Parallel levende zielsvrienden prikken vorkje: Je ziet elkaar bijna nooit, maar als je elkaar dan ziet is het goed. Supergoed.

Vandaag is toch zo’n relaxed dagje. Kop koffie bij Steenvrouw. Even snuffelen in de uitverkoop. Boodschappen doen in de natuurwinkel….. De dag vliegt voorbij. Aan het eind van de middag gaat de telefoon. ‘Ha Heks met Hupperdepup, weet je nog wie ik ben?’

“blubbelbubelblieb’ doet mijn telefoon. Het toestel is bijna leeg. ‘Ja, ik weet nog met wie ik spreek. Maar toch moet ik je als eerste vragen om me nog eens te bellen, zodat ik van toestel kan wisselen.’ Vreemd begin van een gesprek na jaren stilte…..

man in geometrie

Manifesteert levensraster

Mijn oude vriend Hup is op weg naar Leiden voor een klusje en wil me komen opzoeken. We besluiten met onze honden naar het strand te gaan. Aan het begin van de avond pikt hij me op. Wat leuk om elkaar weer te zien! Jaren geleden deelden we lief en leed tijdens een seminar van Drunvalo Melchizedek. Heilige Geometrie en andere heksenstreken.

Flower_of_Life_by_Capstoned

Alle levensvormen zijn hierop gebaseerd

Tijdens de intensieve training werkten we veel samen. Daarbij leerden we elkaars diepste gouden ware wezen kennen. Ja, we hadden een geweldige klik, maar ook allebei ons eigen leven om naar terug te keren. Ons contact is altijd summier gebleven. Maar wel goed blijkt opnieuw!

In de jaren, dat we elkaar niet gesproken hebben is mijn vriend heel ziek geweest. Het is prachtig om hem te horen vertellen over zijn weg naar genezing. Als vanouds lopen we weer van de hak op de tak onze ziel en zaligheid te delen. Ik kijk naar zijn lieve gezicht tegenover me in een strandtent, waar we na uiteindelijk een hapje eten. Wat fijn om weer eens echt zo samen te zijn en te praten. Een onverwacht cadeautje!!!

Al snel vliegen de verhalen over Orbs, UFO’s en andere vreemde zaken over de tafel. Hup zag ooit zijn eerste en enige UFO samen met Heks. Een enorme lichtbol vlak boven zijn tent. We lagen naar de sterren te kijken…..

UFO

Oink, Oink

Hij schrok zich dood. Ik moet er nog om lachen! Je had zijn gezicht eens moeten zien! Het is een hele nuchtere vent met een groot bedrijf en wat uiterlijke kenmerken van een koorbal. Beslist geen zwever…. Ik beloof hem een paar foto’s van onze ceremonie op 21 december jongstleden te sturen. Met al die Orbs. Hup treft ze ook regelmatig aan op zijn foto’s, vertelt hij me.

Huh? Wat nu? Ziet Heks ze vliegen? Ja, soms. Maar wees gerust. Ik ben dochter van een vasteplantenkweker: Geboren met voeten in de grond!

Op de terugweg blijkt hij mijn docent stembevrijding te kennen. ‘Ja, die heeft gezongen op mijn laatste feestje! Doe hem maar de groeten van me!’ De wereld is toch zo klein…..

Bij het afscheid omhels ik hem. Het is een stevige sterke brede fijne man. En een kop kleiner dan Heks. Laatstgenoemde loopt ook nog eens op enorme hoge hakken. Heerlijk om hem even een goede knuffel te geven. Nog maar even lekker van genieten, het zou best wel weer eens een tijdje kunnen duren tot de volgende hug….

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand, wie is de mooiste heks van het land???

Zeven kleine etensbakjes voor de katten en een grote voor de hond staan klaar op het aanrecht. (Ons enige recht, dames….. 🙂 ) Heks maakt eten klaar voor haar huisgenoten. Vanaf een rijdende broodplank wordt ze gadegeslagen door haar kattenfamilie. Ys houdt zich gedeisd op de achtergrond. Eindelijk loop ik dan door het huis met al die etensbakken. Enthousiast gevolgd door de belanghebbenden. Even later: Iedereen eet. Tevredenheid alom….

Ysbrandt heeft wel eens heel boos en indrukwekkend staan grommen naar zijn spiegelbeeld… Als pup!

In de keuken ruim ik de laatste spullen op en zie mezelf in de spiegel bezig. Ik kijk naar mezelf. Ik zie een stralende vrouw. Ik probeer te zien hoe ik me voel. De muizenissen in mijn hoofd op mijn gezicht uitgetekend. Al dat getob…. Ik zie het niet. Tegenover me staat een dochter van de Godin, een ongelofelijk lekker ding. Klaar om de wereld te veroveren.

knappe vrouw voor spiegel!

Jee, wat ben ik knap! Met al mijn ups en downs!

Hoe komt dat?

Laat ik er dit over zeggen: Zonet anderhalf uur met Tromvrouw getelefoneerd. Onze vakantie is aanstaande. In ons gesprek kwamen zoveel dingen voorbij. Een feest der herkenning. Allebei verheugen we ons op dit weekje weg. We giebelen bij voorbaat. Heks gaat natuurlijk flink uitpakken met haar voorbereidingen. Welke vreemde dingen gaan er nu weer mee? Badeendjes? Poppenkastpoppen? Schmink?

Ik houd jullie op de hoogte! Wordt vervolgd!

Zomerse stortbuien verhinderen me niet er lustig op los te flirten. Daar knapt Heks van op!

Vanmorgen schandalig uitgeslapen. Als ik dan uiteindelijk de deur uit ga, is het donker als een sombere najaarsdag. Maar wel droog. Terwijl ik de staat uit fiets vallen de eerste lauwe druppels, anticiperend op de enorme tropische regenbui, die in de lucht hangt. Ysbrandt heeft al een flinke roze lap uit zijn mond hangen, Zijn koelsysteem. Hij is wel blij met wat extra verkoeling.

Onderweg begint het aardig te gieten, maar eenmaal in het park barst het geweld pas echt los. Het water van de Singel is een bewegend levend oppervlak. Geteisterd door regen en wind. Bomen brengen hun ruis in. Het asfaltpad door het park is een beekje. Langzaam doorweekt de linnen waxjas, die ik draag. Klammig van de regen en de warmte duik ik op de terugweg een grote supermarkt in om voer voor dat varkentje te kopen.

Bij de kassa tref ik een door acne geplaagde jongeman. Van het kaliber: Die gaat een vrouw nog eens heel blij maken. Ooit. Maar nu nog even niet….Verlegen! Er ontstaat een heel leuk gesprek, hij gaat op zichzelf wonen, studeert, wil misschien een kat (Heks kocht ook veel kattenvoer).

Wat een schat!

Na dit onschuldige oude fiets geflirt krijg ik ’s avonds nog serieus sjans met een knappe reusachtige Arabier. Met een baard. Ik fiets met Ysbrandt door de Haarlemmerstraat, als ik hem in het vizier krijg. En hij krijgt mij in het oog. Of een stofje…. Hij knijpt in elk geval zijn oog dicht. Maar is het een knipoog? Of Is het een tic? Het valt niet uit zijn mimiek op te maken.

Ik kijk nog eens, voorzichtig. Weer die knijpticknipoog…… IK kan een brede glimlach niet bedwingen. Het ziet er zo grappig uit!

Als ik doorfiets hoor ik gefluit achter me. Niet het doorsnee fuutfluuw, maar melodisch als een vogel. Even twijfel ik. Heks hoort een liedekijn…Is het Halewijn? Dan vervolg ik mijn weg met dat trouwe varkentje naast me dravend in de koele avondlucht.

In het park praat ik een half uur met een ongelofelijk aardige kerel. Soms tref je ze zomaar in het wild 🙂 Alles passeert de revue. Honden natuurlijk. Voedselschandalen en politiek. Ja, ik heb een goede dag met de heren om me heen! Ferguut, mijn lieve ridderkater ligt naast me in bed. Hij slaapt bij wijze van uitzondering eens een nachtje binnen. Vanwege het weer. Gezellig!

Onschuldig weeskind strijdt op magische wijze om op reis te gaan. Met een altruïst. Op een bezemsteel……

Vandaag dan eindelijk mijn vakantie geboekt. Ik maak me wel een beetje zorgen over dat kamperen, want allebei mijn armen hebben er de brui aan gegeven. Door het uitvallen van mijn linkerarm doe ik meer rechts. Met mijn slechte arm dus. Die tijdelijk iets beter was dan mijn goede arm. Maar niet voor lang. Fysiotherapeut op vakantie. Ik moet maar gaan oefenen om die tent met mijn voeten op te zetten….

Het zal wel loslopen. Frogs komt al mijn spullen in de auto zetten en de zoon van Tromvrouw helpt me een handje met de tent. Nu is het een kwestie van elke dag iets doen aan de voorbereiding.

Heks is toe aan een een uitje. Op één of andere manier zit ik teveel te kieskauwen op allerlei oud zeer. En ik ben er flauw van. Ik mis het zingen. Op televisie is weer de zoveelste herhaling van een talentenjacht bezig. Alleen maar hoogtepunten. Er staat een jonge vrouw de sterren van de hemel te zingen. Het is heerlijk om te horen. Ondanks het circus eromheen.

Er komt een jongen uit China langs, die piano speelt met zijn voeten! Hij heeft er ‘China’s got talent’ mee gewonnen! Wat een toeval toch weer….. Ik krijg ook altijd precies de inspiratie die ik nodig heb van het universum. 😉

images-42

pas op voor

Tijdens de leergang stembevrijding werkten we met archetypen. De onschuld, het weeskind, de zwerver of reiziger, de krijger, de altruïst, de magiër….. In ons allemaal huizen deze gedaanten. We worden stuk voor stuk onschuldig geboren. Kennen momenten van buitengesloten voelen. Alleen op de wereld. Zoeken onze eigen weg. Strijden. Delen…..

Uiteindelijk kom je dan uit bij je je innerlijke magiër. Of toverheks… En ben je dan klaar? Nee, dan begint het weer van voren af aan. Komen er opeens weer weeskindgeluiden uit je pen vloeien. In mijn geval dan. Of je gooit mensen de deur uit en vecht met spoorwegbeambten als een rasechte amazone. Je bent nooit klaar. Maar ook dat is een universeel principe. Niemand ontkomt daaraan.

images-43

practice, practice!

Nog lang en gelukkig leven is een volstrekt zinloos en onbereikbaar doel. Zolang je er nu niet bent en nu niet leeft in deze prachtige spiralende vortex met z’n eindeloze herhalingen, hou je jezelf er alleen maar mee voor de gek.

Nu ben ik heel moe en halfzacht. Een echte ME-dag. Frogs heeft het hondje meegenomen. Straks komt hij hem weer terugbrengen. Dan krijgt hij een lekker biertje van me en praten we over van alles en nog wat. Bijvoorbeeld zijn nieuwe project: Een internationale voordrachtwedstrijd. Heerlijk inspirerend!

Torus

Prachtige documentaire over Johanna Kaiser; Immer Fernweh van Peter Delpeut. Een aanrader!

Vannacht sliep ik slecht. En licht. Met de TV aan. Met een half oog keek ik naar een documentaire over Johanna Kaiser, een beroemde schilderes uit de vorige eeuw. Ze ging pas op zestigjarige leeftijd aan de bak met haar penselen. Volledig autodidact.

Johanna Kaiser

Bloemen

Al snel kijk ik geboeid naar dit prachtige eerbetoon aan een bijzondere vrouw. Een zielsverwant. Een vrouw vrij levend binnen de beperkingen van een tijdsgewricht, waarin daar raar tegenaan werd gekeken. Een schoonheid. Van binnen en van buiten.

Er worden foto’s vertoond voorzien van teksten. Interviews met buren en kinderen. Passages uit haar vele dagboeken passeren de revue. Getuigend van een rijk gevoelsleven. Barstend uit het keurslijf van conventie en zo hoort het. Iemand met vele hoogtepunten in haar leven. En evenzovele dieptepunten.

Johanna Kaiser

Nauwelijks opleiding

En dat alles cumuleert in een fantastisch oeuvre. Een geschenk aan de wereld….

Heks voelt sterke verwantschap met deze vrouw. Een andere uitdrukking van dezelfde ziel. Een zuster. Een toverheks. Ze was getrouwd en had drie kinderen. Het was een goede man, die haar wat gunde. ‘Soms verdween ze een paar dagen in het bos met een minnaar’, vertelt een buurvrouw. ‘Een paar weken’, zegt een zoon.

Als ze liep, leek het of ze danste. En op dorpsfeesten ging ze helemaal uit haar plaat. ‘Ze had niet veel meer aan, als ze zich overgaf aan het dansen’, aldus een dorpsbewoner. Een wilde dame. Vrij en uniek.

Postuum ga ik nog heel veel van haar houden. Ergens heeft zij ooit een lans gebroken voor haar zusters. Door haar eigen weg te gaan, hoe moeilijk het ook was. Door zich niet te laten beteugelen door het patriarchaat. Door op latere leeftijd volledig tot bloei te komen, tegen alle verdrukking in!

Vanavond een kippensoepje gebracht bij een zieke zuster van me in het ziekenhuis. Zij is nog geen zestig. En dan begint het leven pas heb ik net geleerd! Dus lief vriendinnetje van me: Knap maar snel op! Laat je inspireren door Johanna Kaiser, onze keizerlijke voormoeder. Jouw beste jaren gaan nog komen, lieve schat. Ik verheug me op jouw geschenken…..

De Zwarte Panter slaat toe. Heks wil geen muis in haar huis! Automobilist neemt risico’s: Voor de kat z’n viool. Goed beschouwd!

 

Rustdag in Huize Heks. Na een doeltreffende acupunctuurbehandeling heb ik werkelijk de hele middag geslapen. Maar wat een wonder: Mijn linkerarm laat zich weer aanraken! Mijn acupuncturist weet wat hij doet. Met vier luttele naalden zet hij de boel weer in beweging. Als bizar bijverschijnsel lopen er tranen uit mijn ooghoeken. Een heel plasje ligt er naast mijn hoofd tegen het einde van de subtiele marteling.

‘Heb je weer je drupnaalden gezet?’ vraag ik hem terwijl hij aan de naalden draait. Mysterieuze glimlach: ‘Als het eruit moet: Alleen maar goed’.

Op de terugweg zie ik een platgereden knalgeel speelgoedautootje langs de weg liggen. Even later ontsnap ik weer eens aan de dood, als een busje me meent te moeten inhalen op de drukke Stompwijkse weg. In een onoverzichtelijke bocht. Denk nu niet, dat ik heel zachtjes rijd. Je mag daar tachtig en dat rijd ik ook.

Tot aan mijn huis blijft het busje voor me rijden. ‘HEEZEN’ lees ik. De naam van de eigenaar staat er schaamteloos op.  Olympiaweg in Rotterdam. Het is weer een sterk staaltje van onnodig jezelf en anderen in gevaar brengen louter om voor de ander bij een stoplicht te staan!

Gisterenmiddag dook mijn zwarte panter op in de tuin van mijn buurvrouw. Ik had hem al dagen niet gezien en maakte me zorgen. Nu is dit monster voortdurend op pad, maar deze keer was het mis. Hij zat ergens vast. Ik voelde het aan mijn kattenradar…. En dat met die hitte! En de halve binnenstad op vakantie…..

Dus rondfietsen en roepen bij opslagruimtes en schuurtjes…. Dagenlang!

Zo snel als ik kon probeerde ik hem te pakken te krijgen. Hij liet zich niet verbakken. Ook typisch. Normaal gesproken is hij heel blij om me te zien. Eindelijk liep ik met een worstelend bakbeest in mijn armen mijn huis binnen. Ik sloot hem op in de slaapkamer en verwende hem met heerlijk eten en fris water. Hij viel er op aan. Terwijl ik hem aaide, voelde ik ribbetjes. Zijn enorme lijf had een jasje uitgedaan. Nu wist ik het zeker. Meneer had beslist minstens vijf nachten ergens vastgezeten.

Hij at en sliep en ’s avonds laat vond hij het mooi geweest. De zwarte ridder wilde weer op pad. Ook nu begon hij te worstelen in mijn armen. Maar eenmaal buiten kwam hij nog eens terug om uitgebreid kopjes te geven. ‘Je weet hoe ik ben, lieve Heks. Ik heb gewoon heel veel ruimte nodig. En vrijheid. Na zo’n gevangenschap moet ik even mijn gezicht laten zien in de buurt. Mijn territorium veilig stellen!’

Een paar uur later klinkt er een enorm kattengeschreeuw in de steeg. Tien krolse poezen bij elkaar kunnen nog niet tippen aan dit geluid. Ik steek mijn hoofd uit het raam en zie ThayThay op het dak naast met meekijken. De andere katten springen her en der in  raamkozijnen. Beneden zien we Ferguut aan komen stormen. Mauwend en grommend. Plotseling zie ik een kleine muis in zijn bek. Trots laat hij hem zien.

Speelt er even mee. “Kijk eens mooie Toverheks. Voor jou. Omdat ik zoveel van je hou!’ Hij smeekt me hem binnen te laten. Met veel misbaar. Heks heeft er geen oren naar. Haar maag draait om bij het zien van de arme muis. Ooit heb ik er eentje geprobeerd te redden. Laat ik er dit over zeggen: Die muis was genadiger af geweest zonder mijn ingrijpen.

zwarte kat

Mijn panter valt aan op zijn eten

Uiteindelijk weet ik hem duidelijk te maken, dat ik zijn gebaar zeer waardeer, maar dat het beter is niet met de buit binnen te komen. Hij verschanst zich in de binnentuin en heeft daar een klein feestmaal. Vermoed ik. Aan de geluiden te horen. Ook heb ik geen dode muis aan mijn voeteneind gevonden deze ochtend.

Mijn buren zijn blij met deze muizenvanger. Ik hou van hem met zijn hele kattennatuur. Maar ik hou ook van muisjes. Ze zien er zo lief uit. Behalve als ze in mijn voorraadlkast gaan wonen natuurlijk……

Zwarte kat

Even knuffelen en dan

Iedereen is verantwoordelijk voor zijn eigen shit, met uitzondering van honden. Die hebben daar hun baasjes voor. En ook: No shit, no lotus!

Zomer, zomer, zomer!

Heks is bezig haar vakantie voor te bereiden. Er komt schot in de zaak. Steenvrouw belt: ‘Ga je mee naar het strand?’ Veel te warm natuurlijk. Zeker voor dat varkentje. Het is al te warm voor zijn ochtendronde. Onderweg kieper ik een aantal keer een flinke plens water over hem heen. Lijdzaam ondergaat hij de behandeling.

poepende hond

Poep van je eigen hond is prima op te ruimen

Heksje blijft dus binnen. Helaas is de Tour voorbij. Vanmiddag ga ik een vervelend klusje doen. De afhandeling van de aanrijding, twee jaar terug alweer, is nog in volle gang. Ik ben nu weer verplicht een enorme verhandeling te schrijven voor mijn advocaat. Zoals altijd moet je redelijk fit zijn om te bewijzen, dat je iets mankeert.

’s Avonds loop ik natuurlijk wel langs het strand te wandelen. Zo ook gisterenavond. Van Noordwijk naar Katwijk. Ysbrandt springend door de golven. Het is warm, zwoel en heerlijk aan zee. Een hele tijd zit ik vredig naar de dalende zon te kijken. Het wordt stiller en stiller om me heen. Op mijn gemak loop ik terug. Het strand ligt bezaaid met kwallen. Het is uitkijken geblazen, waar ik mijn blote voeten neerzet.

‘Mevrouw’, hoor ik achter me. Een opgepoetste dame in een spierwitte strakke gehaakte jurk komt aanmarcheren. Streng kijkt ze me aan. ‘Uw hond heeft verschrikkelijk enorm zitten poepen!’, klinkt het beschuldigend uit haar boze mondstreep. Je kunt zien, dat ze griezelt van het idee van poep in haar sneeuwwitte steriele wereld. ‘Moet U dat niet gaan opruimen?’ Ze wijst achter zich naar het enorme strand, waar de golven al bezig zijn om de drol van Ysbrandt op te slokken. Er is geen kip te bekennen. Het is onbegonnen werk om die bolus weer op te sporen, een speld in een hooiberg……

Ik kijk nog eens goed naar de vrouw. Verbeten staat ze zich op te vreten. Wat een bemoeial. Heks ergert zich altijd dood aan betweters en vingertikkers. Hebben die mensen nu echt niks beters te doen? Zelf eens verschrikkelijk ontzettend enorm gaan poepen bijvoorbeeld? Ik dien haar gevat van repliek en zie haar al snel in de verte verdwijnen. Haar billen samengeknepen van ergernis in haar nauwsluitende pannenlap. Mijn god, wat loopt ze te stampen, deze prachtige gemelijke tante Betje.

verboden te poepen, honden

Leuk al die verschillende borden

Thuis gekomen schrijft Heks zelf een bemoeizuchtig mailtje naar iemand. Althans, het kan heel goed zo worden geïnterpreteerd. Bedenk ik me net wat te laat.  Ach ja, zo ergeren we ons gek aan de eigenschappen in anderen, waar we zelf ook niet van verschoond zijn helaas. Uiteindelijk is iedereen gewoon verantwoordelijk voor zijn of haar eigen shit natuurlijk. Met uitzondering van honden. Die hebben daar hun baasje voor!

poepende hond, verboden

Dit hondje lijkt een beetje op Ysbrandt

INTERBEING: Weg met de illusie van het afgescheiden zelf. Heks is koekblik en koekblik is Heks. Lege accu schudt wakker….

Bloemschikles nonnen boeddhisme Plumvillage 2009

Heks geeft bloemschikles aan de nonnetjes:
De Bhoeddameier….

Met dit prachtige weer rijd ik bijna elke avond even met mijn varkentje naar het strand. Een stukje door de duinen lopen en daarna een balletje gooien in de golven. Ook gisteren waren we weer samen op pad. Onderweg schoot het door me heen, dat ik weer niet naar het buitenland ga dit jaar met mijn piepkuikenwagentje. Weer voor niks dat uitgebreide ANWB-lidmaatschap betaald…. Daarna is mijn hoofd weer leeg en fris. We genieten van een paar heerlijke uurtjes.

tent met altaar

Altaar in mijn oude piepkleine tentje

Landerig en zanderig komen we weer bij de auto. Ysbrandt springt achterin en ik steek de sleutel in het contact. ‘Prut’, zegt mijn koekblik. ‘Prot, plop, blop’. Daar kijk ik van op. Wat is dit?

Er volgt een dialogue intérieur:

‘Dit is een lege accu, Heks. Je hebt je lichten aan laten staan, kijk maar!’ “Huh? Dan gaat er toch een alarm af?” ‘Ja, maar je bent aan de andere kant uitgestapt, omdat je pal tegen duindoornstruiken staat geparkeerd.’ ” Dus dan doet dat alarm het niet? Of heb ik het gewoon niet gehoord? Ik kan me niet eens herinneren, dat ik die lichten heb aangedaan onderweg…..” ‘Slaapwandelgedrag, lieve Heks!’ Nou, ik ben direct weer helemaal klaarwakker!

Wachtend op de ANWB lees ik in het boek ‘Zwevend op een lotusblad’ van Mary Patterson, de yogalerares. Haar avonturen in Plumvillage, de kloostergemeenschap van Thich Nhat Hanh. De hopeloze vertaling valt me niet meer op. Ik ben gegrepen door haar belevenissen. Heel herkenbaar ook. Heks heeft al drie retraites in hetzelfde klooster uitgezeten. Op haar meditatiekussentje. Het is ongelofelijk goed om die ervaring in mezelf op te frissen merk ik.

Een soort ANWB voor mijn ziel. Verwarring, woede en frustratie hebben de accu leeg getrokken. Dit verslag van de wijze lessen van Thay is de vonk , die de motor weer opstart. Nu is het een kwestie van kilometers maken….. ‘Practice! Practice!’

Het duurt een eeuwigheid voordat de hulpdienst arriveert. De zon zakt achter de boulevard. Ik sta midden in het duin. Om me heen verdwijnen in sneltreinvaart alle andere auto’s. De inzittenden kijken me bevreemd aan. Wat doet die vrouw daar vredig lezend in de deuropening van haar auto? Met dat hondje aan haar voeten? Dan wordt het stil.

Bell in Plumvillage, lower Hamlet

Hier word je wel wakker van

Ik bel nog eens met het alarmnummer. Ja, ze zijn onderweg. Ze zijn me niet vergeten. Ik wacht en lees. En voel me eigenlijk helemaal ok. Alleen erg moe. Ja, ik lijk een beetje op mijn auto vandaag. De accu is aardig leeg.

Nonnen, Lower Hamlet, Plumvillage

Stralende nonnetjes

De ANWB arriveert en binnen vijf minuten ben ik onderweg naar huis. Ik rijdt om over Wassenaar en Warmond. Even lekker scheuren op de snelweg. Na een half uur vind ik het mooi geweest. Thuis gekomen ben ik te moe om te eten. Ik spoel het zout en zand van mijn lijf en stort in bed.

non, Plumvillage

Onze Nederlandse zuster, Sr. Lan Nghiem, True Orchid

Vandaag is het gelukkig niet te warm. Heks heeft een slechte dag, HPDP (Hier PIjn Daar PIjn). Ik kijk lekker naar de Tour en hou me verder gedeisd.

bloemschikken met nonnen in Plumvillage

Een gouden dag

Winners always deal with the truth! Doctor Phil geeft kort door de bocht advies aan goedgelovige stumpers….. Het levert weer vermakelijke televisie op!

Zoals altijd, wanneer mijn hulp hier aan het werk is, word ik wakker voor de TV. Met doctor Phil om precies te zijn. Goh, wat is het toch verfrissend om te zien, wat een puinhoop anderen er van maken in het leven. Ik ben zeker niet het meest pathetische  geval hier op aarde…..

truth hurts

Soms dan

Vandaag gaat het over vrouwen, die er goed aan zouden doen het boek ‘Verslaafd aan liefde’ van Jan Geurtz te lezen. Drie dames zijn in beeld. Alle drie hebben ze een ‘internet-relatie’ gehad met een werkelijk beeldschone man. Niet alleen zag hij eruit als een jonge god. Ook zijn karakter was fantastisch. Urenlang zat hij te luisteren naar alle problemen van de dames in kwestie. En ze hadden er nogal wat!

vrouw en waarheid

In dit geval was de waarheid een vrouw

Uiteindelijk bleek het om een vrouw te gaan, die een gemeen spelletje speelde met de slachtoffers. Soms wel jarenlang!

Dokter Lul heeft natuurlijk ook een boek geschreven met lijstje van kenmerken en patronen, waar je de bedrieger aan kunt herkennen.  En allerlei regels om te zorgen, dat je er niet de dupe van wordt. Eerlijk gezegd denk ik, dat je beter af bent met meditatie. Want zelfrespect kun je nu eenmaal niet uit een boekje halen…..

Heks is ook wel eens goed bij de neus genomen. Lang geleden alweer. En inderdaad zijn de lijstjes van dokter Lul zeer herkenbaar….

De volgende kenmerken kleven in meerdere of mindere mate aan het daderprofiel: Arrogantie, gebrek aan empathie, morbide fascinaties, creëren van drama, nooit spijt of excuus, gewetenloos, onverantwoordelijk en destructief, infiltreren in je leven, geheimen ontfutselen, dossier aanleggen, isoleren om te controleren….

pathologische leugenaars

In your dreams

En wat kun je dan doen volgens Phil? Ja, eigenlijk moet je een geheel ander persoon worden. Je moet weten wie je bent en je zwakke plekken leren kennen, een plan hebben met je leven! Haha, was het maar zo makkelijk.

Dan zegt hij toch iets zeer zinnigs: Winners always deal with the truth!

And sinners deal with the truth with God, lees ik elders. 😉

De dames in kwestie schamen zich dood. Het is van hun gezichten af te lezen. Pijnlijk knijpen ze met hun mooie lippenstiftmonden als de telefoonseks met de dader ter sprake komt. Stel je voor: Je zit lekker te seksen met een wildvreemde ongelofelijk knappe vent. Je hebt hem nooit gezien, alles om deze persoon is mysterieus. En dan blijkt het een obese oude vrouw te zijn!

Ze kunnen zichzelf wel voor de kop slaan.  Denk nu niet, dat het een korte fling was met de ‘heer’ in kwestie. De relaties blijken jarenlang te hebben bestaan. Het is inderdaad waanzinnig.

“ik ben toch zo verschrikkelijk boos op mezelf, dat ik er ben ingestonken’, zegt een prachtige blondine met gekwelde blik. Dat herkent Heks. Ik heb me laatst ook nog voor de kop zitten slaan. Maar je schiet er niks mee op. Thich Nath Hanh zegt altijd: ‘Als het leven een pijl in je schiet, schiet dan niet zelf de tweede pijl er bij’. Dat is nog best lastig te realiseren.

Jack Nickleson

De meester in het spelen van slechte karakters

Hoe is het toch mogelijk, dat mensen zo ziek opereren? Ooit zag ik een programma over kunstmatige intelligentie. Men had een computerprogramma ontwikkeld, waarbij twee dingen op poten zo snel mogelijk een derde voorwerp tussen hen in moesten pakken. Wie er het eerst bij was won en slokte het voorwerp op.

Het programma maakte het mogelijk, dat de dingen konden leren van hun ervaringen. Na een paar rondjes bewoog 1 van de twee zo snel mogelijk om het begeerde voorwerp heen naar de ander toe en gaf het ding op poten een enorme poeier met zijn eigen poten. Nadat zijn concurrent was neergeslagen pakte hij op zijn gemak de hoofdprijs in het midden….

Er zijn genoeg mensen, die niet veel verder geëvolueerd zijn dan deze primitieve reptielenlogica.

Er is natuurlijk verschil tussen mensen willens en wetens gebruiken en kwetsen enerzijds en iemand pijn doen, omdat je anders zelf pijn lijdt anderzijds. Maar in beide gevallen deel je wel degelijk die klap uit. En degene die de oplawaai ontvangt zal het een worst wezen of je enig bewustzijn hebt van je daden of loopt te slaapwandelen.

truth hurts

Tja

Is Heks van onbesproken gedrag hierin? Tot mijn schande moet ik bekennen, dat ik jaren geleden een huilende Duitser uit mijn hangmat heb verwijderd. Hij had zijn hart verloren aan deze Toverkol tijdens een verblijf in een klooster. Gezien de celibataire regelgeving ter plaatse, kwam hij niet veel verder dan gezellig eten en wandelen met zijn aanbedene. Maar eenmaal weer thuis boekte hij een vliegtrip en kwam een veel te lang lang weekend naar Nederland om haar hart te veroveren.

liegen

Er valt van alles over te zeggen

Toen dat niet lukte was het huilen met de pet. Snotterend en snikkend lag hij in mijn hangmat. Uit pure wanhoop zette Heks hem op een trein richting Duitsland. Een paar uur later stond hij weer voor haar neus. Hij kon niet geloven, dat zijn aanstaande leven in Nederland voorbij was voor het was begonnen. Hij maakte al plannen om zijn bedrijf te verhuizen van de Alpen naar Den Haag!!! Opnieuw moesten alle zeilen worden bijgezet om de huiler naar huis te krijgen. Het lukte ternauwernood!

truth/lie

Daar zit wel wat in. En leugenaars verliezen hun geloofwaardigheid

Een saillant detail is dat het een parttime wielrenner was met prachtige benen en dikke kuiten. Met het grootste gemak fietste hij elk weekend een paar bergpassen over.

Wilde ik, dat hij zich er extra beroerd over zou voelen? Liever niet. Ik hoopte juist, dat hij er niet al teveel last van zou hebben. Ik hield werkelijk veel van dit medemens, maar voelde me niet tot hem aangetrokken op de manier, die hij graag wilde. Toch ben ik in zijn ogen waarschijnlijk een afschuwelijk mens. En daar ben ik niet trots op. Hoewel dat gehuilebalk me wel enorm ergerde destijds. Snottebellen aan een volwassen mannenkin vind ik niks. En een Spaniëlblik kan ik louter in mijn hond waarderen.

Uiteindelijk moet je het natuurlijk zelf rooien. Een ex-geliefde van Heks zegt altijd, dat er van alles mis met haar was en dat hij zich daarom destijds als een eikel gedroeg. Vreemdgaan bij de vleet, onbeschoft en onaardig gedrag tijdens de relatie. Stom genoeg heb ik er zo lang naar geluisterd, dat ik het nog half ben gaan geloven ook.

Nu zegt een andere ex-geliefde juist weer hoe geweldig de Heks vroeger was. Ik durf er nauwelijks naar te luisteren. Straks komt hij er achter, dat er van alles mis was aan deze Heks! Haha! Ik maak een grapje natuurlijk. Heks heeft zich allang met zichzelf verzoend.

hart

Glanzende getrommelde kristallen hart

Zo zie je hoe belangrijk het is om goed met jezelf vertrouwd te zijn!  Als je alleen reageert op wat er op je af komt, wordt je speelbal van andermans verlangens en frustraties. Uiteindelijk is het zo, dat we allemaal volledig de moeite waard zijn. Als er iets mis met je is, wees blij! Het is het mooiste schuurpapiertje van het leven dat er is en levert prachtige glanzende resultaten op. Kijk maar naar het glimmende hart van deze Toverkol! Een prachtig kristal getrommeld door alles wat er mis met haar is in de waan van de dag…..

Tromvrouw roert haar toverstokje: Een vakantie wordt geboren….. Zon, zee, strand en goed gezelschap! Dolblije Dolfijnen dartelen in golven…

vakantie

Het is volop zomer! Joepie. Rond het middaguur haal ik Tromvrouw van het station. Na een heerlijke lunch Chez Sorcière gaan we met het hondje naar het strand. Wat een uitgelezen dagje voor deze toverheksjes! Onderweg komen we op het idee om samen op vakantie te gaan. Of eigenlijk gaat het weer precies zoals drie jaar geleden. Tromvrouw boekt een zangtrip met haar gezin en heks vliegt in haar kielzog mee!

We raken een beetje door het dolle van al deze plannen en springen als dartele dolfijnen door de golven. Het water is verrukkelijk en geen kwal te bekennen vandaag. Ysbrandt zwemt met ons mee. Zijn natte zeehondensnoet staat serieus. Hij voelt geen grond onder zijn poten en na een tijdje houdt hij het voor gezien en gaat onze spullen bewaken.

Lui liggen we een uurtje op het strand te kletsen. Daarna vinden we een goed plekje op een terras. Geluk zit in hele kleine dingen. Plezierig gezelschap bijvoorbeeld. Lekker samen zingen. “Goh”, zegt Steenvrouw, ‘Ik dacht dat die vakantie een redelijk brave week zou worden, maar met jou erbij wordt het een heel ander verhaal!’ We grijnzen ondeugend naar elkaar. We hebben intussen al heel wat zangavonturen beleefd. Dit wordt weer iets geheel anders. Een nieuwe ervaring.

Heks moet nu als de donder een plekje reserveren en alle dieren links en rechts onderbrengen. Of iemand in mijn huis uitnodigen. Ach, het zal wel lukken denk ik. Deze vakantie komt als geroepen. Even helemaal weg van mijn postzegelbestaan. Nieuwe energie opdoen voor de winter. Lekker creatief bezig zijn samen met m’n zielemaatje Tromvrouw. Het valt allemaal op z’n plek.

Enthousiasme is toch een fantastisch fenomeen. Echt warm lopen voor iets of iemand. Of zoals in mijn geval voor beiden. Tromvrouw en Heks hebben al vele stormen samen doorstaan. En evenzovele hoogtepunten gedeeld. En nu gaan we dus weer op avontuur.

Op het diepst van de nacht begint de dag. Een vogel zingt haar eerste lied. Liedje van verlangen. En Heks hoort dit deuntje zoemen. Tussen regels en rochels. Komt gulden reisje opdoemen.

Aan het eind van de middag zet ik mijn vriendin in Voorschoten af bij de boezemvriendin van haar overleden zuster. Eén van de stormen, die heeft gebeukt. Ze gaan lekker samen eten. Heks rijdt door een deel van haar geboortedorp, dat pas vijf jaar bestaat. Waar eens weilanden zich uitstrekten is nu een moderne wijk neergesmeten. Vol grote vreemde huizen en flats. Met een zekere Architectonische kwaliteit. Vijvers en lanen.

Op de terugweg kom ik door bekend gebied. De straat, waar Heks jarenlang pianoles had van Juffrouw Ensink. Ze woonde met haar vriendin, Juffrouw Lehnen,  in een huis vol piano’s, vleugels en sprookjesboeken. Als de dames de deur uitgingen hadden ze allebei een hoedje op. Ze deinsden niet terug voor model ‘Vliegende Schotel’. De dames zouden trots zijn op Heks en haar collectie vreemde hoeden. Vandaag had ik weer een mega exemplaar op mijn hoofd geplant. Ik knipoog naar het huis van de al lang overleden dames en breng een groet met mijn hoed.

zingen maakt blij

Thuis gekomen stuiter ik nog een beetje na van deze geweldige dag. Mijn haar zit vol zand. Ik ben zilt en plakkerig. Ysbrandt laat een complete zandbak vallen op de vloer van mijn woonkamer. Op mijn computer zoek ik de informatie over de aanstaande vakantie op. Nog veel te regelen en te organiseren. Het gaat vast lukken. Ik voel het aan mijn heksteroog……