Verhaal halen door ze uit je duim te zuigen; Praatjes vullen geen gaatjes, dus kun je ze maar beter verkopen; Op verhaal komen tijdens een goeie ouderwetse preek; De rode draad van dit verhaal is brutaal, praat als Brugman en is nooit de draad kwijt!

Zondag ga ik naar de kerk. De laatste weken lukt het me weer om tijdens het introïtus op mijn plekje te schuiven. In de bank voor Jip en Janneke. Ik zend een snelle knipoog naar achteren en leg mijn hoedje op de stoel naast me. De voorganger leest de openingstekst. Ik vouw mijn stelten onder de stoel voor me.

Vandaag hebben we een gastspreker met als onderwerp Zuid-As en identiteit: Ruben van Zwieten. Een nog vrij jonge man houdt een vlammend en bijzonder geestig betoog. Wie is die jongen? Waar komt hij vandaan? En vooral: Kan hij nog eens vaker komen?

Geen seconde raak ik afgeleid van zijn verhaal over de Zuid As. Niet dat ik het hier kan herhalen. De man is een begenadigd verteller. Hij tilt je op en neemt je mee zijn verhaal in. Geen droge preek. Nee. Als kinderen hangen we aan zijn lippen.

Allerlei verhaallijnen zet de man op. David,  Goliath, Saul en de profeet Samuel bevolken de ene rode draad, de Zuid As met alles erop en eraan de andere. Maar ook vliegensvlug vertelde anekdotes en kleine juweeltjes van opmerkingen vormen draden in zijn weefwerk.

Af en toe spreekt hij ons direct aan. ‘Wat betekent de naam David?’ En als het stil blijft slepend op licht verwijtende toon, ‘Maar lieve Studenten Ecclesia……..’ Met andere woorden: Dat moeten jullie toch weten! Als een huis staat tenslotte zijn betoog voor ons.

Ik heb me volledig in zijn verhaal herkend. Iedereen hier denk ik. Op een bepaalde manier. Na de dienst krijg ik hieromtrent uitsluitsel. Tijdens de koffie raak ik aan de praat met een pittig dametje op leeftijd.

Alhoewel ik met enige regelmaat een jong meisje tegenover me zie zitten. Totdat ze dan haar oude tandjes bloot lacht. ‘Hoe oud zou ze zijn?’ schiet er dan door me heen. Geen pijl op te trekken. Heks is vast een heksje……

‘Ik heb de dominee net aangesproken, wat een geweldige preek. Ja, weet je, ik ben opgegroeid op de Zuid As. Als kind speelde ik daar in de bouwputten. Ik ken het gebied door en door…..’

De vrouw is net als Heks helemaal weg van de gastspreker. Al snel zijn we in een geanimeerd gesprek gewikkeld. Ze vertelt me hoe haar dochter op het Rapenburg woont. ‘Tegenover die studentikoze kroeg. Een heel klein huisje. We liepen er een keertje samen langs op weg naar de Hoogvliet voor een paar boodschappen.’

‘Ik heb toen tegen mijn dochter gezegd, dat ze direct de makelaar moest bellen en 70.000 onder het gevraagde bedrag een bod moest doen!’ Triomfantelijk kijkt ze me aan. Het zal dus wel in de slappe huizentijd geweest zijn.

‘Dat heeft ze dus gedaan, want ja, die locatie! Maar mijn dochter was er verder niet zo mee bezig. Ze vond het huis toch nog best prijzig. En 70.000 van de prijs af? Dat moest ze nog maar zien! Daarom boekte ze een luxe vakantie.’

‘Op een dag lag ze op een ver tropisch strand vakantie te vieren. Ging opeens haar telefoon. Was het die makelaar! Gek genoeg had ze gewoon bereik daar, dat verbaasde haar achteraf.’

‘En wat denk je? Hij ging akkoord met haar prijs. Ze had opeens een huis!’ De vrouw gaat helemaal op in haar verhaal. Ik zie het voor me. Af en toe kijkt ze me aan om het effect van haar woorden van mijn gezicht af te lezen. Zo ook nu. Voor de pointe blijkt!

‘Dus zegt mijn dochter tegenwoordig: “Mam, ik ga nooit meer met je naar de Hoogvliet. Dat kost me bakken met geld!”‘ Een triomfantelijk lachje speelt om haar kleine mond als ze me ziet grinniken. ‘Ze is een verhalenvertelster pus sang,’ denk ik bij mezelf, ‘Ze heeft er vast nog wel een paar in haar mouw zitten, die heks!’

Plotseling komt haar entourage haar halen. Ze gaan naar huis. Kwiek poot ze een kruk onder een oksel en beent ervandoor. Heks gaat nog eventjes afscheid nemen van Jip en Janneke. Ze hebben corvee vandaag. ‘Binnenkort gaan we weer een keertje naar de kroeg,’ roepen we tegen elkaar.

Ja, dat gaan we doen.

God bestaat niet: boom valt op BMW ‘dominee van de Zuidas’

 

Zingeving op de Zuidas slaat aan

Grote Vriendelijke Reus bezoekt Huize Heks. Hij meet deuren en ramen met meer dan twee maten….. Maar wezenlijke zaken meet hij met het zuiverste instrument ter wereld: Zijn grote hart!

John Bauer, reuzen, trollen

Prachtige plaatjes van John Bauer

Donderdagmorgen zit ik brak in de woonkamer. Het is nog vroeg en ik heb slecht geslapen na onze fantastische muziekuitvoering de avond ervoor. Opeens zie ik een sms van mijn buurman. Oh ja, ik zou de deur open doen voor een mannetje van Portaal. Die komt bij ons beiden ramen en deuren inmeten. Geheel overbodig en tegen onze zin worden ze allemaal vervangen. Behalve de voordeur. En laat die nu net stuk zijn!

GVR,GROTE VRIENDELIJK REUS, Roald Dahl,

De GVR van Roald Dahl

Later die dag gaat inderdaad de bel. Een reusachtige edoch gemoedelijke kerel komt binnen. Hij moet lachen om mijn protesten tegen deze actie van mijn woningcorporatie. Al grappend en grollend begint hij bij de ramen in mijn keuken. ‘Mijn slaapkamer wordt een probleem,’ vertrouw ik hem toe. ‘Om bij het raam te komen moet je in mijn waterbed gaan staan!’ “Nee, dat doe ik niet hoor,’ roept de reus luchtig, ‘er zijn grenzen!’

GVR,GROTE VRIENDELIJK REUS, Roald Dahl,

Op zijn gemak neemt hij de balkondeur onder handen. Intussen legt hij me uit, wat hij allemaal aan het doen is. ‘Kijk hoeveel verschil er zit tussen de bovenkant en de onderkant. Ik kom het wel erger tegen hoor. Ook in nieuwbouwhuizen.’ Daar kijk ik van op. Je zou toch zeggen, dat met het huidige gereedschap en verfijnde rekenmethodes alles mooi haaks op elkaar zou staan. Maar nee.

GVR,GROTE VRIENDELIJK REUS, Roald Dahl,

In de slaapkamer klim ik dan maar in bed. Ik loop ook nog in mijn ochtendjas, het is weer een apart gebeuren. Vakkundig meet ik het raam op. Wat gek. Dit raam is veel groter dan de eerder gemeten exemplaren. Nog maar eens meten dan. ‘Je doet het goed! Je kunt zo meedraaien in ons team.’ Oh, nou, dat lijkt me wel wat! ‘We hebben nog een vacature. Kom gerust solliciteren!’

John Bauer, reuzen, trollen

Enigszins beschroomd loods ik de gigant mijn werkkamer in. Het lijkt of er een kledingbom is ontploft. Wat een bende. ‘Ik las onlangs een wetenschappelijk artikel, waarin werd beweerd, dat zo’n chaos de creativiteit bevordert. Door je spullen onorthodox neer te smijten creëer je nieuwe verbindingen in je hersens, waardoor je nieuwe oplossingen voor problemen ziet,’ grap ik listig.

John Bauer, reuzen, trollen

De man grinnikt. ‘Mooi, toch denk ik niet, dat ik er thuis mee aan moet komen….. Mijn vrouw zet me zo de deur uit!’ Haha, ik zie het voor me. ‘Mijn lief is er ook niet gek van, maar hij moet het er maar mee doen,’ antwoord ik. Arme jongen, zie ik hem denken.

GVR,GROTE VRIENDELIJK REUS, Roald Dahl, -dahl-2

‘Ik loop nog in mijn pyjama, omdat ik gisteren heb meegezongen in de Matthäus Passion.’ Ik vertel enthousiast over ons geweldige concert. De goedmoedige reus heeft nog nooit een Matthäus uitgezeten. ‘Ik hoef er ook niet naar toe, het verhaal zit hier,’ hij wijst op zijn hart, ‘vanbinnen, verankerd. Het interesseert me niet wat voor’n mooie kunst er over wordt gemaakt. Het levende verhaal is wat me echt boeit.’

GVR,GROTE VRIENDELIJK REUS, Roald Dahl,

Ik kijk in zijn grote vriendelijke blauwe ogen. Er ontspint zich een heel leuk gesprek op de valreep, in de gang. ‘Voor mij is het ook een heel wezenlijk verhaal. Maar ik ben wel een toverheks.’ Ik werp hem een blik toe. De meeste evangelische types haken dan echt af. ‘Nou en? Wat maakt het uit wat je bent? Dat is toch allemaal niet zo belangrijk. Ik hoop, dat dit verhaal ooit zo tot je zal spreken als het tot mij doet. Het heeft mijn leven veranderd!’

GVR,GROTE VRIENDELIJK REUS, Roald Dahl,

Wat een schat van een man. Ik zwaai hem na, als hij de trap afloopt. ThayThay schiet langs me heen. Zo zijn we dan nog eventjes bezig om die boskat weer het huis in te krijgen, de Grote Vriendelijk Reus en Heks.

Ik zie het maar als een goed omen. Volgende week komt Portaal hier een nieuwe badkamer realiseren. Ik zie er tegenop als tegen een berg. Maar misschien vallen de mannetjes deze keer reuze mee……

John Bauer, reuzen, trollen

 

GVR,GROTE VRIENDELIJK REUS, Roald Dahl, De Heksen, Roald DahlDe Heksen, Roald Dahl

Lachen is gezond. Wie het laatst lacht heeft de grap niet begrepen, maar lacht wel het best! Lachen is het beste medicijn. Het is de ultieme remedie tegen de waan van de dag….

Lachen is gezond

Wat te doen in tijden van grote stress?

‘Heks, ik maakte me zorgen over je, naar aanleiding van je blog, ik had niet gedacht je hier te zien….,’ zegt een tenor van mijn koor vanmiddag in de pauze. Hij volgt mijn heksenblog al jaren. Nou ja, ik ben inderdaad gammel, maar onkruid vergaat niet. Ik ben gewoon lekker gaan zingen vanmiddag. Frogs bood aan het hondje op te halen. Vanmorgen heel erg vroeg stuurt hij me een berichtje: ‘Zal ik Ys vanmiddag voor mijn rekening nemen?’

lachen is het beste medicijnadv-grapjes

Een paar uur later zitten we aan de koffie. Het is heerlijk om weer eens eventjes een mens van vlees en bloed te spreken. Natuurlijk hebben we het over de aanslagen in Parijs. Onze discussies, gelardeerd met allerlei feiten en indrukken, gaan altijd behoorlijk diep. We gaan in op de achtergronden en informatie via internet en pers.

hahahaha-076

Opeens begint mijn goede vriend te lachen. ‘Donderdag in De Wereld Draait Door was er zo’n filmpje van Lucky TV . Zag je Willem Alexander staan met een bord: ‘Je suis Willy’. Hij hikt van de lach. ‘Met zo’n uitgestreken hoofd. Je kent het wel van hem. Geen gezicht! En dan dat stemmetje van Sander van de Pavert eronder! Hilarisch! Hahaha, Willy, hihihi. Ofwel lul! Ook nog!’ ‘Lulletje’, giebel ik terug. Ik zie het voor me!

Kijk hier naar: Je suis Willy.

je suis Willy

Kijk! Lachen zorgt dat we ons hoofd er weer enigszins omheen kunnen vouwen. Al die bloederige beelden. Alle verschrikkingen van de afgelopen dagen.

smile, smile

Als ik later terug kom van koorrepetitie tref ik mijn bovenbuurvrouw net als ze deur uitgaat. Terwijl we langzaam verstenen op de stoep in de waterkoude namiddag praten we over onze voormalige buurman. De ellendeling, die ons zoveel narigheid heeft bezorgd. Ik herinner me, dat ik destijds veel energie gestoken heb in compassie genereren voor die boze buurman. Maar oh, wat was ik blij, toen hij ophoepelde naar Groningen! Mijn buurvrouw ook. Wij weten allebei, hoe gevaarlijk deze gek is. Wij hebben het dubieuze genoegen gesmaakt zijn ware gezicht te zien…..

10 reasons to smile

Het ware gezicht, dat wat er onder ons beschavingsvernisje schuil gaat, is vaak geen prettig gezicht. Toch geloof ik in beschaving. Bij Shambhala, een Tibetaanse Boeddhistische traditie, hebben ze een hele mooie oefening. Eerst stuur je compassie en liefde naar iemand van wie je veel houdt. Dan naar iemand, die het echt nodig heeft. Vervolgens naar iemand, die je je reet zal roesten. Tenslotte naar een regelrechte vijand.

lachen, de voordelen, gezond

De kunst is om werkelijk iedereen in je hart te koesteren. Of zoals ik het zelf graag uitdruk: Iedereen is mijn partner.

Neemt niet weg, dat ik van sommige partners hoop ze nooit meer in mijn buurt te zien. Beneden staat een woning leeg. We krijgen een nieuwe buur. Stel dat het die mafkees van een ex-buurman blijkt te zijn, hij is gek genoeg om het te proberen…… Je ziet, de paranoiazaadjes kiemen en steken hun kopjes boven de grond! Nou ja, dan gaan we tot in de hoogste boom met ons protest! Ik heb in elk geval een medestandster in dit portiek! En Ysbrandt lust hem rauw! 😉

lachen tegeltje, lachen, aanstekelijk, epidemie

Ik denk aan Charlie. En aan Willy. Aan humor. Hoe het ons redt van rigide denkbeelden. Hoe het tegenstellingen kan verzoenen. De noodzaak om met alles de spot te drijven. Onszelf niet al te serieus te nemen.

Ik kom uit een achtergrond met een zekere traditie in het lachen om elkaar. Geloof me: Er is niks mis mee. Het wil niet zeggen, dat het altijd prettig is. Soms is het best kwetsend. Willy is misschien ook niet zo blij met dit filmpje….

Maar ook: Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd.

lachen gieren brullen

een dag niet gelachen is een dag niet geleefd