Heks viert ‘drie oktober’ samen met vrienden. Het weer laat aanvankelijk te wensen over. Toch vermaken we ons prima: De stad is van ons!

Posted on 5 oktober 2016 by lagriffeheks

Zondag regent het pijpenstelen. Tijdens mijn wandeling met VikThor begint het te hozen. Met bakken komt naar beneden. Mijn kleine hondje houdt moedig stand, maar als ik even later zijn vervoersmandje open maak klimt hij er vliegensvlug in: Ha! We gaan weer naar huis!

Een uurtje later fiets ik richting kroeg. Ik ga met vrienden naar een grappig Belgisch bandje kijken. Onderweg ploeter ik weer door een regengordijn. Het houdt maar niet op.

Bij ‘Café De Bonte Koe’ tref ik mijn dierbaren. De met plastic zeilen overkapte steeg is afgeladen vol ondanks het weer. Een aanzienlijk deel van dit gezelschap bestaat uit het vijfentwintig koppen tellende blaasorkest! En wat voor’n orkest! Ze zien er fantastisch uit.

Een paar uur genieten we van dit zotte gezelschap, waar ik achteraf nergens de naam van kan vinden. Zelfs niet in het overzicht van alle dit weekend optredende bands online! Worden onze zuiderburen nu gewoon gediscrimineerd? Oud zeer? Komt de val van Antwerpen weer boven tijden de viering van 3 oktober?

Na de zoveelste toegift en een polonaise door de steeg haasten we ons naar Huize Heks. Tot op het bot verkleumd. Snel knal ik een grote bak hutspot met klapstuk de oven in. Dan trekken we een mega fles wijn open en storten ons op soep en stokbrood.

Wat een gezellige dag, ondanks het prutweer.

’s Avonds blijf ik lekker binnen. Overal om me heen hoor ik bandjes spelen, maar het is niet zo heftig en hard als op zaterdagavond. Ik val redelijk op tijd in slaap. Om half zeven verzamelt de fanfare alweer onder mijn raam. ‘Toet’ schettert de sousafoon opgewekt de buurt wakker. Gelukkig blijft het daarbij. Muisstil marcheren ze de straat uit…..

Even later loop ik alweer buiten met VikThor. Na zijn poepje en plasje haast ik me naar huis terug. Snel duik ik weer mijn bed in: Ik draai me nog een keertje lekker om!

’s Middags ga ik met Frogs en het hondje naar ‘Het Leidse Hout’. Mijn kleine mormel moet nodig wat energie kwijt! We laten hem lekker lopen en rennen. Daarna stop ik hem in zijn bench. Nu zijn wij aan de beurt. Samen met mijn kikkervriend loop ik de stad in. Ik heb me voor de gelegenheid fantastisch uitgedost. De Godin zelf danst in mijn gedaante. Het blijft niet onopgemerkt.

Van ‘U hebt het geluk om naast een schitterende vrouw te lopen,’ (een man tegen Frogs), tot ‘U ziet er werkelijk prachtig uit, maar zo loopt u ook’, (een vrouw tegen Heks), tot een dame van een kledingwinkel in Delft, die me aanspreekt op mijn fabeltastische kledingstijl en vervolgens met complimenten overlaadt……

Het gaat maar door!

Zo wordt mijn ego grondig is opgepept. Ook wel eens lekker.

We kijken bij een geweldig bandje, ‘The Amazing Stroopwafels’, maar het is zo verschrikkelijk druk, dat we uiteindelijk het gedrang ontvluchten. We schooieren een beetje door de stad en storten ons aan het begin van de avond op mijn onvolprezen hutspot.

‘S Avonds dansen we salsa bij de kroeg op de hoek. Ik heb intussen genoeg bier op om nauwelijks meer last te hebben van mijn knie. ‘Laten we nog eventjes over de kermis gaan,’ roep ik overmoedig.

Heks in de bocht

We schuimen over het enorme terrein op zoek naar een leuke attractie. Helaas vindt Frogs alles wat binnenstebuiten draait en op zijn kop gaat eng. Je krijgt hem er met geen stok in: Hij wordt al misselijk bij het idee. We gaan dus maar het spookhuis in. Ook eng, griezelig zelfs, maar je wordt er in elk geval niet misselijk van.

Heks houdt wel van een beetje gedraai en gekolk. Daarom laat ik me in mijn eentje nog maar even op mijn kop zetten……

Dan ontdekken we de kamelenrace: Geweldig! Een ongelofelijk melig spelletje, waar hele hordes vrienden met een bakkie op hun laatste geld aan spenderen. Ook wij wagen ons aan een paar races.

Kamelenrace

Natuurlijk krijgen we honger, dat hoort erbij op zulke dagen. Heks kan uiteraard het meeste junkfood niet eten, maar een kwalitatief goeie hamburger kan geen kwaad lijkt me. Behalve voor de koe dan. Heerlijk. Ik eet die dingen echt nooit.

Frogs smikkelt een enorm bord poffertjes weg. Met ananas en slagroom. Zo zitten we op de valreep lekker ons buikje te smeren alvorens naar huis te gaan. Het is weer mooi geweest: Leidens Ontzet hebben we grondig gevierd. Van die Spanjaarden hebben we voorlopig geen last meer.

Behalve dan van Sinterklaas natuurlijk. De hopeloze discussies rond zijn domme zwartgeschminkte hulpje laaien links en rechts alweer op. Wat is er nodig om ons daarvan te bevrijden? Het inzetten van windmolens lijkt me zinloos, Piet lijkt daar eerder al een klap van te hebben gehad……

Blonde aap heeft mensen lief zonder condoom in een grote kooi op televisie. De natte droom van menig gemankeerd dorpspastoor of domineeszoon. Absurde verhalen van Grunberg vermaken me tijdens mijn minivakantie op Aloha Beach. Alias het balkon van Huize Heks.

Posted on 15 mei 2016 by lagriffeheks

De afgelopen dagen houdt ik vakantie in eigen huis. Ik geniet van het heerlijke weer. ’s Middags lig ik in mijn hangmat. Ik heb een ouderwetse leesaanval. Ik jas er een paar boeken doorheen. Plotseling vind ik een boek van Arnon Grunberg in de boekenkast. Apocalyps. O ja, gekregen van een ex. Geen idee waarom ook alweer.

‘Zo gek, Frogs, die krentenkakker gaf nooit zomaar iets. Ik kan de presentjes op de vinger van 1 hand tellen ongeveer. Maar hiervan kan ik me totaal niet herinneren wat er achter zat. Iets goed maken? Verjaardag? Sinterklaas? Nee. Maar er staat wel een verhaal in, dat eventueel op mij kan slaan nu ik erover nadenk. Het heet “De blonde aap” Fantastisch geschreven overigens. Een volstrekt idiote geschiedenis.’

Heks houdt wel van Grunberg. De man kan schrijven. Hij legt weinig uit, wel zo prettig. En hij is wars van gemoraliseer. Heerlijk. Wel observeert hij scherp en genadeloos. Hij was mijns inziens op jonge leeftijd al een bepaald punt voorbij, dat nodig is om echt vrij te kunnen schrijven. Het punt van rekening houden met de gevoelens van degenen over wie je schrijft…… Pleasen lijkt niet bepaald zijn werkwijze.

Ik vermoed dat veel mensen hem niet aardig vinden en dat hem dat een worst is. Maar ik kan me vergissen natuurlijk.

Het verhaal gaat over een vrouw, die na een leven van stiekem huilen, eetclubjes en fietsclubjes een dodelijk saaie autobiografie schrijft. En hoe ze uiteindelijk van iedereen wil houden. Juist van de mensen waar niemand om geeft. Een soort iedereen is mijn partnergedoe, zoals Heks dat aanhangt, maar dan extremer.

Zij gaat ook daadwerkelijk met al die verschoppelingen de liefde bedrijven. Of wat daarvoor doorgaat. Zonder condoom omdat ze de werkelijkheid geen geweld aan wil doen. In haar eigen televisieshow. Opgesloten in een grote kooi…..

Het wordt haar dood, want de monstermensen die ze liefheeft vreten haar langzaam op….. Ze zijn wel dankbaar en blij overigens. Sommigen ervaren voor het eerst liefde in hun armzalige leven. Een enkeling kan voor het eerst gebruik maken van zijn armetierige geslacht. Haar offer wordt zeker gewaardeerd binnen de waan van de dag.

De blonde aap wil dat alles echt is. We zijn het contact met de werkelijkheid verloren in haar optiek. Ook in die thematiek herken ik me. Real people. Zoals Hawaiianen dat fenomeen noemen. Gefascineerd lees ik verder. Af en toe lig ik onder de tafel van het lachen. Het is ook grappig. En absurd.

Mocht ik het boek gekregen hebben om me op de kast te jagen, dan moet ik de gulle gever teleurstellen. Ik lach me een ongeluk om het verhaal. Maar ja, de analogie tussen Heks en de blonde aap gaat maar ten dele op. Mij krijg je met geen stok in een kooi en al helemaal niet op televisie. Ook condoomloze seks met Jan en Alleman is uitgesloten. Laat staan dat ik mezelf laat opvreten…..

Of is het een sleutelroman/verhaal?

Hoewel? Dat laatste is wel min of meer gebeurd. Alleen heette het niet opvreten maar uitvreten……

‘De werkelijkheid is vaak absurder dan wat je maar kunt verzinnen. Dat is me al vaak opgevallen. Het zijn rare verhalen, die Grunberg vertelt, maar kijk om je heen, ik zie wel gekkere dingen…… En minder lachwekkend helaas,’ oreer ik tegen mijn kikkervriend. Hij is een beetje nieuwsgierig geworden naar het boek. ‘Het heet Apocalyps. Je mag het wel lenen, als ik het uit heb.’ Ik leen zelden meer boeken uit. Het zijn vrienden van me en ik mis ze als ze er niet zijn. Ook heb ik er al teveel nooit meer terug gekregen. Maar Frogsie is een uitzondering.

Panta Rhei: Heks wenst jullie allen een ontspannen jaar vol verandering en beweging. In de goede richting natuurlijk. Het enige dat nooit verandert, is dat alles verandert……

Posted on 6 januari 2015 by lagriffeheks

De feestdagen dit jaar waren anders dan anders. Geen kerk op eerste kerstdag, geen brunch bij Tanneke, geen familiediner, geen schranzende neven en nichten aan mijn keukentafel, geen nieuwjaarsborrel in Huize Heks, geen Oud en Nieuw onder mijn kerstboom.

Wel hadden we dit jaar een uitziekende Cowboy, een grieperige Heks en enigszins moeizame feestdagen. Maar ook een heerlijk kerstdiner met goede vrienden bij mij thuis en een eveneens heerlijk laatste diner van het jaar met ongeveer hetzelfde clubje bij True en Trueman. Ook was er elders een nieuwjaarsborrel en nu ben ik alweer op weg naar iets dergelijks in Amsterdam. Samen met Cowboy.

kerstdiner, eten met vrienden, dinnerparty

Mijn vader gaf me ooit een tegeltje met daarop de tekst: ‘Het enige dat nooit verandert, is dat alles verandert!’ Buiten dat dit een waarheid is als een koe, is het ook het enige presentje, dat ik ooit echt helemaal van hem heb gekregen. Andere cadeautjes regelde mijn moeder. Hij vond het een grappig geschenk, herinner ik me. Toen hij het aan me gaf, voor Sinterklaas staat me bij, liep hij eindeloos te gniffelen.

het enige dat nooit verandert, is dat aales verandert

Ik stond te boek als een denkertje binnen de familie. Als kind lag ik al te filosoferen in de hooiberg met een soortgelijk vriendinnetje. En daar keken ze raar tegenaan. Teveel gebruik van het bovenkamertje kon eenvoudigweg niet gezond zijn. En het leidt ook tot niets uiteindelijk….. Althans niet tot dingen waar in mijn achtergrond waarde aan werd gehecht. Succes in zaken en verwerven van geld en goed.

Het tegeltje staat sinds jaar en dag op mijn toilettafel. Zo herinnert het me zowel aan mijn geliefde vader als aan het feit dat alles in beweging is: Panta Rhei. Alles stroomt.

–

In die levensrivier moet je maar afwachten wat er nu weer in je vaarwater komt. Ook is het landschap dat je doorkruist niet altijd vriendelijk van aard. Soms bevind je je plotseling in vijandig gebied. Of je bent volledig op jezelf aangewezen. En dat natuurlijk weer net als je in moeilijk vaarwater bent gekomen!

het enige dat nooit verandert, is dat aales verandert, hummeltjje, Dopey, Camee

De feestdagen waren anders. Enigszins uitgekleed. Doorspekt met virale toestanden. En mensen houden niet van verandering. Dat is ons grote probleem. We hechten en hechten. Als een bloedzuiger aan een ader. Of een aderlating desnoods.

–

Maar oh wat een bevrijding als je dan loslaat. Dan komt er weer ruimte voor nieuwe dingen. Dan blijkt veel van de pijn, die je voelt te worden veroorzaakt door dat vastklampen. Kramp in het hart. Spierpijn van de ziel. Weg ermee!

–

Ik wens jullie allemaal een ontspannen jaar vol verandering en beweging in de goede richting! Plus een goede gezondheid en liefde in overvloed.

Ontmoeting met straatdichter en grappenmaker Glenn L. Parami zet me weer aan het denken over die Zwarte Pieten discussie: Deel 3.

Posted on 30 oktober 2014 by lagriffeheks

’ He, Heks!’ hoor ik vlak voordat ik een grote supermarkt wil inlopen. Mijn vriend Glenn Parami, de Leidse straatdichter, spreidt zijn armen en geeft me een enorme berenknuffel. Zacht wiegt hij me heen en weer. ’Toe maar, ik toch bof weer’, giebelt Heks.

’Wat is het verschil tussen paracetamol en een zwarte?’ zegt deze zelf zeer gekleurde medemens. Ik moet hem het antwoord schuldig blijven. ’Paracetamol werkt!’ Hij lacht zijn gehavende gebit bloot. ’Zelf verzonnen’, vertrouwt hij me toe.

’Geloof jij in de Kerstman of Sinterklaas?’ hij kijkt me schattend aan. ’Ik geloof in god’, zeg ik. ’Ik ook hoor’, vervolgt Glenn, ’Maar ik geloof eerder in de kerstman dan de Sint. Die rendieren vind ik aannemelijker dan werkende zwarte knechten!’ Hij schatert het uit.

’Ik ben geen racist hoor’, beëindigt hij zijn betoog. Gelukkig maar, want dat zou toch wel heel apart zijn.

Het incident brengt die hele Zwarte Pieten discussie weer in mijn gedachten. Toen ik het met Frogs over dat onderwerp had keek hij wat ongemakkelijk. Zodra je een beetje op de zaak ingaat komen allerlei gevoeligheden aan bod. En mijn grappige edoch scherpe blog over het verband tussen heksenverbrandingen, Halloween en de Pieten-perikelen kon hij toch niet helemaal plaatsen. ’Het is ook best walgelijk hoe sommige mensen over dat onderwerp denken’, zei mijn goede vriend.

’En daar zit em nu juist de kneep, Frogs. Die nationale discussie geeft allerlei ras-racisten een platform om de meest racistische uitspraken te doen. Ik heb al van alles voorbij zien komen. De meest afschuwelijke onzin wordt gewoon in actualiteitenprogramma’s uitgebraakt en zo over ons allemaal heen gestort.’

Mensen op straat, die om een reactie op de discussie wordt gevraagd roepen dingen als: ’’Stuur die mensen terug naar waar ze vandaan komen’’ en erger. Ik heb geen zin om dat hier allemaal nog eens te herhalen. Dan hebben ze weer een podium voor hun dubieuze uitspraken……

Als mijn donkere vriend Glenn zijn duistere grappen over zijn eigen huidskleur lachend debiteert is dat een heel ander verhaal. Zoals homo’s grappen mogen maken over homo’s, Joden over Joden, Toverheksen over Heksen, zo moet de rest van de mensheid een een keertje goed nadenken voordat ze een bepaalde groep stigmatiseert. Niemand wil in een hokje gestopt worden. Vooral niet als dat hokje een verdomhoekje blijkt te zijn!

Heks mengt zich in hopeloze Zwarte-Pieten-discussie: Wat hebben Zwarte Piet, Geisha’s, Halloween Heksen, Clowns en Masai gemeen? Ze zijn allemaal een belediging voor een medemens…… 😉

Zwarte Pieten-discussie deel 2. Het gevaar van recente ontwikkelingen in Gouda…….

Morgen is het pakjesavond! Zullen er rellen uitbreken? Worden er zwarte Zwarte Pieten gemolesteerd? Heks kijkt nergens meer van op na de beruchte intocht in Gouda. Zwarte Pietendiscussie deel 4. Mij een Bietendiscussie finale……

Zwarte Pieten-discussie deel 2. Het gevaar van recente ontwikkelingen in Gouda…….

Posted on 18 oktober 2014 by lagriffeheks

De Zwarte Pieten discussie is nog steeds in volle gang. In Amsterdam loopt een Hoger Beroep van zowel tegenstanders als de burgermeester rondom de intocht van die ouwe schimmelige kerel en zijn geblakerde hulpje.

Zelfs de Verenigde Naties hebben een mening over ons nationale kinderfestijn. Alsof ze daar niks beters te doen hebben….

Gouda speelt ook in op de Zwarte Pieten problematiek. Sint komt daar vanuit Spanje naartoe gevaren. Hoe ze dat in godsnaam voor elkaar willen krijgen is maar weer de vraag. Het lijkt me toch een hele klus met zo’n stoomboot door de polder.

Maar de officiële intocht is dit jaar in deze stad van kaas en stroopwafels. En dat is dan ook precies de inspiratiebron voor de nieuwe versie van Piet. Een kaas- en stoopwafel-Piet. Zo geel als een kanarie. Hij zou het ook prima doen als knecht van de paashaas.

Heks is toch min of meer verbijsterd door deze recente ontwikkelingen. Zijn ze helemaal gek geworden? Hoe halen ze het in hun hoofd om de snelst groeiende wereldmacht te beledigen? Chinezen nemen zoiets bepaald niet licht op!

Terwijl er zoveel kleuren zijn waar je uit kunt kiezen, zonder iemand voor het gekleurde hoofd te stoten. Groen, paars, roze….. Ik heb nog nooit mensen in die kleurschakering ontmoet, dus voorlopig zitten we dan goed.

Totdat de marsmannetjes de aarde komen bevolken natuurlijk. Die schijnen groen te zijn. En oorlogszuchtig en gemeen….. Om toekomstige problemen te voorkomen, blijf ik bij pimpelpaars.

Heks mengt zich in hopeloze Zwarte-Pieten-discussie: Wat hebben Zwarte Piet, Geisha’s, Halloween Heksen, Clowns en Masai gemeen? Ze zijn allemaal een belediging voor een medemens…… 😉

Ontmoeting met straatdichter en grappenmaker Glenn L. Parami zet met weer aan het denken over die Zwarte Pieten discussie: Deel 3.

Heks mengt zich in hopeloze Zwarte-Pieten-discussie: Wat hebben Zwarte Piet, Geisha’s, Halloween Heksen, Clowns en Masai gemeen? Ze zijn allemaal een belediging voor een medemens…… ;-)

Posted on 16 oktober 2014 by lagriffeheks

Deze jongens zijn toch ook niet bepaald de slimsten.

Het is nog steeds zomers weer, maar ’s avonds doe ik de verwarming aan. Het wordt alweer vrij vroeg donker. De eerste blaadjes vallen van de bomen. Langzamerhand laten we de zorgeloze zomer los en richten onze focus naar binnen. De dagelijkse bezigheden raken weer op de rails. Binnenkort zitten we weer rond de kerstboom. Op televisie barst de discussie over Zwarte Piet in volle hevigheid los.

Heks zit met er met een half oor naar te luisteren. Er zijn weer allemaal mensen aan het woord, die zichzelf graag horen praten. Op één of nadere manier heeft het onderwerp me nooit kunnen boeien. Ikzelf associeer die domme zwarte knecht totaal niet met mijn gekleurde medemens. Net zoals ik die schimmelige bebaarde bisschop niet associeer met mijn Cowboy met hippe baard bijvoorbeeld.

Maar goed. Hele volksstammen vallen over dit thema. Dus ik luister. En moet erkennen, dat sommige argumenten steekhoudend zijn. En als mensen zich er zo sappel over maken, schilder die domkop dan gewoon pimpelpaars.

GEISHA, wit gezicht, Japanse dames, geisha's

Geisha in vol ornaat

Heks heeft een langdurige carriere als Zwarte Piet achter de rug. Jarenlang liep ik minstens twee dagen per jaar in een satijnen pak. Met pruik en zwart geschminkt gezicht. Op de gymnastiekvereniging viel ik uit de ringen en struikelde over mijn eigen koprol. Tot groot vermaak van kinderen in velerlei kleuren. Niemand voelde zich aangesproken….

Met een jeugdvriend maakte ik de kleuterschool van zijn moeder onveilig. We zetten de boel compleet op stelten. Iedereen vond het geweldig, behalve zijn moeder. Wij deden namelijk alles, wat verboden was…..

Heks heeft dus een geweldige herinnering aan haar carriere als Zwarte Piet! Die gewiekste deugniet. Een Paarse Piet, ik vind het best. Zolang hij maar ondeugend blijft!

Maar dan wil ik ook iets doen aan het wereldwijd verbreide fenomeen Halloween en een lans breken voor een kwetsbare groep medemensen, die door dit feest als een stel idioten wordt afgeschilderd. Ook in Nederland steekt dit festijn de laatste decennia de kop op. Winkels leggen pompoenen in de etalage. Griezelparty’s schieten als paddestoelen uit de grond. Mensen gaan daar verkleed heen. Bijvoorbeeld als heks!!!!

En dat is natuurlijk uiterst kwetsend voor mijn beroepsgroep. De Halloweenheksen zijn altijd lelijk, slecht, eng en gevaarlijk. En natuurlijk vrouw. Stokoud. Met een wrat. Alle stereotypen ooit in de wereld gebracht door de inquisitie, ofwel de Rooms Katholieke kerk, dezelfde club van die foute bisschop met zwarte knechtje….. worden van stal gehaald. Deze groep vrouwen, die al zo hebben geleden op de brandstapel, worden weer volledig belachelijk gemaakt. Schande! Ik ga het aanmelden bij het College voor de Rechten van de Mens

Ik heb overigens ook wel eens op TV gezien, dat bij bepaalde Afrikaanse stammen een aantal leden bij rituelen hun gezicht WIT verven. Iedereen is dan doodsbang van hen. Zoals de kinderen dat een eeuw geleden van Zwarte Piet waren. In de tijd van de roe en kindertransport per zak naar Spanje. Dat lijkt me ook niet in de haak. Met die stam wil ik nog eens een hartig woordje wisselen.

Zwarte Pieten-discussie deel 2. Het gevaar van recente ontwikkelingen in Gouda…….

Ontmoeting met straatdichter en grappenmaker Glenn L. Parami zet met weer aan het denken over die Zwarte Pieten discussie: Deel 3.

masai-ritueel, mannen met witte gezichten,

Masai mannen met wit geverfde gezichten

EEN GREEP UIT DE AFRIKAANSE SCHMINCKTRADITIES:

Xhosa-cultuur,-ritueel, mannen met witte gezichten,

Je ziet witte verf natuurlijk veel beter op een donkere huid

Een andere overgangsrite, die in groepsverband wordt uitgevoerd en waaraan Mandela zich ook heeft onderworpen, zijn de riten bij het intreden van de manbaarheid, de overgang naar huwbare man, ulwaluko. Na een rituele besnijdenis trekt het groepje ingewijden, de abakhwetha, zich geruime tijd terug om te genezen. Gedurende deze periode smeren zij hun gezicht in met witte klei (ifutha) en nemen zij diverse taboes in acht.

Een belangrijk onderdeel van de zijn de initiatierituelen. Hierbij leren de jongens en meisjes hoe ze volwassen mannen en vrouwen moeten worden. Jongens verven hun gezicht dan wit om te laten zien dat ze van andere mensen verwijderd zijn. Wanneer deze periode van afzondering voorbij is verbranden ze de hut en nemen zo afscheid van hun kindertijd.

Soms kom je Masai jongetjes tegen met wit geverfde gezichten. In dit natuurlijk amfitheater ga je op zoek naar de eenzaam rondstruinende neushoorn. Mocht je nog geen leeuwen met welpjes hebben gezien, dan heb je hier weer een kans!

Al duizenden jaren beschilderen de leden van Aboriginalstammen in Australië hun lichaam met witte verf. In eerste instantie diende de verf voor spirituele rituelen, maar langzamerhand kwamen er meer redenen om het lichaam te versieren.Zoals wij tegenwoordig verschillende kledingstijlen hebben en iedereen een ander sieraad wil dragen, beschilderen de Aboriginals hun lichaam op hun eigen manier, om er anders uit te zien dan anderen.

	stronglovechris op In memoriam Don Leo. Mijn liev…
	reinswart op Zin in een nieuw begin. Gruwel…
	stronglovechris op Zin in een nieuw begin. Gruwel…
	Samantha op Gigantisch gekrijs in de steeg…
	Fred Rohde op Heks’ linkerhand bemoeit…

recepten van de toverheks

cheer yourself up, toverformules voor een vrolijk leven

Tagarchief: Sinterklaas

Heks viert ‘drie oktober’ samen met vrienden. Het weer laat aanvankelijk te wensen over. Toch vermaken we ons prima: De stad is van ons!

Blonde aap heeft mensen lief zonder condoom in een grote kooi op televisie. De natte droom van menig gemankeerd dorpspastoor of domineeszoon. Absurde verhalen van Grunberg vermaken me tijdens mijn minivakantie op Aloha Beach. Alias het balkon van Huize Heks.

Panta Rhei: Heks wenst jullie allen een ontspannen jaar vol verandering en beweging. In de goede richting natuurlijk. Het enige dat nooit verandert, is dat alles verandert……

Ontmoeting met straatdichter en grappenmaker Glenn L. Parami zet me weer aan het denken over die Zwarte Pieten discussie: Deel 3.

Zwarte Pieten-discussie deel 2. Het gevaar van recente ontwikkelingen in Gouda…….

Heks mengt zich in hopeloze Zwarte-Pieten-discussie: Wat hebben Zwarte Piet, Geisha’s, Halloween Heksen, Clowns en Masai gemeen? Ze zijn allemaal een belediging voor een medemens…… ;-)

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen: