Een groot deel van de kerstdagen breng ik door in de BEDlehemkerk. Maar er wordt ook een subliem kerstdiner in elkaar geknutseld door Heks en Steenvrouw: Kalkoen à la Jamie!

‘Heks, wil je tweede kerstdag komen dineren?’ Ik wordt op het allerlaatste moment uitgenodigd bij oude vrienden van me. Ook de familie roert zich vlak voor kerst met allerlei in der ijl in elkaar geknutselde plannen. Helaas moet ik verstek laten gaan, gelukkig is er nog geen sprake van ‘wat doen we met Heks dit jaar?’: Ik heb al bezigheden! Steenvrouw en Heks gaan een kalkoen in de oven stoppen. Een megaproject.

Een paar maanden geleden zitten we al plannetjes te maken. ‘Zullen we het weer samen vieren? Met de kindertjes erbij?’ Al jarenlang komt mijn vriendin met haar grut op tweede kerstdag Chinees fonduen. Of eigenlijk Koreaans: Daarbij zit er een gloeiendhete bakplaat middenin de pan met bouillon.

‘Ik overleg het met de kids. Ze worden zo groot en hebben vaak zelf ook plannen.’ Een paar dagen later krijg ik uitsluitsel. ‘Mijn zoon vindt het superleuk als je komt, maar wil het graag een keertje thuis vieren. Dus je bent van harte uitgenodigd. Zullen we binnenkort overleggen wat we gaan koken?’

Ja, die kinderen zijn opgeschoten als kool. Ik zie Steenvrouw nog voorrijden met haar fietskar vol kleintjes. Nu fiets ik met zo’n kar. Met daarin een pup.

‘Zullen we dit jaar eens een echt kerstdiner doen? Iedereen maakt iets en we trekken ook deftige feestkleding aan?’ We zijn er snel uit. Een ouderwets kerstdiner met alles erop en eraan. Daar hoort natuurlijk een kalkoen bij!

Mijn vriendin heeft nog nooit zo’n monster in de oven gestopt. Heks heeft wel wat ervaring. Bovendien heb ik jaren het kunstje afgekeken van mijn vader: Hij was echt een geweldige kok. Dagenlang was hij met zo’n kalkoen in de weer. Een jaarlijks terugkerend fenomeen. ‘Ik heb dus ook nooit uitgedroogde plofkalkoen gegeten, zoals de halve wereld. En dat gaan we dit jaar ook niet doen!’ verzeker ik Steenvrouw.

De week voor kerst lig ik veel in bed. Ik ben toch zo slecht met mijn lijf. Een kerstboom is er niet bij dit jaar. Het idee zo’n loodzwaar onhandelbaar ding te moeten sjouwen en optuigen bezorgt me al spierpijn. Ook de andere versieringen blijven in de kast. Geen kersttafel vol engeltjes en chocolade. Geen ijsparadijs in mijn toilet. Ik koop alleen een paar plantjes en een bos amaryllissen.

Ook haal ik een wat vleeswaren, haring en wat Marokkaanse delicatessen. Daar moet ik het maar mee doen dit jaar. ‘Ha Toverheks!’ Ilias staat naar me te glimmen in zijn marktkraam. Sinds ik een keertje over hem heb geschreven, hij gaf me zo een pak geld mee toen ik mijn portemonnaie vergeten was,  zijn we dikke maatjes.

Hij strijkt met zijn hand langs zijn gezicht, trekt een uitgemergeld mummelmondje en kijkt me streng aan. Ja, ik weet het. Ik ben hartstikke mager momenteel. Het laatste jaar zijn er zomaar tien kilo’s overtollig lichaamsvet verdwenen. Nou ja, overtollig. Ze zaten me bepaald niet in de weg.

Niets ontgaat de scherpe blik van Ilias. ‘Magere vrouwen is niets gedaan. Daar doen we wat aan,’ spookt er ongetwijfeld door zijn hoofd. Hij zwiept een emmer verrukkelijke vissoep uit zijn voorraad omhoog. ‘Voor jou, Heks, kun je een beetje aansterken…..’ Hij kijkt naar mijn spierwitte bekkie. Pakt nog een emmer. En een groot Turks brood……. ‘Goed eten, lieve Toverheks.’ Hij deponeert zijn gulle gaven op mijn fietskar.

Goeie hemeltje. Ik kan de hele kerst aan de soep. Hoogstwaarschijnlijk zitten er gluten in, maar ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om deze geschenken niet aan te nemen. Alleen het kijken naar de potten soep doet me al goed. Later waag ik me toch aan een bordje en inderdaad: Heel erg lekker.

Kerstavond lig ik in bed. Uitgeput. Ik slaap tot een uurtje of tien. Schrik wakker. Trek een kerstachtige outfit aan en spurt naar de kerk. Omdat ik laat ben zit ik helemaal achterin. Zoals altijd. Kortjakje in haar kerstpakje.

Eerste kerstdag slaap ik uit. In de loop van de middag meld ik me bij Steenvouw met een tas vol vergeten groenten. En een ijskoude fles bubbels.

De gehele week hebben we onafhankelijk van elkaar Jamie Olivers kerstrecepten bestudeerd. Ik heb hem allerlei verrukkelijke dingen zien uithalen met een kalkoen. Groenten zien roosteren. Verrassende vulling zien maken…..

Mijn vriendin heeft alle benodigde ingrediënten in huis gehaald. Spek, cranberries, rundergehakt alsmede een bakbeest van een scharrelkalkoen. Superieure kwaliteit. In haar tuin staan allerlei verse kruiden te overwinteren. Tevens heeft ze een paar grote ovens in keuken en bijkeuken. Kortom: We zijn er klaar voor.

Zo rommelen we een heerlijke vulling in elkaar. Stoppen gezamenlijk die hele pan vulling in het beest. Naaien em dicht met een takje Rozemarijn. Proppen doorgesneden clementines in zijn kont. Bekleden het geheel met spek. Leggen dit spectaculaire hoofdgerecht op een bedje van groenten in een grote ovenschaal……

Tussendoor gaan we heerlijk met het hondje wandelen. Tot slot maken we de fles bubbels soldaat. Heks zet allemaal lekkere liflafjes op tafel. En een bord vol haring. We hebben het verdiend. Morgen hoeft Steenvrouw de kalkoen alleen nog maar in de oven te zetten en een keer of driehonderd te bedruipen…….

Tevreden fiets ik aan het begin van de avond naar huis. Ik laat mijn hondje nog uitgebreid uitrennen langs de Vliet. Dan geef ik alle beesten eten en ga eventjes op bed liggen uitrusten. Strakjes ga ikzelf wel eten. Ik heb nog wat Indische afhaalchinees in de koelkast staan.

Als ik wakker schiet is het al midden in de nacht. Ik verzuim om te kijken hoe laat het precies is, maar ga eerst nog een laatste rondje met het hondje wandelen. Jeetje, wat is het stil op straat. Compleet uitgestorven.

Thuisgekomen zet ik mijn eten in de magnetron. Ik heb Ilias beloofd om beter en meer te eten, dus ik neem ook nog wat van zijn soep. Voor de televisie peuzel ik het op. Pas op dat moment krijg ik in de gaten dat het vijf uur in de morgen is. Ik zit in feite te ontbijten!

Natuurlijk kruip ik er nog een paar uur in. Ik wil graag okselfris zijn voor ons fenomenale kerstdiner!

 

 

 

 

 

Chagrijnig wakker worden door ‘Mannetjes van Portaal’. Helaas krijg ik de komende weken nog vaak te maken met de hopeloze praktijken van deze malafide verhuurgigant.

 

WONINGBOUWVERENIGING PORTAAL. LEIDEN, HUIZENMARKT, VERHUREN VAN WONINGEN, PORTAAL, MEDEWERKERS,

Portaal heeft zich ingevroten in de Leidse Woningmarkt

Als je Heks ergens chagrijnig mee krijgt is het haar slaap verstoren. Ik ben al niet zo’n goede slaper. Vooral inslapen is een kolere klus in mijn beleving. Dat komt omdat ik allerlei stofjes mis, om van de wereld te geraken. Zoals tryptofaan bijvoorbeeld. Dat magische stofje, dat ons doet gapen. Bij ME zie je allerlei afwijkingen in de hersenstofwisseling en dit is er één van. En gelijk dan maar één, die je hele leven ontregeld. Want als je niet slaapt voel je je ellendig….

WONINGBOUWVERENIGING PORTAAL. LEIDEN, HUIZENMARKT, VERHUREN VAN WONINGEN, PORTAAL, MEDEWERKERS,

Hun eigen panden zien er duur, gelikt en goed onderhouden uit

Vanmorgen om drie minuten over half negen vergaat de wereld. Het begint in een appartementencomplex in een steeg in Leiden. Mijn huis om precies te zijn. Een hels kabaal vult de lucht, terwijl het gebouw op zijn grondvesten trilt. Ik zit van schrik rechtop in bed, waar ik pas een paar uur van wat zoete slaap heb kunnen genieten. Om me heen staren zeven paar kattenogen me angstig aan. Een onrustig hondje aan het voeteneind completeert mijn geschrokken  roedeltje.

WONINGBOUWVERENIGING PORTAAL. LEIDEN, HUIZENMARKT, VERHUREN VAN WONINGEN, PORTAAL, MEDEWERKERS,

What the fuck is dit? Nijdig strompel ik mijn bed uit. Sinds dit weekend hangt mijn heup uit de kom, dat doet verrekte zeer. Ook heb ik niet al te best geslapen en veel te kort. Dat bepaalt de lengte van mijn lontje vandaag, vrees ik.

Ik open de voordeur en loop het dreunende trappenhuis in. “MANNETJES,’ scheld ik, ‘Het is weer zover, een rampenleger is het leegstaande benedenhuis ingemarcheerd. Om het geluid goed door het hele gebouw te laten dreunen, laten ze natuurlijk de voordeur wijdopen staan. Binnen worden tegeltjes uit de badkamer gebeukt.

Dit nadat mijn voormalige buurvrouw op last van dat achterlijke kutclubje, Portaal, met bloed, zweet en tranen  en een afschuwelijk chemisch middeltje een laag verf van de stokoude oerlelijke tegels heeft moeten verwijderen. Alsof ze niets beters te doen had tijdens haar hectische verhuizing……

WONINGBOUWVERENIGING PORTAAL. LEIDEN, HUIZENMARKT, VERHUREN VAN WONINGEN, PORTAAL, MEDEWERKERS,

Het zie er niet uit als een energiezuinig gebouw, met al die ramen. Badend in het licht.

We hebben een week met een afschuwelijke giftige damp in het trapportaal gezeten. Daar zijn geen ramen, dus zo’n lucht blijft hangen. End dat dus allemaal voor niets. Lang leve die kloteklunsclub van een woningbouwvereniging Portaal. Waar communicatie nog moet worden uitgevonden. Waar ze denken, dat wij er zijn voor hen in plaats van andersom…..

Ach ja, woningcorporatie Portaal. De Grootste Lamlullenclub onder de sociale woonvoorzieningen. Als ze moeilijk kunnen doen, waar het gemakkelijk kan, zullen ze het niet laten.

WONINGBOUWVERENIGING PORTAAL. LEIDEN, HUIZENMARKT, VERHUREN VAN WONINGEN, PORTAAL, MEDEWERKERS,

Zo ook de mannetjes. Ze gaan natuurlijk eerst een minuutje of twintig tekeer. Totdat we allemaal in Shellshock zijn. Niet meer in staat om de komende anderhalve dag te slapen, te denken of anderszins onze hersenpan te gebruiken. Dan gaan ze een anderhalfuur (!) koffie drinken in de voor de deur geparkeerde auto. Je mag daar absoluut niet parkeren, maar daar hebben ze gewoon maling aan.

WONINGBOUWVERENIGING PORTAAL. LEIDEN, HUIZENMARKT, VERHUREN VAN WONINGEN, PORTAAL, MEDEWERKERS,

Betaalbare woningen vindt je bij Portaal. Geheel onderhoudsvrij…..

Het is weer een of ander stom sloopbedrijf. Gelukkig niet de zaagselhoofdenclub, Brehms Sloopwerkzaamheden, die hier abusievelijk mijn mooie gelakte hardhouten vloer heeft gesloopt in het verleden. Door er DUCK tape op te plakken. Ook tijdens het verwijderen van wat tegeltjes en keukenblokken. Je zou verwachten, dat deze professionals wel beter zouden weten. Dat ze ervaring zouden hebben. Dat ze weten wat ze doen. Niets is minder waar. Dat woningbouwverpleeginstelling Portaal capabele mensen inhuurt is een fabeltje.

Dat ze die sufklunzen inhuren is tot daar aan toe. Als het echter misgaat, geeft de woningbouwvereniging niet thuis. Ik heb indertijd zelf met grote moeite door tussenkomst van een advocaat, een paar honderd euro voor die vloer gekregen. Dat is niet eens genoeg om een bus peperdure vloerlak te kopen. Laat staan om iemand in te huren, om de vloer op te schuren en de lak erop te smeren…..De briefwisseling gevoerd door sloopbedrijf Brehms was shockerend, dom, grof, vol taalfouten en bedreigend. Mijn advocaat stond perplex. En waar was Portaal? Nergens te bekennen!

Het enige, wat die sloopgasten kunnen is de beuk erin. En dat zullen we dan weten ook. Ik mag eigenlijk al blij zijn, dat deze jongens pas om half negen met dat inferno begonnen zijn en niet om zeven uur vanmorgen.

WONINGBOUWVERENIGING PORTAAL. LEIDEN, HUIZENMARKT, VERHUREN VAN WONINGEN, PORTAAL, MEDEWERKERS,

Portaal rekent zich rijk.

Om een uurtje of half elf gaat de telefoon. Ik krijg een bandje van de woningbouwvereniging aan de lijn als ik hem oppak. Met een keuzemenu. Huh? Wordt je nu ook al gebeld door een automaat? Hebben ze zelfs de mensen achter de telefoon wegbezuinigd? Is Portaal uiteindelijk dan toch echt helemaal ontmenselijkt?

‘Het gesprek kan worden opgenomen voor trainingsdoeleinden,’ blaat de automaat intussen in mijn oor.

‘Als je niks persoonlijks te melden hebt, zoek je het maar uit,’ riposteer ik nijdig in de hoorn. En verbreek de verbinding. Wat is het toch een hopeloze rampenclub, Portaal,

Ik moet helaas ook weer aan de mannetjes. Ik zie er als een berg tegenop. Gisteren kwam de eerste. Om voegen in de badkamer aan te smeren.  Je word dan geacht een hele ochtend thuis op hen te zitten wachten.

WONINGBOUWVERENIGING PORTAAL. LEIDEN, HUIZENMARKT, VERHUREN VAN WONINGEN, PORTAAL, MEDEWERKERS,

Er werken wel degelijk mensen bij Portaal, hier zijn ze aan het sporten.

De jongeman wierp een blik op het aan te smeren muurtje en belde vervolgens die kloteclub. Dus de hele morgen voor niets zitten wachten. Volgende week komt de opzichter, want die muur moet eruit. Dat wordt weer een ochtendje thuiszitten. Morgen komt de verwarmingsman. Ook weer een ochtend  verplicht huisarrest. Dan moet die muur er nog een keer uit. Ik gok, dat er ook een nieuwe ketel in de maak is en waarschijnlijk een radiator. Dat wordt weken thuiszitten. Terwijl ze er hier een tyfusbende van gaan maken……

Een mens met een normale baan kan maar beter niet bij dit hopeloze sukkelclubje van een Portaal gaan huren. Je zou wel gek zijn. Het kost je al je vakantiedagen.

En leveren ze dan nog een beetje goed werk af?

Nee !!!!

WONINGBOUWVERENIGING PORTAAL. LEIDEN, HUIZENMARKT, VERHUREN VAN WONINGEN, PORTAAL, MEDEWERKERS,

Bobo’s genoeg in dit machtsbolwerk

Twee jaar geleden hebben ze hier een paar weken zitten verbouwen in het toilet. Uiteindelijk werd er een nieuwe toiletpot geplaatst. Daarbij hebben ze zo verschrikkelijk lopen klunzen, dat er na een tijd een haarscheur in de pot verscheen. Spontaan.

Intussen heeft de scheur serieuze proporties aangenomen. Een lekkage is in de toekomst bepaald niet uitgesloten. Maar op mijn telefonade over die defecte pot, werd mij verteld, dat ik de pot op kon. Ik mag zelf een nieuw toilet gaan betalen…… Dat is Heks allerminst van plan. ‘Ik ga die pot op op jullie risico! Mocht er een lekkere lekkage ontstaan, dan merken jullie het vanzelf wel. Ooit. In de berging van mijn aanstaande nieuwe buur. Die is dan direct uit de droom, wat betreft jullie service. Van harte welkom in je nieuwe shitwoning. Lang leve Portaal!.

Heks is niet de enige, die moeite heeft met de praktijken van Portaal:  Portaal ligt weer overhoop met huurders Zeeheldenbuurt…..

WONINGBOUWVERENIGING PORTAAL. LEIDEN, HUIZENMARKT, VERHUREN VAN WONINGEN, PORTAAL, MEDEWERKERS,

 

WONINGBOUWVERENIGING PORTAAL. LEIDEN, HUIZENMARKT, VERHUREN VAN WONINGEN, PORTAAL, MEDEWERKERS,

Alles ziet er gelikt uit, behalve de huurwoningen…..

 

Stad maakt zich klaar voor volksfeest: Leidens Ontzet! Verlossing na jarenlange belegering. Door Spanjaarden nog wel. Je kunt je er niets meer bij voorstellen…. De moeite van het vieren waard! Niet iedereen wordt altijd verlost van kwelgeesten. Gerechtigheid is vaak ver te zoeken…..

fanfare, toeters, trommels, bewegende fanfare, drumband, trompet, blaaskapel, parade

De stad is in licht opgewonden staat. Hele stukken zijn onbegaanbaar. Grote kerels met klauwen van handen schroeven enorme kermisattracties in elkaar. Friettenten schieten als paddestoelen uit de grond. Een vage geur van hutspot vult de straten. Langs de grachten verschijnen de eerste kraampjes met dingen die je niet nodig hebt. Studenten zijn zich alvast aan het indrinken. Nog een nachtje slapen en dan barst het feest los.

fanfare, toeters, trommels, bewegende fanfare, drumband, trompet, blaaskapel, parade

Ik heb mijn auto voor het politiebureau geparkeerd. De veiligste plek lijkt me. Bovendien bereik ik met het gele gevaar vanuit mijn wijk op geen enkele manier meer de bewoonde wereld. Dat wordt te voet al moeilijk. Hondje uitlaten is werkelijk een ramp de komende dagen. En waarom? Vanwege ons eigen Leidse volksfeest: 3 oktober.

fanfare, toeters, trommels, bewegende fanfare, drumband, trompet, blaaskapel, parade

Gisteren is per ongeluk mijn vriezer ontdooid. Ik kwam er iets te laat achter, dus mijn hondje had een hele goeie dag. Het was een enorme klus om alles uit te zoeken en schoon te maken. Een aantal dingen zijn nog te gebruiken, dus ik ben aan het kokkerellen geslagen. Hoewel ik eigenlijk lekker wil uitrusten, om het komende weekend te overleven, ben ik de hele tijd druk in de weer.

fanfare, toeters, trommels, bewegende fanfare, drumband, trompet, blaaskapel, parade

Nu staat er een enorme schaal klapstuk in de oven. Ik ga zo aardappelen schillen, pastinaak en uien schoonmaken, wortel en ui door een keukenmachine halen…… Of zal ik lekker vroeg naar bed gaan? Morgen is er weer een dag uiteindelijk. Het enige, dat echt af moet is al dat vlees in de oven.

fanfare, toeters, trommels, bewegende fanfare, drumband, trompet, blaaskapel, parade

Op de televisie is een drama aan de gang. Iemand krijgt tijdens een operatie een bijna dood ervaring. Het grijpt me aan. Heks is ook een keertje in het ziekenhuis de pijp uitgegaan en toch blijven leven. Tegen alle verwachtingen in. Technisch gezien had ik dood moeten zijn.  Er zat meer bloed in mijn buikholte, dan in mijn aderen…..Sindsdien kijk ik heel anders tegen de dood aan. Het idee, dat we ook maar iets weten en begrijpen heb ik helemaal losgelaten. Nieuwsgierig ben ik nog steeds.

fanfare, toeters, trommels, bewegende fanfare, drumband, trompet, blaaskapel, paradefanfare, toeters, trommels, bewegende fanfare, drumband, trompet, blaaskapel, parade

Als ik vanmiddag eventjes in het ziekenhuis ben voor wat medicatie, loop ik een bekende tegen het lijf. Het is iemand, die vroeger heel lullig tegen me deed over het feit dat ik een ziekte heb. Door meditatie en bewustzijn zou ik dat gewoon weg kunnen krijgen. Zieke mensen vond ze sowieso erg irritant. We mediteerden ooit samen in een groep. Daar zaten relatief veel zieke, zwakke en misselijke zielen in. Op zoek naar wat verlichting…. Regelmatig kreeg deze of gene met een gebrek een veeg uit de pan.

fanfare, toeters, trommels, bewegende fanfare, drumband, trompet, blaaskapel, parade

Gek genoeg werkt ze wel in een ziekenhuis! Ik zit eventjes zit te wachten, terwijl ze een telefoongesprek voert. Vol verbazing observeer ik haar. Liefdevol en geduldig staat ze de patiënten te woord!

fanfare, toeters, trommels, bewegende fanfare, drumband, trompet, blaaskapel, paradefanfare, toeters, trommels, bewegende fanfare, drumband, trompet, blaaskapel, parade

Ik informeer hoe het met haar gaat. Ze heeft zelf enige tijd geleden een ernstige ziekte doorgemaakt. Aanvankelijk riep ze dat ze het wel eventjes weg zou mediteren. ‘Ik hoef geen chemo, bestraling of operatie. Ik ga het op een andere manier aanpakken.’ Later bleek ze het toch niet te redden zonder behandelingen. Maar het gaat weer goed met haar! Gelukkig.

fanfare, toeters, trommels, bewegende fanfare, drumband, trompet, blaaskapel, parade

Ik ben natuurlijk benieuwd of deze ervaring haar iets milder heeft gemaakt. Ze werpt zichzelf links en rechts altijd op als geestelijk leider, maar ik zou nog geen gezond schaap aan haar kudde toevertrouwen. Laat staan een mens met sores. Maar misschien heeft haar ziekteproces louterend gewerkt?

fanfare, toeters, trommels, bewegende fanfare, drumband, trompet, blaaskapel, parade

‘Oh, die ziekte, daar denk ik niet meer aan. Als het terug komt zien we wel weer. Ik ben nu zover, dat ik weet waarom ik ziek ben geworden.’ Dus ziekte heeft een reden! Je kunt er achter komen waarom dit lot je treft! Vervolgens vertelt ze over haar nieuwe spirituele leraar. Ik heb over hem gehoord.

Het is een afvallige monnik. Jarenlang verbleef hij in het klooster van mijn leraar Thich Nhat Hanh. Hij is intussen enigszins omstreden in die kringen, want hij is getrouwd. Heks maakt het allemaal niet uit. Maar ik heb dan ook niets tegen seks. Ik heb meer moeite met het celibaat. Niet als gedrag, maar als gedragsregel. Volgens mij is het niet zonder gevaar om seksuele energie te onderdrukken. Kijk maar naar het seksuele misbruik door de celibatairen in de Katholieke kerk….

fanfare, toeters, trommels, bewegende fanfare, drumband, trompet, blaaskapel

Het lijkt er niet op, dat mijn kennis veel opgestoken heeft van haar ziekte, maar ik kan me vergissen. Ze is er in elk geval niet milder van geworden betreffende het fenomeen ziek zijn. Ik heb nog steeds het gevoel, dat ik een sukkel ben in haar ogen met mijn ziekte. Als ik iets beter mijn best zou doen was ik er al lang vanaf. Maar ja, ik krijg geen chemo en bestraling. Ik moet het maar zo’n beetje zelf uitzoeken…..

fanfare, toeters, trommels, bewegende fanfare, drumband, trompet, blaaskapel, parade

Zij is niet de enige, die me zo’n gevoel heeft bezorgd onlangs. In het MEpatiëntenblad van deze maand staat een artikel, dat me treurig maakt. Het is een verhaal over de ervaringen van een aantal mensen met een wat schimmige behandeling. Binnen drie dagen van je klachten af. De patiënten leren om bepaalde patronen te doorbreken en hopla, je bent weer fris en fruitig. Wat een gelul.

 

Ze vertellen er overigens niet bij, hoe ze dat resultaat bewerkstelligen. Eigenlijk staat er niets in het verhaal waar je uit kunt opmaken, wat ze met je gaan uithalen in die drie dagen. Uiterst mysterieus. Er zal wel een lekker prijskaartje aan hangen. Pure geldklopperij vermoed ik.

fanfare, toeters, trommels, bewegende fanfare, drumband, trompet, blaaskapel, parade

Als ik check of het soms om een advertentie gaat, blijkt het wel degelijk een artikel te zijn. Niet redactioneel. Mensen hebben stomweg hun ervaringen opgeschreven……. En dat wordt dan over ons, patiënten,  heengestort…….

Wat ik wel erg vind is dat dit blad, MEdium, hieraan meewerkt. We hebben al zoveel problemen om serieus genomen te worden. Als onze eigen mensen nu ook al beginnen met dit soort flauwekulverhalen, dan is het einde compleet zoek!

fanfare, toeters, trommels, bewegende fanfare, drumband, trompet, blaaskapel

Onder mijn raam begint de fanfare te toeteren. Hun oefenhol is hier om de hoek. Ze gaan meedoen aan een Jamboree. Ik schreeuw wat aanmoedigingen naar buiten. Maak een paar foto’s De komende dagen zullen ze nog heel wat charges doen vanuit deze steeg. Taptoe, optocht, Reveille! Het feest is nu officieel begonnen.

fanfare, toeters, trommels, bewegende fanfare, drumband, trompet, blaaskapel, parade

 

Het bankroet van de zorgzame samenleving. Heks sombert over de huidige maatschappelijke ontwikkelingen. Murwgeslagen medemensen en hun voorvechters. Want er staan altijd weer mensen op om hun schouders eronder te zetten. Gelukkig!

GEEN MENS IS ILLEGAALGEEN MENS IS ILLEGAAL

Vanmorgen in mijn kerk, waar god ook een vrouw is, gaat het over iets doen voor een ander. En dan vooral iets doen voor een ander, die niet tot je clan behoort. Het is niet gebaseerd op het ‘Barmhartige Sameritaanverhaal’ deze keer, maar het komt op hetzelfde neer. Het gaat over een blinde, die zich aan Jezus opdringt tijdens een intocht hier of daar. De menigte ergert zich. Vervelend toch, die mensen met ziektes en gebreken.

En ook, dat het je kan overspoelen, dat bezig zijn voor een ander. Waar leg je de grens?

GEEN MENS IS ILLEGAAL GEEN MENS IS ILLEGAAL

Aan het eind van de dienst wordt er een oproep gedaan door een dame om een man, Victor Tata , te helpen. Alweer! Al vele malen is er een beroep gedaan op de kerkgangers om deze man financieel te steunen. Soms komt hij zelfs langs om ons te bedanken voor alle hulp.

Het verhaal van Victor Tata is waanzinnig. Als illegaal werd hij opgepakt, in de gevangenis gesmeten en mishandeld door de vreemdelingenpolitie. Hij heeft daar lichamelijk letsel aan over gehouden…..

GEEN MENS IS ILLEGAAL GEEN MENS IS ILLEGAAL

Na heel veel gedoe en rechtszaken is hij eindelijk weer vrij en met zijn gezin (!) herenigd. Hij mag nu wel blijven, maar niet werken. Zodoende is het gezin aangewezen op een uitkering. Die is nu weer plotseling stopgezet. Na de dienst spreek ik de dame, die altijd voor hem vecht, aan. ‘Hoe is dit nu weer mogelijk?’  ‘Het is gewoon pesten’, vertelt ze me. Verschrikkelijk. Een schril contrast met wat hier vanmorgen werd gepredikt.

GEEN MENS IS ILLEGAAL GEEN MENS IS ILLEGAAL

Ik heb ook heel veel te maken gehad met pesterijen en willekeur, van een geheel andere orde natuurlijk,  ten aanzien van de ziekte ME. Het toppunt was wel een ambtenaar, die zomaar wat uren thuiszorg afnam, omdat mijn toon (door de telefoon!), hem niet beviel. Een ongelofelijk vals mannetje. Hij had er ook precies de goede naam voor. Meneer Rat. Maar ik ken ook iemand, die dezelfde man meneer Schat noemt, omdat hij haar moeder zo goed heeft bijgestaan tijdens haar ziekbed….. Een heel andere ervaring dus. Haar toon beviel hem blijkbaar uitstekend.

Maar goed. Gelukkig ben ik van die man verlost.

GEEN MENS IS ILLEGAAL GEEN MENS IS ILLEGAAL

Vanmiddag met Fiederelsje gewandeld. We hadden het over het nieuwe streven van het huidige kabinet, om buren te verplichten om voor elkaar te mantelzorgen. En mensen op te dragen om hun dierbaren in verpleegtehuizen te verzorgen. Een prachtig streven. Weg met de ‘zorgzame samenleving’. We leveren elkaar uit aan de willekeur van de buurtbewoners.

Ach ja, als het een gemiddelde gemeente ambtenaar al niet lukt om consistent compassie te genereren, zie ik het somber in voor de gemiddelde buur.  Zolang zelfs in het professionele circuit illegalen nog worden gepest en mishandeld, lijkt het me onverstandig om de verzorging van zieken en zwakken over te laten aan de willekeur van de gemiddelde medemens.

GEEN MENS IS ILLEGAAL

Over een aantal jaren hebben we zwerfbejaarden. Slapend in de metro in de grote steden. Of in de tuinhuisjes van vergeten volkstuintjes. Jongeren zijn tegen die tijd echt weer barbaren, door het gebrek aan ethische voeding vanuit kunst en cultuur. Gewoon vijftig jaar terug in de tijd. Dragen ook alle vrouwen weer een hoofddoek, want dat deden we toen ook. Eindelijk integratie door degeneratie….

GEEN MENS IS ILLEGAAL GEEN MENS IS ILLEGAAL

‘Meedogenloos voorspel’ en ‘How to live with a huge penis?’ Ontmoeting tussen jeugdgeliefden op leeftijd met bijpassende geschenken…..

jeugdgeliefden

Staartje

Woensdagavond haalt mijn jeugdliefde me op voor een etentje. Hij geeft me een paar cadeautjes, een aantal CD’s van oude LP’s, waar we vroeger naar luisterden. En een Bouquetreeks, for old time’s sake. “Meedogenloos voorstel’, heet het flutje. ‘Meedogenloos voorspel,’ grap ik . We schieten in de lach, de stemming zit er al flink in. In een impuls besluit ik hem ook een cadeautje te geven. Eerder had ik dit al overwogen, maar ja, het leek me een ietwat ongepast presentje voor een ex.
Maar nu hij met vrouwenporno komt aanzetten durf ik het wel aan….. 😉
IMG_3363 IMG_3366

Een tijd geleden stuitte ik op een ongelofelijk grappig boekje: ‘How to live with a huge penis?’ Ik kocht direct drie exemplaren. Mijn vrienden weten natuurlijk wel, dat ik mijn leven lang al graag grapjes maak over dit onderwerp. Vroeger met mijn broer.  Hij heeft er dan ook als eerste eentje in ontvangst mogen nemen. Wat was hij er blij mee!  Hij liet het aan al zijn vrienden zien, deze aanwinst voor zijn boekenkast.

Staart heeft een App

Staart heeft een App

Staart heeft een App

Kijk, Heks, het is een matige wijn!

Het tweede exemplaar is dus voor Staart. Als geen ander kon ik hem vroeger de slappe lach laten krijgen over dergelijke onderwerpen. Tranen biggelden dan over zijn wangen, terwijl hij hikkend naar adem hapte. Ik weet zeker, dat hij het met plezier zal lezen. Om indruk te maken op de andere restaurantbezoekers, legt hij het later pontificaal op ons tafeltje……

IMG_3369 IMG_3371 IMG_3370IMG_3376 IMG_3378 IMG_3377

Net als we ons zo’n beetje installeren, komt mijn goede vriend Pappa binnen met zijn zoon. Er zijn nog maar twee plaatsen vrij, precies aan het tafeltje vlak naast het onze. ‘Ga weg!’ roep ik onbeleefd. ‘We hebben allemaal persoonlijke dingen te bespreken!’  Vader en zoon maken, dat ze wegkomen, ondanks protesten van een berouwvolle Heks. Zo kunnen Staart en ik ongestoord elk onderwerp aanroeren, zonder luistervinken.

IMG_3373 IMG_3375

lachende man met Huge penis

Hij begint al te giechelen…..

Dat is maar goed ook, want er valt veel te bepraten. De meest uiteenlopende zaken komen aan bod. Oude koeien worden uit slobberige sloten gedregd. Pijnlijke zaken worden niet geschuwd.

Heks wordt zelfs nog behoorlijk venijnig over een gemeenschappelijke ‘kennis’. Een draak van een vrouw. Iemand, die mij willens en wetens heeft beschadigd. Zelfs nu strooit ze nog allerlei onwaarschijnlijke verhalen over mij rond. Yek.

IMG_3379Meedogeloos voorspel, met sardonische glimlach, krullende lippen, sannende dijen, rolletjes pepermunt in broekzakken

Meedogeloos voorspel, met sardonische glimlach, krullende lippen, enorme spannende dijen, kloppende rolletjes pepermunt in broekzakken,

Haar assistente in het kwaad is een hele domme koe van een vrouw, een oude vriendin van Heks. Sommige mensen hebben wel een zeker IQ, maar weigeren die grijze massa te gebruiken……

Terwijl ik naar Staart luister, realiseer ik me, dat het tijd wordt om ook deze twee taarten achter me te laten, te vergeven dus. Mensen weten werkelijk niet wat ze doen. Uit domheid, of jaloezie. Het Secreet heeft ooit ook ‘iets’ met Staart gehad, na Heks. Hij hield bij lange na niet zoveel van haar, als van Heks. Het was een vaag gebeuren, vertelt Staart.  Dat heeft ze mij nooit vergeven.

Ook delen we een diepe pijn, vergelijkbaar trauma….. Hetgeen in ons geval niet bepaald een band schept. Toen haar latere man, een lamlul van een kerel, ook nog een poos achter Heks aan ging lopen, waren de rapen gaar.

how to live with a huge penis?

Een zelfhulpboek

Het is een vrouw, die mensen koopt, met gunsten, drank  en drugs…… Opeens realiseer ik me, hoe gelukkig ik ben: Mensen houden van Heks om Heks. Niet om wat ik voor hen koop. Niet om wat ik voor hen doe. Niet omdat ik ze onderdak verschaf en me in hun problemen wentel….

OMG: Omvangrijke Manneijke Genitaliën

OMG: Omvangrijke Manneijke Genitaliën

“Wat ik zo leuk vind aan je blog en ook herken van vroeger’, zegt Staart,’ is die enorme liefde voor mensen. Dat heb je altijd gehad Heks.’ Nou ja, niet voor alle mensen, dat blijkt maar weer. Ook een Toverheks heeft zo haar vijanden. Hele vervelende en lastige partners…..

Via een omweg probeer ik dan toch maar mijn vijanden lief te hebben. Staart geeft om deze vrouw, een heel klein beetje dan. Dus er zit iets goeds in dat monster…..Hoe zou het zijn als ik deze vrouw niet kende en gewoon in een parkje tegenkwam?

Plotseling komt het gesprek op parallelle universa. Staart is wiskundige en stuit vanuit die invalshoek soms op theorieën hieromtrent. Heks reist met het grootste gemak heen en weer tussen verschillende werkelijkheden. We bespreken uitgebreid de mogelijkheden van dit principe.  Hier vinden de wiskundige en de heks elkaar. ‘In een ander universum, gaan we het er beter vanaf brengen met de liefde,’ beloven we elkaar. Een grappig idee.

Later drinken we thee in huize Heks. We bekijken hele oude foto’s. Ik heb nog een krantenknipsel voor hem. Staart was in zijn jonge jaren activist….. Ketende zich vast aan kerncentrales e.d. Als ik hem uitzwaai, roept hij op de hoek van de straat: ‘Weet je nog, dat we hier ‘, hij wijst op een uitgaansgelegenheid, ‘in een enorme party terecht kwamen en de hele nacht feestten? Tussen wildvreemde mensen?’

Het begint me te dagen. Zo’n ervaring, die je denkt nooit te zullen vergeten. Was me bijna ontglipt…….

IMG_3385 IMG_3389 IMG_3388 IMG_3386

Heks laat zich lanceren, gaat grondig flaneren en krijgt een hele nieuwe blik op de werkelijkheid. En een heksenrecept voor glutenvrije, lactosevrije, sojavrije hutspot met klapstuk!

drie oktober, Leidens ontzet,

Een jaarlijkse traditie: Mo en Heks in iets engs……

Vanmorgen als de wekker gaat, ben ik nog helemaal in dromenland. Vind je het gek na twee dagen existeren temidden van feestgedruis? Mijn hulp staat voor de deur. Terwijl zij zich op het huishouden stort, wordt Heks langzaam wakker voor de TV. Met een heerlijke kop koffie. Doctor Phil heeft een paar vrouwen in zijn programma, die enorme reputatieschade hebben geleden in hun leven. Beiden zijn na een huwelijk met een beroemde doch zeer foute man publiekelijk door de mangel gehaald.

Beiden hebben de voogdij over hun eigen kinderen verloren. Aan een idioot! Heel triest……

drie oktober, kermis, Leiden, kanonskogel

In deze metalen kooi dien je plaats te nemen

Lul legt ze het vuur na aan de schenen. Verbeten proberen de vrouwen te weerleggen, wat er allemaal aan onzinverhalen over hen de ronde doen. Het is een herkenbaar fenomeen: Iemand anders doet iets kwalijks en beweert dat jij het doet. De pot verwijt de sneeuwpop, dat ie zwart ziet…..

IMG_3178 IMG_3177 IMG_3176

kermis leids ontzet

Enorme krachten

Heks heeft ook wel eens publiekelijk reputatieschade geleden. Goddank is ze niet beroemd en bekend. Maar ook lokaal en op kleine schaal kan zoiets enorm pijnlijk zijn. Uit ervaring weet ik, dat het geen enkele zin heeft om te proberen verhalen te weerleggen of verhaal te halen. Mensen geloven wie ze willen geloven. En dat zijn meestal de personen, waar ze iets aan hebben, financieel of anderszins. Er zit weinig rechtvaardigheid in het gemiddelde menselijk oordeel.

Bovendien: Hoe meer aandacht je eraan geeft, hoe groter het wordt. Tegenwoordig interesseert de publieke opinie me geen fluit meer. Mijn zelfwaardering heeft de overhand…..

Na twee dagen bescheiden feesten, moet ik nodig een dagje bijtrekken. Vandaag staat in het teken van rusten en een bezoekje aan een zieke vriendin. En lekker nagenieten van een heerlijke drie oktober.

Woensdagavond ga ik op stap met mijn vriendin Mo en haar goede vriend Boeddha. Vanuit Huize Heks zwenken we de markt op. Langs kraampjes met allemaal overbodige hebbedingetjes slenteren we richting kermis. Daar weet ik Mo te bewegen om weer in iets heel engs te gaan. Maar wat?

drie oktober, kermis, Leiden

Mo observeert de situatie

We keuren de attracties. Sommigen worden te licht bevonden (door Heks), anderen te zwaar (door Mo). Uiteindelijk besluiten we ons te laten afschieten als levende kanonskogel in een soort kooi aan elastieken. We moeten behoorlijk lang wachten voordat we aan de beurt zijn. Maar dat geeft niks, want er valt genoeg te beleven. Eerst gaat er een jongen bijna op de vuist met de man van de attractie. Deze bepotelt alle jonge meisjes, terwijl hij hen vastklinkt in de ronde kooi. Dat wordt in dit geval niet gewaardeerd door een toekijkend vriendje ……

Daarna ontstaat er elders in de rij een matpartij. Twee jongemannen gaan op de vuist. Een blonde elf springt ertussen. Zij krijgt rake klappen. Tracht de boel te sussen. Dat lukt. Ditzelfde scenario herhaalt zich een aantal malen, zoals zo vaak in het leven…. Goh, wat een pittig meisje! Als ze zich weer bij ons in de rij voegt complimenteer ik haar. Ze lacht laconiek.

drie oktober, kermis, leiden

Een elfje met engelengeduld en rood voorhoofd…..

Ze is wel wat gewend verzekert deze rechtenstudente me. Ik kijk naar de rode plekken op haar voorhoofd. Dat zou morgen wel eens behoorlijk blauw kunnen zijn….. Ze heeft in elk geval genoeg geduld en lef voor hele zware jongens in haar toekomstige werkzame leven, bedenk ik me……

Uiteindelijk zijn we dan aan de beurt. Vlak voordat we instappen zien we een bord met allemaal waarschuwingen. Je mag er niet in met hoge bloeddruk, dit, dat en andere gebreken. Oeps. Hadden ze dat bord niet even bij de kassa kunnen plaatsen. Op hoop van zegen dan maar…. We stappen in en laten ons bepotelen: De man houdt zich opvallend in, we zijn zijn houdbaarheidsdatum ver gepasseerd…..

man voert poesjes

Boeddha speelt met de poesjes……
Mo en Heks maken een reportage, slap van de lach…..

Dan gaat het gebeuren. De elastieken worden op spanning gebracht. En hop, daar worden we gelanceerd de ruimte in. Ons geschreeuw klinkt via luidsprekers over de kermis. Een aantal keren vliegen we op en neer en over de kop. Om dan een hele tijd op en neer te blijven stuiteren. Wat een uitzicht. Fantastisch.

Drie oktober is ook al zo’n heerlijk dagje. Surfcowboy komt helemaal naar Leiden om de sfeer te proeven. Zo slenteren we langs kraampjes en kroegjes, over de nostalgische kermis, hier en daar genietend van een bandje.

Het is heerlijk om met hem door ons monumentale stadje te lopen. Er is zoveel prachtigs te zien. En hij kan dat benoemen. Als een gepassioneerde versie van een encyclopedie opent hij mijn ogen voor gebouwen, die ik dagelijks zie. Maar nu geplaatst in een historisch kader. Omgeven door wetenswaardigheden.

The Amazing Stroopwafels

The Amazing Stroopwafels

Later voegt Frogs zich bij ons en trakteer ik de heren op een heerlijke maaltijd: Glutenvrije, sojavrije, lactosevrije hutspot met klapstuk!

Kook  een kilo aardappelen, anderhalve kilo wortelen/uien met peper en zout. Stamp de boel door elkaar met wat rijst/amandelmelk.

The Amazing Stroopwafels

Kijk wat een lekkere sleetse contrabas

Bedek de bodem van een braadslee met ontbijtspek, daarbovenop een kilo klapstuk in blokken gesneden, vermengd met de rest van het spek. Totaal vier ons ontbijtspek gebruiken. Peper en zout, 45 minuten op 175 graden in de oven. Voeg hierna 6 sjalotjes en vier worteltjes in stukken gesneden toe. Rozemarijn, tijm, marjolein, vier grote laurierbladen, verse peterselie en een halve liter glutenvrij bier. Laat nog twee uur stoven op 150 graden.

Jammie.

Uiteindelijk wandelen Varkentje en Heks een stukje met Surfcowboy op richting het station. Op de hoek van de straat wordt de omgeving hondonvriendelijk. We nemen afscheid. Vanuit het blinde niks stampt het drieoktoberlied over de grachten. ‘Dwie oktobuhw, dwie oktobuhw, we zijn weew als een bal, gaan weew aan duh lal…….’ We walsen spontaan een laatste  vreugdedansje. Trekkebekkende voorbijgangers rekkenekken. Wie zijn die gekken? En welk feestje vieren zij?

drie oktober

Surfcowboy krijgt slappe lach

Volop beweging. Stralende Heks beleeft spannende dingen. Bijgestaan door haar beestenboel!

docent

De docent

let op

Mijn Apps

Vannacht is het weer zover. Ik laat heel laat de hond uit, samen met kat Ferguut. opeens duikt er een man op uit een steeg. ‘ Wraf, grwaf’, waarschuwt Ysbrandt. De man blijft staan en probeert ons met een starende blik te provoceren. Ik besluit hem te negeren, kalmeer het varken en aai mijn grote zwarte kater. In de verte komen twee mensen aanlopen. Ik wacht tot ze dichterbij zijn.  De man verdwijnt gelukkig om de hoek.

lachende docent

Haha

Als ik mijn weg vervolg, ontdek ik dat de griezel me opwacht, een paar meter voorbij de bocht. Gelukkig lopen de twee onbekenden ook net over het plein naar me toe. Ik wandel om een perk, de rest loopt verder door de straat. Ik zie de enge man achterblijven. Hij treuzelt en het zal niet lang duren, voordat hij me lastigvalt. Ik draai op mijn hakken een andere kant op en verdwijn tussen poortjes en tuintjes, richting de drukke Haarlemmerstraat.

oude hond op bruggetje

Kom maar

Zo wordt ik genoodzaakt er een flinke wandeling van te maken. Na een tijdje vind ik mijn kat terug. ‘Ik had je ook geholpen hoor, lieve Heks’, mauwt het monster. ‘Ja, hoe dan, kleine panter?’ Ik heb het nog niet gedacht of hij wringt zich tussen mijn benen , zodat ik bijna mijn evenwicht verlies. Oeps, zo dus. Hij zou die snuiter op zijn snoet doen gaan…..

En dan heb ik natuurlijk ook nog Ysbrandt, de gerenommeerde ballenbijter, bij de hand…..

oude hond is bang voor bruggetje

Nog zo’n loeder

Gelukkig heb ik deze ochtend een veel leukere ervaring met de mannelijke medemens. Bij mijn nieuwe Ipad kreeg ik een les cadeau. Vanmorgen meld ik me met allemaal digibeten,  zo’n acht dames en 1 heer, bij de winkel. De docent heeft mij destijds dit wonder der techniek verkocht. ‘Goedemorgen Toverheks’, zegt hij. Dat hij dat nog weet! Wat leuk. Heks voelt zich helemaal gevleid.

gekke hond

Whahahaha, ik doe het!

De meeste dingen heb ik zelf al ontdekt, maar ja, ik ben dan ook al lang digibeet af. Die paar jaar programmeren en systeembouwen hebben me enorm handig gemaakt met deze materie. Toch hoor ik een aantal dingen, die me verder helpen.

Zo mag je elke aangeschafte App vijf keer delen. App? Wat is dat nu weer? Applicatie, toepassing.

oude hond

Hehe…

De docent geeft een voorbeeld: Hij kan al zijn Apps op de computer van de Toverheks zetten. Hoe dan, willen wij weten. Nou, dan logt hij in op in mijn computer…. Hij kijkt me recht aan. De andere dames zijn verbolgen. Waarom niet op hun computer? Kijk, dat zijn de mooie dingen van het leven. Zelfs een suffe computerles zit vol flirtmomenten…..

Later krijg ik droevig nieuws. Tijdens een wandeling in het bos met hondje bereikt mij het bericht, dat een dierbaar familielid uit de Alex Orbito clan is overleden. Wat een gemis. Ik denk aan al zijn dierbaren.

Ja, ook lichtwerkers sterven. Zelfs al werk je voor de beste genezer ter wereld, als het je tijd is, ga je……

Gelukkig kom ik een wandelvriendinnetje tegen met haar honden, een teefje van haar zelf en een logerende reu. Twee stokoude Golden Retrievers. Ontelbare ommetjes hebben we al samen gelopen. Vandaag laat ze me zien, hoe de zeer oude heer bang is om een bruggetje over te steken. Als het hem lukt is hij heel blij. Wat een vreugde door zoiets kleins.

Een dag vol beweging, alsof alles moet gebeuren in één dag! En het is nog lang niet voorbij, want over een uur vertrek ik naar Amsterdam. Vanavond ben ik getuige van het optreden van de Hyperblaster heren op North Sea Surf Rock. Helemaal Hot en Booming en Heks is erbij!

vrolijke vrouw

Zo jammer, onscherp

Je zal maar de pech hebben vrouw te zijn, Marokkaans en bepaald niet dom…..en gescheiden van een superfoute kerel: Alles kwijt door een eikel. Maar gelukkig zelf OK.

leidse hout

Druilerig bos

Gisteren was mijn vaste hulp ziek. Ik kon vervanging krijgen , maar een dag later. Zelf was ik ook niet al te fris, dus ik baalde wel. Een vreemde hulp moet eerst het wiel uitvinden in je huishouden. Ook moet je er bovenop staan, wat met een halfzacht hoofd geen doen is. Over het algemeen gebeurt er de helft van wat haalbaar is voor mijn vaste hulp. Die is dan ook erg rap, dat moet gezegd worden!

Springbalsemien

Springbalsemien

Vanmorgen om negen uur staat er een beeldschone Marokkaanse voor de deur. Onvervaard gaat ze aan de slag. In no time heeft ze de badkamer en het toilet gepoetst. Ik vraag haar, of ze dit werk al lang doet. ‘Pas drie weken,’ vertelt ze me,’ Maar ook mijn hele leven al. Gewoon thuis, bij mijn familie. In Marokko is huishouden andere koek, daar was je op de hand bijvoorbeeld…’

Springbalsemien

Springbalsemien

In Marokko? Ik kijk haar aan. Ze spreekt perfect Nederlands. Draagt geen hoofddoek. Ziet eruit als een moderne Nederlands Marokkaanse. Niet als iemand, die in een bergdorp op de hand de schaapherderskloffies van haar broers en neven uitwast.

Springbalsemien

Heks kan het niet laten

Er volgt een vreselijk verhaal van een dappere vrouw. Vier jaar geleden trouwde ze met een in Nederland woonachtige Marokkaan. Ze kwam speciaal voor hem deze kant op.  Het huwelijk was vanaf dag 1 een hel. Na twee jaar hield ze het voor gezien.

Als ik haar vertel over mijn ervaringen met mijn foute Algerijn, worden meer tipjes van de sluier opgelicht. Eikels heb je overal. Maar een islamitische zak is toch wel het summum, vooral als ie in Nederland woonachtig is. Ellendelingen in die context hebben alle ruimte en mogelijkheid, om hun vrouwen als slavin te exploiteren……

Deze dame laat zich niet doen. Zij is dan ook behoorlijk pittig. Dat heb je ook nodig in zo’n geval, want als je gaat scheiden van een Marokkaanse halve zool is het nog altijd wel jouw schuld, als vrouw. Haar familie heeft haar dan ook volledig laten vallen. Die vonden haar al lastig en recalcitrant. Nu is ze niet meer te redden…..

Ze brengt schande over haar naasten. Dit rigide familiaire gedrag is overigens niet typisch Marokkaans. Ook in Nederland kom je dit soort tendensen tegen. Wel is het zo, dat in deze verweven landen, de positie van de vrouw sterk verschilt. Blij, dat ik in Nederland woon. Deze vrouw maakt echter een cultuurshock door.

springbalsemien

Gelukkig zijn het er heel veel

Daar zit je dan, in een vreemd land. In je vaderland ben je niet meer welkom. Je huwelijk is mislukt, dus ook de Nederlandse Marokkaanse gemeenschap kotst je uit. Gelukkig heeft ze twee goede Nederlandse vriendinnen. ‘Ik ben alles kwijtgeraakt door die man’.

Ze is afgestudeerd biologe, maar dat diploma is niet geldig in Nederland. Dan maar werken in de thuiszorg. Opgewekt laat ze haar handen wapperen.

IMG_2524IMG_2536

Heks heeft bewondering voor haar moed. Uit ervaring weet ik, dat het niet gemakkelijk is, het leven als eigenheimer….. Bij het minste of geringste, lig je eruit….. Familie, vriendenkring, wat dan ook. Vaak ook nog vanwege iets, dat een ander doet!  Sociaal isolement is het ergste, dat bestaat. En dan ook nog in een vreemd land. Helemaal opnieuw beginnen…. Ik wens haar heel veel sterkte en alle geluk. Ze gaat er wel komen, uiteindelijk, dat weet ik zeker.

Leidse Hout

Even breekt de zon door

Nog dertien nachtjes slapen: Dan is het zover! Mijn leermeester, spiritueel familielid en inspirator, Alex Orbito, komt naar Nederland. Dat worden weer hele heerlijk helende dagen……

Alex orbito

Alex Orbito

Vrijdagavond heb ik een vergadering met het dreamteam vrijwilligers van de spirituele genezer Alex Orbito. Hij komt binnenkort naar Nederland en zal een aantal dagen zijn gouden handen laten wapperen over onze kwalen en pijnen. Ons team verzorgt de hele entourage om hem heen. Al jaren.

Voor Heks begon dit avontuur ooit met een reis naar de Filipijnen. Ik had een medisch probleem en de artsen stonden al met een scalpel te zwaaien. Uit ervaring wist ik dat dat zeer doet en veel bijkomende schade oplevert. Een spirituele operatie leek me de oplossing. Ik had wel van Alex gehoord, maar nooit kunnen achterhalen waar en wanneer hij zijn genezende kwaliteiten ten toon spreidde. Gelukkig had ik intussen beschikking over internet, dus ik ging op zoek.

alex orbito

iets jonger hier

Op het moment, dat ik de benodigde informatie vond, bleek hij net het weekend daarvoor in Nederland te zijn geweest…. Het zou zeker een half jaar duren voordat hij weer zou komen. Maar er was een seminar op de Filipijnen, een maand later. En ik mocht gerust langs komen.

Alex Orbito

Iedereen in het westen denkt dat dit kippenlevertjes zijn

Heks kocht een ticket, verhuurde haar huis en vloog naar de Filipijnen. Daar werd ze binnen vier dagen gedrogeerd en beroofd door een paar oude vrouwtjes. Vervolgens verbleef ze enige tijd op een onbewoond eiland. Daar meerden uiteindelijk hele fijne Filipino’s aan, waarmee ik vriendschap sloot. Met hen reisde ik naar Manilla, waar ik midden in het seminar terecht kwam.

Alex Orbito

Diep geloof

Ik had een wereldtijd. Nadat de andere bezoekers vertrokken waren, bleef ik nog een tijdje hangen in dit heerlijke oord. Ik bezocht mijn eerder gemaakte vrienden in het noorden en vertrok uiteindelijk naar Thailand om kerst te vieren met mijn vrienden in Chang Mai. Hier verbleef ik enige tijd in een Boeddhistisch klooster. Lichtgevend keerde ik huiswaarts.

Vanaf dat moment ben ik trouw lid van het team van Alex. Jarenlang kwam hij twee keer per jaar deze kant op. Nu is het alweer anderhalf jaar geleden. Hij wordt toch ook echt een dagje ouder, al is het hem niet aan te zien. Ook is hij heel druk met zijn projecten op de Filipijnen. Daar staan intussen twee piramides. Gebouwd volgens de instructies, die mijn leermeester van zijn ‘begeleiding’ krijgt.

Alex Orbito

knappe vent toch?

‘Love yourself and love God’, zegt deze kleine bescheiden lieverd. Hij zet zichzelf helemaal opzij, in dienst van zijn Schepper. En ‘The White Lady’! Dat is toch zo heerlijk, vind ik, er is ook een dame in het spel. De Grote Moeder is Alex zeker niet vreemd! Sowieso is het Filipijnse christendom doorspekt met animistische tendensen. Het is heel gewoon om als kind in deze kerk te leren uittreden en dergelijke, tijdens de catechisatie.

Ik heb ooit een hele bijzondere kerkdienst bijgewoond in de kerk van Alex’ jeugd. Op zijn verjaardag. Daar kwam een oud vrouwtje naar voren. Zij zag visioenen. Ze had lang geleden een beeld gehad van Alex in een grote grijze vogel. Later vloog hij de hele wereld over…..In een grijs vliegtuig…. Heks voelt zich thuis in deze traditie. Zij ziet ze ook vaak vliegen…..

Alex Orbito

Hij trekt soms een heel vies gezicht

Over twee weken is het weer zover. Tijdens de vergadering wisselen we druk uit. Heksennieuwtjes…. Er wordt goed gelachen, want een goeie Heks houdt wel van wat geks. Er is ook een moment van bezinning, maar dat heb ik deze keer helemaal gemist. Ik lag in de clinch met mijn TomTom. Die had ik geprobeerd te updaten, maar dat ging niet helemaal goed. Het duurde en duurde. Zodoende arriveer ik zeker een half uur te laat.

Wat is het fijn om mijn spirituele familieleden weer in mijn armen te sluiten. Nieuwe leden te verwelkomen. De zorg te delen over degene, die er door ziekte niet bij kan zijn. Heel dankbaar, vrolijk en fris rijd ik ’s avonds moeiteloos terug naar huis.

Nog dertien nachtjes slapen…….

Alex Orbito

Maar hij houdt ook van een feestje!!!!

INTERBEING: Weg met de illusie van het afgescheiden zelf. Heks is koekblik en koekblik is Heks. Lege accu schudt wakker….

Bloemschikles nonnen boeddhisme Plumvillage 2009

Heks geeft bloemschikles aan de nonnetjes:
De Bhoeddameier….

Met dit prachtige weer rijd ik bijna elke avond even met mijn varkentje naar het strand. Een stukje door de duinen lopen en daarna een balletje gooien in de golven. Ook gisteren waren we weer samen op pad. Onderweg schoot het door me heen, dat ik weer niet naar het buitenland ga dit jaar met mijn piepkuikenwagentje. Weer voor niks dat uitgebreide ANWB-lidmaatschap betaald…. Daarna is mijn hoofd weer leeg en fris. We genieten van een paar heerlijke uurtjes.

tent met altaar

Altaar in mijn oude piepkleine tentje

Landerig en zanderig komen we weer bij de auto. Ysbrandt springt achterin en ik steek de sleutel in het contact. ‘Prut’, zegt mijn koekblik. ‘Prot, plop, blop’. Daar kijk ik van op. Wat is dit?

Er volgt een dialogue intérieur:

‘Dit is een lege accu, Heks. Je hebt je lichten aan laten staan, kijk maar!’ “Huh? Dan gaat er toch een alarm af?” ‘Ja, maar je bent aan de andere kant uitgestapt, omdat je pal tegen duindoornstruiken staat geparkeerd.’ ” Dus dan doet dat alarm het niet? Of heb ik het gewoon niet gehoord? Ik kan me niet eens herinneren, dat ik die lichten heb aangedaan onderweg…..” ‘Slaapwandelgedrag, lieve Heks!’ Nou, ik ben direct weer helemaal klaarwakker!

Wachtend op de ANWB lees ik in het boek ‘Zwevend op een lotusblad’ van Mary Patterson, de yogalerares. Haar avonturen in Plumvillage, de kloostergemeenschap van Thich Nhat Hanh. De hopeloze vertaling valt me niet meer op. Ik ben gegrepen door haar belevenissen. Heel herkenbaar ook. Heks heeft al drie retraites in hetzelfde klooster uitgezeten. Op haar meditatiekussentje. Het is ongelofelijk goed om die ervaring in mezelf op te frissen merk ik.

Een soort ANWB voor mijn ziel. Verwarring, woede en frustratie hebben de accu leeg getrokken. Dit verslag van de wijze lessen van Thay is de vonk , die de motor weer opstart. Nu is het een kwestie van kilometers maken….. ‘Practice! Practice!’

Het duurt een eeuwigheid voordat de hulpdienst arriveert. De zon zakt achter de boulevard. Ik sta midden in het duin. Om me heen verdwijnen in sneltreinvaart alle andere auto’s. De inzittenden kijken me bevreemd aan. Wat doet die vrouw daar vredig lezend in de deuropening van haar auto? Met dat hondje aan haar voeten? Dan wordt het stil.

Bell in Plumvillage, lower Hamlet

Hier word je wel wakker van

Ik bel nog eens met het alarmnummer. Ja, ze zijn onderweg. Ze zijn me niet vergeten. Ik wacht en lees. En voel me eigenlijk helemaal ok. Alleen erg moe. Ja, ik lijk een beetje op mijn auto vandaag. De accu is aardig leeg.

Nonnen, Lower Hamlet, Plumvillage

Stralende nonnetjes

De ANWB arriveert en binnen vijf minuten ben ik onderweg naar huis. Ik rijdt om over Wassenaar en Warmond. Even lekker scheuren op de snelweg. Na een half uur vind ik het mooi geweest. Thuis gekomen ben ik te moe om te eten. Ik spoel het zout en zand van mijn lijf en stort in bed.

non, Plumvillage

Onze Nederlandse zuster, Sr. Lan Nghiem, True Orchid

Vandaag is het gelukkig niet te warm. Heks heeft een slechte dag, HPDP (Hier PIjn Daar PIjn). Ik kijk lekker naar de Tour en hou me verder gedeisd.

bloemschikken met nonnen in Plumvillage

Een gouden dag