Alex Orbito in Bloemendaal! Heksjes uit alle windstreken verzamelen zich rond deze kleine toegewijde man. Een GROOT voorbeeld voor Heks. En hij heeft de Camino gelopen!!!!!

Posted on 20 september 2013 by lagriffeheks

Pelgrimstocht naar Santiago de Compostella

Inspirerend!

Vannacht tegen vieren begonnen er katten over mijn hoofd te rennen. Ik joeg ze de slaapkamer uit en probeerde verder te slapen. Terwijl ik weer ging liggen schoot het door me heen, dat Alex Orbito waarschijnlijk zat te mediteren. Zoals altijd om vier uur ’s morgens. Ik doezelde weg, maar werd geprikt door een mug. Deze begon om mijn hoofd te zoemen. Opeens vatte ik het: Het healingweekend was al begonnen…… Ik bleef gewoon even wakker. Geen zorgen om slaaptekort.

Daar ooit aankomen

Terwijl ik me rustig op een zij draaide voelde ik een golf van warme energie stromen in het melkwegstelsel, dat ik vanbinnen ben. Later vandaag deelde ik die ervaring met iemand. ‘Je Kundalini werd opgewekt’, zei mijn collega heks. Mijn overtuiging is, dat onze Filipijnse vriend bij alle vrijwilligers ……, ja, wat eigenlijk?

Die kleine man zat te bidden. Zijn gebed omgaf ons allen. Sommigen hebben er misschien doorheen geslapen, maakt niet uit, ik werd er wakker van. En genoot ervan! Ik ken dergelijke verhalen ook van andere vrijwilligers….

Die kant op

Helemaal fris, ondanks een te korte nacht reed ik naar Bloemendaal. Ik was laat, want ik had een waslijst dingen, die mee moesten. Een luchtbed met pomp, knutselspullen voor de kinderen, ben hoofd kids dit weekend, extra hoge waxinelichtenhouders. Lady Amber wilde mee…. Vier klapstoelen en een tuinstoel….. Een ware volksverhuizing.

Folklore?

Eenmaal in Bloemendaal, werd ik natuurlijk eerst platgeknuffeld door een paar leden van deze familie. ‘Alex komt zo, iedereen zit al binnen.’ Snel laadde ik mijn spullen uit en richtte de kindercorner in. Toen ik weer naar buiten liep voor de laatste spullen, kwam Alex net de auto uit. Zo smaakte ik dan als eerste het genoegen om hem in mijn armen te kunnen sluiten. De laatsten zullen de eersten zijn.

Noorbeekse pelgrims haalden met snorfiets Santiago de Compostella001

Op Snorfiets!

En wat fijn ook om Marika Verheijen, trouwe metgezel in zijn healingsmissie, weer te omhelzen. Wat een heerlijke zuster is zij toch van deze heks. En al die andere hekjes in dit coven…..

De dag gaat van start. Alex houdt zijn praatje, maakt ons aan het lachen. We zingen. ‘OOOOHHHHHMMMMMM, oooohhhmmmmm, OOOOhhhMMmmm’, klinkt het uit vele kelen. Alex is bepaald niet schuw betreffende andere tradities. Hij is bevriend met mensen uit vele religies……

Soms sta je er alleen voor

Even later is iedereen aan het werk. Een deel van het team verdwijnt met onze kleine grote vriend in de healingruimte. Elke keer is het weer een beetje anders. Trok iedereen vroeger bijna alle kleren uit, vandaag gaan we aangekleed ter tafel. De tafel, waar deze genezer zijn spirituele operaties uitvoert.

In de hal is een comité van ontvangst. Er is thee en koffie. Later soep en broodjes. En vandaag bakt Heks deze zoete broodjes. En zorgt ze dat de soep niet te heet wordt gegeten…… Samen met een hele leuke dame. We hebben een klik. De hele dag door wisselen we verhalen uit. Vragen en luisteren. Wat bijzonder!

Zucht

Morgen zitten we samen in team B. Dan gaan we de mensen voorhealen. Een soort voorwas, voordat Alex zijn hoofdwasprogramma erop loslaat…. Kan ik mijn oude toverkunsten weer eens uit de kast halen…..

Zo is de dag voorbijgevlogen. Aan het einde verzamelen we ons rond de tafel in de healingruimte. We zingen. Alex spreekt een gebed uit in dat heerlijke Filipijnse engels. Dan vertelt Marika over hun voettocht naar Santiago de Compostella, een droomwens van Heks. Niet van Alex, maar hij kreeg het als spirituele opdracht…. Hij mengt zich in het gesprek en vermaakt ons met allemaal wonderlijke anekdotes rondom die queeste. Zoals voeten zegenen en geen blaren krijgen bijvoorbeeld! Handig!

Ongelofelijk, dat hij dat heeft gedaan. Wat is het toch een kanjer!

Mijn held

‘Hoeks, Hoeks, Hoeks’, zei hij toen ik op die tafel kwam vanmiddag. Hij lachte me stralend toe. Helemaal blij me te zien. Deze man houdt zoveel van zijn medemens. En van zichzelf. En van God en The white Lady. Die twee zijn in feite hetzelfde voor hem! ‘Love yourself and love God’, zegt hij altijd. En zo is het, hij heeft het bij het rechte eind heb ik door hem geleerd.

Berg op berg af

Wat kan ik nog over deze man vertellen vandaag? Op de Filipijnen nam ik eens deel aan een wonderlijk ritueel. Alex opende hierbij ons hart en derde oog. Toen ik later die nacht met een vriend over het prachtige terrein dwaalde, leek alles licht te geven. Deze vriend had veel geëxperimenteerd met drugs in zijn vroegere leven. Volgens hem leek het wel een trip. Maar dan helder en volledig bij bewustzijn. Bijna gewoon.

