. De man is instant hopeloos verliefd op me geraakt een jaar geleden. Een verliefdheid, die ik onmogelijk kon beantwoorden. Helaas voor hem.

Maar ik was wel stapelgek op die oude baas. En maandenlang hadden we het heerlijk tijdens onze wekelijkse afspraak. Zolang hij negens op uit was. Zo lang hij genoegen nam met samen tijd stukslaan.

Helaas zette hij telkens weer druk op de ketel. Steeds meer druk. Accepteerde hij geen nee. Moest en zou het er toch eens van komen. Wat moest er van komen? Ja, dat dus. Of iets in die richting. Of in elk geval toch wat…….

Heks fietst met een schuldgevoel door het bos. Arme Hawk. Stomme sukkel. Waarom nam je geen genoegen met wat er was? Dat was toch geweldig leuk? Waarom wilde je nu weer zo nodig ‘met de billen bloot’?

‘Ik heb je mijn huis uit gejaagd,’ hoor ik plotseling in mijn geestesoor. Verbeeld ik me dat nu? Nee, ik hoor het opnieuw. En nog eens. Ja, daar in het prachtige oneindige licht is dan toch eindelijk het kwartje gevallen bij Hawk.

Ik peddel van het Leidse Hout naar de Klinkerbergerplas en vervolgens via Warmond naar het Joppe en tot slot door de Merenwijk weer naar huis. VikThor rent zich een ongeluk.

Thuisgekomen brand ik een kaarsje voor hem. Voor mijn oude dierbare vriend. Ik wens hem een goede reis. Ik vergeef hem grif zijn stommiteit. ‘Typisch Hawk,’ giebelt zijn vrouw. Ze zijn weer verenigd in het licht. ‘Zo ken ik hem weer. Echt wat voor hem om je op die manier de deur uit te jagen….’

Ja, er zat leven genoeg in de man!

‘Weet je wat zo bijzonder is, Heks?’ placht Hawk altijd te zeggen, ‘Waar jij woont, precies waar jouw huis nu staat, had ik vroeger een garage. Het was een beetje een raar straatje in het verleden, jouw steeg. Jarenlang heb ik het pand dat daar stond in handen gehad. Op exact dezelfde plek!’ Hij kon er niet over uit!

Ik denk dat er wel meer bijzonder was aan onze vriendschap. Werkelijk vanaf de eerste seconde heb ik de man in mijn hart gesloten. Misschien kende ik hem al eeuwen. Misschien was zijn verliefdheid wel karmisch geïnitieerd. Wie zal het zeggen?

Rust in vrede lieve Hawk. Je was me er eentje!

 

 

Heks helpt iemand uit de brand met een flinke stapel hout voor de deur. HeksenSoulsoep, Kristallen Schedels en Pratende Kerstbomen. Een heksenleven is niet altijd gemakkelijk, maar in elk geval nooit saai.

Kristallen schedelmeditatie, veld van transformatie, mannelijke en vrouwelijk in evenwicht brengen

Het veld

Vandaag slaap ik een gat in de dag. Opgeteld bij diezelfde activiteit gisteren ben ik nu toch eindelijk uitgeslapen. Ik fiets met m’n hondje. Hij is gisteren een dagje bij zijn suikeroompie geweest, dat is altijd een feestje voor hem. Wordt ie schandalig verwend…..

Kristallen schedelmeditatie, veld van transformatie, mannelijke en vrouwelijk in evenwicht brengen, DRAAK van fluoriet

Deze draak zat bij me op schoot

Kristallen schedelmeditatie, veld van transformatie, mannelijke en vrouwelijk in evenwicht brengenKristallen schedelmeditatie, veld van transformatie, mannelijke en vrouwelijk in evenwicht brengen

’s Middags scoor ik voor een habbekrats een gouden glimjurkje voor de kerst. Terwijl ik in de rekken struin, word ik aangesproken door een prachtige man uit Gambia. Hij zoekt een jas voor zijn vriendin, maar weet niet welke maat hij moet kiezen. In gebrekkig Nederlands probeert hij me een indruk te geven van haar lichaam. Ze is klein met ‘groot tiet’. Ik begin te lachen. ‘Ze heeft een flinke bos hout voor de deur?’ Ik spijker zijn vocabulaire wat bij. ‘Niet zeggen, waar je schoonouders bij zijn,’ waarschuw ik hem. Ik pas wat jassen, zodat hij een indruk krijgt van de juiste maat. Uiteindelijk maakt hij een goede keuze. Ze zal vast blij zijn met die jas. Hopelijk past de hele houtstapel erin!

Hierna rommel ik wat in mijn huisje. Knibbelknabbelknuisje!

Nog een rondje met m’n hondje en dan rijdt Donkere Buurman voor in zijn sjieke bolide. Hij heeft een enorme pan soep bij zich, het is kokend heet. Voor Heks. Van zijn vrouw, Fiederelsje. Dit lieve heksje zag mijn bleke bekkie gisteren bij de fysiotherapeut en dacht: ‘Daar moet een heksensoulsoepje in!’

Zo snoept Heks van dit heerlijke troostvoer: Linzensoep met pompoen, gember, selderij en pure magie. Ik knap er enorm van op. Zozeer zelfs, dat ik besluit gewoon naar Maan te gaan voor de kristallen schedelmeditatie.

Kristallen schedelmeditatie, veld van transformatie, mannelijke en vrouwelijk in evenwicht brengen

Kristallen schedelmeditatie, veld van transformatie, mannelijke en vrouwelijk in evenwicht brengenKristallen schedelmeditatie, veld van transformatie, mannelijke en vrouwelijk in evenwicht brengen

Als ik op de valreep arriveer, blijken we met een heel klein koppeltje te zijn vanavond. In heksenland is dat nooit voor niets. En inderdaad, we hebben een heel bijzondere meditatie. Een heksenvriendin zingt prachtig, de muziek vloeit door haar heen, trilt in  onze botten, zingt door merg en been…..

Kristallen schedelmeditatie, veld van transformatie, mannelijke en vrouwelijk in evenwicht brengenKristallen schedelmeditatie, veld van transformatie, mannelijke en vrouwelijk in evenwicht brengen

Kristallen schedelmeditatie, veld van transformatie, mannelijke en vrouwelijk in evenwicht brengen, citroen met schedel

een Citrienpunt met een schedeltje aan het eind

Daarna zit ik weer lekker met een draak op schoot, van fluoriet deze keer. Het is 11-12-13, morgen 12-12-13 en vrijdag 13-12-13. Een portaal naar een betere wereld, vertelt Maan ons. Het mannelijke en vrouwelijke wordt in balans gebracht. Het veld is behulpzaam in onze transformatie. Heks vindt het prima. Laat maar komen, die betere tijden. Ik zet de dingen, die me hinderen en verdrietig maken in het veld, zodat het goddelijke licht dit kan verlichten. In alle opzichten.

Kristallen schedelmeditatie, veld van transformatie, mannelijke en vrouwelijk in evenwicht brengen

het veld

Na een hele tijd roept Maan ons terug naar de aarde. Het zit er weer op. We wisselen onze ervaringen uit. Wat is het leuk vanavond met dit intieme clubje. Heel speciaal!

Ik maak uitgebreid foto’s van het veld. We kletsen nog een beetje na. Treuzelen nog wat, omdat het zo fijn is om samen te zijn. Dan pakken we onze bezemstelen uit het halletje en vliegen we ieder ons weegs, de koude vriesnacht in.

Kristallen schedelmeditatie, veld van transformatie, mannelijke en vrouwelijk in evenwicht brengen

deze schedel is zo krachtig

Kristallen schedelmeditatie, veld van transformatie, mannelijke en vrouwelijk in evenwicht brengenKristallen schedelmeditatie, veld van transformatie, mannelijke en vrouwelijk in evenwicht brengen

Thuis klets ik uitgebreid met Cowboy op de chat, terwijl ik aan mijn blogje begin. We zijn plannetjes aan het maken voor de kerst. Vandaag ga ik op een boom uit. Ik ben laat dit jaar, vanwege de grieperigheden. Vorige week lag ik ook al plat, uit te rusten van de minivakantie. Maar nu moet het er maar eens van komen.

Kristallen schedelmeditatie, veld van transformatie, mannelijke en vrouwelijk in evenwicht brengen

Het hart van het veld

Kristallen schedelmeditatie, veld van transformatie, mannelijke en vrouwelijk in evenwicht brengenKristallen schedelmeditatie, veld van transformatie, mannelijke en vrouwelijk in evenwicht brengen

Ik moet nog iemand zo gek zien te krijgen om me te helpen met het optuigen van die boom. Een heidens karwei, maar dat is dan ook weer het mooie eraan: Het is uiteindelijk een zeer animistisch ritueel.

Zoals jullie je misschien herinneren, praat ik met mijn kerstboom. Dat betekent, dat ik een extra mooi exemplaar moet uitzoeken natuurlijk. En liefst een beetje welbespraakt………

Kristallen schedelmeditatie, veld van transformatie, mannelijke en vrouwelijk in evenwicht brengen

Het hart van het veld