Ik heb mijn leven lang momenten van 1 smaak, de Boeddhistische term voor deze bewustzijnstoestand, gekend, maar dit duurde en duurde. Heel bijzonder.

En morgen weer een dag. En dan nog zondag! Joepie!

Alex en Marika

Kinderen zijn toch zo ontwapenend. Twee Heksjes delen hun kunstschatten. Werk van Tom Seerden en Eva de Visser. Zoveel schoonheid maakt blij…

Posted on 19 september 2013 by lagriffeheks

‘Proeven’, door Eva de Visser.

Een vriendin vertelt me hoe ze haar tuin aan het snoeien was in het zonnetje eerder die dag. We zitten te genieten in haar huis van een aardbeiensmooty made by Heks. ‘Mijn overbuurman zat te drummen en een jongetje van hooguit drie jaar begon midden op straat te dansen.’ Ze lacht stralend. ‘Dat was zo fantastisch, joh, hij bewoog als een volleerd danser, zo met allemaal van die beweginkjes….’ Ze maakt moderne dansbewegingen. Ik zie het voor me….

Kids! Vanmiddag bij de slager stond ik een eeuwigheid te wachten vanwege allerlei blinde vinken voor me. Nee, echt letterlijk. Twee Leidse Tantebetjes bestelden deze gemankeerde nepvogel. En die moesten nog helemaal in elkaar worden geflanst. Heks stond met plezier te wachten, want er kwamen twee jongetjes binnen. ‘Waf, waf’, zei mijn varken. Ze schrokken. De ene besloot net om de deurpost te wachten. Hij gaf de ander van daaruit instructies.

‘Vrouw’ is gemaakt door Tom Seerden

Eindelijk ben ik aan de beurt. Bij deze slager krijgt iedereen een stukje worst. En dat is de lekkerste rookworst van Nederland. Dat vinden die jongetjes ook. En Ysbrandt. Die zit al een kwartier ritmisch met zijn staart te roffelen tegen het deurtje van een kast. Tot groot vermaak van iedereen.

De slager snijdt twee stukjes af en loopt om de toonbank richting Heks. Op dat moment reikt het handje van het jongetje in de winkel automatisch omhoog naar de hand van de enorme slager. Hij spert zijn lekkerbekje open als een vogeltje. Het ziet er aandoenlijk uit. Maar het lekkere hapje vliegt voorbij. De ontsteltenis op dat koppie! Hilariteit alom. Hij kon er uiteindelijk ook wel om lachen, vooral omdat hij toch z’n plak worst kreeg. Zo ook zijn vriendje!

Vrouw

Zo wisselen mijn vriendin en ik onze kleine belevenissen uit. Dan diep ik mijn nieuwe oude beeldje op uit mijn tas. ‘Uit de Han dynastie, maar hij zegt tegen me, dat hij Ming heet.’ Ze bekijkt het aan alle kanten. ‘Wat mooi!’ En ‘Heel veel Chinezen heten Ming. Misschien een Ming uit de Han periode?’ We grijnzen. ‘Ik noem hem Ming Han’, zeg ik overtuigd. En zo heet hij.

‘Wat kun je toch blij worden van kunst’ zeggen we tegen elkaar. Mijn maatje haalt een schilderijtje tevoorschijn, dat ik nog niet eerder gezien heb. Prachtig. Dit meisje met de haring heet : ‘Proeven’ en is gemaakt door Eva de Visser. Dit is haar website.

Ook aan deze kant weer heel mooi, die ‘Vrouw’

‘Het is haar eigen dochter. Het is zo mooi aards. Zie je dat vet van die haring op haar mond?’ Ik kijk naar de dromerige wat loense focus van het meisje op deze lekkernij. In vervoering. Het is inderdaad wel lustig. Zinnelijk. En puur. ‘Het is met zoveel liefde geschilderd,’ zegt Heks tenslotte.

Die kleuren

Ik maak ook wat foto’s van dat prachtige beeld, dat ze jaren geleden ontdekte op een kunstbeurs. Heks was getuige van deze knieval voor schoonheid van haar vriendin. ‘Nog elke dag word ik bij, als ik naar haar kijk,’ zegt deze.

Het heet ‘Vrouw’ en is gemaakt door . Zijn website vind je hier. Terwijl ik om het beeld heenloop word ik weer getroffen door de stille schoonheid ervan. Heel aanwezig. ‘Oervrouw woont in jou,’ denkt Heks.

Dan is het alweer tijd om afscheid te nemen. ‘Ik stuur je de gegevens van de kunstwerkjes, Heksje, maar niet foto’s van mij op je blog zetten, hè!’ Dat is nu jammer. Ik heb een paar geweldige plaatjes van deze dame geschoten vanmiddag. Enorm grappig ook. Maar ik ga er lekker in m’n eentje om grinniken….

In vervoering

Hier is Han, mijn nieuwe huisgenoot. Stokoud. Dateert uit de Han dynastie, 200 voor tot 220 na Christus. Een magisch geladen artefact. Echt iets voor Heks…..

Posted on 18 september 2013 by lagriffeheks

Dit is em dan, mijn lieve Han

Het is zover. De verwarming staat weer aan. Twee weken gelden dobberde Heks nog in de lauwe Noordzee, nu slaan de herfstbuien me om de oren. Natuurlijk moet ik door weer en wind met mijn varkentje. Hij vindt het ook niet ideaal. Maar zodra hij los in een perkje loopt is hij de weersomstandigheden helemaal vergeten. Enthousiast is hij in de weer met soortgenoten.

Tijdens de ochtendronde zie ik mijn medeheksje Jaoa zitten op een terrasje in de nis van een koffiehuis. Voor zich heerlijke koffie en een dik boek. ‘Oh, dit is zo leuk om te lezen’. Ze bladert erdoorheen en laat me van alles zien.

Zo’n leuk boek, Heks

Er wordt koffie voor me besteld. We wisselen heksennieuwtjes uit. Ik laat me inspireren door haar verhalen. Met een hoofd vol nieuwe ideeën fiets ik naar huis. ’s Middags ga ik het boek bestellen in mijn favoriete winkel: Esoterische boekhandel Kailash.

De eigenaar begroet me vrolijk. Hij is de winkel aan het leegverkopen deelt hij me mee. Hij glundert. Ik begrijp het. Hij gaat naar China verhuizen, naar zijn vrouw en kind. Wat zal ik hem en zijn winkeltje missen! En zijn moeder van 86, die er regelmatig de scepter zwaait, als hij in China is.

Zoals altijd zitten we geruime tijd te kletsen. We lopen een ronde door de winkel en bespreken de verschillende invalshoeken van het geschrevene. Zijn kennis is fenomenaal. En je kunt verschrikkelijk met hem lachen!

Vriendelijk

‘Ja, soms komen hier mensen, best regelmatig eigenlijk, die denken het allemaal te weten. Ze staan overal boven.’ Hij doet ze na. Een perfecte imitatie, We liggen dubbel. ‘ Wat ga je doen in China?’ ‘Nou, mijn vrouw wil een hotel beginnen, ik kan Engelse les geven. En ik ga natuurlijk door met de kunsthandel.’

Je moet weten, dat deze man altijd de meest bijzondere Chinese artefacten in zijn winkel heeft staan. Met pijn en moeite geïmporteerd. Dat doet me denken aan een klein beeldje, dat ik het venster van de winkel zag staan. Het leek me aan te kijken….

Houdt een kosmisch symbool vast

‘Dat is Han dynastie, het is een halve Bi van Jade. Hij komt uit een serie van vier oorspronkelijk. Er staat een kosmisch symbool op.’ Ik pak het onderwerp van gesprek uit de vensterbank. Het voelt koel in mijn hand.

We bekijken het beeldje samen. Het wezen heeft vleugels. En een heel vriendelijk gezicht. ‘Het is een jongeman’, zegt mijn vriend de boekhandelaar. ‘Dat zie je aan de haardracht.’ Hij wijst nog wat typerende dingen aan, zoals de halve cirkel. ‘Dat is het kosmische symbool, daardoor heeft het bepaalde krachten, dit beeldje.’ Althans, dat beweert een vriend van hem, die helemaal thuis is in die materie. Magisch geladen kunstobjecten.

Hij zit op zijn knieën,

Ik vraag de prijs. Die valt reuze mee. En ik kan er nog wat van af onderhandelen. ‘Ja,’ zegt hij bijna opgelucht, ‘er is nog een man, die dit beeldje wil kopen, maar ik verkoop het liever aan jou. Het krijgt een heel goed thuis, Heks. Daar ben ik blij om.

Naargelang de lichtinval is ie meer groen of grijsgroen

Prachtige steen toch, Jade

Ik ook. Wat een lieverd is het toch. Hij had er meer voor kunnen vangen, maar ja. Deze kosmisch geladen schat van jade gunt hij me gewoon. Hij laat me een prachtig beeld zien van hemzelf. Een Chinese dame, die thee drinkt, zus zo dynasty. Ze heeft enorme hamwangen. Een schoonheidsideaal uit die tijd blijkt. ‘Ik zou het daar geweldig gedaan hebben’, roept Heks uit. Ik streel de dikke bolle toet. ‘Moet dan wel zo’n tien, twintig kilo aankomen…’

‘Ga je nu weer al je mooie spulletjes meenemen naar China?’ vraag ik nieuwsgierig. Hij begint te grinniken, ja, dat zou wat moois zijn, Doe je al die moeite, neem je het weer mee terug…….

Prachtig koppie

We lachen. Er volgt nog een kostelijke conversatie over de hypocrisie van het redden van hanen, die worden gebruikt in hanengevechten, Heks zag dat op TV, en tegelijkertijd gedogen van kippen in legbatterij….. ‘Ze proberen zelfs kippen te fokken zonder veren! Voor Kentucky Fried Chicken’ vertelt hij me,’ Die schuif je zo de oven in. ‘Goh, zouden ze beter gepaneerd kunnen fokken, misschien met een huidziekte…’

Nu zijn we melig. Tijd om afscheid te nemen. Tot slot doet hij nog Chinese politici na. ‘Je kunt altijd nog cabaret gaan maken in China’ geeft ik als gouden tip, ‘maar dan zou ik geen politici gaan nadoen….’

Nog nalachend fiets ik naar huis. Wat was het weer gezellig in mijn lievelingswinkeltje. Wat heb ik er al veel uurtjes doorgebracht. Snuffelend in boeken, kletsend met de eigenaar. Met andere snuffelaars….. Ik ga hem vreselijk missen. Maar hij heeft gelijk. Er zit een klein kereltje aan de andere kant van de wereld te snakken naar zijn pappa. Emigreren dan maar. Een heel wijs beluit!

ThayThay met zijn nieuwe vriend

Kijkt me aan

Lacht me toe

Probeer maar eens niet aan een roze olifant te denken! Geen doen. Compassie met dit aandachtschuwe, liefdevolle wezen.

Posted on 16 september 2013 by lagriffeheks

Zondagavond gaat de telefoon. Heks ligt beetje brak in bed aan een filmpje te frutselen. Ze moet nodig naar buiten met de hond. De afzender is geblokkeerd. Zal ik opnemen?

Als ik mijn naam heb genoemd blijkt ik een oude bekende aan de telefoon te hebben. Deze vrouw belt me eens in de zoveel tijd op. En eigenlijk altijd als ik net enorm moe ben, gek genoeg. Ik heb haar ooit ontmoet bij de spirituele genezer Alex Orbito, heel grappig dat ze na zeker een jaar precies nu opbelt. Vlak voor het healingweekend….

Ze beschikt over een uitstekende intuïtie, dus het zal wel een bedoeling hebben. Suggereert ze zelf. Heks zegt niets. Ze is ietsiepietsie op haar hoede met deze dame, want voor je het weet zeg je iets verkeerd.

Zal ik het gesprek afkappen? Ben eigenlijk te moe om te praten en op eieren te lopen. Uit ervaring weet ik, dat dat averechts werkt. In het verleden heeft ze me wel eens meermalen teruggebeld, vanwege zo’n opmerking. Het is soms heel lastig communiceren met deze prachtige, slimme, begaafde, maar zeer wantrouwige dame.

Ook in dit gesprek voel ik me uiteindelijk heel ongemakkelijk. Voor de zoveelste keer begint ze me mee te delen, dat ik vooral niet haar op afstand mag behandelen of energie sturen. ‘Dat doe je toch niet. Heks? Ja, ik vraag het maar, want ik dacht dat ik zoiets voelde net…’ Misschien is het zelfs beter helemaal niet aan haar denken…. Denken aan is ook aandacht…. Dan heeft ze nu een slechte dag, want die herhaalde verdachtmakingen, houden me bezig.

Probeer maar eens niet aan een roze olifant te denken!

Het is zoiets als met vreemdgaan. Als je je partner voortdurend vraagt, of hij/zij dat echt niet aan het doen is, alsof de persoon in kwestie het zou toegeven in geval van, dan roep je het bijna op. Je brengt iemand maar op ideeën. 😦 Of drijft hen tot wanhopige acties: ‘Ik zal bewijzen, dat je gelijk hebt, ik doe het gewoon!’ In elk geval is het stomvervelend, om je er steeds over te moeten verdedigen.

‘Je hoeft je niet te verdedigen hoor, Heks, ik vraag het je gewoon iedere keer. Daar bedoel ik niks mee. Wil het gewoon heel zeker weten,,,,’

Maar goed, het is natuurlijk gestoeld op oud zeer, dit fundamentele wantrouwen. Het vraagt om compassie in plaats van irritatie. Dus voor de zoveelste keer leg ik uit, dat ik zo niet werk, nooit gedaan heb. Ik ga uit van vrije wil. Een genezer is slechts transparant voor de goddelijke energie, op delen, waar ‘ie zelf genezen is. Ofwel, zit je zelf vol stront, dan is de kans groot, dat je dat bij een ander naar binnen kiepert in plaats van de divine healing energy.

Een lichtwerker kan goed zijn op een bepaald gebied, iets dat zelf is doorgewerkt en geheeld, maar op andere gebieden niet. Mensen op zoek voelen dat prima aan. Weten dan ook heel goed, bij zie ze moeten zijn voor wat. Een behandeling aan iemand opdringen is dan ook not done, wat mij betreft. Je kunt er vanuit gaan, dat je bij mensen, die zo opereren van de regen in de drup belandt.

Heks heeft overigens nooit vanuit haar wilskracht gewerkt. Deze methode kan heel krachtig zijn, kijk maar naar docter Phil bijvoorbeeld, maar houdt gevaar van machtsmisbruik en manipulatie in. En afhankelijkheid van de hulpverlener. Ik heb meer vertrouwen in de ruimte van het hart. En daar iemand ontmoeten, vandaaruit opereren… Zoals Alex.

Nog maar een paar dagen, dan is het zover.

Vandaag houd ik m’n gemak. De activiteiten van afgelopen weekend eisen hun tol. Keelpijn en aangeslagen stem. Mijn zwakke plek…. De wekelijkse Indiase zangles heb ik maar afgebeld. Mijn lerares moest lachen. ‘Wat ben je toch allemaal aan het doen Heks? Ik volg je wel hoor, op je blog!’ Ze giechelt. ‘Nou, doe maar rustig aan, tot volgende week!’ Ja dat zal ik doen. Vandaag ligt Heks gestrekt. Af en toe een hondenronde. Verder lekker dweilen.

Glutenvrije, sojavije, lactosevrije Thaise groene curry. En glutenvrije, lactosevrije, sojavrije kangkoeng met trassi….

Posted on 14 september 2013 by lagriffeheks

Koriander

Heks heeft zin in Thaise groene curry:

Dus flink veel groenten gehakt. Worteltjes, courgette, kleine Thaise aubergine, alsmede de grote versie. Kool, Romanesco, puntpaprika, snijbonen, zeekraal. Bak 300 gram maiskipfile in cocosvet. Ui erbij fruiten. Acht tenen knoflook toevoegen, althans, als je voor een weeshuis kookt, zoals Heks…..

Thaise aubergine

Wat je verder zoal in de groentela vindt

Wat je verder zoal in de groentenla vindt

Groenten in volgorde van knapperigheid toevoegen. Dus de hardste groenten eerst. Flink roerbakken. En roerbakken. En nog meer roerbakken. Heks had zelfs twee pannen nodig voor al dat gebak…..

Romanesco

Let op met sausjes, deze is glutenvrij, lactosevrij, sojavrij....

Let op met sausjes en kruiden. Deze is glutenvrij, lactosevrij, sojavrij….

Groene currypasta erbij en kokosmelk. Roeren en roeren. Serveren met rijst en koriander.

groentepallet

Kangkoeng

Heks heeft ook zin en een heel ander gerecht. Het is geen geëigende combinatie met de curry, maar als je zin hebt in extreme smaaksensaties, knock yourself out!

Heks had twee pannen nodig voor al die groenten.

Uiteindelijk voeg ik alles samen

Een bordje geluk

Kangkoeng met trassi:

Was de Kangkoeng. Verwijder dikke stelen. Ui fruiten, knoflook toevoegen. trassi verkruimelen en toevoegen. Kangkoeng erbij en omscheppen. Het slinkt geweldig en stinkt geweldig…. Jammie…….

Je zal maar de pech hebben vrouw te zijn, Marokkaans en bepaald niet dom…..en gescheiden van een superfoute kerel: Alles kwijt door een eikel. Maar gelukkig zelf OK.

Posted on 11 september 2013 by lagriffeheks

Druilerig bos

Gisteren was mijn vaste hulp ziek. Ik kon vervanging krijgen , maar een dag later. Zelf was ik ook niet al te fris, dus ik baalde wel. Een vreemde hulp moet eerst het wiel uitvinden in je huishouden. Ook moet je er bovenop staan, wat met een halfzacht hoofd geen doen is. Over het algemeen gebeurt er de helft van wat haalbaar is voor mijn vaste hulp. Die is dan ook erg rap, dat moet gezegd worden!

Springbalsemien

Vanmorgen om negen uur staat er een beeldschone Marokkaanse voor de deur. Onvervaard gaat ze aan de slag. In no time heeft ze de badkamer en het toilet gepoetst. Ik vraag haar, of ze dit werk al lang doet. ‘Pas drie weken,’ vertelt ze me,’ Maar ook mijn hele leven al. Gewoon thuis, bij mijn familie. In Marokko is huishouden andere koek, daar was je op de hand bijvoorbeeld…’

Springbalsemien

In Marokko? Ik kijk haar aan. Ze spreekt perfect Nederlands. Draagt geen hoofddoek. Ziet eruit als een moderne Nederlands Marokkaanse. Niet als iemand, die in een bergdorp op de hand de schaapherderskloffies van haar broers en neven uitwast.

Heks kan het niet laten

Er volgt een vreselijk verhaal van een dappere vrouw. Vier jaar geleden trouwde ze met een in Nederland woonachtige Marokkaan. Ze kwam speciaal voor hem deze kant op. Het huwelijk was vanaf dag 1 een hel. Na twee jaar hield ze het voor gezien.

Als ik haar vertel over mijn ervaringen met mijn foute Algerijn, worden meer tipjes van de sluier opgelicht. Eikels heb je overal. Maar een islamitische zak is toch wel het summum, vooral als ie in Nederland woonachtig is. Ellendelingen in die context hebben alle ruimte en mogelijkheid, om hun vrouwen als slavin te exploiteren……

Deze dame laat zich niet doen. Zij is dan ook behoorlijk pittig. Dat heb je ook nodig in zo’n geval, want als je gaat scheiden van een Marokkaanse halve zool is het nog altijd wel jouw schuld, als vrouw. Haar familie heeft haar dan ook volledig laten vallen. Die vonden haar al lastig en recalcitrant. Nu is ze niet meer te redden…..

Ze brengt schande over haar naasten. Dit rigide familiaire gedrag is overigens niet typisch Marokkaans. Ook in Nederland kom je dit soort tendensen tegen. Wel is het zo, dat in deze verweven landen, de positie van de vrouw sterk verschilt. Blij, dat ik in Nederland woon. Deze vrouw maakt echter een cultuurshock door.

Gelukkig zijn het er heel veel

Daar zit je dan, in een vreemd land. In je vaderland ben je niet meer welkom. Je huwelijk is mislukt, dus ook de Nederlandse Marokkaanse gemeenschap kotst je uit. Gelukkig heeft ze twee goede Nederlandse vriendinnen. ‘Ik ben alles kwijtgeraakt door die man’.

Ze is afgestudeerd biologe, maar dat diploma is niet geldig in Nederland. Dan maar werken in de thuiszorg. Opgewekt laat ze haar handen wapperen.

Heks heeft bewondering voor haar moed. Uit ervaring weet ik, dat het niet gemakkelijk is, het leven als eigenheimer….. Bij het minste of geringste, lig je eruit….. Familie, vriendenkring, wat dan ook. Vaak ook nog vanwege iets, dat een ander doet! Sociaal isolement is het ergste, dat bestaat. En dan ook nog in een vreemd land. Helemaal opnieuw beginnen…. Ik wens haar heel veel sterkte en alle geluk. Ze gaat er wel komen, uiteindelijk, dat weet ik zeker.

Even breekt de zon door

Een vliegende Heks vangt altijd wat. Vangt ook wel eens iets op. En: niets zo veranderlijk als de mens…..

Posted on 10 september 2013 by lagriffeheks

De Kunstroof

Ruim twee maanden geleden bezocht ik mijn vriend de schilder. Terwijl we van een kop koffie genoten vroeg ik zo langs mijn neus weg:’Wanneer ga je verhuizen?’ Ook voor mij kwam de vraag uit het blinde niks. Een echte heksenvraag.

Nee, mijn vriend ging absoluut niet verhuizen. Geen denken aan. Geen behoefte aan. En wel hierom en daarom. Ok. Vergeet het. Andere onderwerpen werden aangesneden.

Woonkamer

Een paar weken later dronk ik koffie bij zijn broer in de galerie. ‘Schilder gaat verhuizen, heb je het al gehoord?’ Aldus de broer. Wat grappig nu toch. Die verhuizing kwam uit de lucht vallen. Een geschenk uit de hemel, blijkt. Woonde hij al prachtig, dit is fabelachtig. Een droom van een woning, midden in de stad. Met een enorme tuin en een gang, waar je een feest in kunt geven!

Niet veel later fiets ik tijdens de ochtendhondenronde langs het oude huis van onze kunstenaar. Er is een kunstroof aan de gang! Althans, daar lijkt deze verhuizing op, grapt mijn vriend later. En hij heeft gelijk. De vele schilderijen moeten ongeschonden door de enorme ramen naar beneden glijden. Er liggen dikke dekens klaar….

Hij weet wat er gaat komen.

Het atelier

Niet veel later bezoek ik hem in zijn nieuwe woning. Wauw, wat een prachtig huis. Zo hoog, mooi, zoveel sfeer. ‘Alles is mooi aan dit huis, zelfs de regenpijper zijn prachtig!’ Prijst de verse bewoner zijn nieuwe onderkomen. En inderdaad een enorme gang. Dat feest daarin gaat komen, stelt mijn vriend me gerust. Ha, een feestje van de schilder. Daar houden we van! Muziek, vuurwerk en vrolijke mensen.

Ja, zo’n stilettohak, daar schrikt zo’n parketvloer natuurlijk van……

Ik dwaal achter hem aan van kamer naar kamer. We inspecteren de enorme tuin. Het huis is flink onder handen genomen. Er ligt een schitterende splinternieuwe parketvloer. Er wordt ook wat meubilair vervangen. Dat betekent, dat er wat oude meubelstukken uit gaan. Heks vaandelt een paar prachtige stoelen. ‘Je moet ze wel snel ophalen, Heks!’ Ja, anders staan ze maar in de weg 😉

Hierna verdwijnt de schilder in de keukenkast en komt tevoorschijn met een blikje leverpastei. Een likkebaardend hondje kijkt vol spanning toe. Het hele blik wordt over een boterham uitgesmeerd. Boterham erbovenop en voilà: Een verrukkelijke traktatie voor dat varken.

Hier past wel een bandje in toch?

Uiteindelijk charter ik een vriend als stoelenvervoerende kleerkast. Afgelopen zondagmiddag pikt hij me op met zijn grote auto. Als ik bij de schilder aanbel, is er geen gehoor. Huh? Het was toch afgesproken? Ik bel zijn broer, waarschijnlijk zit hij daar. Ook niet. Maar gelukkig gaat dan plotseling de deur open. Ja, met zo’n lange gang duurt het natuurlijk een eeuwigheid voor je bij de voordeur bent……

Stoel op de stoep

‘Wat zie je er mooi uit, Heks. Je dacht: Ik ga alvast dat parket inwijden!’ Hij kijkt naar mijn naaldhakken. Hij heeft me door! Ik glimlach onschuldig en trippel over het marmer in de gang. Hier kan Heks geen kwaad…..

De heren sjouwen alle stoelen in de zeer ruime wagen van Frogs. Maar weer niet zo rekbaar, dat ik er nog bij kan. Gelukkig is de schilder een stuk dichterbij komen wonen. Ik trek een sprintje over de kinderhoofdjes in dit stadsdeel en arriveer net niet voor Frogs bij mijn woning. ‘Ik heb gewonnen’, wrijft hij het er nog even in. Dan tilt hij met z’n pink al het meubilair twee trappen op.

En kijk toch eens hoe mooi het staat. Dank je wel. lieve schilder. Heks is er blij mee.

Staat perfect

Zit echt zo superlekker

Heks op pad met ontstemde Tampoera. Na liefdevolle behandeling stijgt de stemming. En weer aangetoond: Geen toon zonder boventoon!

Posted on 10 september 2013 by lagriffeheks

Er zijn mannelijke en vrouwelijke Tampoera’s

Maandagmorgen lig ik nog in coma, als de wekker gaat. Prikken halen. Hondje uitlaten. Daarna naar Barendrecht voor een zangles. Ik neem mijn Tampoera mee, want er is een snaar gebroken. Ook gaat mijn juf me leren met dat handige stemapparaatje om te gaan. Er zitten vreselijk veel knopjes op en de gebruiksaanwijzing is wel erg summier…..

Prachtig versierd

Ik kan de hoes niet vinden. Ik haal alles uit de kast, letterlijk. Mijn hele hal staat vol kisten en tassen. Ik wroet erin rond. Geen hoes. Later blijk ik er heel dichtbij te zijn geweest met mijn zoekende handen. Maar ik vertrek zonder hoes. Met Ysbrandt aan de ene hand, de Tampoera balancerend op mijn schouder ondersteund met mijn andere hand en een zware tas met lesmateriaal om mijn lijf ga ik op zoek naar mijn auto. Ik kan em niet vinden.

Het begint te regenen. Ik sprint terug naar het portiek en parkeer mijn instrument in de hal. In de gietende regen ga ik op zoek naar mijn kanarie. Je kijkt er toch bepaald niet overheen! Twee straten verder ontwaar ik em achter een glasbak. Het is me intussen wel duidelijk: Whiplashhoofd werkt niet mee vandaag. Gelukkig kan ik de weg naar Barendrecht dromen. Door een gordijn van water kachel ik de stad uit.

Draadjes op een cruciale plek tussen brug en snaren

Onderweg zie ik mensen weer de raarste dingen doen met hun auto. Aan mijn bumper kleven, me van de weg proberen te duwen om daarna schielijk voor me in te voegen. Net niet op iemand, die daar al rijdt. Bijvoorbeeld. Of zwabberend midden op de markering tussen twee rijbanen rijden, ook in slakkengang …. Laatste chauffeur zat te bellen.

Maar ik kom er! Heelhuids. Met mijn ontstemde Tampoera. ‘Wat is ‘ie smerig, Heks’, krijg ik als commentaar. Gegeneerd poets ik mijn schat schoon met een spons. Even lekker afdrogen…..Mijn lerares vernieuwt alle snaren en legt me uit, hoe ik het stemapparaat moet gebruiken. Appeltje, eitje.

Riedel boventonen

We beginnen te zingen. Heks speelt op haar blije besnaarde kalebas. De boventonen riedelen hun harmonisch klankgordijn. Onze stemmen stijgen en dalen, kronkelen, glijden. Losjes geef ik me over aan dit heerlijke samenspel.

Na de les giet het zo verschrikkelijk, dat ik besluit Ysbrandt niet zijn gebruikelijk beloning, in de vorm van wandeling, te geven. We rijden linea recta terug naar Leiden. Daar is het gelukkig droog. Na nog een bezoek aan de huisarts, ME is hard werken, hou ik het helemaal voor gezien vandaag. De rest van deze dag is crashdag! En morgen ziet er in dat opzicht ook veelbelovend uit. Ha!

Het stemmen is moeilijker dan het bespelen

Nog dertien nachtjes slapen: Dan is het zover! Mijn leermeester, spiritueel familielid en inspirator, Alex Orbito, komt naar Nederland. Dat worden weer hele heerlijk helende dagen……

Posted on 8 september 2013 by lagriffeheks

Alex Orbito

Vrijdagavond heb ik een vergadering met het dreamteam vrijwilligers van de spirituele genezer Alex Orbito. Hij komt binnenkort naar Nederland en zal een aantal dagen zijn gouden handen laten wapperen over onze kwalen en pijnen. Ons team verzorgt de hele entourage om hem heen. Al jaren.

Voor Heks begon dit avontuur ooit met een reis naar de Filipijnen. Ik had een medisch probleem en de artsen stonden al met een scalpel te zwaaien. Uit ervaring wist ik dat dat zeer doet en veel bijkomende schade oplevert. Een spirituele operatie leek me de oplossing. Ik had wel van Alex gehoord, maar nooit kunnen achterhalen waar en wanneer hij zijn genezende kwaliteiten ten toon spreidde. Gelukkig had ik intussen beschikking over internet, dus ik ging op zoek.

iets jonger hier

Op het moment, dat ik de benodigde informatie vond, bleek hij net het weekend daarvoor in Nederland te zijn geweest…. Het zou zeker een half jaar duren voordat hij weer zou komen. Maar er was een seminar op de Filipijnen, een maand later. En ik mocht gerust langs komen.

Iedereen in het westen denkt dat dit kippenlevertjes zijn

Heks kocht een ticket, verhuurde haar huis en vloog naar de Filipijnen. Daar werd ze binnen vier dagen gedrogeerd en beroofd door een paar oude vrouwtjes. Vervolgens verbleef ze enige tijd op een onbewoond eiland. Daar meerden uiteindelijk hele fijne Filipino’s aan, waarmee ik vriendschap sloot. Met hen reisde ik naar Manilla, waar ik midden in het seminar terecht kwam.

Diep geloof

Ik had een wereldtijd. Nadat de andere bezoekers vertrokken waren, bleef ik nog een tijdje hangen in dit heerlijke oord. Ik bezocht mijn eerder gemaakte vrienden in het noorden en vertrok uiteindelijk naar Thailand om kerst te vieren met mijn vrienden in Chang Mai. Hier verbleef ik enige tijd in een Boeddhistisch klooster. Lichtgevend keerde ik huiswaarts.

Vanaf dat moment ben ik trouw lid van het team van Alex. Jarenlang kwam hij twee keer per jaar deze kant op. Nu is het alweer anderhalf jaar geleden. Hij wordt toch ook echt een dagje ouder, al is het hem niet aan te zien. Ook is hij heel druk met zijn projecten op de Filipijnen. Daar staan intussen twee piramides. Gebouwd volgens de instructies, die mijn leermeester van zijn ‘begeleiding’ krijgt.

knappe vent toch?

‘Love yourself and love God’, zegt deze kleine bescheiden lieverd. Hij zet zichzelf helemaal opzij, in dienst van zijn Schepper. En ‘The White Lady’! Dat is toch zo heerlijk, vind ik, er is ook een dame in het spel. De Grote Moeder is Alex zeker niet vreemd! Sowieso is het Filipijnse christendom doorspekt met animistische tendensen. Het is heel gewoon om als kind in deze kerk te leren uittreden en dergelijke, tijdens de catechisatie.

Ik heb ooit een hele bijzondere kerkdienst bijgewoond in de kerk van Alex’ jeugd. Op zijn verjaardag. Daar kwam een oud vrouwtje naar voren. Zij zag visioenen. Ze had lang geleden een beeld gehad van Alex in een grote grijze vogel. Later vloog hij de hele wereld over…..In een grijs vliegtuig…. Heks voelt zich thuis in deze traditie. Zij ziet ze ook vaak vliegen…..

Hij trekt soms een heel vies gezicht

Over twee weken is het weer zover. Tijdens de vergadering wisselen we druk uit. Heksennieuwtjes…. Er wordt goed gelachen, want een goeie Heks houdt wel van wat geks. Er is ook een moment van bezinning, maar dat heb ik deze keer helemaal gemist. Ik lag in de clinch met mijn TomTom. Die had ik geprobeerd te updaten, maar dat ging niet helemaal goed. Het duurde en duurde. Zodoende arriveer ik zeker een half uur te laat.

Wat is het fijn om mijn spirituele familieleden weer in mijn armen te sluiten. Nieuwe leden te verwelkomen. De zorg te delen over degene, die er door ziekte niet bij kan zijn. Heel dankbaar, vrolijk en fris rijd ik ’s avonds moeiteloos terug naar huis.

Nog dertien nachtjes slapen…….

Maar hij houdt ook van een feestje!!!!

Leidse Straatdichter Glenn “L” Parami aan het woord: ‘WERELD ZONDER HUIS’.

Posted on 2 september 2013 by lagriffeheks

Glenn focust zich

Zaterdagmiddag kom ik uit een grote supermarkt, als ik word aangesproken door een man. Hij wil me een boekje verkopen. Er staat een gedicht van hem in. Maak ik op uit zijn hak op- de- tak verhaal. Het kost vijf euro! Hij lacht het diamantje in zijn voortand bloot.

Heks complimenteert hem met zijn stralende glinsterlach. ‘Het waren er drie’, vertrouwt hij me toe. ‘De andere twee heb ik perongeluk ingeslikt.’ We beginnen te lachen. Ja, dan heb je een probleem. Je wordt dan wel letterlijk met je eigen shit geconfronteerd op zoek naar de ‘steen der wijzen’ …..

Omdat ik maar twee euro bij me heb, onderhandelen we. Hij biedt aan zijn gedicht voor te dragen. Heks kijkt in het boekje. Het is De Leidse Straatwijzer, Eerste Hulp Bij Dakloosheid. Waar kun je eten, slapen, naar de dokter? Als straatdichter is hem gevraagd iets bij te dragen. Hij heeft het prachtige gedicht ‘Wereld zonder huis’ geschreven.

Tik tak tik tak

Terwijl overal om ons heen mensen met volle boodschappentassen voortjakkeren, op weg naar hun dak boven het hoofd, staan wij op een eiland van rust. Glenn focust zich. Met de air van een professional begint hij voor te dragen. Heks luistert geboeid. Daar staat een man vanuit zijn ziel woorden te zingen. Poëzie is de zwanezang der taal uiteindelijk. Het is ontroerend mooi. Dank je wel lieve Glenn “L” Parami. Je hebt echt een gave!

WERELD ZONDER HUIS

–

Je wereld zonder huis

Constant stilstaan en bezuren

Genadeloos versteende uren

Ofwel, de getergde uren

–

Gevangen in een lichaam leeft de geest

Net vleugels die jou aanstaren

–

Over de toekomst…het verleden…

En door naar het heden

Ofwel, de vermalen uren

–

Je denkt aan de wereld zonder huis

aan het eind groeit de hoop

–

Bevrijd het verduren

Van het tikken van de tijd

–

Tik tak tik tak tik tak tik tak

Tikt het tikken van de tijd

–

Ja, je denkt aan je wereld

Zonder huis

–

De vrijheid is het beste medicijn

In deze wereld

–

Glenn “L” Parami

–

Als toegift hangt hij nog de loodzware tassen met bevoorrading voor me aan het stuur van m’n fiets! Superlief!

(Helaas lukt het niet om het gedicht in de originele layout hier weer te geven. Die is te downloaden op De Binnenvest.)

Zijn diamanten lach

	Belinda VW op In memoriam: Ferguut de Ruwaer…
	stronglovechris op In memoriam Don Leo. Mijn liev…
	reinswart op Zin in een nieuw begin. Gruwel…
	stronglovechris op Zin in een nieuw begin. Gruwel…
	Samantha op Gigantisch gekrijs in de steeg…

recepten van de toverheks

cheer yourself up, toverformules voor een vrolijk leven

Categorie archief: heksenverhalen

Alex Orbito in Bloemendaal! Heksjes uit alle windstreken verzamelen zich rond deze kleine toegewijde man. Een GROOT voorbeeld voor Heks. En hij heeft de Camino gelopen!!!!!

Kinderen zijn toch zo ontwapenend. Twee Heksjes delen hun kunstschatten. Werk van Tom Seerden en Eva de Visser. Zoveel schoonheid maakt blij…

Hier is Han, mijn nieuwe huisgenoot. Stokoud. Dateert uit de Han dynastie, 200 voor tot 220 na Christus. Een magisch geladen artefact. Echt iets voor Heks…..

Probeer maar eens niet aan een roze olifant te denken! Geen doen. Compassie met dit aandachtschuwe, liefdevolle wezen.

Glutenvrije, sojavije, lactosevrije Thaise groene curry. En glutenvrije, lactosevrije, sojavrije kangkoeng met trassi….

Je zal maar de pech hebben vrouw te zijn, Marokkaans en bepaald niet dom…..en gescheiden van een superfoute kerel: Alles kwijt door een eikel. Maar gelukkig zelf OK.

Een vliegende Heks vangt altijd wat. Vangt ook wel eens iets op. En: niets zo veranderlijk als de mens…..

Heks op pad met ontstemde Tampoera. Na liefdevolle behandeling stijgt de stemming. En weer aangetoond: Geen toon zonder boventoon!

Nog dertien nachtjes slapen: Dan is het zover! Mijn leermeester, spiritueel familielid en inspirator, Alex Orbito, komt naar Nederland. Dat worden weer hele heerlijk helende dagen……

Leidse Straatdichter Glenn “L” Parami aan het woord: ‘WERELD ZONDER HUIS’.

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen: